ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ΝΑΥΤΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής.: 135/13, 15/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής.: 135/13 ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ενάγοντος και ΝΑΥΤΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ Εναγομένων Αίτηση ημ. 29-1-13 υπό Ενάγοντος για Ενδιάμεσο Απαγορευτικό Διάταγμα. Ημερομηνία: 15 Μαΐου 2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Μιχαήλ για Στυλιανός Ν. Χριστοφόρου & Συνεργάτες. Για Εναγόμενους - Καθ' ων: κα Λοΐζου για G. Kouzalis LLC. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση του ο Ενάγων - Αιτητής αιτείται όπως εκδοθεί διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους Εναγομένους - Καθ' ων να αποξενώσουν από το λογαριασμό τους στην Τράπεζα Κύπρου και ή σε οιανδήποτε άλλη εμπορική τράπεζα ή συνεργατικό ίδρυμα στην Κύπρο με οιονδήποτε τρόπο ποσό ισάξιο με €3.323,49 πλέον νόμιμο τόκο. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν.14/60, στα άρθρα 4,5,9 του Κεφ. 6, και στη Δ.48 θ.1-3 και 7-
- Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντος στην οποίαν μεταξύ άλλων αναφέρει ότι:
- Την 1-11-11 συνήψε συμφωνία με τους Εναγόμενους για να προπονεί τα μέλη τους στο άθλημα της κολύμβησης υπό την ιδιότητα του ως καθηγητής φυσικής αγωγής και προπονητής κολύμβησης.
- Η Κυπριακή Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Κολύμβησης (στο εξής "ΚΟΕΚ") έχει εφαρμόσει Σχέδιο Κινήτρων Προπονητών, με βάση το οποίο στο τέλος κάθε έτους αποστέλλει ποσό στους Ναυτικούς Ομίλους (όπως οι Εναγόμενοι), το οποίο προορίζεται για τους προπονητές.
- Για το 2011 η ΚΟΕΚ απέστειλε στους Εναγόμενους το ποσό των €3.323,49 το οποίο προορίζετο για τον ίδιο (Ενάγοντα). Πλην όμως οι Εναγόμενοι ισχυριζόμενοι οφειλή του προς αυτούς αρνούνται να τού παραδώσουν το εν λόγω ποσό. Σχετική είναι η επιστολή τους προς τον Ενάγοντα ημερ. 4-10-12 (Τεκμ. Α).
- Το εν λόγω ποσόν οι Εναγόμενοι το κατέθεσαν σε λογαριασμό τους στην Τράπεζα Κύπρου, αλλά επειδή γνωρίζει ότι η οικονομική τους κατάσταση δεν είναι καλή, ο ίδιος φοβάται πως μέχρι την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας οι Εναγόμενοι ενδεχομένως να διαλυθούν και τα χρήματα τα οποία κατακρατούν να μην είναι πλέον διαθέσιμα για να τού δοθούν.
- Οι Εναγόμενοι επιθυμούν να συμψηφίσουν την δική του απαίτηση με μια κατ' ισχυρισμόν δική του οφειλή προς τους Εναγόμενους. Ο ίδιος αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό, αλλά και να υπάρχει κάποια οφειλή του "σίγουρα" αυτή είναι κατά πολύ μικρότερη από το ποσό το οποίο ο ίδιος διεκδικεί. Με την ένσταση τους οι Εναγόμενοι προέβαλαν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, δεν αποκαλύπτεται στοιχείο αφερεγγυότητας των Εναγομένων, η αίτηση καταχωρίστηκε κακή τη πίστει και ότι ο Ενάγων απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία. Στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του ο Πρόεδρος των Εναγομένων κ. Σόλων Χατζηκωνσταντίνου αρνείται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος και προσθέτει ότι: i. Δεν υπέγραψαν οποιαδήποτε συμφωνία με τον Ενάγοντα. ii. Όντως ζήτησαν από τον Ενάγοντα να παρέχει τις υπηρεσίες του ως προπονητής επ' αμοιβή, πλην όμως αυτός παρέβη τους όρους εντολής των και διέκοψε τις υπηρεσίες του, ενώ είχε προπληρωθεί με ποσό €10.800 γι αυτές, κατά την περίοδο 2011-
- Συγκεκριμένα έφυγε στις 24-6-12 εντελώς αναίτια με αποτέλεσμα ο γιός του ομνύοντος (Ιάκωβος) να χάσει τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για αυτό εστάλη η επιστολή ημ. 4-10-12 με την οποίαν εξηγούνται επαρκώς οι λόγοι για τους οποίους κατακρατείται η χορηγία της ΚΟΕΚ. iii. Δεν ευσταθεί η γενική και αόριστη αναφορά του Ενάγοντος ότι οι Εναγόμενοι έχουν οικονομική δυσπραγία και πρόκειται να διαλυθούν. Νομική πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Ν.14/60 ενδιάμεσο διάταγμα δύναται να εκδοθεί όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (Βλ. Andreas Odysseos v.
- A. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R. 557 και Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd, Πολ. Εφ. 398/12, ημ. 13-2-13). Το δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, είτε επί του πραγματικού, είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (υπ. The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και
- Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.ά. v.
- Χριστίνας Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας. (Βλ. Μυριάνθη Νικόλα v. 1. Μιχάλης Κεφάλα
(1998)1 Γ Α.Α.Δ. 1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1572). Γίνεται όμως δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Ενόψει του ότι στη νομική βάση της αίτησης συμπεριλαμβάνεται και το άρθρο 4 του Κεφ. 6, θα πρέπει να διευκρινιστεί πως αυτό το άρθρο παρέχει δικαιοδοσία στο δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο το αντικείμενο της αγωγής (βλ. BP Holdings Ltd κ.α v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.α (Αρ. 2)
(1994)1 ΑΑΔ 694). Όπως αναφέρθηκε, το άρθρο 4 (όπως και το άρθρο 5) προβαίνει σε ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρεται, χωρίς να αφαιρεί οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32Ν.14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Μάλιστα στις περιπτώσεις που το αντικείμενο της αγωγής δεν είναι περιουσία τότε είναι υποχρεωτική η ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, το οποίο ως ευρύτερης εφαρμογής υπερκαλύπτει το άρθρο 4 (βλ. άρθρο του Δικαστή Κωνσταντινίδη "Η εξουσία των Δικαστηρίων για την Έκδοση Παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων στην Κύπρο" και τις υπ. Papastratis v. Petrides
(1979)C.L.R 231 και Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 (Β) AAΔ 741. Από την άλλη πλευρά πρέπει επίσης να επισημανθεί πως το τυχόν διάταγμα βάσει του άρθρου 4 δεν μπορεί να αποβλέπει στην εκτέλεση της απόφασης (βλ. υπ. Sophoclis Mamas & Co v. Borgward
(1962)C.L.R 209, London and Overseas (Sugar) Co v. I. Tempest Bay Shipping Co. Ltd
(1978)1 C.L.R. 367). Βάρος Απόδειξης Η κατάσταση ως προς το βάρος απόδειξης παραμένει η ίδια και μετά την τροποποίηση της Δ.48, δηλαδή το βάρος ανήκει στον αιτητή να ικανοποιήσει τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις (υπ. Μαίρη Σεβαστού v. Εμμανουήλ Σεβαστού
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1980). Τα αμφισβητούμενα γεγονότα σε αιτήσεις επιβάλλεται να αποδεικνύονται από το διάδικο που τα επικαλείται (υπ. Thinking Steel International Bv. v. Caramondani Bros Public Co Ltd, Πολ. Εφ. 361/08, ημ. 29-6-12). Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις απαγορευτικών διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί ex parte η υποχρέωση απόδειξης αμφισβητουμένων γεγονότων υφίσταται και διατηρείται σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας στους ώμους του ενάγοντος - αιτητή (υπ. Ανδρέου v. Colossos Signs Ltd
(2009)1 ΑΑΔ 1040). Σοβαρό Ζήτημα Το κατά πόσον υπάρχει ή όχι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διαπιστώνεται στο παρόν στάδιο με αναφορά στα καταχωρισθέντα δικόγραφα και ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και όχι ως τεχνικός όρος εξισούμενος με τις έγγραφες προτάσεις (Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598). Δεν είναι δηλαδή απαραίτητο να έχει προηγηθεί η καταχώριση της έκθεσης απαίτησης, αφού και οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να αποτελέσουν το βάθρο για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας (υπ. American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504). Αυτό το οποίο εξετάζεται εν σχέσει με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στο νόμο αιτία αγωγής, η οποία αν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια την χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Στην παρούσα περίπτωση όπως προκύπτει από την έκθεση απαίτησης του, ο Ενάγων διεκδικεί το επίδικο ποσό των €3.323,49 το οποίο οι Εναγόμενοι εισέπραξαν εκ μέρους του από την ΚΟΕΚ. Λόγω τερματισμού της συνεργασίας τους στις 29-6-12, ο Ενάγων διεκδικεί επίσης το ποσό των €1.938,87 το οποίο θεωρεί ως την αναλογία της χορηγίας από την ΚΟΕΚ για το 2012. Αναμφίβολα τα πιο πάνω συνιστούν αναγνωρισμένες από το νόμο αιτίες αγωγής, καθώς και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Πιθανότητα Δικαιώματος Θεραπείας Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση θα πρέπει να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. υπ. Odysseos, ανωτέρω και Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201). Όπως έχει αναφερθεί στην υπ. Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1Α Α.Α.Δ. 253 η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Στην παρούσα δεν υπήρξε αντεξέταση μαρτύρων, συνεπώς η όλη εξέταση περιορίζεται στα αναφερόμενα στις ένορκες δηλώσεις συνεκτιμώντας και το βάρος απόδειξης του κάθε ισχυρισμού στα πλαίσια μιας ενδιάμεσης διαδικασίας. Να διευκρινιστεί όμως ότι δεν επιτρέπεται η προσαγωγή μαρτυρίας στο στάδιο των αγορεύσεων και όπου έγινε τέτοια προσπάθεια αυτή θα αγνοηθεί (βλ. υπ.
- Yugos Finance BV κ.α v. Halebay Holdings Ltd, Πολ. Εφ. 180/09, ημ. 8-3-13). Εξετάζοντας λοιπόν την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής παρατηρούνται τα εξής:
- Η συνεργασία του Ενάγοντος με τους Εναγόμενους προκύπτει ως παραδεκτή μέσα από τις ένορκες δηλώσεις για σκοπούς της αίτησης. Υπάρχει κάποια διαφωνία ως προς το κατά πόσον υπήρξε ή όχι γραπτή συμφωνία ημερ. 1-11-11, πλην όμως ο Ενάγων δεν αντέκρουσε με τον ορθό τρόπο την σχετική θέση των Εναγομένων. Προσπάθησε να το πράξει με σχετικούς ισχυρισμούς στο στάδιο των αγορεύσεων, πράγμα ανεπίτρεπτο, όπως έχει προαναφερθεί. Παρά ταύτα όμως, δεν επηρεάζεται η ουσία των πραγμάτων, ότι δηλαδή υπήρξε συνεργασία επ' αμοιβή, πράγμα που δέχονται οι Εναγόμενοι.
- Επίσης αναντίλεκτο παραμένει το γεγονός ότι η ΚΟΕΚ απέστειλε στους Εναγόμενους (ως ανέφεραν στην επιστολή τους ημ. 4-10-12 - Τεκμ. Α) ποσόν €3.323,49, το οποίο οι ίδιοι δέχονται ότι αντιστοιχεί στο Σχέδιο Κινήτρων Προπονητών για το 2011 και προορίζετο για τον Ενάγοντα, όπως ρητώς αναφέρεται.
- Οι Εναγόμενοι υποστηρίζουν στην ένσταση τους ότι το Τεκμ. Α "εξηγεί επαρκώς τους λόγους για τους οποίους κατακρατείται η χορηγία της ΚΟΕΚ". Για σκοπούς της αίτησης λοιπόν προκύπτει από την εν λόγω θέση αφενός ότι πρόκειται για χορηγία σε προπονητές και αφετέρου ότι κατακρατείται όντως από τους Εναγομένους, κάτι που άλλωστε δέχονται και σε άλλο σημείο επίσης ρητώς.
- Η όλη διαφορά προέκυψε λόγω της διαφωνίας ως προς το ακριβές ποσόν που τυχόν δικαιούται ο Ενάγων ιδιαίτερα ενόψει του ισχυρισμού των Εναγομένων ότι είχαν προπληρώσει κάποια ποσά στον ίδιον, τα οποία υπερκαλύπτουν τις υπηρεσίες του και ότι και ο Ενάγων οφείλει κάποιο ποσόν στην ΚΟΕΚ το οποίο τακτοποίησαν εκ μέρους του οι Εναγόμενοι.
- Ο Ενάγων αποκάλυψε την επιστολή ημερ. 4-10-12 που παρέλαβε από τους Εναγομένους και οι τελευταίοι την επικαλούνται ως επεξηγηματική των λόγων που "κατακρατείται η χορηγία του 2011". Παρότι στην εν λόγω επιστολή υπάρχει πρόσκληση για συνάντηση προς τακτοποίηση των διαφορών, εντούτοις κανένας από τους διάδικους δεν αναφέρθηκε στο κατά πόσον πραγματοποιήθηκε τελικά και ποιο ήταν το αποτέλεσμα.
- Ο Ενάγων στην ένορκη δήλωση του αρνείται ότι οφείλει οτιδήποτε στους Εναγόμενους ισχυριζόμενος ότι και να υπάρχει οφειλή δική του "σίγουρα" αυτή είναι κατά πολύ μικρότερη από το ποσόν που διεκδικεί.
- Είναι προφανές πως τελικά η όλη διαφορά θα εξαρτηθεί από τα δεδουλευμένα του Ενάγοντος και από τα ποσά που τού έχουν καταβληθεί είτε ως αμοιβή, είτε ως πληρωμές προκαταβολικά. Παραδόξως ούτε ο Ενάγων, ούτε οι Εναγόμενοι θεώρησαν σκόπιμο να αναφερθούν σε συγκεκριμένα ποσά στο παρόν στάδιο, ούτως ώστε να ήταν σε θέση το δικαστήριο να εκφράσει άποψη επί της πιθανότητα επιτυχίας. Ο Ενάγων επιμένει ότι υπάρχει γραπτή συμφωνία την οποίαν δεν έχει παρουσιάσει. Όπως δεν έχει παρουσιάσει και την κατ' ισχυρισμόν του επιστολή των Εναγομένων ημερ. 29-6-12, στην οποίαν επίσης αναφέρθηκε και πάλιν ανεπιτρέπτως για πρώτη φορά στην αγόρευση του. Με αυτά τα δεδομένα δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή η θέση του Ενάγοντος ότι η τυχόν δική του οφειλή προς τους Εναγόμενους είναι "σίγουρα" μικρότερη από την δική του αξίωση εναντίον τους. Το βάρος ανήκε στον ίδιο να καταδείξει την πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και δεν το έχει αποσείσει. Δυσκολία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Όσον αφορά αυτή την προϋπόθεση απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Parico Aluminium Desigs Ltd v.
- Muskita - Aluminimum Co. Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ.2015: "Η καθοδηγητική αρχή είναι ότι το δικαστήριο πρέπει πρώτα να εξετάσει κατά πόσο σε περίπτωση που ο ενάγων πετύχει στην αξίωση του για διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα στη δίκη θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστεί πριν από τη δίκη ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων πράξεων του εναγομένου. Αν οι αποζημιώσεις με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο Εναγόμενος θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλει το δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απογορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του Ενάγοντα". Στην παρούσα περίπτωση ο Ενάγων ανέφερε πως η οικονομική κατάσταση των Εναγομένων εξ όσων γνωρίζει δεν είναι καλή και ενδεχομένως να διαλυθούν μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Η πραγματικότητα είναι πως πέραν της άρνησης των Εναγομένων για την κατάσταση την οποίαν περιέγραψε ο Ενάγων , οι αναφορές του τελευταίου παρέμειναν ατεκμηρίωτες. Δεν ανέφερε κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε τέτοιες ενδείξεις. Αντιθέτως παρέμεινε αναπάντητη και η θέση των Εναγομένων ότι είχαν προπληρώσει ένα σεβαστό ποσό για τις υπηρεσίες του Ενάγοντος, στοιχείο που μάλλον τείνει να οδηγήσει προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που επικαλείται ο Ενάγων. Εν πάση περιπτώσει δεν θεωρώ ότι ένας όμιλος όπως οι Εναγόμενοι, οι οποίοι επιχορηγούνται από την ΚΟΕΚ θα είχαν δυσκολία στην καταβολή του επίδικου ποσού ή μέρους του. Κατάληξη Για όλους του πιο πάνω λόγους αποτελεί κατάληξη μου ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το νόμο και τη νομολογία για την έκδοση του διατάγματος. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντος ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο