← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Neate Gary Keith κ.α., Αρ. Αγωγής: 491/2011, 29/7/2013

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Neate Gary Keith κ.α., Αρ. Αγωγής: 491/2011, 29/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A31 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 491/2011 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (υποκαταστήσασα ή/και αντικαταστήσασα την CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD) Εναγόντων -και-

  1. Neate Gary Keith
  2. Sharon Lesley Neate
  3. Α. Chacholis Developers Ltd Εναγομένων Αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 5.2.
  4. Ημερομηνία: 29 Ιουλίου
  5. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 1,2-Αιτητές: κ. Μ. Κυριακίδης. Για Ενάγοντες/Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Μιχ. Κυριακίδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση τους, οι εναγόμενοι 1 και 2 - αιτητές επιδιώκουν τον παραμερισμό της εναντίον τους απόφασης ημερομηνίας 2.3.
  6. Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, μεταξύ άλλων, Δ.17 θ10 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση της Νάντιας Κωνσταντίνου, ημερομηνίας 5.2.
  7. Με την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης, ημερομηνίας 24.4.2013, οι ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση φέρουν ένσταση στον αιτούμενο παραμερισμό. Οι λόγοι ένστασης στους οποίους βασίζονται οι ενάγοντες συγκεκριμενοποιούνται στο σώμα της ένστασης υπό 1 έως
  8. Η ειδοποίηση ένστασης συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Ιωάννου Κάρουλλα, ημερομηνίας 24.4.
  9. Το οδοιπορικό της παρούσας υπόθεσης όσον αφορά ενάγοντες και εναγόμενους 1 και 2 αποκαλύπτεται από το περιεχόμενο του φακέλλου αυτής και θεωρώ σημαντικό όπως το παραθέσω σε αυτό το στάδιο της απόφασης μου κρίνοντας ότι κάτι τέτοιο θα είναι βοηθητικό και ως προς την καλύτερη κατανόηση της παρούσας απόφασης του Δικαστηρίου. Το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στην παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 13.5.2011 ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου υπό άλλη σύνθεση. Την ίδια ημερομηνία καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες μονομερής αίτηση για υποκατάστατη επίδοση στους εναγόμενους 1 και 2 με τον τρόπο που αναφέρεται στην εν λόγω αίτηση, η οποία ορίστηκε στις 25.5.
  10. Η εν λόγω αίτηση ολοκληρώθηκε στις 26.5.2011 με έκδοση διαταγμάτων ως εζητούντο. Κατά τις 11.8.2011 οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν αίτηση ζητώντας τον παραμερισμό της αγωγής, της επίδοσης του κλητηρίου και του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης προς αυτούς, αίτηση η οποία ορίστηκε στις 28.9.
  11. Την ίδια ημερομηνία (11.8.2011) οι εναγόμενοι καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Οι ενάγοντες, στις 20.9.2011, καταχώρισαν αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης υπεράσπισης, η οποία ορίστηκε στις 17.10.2011, ενώ στην αίτηση ημερομηνίας 11.8.2011 έλαβαν άδεια για καταχώριση ένστασης μέχρι τις 5.10.2011, με την αίτηση να ορίζεται για ακρόαση στις 7.10.
  12. Η ένσταση των εναγόντων καταχωρήθηκε στις 3.10.
  13. Η αίτηση ημερομηνίας 11.8.2011 αποσύρθηκε με συμφωνηθέντα έξοδα υπέρ των εναγομένων 1 και 2 ενώ η αίτηση ημερομηνίας 20.9.2011 αποσύρθηκε χωρίς έξοδα. Ακολουθεί στις 18.10.2011 καταχώριση από τους ενάγοντες νέας αίτησης για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας αναφορικά με τους εναγόμενους 1 και 2 και υποκατάστατης επίδοσης προς αυτούς με τον ίδιο τρόπο ως και προηγουμένως. Στις 31.10.2011 η εν λόγω αίτηση εγκρίθηκε. Στις 27.1.2012 καταχωρήθηκε από τους ενάγοντες αίτηση για απόφαση λόγω μη εμφάνισης στη βάση του ότι, όπως αναφέρεται στην αίτηση, στις 20.12.2011 έγινε η επίδοση ως το διάταγμα ημερομηνίας 27.10.2011 και δεν υπήρξε καταχώριση σημειώματος εμφάνισης. Στις 15.2.2012, ως εμφαίνεται από σχετικό πρακτικό, επιφυλάχθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου η οποία και εκδόθηκε στις 2.3.
  14. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό το γεγονός ότι μετά από αίτηση ορισμού των εναγόντων (προφανώς σε σχέση με τους εναγόμενους 3), το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση στις 31.1.2012 κάνοντας αναφορά και σε εμφάνιση εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 από τον κ. Μάριο Κυριακίδη (σχετικό είναι το σημείωμα Πρωτοκολλητή ημερομηνίας 24.11.2011). Γι΄ αυτό και η εμφάνιση του κ. Κυριακίδη για εναγόμενους 1 και 2 στις 31.1.
  15. Η υπόθεση κατά την εν λόγω ημερομηνία παρέμεινε για οδηγίες στις 2.3.2012 και από τότε στις 6.3.
  16. Προκύπτει περαιτέρω από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι στις 29.2.2012 (δηλαδή πριν την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και 2) οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν αίτηση με την οποία ζητούσαν άδεια για καταχώριση εμφάνισης υπό αίρεση και/ή υπό διαμαρτυρία και διάταγμα ή οδηγίες για καταχώριση αίτησης παραμερισμού της διαδικασίας και/ή της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου, στη βάση, ως αναφέρεται στην αίτηση, της Δ.16 θ.
  17. Η εν λόγω αίτηση ορίστηκε στις 6.3.
  18. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι για την ύπαρξη αυτής της αίτησης έγινε αναφορά από το δικηγόρο των εναγομένων 1 και 2 και στις 2.3.2012 ως εμφαίνεται στο πρακτικό της εν λόγω ημερομηνίας. Στο πρακτικό της 6.3.2012 γίνεται αναφορά στα διάφορα γεγονότα (ως παρατίθενται ανωτέρω) και είναι άξιο προσοχής ότι το Δικαστήριο αναφέρει ότι η αίτηση ημερομηνίας 29.2.2012 δεν ευρισκόταν στο φάκελο του Δικαστηρίου. Δεν θα παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο του εν λόγω πρακτικού, ούτε θα ασχοληθώ με οποιονδήποτε τρόπο με θέματα που αφορούν το γιατί στις 2.3.2012, ενώ γίνεται αναφορά στην αίτηση ημερομηνίας 29.2.2012, εκδίδεται και απόφαση ερήμην των εναγομένων 1 και 2, ή το γιατί η αίτηση ημερ. 29.2.2012 δεν τέθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου εγκαίρως, ή το γιατί στις 31.1.2012, ενώ υπήρξε εμφάνιση από τον κ. Μάριο Κυριακίδη, δεν έγινε αναφορά στην αίτηση για απόφαση λόγω μη εμφάνισης. Δεν θα με απασχολήσουν αυτά γιατί θα περιοριστώ στο υπό εκδίκαση αίτημα στη βάση των γεγονότων ως προκύπτουν και όχι στη βάση εικασιών, όσο εύλογες και αν αυτές είναι. Από αυτή την ημερομηνία και μετά προκύπτει ότι εξετάστηκε η αίτηση ημερομηνίας 29.2.2012 και στις 18.6.2012 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία ενώ στις 19.7.2012 καταχωρήθηκε αίτηση παραμερισμού της αγωγής, της επίδοσης και του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Είναι με αυτήν την αίτηση σε εκκρεμότητα που η παρούσα σύνθεση του Δικαστηρίου ανέλαβε την υπόθεση με εμφανές, κατά την άποψη μου, το ερώτημα του κατά πόσο το διάβημα που ευρισκόταν ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν το ορθό. Αυτοί οι προβληματισμοί οδήγησαν στην απόσυρση των προηγούμενων διαβημάτων και την καταχώριση της παρούσας υπό κρίση αίτησης. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση γίνεται αναφορά σε γεγονότα που προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης καθώς επίσης και ισχυρισμούς εκ μέρους των εναγομένων 1 και
  19. Ανάλογο είναι και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις των συνηγόρων με τις οποίες τέθηκε η επιχειρηματολογία του καθενός προς υποστήριξη των θέσεων της δικής του πλευράς. Έχω, με προσοχή, μελετήσει το περιεχόμενο και των δύο αγορεύσεων. Η Δ.17 υπό τον τίτλο "Default of appearance" ("Παράλειψη εμφάνισης") στο Θ.10 αναφέρει τα ακόλουθα: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just". Όπως εμφανώς προκύπτει από το λεκτικό της ως άνω πρόνοιας και από την άφθονη επί του θέματος νομολογία ο παραμερισμός ή όχι εκδοθείσας δικαστικής απόφασης αποτελεί θέμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία πρέπει να συντρέχουν για να ασκηθεί υπέρ του αιτούντος τον παραμερισμό απόφασης η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι πρώτο ότι ο Εναγόμενος έχει δείξει καλήν υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης και δεύτερο να δείξει ότι υπάρχει σοβαρός λόγος για τη μη εμφάνιση του στη διαδικασία ή την καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης. Στην Πολ. Έφ. 9686, ημερ. 8.8.97, Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης, αναλύονται οι σχετικές αρχές και υιοθετούνται οι αρχές όπως καθορίστηκαν στην απόφαση Phylactou v. Michael

(1982)1 C.L.R. 204 που τονίζουν αφενός την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουσθεί και αφετέρου την ανάγκη διασφάλισης της άνευ προσκόμματος αποπεράτωσης της δίκης η οποία είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Όπως αναφέρεται, εάν ένας διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απολεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης. Τονίζεται δε ότι όταν η συμπεριφορά του διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό απόφασης ισοδυναμεί με καταφρόνηση του Δικαστηρίου ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει την αίτηση. Στις περιπτώσεις όπου η έκδοση απόφασης είναι αποτέλεσμα παρατυπίας ή αντικανονικής εφαρμογής των θεσμών αναπόφευκτα ο παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης γίνεται καθηκόντως του Δικαστηρίου, ex debito justitiae και ανεξαρτήτως του κατά πόσο φανερώνεται η ύπαρξη καλής υπεράσπισης επί της ουσίας (βλ. μεταξύ άλλων, Ευθυμίου ν. Χαραλάμπους
(2004)1Β Α.Α.Δ. 700). Έχω πιο πάνω αναφερθεί με λεπτομέρεια στο περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης, στο οποίο, στην προκειμένη περίπτωση, μπορεί να λεχθεί ότι εξαντλείται το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης. Και αυτό γιατί από αυτό προκύπτουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση. Αναπόφευκτα προκύπτει ότι η αίτηση των εναγομένων 1 και 2 με την οποία ζητείτο άδεια για καταχώριση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και οδηγίες για καταχώριση αίτησης παραμερισμού της διαδικασίας και της επίδοσης καταχωρήθηκε στις 29.2.2012, πριν δηλαδή την έκδοση της υπό κρίση απόφασης. Προκύπτει επίσης από τα λεγόμενα του Δικαστηρίου στο πρακτικό ημερομηνίας 6.3.2012 ότι αυτή η αίτηση κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης δεν βρισκόταν, για άγνωστο λόγο, στο φάκελο του Δικαστηρίου, χωρίς αυτό να αναιρεί την καταχώρισή της. Έχω πιο πάνω αναφερθεί σε θέματα που δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο καθ΄ ότι θεωρώ ότι το ουσιαστικό σημείο που θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο θα εκδιδόταν η απόφαση ημερομηνίας 2.3.2012 εάν η αίτηση ημερομηνίας 29.2.2012 βρισκόταν κανονικά στο φάκελο του Δικαστηρίου και ήταν σε γνώση του Δικαστηρίου. Το αν οι ενάγοντες ήσαν γνώστες της αίτησης ή το κατά πόσο η υποκατάστατη επίδοση ήταν ορθή ουδόλως θεωρώ ότι μπορεί να επηρεάσει την παρούσα αίτηση. Θα πρέπει να λεχθεί ότι το διάβημα των εναγομένων 1 και 2 με την αίτηση ημερομηνίας 29.2.2012 ήταν καθ΄ όλα θεμιτό. Με αυτό δεν υπεισέρχομαι στην ουσία του αιτήματος ή το κατά πόσο θα ήταν επιτυχές. Αποτελούσε όμως δικαίωμα των εναγομένων 1 και 2 να καταχωρίσουν την αίτηση τους εκείνη. Με αυτό τον τρόπο, θεωρώ ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 έθεσαν τη συμμετοχή τους στη διαδικασία αναζητώντας άδεια για καταχώριση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Με αυτά τα δεδομένα, θα ήταν σωστό ένα Δικαστήριο, προτού επιληφθεί του εν λόγω αιτήματος που, επαναλαμβάνω, ζητούσε άδεια για καταχώριση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, να εκδώσει απόφαση λόγω μη εμφάνισης; Θα ενεργούσε με τέτοιο τρόπο το Δικαστήριο εάν η αίτηση ημερομηνίας 29.2.2012 τοποθετείτο εγκαίρως και κανονικώς στο φάκελο του Δικαστηρίου; Η απάντηση και στα δύο ερωτήματα θεωρώ ότι δεν μπορεί παρά να είναι αρνητική. Με αποτέλεσμα η εκδοθείσα απόφαση, ως απόρροια του τρόπου με τον οποίον εκδόθηκε, να είναι αντικανονική αφού στέρησε από τους εναγόμενους το δικαίωμα να ακουστούν σε προϋπάρχον σχετικό αίτημά τους. Με αυτά τα δεδομένα και για τους λόγους που έχω εξηγήσει, αναπόφευκτα η εκδοθείσα απόφαση θα πρέπει να παραμεριστεί ex debito justitiae, ανεξαρτήτως του κατά πόσο υφίσταται καλή υπεράσπιση επί της ουσίας. Για σκοπούς πληρότητας θεωρώ αναγκαίο να αναφερθώ και στα εξής: Είμαι της άποψης ότι από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι εκδόθηκε η υπό κρίση απόφαση, το ορθό διάβημα ήταν η καταχώριση αίτησης παραμερισμού και όχι η εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 29.2.2012 και μετέπειτα η καταχώριση αίτησης παραμερισμού του κλητηρίου και της επίδοσης. Όμως το ζητούμενο δεν είναι να κρίνω την ορθότητα των διαβημάτων που μεσολάβησαν. Το τι είναι σημαντικό είναι το ότι είμαι σε θέση να διαπιστώσω ότι σε κανένα σημείο δεν υπήρξε ολιγωρία από πλευράς των εναγομένων 1 και 2 οι οποίοι με τις ενέργειες τους στην υπόθεση φανέρωναν πάντοτε την πρόθεση να συμμετάσχουν στη διαδικασία και να προωθήσουν εκείνο το οποίο θεωρούσαν ορθό διάβημα. Συνεπώς δεν εντοπίζω οτιδήποτε που να επηρεάζει το δικαίωμα των εναγομένων 1 και 2 να επιτύχουν παραμερισμό της απόφασης. Συνακόλουθα η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.3.2012 παραμερίζεται. Οι εναγόμενοι έχουν δικαίωμα εμφάνισης εντός 15 ημερών από σήμερα. Με αυτή τη διαταγή οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν εμποδίζονται, εάν το επιθυμούν, να καταχωρίσουν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία μαζί με ανάλογο αίτημα. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης, στη βάση των γεγονότων που έχω παραθέσει ανωτέρω και στη βάση του ότι η αίτηση ημερομηνίας 29.2.2012 δεν ήταν σε γνώση των εναγόντων πριν την έκδοση απόφασης, θεωρώ ότι η ορθή διαταγή είναι όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.).............. Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.