← Κύπρος

PGSHOPRIGHT DISCOUNT STORES LTD ν. CETERTEC CATERING EQUIPMENT SERVICES LTD, Αρ. Αγωγής:761 / 2009, 22/10/2013

PGSHOPRIGHT DISCOUNT STORES LTD ν. CETERTEC CATERING EQUIPMENT SERVICES LTD, Αρ. Αγωγής:761 / 2009, 22/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:761 / 2009 Μεταξύ: P.G.SHOPRIGHT DISCOUNT STORES LTD Ενάγουσας και CETERTEC CATERING EQUIPMENT SERVICES LTD Εναγόμενης _________ Ημερομηνία: 22 Οκτωβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα: κ. Γ Λουκαϊδης για Δρ Ανδρέας Ποιητής & Σία Για την εναγόμενη : κα Ραφαήλ για Ι. Φράγκος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης της ενάγουσας, η εναγόμενη της είχε πωλήσει κατά ή περί τον Απρίλιο του 2008 ένα μεγάλο εμπορικό ψυγείο μάρκας D.G.D Ιταλικής προέλευσης. Το συμφωνηθέν τίμημα ήταν €16.445,00 περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. πλέον τα μεταφορικά. Ρητός ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ήταν ότι το ψυγείο θα λειτουργούσε κανονικά. Παρόλα αυτά το ψυγείο παρουσίασε διάφορα προβλήματα μεταξύ των οποίων βούιζε και έσβηνε από μόνο του, με αποτέλεσμα να υπάρχει συνεχώς ο κίνδυνος αλλοιώσεως των τροφίμων που τοποθετούνταν σε αυτό. Συνεπεία των πιο πάνω η ενάγουσα υφίσταται ζημιά ίση προς το ποσό του τιμήματος του ψυγείου που ήδη έχει καταβάλει. Αξιώνει: α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία πώλησης του ψυγείου είναι άκυρη και διάταγμα που να την ακυρώνει, β. διάταγμα που να διατάσσει την εναγόμενη να αλλάξει το ψυγείο με άλλο καινούργιο, γ. διαζευκτικά επιστροφή του ποσού του τιμήματος ως αποζημιώσεις, δ. νόμιμο τόκο και ε. τα έξοδα. Η εναγόμενη με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση της όπως τροποποιήθηκαν, ήγειρε προδικαστική ένσταση τής κατά τόπο αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου καθώς διατείνεται ότι η συμφωνία των διαδίκων συνάφθηκε στην Επαρχία Λάρνακας και τα εγγεγραμμένα γραφεία της ενάγουσας και της εναγόμενης βρίσκονται στην Επαρχία Λάρνακας. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και τις αξιώσεις της ενώ παραδέχεται την πώληση στην ενάγουσα του ψυγείου - καταψύκτη της ίδιας μάρκας όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα. Προβάλλει ως τα αληθινά γεγονότα που χαρακτηρίζουν την υπόθεση τα ακόλουθα: α. Το ψυγείο παραδόθηκε στα υποστατικά της ενάγουσας και λειτουργούσε εκεί για δοκιμαστική περίοδο 20 (είκοσι) ημερών, β. στις 22.04.2008 και μετά την πάροδο της πιο πάνω δοκιμαστικής περιόδου και αφού το ψυγείο - καταψύκτης βρέθηκε να είναι της τελείας αρεσκείας της ενάγουσας εκδόθηκε τιμολόγιο για το ποσό των €14.000,00 πλέον Φ.Π.Α. πλέον €345,00 μεταφορά άλλης συσκευής ήτοι ενός κομπρεσόρου βάσει ξεχωριστής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων συνολικού ποσού €16.445,00, γ. το ποσό του τιμολογίου εξοφλήθηκε με τέσσερις επιταγές, δ. μετά από αιτήματα της ενάγουσας, αντιπρόσωποι της εναγόμενης επισκέφθηκαν τις εγκαταστάσεις της ενάγουσας εννέα φορές για την παροχή σε αυτή βάσει προφορικής ή και μερικώς γραπτής και μερικώς προφορικής συμφωνίας παροχής υπηρεσιών κατά τις οποίες προσέφεραν στην ενάγουσα τις υπηρεσίες τους, ε. το ψυγείο δεν παρουσίασε κανένα πρόβλημα με τη λειτουργία του εξ υπαιτιότητας της εναγομένης ή της κατασκευής του, στ. μόλις η εναγόμενη ενημερώθηκε από την ενάγουσα ότι το ψυγείο παρουσίαζε πρόβλημα με τη λειτουργία του, η εναγόμενη προχώρησε άμεσα στην εξέταση και επιδιόρθωση του προβλήματος, ζ. μετά από εντατική και εμπεριστατωμένη έρευνα η εναγόμενη εντόπισε ότι η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό της ενάγουσας ήταν χαμηλή και κατά συνέπεια προκαλούνταν επανειλημμένες διακοπές στην τροφοδοσία του ψυγείου με ηλεκτρικό ρεύμα με αποτέλεσμα τη συχνή αλλοίωση της θερμοκρασίας του, η. η εναγόμενη με συνεχείς και επανειλημμένες παροτρύνσεις καλούσε την ενάγουσα όπως μεριμνήσει για την επιδιόρθωση του προβλήματος της χαμηλής έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό της και την τοποθέτηση ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης θερμοκρασίας και άμεσης ειδοποίησης σε περίπτωση βλάβης αλλά αυτή αμελούσε και αρνείτο να ανταποκριθεί, θ. σε μια περίπτωση διαπιστώθηκε ότι η βλάβη οφειλόταν σε επέμβαση ποντικού στα ηλεκτρονικά συστήματα και καλώδια του ψυγείου εξαιτίας αμέλειας της ενάγουσας να μεριμνήσει για την κάλυψη ή και προστασία τους, ι. η ενάγουσα σε καμιά περίπτωση δεν ζήτησε αντικατάσταση του ψυγείου εξαιτίας προβλημάτων με τη λειτουργία του εξ υπαιτιότητας της εναγόμενης ή της κατασκευής του και μέχρι την έγερση της αγωγής δεν τερμάτισε τη συμφωνία της με την εναγόμενη και κατέχει και λειτουργεί το ψυγείο στα υποστατικά της μέχρι σήμερα. Πέραν των πιο πάνω λόγων η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα λόγω της αποδοχής ή και κατοχής ή και λειτουργίας από μέρους της του ψυγείου για πέραν των 16 μηνών μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας αγωγής ή και λόγω του ότι η ενάγουσα μέχρι σήμερα δεν τερμάτισε τη συμφωνία τους ή και λόγω της συμπεριφοράς της, τις πράξεις και τις παραστάσεις της προς την εναγόμενη κωλύεται να ισχυρίζεται τα όσα αναφέρει στην έκθεση απαίτησης της καθώς έχει αποδεχθεί τη συμφωνία της με την εναγόμενη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την αγωγή με έξοδα υπέρ της εναγόμενης. Στην ανταπαίτηση ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να προσφέρει τις υπηρεσίες της στην ενάγουσα αποστέλλοντας επανειλημμένα συνεργεία για επιτόπια εξέταση, διερεύνηση και εντατική και εμπεριστατωμένη έρευνα και μελέτη των προβλημάτων που παρουσίαζε το ψυγείο με τη λειτουργία του, εξαιτίας της χρήσης του ψυγείου συνεπεία των πιο πάνω περιγραφέντων προβλημάτων και εξαιτίας της αμέλειας της ενάγουσας να μεριμνήσει σύμφωνα με τις συμβουλές της προς άρση τους. Προς τούτο εξέδωσε τιμολόγιο χρέωσης συγκεκριμένων υπηρεσιών της ύψους €2.610,50σ. συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α., ποσό το οποίο αξιώνει με τόκο προς 8% από την ενάγουσα η οποία δεν ανταποκρίθηκε στις επανειλημμένες οχλήσεις της για την πληρωμή του ως αποζημιώσεις για τις προσφερόμενες υπηρεσίες που παρασχέθηκαν με υπαιτιότητα της ενάγουσας και διαζευκτικά ως αποζημιώσεις βάσει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ως λεπτομέρειες της αμέλειας της ενάγουσας επικαλείται τα ακόλουθα: α. Η ενάγουσα δεν μερίμνησε για την διόρθωση του προβλήματος με τη χαμηλή ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό της, β. δεν μερίμνησε για την κάλυψη ή/και προστασία των ηλεκτρονικών συστημάτων και καλωδίων του ψυγείου και γ. δεν μερίμνησε για την τοποθέτηση ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης της θερμοκρασίας και άμεσης ειδοποίησης σε περίπτωση βλάβης. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Για την ενάγουσα κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο διευθυντής της κ. Γεώργιος Καζαμίας (Μ.Ε.1) και ο τεχνικός - ηλεκτρολόγος ηλεκτρικών εγκαταστάσεων κ. Γεώργιος Αθανασίου (Μ.Ε.2). Για την εναγόμενη κατέθεσε ο διευθυντής της κ. Άγγελος Εφραίμ (Μ.Υ.). Ο κ. Γ. Καζαμίας (Μ.Ε.1), ανέφερε ότι ήταν κατά τον επίδικο χρόνο όπως και μέχρι σήμερα διευθυντής της ενάγουσας η οποία διατηρεί υπεραγορά από το 2006 μέχρι και σήμερα. Την εναγόμενη την είχε γνωρίσει το 2006 όταν είχε αγοράσει από αυτή ψυγείο ελαφριάς ψύξης και ένα μπαούλο καταψύκτη. Τον Απρίλιο του 2008 είχε αποφασίσει να αγοράσει καινούργιο μεγάλο ψυγείο - καταψύκτη για τις ανάγκες της επιχείρησης του και ζήτησε προς τούτο προσφορές. Επέλεξε να αγοράσει το επίδικο ψυγείο - καταψύκτη από την εναγόμενη λόγω του ότι ήταν από τη Λάρνακα και θα είχε άμεση εξυπηρέτηση για τα service του ψυγείου. Ισχυρίστηκε ότι το ψυγείο παραδόθηκε στις 22.04.2008 και για τούτο εκδόθηκε τιμολόγιο με ημερομηνία 22.04.2008 (τεκμ. 1). Το τιμολόγιο το είχε υπογράψει η σύζυγος του ως παραλήπτρια του ψυγείου η οποία τότε ήταν επίσης διευθύντρια της εταιρείας. Η συμφωνηθείσα τιμή του ψυγείου ήταν αυτή των €14.300,00 πλέον Φ.Π.Α. 15% συνολικά €16.445,00, ποσό το οποίο καταβλήθηκε εξ ολοκλήρου στην εναγόμενη. Μετά την πάροδο 30 - 40 ημερών από την παραλαβή του το ψυγείο άρχισε να παρουσιάζει προβλήματα, έσβηνε και έχανε θερμοκρασία. Ειδοποίησε προς τούτο την εναγόμενη η οποία έστειλε τεχνικούς και το είδαν. Με την πάροδο ενός μηνός το ψυγείο παρουσίασε ξανά τα ίδια προβλήματα και ο τεχνικός που το έλεγξε του ανέφερε ότι θα έπρεπε να άλλαζαν τον κομπρεσόρο του καθώς είχε κάποιο πρόβλημα. Το ψυγείο λόγω των διακοπών που πάθαινε προκαλούσε ζημιά σε προϊόντα που φύλαγαν εκεί. Το πρόβλημα συνεχιζόταν και έτσι 2 - 3 φορές την βδομάδα καλούσαν τεχνικούς της εναγόμενης. Συζητούσαν το πρόβλημα με τον κ. Άγγελο Εφραίμ ο οποίος πράγματι ανταποκρινόταν και τους εξυπηρετούσε κάθε φορά. Η συμφωνία τους ήταν ότι θα αγόραζαν ψυγείο το οποίο θα εργαζόταν κανονικά. Σε καμιά περίπτωση όσο χρόνο διήρκεσαν οι επισκέψεις των τεχνικών της εναγόμενης δεν τους αναφέρθηκε οποιαδήποτε χρέωση γι΄αυτές. Αφού είδε ότι δεν επισκευαζόταν το ψυγείο και μετά που είχε υποστεί αρκετές ζημιές σε προϊόντα που χαλούσαν στο ψυγείο, ζήτησε από την εναγόμενη να το αντικαταστήσει με άλλο εφόσον η συμφωνία τους ήταν να αγοράσουν ένα καινούργιο ψυγείο και όχι ένα προβληματικό. Όταν ο κ. Εφραίμ του είχε ζητήσει να καταβάλει ακόμα €2.000,00 για να αντικαταστήσει ξανά τον κομπρεσόρο, τότε διαφώνησε και αποτάθηκε σε δικηγόρο ο οποίος απέστειλε στην εναγόμενη στις 17.02.2009 επιστολή, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως τεκμ. 2, με την οποία ζητούσαν καινούργιο ψυγείο, διαφορετικά θα λάμβαναν δικαστικά μέτρα εναντίον της. Το ψυγείο εξακολουθεί να βρίσκεται μέχρι και σήμερα στο κατάστημα τους παρόλο ότι ειδοποίησαν την εναγόμενη να το παραλάβει. Σε σχέση με την ηλεκτρική εγκατάσταση του καταστήματος, ανέφερε ότι είχαν πάρει τον ηλεκτρολόγο τους και την ήλεγξε όπως και την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (Α.Η.Κ.) από την οποία είχε εγκριθεί η εγκατάσταση τους και δεν διαπιστώθηκε οποιοδήποτε πρόβλημα. Όταν η εναγόμενη προφασίστηκε πρόβλημα με την ένταση του ρεύματος του καταστήματος, ότι τάχα ήταν χαμηλή κατά τρόπο που να προκαλεί πρόβλημα στη λειτουργία του ψυγείου, προέβηκαν σε έλεγχο αυτού του ενδεχομένου ο οποίος δεν κατέδειξε κάτι τέτοιο. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της εναγόμενης ότι είχε ταχθεί δοκιμαστική περίοδος 20 ημερών μετά τη λειτουργία του ψυγείου, ανέφερε ότι ποτέ δεν είχαν συμφωνήσει κάτι τέτοιο. Κατά την αντεξέταση του δέχθηκε ότι ίσως το ψυγείο να είχε παραδοθεί στην ενάγουσα στις 3.04.2008, διευκρίνισε όμως ότι η εγκατάσταση του πήρε μερικές ημέρες και ολοκληρώθηκε και τέθηκε σε λειτουργία πιθανόν στις 22.04.2008 και αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο εκδόθηκε το τιμολόγιο με αυτή την ημερομηνία. Δέχθηκε επίσης ότι είχε δώσει στην εναγόμενη από πριν το ποσό των €5.000,00 έναντι του τιμήματος και ότι το υπόλοιπο ποσό θα εξοφλείτο σε τρεις δόσεις. Ανέφερε ότι το συμφωνηθέν τίμημα για την αγορά του ψυγείου καταβλήθηκε στη συνέχεια ολόκληρο με μεταχρονολογημένες επιταγές όπως συμφωνήθηκε και όπως φαίνεται η κάθε μια στο τιμολόγιο (τεκμ.1). Αυτές εξαργυρώθηκαν όταν στο μεταξύ είχαν εμφανιστεί τα προβλήματα στο ψυγείο, για τα οποία καθημερινά σχεδόν είχαν τεχνικό της εναγόμενης ο οποίος τα επιλαμβανόταν. Ως τέτοια προβλήματα ανέφερε το πρόβλημα με το αέριο, την πτώση της θερμοκρασίας στο ψυγείο και ο κομπρεσόρος που είχε καεί. Δεν είχαν σκοπό να ακυρώσουν τη συμφωνία τους αλλά να διορθωθεί το πρόβλημα, το ψυγείο το χρειάζονταν και το είχαν αγοράσει για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες τους. Σε υποβολή ότι η θέση της εναγόμενης ήταν ότι το πρόβλημα στο ψυγείο παρουσιαζόταν λόγω της χαμηλής έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος της εγκατάστασης του καταστήματος του, ανέφερε ότι αυτό το ζήτημα όταν το επικαλέστηκε η εναγόμενη το ήλεγξαν και δεν διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο. Εξάλλου, όπως ανέφερε, τα υπόλοιπα ψυγεία και ηλεκτρικές συσκευές που διέθετε το κατάστημα εργάζονταν κανονικά χωρίς κανένα πρόβλημα. Αρνήθηκε υποβολή ότι από την εναγόμενη του είχαν συστήσει να εγκαταστήσει συσκευή παρακολούθησης της θερμοκρασίας του ψυγείου κάτι που δεν έκαμε με δική του ευθύνη. Σε υποβολή ότι η βλάβη που προκλήθηκε στην ηλεκτρονική πλακέτα του ψυγείου οφειλόταν σε ούρα ποντικών, ανέφερε ότι δεν του είχαν πει κάτι τέτοιο τότε και ότι εκείνο που του είπαν ήταν ότι είχε χαλάσει ο κομπρεσόρος και για να τον αλλάξουν ήθελαν άλλα €2.000,00, κάτι που ήταν επόμενο να μην αποδεχθεί. Περαιτέρω σε σχέση με τον ισχυρισμό για τα ούρα των ποντικών, ανέφερε ότι το κατάστημα του ελεγχόταν από το υγειονομείο τακτικά και δεν υπήρχαν ποντίκια σ΄αυτό. Παρόλο ότι είχε κάμει αίτηση στην Α.Η.Κ. μετά από παρότρυνση της εναγόμενης για αύξηση του φορτίου του ηλεκτρικού ρεύματος που παρεχόταν στο κατάστημα του, εντούτοις είχε διαπιστωθεί ότι το πρόβλημα του ψυγείου δεν οφειλόταν σ΄αυτήν την αιτία και αυτό αποδείχθηκε και από το γεγονός ότι και μετά την αύξηση του φορτίου του ηλεκτρικού ρεύματος εξακολούθησαν τα προβλήματα του εφόσον κάηκε και ο δεύτερος κομπρεσόρος. Ανέφερε ότι ήταν εξαρχής η απαίτηση τους να αντικαταστήσει η εναγόμενη το ψυγείο που τους πώλησε καθώς αυτό ήταν προβληματικό και υπήρχε κίνδυνος να εκτεθούν σε κίνδυνο και άλλες ηλεκτρικές συσκευές του καταστήματος. Η εναγόμενη επέμενε να του αλλάξει ξανά τον κομπρεσόρο για 2η φορά εφόσον όμως της κατέβαλλε πρώτα το ποσό των €2.000,

  1. Όταν κάηκε για 2η φορά ο κομπρεσόρος του ψυγείου δεν το έθεσε ξανά σε λειτουργία και με την μη παραλαβή του από την εναγόμενη και η εκεί παραμονή του, έτσι άδειο καθώς παραμένει μέχρι σήμερα, του κρατά αχρείαστα χώρο στο κατάστημα του. Σε υποβολή ότι δεν τερμάτισαν τη συμφωνία αγοράς του ψυγείου ανέφερε ότι το έκαμαν μέσω του δικηγόρου τους με την επιστολή (τεκμ. 2), με την οποία ζητούσαν την αντικατάσταση του ως ελαττωματικού κάτι που δεν έγινε μέχρι σήμερα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι είχε πάρει οποιανδήποτε επιστολή από την εναγόμενη μετά την 22.09.2009 που της είχε επιδοθεί η αγωγή. Αρνήθηκε ότι γνώριζε ότι η εναγόμενη είχε εκδώσει 2ο τιμολόγιο στις 14.09.2009, πριν δηλαδή της επιδοθεί η αγωγή, και ότι αυτός δεν το παραλάμβανε. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι ο ηλεκτρονικός πίνακας του ψυγείου είχε πάθει βλάβη λόγω ούρων ποντικών. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι είχε συμφωνήσει να πωλήσει την επιχείρηση του για την οποία όμως εξακολουθούσε, όταν κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου, να μην έχει πάρει χρήματα. Σε σχέση δε με το ψυγείο, ανέφερε ότι η συμφωνία του με τον αγοραστή της επιχείρησης του ήταν ότι θα εξακολουθούσε να ήταν ο ίδιος υπεύθυνος για την επιδιόρθωση του. Αρνήθηκε τέλος σειρά υποβολών ότι ήταν η ενάγουσα που ευθυνόταν για τη μη κανονική λειτουργία του ψυγείου για τους διάφορους λόγους που του υποβλήθηκαν για τους οποίους έγινε λόγος και πιο πάνω. Σημειώνω ότι σε κάποιο σημείο της αντεξέτασης του Μ.Ε. 1 δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι το ποσό των €300,00 πλέον το Φ.Π.Α. δηλαδή €345,00 που αναγράφεται στο τεκμ. 1, αφορούσε άλλη συσκευή και έτσι έγινε παραδοχή των ισχυρισμών της εναγόμενης που περιέχονται στη παρ. 5 (γ) της έκθεσης υπεράσπισης της και επομένως δεν διεκδικείται από την εναγόμενη αυτό το ποσό αλλά περιορίζεται η απαίτηση της ενάγουσας εναντίον της εναγόμενης στο ποσό των €16.100,
  2. Ο κ. Γ. Αθανασίου (Μ.Ε.2), ανέφερε ότι είναι αδειούχος ηλεκτρολόγος εγκαταστάσεων και συντηρητής ηλεκτρικών εγκαταστάσεων και ότι είναι από το 2005 εγγεγραμμένος στο Ε.Τ.Ε.Κ. Είναι απόφοιτος τεχνικής σχολής με πείρα 10 χρόνων σε ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Κάθε χρόνο από το 2007 η εταιρεία του προέβαινε σε έλεγχο των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων του καταστήματος της εναγόμενης. Το 2009 είχε αναλάβει το τεχνικό μέρος της αναβάθμισης της εγκατάστασης του για να δεχθεί αύξηση της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος από 60 σε 80 Αμπέρ - τριφασικό. Από τον ετήσιο έλεγχο στον οποίο προέβαινε δεν είχε διαπιστώσει οποιοδήποτε πρόβλημα με την ηλεκτρική εγκατάσταση του καταστήματος. Ο μάρτυρας εξήγησε περαιτέρω διάφορα τεχνικά θέματα όπως τι σημαίνει αύξηση φορτίου ηλεκτρικού ρεύματος και το κατά πόσο μια ηλεκτρική συσκευή χαλά αν κάποια άλλη που βρίσκεται στον ίδιο χώρο έχει πρόβλημα, λέγοντας πως αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει καθώς κάθε ηλεκτρική συσκευή έχει τη δική της ασφάλεια. Ανέφερε ότι η έκφραση χαμηλή ένταση και χαμηλό φορτίο έχουν την ίδια έννοια. Ο μάρτυρας παραδέχτηκε ότι δεν έχει γνώσεις ή εμπειρία πάνω σε ψυκτικά μηχανήματα - ψυγεία και ανέφερε ότι σε τέτοια μηχανήματα ειδικός είναι ο ψυκτικός μηχανικός. Γνωρίζει όμως, ως εκ της ειδικότητας του, ότι σε περίπτωση που διακοπεί το ρεύμα σε ένα σπίτι δεν χαλά το ψυγείο, δεν γνωρίζει όμως τι μπορεί να συμβεί σε ένα επαγγελματικό ψυγείο. Ο κ. Α. Εφραίμ (Μ.Υ.), διευθυντής της εναγόμενης, ανέφερε ότι η εταιρεία του ασχολείται με το εμπόριο ψυκτικών μηχανημάτων από το
  3. Από μικρός ασχολείται, όπως ανέφερε, με αυτή τη δουλειά. Στις 5.03.2008 είχαν συμφωνήσει με την ενάγουσα για την αγορά του επίδικου ψυγείου το οποίο παρέδωσαν στις 3.04.
  4. Η συμφωνία τους για τη πληρωμή του συμφωνηθέντος τιμήματος διαλάμβανε την τμηματική καταβολή του με μεταχρονολογημένες επιταγές οι οποίες και εξαργυρώθηκαν. Το τιμολόγιο εκδόθηκε μετά την παράδοση του ψυγείου καθώς όπως εξήγησε η ενάγουσα ήθελε να ελέγξει πρώτα τη λειτουργία του. Μετά την παράδοση του ψυγείου η ενάγουσα τους είχε καλέσει περί τις 9 - 10 φορές να ελέγξουν το ψυγείο. Η πρώτη φορά ήταν μετά από ένα μήνα από την εγκατάσταση του καθώς η ψύξη του ψυγείου ήταν αδύνατη. Ανακάλυψαν με τη βοήθεια του εργοστασίου ότι ο κομπρεσόρος του ήταν πιο αδύνατος από όσο θα έπρεπε και έτσι τον αντικατέστησαν με μεγαλύτερο. Ο κομπρεσόρος που είναι ο κύριος μηχανισμός του ψυγείου είναι αυτός που δίδει τη ψύξη στο ψυγείο και σε τέτοια μεγάλα ψυγεία τοποθετείται σε εξωτερικό χώρο. Ανέφερε ότι όταν στη συνέχεια κλήθηκαν και πάλι από την ενάγουσα για πρόβλημα που παρουσίαζε το ψυγείο, και πάλι ανταποκρίθηκαν άμεσα και διαπίστωσαν ότι έπεφτε ο διακόπτης του ψυγείου χωρίς να επηρεάζεται η λειτουργία των υπόλοιπων ψυγείων που υπήρχαν στο κατάστημα. Διαπίστωση τους ήταν ότι δεν ήταν ικανοποιητική η ένταση του ρεύματος και έτσι λειτουργούσε το προστατευτικό σύστημα ασφαλείας του ψυγείου, σκοπός του οποίου ήταν να προστατεύει το ίδιο το ψυγείο από την ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος όπως και τις ηλεκτρικές συσκευές και την ίδια την εγκατάσταση. Προς επίλυση του προβλήματος σύστησαν στην ενάγουσα να αυξήσει την ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος του καταστήματος, να προστατεύσει τον κομπρεσόρο με σπιτάκι ασφαλείας και να εγκαταστήσει σύστημα παρακολούθησης της ψύξης. Στο μόνο που προέβηκε η ενάγουσα μετά από αρκετή ταλαιπωρία, όπως ανέφερε, ήταν η αύξηση της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος η οποία έγινε τον Μάιο του 2009 και είχε ως αποτέλεσμα το ψυγείο να αρχίσει να λειτουργεί κανονικά. Μετά από αυτή την εξέλιξη η ενάγουσα τους είχε καλέσει ακόμα δύο φορές. Την πρώτη φορά όταν ποντίκι είχε ουρήσει όπως διαπιστώθηκε στην ηλεκτρονική πλακέτα του ψυγείου η οποία βρισκόταν στο εσωτερικό του ψυγείου και εντός του καταστήματος, με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά στο σύστημα απόψυξης. Η δεύτερη φορά ήταν όταν έπαθε βλάβη και πάλι ο κομπρεσόρος από ταλαιπωρία και ήθελε αντικατάσταση. Η ταλαιπωρία αυτή του ψυγείου όπως εξήγησε οφειλόταν στην ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος οπότε και ενεργοποιείτο ο μηχανισμός ασφαλείας και από τις καιρικές συνθήκες λόγω της μη τοποθέτησης προστατευτικού σπιτιού. Απέδωσε έτσι το πρόβλημα που προκλήθηκε στον ανθρώπινο παράγοντα. Ο κομπρεσόρος θα έπρεπε και πάλιν να αντικατασταθεί και γι΄αυτό ζήτησαν να τους τον πληρώσει η ενάγουσα η οποία όμως δεν ανταποκρίθηκε. Εξέφρασε την άποψη ότι με την αλλαγή του κομπρεσόρου το ψυγείο θα μπορεί να λειτουργήσει κανονικά. Αναγνώρισε αντίγραφο ενός τιμολογίου της εταιρείας του με ημερομηνία 14.09.
  5. Ανέφερε ότι το πρωτότυπο του τιμολογίου το κατείχε η ενάγουσα στο γραφείο της οποίας το είχε αφήσει όταν αρνήθηκαν να το παραλάβουν. Το έγγραφο αυτό έγινε αποδεκτό ως τεκμ. 3 και σε αυτό αναφερόταν ότι η ενάγουσα είχε χρεωθεί για εννέα επισκέψεις τεχνικών της εναγόμενης και διάφορες άλλες υπηρεσίες που της πρόσφεραν και για τις οποίες ανταπαιτούν από αυτήν το συνολικό ποσό των €2.610,50σ. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι πράγματι η συμφωνία που είχαν κάνει με την ενάγουσα αφορούσε την πώληση σε αυτήν ενός καινούργιου ψυγείου. Η συμφωνία ήταν προφορική και βασιζόταν σε προσφορά που είχαν δώσει στην ενάγουσα. Δεν είχε μαζί του την προσφορά αλλά μόνο το τιμολόγιο (Τεκμ.1). Στην προσφορά υπήρχαν οι όροι τους οποίους αποδέχτηκε η ενάγουσα. Όπως εξήγησε, η προσφορά είχε αρκετές επιλογές όπως το να συμπεριλαμβάνει το σύστημα προειδοποίησης και σπιτάκι για τον κομπρεσόρο. Ο κομπρεσόρος έπρεπε να προστατευτεί σε σπιτάκι και ήταν επιλογή του πελάτη αν θα το έκαμνε. Η ενάγουσα αγόρασε μόνο το ψυγείο και χρεώθηκε και με την εγκατάσταση του. Τα υπόλοιπα θα τα έβλεπαν στη πορεία. Σε ερώτηση αν είχαν ορίσει δοκιμαστική περίοδο, ανέφερε ότι δεν είχαν συμφωνήσει για κάτι τέτοιο αλλά η συμφωνία τους προνοούσε ότι μόλις εγκαθιστούσαν το ψυγείο θα πληρώνονταν όπως και έγινε. Η ενάγουσα όμως με την εγκατάσταση του ψυγείου ζήτησε ένα χρονικό διάστημα για δοκιμασία κάτι που αποδέχτηκε η εναγόμενη εφόσον το ψυγείο τους ήταν καλό και δεν είχαν λόγο να αρνηθούν κάτι τέτοιο. Αρνήθηκε υποβολές ότι δεν είχαν συμφωνήσει για οποιανδήποτε δοκιμαστική περίοδο και μάλιστα όταν κάτι τέτοιο δεν προνοείτο στο εκδοθέν τιμολόγιο. Στη συνέχεια εξήγησε ότι πράγματι δεν είχαν συμφωνήσει σε δοκιμαστική περίοδο αλλά ότι ήταν η απαίτηση της ενάγουσας να περιμένουν λίγες ημέρες μετά την εγκατάσταση του ψυγείου και ακολούθως να εκδιδόταν το τιμολόγιο. Έθεσε το ζήτημα ως εξής: « Δεν ήταν θέμα αν το ήθελαν ή όχι αλλά ήθελαν να δουν αν εργάζεται ορθά το ψυγείο», για να συμφωνήσει στο τέλος ότι πράγματι η συμφωνία τους δεν ήταν συμφωνία για παροχή δοκιμαστικής περιόδου. Σε ερώτηση αν έχει εξειδικευμένη ή επιστημονική κατάρτιση ηλεκτρολόγου, ανέφερε ότι διαθέτει πείρα 30 ετών σε ψυκτικά μηχανήματα και είναι απόφοιτος τεχνικής σχολής στον κλάδο των οικιακών συσκευών. Στην εταιρεία του εργάζονται και άλλα πρόσωπα που είναι ειδικοί ακόμα και στον τομέα των ψυκτικών. Ανέφερε ότι ένας κομπρεσόρος ψυγείου έχει διάρκεια ζωής από 10 - 20 χρόνια, αυτό βέβαια εξαρτάται πάντοτε από την τοποθέτηση και την ταλαιπωρία που υφίσταται και η συντήρηση του σίγουρα παρατείνει τη ζωή του. Στο επίδικο ψυγείο ο κομπρεσόρος έχει διάρκεια ζωής δέκα χρόνων αν ο ιδιοκτήτης του ακολουθεί τις οδηγίες συντήρησης του. Αρνήθηκε υποβολή ότι είχαν πωλήσει στην ενάγουσα ένα ελαττωματικό ψυγείο. Όταν παρουσιάστηκε το πρόβλημα είχαν φέρει τεχνικό ακόμα και από το εργοστάσιο κατασκευής του την Ιταλία. Εξήγησε ότι το πρόβλημα σε σχέση με τον πρώτο κομπρεσόρο αφορούσε τη δυνατότητα που είχε αυτός να λειτουργήσει το συκεκριμένο ψυγείο το οποίο φάνηκε όταν τοποθετήθηκαν εμπορεύματα στο ψυγείο και μετά που παρήλθαν 3 - 4 ημέρες. Κατάλαβαν τότε ότι χρειαζόταν μεγαλύτερος κομπρεσόρος. Παραδέχθηκε ότι δεν είχε ετοιμαστεί γραπτή μελέτη ή έκθεση για το πρόβλημα που παρουσίαζε το ψυγείο. Όταν επανήλθε στη συζήτηση το ζήτημα της ζημιάς που προκλήθηκε από τα ούρα ποντικού στην ηλεκτρονική πλακέτα το ψυγείου παραδέχθηκε ότι δεν είχε συνταχθεί γραπτή έκθεση από τον ηλεκτρονικό που την επιδιόρθωσε η οποία να επιβεβαιώνει από πού προκλήθηκε το πρόβλημα ούτε και προέβη σε χημική ανάλυση. Σε σχέση με το ζήτημα της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος ανέφερε ότι είχαν υποδείξει στον ιδιοκτήτη μόνο μετά που παρουσιάστηκε το πρόβλημα - « μας το είπε το ψυγείο» - όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ότι έπρεπε να την αυξήσει αλλά δεν ήταν δουλειά δική του να ελέγξει την ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος. Επανέλαβε τις τρεις συστάσεις που είχαν κάνει στην ενάγουσα, όπως αυτές καταγράφηκαν πιο πάνω, έτσι που το πρόβλημα θα επιλυόταν και το ψυγείο θα εργαζόταν σωστά. Διαφώνησε με υποβολή ότι το ζήτημα της προφύλαξης του κομπρεσόρου είναι ιστορία που επινοήθηκε εκ των υστέρων. Ο λόγος που δεν είχε δοθεί εγγύηση για του ψυγείο ήταν ότι θα έπρεπε να είχαν συμφωνηθεί προηγουμένως κάποιοι όροι κάτι που δεν έγινε. Υπολόγισε ότι κατά τη διάρκεια του ενός έτους που λειτουργούσε το ψυγείο είχαν επισκεφθεί το κατάστημα της ενάγουσας περί τις 9 - 12 φορές και συμφώνησε ότι σε καμιά από αυτές τις επισκέψεις δεν είχε εκδώσει τιμολόγιο. Σε υποβολή ότι ο λόγος που δεν χρέωναν την ενάγουσα, παρόλες τις τόσες φορές που μετέβησαν στο κατάστημα της, ήταν γιατί το ψυγείο που της πώλησαν ήταν ελαττωματικό, ανέφερε ότι αυτό γινόταν εντός των πλαισίων των καλών σχέσεων που ήθελαν να διατηρήσουν με την ενάγουσα η οποία ήταν πελάτης τους. Επέμεινε ότι επεσήμαναν εξαρχής ότι ο λόγος που παρουσιαζόταν πρόβλημα στο ψυγείο ήταν η χαμηλή ένταση του ρεύματος και γι΄αυτό έπεφτε το αυτόματο του ψυγείου, δεν ήταν όμως αυτός που είχε συστήσει πόση αύξηση του φορτίου χρειαζόταν. Ανέφερε ότι η πλακέτα στην οποία υποστηρίζει ότι είχαν μπει ποντίκια βρίσκεται σε κουτί πάνω στην οροφή του ψυγείου εντός του καταστήματος σε ύψος 2 μέτρων. Παραδέχθηκε ότι η προσφορά των υπηρεσιών τους γινόταν με συμφωνία προφορική και δεν ήταν γραπτή. Σε σχέση με το ζήτημα της χρέωσης που έκανε της ενάγουσας σύμφωνα με το τεκμήριο 3, όταν του υποδείχθηκε η επιστολή του ημερομηνίας 22.09.2009 η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 4, δικαιολόγησε το γεγονός ότι δεν είχε γίνει σε αυτή νύξη για αυτή την χρέωση λέγοντας ότι το ένα ζήτημα ήταν διαφορετικό από το άλλο. Σε σχέση με το ζήτημα της τοποθέτησης του κομπρεσόρου σε σπιτάκι, το οποίο θεωρούσε σημαντικό ζήτημα για την προστασία του, παραδέχτηκε ότι δεν το ανέφερε στην πιο πάνω επιστολή του γιατί δεν είχε ερωτηθεί σχετικά με αυτό. Όταν επανήλθε προς συζήτηση το ζήτημα της διαπίστωσης της χαμηλής έντασης του ρεύματος, ανέφερε ότι η εταιρεία του είχε κάποιον Βούλγαρο ηλεκτρολόγο αλλά το πρόβλημα αυτό το είχε διαπιστώσει ο ίδιος και είχε τις γνώσεις να κάμει αυτή τη διαπίστωση και από τις πολλές φορές που είχε μεταβεί στο κατάστημα της ενάγουσας επιλαμβανόμενος των προβλημάτων που παρουσιάζονταν στο ψυγείο. Επέμεινε ότι το ψυγείο λειτουργούσε κανονικά αλλά λόγω της έντασης του ρεύματος, αυτό ταλαιπωρείτο πριν πέσει το αυτόματο του. Αρνήθηκε τη θέση της πλευράς της ενάγουσας ότι ποτέ δεν την πληροφόρησε ότι το πρόβλημα οφειλόταν στην ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι το τιμολόγιο (τεκμ. 3), το είχε βγάλει μετά που πήρε την αγωγή, ισχυριζόμενος ότι δεν δεχόντουσαν από την ενάγουσα να παραλάβουν την επιστολή. Ισχυρίστηκε ότι έπαιρνε το τιμολόγιο αυτό στην ενάγουσα αλλά επειδή δεν το παρελάμβαναν δεν έβαζε σε αυτό ημερομηνία και το έκαμε μετά από υπόδειξη του δικηγόρου του μετά που παρέλαβε την αγωγή, ανασκεβάζοντας έτσι την αρχική του θέση αρνούμενος όμως αμέσως μετά υποβολή επί τούτου ότι δηλαδή αυτό το έγγραφο κατασκευάστηκε επί σκοπού. Επέμεινε ότι η ειδικότητα του τού επέτρεπε να προσδιορίσει ότι το πρόβλημα του ψυγείου οφειλόταν στην ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος. Κατά την άποψη του ο λόγος που δεν παρουσιαζόταν πρόβλημα στα άλλα ψυγεία ήταν ότι το επίδικο ήταν το πιο μεγάλο γι΄αυτό και παρουσίαζε ειδικά αυτό το πρόβλημα. Σε ερώτηση αν μετά που αυξήθηκε η ένταση του ρεύματος χάλασε και πάλι ο κομπρεσόρος, παραδέχθηκε ότι είχε χαλάσει μια φορά. Επέμεινε ότι η ηλεκτρονική πλακέτα είχε χαλάσει λόγω των ούρων από ποντικούς. Τη χρέωση που έκανε ο τεχνικός ο οποίος επιδιόρθωσε την πλακέτα, ισχυρίστηκε ότι την είχε στο γραφείο του. Σε υποβολή δε ότι σε προηγούμενη ερώτηση απάντησε ότι δεν διέθετε άλλα έγγραφα που σχετίζονταν με την υπόθεση, για αυτό και δεν τα αποκάλυψε, απάντησε με ερώτηση: «Θέλετε να σας δείξω όλα τα έγγραφα που σχετίζονται;». Σε ερώτηση αν πήρε την επιστολή τεκμ. 2, ανέφερε ότι δεν θυμόταν και στη συνέχεια ότι δεν θα απαντούσε σε σχέση με αυτή. Δεν συμφώνησε τέλος με υποβολές ότι ούτε η πλακέτα χάλασε λόγω ούρων ποντικού αλλά ούτε και ο κομπρεσόρος λόγω ταλαιπωρίας. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο κ. Λουκαϊδης στην αγόρευση του ανέφερε ότι τα κύρια γεγονότα της υπόθεσης δεν παρουσιάζουν απόκλιση χωρίς βέβαια να ελλείπουν αμφισβητήσεις και διαφορετικές θέσεις ως προς επουσιώδη κατά την άποψη του θέματα και σε λεπτομέρειες. Χαρακτήρισε τη μαρτυρία του κ. Καζαμία (Μ.Ε.1), ως σαφή και αξιόπιστη η οποία δεν παρουσιάζει καμιά αντίφαση και συνάδει με τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς στην έκθεση απαίτησης. Η μαρτυρία του ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Οι υποβολές που του έγιναν σε σχέση με τον χρόνο παράδοσης του ψυγείου δεν μπορεί να έχουν καμιά επίδραση στην υπόθεση όπως και το θέμα της αύξησης του φορτίου του ηλεκτρικού ρεύματος για το οποίο απαιτείτο μαρτυρία από εμπειρογνώμονα, κάτι που παρέλειψε η πλευρά της εναγόμενης να προσκομίσει. Εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.1 παρέμεινε αναμφισβήτητη καθώς δεν αντεξετάστηκε επί βασικών πτυχών της τις οποίες και απαρίθμησε. Το ψυγείο για τους λόγους που αποκαλύφτηκαν κατά τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 ήταν ελαττωματικό και όχι αποδεκτής ποιότητας όπως αυτή προνοείται στο νόμο. Η εναγόμενη από την άλλη με την κατάθεση του διευθυντή της προσπάθησε να αποποιηθεί των ευθυνών της προβάλλοντας διάφορες αιτιάσεις. Η μαρτυρία του θα πρέπει να κριθεί ως εντελώς αναξιόπιστη, επινοημένη και προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων και βρίθει ανακριβειών, αντιφάσεων και ξεφεύγει και από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της, για αυτό και θα πρέπει να απορριφθεί. Εισηγήθηκε ότι ο κ. Εφραίμ (Μ.Υ.), δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εμπειρογνώμονας εφόσον δεν είχε τις εξειδικευμένες γνώσεις που απαιτούνται προς αντιμετώπιση των προβλημάτων που παρουσίασε το ψυγείο. Η μαρτυρία του δε επί τεχνικών και επιστημονικών θεμάτων που απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις θα πρέπει να απορριφθεί. Για τα πιο πάνω ζητήματα έγινε παραπομπή σε σχετική νομολογία και αυθεντίες. Η ενάγουσα είχε το δικαίωμα λόγω παράβασης σιωπηρού και ουσιώδους όρου εκ μέρους της προμηθεύτριας εναγόμενης να ακυρώσει τη συμφωνία και να απορρίψει ή να επιστρέψει το προϊόν. Μπορεί επίσης να ζητήσει αποζημιώσεις για παράβαση όρου ή για μείωση ή απόσβεση της τιμής του ψυγείου. Ήταν η εισήγηση του ότι η ενάγουσα δικαιούται είτε το ένα είτε το άλλο. Σε σχέση δε με την ανταπαίτηση και το ποσό που αξιώνεται σε αυτή, εισηγήθηκε ότι πρόκειται για αβάσιμη και νομικά ανυπόστατη αξίωση καθώς η μαρτυρία του Μ.Υ. στην οποία βασίζεται η ανταπαίτηση θα πρέπει να κριθεί ως αναξιόπιστη καθώς πρόκειται για αξίωση η οποία προβλήθηκε εκ των υστέρων, χωρίς να υπάρχει νόμιμη αξίωση γι΄αυτή και η οποία να εδράζεται επί κάποιας συμφωνίας και ούτε δόθηκε μαρτυρία αν οι χρεώσεις που κατ΄ισχυρισμό έγιναν ήταν λογικές. Η κα Ραφαήλ στην δική της αγόρευση αναφέρθηκε και αυτή στις εκατέρωθεν αξιώσεις όπως αυτές δικογραφούνται. Επιχειρηματολόγησε επί του νομικού ζητήματος που προκύπτει σε σχέση με την κατοχή πλέον του επίδικου ψυγείου, ενόψει της μαρτυρίας του κ. Καζαμία (Μ.Ε.1), ότι πώλησε την επιχείρηση του στην οποία συμπεριλαμβανόταν και το επίδικο ψυγείο σε κάποιο τρίτο πρόσωπο. Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι η ενάγουσα δεν μπορεί να αξιώνει δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία πώλησης είναι άκυρη ή και διάταγμα που να την ακυρώνει καθώς δεν προκύπτει από την έκθεση απαίτησης λόγος ακυρότητας. Ούτε και μπορεί να αξιώνει αποζημιώσεις για το σύνολο του τιμήματος εφόσον η συμφωνία δεν τερματίστηκε. Το περιεχόμενο δε της επιστολής (τεκμ.2), δεν συνιστά κατά την άποψη της τερματισμό της σύμβασης και θα πρέπει να εξετασθεί κατά πόσον εκπληρώνει την προϋπόθεση παραλαβής της από την εναγόμενη, κάτι το οποίο πλευρά της ενάγουσας δεν κατάφερε να αποδείξει. Σε σχέση με τη διαζευκτική αξίωση με αυτή της αποζημίωσης, να διαταχθεί δηλαδή η εναγόμενη να αντικαταστήσει το ψυγείο με άλλο καινούργιο, και εφόσον δεν υπήρξε τερματισμός της συμφωνίας οπότε και θα εδικαιούτο αποζημιώσεις, κατά την άποψη της θα έπρεπε η ενάγουσα να είχε επιλέξει ποια από τις δύο θα προωθούσε. Εισηγήθηκε ότι δεν υπήρξε νόμιμος τερματισμός της συμφωνίας εφόσον δεν αποδείχθηκε η ελαττωματικότητα του ψυγείου για τους διάφορους λόγους που κατά την άποψη της αποκαλύφτηκαν από τη μαρτυρία. Τέλος, σε σχέση με την ανταπαίτηση της εναγόμενης, το γεγονός ότι δεν είχε συμφωνηθεί συγκεκριμένη αμοιβή για τις υπηρεσίες της εναγόμενης δεν αποτελεί κώλυμα στην επιδίκαση αποζημιώσεων στη βάση της εύλογης αμοιβής (quantum meruit). Για όλα τα πιο πάνω ζητήματα παρέπεμψε σε σχετική κατά την άποψη της νομολογία και αυθεντίες. Για τους πιο πάνω λόγους εισηγήθηκε όπως απορριφθεί η αγωγή και εκδοθεί απόφαση υπέρ της εναγόμενης στη βάση της ανταπαίτησης της και εναντίον της ενάγουσας πλέον τα έξοδα της. Πριν προχωρήσω στην ανάλυση της μαρτυρίας και στα ευρήματα μου κρίνω σκόπιμο, εφόσον είναι ζήτημα δημόσιας τάξης κατά τη νομολογία μας, να αναφερθώ στο ζήτημα της κατά τόπο αρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Είναι γεγονός ότι δεν έτυχε οποιασδήποτε περαιτέρω συζήτησης πλην της προδικαστικής ένστασης που προβλήθηκε στην υπεράσπιση. Φρονώ ότι αυτό έγινε ενόψει της ενοποίησης των Επαρχιακών Δικαστηρίων Λάρνακας - Αμμοχώστου με το διάταγμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 13.09.1974 (Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 1283) που τα κατέστησε ως ένα Δικαστήριο (βλ. Θεοδούλου

(1)
(1990)1 Α.Α.Δ. σελ. 438) και στην ανάλυση που γίνεται σε αυτή. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τον διευθυντή της ενάγουσας καθώς και τον μάρτυρα της όπως και τον διευθυντή της εναγόμενης στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Παρακολούθησα τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το μνημονικό τους και γενικά τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (βλ. C&A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 1273, στις σελ. 1280 και 1281). Έχω επίσης υπόψη μου όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, ότι δηλαδή η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχω συγκρίνει και αντιπαραβάλει μεταξύ τους τις προφορικές μαρτυρίες και τις παραδοχές τους σε συσχετισμό με την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Η εξέταση περαιτέρω της μαρτυρίας γίνεται και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των εγγράφων προτάσεων (βλ. Phipson On Evidence 14η έκδοση
(1990)παρ. 12 - 20, Ζαβρού v. Χαραλάμπους,
(996)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 447). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις επισημάνσεις που έγιναν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων κατά τις τελικές τους αγορεύσεις, όπου αναλύουν τόσο τη μαρτυρία και δίδουν τη δική τους ερμηνεία σε αυτή και πως οι ίδιοι αντιλήφθηκαν τα διάφορα επί μέρους σημεία της, πως εισηγούνται να αντικρίσει αυτά το Δικαστήριο όπως και τις εισηγήσεις τους σε σχέση με τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν αισθάνομαι ότι είμαι έτοιμος για την αξιολόγηση της μαρτυρίας και στην κατάληξη μου σε ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με την επίδικη διαφορά. Ο κ. Γ. Καζαμίας (Μ.Ε.1) μου προκάλεσε εξαιρετική εντύπωση και κρίνω ότι ήταν ειλικρινής μάρτυρας. Κρίνω ότι προσήλθε στο δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια σε σχέση με την επίδικη διαφορά. Είχε αγοράσει η εταιρεία του ένα καινούργιο εμπορικό ψυγείο - καταψύκτη, το οποίο μετά πάροδο ελάχιστου χρόνου δηλαδή 30 - 40 ημερών από τη λειτουργία του παρουσίασε πρόβλημα. Έδωσε τον απαιτούμενο χρόνο στην εναγόμενη για να το διορθώσει χωρίς όμως αποτέλεσμα. Οι κλήσεις της εναγόμενης για τη διόρθωση του ήταν συνεχείς και επαναλαμβανόμενες χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η ενάγουσα επέδειξε συνέπεια ως προς τις υποχρεώσεις της απέναντι στην εναγόμενη αφήνοντας τις μεταχρονολογημένες επιταγές, παρόλο το πρόβλημα που παρουσιάστηκε, να εξαργυρωθούν. Το ψυγείο ήταν αναγκαίο για την επιχείρηση της εταιρείας του και δεν ήθελε να ακυρώσει τη συμφωνία εφόσον γινόταν προσπάθεια εκ μέρους της εναγόμενης για διόρθωση του. Όταν κάποια στιγμή αντιλήφθηκε ότι αυτό δεν μπορούσε να διορθωθεί ζήτησε από την εναγόμενη την αντικατάσταση του, προς τούτο της απέστειλε και επιστολή μέσω του δικηγόρου του. Η επιστολή παρά τη θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της εναγόμενης με την οποία δεν συμφωνώ συνιστά και έτσι εκλαμβάνεται ως τερματισμός της συμφωνίας τους εφόσον δεν υπήρξε εκ μέρους της εναγόμενης ανταπόκριση με ό,τι της ζητούσε. Η παραδοχή του κατά την αντεξέταση του ότι η παράδοση του ψυγείου πιθανόν να έγινε και στις 3.04.2008, αντί της ημερομηνίας έκδοσης του τιμολογίου, σε συνδυασμό με όσα ανέφερε ότι χρειάστηκαν κάποιες ημέρες για να γίνει η εγκατάσταση του ψυγείου και να τεθεί σε λειτουργία, δεν διαφοροποιεί την εικόνα ούτε και επιδρά αρνητικά επί της αξιοπιστίας του. Η ημερομηνία που σημειώθηκε στο τιμολόγιο ήταν εκείνη που τον οδήγησε στο να αναφερθεί σε εκείνη την ημερομηνία ως την ημερομηνία παράδοσης του. Εξάλλου όπως επισήμανε ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας στην εισήγηση του καμιά επίδραση επί της υπόθεσης δεν μπορεί να ενέχει η ακριβής ημερομηνία παράδοσης του όταν μάλιστα έγινε δήλωση παραδεκτού γεγονότος ότι αυτή έγινε κατά τον Απρίλιο του
  1. Αποδέχομαι εξ ολοκλήρου την μαρτυρία του κ. Γ. Καζαμία ως ανταποκρινόμενη στα αληθινά γεγονότα της υπόθεσης τα οποία εξάλλου δεν παρουσιάζουν οποιαδήποτε πολυπλοκότητα. Η ουσία της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων έγκειται όπως την προσδιόρισε ο ίδιος ο μάρτυρας στο γεγονός ότι η εναγόμενη δεν θέλησε, όταν απέβησαν άκαρπες οι προσπάθειες της να διορθωθεί το ψυγείο, να αναλάβει τις ευθύνες της και να το αντικαταστήσει όπως της ζητούσε και όπως αναγκάστηκε να το κάμει και μέσω του δικηγόρου τους ήδη από τις 17.02.
  2. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε με ειλικρίνεια και προς τούτο δεν εξέφρασε κανένα παράπονο, ότι άμεση ήταν πάντοτε η ανταπόκριση της εναγόμενης στις κλήσεις της για να επιληφθεί του προβλήματος του ψυγείου μέχρι που επήλθε η ρήξη στις σχέσεις τους όταν κατέστη αναγκαία η για δεύτερη φορά αντικατάσταση του κομπρεσόρου του, οπότε η εναγόμενη απαίτησε προς τούτο το ποσό των €2.000,
  3. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι εξ ολοκλήρου τη μαρτυρία του. Ο κ. Αθανασίου (Μ.Ε.2), κρίνεται επίσης ειλικρινής μάρτυρας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του η οποία συνηγορεί με τη θέση της πλευράς της ενάγουσας ότι δηλαδή ο μη επηρεασμός των υπόλοιπων ηλεκτρικών συσκευών που λειτουργούσαν στο κατάστημα της ενάγουσας καταδεικνύει ότι το πρόβλημα εντοπιζόταν πλέον στο επίδικο ψυγείο το οποίο και παρουσίαζε πρόβλημα με τη λειτουργία του. Ο κ. Α. Εφραίμ οφείλω να πω ότι δεν μου προκάλεσε την καλύτερη των εντυπώσεων. Ήταν φανερό ότι η προσπάθεια του αποσκοπούσε στο να απεκδυθεί η εναγόμενη από την ευθύνη για την πώληση ενός ελαττωματικού καινούργιου ψυγείου όπως ήταν το επίδικο ψυγείο. Δεν ήταν σταθερός μάρτυρας και κατά την κατάθεση του αναπροσάρμοσε τη θέση του σε καίρια σημεία όπως τα επισήμανα και πιο πάνω κατά την καταγραφή της μαρτυρίας του. Υπάρχουν διάφορα σημεία από την μαρτυρία του τα οποία με οδήγησαν σε αυτή την εντύπωση τα οποία θα απαριθμήσω στη συνέχεια:
(1). Καθ΄ όλη τη διάρκεια της κατάθεσης του υποστήριζε ότι το επίδικο ψυγείο ήταν καλό και το οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσίασε οφειλόταν στον ανθρώπινο παράγοντα και ότι ήταν ευθύνη της ενάγουσας. Παραγνώρισε όμως το γεγονός ότι στις 30 με 40 ημέρες από της λειτουργίας του αναγκάστηκε να αντικαταστήσει τον κομπρεσόρο του, ο οποίος είχε καεί καθώς δεν ήταν των προδιαγραφών του συγκεκριμένου τύπου ψυγείου καθώς όπως εξήγησε άλλο ήταν το εργοστάσιο κατασκευής του ψυγείου και άλλο του κομπρεσόρου. Η ενάγουσα όμως είχε αγοράσει ένα πλήρες ψυγείο και ήταν ευθύνη της εναγόμενης αυτό να λειτουργούσε κανονικά. Ο κομπρεσόρος του ίδιου ψυγείου και μετά την αντικατάσταση του με άλλον με τις ορθές προδιαγραφές και πάλι κάηκε ακόμα και μετά την αύξηση του φορτίου του ηλεκτρικού ρεύματος. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνουν βέβαια τη λανθασμένη αντίληψη του και το αναληθές του ισχυρισμού του.
(2). Ισχυρίστηκε με επιμονή ότι μετά την αλλαγή του πρώτου κομπρεσόρου τα όποια προβλήματα παρουσίαζε το ψυγείο οφείλονταν στον ανθρώπινο παράγοντα. Απαρίθμησε δε τρεις λόγους στους οποίους οφείλονταν: α. Το γεγονός ότι ο κομπρεσόρος ο οποίος είχε τοποθετηθεί σε εξωτερικό χώρο του καταστήματος παρέμεινε εκτεθειμένος στις καιρικές συνθήκες, β. δεν τοποθετήθηκε θερμοστάτης που να ελέγχει τη θερμοκρασία του ψυγείου ανά πάσα στιγμή και γ. στην ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που διέθετε το κατάστημα. Όλοι όμως οι πιο πάνω λόγοι, με τη μαρτυρία που προσφέρθηκε από τους μάρτυρες της ενάγουσας και τις παραδοχές του ίδιου του κ. Εφραίμ καταδεικνύουν ότι δεν ήταν αυτοί οι οποίοι επέδρασαν στην μη ομαλή λειτουργία του ψυγείου. Δεν πρόσφερε καμιά επιστημονική μαρτυρία ή έστω η μαρτυρία του ίδιου να είναι ικανή να αποδείξει τους ισχυρισμούς του αφού παραδέχθηκε ότι δεν είναι ψυκτικός μηχανικός αλλά απόφοιτος τεχνικής σχολής στον κλάδο τον οικιακών συσκευών χωρίς να αναφέρει εάν έτυχε ειδίκευσης στα ψυκτικά μηχανήματα. Σχολιάζοντας όμως κάθε μια από τις πιο πάνω αιτίες θα έλεγα ότι: Πρώτον, η έκθεση του κομπρεσόρου στον εξωτερικό χώρο του καταστήματος χωρίς προφύλαξη από κάποιο σπιτάκι όπως ανέφερε δεν κατέδειξε ότι αυτό από μόνο του προκαλούσε και το πρόβλημα. Ούτε καταπόνηση - ταλαιπωρία όπως έλεγε ο ίδιος, του κομπρεσόρου υπήρξε εξ αυτού του λόγου. Σε κάθε περίπτωση δεν έχουμε άλλη ανεξάρτητη επιστημονική εμπειρογνωμοσύνη γι΄αυτό. Θα έλεγα όμως ότι η πώληση ενός τέτοιου ψυγείου, όπου ο κομπρεσόρος του θα πρέπει να τοποθετείται σε εξωτερικό χώρο και όχι εντός ενός καταστήματος, χωρίς τη συμπερίληψη υποχρεωτικά ως επάναγκες για την προφύλαξη του κομπρεσόρου και ενός σπιτιού, φανερώνει μη επαγγελματισμό εκ μέρους του. Το ότι σε άλλη προσφορά είχε προσθέσει την αξία του σπιτιού την οποία δεν την προέκρινε η ενάγουσα, δεν δικαιολογεί την εκ των υστέρων επίρριψη ευθύνης σε αυτή. Απλά καταδεικνύει την μη επίδειξη επαγγελματισμού εκ μέρους της εναγόμενης. Σε κάθε περίπτωση δεν αναφέρθηκε ειδικά ποιες ήταν εκείνες οι καιρικές συνθήκες οι οποίες επέδρασαν στο να μη εργαστεί κανονικά το ψυγείο. Δεύτερον, η μη τοποθέτηση μηχανισμού ελέγχου ανά πάσα στιγμή της θερμοκρασίας του ψυγείου, σίγουρα κατά κοινή λογική δεν επιδρά στην ομαλή λειτουργία του ίδιου του ψυγείου. Τρίτον, η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος, με δεδομένο ότι στο ίδιο κατάστημα λειτουργούσαν και άλλα ψυγεία ή καταψύκτες και άλλες ηλεκτρικές συσκευές, χωρίς να προκαλείται στην ομαλή λειτουργία τους πρόβλημα αλλά πρόβλημα να προκαλείται μόνο στο επίδικο ψυγείο, κατά λογική συνέπεια μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα, όπως εξάλλου ανέφερε και ο Μ.Ε. 2 ειδικός επί ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, δεν οφειλόταν σε αυτή την αιτία το πρόβλημα που παρουσίαζε το επίδικο ψυγείο. Ούτε και το γεγονός ότι το πρόβλημα παρουσιαζόταν σε αυτό ως της πιο μεγάλης ηλεκτρικής συσκευής, όπως ισχυρίστηκε ο κ. Α. Εφραίμ, μπορεί να έχει οποιανδήποτε λογική ακολουθία λαμβάνοντας υπόψη τα υπόλοιπα δεδομένα και τη μαρτυρία των Μ.Ε. 1 και 2. Θα συμφωνήσω δε με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της ενάγουσας ότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε επιστημονική μαρτυρία ή μαρτυρία εμπειρογνώμονα που να επιβεβαιώνει οποιανδήποτε από τις πιο πάνω αιτίες. Οι γνώσεις του κ. Α. Εφραίμ με την εκπαίδευση του, αυτή της τεχνικής σχολής σε οικιακές συσκευές και ακολούθως από την εμπειρία του στη διεξαγωγή εμπορίου τέτοιων συσκευών και χωρίς την ειδίκευση ψυκτικού μηχανικού δεν τον κατατάσσει στην κατηγορία του ειδικού εμπειρογνώμονα στα ψυκτικά μηχανήματα.
(3)Σε σχέση με την ανταπαίτηση για την οποία εκδόθηκε και το τιμολόγιο (τεκμ. 3), ο ίδιος ο κ. Εφραίμ παραδέχθηκε ότι το ετοίμασε επί σκοπού να το παρουσιάσει δηλαδή προς απόδειξη της ανταπαίτησης στην ήδη εγερθείσα αγωγή εκ μέρους της ενάγουσας. Απορρίπτω δε τη θέση του ότι όταν προσπάθησε να παραδώσει το τιμολόγιο αυτό στην ενάγουσα δεν το παραλάμβαναν και δέχομαι τη θέση του κ. Καζαμία (Μ.Ε.1) επί αυτού του σημείου ότι ουδέποτε είχε δει το συγκεκριμένο τιμολόγιο. Το ζήτημα όμως αυτό λύθηκε κατά την άποψη μου με την παραδοχή του ίδιου του κ. Εφραίμ ότι ετοίμασε το τιμολόγιο με προτροπή των δικηγόρων του και αυτό θα έγινε ασφαλώς μετά την επίδοση της αγωγής. Συμπεραίνεται ότι η ημερομηνία επ΄αυτού συμπληρώθηκε και πάλι καθ΄υπόδειξη και αυθαίρετα, αποσκοπούσα δε στο να εξυπηρετήσει την ανταξίωση τους. Εξάλλου η παράλειψη αναφοράς των πιο πάνω αξιώσεων του στο τεκμ. 4, την επιστολή δηλαδή που απέστειλε μετά την επίδοση της αγωγής, καταδεικνύει ακριβώς ότι πρόκειται για αξιώσεις που δεν είναι τίποτε άλλο παρά προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων. Τέλος, η μαρτυρία του ελέγχεται και σε ένα ακόμα σημείο της. Αφορά τον ισχυρισμό του ότι τάχα είχε ταχθεί δοκιμαστικός χρόνος χρήσης του ψυγείου. Επ΄ αυτού δέχομαι τη θέση του κ. Καζαμία ότι ποτέ δεν είχαν κάμει νύξη γι΄αυτό το ζήτημα και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι κάτι τέτοιο δεν αναγράφηκε στο τιμολόγιο (τεκμ. 1), αλλά και από τον συμφωνηθέντα τρόπο πληρωμής του τιμήματος όπου είχε δοθεί ως προκαταβολή ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό του συνολικού τιμήματος, αυτό των €5.000,00 και ένα άλλο μέρος πληρώθηκε τέσσερις μόλις ημέρες μετά τη παράδοση του. Επίσης οι δύο επόμενες συμφωνηθείσες δόσεις θα έπρεπε να καταβληθούν, όπως και έγινε, με τις μεταχρονολογημένες επιταγές οι οποίες θα εξαργυρώνονταν τον Ιούνιο και Ιούλιο, όταν ήδη είχε παρουσιαστεί το πρόβλημα στο ψυγείο. Επομένως και αυτή η θέση της εναγόμενης όπως προβλήθηκε από τον κ. Α. Εφραίμ καταρρίπτεται ως μη συνάδουσα με τη λογική των πραγμάτων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του κ. Α. Εφραίμ για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ασφαλών συμπερασμάτων τόσο σε σχέση με την αξίωση της ενάγουσας όσο και σε σχέση με την ανταπαίτηση της εναγόμενης. Η πιο πάνω εμπορική συμπεριφορά εκ μέρους της εναγόμενης δεν συνάδει με τις πρόνοιες του περί Πώλησης Αγαθών Νόμου (Ν. 10(Ι)/94)και ειδικότερα τις πρόνοιες του άρθρου 16 όπου διαλαμβάνονται τα ακόλουθα σχετικά: Παρ.
(2)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύει δυνάμει της σύμβασης είναι αποδεκτής ποιότητας. Παρ.
(3)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, αγαθά είναι αποδεκτής ποιότητας, αν ανταποκρίνονται στο επίπεδο το οποίο κάποιο λογικό πρόσωπο θα θεωρούσε ως αποδεκτό, αφού ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε περιγραφή των αγαθών, η τιμή (εφόσο είναι σχετική) και κάθε άλλη συναφής περίσταση. Παρ.
(4)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, η ποιότητα των αγαθών περιλαμβάνει την κατάσταση τους, τα ακόλουθα δε (μεταξύ άλλων) αποτελούν σε κατάλληλες περιπτώσεις παράγοντες συναφείς με την ποιότητα των αγαθών, δηλαδή - (α) Η καταλληλότητα για όλους τους σκοπούς για τους οποίους τα αγαθά του συγκεκριμένου είδους συνήθως προμηθεύονται, (β) η μη εμφάνιση και τελική επεξεργασία, (γ) η ανυπαρξία μικροελαττωμάτων, (δ) η ασφάλεια, (ε) η ανθεκτικότητα κ.λ.π. Παρ.
(6)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του και ο αγοραστής, ρητά ή σιωπηρά, γνωστοποιεί στον πωλητή οποιοδήποτε ειδικό σκοπό για τον οποίο τα αγοράζει υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύονται δυνάμει της σύμβασης είναι ευλόγως κατάλληλα για το σκοπό αυτό, ανεξάρτητα από το σκοπό για τον οποίο προμηθεύονται συνήθως τέτοια αγαθά, εκτός όπου οι περιστάσεις δείχνουν ότι ο αγοραστής δε βασίζεται, ή ότι δε δικαιολογείται για αυτόν να βασιστεί στη δεξιότητα ή την κρίση του πωλητή.» Όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1858 στη σελ. 1868 σε σχέση με το τι συνιστά «απόδειξη (proof), στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων», το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phibson on Evidence, 14th Edition, παρ. 4 - 38 και Αθανασίου κ.ά v. Κουνούνη
(1997)1 (β) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας.» Το β ικαστ βάση της ανταπαίτησηςάρος απόδειξης που είχε η ενάγουσα στους ώμους και αντίστοιχα η εναγόμενη σε σχέση με την ανταπαίτηση της ήταν να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την αλήθεια των ισχυρισμών της στο βαθμό που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις, δηλαδή με βάσει το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (για μια εκτενή ανάλυση του κριτηρίου του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και της κατανόησης του τρόπου εφαρμογής του βλ. Baloise Insur. Co. Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1275 στις σελ. 1291,1292). Μετά την πιο πάνω ανάλυση της μαρτυρίας και την νομική πτυχή της επίδικης διαφοράς καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα - συμπεράσματα:
  1. Η ενάγουσα, ιδιοκτήτρια μικρής υπεραγοράς, αποφάσισε να αγοράσει καινούργιο μεγάλο ψυγείο - καταψύκτη προς εξυπηρέτηση των αναγκών του καταστήματος της.
  2. Ζήτησε προσφορές και επέλεξε την γνώριμη της από άλλη συναλλαγή μαζί της εναγόμενη, εμπορευόμενη στην ίδια πόλη με αυτήν από την οποία προσδοκούσε και καλύτερη εξυπηρέτηση σε σχέση με τα service του ψυγείου.
  3. Το ψυγείο παραδόθηκε στην ενάγουσα τον Απρίλιο του
  4. Με την πάροδο 30 - 40 ημερών το ψυγείο παρουσίασε πρόβλημα.
  5. Ο έλεγχος του κατέδειξε ότι είχε καεί ο κομπρεσόρος του καθώς δεν ήταν των ενδεδειγμένων προδιαγραφών που χρειαζόταν το ψυγείο.
  6. Αντικαταστάθηκε ο κομπρεσόρος και εξακολούθησε το ψυγείο να παρουσιάζει πρόβλημα.
  7. Η εναγόμενη αντιλαμβανόμενη την ευθύνη της ανταποκρινόταν άμεσα στις κλήσεις της ενάγουσας και επιλαμβανόταν των προβλημάτων πρόσκαιρα όπως δείχνουν οι επανειλημμένες επισκέψεις της μέχρι που κάηκε και ο 2ος κομπρεσόρος.
  8. Τότε η εναγόμενη αξίωσε προς αντικατάσταση του από την ενάγουσα το ποσό των €2.000,
  9. Η ενάγουσα αρνήθηκε την καταβολή αυτού του ποσού και έκτοτε το ψυγείο μέχρι και την κατάθεση του Μ.Ε. 1 ενώπιον του Δικαστηρίου παρέμενε στο κατάστημα παρόλο ότι η επιχείρηση στο μεταξύ πωλήθηκε σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, με ευθύνη όμως της ενάγουσας ως προς την τύχη του ψυγείου.
  10. Η ενάγουσα ζήτησε επανειλημμένα την αντικατάσταση του επίδικου ψυγείου και εγγράφως μέσω του δικηγόρου της στις 17.02.2009 η οποία επενεργεί και ως τερματισμός της συμφωνίας τους. Είναι δε νομολογημένο ότι η αποστολή της με συστημένη επιστολή, εφόσον αυτή δεν επιστράφηκε πίσω στον αποστολέα της, κάτι τέτοιο δεν υποβλήθηκε στον Μ.Ε. 1, λογίζεται ότι παραλήφθηκε από την παραλήπτρια της. Σε σχέση με την ανταπαίτηση την οποία αξιώνει η εναγόμενη εναντίον της ενάγουσας για την οποία ο Μ.Ε. 1 ανέφερε ότι για πρώτη φορά τέθηκε τέτοιο ζήτημα με την καταχώρηση της ανταπαίτησης της εναγόμενης την οποία ασφαλώς και απέρριψε, σχετική είναι η μαρτυρία του κ. Α. Εφραίμ όπως και το τιμολόγιο που εξέδωσε (τεκμ.3). Όπως ανέφερα και πιο πάνω κατά την ανάλυση της μαρτυρίας του κ. Α. Εφραίμ το πιο πάνω τιμολόγιο παραδέχθηκε ότι εκδόθηκε επί σκοπού και όταν ήδη είχε εγερθεί η αγωγή εναντίον της εναγόμενης και της είχε επιδοθεί. Σε σχέση με τις επί μέρους χρεώσεις που καταγράφονται σε αυτό κρίνω ότι η μαρτυρία του κ. Α. Εφραίμ είναι ισχνή και δεν κάλυψε όλο το φάσμα των ειδικών χρεώσεων που φαίνονται στο τιμολόγιο. Κατ΄αρχή οι χρεώσεις για τις εννέα επισκέψεις, λεπτομέρειες των οποίων δεν έδωσε ποτέ, και οι οποίες παρέμειναν αόριστες δεν έχουν αποδειχθεί ότι συμφωνήθηκε με την ενάγουσα ότι θα κατέβαλλε οποιονδήποτε ποσό γι΄αυτές. Αυτές, εφόσον δεν προσφέρθηκε άλλη μαρτυρία, αφορούσαν υποχρέωση της εναγόμενης για να ελέγξει το ψυγείο που παρουσίαζε προβλήματα. Επομένως δεν θα μπορούσε να χρεώνει γι΄αυτές όταν μάλιστα δεν έβρισκε που οφειλόταν το πρόβλημα και έτσι αναγκαζόταν να τις επαναλαμβάνει κάθε φορά. Δεν δέχθηκα όπως εξήγησα πιο πάνω τη θέση της ότι το πρόβλημα οφειλόταν στην ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος του καταστήματος της ενάγουσας. Για τις υπόλοιπες υπηρεσίες που δήθεν παρέσχε στην ενάγουσα δεν έγινε οποιαδήποτε μνεία σε σχέση με τη συμφωνία που έκαναν γι΄αυτές και έτσι παρέμειναν εντελώς αόριστοι ισχυρισμοί. Ειδικότερα σε σχέση με την επίκληση προβλήματος που προκλήθηκε στην ηλεκτρονική πλακέτα του ψυγείου από ούρα ποντικού, δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει τον ισχυρισμό αυτό. Ούτε καν το τιμολόγιο χρέωσης του τεχνικού που την επισκεύασε. Επομένως κρίνω ότι η αξιώσεις της εναγόμενης δυνάμει της ανταπαίτησης της δεν έχουν αποδειχθεί και απορρίπτονται. Η ανάλυση της μαρτυρίας όπως την επιχείρησα πιο πάνω και η κατάληξη μου στα πιο πάνω ευρήματα με οδηγεί στην κατάληξη ότι η ενάγουσα ευθύνεται για την ζημιά η οποία έχει προκληθεί στην ενάγουσα η οποία είναι αντίστοιχη με το τίμημα του επίδικου ψυγείου όπως συμφωνήθηκε τελικά στο ποσό των €16.100,00, ποσό που κατέβαλε στην εναγόμενη και του οποίου δικαιούται την επιστροφή εξ ολοκλήρου πλέον νόμιμο τόκο από 5.03.2008 που ήταν και η πρώτη πληρωμή. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €16.100,00 πλέον νόμιμο τόκο από 5.03.2008 μέχρι εξοφλήσεως. Το επίδικο ψυγείο με την καταβολή του πιο πάνω ποσού και την εξόφληση της αγωγής να επιστραφεί από την ενάγουσα στην εναγόμενη. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς καμιά διαταγή ως προς τα έξοδα εφόσον αυτή συνεκδικάστηκε με την απαίτηση της ενάγουσας. (Υπ.)........ Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.