CHRIKAR TRADING CO LIMITED ν. M VARNAVAS ENTERPRISES LIMITED εμπορευόμενοι υπό την Εμπορική επωνυμία C Red Soil Potatoe Industry, από την Αυγόρου, Αρ. Αγωγής: 1490/11, 22/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: ΣΤ. ΛΟΥΚΙΔΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1490/11 Μεταξύ: CHRIKAR TRADING CO LIMITED, εκ Λευκωσίας Εναγόντων ΚΑΙ C & M VARNAVAS ENTERPRISES LIMITED εμπορευόμενοι υπό την Εμπορική επωνυμία C & Red Soil Potatoe Industry, από την Αυγόρου Εναγομένων Ημερομηνία: 22.5.2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους/Αιτητές: κ. Χ'' Κωσταντή για Γ.Φ.ΠΙΤΤΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Ενάγοντες καθ' ων η αίτηση: κ. Καρή για ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ & ΠΕΛΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες) Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι αιτητές ζητούν από τους ενάγοντες τις ακόλουθες περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες: (α) Ποιοι είναι οι ουσιώδεις χρόνοι που αναφέρονται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης. (β) Από την παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης : (
- i)Ποια ήταν η παραγγελία ή η εντολή ή και η συμφωνία που αναφέρονται οι ενάγοντες. (
- ii)Περιγραφή των προϊόντων που πώλησαν οι ενάγοντες. (iii) Ποιος παρέλαβε τα προϊόντα και που παραδόθηκαν. (γ) Ποια τα τιμολόγια που αναφέρονται στην παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης. (δ) Ποιες είναι οι επιστολές που αναφέρονται στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης (ε) Πως δικαιολογείται η ύπαρξη του υπολοίπου της παραγράφου 6 της έκθεσης απαίτησης το Δεκέμβρη του 2012. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, Θ.6-9 και Δ.48 Θ.1, 2, και 9. Οι αιτητές υποστηρίζουν με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους ότι η έκθεση απαίτησης των εναγόντων δεν περιέχει τις βασικές λεπτομέρειες που απαιτούνται για την αποτελεσματική υπεράσπιση τους. Αναφέρουν περαιτέρω ότι με σχετική επιστολή ημερομηνίας 20.2.12 ζήτησαν από τους ενάγοντες τις λεπτομέρειες που περιγράφονται πιο πάνω πλην όμως οι τελευταίοι παρέλειψαν να τις δώσουν και ως εκ τούτου καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Σημειώνεται και είναι αποδεκτό από τις δύο πλευρές ότι, μετά την καταχώρηση της αίτησης και συγκεκριμένα στις 14.1.13 οι ενάγοντες με επιστολή που καταχώρησαν στο φάκελο της υπόθεσης απάντησαν στην επιστολή των εναγομένων παρέχοντας τις αιτούμενες λεπτομέρειες, πλην όμως οι τελευταίοι υποστηρίζουν ότι οι παρασχεθείσες λεπτομέρειες δεν είναι ικανοποιητικές. Ως αποτέλεσμα τούτου οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση η οποία και οδηγήθηκε σε ακρόαση. Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι όλες οι λεπτομέρειες που ζητούν οι εναγόμενοι έχουν ήδη δοθεί με την επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 14.1.2013. Είναι η θέση τους πως οι περαιτέρω λεπτομέρειες που ζητούνται συνιστούν μαρτυρία και όχι ουσιώδη γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την ουσία της αγωγής και στην πραγματικότητα οι εναγόμενοι ψαρεύουν μαρτυρία για να υποστηρίξουν την υπεράσπιση τους. Στο περιεχόμενο των λεπτομερειών που δόθηκαν με την επιστολή των εναγόντων γίνεται αναφορά στη συνέχεια εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο για την εξέταση της παρούσας αίτησης. Κατά την ακρόαση της αίτησης η οποία περιορίσθηκε σε αγορεύσεις αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις θέσεις τους επικαλούμενοι και σχετική Νομολογία επί του θέματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αποτελεί δικονομικό κανόνα ότι η δίκη πρέπει να περιορίζεται στις έγγραφες προτάσεις. Όπως λέχθηκαν και στην Ανδρέας Ι. Τσαγκάρη ν. Μακεδονίας Γαβριηλίδου κ.α.
(2003)ΙΑ ΑΑΔ 472: ''Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, η Δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων.'' Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων βασίζεται είτε η απαίτηση είτε η υπεράσπιση, αλλά όχι και την μαρτυρία η οποία θα παρουσιαστεί προς απόδειξη τους. Στην υπόθεση Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ
(1997)ΙΒ ΑΑΔ 718 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ''Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως, η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R., 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξαπίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και ΄Αλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.D. 649, 652). Στην υπόθεση Ναtional Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη.'' Το κύριο νομικό υπόβαθρο για την υπό εξέταση αίτηση είναι η Διαταγή 19 Θ. 6 η οποία είναι πανομοιότυπη με την αντίστοιχη Αγγλική Διαταγή 19 Θ. 7 των παλιών Αγγλικών Θεσμών, και αναφέρει τα ακόλουθα: ''Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο.'' Ο γενικός κανόνας τέθηκε στην απόφαση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.Δ. 649 όπου στην σελ. 652 αναφέρονται τα ακόλουθα: ''Ο γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει την δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. ΄Ετσι, όταν ο θεμελιώδης αυτός κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται πάντοτε να απευθύνεται στο Δικαστήριο και να επιτυγχάνει στην έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες.'' Όπως αναφέρεται και στο Annual Practice του 1958, σελ. 460, το κατά πόσο το Δικαστήριο θα διατάξει την παροχή λεπτομερειών είναι θέμα που εμπίπτει στην διακριτική του ευχέρεια .
(1)''Particulars are necessary in order that a party may know the case he has to meet and to prevent surprise (Spedding v. Fitzpatrick, 38 Ch. D. 413; Thompson v. Birkley, 31 W. R. 230) They are sometimes allowed as limitations of the claim or of the evidence (Milbank v. Milbank,
(1900)1 Ch. P. 385). They tie the hands of the party, and he cannot without leave go into any matters not included ..... ............ Disclosing Names of Witnesses, etc - If the only object of the summons be to obtain the names of witnesses or some other clue to the evidence of the other party, it will be dismissed (Temperton v. Russel, 9 T. L. R. p. 321; Briton Medical Association v. Britannia Fire Association, 59 L.T. 888). But where the information asked for is clearly necessary to enable the applicant properly to prepare for trial, or in other aspects the application is a proper one, the information must be given even though it discloses some portion of the evidence on which the other party proposes to rely at the trial (Marriott v. Chamberlain, 17 Q.B.D 154, 161; Zierenberg v. Labouchere,
(1893)2 Q.B. pp. 187, 188; Bishop v. B.,
(1901)P. 325; Wootton v. Sievier, (1913( 3 K.B. 499. Ως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (αρ. 2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146: ''Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται την διευκρίνιση των επίδικων θεμάτων, όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά σε δικόγραφα (Re Wells (Deceased)
(1962)1 All. E.R. 812). (βλ. επίσης Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Δίας Λτδ ν. Μηνά Χατζηκώστα
(1990)1 ΑΑΔ 244, Takis Assiotis Kassapi v. Evangelos Louca
(1981)1 C.L.R. 666, Xριστόδουλου Κ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ Πολ. Εφ. 10424 ημερ. 21.2.2000). Κάθε δικόγραφο πρέπει να περιέχει μόνο συνοπτική δήλωση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος στηρίζεται για την απαίτηση ή την υπεράσπιση του και όχι τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν (Δ.19 Κ4). Κατά συνέπεια αποκλείεται, επίσης, η συμπερίληψη σε δικόγραφο αναφοράς σε νόμους, νομικές αρχές ή νομικά επιχειρήματα επί των οποίων βασίζεται η απαίτηση ή η υπεράσπιση. Επιτρέπεται όμως, εφόσον ζητηθούν, η παραχώρηση περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών οποιουδήποτε ουσιώδους γεγονότος το οποίο αναφέρεται στο δικόγραφο (Δ.19 Κ6). Θα πρέπει βεβαίως και στην περίπτωση αυτή να τηρούνται οι δικονομικοί κανόνες που προνοεί η Δ.19 Κ4. Οι λεπτομέρειες δίδονται προκειμένου να διευκρινιστούν τα ουσιώδη γεγονότα και έτσι να γνωρίζει ο αντίδικος την υπόθεση την οποία θα έχει να αντιμετωπίσει κατά τη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απίνης (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 157). Εφόσον δοθούν, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του δικογράφου στο οποίο αφορούν. Το κατά πόσο το Δικαστήριο θα διατάξει την παροχή λεπτομερειών είναι θέμα που εμπίπτει στην διακριτική του ευχέρεια. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται μέσα στα πλαίσια του γενικού κανόνα και της νομολογίας κατά την οποία τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιονδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίσει σαφή και πλήρη εικόνα για την έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην Ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάσει την δική της υπόθεση και να μην βρίσκεται προ εκπλήξεων. Αν όμως σκοπός της αίτησης είναι να αποκαλυφθούν ονόματα μαρτύρων ή η εκμαίευση μαρτυρίας το Δικαστήριο θα αρνηθεί αυτή. Το θέμα αυτό απασχόλησε το Εφετείο στην υπόθεση Χριστόδουλος Κ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ 157 όπου γίνεται εκτενής αναφορά και στην Αγγλική νομολογία. Εξετάζοντας την ουσία της παρούσας αίτησης το Δικαστήριο με βάση τις πιο πάνω αρχές, σε συνάρτηση πάντοτε με τα δικόγραφα και το περιεχόμενο της επιστολής των εναγόντων ημ. 14.1.13, θα κρίνει κατά πόσο, όπως είναι συνταγμένα, διατυπώνουν την υπόθεση που θα αντιμετωπίσουν οι εναγόμενοι κατά τη δίκη ή θα βρεθούν προ εκπλήξεως και κατά πόσο περαιτέρω λεπτομέρειες είναι αναγκαίες για την διευκρίνιση των επίδικων θεμάτων της υπόθεσης. Τέλος θα κρίνει κατά πόσο οι αιτούμενες λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα ή να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία. Η κάθε αίτηση για λεπτομέρειες, δεν μπορεί να απομονωθεί από το ουσιαστικό δικαίωμα και τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή όπως και την Υπεράσπιση, που θα πρέπει να είναι υπόψη του Δικαστηρίου για να αποφασίσει εάν και πως πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Οι ενάγοντες με την αγωγή τους αξιώνουν εναντίον των εναγομένων το ποσό των €5.850,42 σεντ για την αξία πωληθέντων και παραδοθέντων εμπορευμάτων και/η ποσό οφειλόμενο δυνάμει τιμολογίων και/ή δυνάμει λογαριασμού. Ισχυρίζονται πως κατά τους ουσιώδεις χρόνους μετά από παραγγελία των εναγομένων προμήθευαν και παρέδιδαν σε αυτούς διάφορα εμπορεύματα για την αξία των οποίων διατηρούσαν χρεοπιστωτικό λογαριασμό. Με το στοιχείο (α) της αίτησης ζητούνται λεπτομέρειες σε σχέση με τους ουσιώδεις χρόνους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης. Το δικόγραφο της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων στο σημείο αυτό δεν είναι σαφές και δεν καθορίζει επαρκώς τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Είναι η άποψη μου όμως ότι στις λεπτομέρειες που παρέχονται με την επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 14.1.13 καθορίζεται με σαφήνεια ότι ο ουσιώδης για την αγωγή χρόνος είναι το έτος
- Καταλήγω συνεπώς ότι η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σε σχέση με το αιτητικό υπό στοιχείο (α) δεν είναι αναγκαία, αφού κανένα κίνδυνο δεν διατρέχουν πλέον οι εναγόμενοι να βρεθούν προ εκπλήξεως. Με το αιτητικό υπό στοιχείο (β) της αίτησης, ζητούνται οι λεπτομέρειες που περιγράφονται πιο πάνω σε σχέση με τους ισχυρισμούς της παρ. 3 της έκθεσης απαίτησης με την οποία οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατά διάφορα χρονικά διαστήματα μετά από παραγγελία και ή εντολή και ή συμφωνία με τους εναγόμενους πώλησαν και παρέδωσαν σε αυτούς διάφορα είδη του εμπορίου τους επί πιστώσει. Στις λεπτομέρειες που παρείχαν με την επιστολή τους ημερομηνίας 14.1.13 οι ενάγοντες δηλώνουν ότι οι επίδικες παραγγελίες αφορούσαν εμπορεύματα που εμπορεύονταν και πωλούσαν στους εναγομένους κυρίως ελιές και ψιλοκομμένο σκόρδο. Αποκαλύπτουν περαιτέρω το όνομα του προσώπου το οποίο έδινε τις παραγγελίες εκ μέρους των εναγομένων καθώς και το όνομα του προσώπου που λάμβανε τις παραγγελίες εκ μέρους των εναγόντων. Αναφέρουν επίσης ότι τα εμπορεύματα παραδίδονταν στα υποστατικά των εναγομένων στην Αυγόρου και τα παραλάμβανε ο εκάστοτε αποθηκάριος ή αρμόδιος υπάλληλος. Παράλληλα σημειώνεται ότι το είδος των εμπορευμάτων που εμπορεύονται οι ενάγοντες περιγράφεται στην παράγραφο 1 της έκθεση απαίτησης στην οποια ισχυρίζονται ότι ασχολούνται με την πώληση και διανομή ειδών διατροφής, αρτοποιίας, ζαχαροπλαστικής και άλλων συναφών εμπορευμάτων. Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ως μη αναγκαία την παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σε σχέση με τα αναφερόμενα ζητήματα της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης καθότι οι εναγόμενοι δεν διατρέχουν πλέον τον κίνδυνο να βρεθούν προ εκπλήξεως αφού τόσο με το δικόγραφο της έκθεσης απαίτησης όσο και τις παρασχεθείσες με την επιστολή των εναγόντων λεπτομέρειες είναι σε θέση να έχουν σαφή αντίληψη της αξίωσης των εναγόντων και να την υπερασπιστούν. Είναι καλά γνωστό ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και ότι αυτά θα πρέπει να περιέχουν με συνοπτικό τρόπο μόνο τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την Απαίτηση ή Υπεράσπιση του. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Δίας Λτδ ( πιο πάνω): «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που αναφέρονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση γεγονότων υπαγορεύεται από διάφορους λόγους, μεταξύ των οποίων είναι η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά.» Με το αιτητικό υπό στοιχείο (γ) ζητούνται λεπτομέρειες των τιμολογίων που οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι εξέδιδαν προς τους εναγόμενους. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 4 της έκθεση απαίτησης οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι για τα πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα εξέδωσαν τιμολόγια τα οποία δόθηκαν στους εναγόμενους και έγιναν αποδεκτά από αυτούς. Στις λεπτομέρειες που παρείχαν με την επιστολή τους οι ενάγοντες δηλώνουν μόνο ότι τα τιμολόγια εκδόθηκαν το έτος
- Είναι η άποψη μου ότι οι παρασχεθείσες λεπτομέρειες δεν είναι ικανοποιητικές με αποτέλεσμα να υπάρχει πιθανότητα οι εναγόμενοι σε ότι αφορά το ζήτημα των τιμολογίων που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης να βρεθούν προ εκπλήξεως κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Κρίνω συνεπώς ότι οι ενάγοντες οφείλουν να παρέχουν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ως προς το αιτητικό υπό στοιχείο (γ) της αίτησης. Σε σχέση με τις αιτούμενες λεπτομέρειες με το αιτητικό υπό στοιχείο (δ) της αίτησης όπως περιγράφεται πιο πάνω θα συμφωνήσω με την πλευρά των εναγόντων πως στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης δεν γίνεται αναφορά σε οποιεσδήποτε επιστολές. Ως εκ τούτου το αίτημα των εναγομένων για την παροχή περαιτέρω λεπτομερειών είναι άνευ αντικειμένου. Τέλος με το αιτητικό υπό στοιχείο (ε) οι εναγόμενοι ζητούν λεπτομέρειες αναφορικά με τη παράγραφο 6 της έκθεσης απαίτησης και συγκεκριμένα σε σχέση με το πως δικαιολογείται η ύπαρξη χρεωστικού υπολοίπου σε βάρος των εναγομένων. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι για τις πωλήσεις εμπορευμάτων προς τους εναγόμενους διατηρούσαν χρεοπιστωτικό λογαριασμό ο οποίος κατά τον Δεκέμβριο του 2007 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο το ποσό των €5.850,42 σεντ που οφείλεται μέχρι σήμερα. Έχοντας υπόψη το σύνολο των ισχυρισμών της έκθεσης απαίτησης και των λεπτομερειών που έχουν παρασχεθεί από τους ενάγοντες κρίνω πως οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες που ζητούν οι εναγόμενοι αποτελούν μαρτυρία που δεν εμπίπτει στο δικογραφικό αλλά στο αποδεικτικό πλαίσιο της υπόθεσης, δεδομένου ότι, το ύψος της αξίωσης είναι θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησής της. Ως εκ τούτου η παροχή των αναφερόμενων λεπτομερειών δεν κρίνεται αναγκαία. Στη βάση των πιο πάνω η αίτηση των εναγομένων επιτυγχάνει μόνο ως προς το αιτητικό υπό στοιχείο (γ) και ως προς τα υπόλοιπο μέρος αυτής απορρίπτεται. Συνεπακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι ενάγοντες να παρέχουν στους εναγόμενους περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ως οι παράγραφος (γ) της αίτησης. Οι λεπτομέρειες να δοθούν από τους ενάγοντες μέσα σε 30 μέρες από σήμερα. Όσο αφορά τα έξοδα της αίτησης θεωρώ ορθό όπως επιδικαστούν προς όφελος των αιτητών και σε βάρος των καθ'ων η αίτηση ως ακολούθως: α) Αυτά που δημιουργήθηκαν μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της επιστολής των εναγόντων (14.1.13) στην ολότητα τους όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. Β) Αυτά που δημιουργήθηκαν μετά την καταχώρηση της επιστολής ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης, κατά το ένα τρίτο όπως επίσης θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της υπόθεσης. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ (Υπ.) ................ Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο