ARLYCO LTD ν. Κουμής Μουλαζίμης κ.α., Αρ. Αγωγής: 1187/11, 12/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1187/11 Μεταξύ: ARLYCO LTD Ενάγουσας και
- Κουμής Μουλαζίμης,
- Χρυσούλα Μουλαζίμη Εναγομένων -------------------------------------------------- Αίτηση έρευνας ημερομηνίας 28/06/2013 εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 Ημερομηνία: 12 Νοεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα. Μ. Σουρουλλά Για Εναγόμενους -Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2: κα. Ε. Ανδρέα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα-Αιτήτρια με την αίτησή της ημερομηνίας 28/06/2013, ζήτησε την εξέταση των Εναγόμενων-Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2, αναφορικά με τη δυνατότητά τους να πληρώνουν κάποιο ποσό μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους τους και των εξόδων που προέκυψαν από την αγωγή. Οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 υπέβαλλαν ένσταση στην αίτηση ισχυριζόμενοι ότι στερούνται της οικονομικής δυνατότητας να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό. Ισχυρίστηκαν ότι έχουν αποπληρώσει το μεγαλύτερο μέρος του χρέους τους καταβάλλοντας συνολικά το ποσό των €6.010- και έχει παραμείνει μόνο το ποσό των €2.250-. Ο Εναγόμενος - Καθ ου η Αίτηση 1 καταγράφει στην ένορκη δήλωσή του, που συνοδεύει την καταχωρηθείσα Ένσταση, ότι είναι 63 ετών, είναι πατέρας 4 παιδιών από τα οποία το ένα είναι πλήρως εξαρτώμενο λόγω του ότι σπουδάζει. Από τον Απρίλιο 2013 λαμβάνει σύνταξη γήρατος ύψους €468- και από το ποσό αυτό του αποκόπτεται το ποσό των €100- προς εξόφληση του ποσού των €1.713- το οποίο προέκυψε από οφειλή του προς τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Σε σχέση με την σύζυγό του, Εναγόμενη - Καθ ης η Αίτηση 2, από την οποία είχε εξουσιοδοτηθεί για να προβεί στην συγκεκριμένη ένορκη δήλωση, καταγράφει ότι είναι 54 ετών και εργάζεται ως καθαρίστρια σε ιδιωτικό σχολείο με μηνιαίες απολαβές €489.30-. Σύμφωνα με τον ομνύοντα εναντίον του ίδιου και της συζύγου του έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση από την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Παραλιμνίου για το ποσό των €634.365,79-. Σε σχέση με τις μηνιαίες ανάγκες καταγράφει ότι χρειάζονται €400- για διατροφή, ένδυση και υπόδηση, €150- για ρεύμα, €40- για τηλέφωνο, €100- για ψυχαγωγία και κοινωνική ζωή, €100- για καύσιμα αυτοκινήτου, €50- για συντήρηση οικίας και €400- για διατροφή και διαμονή της φοιτήτριας. Καταλήγει ότι τα περιορισμένα εισοδήματα του ίδιου και της συζύγου του δεν είναι αρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες της οικογένειας και αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Οι Εναγόμενοι - Καθ ων η Αίτηση εξετάστηκαν επίσης ενόρκως από την δικηγόρο της Ενάγουσας -Αιτήτριας. Καταθέτοντας ενώπιόν μου, ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση 1 ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά με την οικονομική του κατάσταση: Είναι ο ιδιοκτήτης της κατοικίας του η οποία είναι υποθηκευμένη. Σε σχέση με την φρουταρία ήταν η θέση του ότι είχαν πωλήσει όποια ακίνητη περιουσία μπορούσαν και είχαν πληρώσει το ποσό των €6.000-. Η υπόλοιπή του περιουσία είναι όλη υποθηκευμένη και εκτός από την σύνταξή του δεν έχει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα. Εξήγησε ότι έχει τέσσερα παιδιά ηλικίας 32,30, 28 και
- Ισχυρίστηκε ότι τα παιδιά του χρειάζονται βοήθεια γιατί δυο από αυτά είναι χωρίς δουλειά και η μια είναι φοιτήτρια. Ήταν η θέση του ότι για την φοιτήτρια χρειάζεται περί τα €400-. Από αυτά τα €200- τα καταβάλλει σε ενοίκιο για την κόρη τους, η οποία παίρνει φοιτητικό επίδομα από το κράτος €1700-. Κατέληξε ότι έχουν έξοδα ύψους €1200- τα οποία δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν πάντοτε. Η Χρυσούλα Μουλαζίμη, Εναγόμενη - Καθ ης η Αίτηση 2 ανέφερε ενόρκως ότι δουλεύει ως καθαρίστρια σε ιδιωτικό σχολείο και λαμβάνει εισόδημα ύψους €400- μηνιαίως. Η οικογενειακή επιχείρηση που διατηρούσαν , η φρουταρία, είχε κλείσει πριν ένα χρόνο. Ισχυρίστηκε ότι οι δυο κόρες της, ηλικίας 19 και 27 ετών, διαμένουν μαζί τους γιατί δεν εργάζονται και η μια από αυτές είναι φοιτήτρια. Η ίδια έχει ένα μικρό αυτοκίνητο για να μεταβαίνει στην εργασία της και για να πιάσει τα εγγόνια της από το σχολείο. Για την φοιτήτρια της ξοδεύει περί τα €400-. Κατέληξε ότι έχουν πολλά χρέη τα οποία δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης η κα. Σουρουλλά εισηγήθηκε ότι με βάση τα όσα είχαν αναφέρει θα μπορούσαν να πληρώνουν €100- έκαστος. Η κα. Ανδρέα διαφώνησε αναφέροντας ότι δεν μπορούν να διαθέσουν κανένα ποσό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι βασικές αρχές που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη κατά την έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων, έχουν καθοριστεί από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το εισόδημα και τις εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διάταγμα εάν αυτό θα επηρεάσει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του (βλ. Christoforou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 696 και Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556). Τα κριτήρια πάνω στα οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την απόφασή του, για προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης για αποπληρωμή του δικαστικού χρέους, έχουν παρατεθεί στην υπόθεση Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 και υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1034 και είναι τα ακόλουθα: «Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Μέρος ΙΧ-Η διαδικασία έρευνας σχετικά με τα μέσα του εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ανακριτικού χαρακτήρα- Η οικονομική ευχέρεια του οφειλέτη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση, (στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών, και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη) - Μετά τη διαπίστωση της οικονομικής ευχέρειας ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσεως επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134 στη σελίδα 141. Στην Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, τονίζονται τα ακόλουθα: «Η έρευνα η οποία διεξάγεται από το δικαστήριο στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας στοχεύει στη διαπίστωση του κατά πόσο ο συγκεκριμένος χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις ανάλογα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το δικαστήριο μπορεί να ακούσει μάρτυρες, των οποίων η μαρτυρία κρίνεται ως αναγκαία για τους σκοπούς της έρευνας. Το δικαστήριο με βάση την ολότητα της ενώπιόν του μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον εξ' αποφάσεως χρεώστη να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα του χρεώστη και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του». Ένας χρεώστης δεν πρέπει ν΄ αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του (βλ. ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032). Σχετική με το τι η νομολογία θεωρεί ως άμεσες ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του, είναι η απόφαση Ρολάνδης κ.ά ν. Κούτσιου
(1970)1 C.L.R. 25, όπου λέχθηκε ότι τα έξοδα για κατανάλωση τσιγάρων ή αλκοόλ δεν αποτελούν ουσιαστικές ανάγκες. Σύμφωνα με τη νομολογία όπως έχει πρόσφατα επαναδιατυπωθεί στην Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 207, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. ........................................................................................... Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι΄ αυτές. Δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγησή της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής.» Έχει νομολογηθεί, περαιτέρω, πως άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις, δεν έχουν προτεραιότητα στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου, (ανωτέρω) και Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, (ανωτέρω). Το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία, η οποία είναι ανακριτικής φύσης, έχει και το ίδιο υποχρέωση να ερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη και αν προκύψει από την ανάκριση αυτή ότι υπάρχει περίπτωση να μην πληγεί η αξιοπρεπής διαβίωσή του, τότε θα πρέπει να εκδίδεται το κατάλληλο διάταγμα. Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, στη βάση των όσων οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ανέφεραν, δηλαδή ότι χρειάζονται για τη διατροφή της οικογένειας τους €400- μηνιαίως, €150- για ρεύμα, €40- για το τηλέφωνο, για το ενοίκιο της φοιτήτριας και τα έξοδά της €400-, καθώς και ποσό ύψους €100- για βενζίνα δεν μπορώ να παραβλέψω ότι η οικογένεια έχει καθαρό μηνιαίο εισόδημα €1.057.36- το μήνα. Τα συνολικά έξοδα ανέρχονται σε €1050- περίπου ενώ τα έσοδά τους ανέρχονται στα €1.057.36-, σύμφωνα με τα όσα έχουν αναφέρει οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2. Δεν μπορώ να παραγνωρίσω πρώτον, ότι δεν υπάρχει άλλο διάταγμα αποπληρωμής χρέους τους, δεύτερον, ότι τα τρία παιδιά τους είναι ενήλικα και τρίτον ότι ξοδεύουν για ψυχαγωγία €100- μηνιαίως σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Εναγομένου-Καθ' ου η Αίτηση 1. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, αναφορικά με τις οικονομικές ανάγκες για συντήρηση, διατροφή και τις δυνατότητες των Εναγόμενων-Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2, συνυπολογίζοντας τις υποχρεώσεις τους και γενικότερα μια αξιοπρεπή διαβίωση των ίδιων και των μελών της οικογενείας τους, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ασφαλές και δίκαιο να εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι-Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2 να πληρώνουν το ποσό των €50- μηνιαίως έκαστος για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 να πληρώνουν €50- το μήνα από 02/01/2014, πλέον έξοδα της παρούσας διαδικασίας ύψους €350- πλέον €46- έξοδα επίδοσης. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο