ΜΑΡΙΑ ΛΟΝΤΟΥ ν. ΠΑΣΧΑΛΗ ΣΠΙΤΕΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 39/05, 17/10/2013

ΜΑΡΙΑ ΛΟΝΤΟΥ ν. ΠΑΣΧΑΛΗ ΣΠΙΤΕΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 39/05, 17/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 39/05 ΜΑΡΙΑ ΛΟΝΤΟΥ Ενάγουσα και

1. ΠΑΣΧΑΛΗ ΣΠΙΤΕΡΗ
2. ΒΑΣΙΛΟΥ ΣΠΙΤΕΡΗ Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 28.3.2013 ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΞΟΔΩΝ Ημερομηνία: 17 Οκτωβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Αργυρίδης για κ. Γ. Παπαθεοδώρου Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κα Κουρουζίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex Tempore) Η Ενάγουσα - Αιτήτρια (στο εξής Αιτήτρια) καταχώρησε αγωγή στις 11/1/05 σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, Δ.2 κ.1 και ακολούθως έκθεση απαίτησης. Στη συνέχεια εκδόθηκε απόφαση στις 31/5/11 υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 - Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής Καθ' ων η Αίτηση) ερήμην τους. Αφού έγιναν και άλλα διαδικαστικά διαβήματα, στις 8/11/12 καταχωρήθηκε αίτηση παραμερισμού της απόφασης ημερομηνίας 31/5/11 από τους Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση. Στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνία 8/11/12 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση ημερομηνίας 28/3/13, με την οποία ζητείται ασφάλεια εξόδων από τους Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τα έξοδα που θα προκύψουν από την εκδίκαση και τυχόν απόρριψη της αίτησης παραμερισμού ημερομηνίας 8/11/
3. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.36 θ.3, Δ.60 θ.1-5, Δ.48 θ.1-4 στον Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρα 2, 31 και 32 ως και επί της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας στην οποία καταγράφονται όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με την έκδοση της απόφασης μέχρι και την καταχώρηση αίτησης παραμερισμού καθώς και τα όσα σχετίζονται για τη θέση της ότι θα πρέπει να καταβληθεί το ποσό των €4.000 ως εγγύηση ασφάλειας για τα πιθανόν έξοδα που θα δημιουργηθούν αν η αίτηση παραμερισμού απορριφθεί. Με αυτήν επισυνάπτονται και διάφορα τεκμήρια. Από την άλλη οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στις 27/8/13 καταγράφοντας εννιά λόγους ένστασης, μεταξύ των οποίων, ότι η αίτηση στερείται ορθής νομικής βάσης και ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων όπως, ότι η Κυπριακή έννομη τάξη δεν προνοεί και δεν παρέχει δικαιοδοσία σε Δικαστήριο να διατάξει εναγόμενο για ασφάλεια εξόδων, ως αναφέρεται στην Δ.60 θ.
4. Επίσης, όπως αντιλαμβάνεται το Δικαστήριο, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ζουν σε ευρωπαϊκή χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, δηλαδή στην Αγγλία και δεν προβλέπεται η κατάθεση ασφάλειας εξόδων σύμφωνα με την ίδια πιο πάνω διαταγή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση της Γεωργίας Καραμαλλή στην οποία καταγράφονται τα σχετικά γεγονότα τα οποία ουσιαστικά είναι η επέκταση και διεύρυνση των λόγων ένστασης με περισσότερες λεπτομέρειες και δεν χρειάζεται να καταγραφούν. Με αυτή επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Οι συνήγοροι που παρουσιάστηκαν παρέδωσαν, για διευκόλυνση του Δικαστηρίου, γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει επί της έδρας χωρίς να διακόψει και στις οποίες γίνεται σχετική επιχειρηματολογία επί των διαφόρων θεμάτων με επίκληση σχετικής νομολογίας. Η βασική θέση της Αιτήτριας όπως αυτή διαγράφεται στην αγόρευση του συνηγόρου της είναι ότι πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις, κατά την άποψη της, με βάση τις οποίες εκδίδεται ένα τέτοιο διάταγμα ήτοι, (α) ότι δεν κατέχουν περιουσία οι Αιτητές στην Κύπρο και (β) η έλλειψη ισχύος της υπόθεσης τους. Από την άλλη η δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση πρόταξε τη θέση ότι δεν παρέχεται στο Δικαστήριο εξουσία να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα σύμφωνα με τη Δ.60 θ.1 και κατά δεύτερο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του. Με βάση τους λόγους ένστασης κρίνω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει πρώτα τα θέματα που άπτονται της νομικής βάσης της αίτησης αφού σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι δεν εμπίπτει η αίτηση στη σχετική Δ.60 θ.1, δεν χρειάζεται να εξεταστούν περαιτέρω οι υπόλοιποι λόγοι που πρέπει να συνυπάρχουν για την έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων. Η Δ. 60 θ.1 αναφέρει: «
5. A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων.» Σε μετάφραση: «
6. Ένας Ενάγοντας (και, εν σχέσει με ανταπαίτηση, ένας Εναγόμενος) που διαμένει μόνιμα εκτός Κύπρου ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης μπορεί, σε οιονδήποτε στάδιο, να διαταχθεί να δώσει ασφάλεια για τα έξοδα, αν και μπορεί να διαμένει προσωρινά στην Κύπρο ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση το πρώτο που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον η Αιτήτρια δύναται να ζητεί ασφάλεια από τους Καθ' ων η Αίτηση, αφού κατά το λεκτικό της Δ.60 θ.1 μόνο Ενάγοντας ή Ανταπαιτητής μπορεί να διαταχθεί να καταθέσει ασφάλεια εξόδων. Με άλλα λόγια είναι δυνατό να εμπίπτει ο Εναγόμενος στην έννοια του Ενάγοντα; Με όλο τον σεβασμό δεν βλέπω πως θα μπορούσε το Δικαστήριο να ερμηνεύσει την λέξη Ενάγοντας ότι σημαίνει και Εναγόμενος, ιδίως αφού προβλέπεται και αναφέρεται «και εν σχέση με ανταπαίτηση ένας Εναγόμενος» που θεωρείται δηλαδή απαιτητής και βρίσκεται στην θέση του Ενάγοντα. Άρα αυτό το στοιχείο δεν πληρείται στην συγκεκριμένη περίπτωση αφού πρόκειται για Εναγόμενους και όχι για Ενάγοντα. Αλλά και αν ακόμη μπορούσε να εκληφθεί ότι εγείρεται τούτο υπό την έννοια της παραβίασης της συνταγματικής επιταγής για ισότητα, τέτοια εισήγηση θα έπρεπε να ήταν ρητή, να εξηγείται και να αναγράφεται στην ένσταση, πράγμα που δεν συμβαίνει στην περίπτωση μας. Εν πάση περιπτώσει δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε που να ανατρέπεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας. Το δεύτερο στοιχείο με βάση το οποίο θα απορρίπτετο και πάλι η αίτηση, όπως εξάγεται μέσα από τις έγγραφες προτάσεις και τα όσα αναφέρονται στις ενόρκους δηλώσεις είναι ότι οι Καθ' ων η Αίτηση διαμένουν στην Αγγλία, σε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ρητά καταγράφεται στην Δ.60 θ.1 ότι δεν μπορεί να καταβληθεί ασφάλεια εξόδων από άτομο που διαμένει μόνιμα σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Σχετική είναι η απόφαση Tariq Rashit v. Άλκη Παπόρη, Πολ. ΄Εφ. 118/12, ημερ. 7/12/12, στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Κατ΄ αρχήν, σύμφωνα με την τροποποιηθείσα Δ.60 θ.1, διάταγμα για ασφάλεια εξόδων δεν εκδίδεται αν ο ενάγων είναι κάτοικος Κύπρου ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο εφεσείων στην προκείμενη περίπτωση λέγει ότι διαμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο, Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Αν ο εφεσίβλητος-αιτητής, αμφισβητεί τον τόπο διαμονής του εφεσείοντα, ο ίδιος έχει το βάρος απόδειξης του τόπου διαμονής του εφεσείοντα, εκτός Κύπρου και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάτι τέτοιο δεν ισχυρίστηκε ούτε και απέδειξε ο εφεσίβλητος (Δέστε: Κυριάκου ν. Μιχαήλ