Χρήστου Γεώργιου Σιοπαχά κ.α. ν. Ανδρούλλας Γ. Τράγκολα κ.α., Αρ. Αγωγής: 19/09, 12/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. BΧαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 19/09 Μεταξύ:
- Χρήστου Γεώργιου Σιοπαχά
- Κλεάνθη Γεώργιου Σιοπαχά Εναγόντων ν.
- Ανδρούλλας Γ. Τράγκολα
- Μαρίνας Σταύρου Μαρίνου
- Γεώργιου Σωτήρη Γιασουμή Εναγομένων Αίτηση ημ. 16-11-12 υπό Εναγομένης 1 για Αναστολή Εκτέλεσης Εκκρεμούσης Εφέσεως Ημερομηνία: 12 Απριλίου
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κ. Λοϊζου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες - Καθ' ων: κ. Γ. Μιντής. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια (στο εξής "Εναγόμενη") αιτείται την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 14-9-12 μέχρι τελικής εκδίκασης της έφεσης, την οποίαν καταχώρισε στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η αίτηση στηρίζεται στις Δ.35 θ.18, 19, Δ.40 θ.11, Δ.48 θ.1-3, 8, 9, στα άρθρα 31,32 του Ν.14/60 και στα άρθρα 4-6 και 9 του Κεφ.
- Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Εναγομένης στην οποίαν μεταξύ άλλων: i. Παραθέτει περίληψη της απόφασης. ii. Εξηγεί για ποιο λόγο είναι λανθασμένη η πρωτόδικη απόφαση. iii. Εκφράζει τη θέση της ότι εάν εφαρμοστεί η απόφαση θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στην ίδια και ότι αντιθέτως με την αναστολή δεν προκαλείται καμία ζημία στην άλλη πλευρά. Οι ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση παραθέτοντας 7 λόγους ένστασης στους οποίους θα γίνει αναφορά κατωτέρω. Στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση του ο Ενάγων 2 μεταξύ άλλων: i. Αρνείται ότι υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας στην έφεση. ii. Ισχυρίζεται ότι η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη, καθότι θα τερματιστεί η άδεια οικοδομής για το περιτοίχισμα. iii. Δεν προσφέρεται οποιαδήποτε εγγύηση από την Εναγόμενη. iv. Το Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της Εναγομένης συνιστά την Έφεση των Εναγομένων 2 και 3 και όχι αυτήν της Εναγομένης
- Κατόπιν άδειας του δικαστηρίου εκ μέρους της Εναγομένης καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 4-2-13 από τη δικηγορική υπάλληλο κα Κατερίνα Βουρή, στην οποίαν επισυνάφθηκε η Ειδοποίηση Έφεσης της (Εναγομένης 1). Η ακρόαση της αίτησης προχώρησε με βάση τις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωριστεί και οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις. Νομική πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή του θέματος της αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως πρέπει να σημειωθεί πως ομολογουμένως υπάρχει πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις Gruno v. The ship "Algazera"
(1989)1 C.L.R. 595 και Χαραλάμπους v. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 1978. Από τη συνολική μελέτη της νομολογίας προκύπτουν οι πιο κάτω βασικές αρχές: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης (βλ. υπ. Χαραλάμπους ανωτέρω). (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του (βλ. υπ. Χαραλάμπους, ανωτέρω). (γ) Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης (βλ. υπ. Χαραλάμπους, ανωτέρω). (δ) Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δυο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της απόφασης από την άλλη (βλ. υπ. Χαραλάμπους, ανωτέρω). Όπως έχει λεχθεί χαρακτηριστικά απαιτείται εξισορρόπηση αφενός της φυσιολογικής προσδοκίας του επιτυχόντος διαδίκου να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε και αφετέρου της ανάγκης η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μην χάσει τη σημασία της, μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα (βλ. υπόθ. Βογιαζιανού v. Γενικού Εισαγγελέως
(1997)1 A.A.Δ. 591). (ε) Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση της έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όταν μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. υπόθ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147). στ) Όσον αφορά τα δικηγορικά έξοδα συνήθως αυτά πληρώνονται στο δικηγόρο με την ταυτόχρονη ανάληψη προσωπικής υποχρέωσης ότι θα τα επιστρέψει εάν επιτύχει η έφεση της άλλης πλευράς. Αναφορικά με χρέος όμως η επιδικασθείσες αποζημιώσεις δεν υπάρχει γενική πρακτική. Αναλόγως των περιστάσεων (π.χ. της πιθανότητας να μην μπορούν να επανακτηθούν εάν επιτύχει η έφεση αφενός και των προοπτικών επιτυχίας στην έφεση αφετέρου), δυνατό να διαταχθεί η πληρωμή τους στο Δικαστήριο ή η πληρωμή μέρους αυτών (βλ. υπ. Παπακοκκίνου v. I. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.ά
(1998)1 Α.Α.Δ. 513 και Χαραλάμπους, ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να σημειωθεί πως ουσιαστικά η κατάληξη του δικαστηρίου στην επίδικη απόφαση ήταν πως η Εναγόμενη ως συνιδιοκτήτρια του τεμ. 450 και λόγω της συμπεριφοράς της, συμμετείχε στην παράνομη επέμβαση στο τεμ.
- Με την έφεση προσβάλλονται τόσο η αξιολόγηση και τα ευρήματα του δικαστηρίου, όσον και η νομική πτυχή της έκδοσης διαταγμάτων εναντίον της. Παρά τη γνωστή διαχρονική θέση του Εφετείου ότι δεν επεμβαίνει σε ευρήματα αξιοπιστίας και σε συμπεράσματα του πρωτόδικου δικαστηρίου εκτός αν αυτά αντιστρατεύονται την κοινή λογική ή δεν δικαιολογούνται από τη μαρτυρία, εντούτοις στην παρούσα δεν μπορεί να αποκλειστεί θεωρητικά η πιθανότητα να επιτύχει η Εναγόμενη, αν και μπορεί να λεχθεί πως είναι πιο απίθανη παρά το αντίθετο μια τέτοια κατάληξη. Περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας ίσως υπάρχουν επί της νομικής πτυχής, εξ όσων αυτή μπορεί να διακριβωθεί μέσα από τους λόγους έφεσης και τούτο ως προς το διάταγμα για μετακίνηση αντικειμένων. Επαναλαμβάνω όμως πως οι προοπτικές επιτυχίας μιας έφεσης είναι γενικά οριακής σημασίας σε τέτοιου είδους αιτήσεις, εκτός αν η έφεση είναι αδιαμφισβήτητα βάσιμη ή το αντίθετο, κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα. Οι Ενάγοντες ουσιαστικά επείγονται να εφαρμοστεί η απόφαση για να προχωρήσουν στην ανέγερση περιτοιχίσματος προτού λήξει η σχετική άδεια οικοδομής. Από την άλλη πλευρά η Εναγόμενη 1 προβάλλει ότι αν δεν δοθεί αναστολή θα είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει τις συνέπειες αίτησης παρακοής. Η πραγματικότητα όμως είναι πως υπάρχει η δυνατότητα ανανέωσης της σχετικής άδειας οικοδομής, έστω και αν οι Ενάγοντες εξέφρασαν την άποψη ότι υπάρχει "ορατός κίνδυνος μη ανανέωσης της" (στην αγόρευση κ. Μιντή). Η άρνηση αναστολής υπό τις περιστάσεις είναι βέβαιο πως θα κατέληγε στην ανατροπή του status quo και θα δημιουργούσε νέα τετελεσμένα στο σύνορο των δύο τεμαχίων, προτού έχει την ευκαιρία το αρμόδιο Εφετείο να κρίνει την υπόθεση σε δεύτερο βαθμό. Σε περίπτωση δε επιτυχίας της έφεσης θα χρειάζοντο άλλες νέες διαδικασίες για επαναφορά της κατάστασης στο status quo ante. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω γεγονότα και τους σχετικούς παράγοντες καταλήγω πως η περίπτωση είναι κατάλληλη για αναστολή εκτέλεσης. Κατά συνέπειαν ενεργοποιείται η υποχρέωση του δικαστηρίου για επιλογή των κατάλληλων όρων σύμφωνα με τη διακριτική του ευχέρεια. Στα πλαίσια αυτά δεν παραγνωρίζω ότι η ουσία της πρωτόδικης απόφασης εστιάζεται κυρίως στα διατάγματα και δεν δημιουργείται οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα από οποιαδήποτε πλευρά για το ποσό των €50 που επιδικάστηκε ως ονομαστικές αποζημιώσεις. Δεν θεωρώ συνεπώς ότι υπάρχει πιθανότητα να μην μπορούν να εισπραχθούν στο μέλλον. Για τα διατάγματα θεωρώ ότι μπορεί να διασφαλιστεί η εφαρμογή τους όπως είναι ή όπως τυχόν τροποποιηθούν, με την υπογραφή προσωπικής εγγύησης από την Εναγόμενη ότι θα το πράξει και ότι θα είναι υπεύθυνη να αποζημιώσει τους Ενάγοντες για τα τέλη οποιασδήποτε τυχόν ανανέωσης της άδειας οικοδομής. Όσον αφορά τα δικηγορικά έξοδα δεν θεωρώ ότι υπάρχει λόγος να μην εφαρμοσθεί η συνήθης πρακτική. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης υπό Α και των διαταγμάτων υπό Β,Γ,Δ ημερ. 14-9-12 όσον αφορά την Εναγομένη 1 υπό τον όρο ότι:
- Εντός 30 ημερών από σήμερα η Εναγόμενη 1 υπογράψει και καταχωρίσει στο Δικαστήριο, παραδίδοντας αντίγραφο στο δικηγόρο των Εναγόντων, Προσωπική Εγγύηση ύψους €3.000 ότι μετά την αποπεράτωση της έφεσης της θα συμμορφωθεί με την πρωτόδικη απόφαση ή με τυχόν τροποποιητική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ότι θα αποζημιώσει τους Ενάγοντες για τα τέλη οποιασδήποτε τυχόν ανανέωσης της άδειας οικοδομής (περιτοιχίσματος) καταστεί αναγκαία από σήμερα μέχρι την έκδοση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου ή την καθ' οιονδήποτε άλλον τρόπο αποπεράτωση της έφεσης.
- Εντός 30 ημερών από της επίδοσης στην Εναγόμενη 1 γραπτής ειδοποίησης για τα εγκριθέντα έξοδα της άλλης πλευράς, η Εναγόμενη 1 καταβάλει ή μεριμνήσει να καταβληθούν τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής στο δικηγόρο των Εναγόντων, νοουμένου ότι ο εν λόγω δικηγόρος πριν την είσπραξη υπογράψει και καταχωρίσει στο Δικαστήριο Ανάληψη Προσωπικής Υποχρέωσης ότι θα τα επιστρέψει με τόκον 2,75% ετησίως σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης της Εναγομένης 1 ή ότι θα επιστρέψει τέτοιο μέρος με τον ίδιο τόκο αναλόγως του αποτελέσματος της έφεσης.
- Όσον αφορά την παρούσα αίτηση επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης 1 ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο