P.A.T. CATERING LTD ν. Μάρκου Αντώνη Κκαρά κ.α., Αρ. Αγωγής: 990/13, 29/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 990/13 Μεταξύ: P.A.T. CATERING LTD Ενάγουσας -Αιτήτριας και Μάρκου Αντώνη Κκαρά, Παναγιώτη Μάρκου Κκαρά, A & P KARAS ESTATES LTD Εναγόμενων-Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 26/09/2013 για έκδοση προσωρινού διατάγματος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29 Νοεμβρίου, 2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Χατζηχριστοδούλου Για Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση: κα Χατζηκωσταντή (για να ακούσει απόφαση κα Εγγλέζου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα-Αιτητήτρια καταχώρησε Μονομερή Αίτηση με την οποία αξίωσε την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση ή και στους αντιπροσώπους τους ή και στους υπηρέτες τους να μεταδίδουν μουσική με εξωτερικά μεγάφωνα ή και ήχο με σειρήνα ή και να προκαλούν οχληρία με θόρυβο και ήχο στα υποστατικά τους με την ονομασία «KARAS HOTEL RESTAURANT & POOL BAR», στην οδό Κρυού Νερού 27, στην Αγία Νάπα, σε βαθμό που να ακούγεται ή και να προκαλεί οχληρία στα κέντρα αναψυχής των Εναγόντων, με την ονομασία «MARQUIS DE NAPA» και «ST. GEORGE AND THE DRAGON PUB», που βρίσκονται στην οδό Κρυού Νερού 22, στην Αγία Νάπα. Ως νομικό έρεισμα της Αίτησης καταγράφονται οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί Δ.48 θ.θ.1,2 και 8, ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 6, άρθρα 5 και 9, ο περί Δικαστηρίων Νόμος, άρθρο 32 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύτηκε από την Ένορκη Δήλωση του κ. Σταύρου Σταυρή, ενός εκ των μετόχων και διευθυντών της Ενάγουσας. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η Ενάγουσα Εταιρεία λειτουργεί, έχοντας εξασφαλίσει όλες τις προαπαιτούμενες από το νόμο άδειες, το εστιατόριο με την ονομασία «Marquis De Napa» και την μπυραρία «St. George and the Dragon Pub», τα οποία βρίσκονται στην οδό Κρυού Νερού 22 το ένα δίπλα από το άλλο. Μεταξύ των εξασφαλισθέντων αδειών είναι και η άδεια χρήσεως μεγαφώνων η οποία καταγράφει τους ακόλουθους όρους: Επιτρέπει την μετάδοση μουσικής δια μεγαφώνων από τις 18:00 μέχρι τις 01:30, από την Κυριακή μέχρι την Πέμπτη και από τις 18:00 μέχρι τις 01:45 την Παρασκευή και το Σάββατο, τα μεγάφωνα πρέπει να είναι τοποθετημένα εντός του υποστατικού, ο αναμεταδιδόμενος ήχος να μην ακούγεται σε οποιοδήποτε δημόσιο δρόμο ή δημόσιο χώρο εκτός του αδειούχου υποστατικού και τα μεγάφωνα να χρησιμοποιούνται για την μετάδοση μουσικής για την ψυχαγωγία των πελατών μέσα στο υποστατικό. Απέναντι από τα κέντρα αναψυχής, τα οποία ανήκουν στην Ενάγουσα, υπάρχουν τα υποστατικά με την ονομασία «Karas Hotel Restaurant & Pool Bar», τα οποία διαχειρίζονται οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση. Λόγω του ότι οι Εναγόμενοι έθεταν σε λειτουργία στα δικά τους υποστατικά μηχανήματα τα οποία εξέπεμπαν πολύ δυνατή μουσική, η οποία προκαλούσε οχληρία, καταχωρίστηκε η υπό κρίση αγωγή καθώς και η αίτηση ημερομηνίας 08/08/13 για την έκδοση μονομερούς διατάγματος. Μετά την επίδοση του εκδοθέντος μονομερούς διατάγματος και της αγωγής το πρόβλημα της οχληρίας είχε περιοριστεί και ακολούθησε συνάντηση, στις αρχές Σεπτεμβρίου, μεταξύ του Εναγόμενου 2, των δικηγόρων του καθώς και των δικηγόρων της Ενάγουσας και είχαν αναλάβει, οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση, όπως απομακρύνουν την σειρήνα, η οποία εξέπεμπε ήχο, από τις 15/09/13. Προς τούτο ο δικηγόρος των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση είχε προβεί σε σχετική δήλωση στο Δικαστήριο στις 12/09/13 και η αίτηση είχε αποσυρθεί άνευ βλάβης. Υπήρξε ηρεμία, για μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι τις 24/09/13, όταν ξανά οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση είχαν επαναλειτουργήσει την σειρήνα και την μετάδοση δυνατής μουσικής από τις 12˸30 μέχρι αργά το βράδυ προκαλώντας δυσφορία και οχληρία στα κέντρα αναψυχής. Είχαν γίνει καταγγελίες στην Αστυνομία χωρίς αποτέλεσμα με την οχληρία να γίνεται κάθε μέρα και εντονότερη. Καταλήγει, ο ομνύοντας, ότι οι ίδιοι βρίσκονται σε απόγνωση γιατί η συνέχιση της λειτουργίας της σειρήνας και η μετάδοση μουσικής με εξωτερικά μεγάφωνα είναι καταστροφική γιατί προκαλεί ζημιά στην Ενάγουσα - Αιτήτρια αλλά και στο τουρισμό της περιοχής και δυσφημεί την χώρα μας. Το Δικαστήριο εξέτασε το κατ' επείγον της μονομερούς καταχώρησης της Αίτησης και έκρινε ότι πληρούντο οι προϋποθέσεις του κατεπείγοντος και έκδωσε μονομερώς το αιτούμενο διάταγμα. Οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η Αίτηση αντιμετώπισαν την επίδοση του διατάγματος με καταχώρηση Ένστασης, στην οποία κατέγραψαν τρεις
(3)λόγους ενστάσεως. Υποστηρίζουν ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις συνέχισης του προσωρινού διατάγματος, ότι ο ενόρκως δηλών έχει προβάλλει ψευδείς ισχυρισμούς και ότι δεν αποκάλυψε σημαντικό γεγονός της αντιδικίας των διαδίκων. Η Ένσταση βασίστηκε στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, άρθρο 32 και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.48 θθ.4-
- Υποστηρίχθηκε, η Ένσταση, από την Ένορκη Δήλωση του κ. Παναγιώτη Κκαρά, Εναγόμενου 2 - Καθ ου η Αίτηση 2, ο οποίος ήταν εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους 1 και 3, επίσης Καθ' ων η Αίτηση, όπως προβεί στην συγκεκριμένη ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με τον ομνύοντα έχουν και οι ίδιοι άδεια για μετάδοση μουσικής παρόμοιας φύσεως με αυτήν που κατέχει η Ενάγουσα Εταιρεία και είναι ο ισχυρισμός του ότι ο λόγος που τους κυνηγά η Ενάγουσα είναι γιατί είναι ανταγωνιστές και θέλουν να τους δημιουργούν προβλήματα λειτουργικότητας. Παρά το γεγονός ότι ο ισχυρισμός για την οχληρία δεν γίνεται αποδεκτός είναι η θέση του ότι η συγκεκριμένη σειρήνα είχε απομακρυνθεί μετά από συμβουλή του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ο οποίος είχε εκφράσει την άποψη ότι η σειρήνα θα έπρεπε να απομακρυνθεί για να μην δημιουργούνται προβλήματα. Όμως λόγω του ανταγωνισμού που υπάρχει η Ενάγουσα αποζητούσε αιτίες προστριβής. Σύμφωνα με τον ομνύοντα ο λόγος που καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση ήταν η ύπαρξη ενός γαϊδουριού έξω από το εστιατόριο, των Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο συνιστά πόλο έλξης παραθεριστών οι οποίοι σταματούν στο εστιατόριο και το χαϊδεύουν και το φωτογραφίζουν. Η Ενάγουσα είχε καταγγείλει την ύπαρξη του γαϊδουριού στις Αστυνομικές Αρχές και λόγω του ότι δεν είχε επιτύχει την απομάκρυνσή του ο Σταύρος Σταυρή, στις 31/07/13, είχε χτυπήσει το γαϊδουράκι και τον χειριστή του. Η υπόθεση καταγγέλθηκε και εναντίον του Σταύρου Σταυρή είχαν προσαφθεί δυο κατηγορίες για επίθεση με σωματική βλάβη και για κακοποίηση ζώου. Σε σχέση με τα γεγονότα της υπό κρίση αίτησης ό ομνύοντας ισχυρίζεται ότι τα εστιατόρια στην Αγία Νάπα λειτουργούν από τον Μάη μέχρι και τον Οκτώβρη ενώ από τον Νοέμβρη μέχρι και τον Απρίλη είναι κλειστά. Θέτει το ερώτημα πως οι Αιτητές είχαν αντέξει την οχληρία από τον Μάη μέχρι τον Αύγουστο, που είχαν υποβάλλει την πρώτη αίτηση, αφού η οχληρία ήταν ανυπόφορη. Η συγκεκριμένη σειρήνα δεν ενοχλούσε και εν πάση περιπτώσει είχε απομακρυνθεί. Σε σχέση δε με την ανεπανόρθωτη ζημιά είναι η θέση του ότι τα εστιατόρια θα κλείσουν πολύ σύντομα, σε λίγες μέρες, οπόταν δεν τίθεται θέμα ζημιάς. Καταλήγει, ότι η θεραπεία που ζητείται στην αγωγή είναι η ίδια με το διάταγμα ενώ δεν εξειδικεύονται οι ζημιές των Εναγόντων καθώς και ότι δεν αποκαλύφθηκε ο πραγματικός λόγος της λήψης των συγκεκριμένων δικαστικών μέτρων, δηλαδή η δημιουργία αντιπερισπασμού για την ποινική δίωξη που ασκήθηκε εναντίον του Σταύρου Σταυρή σε σχέση με τον ξυλοδαρμό του Stefan Georgiev. Εκδόθηκαν διατάγματα αντεξέτασης σε σχέση και με τους δυο ενόρκως δηλούντες. Αντεξεταζόμενος ο Σταύρος Σταυρή ισχυρίστηκε ότι από τις αρχές Μαΐου 2013 υπήρχαν προβλήματα και υπήρχαν ποινικές υποθέσεις, τον Μάρτιο, που αφορούσαν οχληρία, οι οποίες είχαν αποσυρθεί και η κατάσταση δεν αντέχετο. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι η οχληρία προκαλείται από την σειρήνα που είναι τοποθετημένη στην οροφή του καταστήματος των Εναγομένων ενώ υπάρχουν και μεγάφωνα, μέσα στο υποστατικό των Εναγομένων, τα οποία όμως είναι στραμμένα προς τα υποστατικά της Ενάγουσας. Παραδέχθηκε ότι είχε γίνει μια συνάντηση, στις 12/09/13, με τον δικηγόρο των Εναγομένων και τους ίδιους και η σειρήνα είχε σταματήσει να ηχεί για περίπου δέκα μέρες και στην συνέχεια είχε ξεκινήσει ξανά. Παρά τις καταγγελίες στην Αστυνομία δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση. Υποστήριξε εμφαντικά ότι η σειρήνα απωθούσε τους πελάτες του εστιατορίου του, το οποίο είναι υψηλών προδιαγραφών και είχε απώλεια 60 με 70 πελάτες ημερησίως λόγω της δυνατής μουσικής και της σειρήνας. Σε σχέση με το επεισόδιο με το γαϊδούρι ήταν η δική του θέση ότι ο υπάλληλος των Εναγομένων το είχε προτάξει μπροστά του και με τα πόδια του τον είχε χτυπήσει για αυτό και ο ίδιος είχε σπρώξει τον υπάλληλο για να αποφύγει την σύγκρουση με το γαϊδουράκι. Ο κ. Παναγιώτης Κκαράς αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι το υποστατικό τους ονομάζεται «Kkaras Hotel» και είναι ξενοδοχειακή μονάδα μαζί με εστιατόριο και πισίνα. Ερωτηθείς ανέφερε ότι έχει άδεια μεγαφώνων και τα μεγάφωνά του είναι στραμμένα στον δικό του υποστατικό. Αναφορικά με την σειρήνα ήταν η θέση του ότι όταν χρησιμοποιείτο στο παιγνίδι μπόουλινγκ, που υπήρχε στο υποστατικό, και ηχούσε μόνο όταν υπήρχε «strike». Κατά την δική του άποψη δεν ήταν ενοχλητικός ο θόρυβος της σειρήνας. Παραδέχθηκε ότι είχε καταγγελθεί μια φορά και ότι είχε παραδεχθεί την πρόκληση οχληρίας το
- Σε σχέση με το γαϊδουράκι ισχυρίστηκε ότι είχε τοποθετηθεί στο δημόσιο πεζόδρομο που περπατά ο κόσμος και όχι στο πεζοδρόμιο μπροστά από το εστιατόριο των Εναγόντων. Υποστήριξε ότι το συγκεκριμένο γαϊδουράκι ήταν ο μεγαλύτερος πόλος έλξης τουρισμού κατά την τουριστική σεζόν. Το επεισόδιο που αφορούσε το γαϊδουράκι και τον κ. Σταύρο Σταυρή είχε εξελιχθεί στις 31/07/13, πριν την καταχώριση της αγωγής. Επέμενε στην θέση του ότι η σειρήνα είχε αποσυνδεθεί, μετά την συνάντηση με τους δικηγόρους τον Σεπτέμβριο, από τον ίδιο. Κατέληξε, ότι κανένας δεν ενοχλείτο από την σειρήνα ή αν κάποιος ενοχλείτο αυτοί ήταν οι πελάτες του ξενοδοχείου του και όχι οι πελάτες της Ενάγουσας και ότι η υπό κρίση αίτηση είναι το αποτέλεσμα επαγγελματικών αντιζηλιών. Με την ολοκλήρωση της αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων και οι δυο πλευρές προχώρησαν στην υποστήριξη των θέσεών τους με αγορεύσεις, τις οποίες το Δικαστήριο έχει κατά νου. Με την υπό κρίση Αίτηση ουσιαστικά ζητήθηκε απαγορευτικό διάταγμα. H έκδοση παρεμπίπτον απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί θεραπεία του δικαίου της επιείκειας. Στην υπόθεση Γιαβρή κ.ά ν. Πάσιου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 125, στη σελίδα 134 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η διακριτική ευχέρεια η οποία παρέχεται για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος, ασκείται δικαστικά με κύριο έρεισμα το σκοπό για τον οποίο επιζητείται η θεραπεία. Εφόσον αντικείμενο του διατάγματος είναι η προστασία έναντι συνεχιζόμενης παραβίασης των δικαιωμάτων του ενάγοντος, η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί το φυσικό επακόλουθο. Μπορεί το δικαστήριο να αρνηθεί την έκδοση διατάγματος, εφόσον άλλης μορφής προστασία γνωστή στο δίκαιο, ως οι αποζημιώσεις, μπορεί να αποκαταστήσει τον ενάγοντα.» Οι αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων που έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60, είναι πολλές. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Addidas
(1984)1 C.L.R. 263, A.B.P. Holdings Ltd ν. Κιταλίδη κ.ά (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694. Στην τελευταία απόφαση τονίζεται ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιοδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Παντελίδη ν. Πιερή
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2111. Οι αρχές καθορίστηκαν, δια μέσου της νομολογίας, ως ακολούθως: Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά καθώς επίσης ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο έχει καθήκον να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Mitsingas v. Timberland
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Akis Express v. Aris Express
(1998)1(A) A.A.Δ. 149). Ο αιτητής είναι αυτός που πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσής του. Μετά την καταχώριση της Ένστασης από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, το Δικαστήριο έχει ενώπιόν του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία της Ενάγουσας -Αιτήτριας καθώς και τη μαρτυρία των Εναγομένων-Καθ΄ων η Αίτηση. Είναι με βάση αυτές τις θέσεις που εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν εκδίδει το διάταγμα αν όχι τότε απορρίπτει την Αίτηση. Με βάση τις πιο πάνω προϋποθέσεις και αρχές που θέτει η νομολογία, έρχομαι να εξετάσω την Αίτηση, χωρίς βεβαίως να καταλήγω τελικά πάνω στα δικαιώματα των διαδίκων μερών, εφόσον στο αρχικό αυτό στάδιο δεν είναι επιθυμητό να αποφασίζονται τελεσίδικα αμφισβητούμενα θέματα που θα πρέπει να κριθούν κατά το τελικό στάδιο της υπόθεσης. Με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι όλα όσα θα αναφερθούν στη συνέχεια αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Αναμφίβολα, κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) σελ.569, χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι ικανοποιείται με την κατάδειξη συζητήσιμης υπόθεσης, με αναφορά πάντοτε στα καταχωρημένα δικόγραφα. Το δεύτερο κριτήριο, που είναι σε κάποια έκταση αλληλένδετο με το πρώτο, επιβάλλει όπως ο Αιτητής δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας, η οποία έχει επεξηγηθεί ως κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Υπάρχει στο φάκελο καταχωρημένο το Κλητήριο Ένταλμα και είναι με βάση αυτό και το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του διευθυντή της Αιτήτριας Εταιρείας που θα εξεταστούν τα κριτήρια αυτά. Από το περιεχόμενο του Κλητηρίου μαζί με την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, κρίνεται ότι αποκαλύπτεται κάποιο ζήτημα προς εκδίκαση, όμως δεν αποκαλύπτεται πιθανότητα να δικαιούται η Ενάγουσα Εταιρεία σε θεραπεία, αφού η αξίωσή της βασίζεται πάνω στην πρόκληση οχληρίας από πλευράς των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση. Ακόμα και αν αποφασιστεί ότι υπάρχει οχληρία η Ενάγουσα-Αιτήτρια δεν έχει καταγράψει ή καταδείξει, με τα στοιχεία που έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, πως έχει επηρεαστεί από την συγκεκριμένη οχληρία. Κατά την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα, Σταύρου Σταυρή, η θέση του για επηρεασμό ήταν πολύ γενική και αόριστη. Μίλησα γενικά για απώλεια 60 με 70 πελατών χωρίς οποιοδήποτε άλλο στοιχείο. Οπόταν, η δεύτερη προϋπόθεση δεν έχει ικανοποιηθεί. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, ήτοι ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται υπό το πρίσμα του κατά πόσο η απόδοση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της υπόθεσης. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄ εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση ή η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ, αποκλείεται. Θεωρώ ότι δεν ικανοποιείται ούτε το τρίτο κριτήριο, αφού οι ισχυρισμοί που προβάλλονται προς στοιχειοθέτηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 είναι αόριστοι και ανεπαρκής, ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι όπως προκύπτει από αυτά που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οι οποιεσδήποτε τυχόν ζημιές που η Ενάγουσα-Αιτήτρια θα υποστεί, από την χρήση της σειρήνας, πρώτον, είναι σχεδόν ανύπαρκτες αφού τα εστιατόρια της Αιτήτριας έχουν κλείσει για την χειμερινή περίοδο και δεύτερον, μπορούν να αποτιμηθούν σε χρηματικό ποσό. Δηλαδή, η μη έκδοση του διατάγματος δεν θα οδηγήσει σε αδυναμία απόδοσης πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν υπάρχει οτιδήποτε μέσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ούτε και λέχθηκε οτιδήποτε από πλευράς της Αιτήτριας ότι η παρούσα περίπτωση είναι τέτοια που οι αποζημιώσεις δεν θα μπορέσουν να αποτελέσουν ικανοποιητική αποζημίωση για τον Ενάγοντα-Αιτητή στο τέλος της δίκης, είτε διότι αυτές δεν θα μπορούν να υπολογιστούν, είτε ακόμα ότι οι Εναγόμενοι-Καθ' ων η αίτηση δεν θα είναι σε θέση να αποζημιώσουν την Ενάγουσα από οικονομικής άποψης. (Βλ. Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1237). Επιπρόσθετα από τα πιο πάνω, η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος αντιστοίχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή δεν αποκλείεται (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG (ανωτέρω) και Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Όμως είναι καλά νομολογιακά καθιερωμένο ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα αν η έκδοσή τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντός τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής (βλ. Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν. Koukkouris Trading Co Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 149 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1572). Τέτοια διατάγματα εκδίδονται μόνο σε πολύ καθαρές και ισχυρές περιπτώσεις, όπου το νομικό δικαίωμα είναι σχεδόν αδιαμφισβήτητο και το δικαίωμα σε τελεσίδικη θεραπεία είναι κρυστάλλινα καθαρό, ενώ η υπεράσπιση που προβάλλεται κρίνεται ως παντελώς αβάσιμη. Αναφέρεται σχετικά στο σύγγραμμα Goldrein, Wilkinson and Kershaw, Commercial Litigation (3η έκδοση) παρ.167: "Pre-emptive Remedies: . . . . .. the Court has jurisdiction to grant a mandatory injunction on an interlocutory application, but will very rarely do so. The court usually requires a high degree of assurance that at the trial it will appear that the injunction was rightly granted." Στην υπόθεση Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.ά. (ανωτέρω), στις σελ. 176 και 177 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « ... ... ... . Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς την θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (ίδε: Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 CLR 263 ). Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael n. Brevinos
(1969)1 CLR 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή.» Στην υπόθεση Κατερίνα Τσιερκέζου ν. DRAGON TOURIST ENTERPRISES LTD
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 734, αναφέρθηκε ότι η έκδοση διατάγματος με το οποίο εκδικάζεται η ουσία της αγωγής είναι άκρως ανεπιθύμητο και αντίθετο με την ανάγκη έκδοσης προσωρινού και μόνο μέτρου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω, με την ενδιάμεση Αίτησή της, η Ενάγουσα - Αιτήτρια ουσιαστικά επιζητεί αντίστοιχες θεραπείες με αυτές που ζητά με την αγωγή, στις παραγράφους Β και Γ της Έκθεσης Απαίτησης και είναι ταυτόσημες. Συνεκτιμώντας όλους τους σχετικούς παράγοντες και ιδιαίτερα, μεταξύ άλλων, ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια δεν έχει επεξηγήσει με ποιο τρόπο την επηρεάζει η χρήση των μεγαφώνων και της σειρήνας αφού τα υποστατικά της είναι κλειστά θεωρώ ότι δεν πληρείται καμιά από τις προϋποθέσεις για την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος. Κρίνω ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως μη οριστικοποιηθεί το εκδοθέν διάταγμα, καθότι με την οριστικοποίησή του ουσιαστικά τερματίζεται η διαφορά των διαδίκων. Η περίπτωση δεν είναι τόσο ξεκάθαρη και ισχυρή όπου το νομικό δικαίωμα να είναι σχεδόν αδιαμφισβήτητο και το δικαίωμα σε τελεσίδικη θεραπεία δεν είναι κρυστάλλινα καθαρό. Παράλληλα, οι θέσεις που προβάλλονται στην Ένσταση από τους Εναγόμενους, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος και ότι δεν αποκαλύφθηκε το γεγονός ότι υπάρχουν παλαιές διαφορές μεταξύ των διαδίκων, δεν κρίνονται ως παντελώς αβάσιμοι, ώστε το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να οριστικοποιήσει το εκδοθέν διάταγμα. Ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, δεν θεωρώ ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να ανατραπεί η κατάσταση που υφίσταται με την έκδοση ενός προσωρινού μέτρου. Το εκδοθέν διάταγμα ακυρώνεται. Ενόψει του γεγονότος ότι δεν φαίνεται να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος που να οδηγεί στην εκτόπιση του κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα (Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ.412, παράγραφοι 795-796 και Θρασυβούλου v. Arto Estates Ltd
(1993)1 AAΔ 12), τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας - Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο