Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Κυριάκος Ασσιώτης κ.α., Αρ.Υπόθεσης:7651/2012, 16/7/2013

(1)και 19

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, Ν.86/72, όπως τροποποιήθηκε. Ειδικότερα, κατηγορείται ότι στις 29/9/2012 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου οδηγούσε το μηχανοκίνητο δίκυκλο με αρ. εγγραφής KUC801 επικινδύνως για το κοινό, δηλαδή έκανε απότομους ελιγμούς στο δρόμο. Η Δεύτερη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος και παράλειψης ακινητοποιήσεως αυτού ενώ κλήθηκε υπό αστυνομικού εν στολή, κατά παράβαση των Κανονισμών 58

(2)(στ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκαν από την Κ.Δ.Π. 189/2008. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην Πρώτη Κατηγορία, οδηγούσε το μηχανοκίνητο δίκυκλο με αρ. εγγραφής KUC801 και ενώ κλήθηκε από Αστυνομικό με στολή, παρέλειψε να το ακινητοποιήσει, μέχρι ο Αστυνομικός επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του. Η Τρίτη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της οδήγησης οχήματος σε άσπρη συνεχή γραμμή κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 58

(5)(γ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην Πρώτη Κατηγορία, οδηγούσε το μηχανοκίνητο δίκυκλο με αρ. εγγραφής KUC801 πάνω σε συνεχή άσπρη γραμμή. Η Τέταρτη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της προσπέρασης οχήματος από την αριστερή πλευρά, κατά παράβαση των Κανονισμών 58

(3)(α) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως αντικαταστάθηκε με την Κ.Δ.Π. 189/2008. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην Πρώτη Κατηγορία, οδηγούσε το μηχανοκίνητο δίκυκλο με αρ. εγγραφής KUC801 και προσπέρασε από την αριστερή πλευρά άλλο όχημα, το οποίο οδηγείτο στην ίδια κατεύθυνση. Η Έβδομη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της παράλειψης συμμόρφωσης προς σήμα τροχαίας κατά παράβαση των Κανονισμών 58

(2)(δ), 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεων Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκαν από την Κ.Δ.Π. 189/

1. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην Πρώτη Κατηγορία, ενώ είχε την ευθύνη ή τον έλεγχο του μηχανοκινήτου δίκυκλου με αρ. εγγραφής KUC801, παρέλειψε να συμμορφωθεί σε σήμα τροχαίας που τοποθετήθηκε από τον αρμόδια αρχή, ήτοι εισήλθε σε δρόμο με περιοριοσμούς για μηχανοκίνητα οχήματα, ενώ αυτό απαγορεύετο. Στις 31/1/2013 που ήταν ορισμένη η υπόθεση για Απάντηση, η Κατηγορούσα Αρχή καταχώρησε αναστολή ποινικής δίωξης στην Όγδοη Κατηγορία που αντιμετώπιζε ο Κατηγορούμενος 2, ο οποίος και απαλλάχθηκε. Ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετώπιζε κατηγορία που αφορούσε το αδίκημα της επίτρεψης οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης. Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά τρεις μάρτυρες, ενώ ο Κατηγορούμενος, όταν κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπισή του, κατέθεσε ο ίδιος ενόρκως, χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα. Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Αστυφύλακας 4069, Αντώνης Αντωνίου (Μ.Κ.1), ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Τροχαίας. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, γραπτή κατάθεση του ιδίου, ημερομηνίας 30/9/2012 (Τεκμήριο «1»). Στο Τεκμήριο 1 καταγράφεται ότι στις 29/9/2012, ώρα 2350, και ενώ βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στη Λεωφόρο Νήσσι με κατεύθυνση προς Αγία Νάπα με την υπηρεσιακή μοτοσυκλέτα KUY269, ο Μ.Κ.1 αντιλήφθηκε μοτοσυκλέτα στην αντίθετη κατεύθυνση κυκλοφορίας να οδηγείται από πρόσωπο που δεν έφερε κράνος. Αμέσως, ο Μ.Κ.1 έκανε σήμα στον οδηγό της μοτοσυκλέτας να σταματήσει, κάτι που δεν έπραξε ο τελευταίος, ο οποίος ανέπτυξε ταχύτητα και με απότομους ελιγμούς προσπερνούσε τα προπορευόμενα οχήματα από αριστερά και δεξιά της Λεωφόρου Νήσσι, η οποία διαχωρίζεται με άσπρη γραμμή. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.1 ακολούθησε την εν λόγω μοτοσυκλέτα και διαπίστωσε ότι είχε αριθμούς εγγραφής KUC801, μάρκας PGO, χρώματος μαύρου (στο εξής «η Μοτοσυκλέτα»). Ακολούθως, ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας έστριψε δεξιά στην οδό Γιούρι Καγκάρι οδηγώντας και πάλι επικίνδυνα, δηλαδή προσπερνούσε προπορευόμενα οχήματα και εισήλθε στην οδό Αγίας Μαύρης, οδός η οποία είναι κλειστή για όλα τα μηχανοκίνητα οχήματα και στην οποία εκείνη τη στιγμή υπήρχε πλήθος κόσμου που χρησιμοποιούσε το δρόμο. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας οδηγούσε με τέτοιο τρόπο που το πλήθος ούρλιαζε και πεντιόντουσαν δεξιά και αριστερά για να αποφύγουν την σύγκρουση. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.1 σταμάτησε να ακολουθεί τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας γιατί υπήρχε κίνδυνος να προκληθεί δυστύχημα. Ο Μ.Κ.1 μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας και από εξετάσεις διαπίστωσε ότι εγγεγραμμένος οδηγός της Μοτοσυκλέτας είναι ο Γιώργος Τεουλίδης, 33 ετών, από την Αγία Νάπα με αριθμό τηλεφώνου
2. Ο Μ.Κ.1 επικοινώνησε με τον Τεουλίδη στο εν λόγω τηλέφωνο και ο Τεουλίδης του ανέφερε ότι δεν σταμάτησε γιατί βιαζόταν να μεταβεί στο κατάστημά του για να κάνει σουβλάκια. Ο Μ.Κ.1 πληροφόρησε τον Τεουλίδη για τα αδικήματα που διέπρεξε και αυτός απάντησε «Είχα δουλειά τζιαι ενε σταμάτησα.» Μετά την ανάγνωση του Τεκμηρίου 1, ο Μ.Κ.1 υπεβλήθη σε διάφορες ερωτήσεις από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια της μηχανοκίνητης περιπολίας φορούσε τη μαύρη στολή του, η οποία έχει πάνω ραμμένες φωσφορούχες κορδέλες. Είχε, επίσης, αναμμένους τους φάρους της υπηρεσιακής του μοτοσυκλέτας, η οποία έχει άσπρο και μαύρο χρώμα και γράφει πάνω, ήτοι μπροστά, στο πλευρό και πίσω «Αστυνομία Κύπρου». Η υπηρεσιακή μοτοσυκλέτα έχει δύο φάρους μπροστά και αριστερά, ήτοι ένα φάρο κάτω από κάθε τιμόνι, και ένα φάρο πάνω στο κιβώτιο μεταφοράς που βρίσκεται στο πίσω μέρος. Όταν είναι σε λειτουργία, οι φάροι εκπέμπουν αναλάπτοντα φως, χρώματος μπλε. Ανέφερε, επίσης, ότι εκείνη την ημέρα ήταν το φεστιβάλ της Αγίας Νάπας, είχε πολλή κίνηση και πως ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας, η οποία είναι σκούτερ, ήταν σχεδόν σταματημένος όταν του έκανε σήμα ο Μ.Κ.
3. Ο Μ.Κ.1 πήγε δίπλα του οδηγού της Μοτοσυκλέτας, του ήχησε τις σειρήνες της υπερησιακής μοτοσυκλέτας και του είπε «Σταμάτα.» Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι είδε το πρόσωπο του οδηγού, αλλά δεν είναι σε θέση να το αναγνωρίσει. Ανέφερε, επίσης, ότι τα αυτοκίνητα στη λωρίδα κυκλοφορίας του οδηγού της Μοτοσυκλέτας ήταν σταματημένα, ενώ τα οχήματα στην αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι προς την Αγία Νάπα, κινούνταν. Υπήρχε, επίσης, κόσμος που κινείτο στα πεζοδρόμια και πολλές φορές διασταύρωναν τον δρόμο. Με αυτά τα δεδομένα, δεν μπορούσε κάποιος να αναπτύξει ταχύτητα και ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας πήρε ρίσκο με τον τρόπο που οδηγούσε. Επειδή τα αυτοκίνητα δεν ήταν στην ίδια ευθεία, άλλα ήταν αριστερά και άλλα δεξιά, ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας έκανε απότομους ελιγμούς για να αποφύγει τον Μ.Κ.
4. Ανέφερε, επίσης, ότι στο οδόστρωμα υπάρχει συνεχής άσπρη γραμμή, την οποία ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας παραβίασε σε πολλές περιπτώσεις. Περαιτέρω, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ακολούθησε τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας με τους φάρους αναμμένους, του ηχούσε τις σειρήνες, αλλά αυτός αγνοούσε το σήμα του. Δεν τον καταδίωξε, αλλά πήγαινε από πίσω του σε συγκεκριμένη απόσταση και δεν έχασε οπτική επαφή της Μοτοσυκλέτας, η οποία στη συνέχεια έστριψε δεξιά στην οδό Γιούρι Καγκάρι χωρίς να βάλει σηματοδότη και με ταχύτητα που ήταν επικίνδυνη υπό τις περιστάσεις. Ακολούθως, η Μοτοσυκλέτα εισήλθε στην οδό Αγίας Μαύρης, όπου υπήρχαν πινακίδες που έλεγαν ότι είναι κλειστή για τα οχήματα. Μόνο πεζοί δικαιούνται και υπήρχε πλήθος πεζών. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.1, υπάρχει διάταγμα του Υπουργού για την περίοδο εκείνη. Οι πινακίδες που υπήρχαν έγραφαν συγκεκριμένες ώρες που απογορεύεται η διέλευση οχημάτων. Ο Μ.Κ.1 δεν θυμόταν ποιές ήταν αυτές οι ώρες. Ήταν σίγουρος, όμως, ότι την συγκεκριμένη ώρα, η οδός Αγίας Μαύρης ήταν κλειστή για τα οχήματα. Όταν εισήλθε ο Κατηγορούμενος στην οδό Αγίας Μαύρης, ο κόσμος που ήταν εκεί είδε τα φώτα του οδηγού της Μοτοσυκλέτας και έφευγαν δεξιά και αριστερά. Ανέφερε, επίσης, ότι η οδός Αγίας Μαύρης είναι μονόδρομος. Ο Μ.Κ.1 παρέδωσε την κατάθεσή του, Τεκμήριο 1, στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας, για να συνεχιστεί η διερεύνηση της υπόθεσης. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι όταν μίλησε με τον Τεουλίδη του διευκρίνισε την ώρα που διέπραξε τα αδικήματα. Ο Τεουλίδης παραδέχθηκε ότι διέπραξε τα αδικήματα και του είπε ότι έκανε delivery σουβλάκια. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει ποιός οδηγούσε τη Μοτοσυκλέτα την συγκερκιμένη στιγμή. Στη Λεωφόρο Νήσσι υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας. Το συμβάν έγινε περίπου ένα χιλιόμετρο από τα φώτα του νεκροταφείου. Προς τα φώτα του νεκροταφείου, τα αυτοκίνητα ήταν σταματημένα το ένα πίσω από το άλλο και κινούνταν με αργό ρυθμό. Η Μοτοσυκλέτα ήταν στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας από αυτή που κρατούσε ο Μ.Κ.
5. Έκανε σήμα στον οδηγό της Μοτοσυκλέτας με το χέρι, τη σειρήνα και τους φανούς. Στην οδό Γιούρι Καγκάρι, η κίνηση δεν ήταν τόσο πυκνή. Δεν ανέκοψε τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας γιατί ο τελευταίος οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα και ο Μ.Κ.1 δεν μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα και να τον προσεγγίσει υπό τις περιστάσεις του συγκεκριμένου δρόμου. Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε υποβολή ότι δεν υπάρχουν ταμπέλες στην οδό Αγίας Μαύρης που να απαγορεύουν την διέλευση παρά μόνο τοποθετούνται κινητοί κόνοι, λέγοντας ότι οι ταμπέλες είναι σταθερές. Δεν υπήρχαν άλλα οχήματα στην οδό Αγίας Μαύρης. Ως δεύτερος μάρτυρας κατέθεσε ο Αστυφύλακας 3563, Άντρος Χειμώνας (Μ.Κ.2), ο οποίος υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του γραπτή κατάθεση του ιδίου, ημερομηνίας 30/10/2012 (Τεκμήριο «2»). Στο Τεκμήριο 2 καταγράφεται ότι ο Μ.Κ.2 ανέλαβε τη διερεύνηση υπόθεσης οδήγησης της Μοτοσυκλέτας και διάπραξης τροχαίων αδικημάτων από άγνωστο οδηγό. Από εξετάσεις που έκανε, ο Μ.Κ.2 διαπίστωσε ότι η Μοτοσυκλέτα είναι ιδιοκτησίας του Γιώργου Τεουλίδη, τον οποίο κάλεσε για κατάθεση. Στις 6/10/2012 και μεταξύ των ωρών 1317-1334, στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας, ο Μ.Κ.2 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον Τεουλίδη. Ανακρινόμενος, ο Τεουλίδης ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι είναι ιδιοκτήτης της Μοτοσυκλέτας και ότι στις 29/9/2012 την έδωσε στον φίλο του Κυριάκο Ασσιώτη για να την οδηγήσει. Ακολούθως, καταγράφεται ότι στις 23/10/2012 και μεταξύ των ωρών 19:16-19:40, ο Μ.Κ.2 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον Κυριάκο Ασσιώτη, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο «3». Στη συνέχεια και μεταξύ των ωρών 1953-2002, στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας, ο Μ.Κ.2 κατηγόρησε γραπτώς τον Ασσιώτη για τα αδικήματα που διέπραξε και ο Μ.Κ.2 κατέγραψε την απάντησή του. Η γραπτή κατηγορία και η απάντηση του Κατηγορουμένου κατατέθηκε ως Τεκμήριο «4». Μετά την ανάγνωση του Τεκμηρίου 2, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι η υπόθεση καταγγέλθηκε από τον Μ.Κ.
6. Ανέφερε, επίσης, ότι στις 29/9/2012 υπήρχε περιορισμός στην κυκλοφορία στην οδό Αγίας Μαύρης. Με διάταγμα του Αρχηγού της Αστυνομίας, έγινε πεζοδρομοποίηση της οδού Αγίας Μαύρης και από η ώρα 17:00 μέχρι τις 03:00 της επομένης υπήρχε περιορισμός στη διέλευση οχημάτων. Αντίγραφο επιστολής του Αρχηγού Αστυνομίας προς τον Δήμο Αγίας Νάπας κατατέθηκε ως Τεκμήριο «5». Ο Μ.Κ.2 ανέφερε, επίσης, ότι κατοικεί στην Αγία Νάπα τα τελευταία τρία χρόνια και γνωρίζει πολύ καλά την περιοχή. Αρμόδιος υπάλληλος του Δημαρχείου της Αγίας Νάπας τοποθετεί «στιλλούθκια» στις εισόδους των πεζοδρομοποιημένων οδών και ανοίγουν μόνο για να περάσουν οχήματα έκτακτης ανάγκης και οχήματα αυτών που διαμένουν σε αυτές. Ανέφερε, επίσης, ότι στην είσοδο κάθε παρόδου που οδηγεί στις κλειστές περιοχές υπάρχουν μεταλλικές, στρογγυλές, κόκκινες πινακίδες, οι οποίες έχουν απαγορευτικό σήμα για οχήματα και τις ώρες των περιορισμών. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ο Τεουλίδης κατηγορήθηκε μόνο για το αδίκημα της επίτρεψης οδήγησης της Μοτοσυκλέτας από τον Κατηγορούμενο χωρίς άδεια οδήγησης. Ο Τεουλίδης του είπε ότι την συγκεκριμένη ώρα οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Ο Τεουλίδης είχε οδηγήσει τη Μοτοσυκλέτα ενωρίτερα. Ο Μ.Κ.2 δεν γνώριζε κατά πόσον οδηγήθηκε από πολλά άτομα η Μοτοσυκλέτα εκείνο το βράδυ. Ακολούθως, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι δεν είναι ευθύνη της Αστυνομίας η πεζοδρομοποίηση των οδών που αναφέρονται στο Τεκμήριο
7. Η πεζοδρομοποίηση γίνεται με την τοποθέτηση κινητών σιδερένιων πασσάλων. Στο έδαφος υπάρχει βάση και ο κόνος μπαίνει μέσα και κλειδώνει με κλειδαριά. Δεν μπορεί να τους βγάλει οποιοσδήποτε. Η Αστυνομία κάνει περιπολίες και βλέπει ότι είναι κλειστή η περιοχή. Ο Μ.Κ.2 δεν ήλεγξε κατά πόσον η οδός Αγίας Μαύρης ήταν πεζοδρομοποιημένη στις 29/9/
8. Ο Μ.Κ.1 του είπε ότι ήταν κλειστός. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι με την κατάθεση του Τεουλίδη κατέληξε ότι οδηγός της Μοτοσυκλέτας ήταν ο Κατηγορούμενος. Σε υποβολή ότι την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα η Μοτοσυκλέτα δεν οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο, αλλά από άλλο πρόσωπο που έκανε delivery, o Μ.Κ.2 ανέφερε ότι θα καταθέσει ο ιδιοκτήτης. Ως τρίτος μάρτυρας κατηγορίας κλήθηκε ο κ. Γεώργιος Τεουλίδης (Μ.Κ.3), κάτοικος Αγίας Νάπας. Ο Μ.Κ.3 κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του γραπτή κατάθεση του ιδίου, ημερομηνίας 6/10/2012 (Τεκμήριο «6»). Στο Τεκμήριο 6 καταγράφεται ότι η Μοτοσυκλέτα είναι του Μ.Κ.
9. Στις 29/9/2012 και ώρα 2350, ο Μ.Κ.3 ήταν στο φεστιβάλ της Αγίας Νάπας και δούλευε για το Δήμο. Την Μοτοσυκλέτα «εκράταν την» ο φίλος του Κυριάκος Ασσιώτης από το Φρέναρος. Ο Ασσιώτης είχε κάποιες δουλειές και χρειαζόταν ένα σκούτερ. Γι' αυτό, ο Μ.Κ.3 έγραψε τον Ασσιώτη στην ασφάλειά του. Αναγράφεται, επίσης, ότι ο Κυριάκος είχει άδεια να οδηγά την Μοτοσυκλέτα, αφού είναι ο Μ.Κ.3 που τον πήρε για να την βγάλει το
10. Την ημέρα της κατάθεσής του δεν ήξερε αν είναι σε ισχύ η άδειά του. Δεν τον ρώτησε. Μετά την ανάγνωση του Τεκμηρίου 6, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι στις 29/9/2012, ο ίδιος χρησιμοποίησε την Μοτοσυκλέτα το απόγευμα κατά τις 18:00 για πέντε λεπτά όταν άνοιξαν τα σουβλάκια. Από εκείνη την ώρα και μετά δεν την οδήγησε κάποιος άλλος εκτός από τον Κατηγορούμενο. Έδωσε την Μοτοσυκλέτα στον Κατηγορούμενο πιο αργά, αλλά δεν θυμόταν ακριβώς την ώρα. Ανέφερε, επίσης, ότι εκείνο το βράδυ του τηλεφώνησε κάποιος αστυνομικός και τον ρώτησε αν κρατούσε την μοτόρα. Δεν θυμόταν ακριβώς την ώρα, αλλά νομίζει ότι ήταν μετά τις 22:
11. Ο Μ.Κ.3 νόμισε ότι μιλούσε για το απόγευμα, γι' αυτό και του είπε ότι οδηγούσε ο ίδιος την Μοτοσυκλέτα. Ανέφερε, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος του είχε ζητήσει την Μοτοσυκλέτα για το συγκεκριμένο Σαββατοκυρίακο από προηγουμένως. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι δεν ήξερε κατά πόσον η τηλεφωνική συνομιλία με τον αστυφύλακα ήταν μετά τα μεσάνυκτα. Στις 29/9/2012 ήταν υπάλληλος σε εταιρεία στο Παραλίμνι που ασχολείται με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Εκείνο το Σαββατοκύριακο δούλευε αφιλοκερδώς στο φεστιβάλ της Αγίας Νάπας κάνοντας σουβλάκια. Δεν έκανε, όμως, delivery, ούτε και είχε τη Μοτοσυκλέτα για αυτούς που θα έκαναν delivery, συμπεριλαμβανομένου και του Κατηγορούμενου. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι γνωρίζει καλά την Αγία Νάπα. Στις 29/9/2012, πέρασε και από την οδό της Αγίας Μαύρης, η οποία κλείνει γύρω στις 7:00-7:
12. Όταν είναι κλειστή, αφήνουν μία ή δύο εξόδους ανοικτές για να μπορεί να εξέλθει κάποιο σταθμευμένο αυτοκίνητο. Υπάρχουν και αυτοί που παραβιάζουν το νόμο και κάποιοι που βγάζουν τα «στυλλούθκια» για να περάσουν. Τούτο γίνεται εύκολα και κάθε βράδυ. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε, επίσης, ότι ο αστυνομικός που του τηλεφώνησε εκείνο το βράδυ του είπε ότι θα κατηγορηθεί, αλλά ο Μ.Κ.3 δεν κατάλαβε ότι του μιλούσε για συγκεκριμένη υπόθεση. Δεν θυμόταν κατά πόσον ήταν Σάββατο ή Κυριακή στις 29/9/
13. Επειδή ο Μ.Κ.3 θα δούλευε εκείνο το Σαββατοκυρίακο, ο Κατηγορούμενος του είπε ότι θα ήθελε τη Μοτοσυκλέτα για κάποιες ώρες. Ο Μ.Κ.3 έδωσε στον Κατηγορούμενο τα κλειδιά, αλλά δεν του έδωσε τη Μοτοσυκλέτα για όλο το Σαββατοκύριακο. Σε σχέση με την Όγδοη Κατηγορία που αρχικά αντιμετώπιζε, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ήρθε στο Δικαστήριο την ημέρα που κατηγορήθηκε ο Κατηγορούμενος και του είπαν ότι απαλλάχτηκε λόγω έλλειψης στοιχείων. Μετά τις 18:30 δεν πήρε κάποιος άλλος τη Μοτοσυκλέτα, πέραν από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος πήρε τη Μοτοσυκλέτα, πήγε να κάνει κάτι και μετά ήρθε πίσω. Η Μοτοσυκλέτα ήταν συνέχεια δίπλα του και την έβλεπε. Ο Κατηγορούμενος στη δική του ένορκη μαρτυρία ανέφερε κατ΄αρχάς ότι είναι φίλος του Μ.Κ.3, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης της Μοτοσυκλέτας. Στις 29/9/2012, ήταν το φεστιβάλ της Αγίας Νάπας, το οποίο λάμβανε χώρα από την Παρασκευή μέχρι την Κυριακή, και ο Κατηγορούμενος ζήτησε από τον Μ.Κ.3 να του βγάλει ασφάλεια και να του δανείσει τη Μοτοσυκλέτα εάν χρειαστεί και ο Μ.Κ.3 ανταποκρίθηκε θετικά. Ο Κατηγορούμενος είπε ακολούθως ότι οδήγησε στις 29/9/2012 τη Μοτοσυκλέτα, αλλά δεν θυμάται τί ώρα ήταν. Την οδήγησε για πέντε λεπτά. Πήρε τη Μοτοσυκλέτα από την πλατεία της Αγία Νάπας που ήταν το φεστιβάλ. Ο Μ.Κ.3 ήταν εκεί και έκανε σουβλάκια. Δεν ζήτησε από τον Μ.Κ.3 τα κλειδιά, τα οποία ήταν πάνω στη Μοτοσυκλέτα. Οδήγησε και έπιασε την Μοτοσυκλέτα για πέντε λεπτά για να πάει στο σπίτι της φίλης του εκεί που είναι τα φώτα της Αγίας Θέκλας. Από την πλατεία της Αγίας Νάπας οδήγησε μέχρι τα φώτα που είναι το κοιμητήριο. Στα φώτα έστριψε δεξιά και εισήλθε εντός της Λεωφόρου Νήσσι. Στα 150 μέτρα περίπου είχε πυκνή κυκλοφορία και στην λωρίδα κυκλοφορίας προς Αγία Θέκλα δεν κινούνταν τα αυτοκίνητα. Η κίνηση στην εν λόγω λωρίδα κυκλοφορίας ήταν περισσότερη από την κίνηση στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Ο Κατηγορούμενος έπιασε το κέντρο του δρόμου και πήγαινε με χαμηλή ταχύτητα για να στρίψει δεξιά να πάει στο σπίτι που ήταν η φίλη του. Διένυσε απόσταση 100 μέτρων κρατώντας το μέσο του δρόμου. Τα αυτοκίνητα δεν κινούνταν. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος έστριψε δεξιά για να μπει στην οδό Αγία Μαύρης. Ο δρόμος δεν ήταν κλειστός και δεν είχε ταμπέλες. Ο Κατηγορούμενος δεν εισήλθε στην οδό Αγία Μαύρης από την αρχή ή το τέλος του δρόμου, αλλά από κάθετο σε αυτή δρόμο. Ο κάθετος δρόμος δεν είχε κίνηση. Εισήλθε εντός της Αγίας Μαύρης, ήταν ανοικτά, και πέρασε απέναντι που είναι το σπίτι της φίλης του. Έφυγε από το σπίτι της φίλης του από άλλο δρόμο. Ανέφερε, επίσης, ότι χρησιμοποιούσαν την Λεωφόρο Νήσσι και πεζοί και μοτόρες και δεν έγινε κάτι άλλο όταν οδηγούσε σε αυτή. Δεν τον ανέκοψε κάποιος αστυνομικός. Επίσης, δεν υπήρχε κάτι εκεί που ενώνεται ο κάθετος δρόμος με την οδό Αγίας Μαύρης. Στο σημείο που διασταύρωσε την οδό Αγίας Μαύρης, υπήρχαν μοτόρες και ταξί σταματημένα. Κατά την αντεξέτασή του, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι το δρομολόγιο που έκανε από την πλατεία της Αγίας Νάπας μέχρι το σπίτι της φίλης του ήταν περίπου ένα χιλιόμετρο. Η κατοχή της Μοτοσυκλέτας από τον ίδιο διήρκησε πέντε λεπτά. Πήγε στην φίλη του για να την δει, για να καθήσει εκεί. Πέντε λεπτά διήρκησε ο δρόμος που έκανε. Στην φίλη του μπορεί να έμεινε και για δέκα λεπτά, δεν θυμόταν ακριβώς την ώρα. Δεν θυμόταν την ώρα που οδήγησε τη Μοτοσυκλέτα και αρνήθηκε ότι έκανε ελιγμούς στο δρόμο. Σε υποβολή ότι προσπερνούσε σε άσπρη συνεχόμενη γραμμή, ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι έπιασε το κέντρο του δρόμου, αλλά από μέσα. Αρνήθηκε, επίσης, ότι εισήλθε στην Αγία Μαύρης που είχε περιορισμούς στην κυκλοφορία, λέγοντας ότι από εκεί που μπήκε για να διασταυρώσει απέναντι ήταν το μέσο του δρόμου και δεν είχε τίποτε. Δεν αντιλήφθηκε, επίσης, κανένα να του κάνει σήμα να σταματήσει. Σε υποβολή ότι ανέπτυξε ταχύτητα και κάνοντας ελιγμούς προσπερνούσε επικίνδυνα τα οχήματα στην Λεωφόρο Νήσσι, ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι ήταν στο μέσο του δρόμου και έστριψε δεξιά. Δεν είδε κάποιο αστυνομικό. Δεν είδε, επίσης, κάποιο αστυνομικό να του κάνει σήμα ή να έρχεται κοντά του, ούτε αντιλήφθηκε κάτι δίπλα του, ούτε άκουσε σειρήνες ή κάτι άλλο. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο
14. Όταν του ετέθη ότι στο Τεκμήριο 3 ανέφερε ότι είδε αστυνομικό, ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν είδε αστυνομικό να του κάνει σήμα. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε να κριθούν αξιόπιστοι οι μάρτυρες κατηγορίας, να απορριφθεί η ένορκη εκδοχή του Κατηγορουμένου, η οποία, μεταξύ άλλων, δεν συνάδει με την γραμμή που τήρησε η υπεράσπιση κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας, και να καταδικαστεί ο Κατηγορούμενος σε όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου κατ' αρχάς προέβη σε ανάλυση της μαρτυρίας και ζήτησε να απορριφθεί η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.3, ο οποίος αρχικά ήταν κατηγορούμενος και μετά απαλλάχτηκε. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι η μαρτυρία δεν αποκάλυψε ότι είναι ο Κατηγορούμενος που οδηγούσε την Μοτοσυκλέτα την ώρα που ανέφερε ο Μ.Κ.1, λέγοντας, μεταξύ άλλων, ότι δεν έχει σημασία η ώρα που είπε ο Κατηγορούμενος στην κατάθεσή του ότι την οδηγούσε. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι δεν αποδείχθηκε η διάπραξη κάποιου αδικήματος από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος, μεταξύ άλλων, δεν προσπερνούσε αυτοκίνητα εφόσον αυτά δεν βρίσκονταν σε κίνηση. Επίσης, η οδός Αγίας Μαύρης ήταν ανοικτή, από το σημείο που εισήλθε ο Κατηγορούμενος και δεν υπάρχει μαρτυρία πώς ήταν η κατάσταση στο δρόμο, από το σημείο που εισήλθε ο Κατηγορούμενος. Αξιολόγηση-Ευρήματα Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Ο Μ.Κ.1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Απαντούσε με ευθύτητα, απλότητα και ανεπιτήδευτα, και πέραν κάποιων αναφορών, για τις οποίες θα προβώ σε ξεχωριστό σχολιασμό κατωτέρω, μετέφερε στο Δικαστήριο με πειστικότητα και σταθερότητα, η οποία ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του, τα όσα διαδραματίστηκαν από το σημείο που εντόπισε τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας να οδηγεί αυτή στην αντίθετη από αυτόν λωρίδα κυκλοφορίας στη Λεωφόρο Νήσσι μέχρι του σημείου που ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας εισήλθε και οδήγησε αυτή εντός της Αγίας Μαύρης. Σε κάθε περίπτωση, οι μόνες αναφορές του Μ.Κ.1 που αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέτασή του ήταν ότι υπήρχαν ταμπέλες στην οδό Αγίας Μαύρης που απαγόρευαν τη διέλευση οχημάτων την συγκεκριμένη ώρα, ως και ότι δεν υπήρχαν άλλα οχήματα εντός της οδού Αγίας Μαύρης. Δηλαδή, δεν αμφισβητήθηκαν τα όσα ο Μ.Κ.1 ανέφερε σε σχέση με το τί ενέργειες έκανε ο ίδιος, ως και τις αντιδράσεις, τον τρόπο οδήγησης και την διαδρομή που ακολούθησε ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας. Ομοίως, δεν αμφισβητήθηκαν τα όσα ο Μ.Κ.1 ανέφερε σε σχέση με την κίνηση και την κατάσταση που επικρατούσε τόσο εντός της Λεωφόρου Νήσσι όσο και εντός της οδού Γιούρι Καγκάρι. Οφείλω, βεβαίως, να σημειώσω ότι δεν έχω διακρίνει οποιαδήποτε υπερβολή ή διάθεση εκ μέρους του Μ.Κ.1 να υπερβάλλει κατά την ένορκη εκδοχή του. Αυτό το οποίο ουσιαστικά αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του Μ.Κ.1 είναι το κατά πόσον είναι ο Κατηγορούμενος το πρόσωπο που οδηγούσε την Μοτοσυκλέτα την συγκεκριμένη ώρα και στον συγκεκριμένο τόπο που ανέφερε ο Μ.Κ.1 και κατ' επέκταση κατά πόσον είναι ο Κατηγορούμενος αυτός που επέδειξε την οδική συμπεριφορά που περιέγραψε ο Μ.Κ.
15. Ο Μ.Κ.1, όμως, ήταν σε τέτοιο βαθμό ειλικρινής που είπε ότι παρά το ότι είδε το πρόσωπο του οδηγού της Μοτοσυκλέτας την ώρα που του είπε να σταματήσει, εντούτοις δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει κατά πόσον το πρόσωπο που είδε ήταν ο Κατηγορούμενος. Ο ίδιος δεν είχε κάποια εμπλοκή στη διερεύνηση της υπόθεσης μετά που ετοίμασε και παρέδωσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας την κατάθεσή του, Τεκμήριο 1, και κατά την ένορκη κατάθεσή του ανέφερε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι δεν γνωρίζει ποιός ήταν ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας, την οδική συμπεριφορά του οποίου κατήγγειλε. Ικανοποιητική κρίνεται, επίσης, η εξήγηση που ο Μ.Κ.1 έδωσε σε σχέση με το ότι δεν καταδίωξε τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας για να τον αναγκάσει να σταματήσει. Ήταν τέτοια η κίνηση στο δρόμο και τέτοια η ταχύτητα που ανέπτυξε ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας, που σε περίπτωση που επιχειρούσε κάτι τέτοιο ο Μ.Κ.1, τότε θα έθετε ο ίδιος σε κίνδυνο τα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν το δρόμο. Ουδόλως διαφοροποιεί το ζητούμενο το ότι η υπηρεσιακή μοτοσυκλέτα του Μ.Κ.1 είχε την δυνατότητα να αναπτύξει μεγαλύτερη ταχύτητα από ένα σκούτερ. Ο Μ.Κ.1 έκρινε ότι υπό τις περιστάσεις ένα τέτοιο εγχείρημα θα εγκυμονούσε κινδύνους και θα τολμήσω να πω ότι ορθώς έπραξε και δεν επιχείρησε να προσεγγίσει τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας. Ουδόλως, επίσης, διαφοροποιεί το ζητούμενο, ούτε και κλονίζει την αξιοπιστία του Μ.Κ.1 το ότι δεν επιχείρησε να προσεγγίσει τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας στην οδό Γιούρι Καγκάρι, όπου, ως ο ίδιος ανέφερε, η τροχαία κίνηση δεν ήταν τόσο πυκνή όσο ήταν στη Λεωρόρο Νήσσι. Μπορεί τα αυτοκίνητα στην Γιούρι Καγκάρι να μην ήταν σταματημένα ή να κινούνταν όπως τα αυτοκίνητα στη Λεωφόρο Νήσσι, αλλά δεν παύει από του να υπήρχε αρκετή τροχαία κίνηση, η οποία σε συνδυασμό με την ταχύτητα του οδηγού της Μοτοσυκλέτας δεν επέτρεπε στον Μ.Κ.1 να επιχειρήσει με ασφάλεια να προσεγγίσει και να ανακόψει τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας. Βεβαίως, υπήρξαν κάποιες αναφορές του Μ.Κ.1, οι οποίες δεν ήταν αρκούντος διαφωτιστικές. Στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας οδήγησε με τέτοιο τρόπο εντός της οδού Αγίας Μαύρης που το πλήθος ούρλιαζε και πεντιόντουσαν δεξιά και αριστερά. Δεν διευκρίνισε, όμως, ποιός ήταν αυτός ο τρόπος, παρά μόνο ότι ο κόσμος που ήταν εκεί είδε τα φώτα της Μοτοσυκλέτας και έφευγε δεξιά και αριστερά. Εκλαμβάνω, λοιπόν, ότι δεν υπήρχε κάτι αξιοσημείωτο στον τρόπο που οδήγησε ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας εντός της Αγίας Μαύρης, πέραν, βεβαίως, του ότι ξαφνικά βρέθηκε να οδηγεί μέσα στο πλήθος. Επίσης, ο Μ.Κ.1 δεν ανέφερε κατά πόσον ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας εισήλθε στην οδό Αγίας Μαύρης από κάποια πάροδο ή από την αρχή ή το τέλος αυτής. Ήταν, όμως, σαφής και πειστικός όταν έλεγε ότι στην είσοδο της οδού Αγίας Μαύρης, από την οποία εισήλθε ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας, αμέσως μετά την Γιούρι Καγκάρι, υπήρχε πινακίδα που έλεγε ότι είναι κλειστή για τα οχήματα. Δεν ήταν σε θέση, όμως, να προβεί σε περαιτέρω περιγραφή της πινακίδας, και το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στην μαρτυρία του για να εξάξει με ασφάλεια συμπέρασμα ως προς το σήμα της εν λόγω πινακίδας. Χρήζει, επίσης, αναφοράς ότι κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1, δεν αμφισβητήθηκε η αναφορά του ότι η οδός Αγίας Μαύρης ήταν κλειστή για τα οχήματα την συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Το αν υπήρχαν οχήματα που δεν αντιλήφθηκε ο Μ.Κ.1, ο οποίος σε καμιά περίπτωση ανέφερε ότι εισήλθε εντός αυτής, είναι ένα άλλο θέμα. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι αναφορές του Μ.Κ.1 περί επικίνδυνης οδήγησης εκ μέρους του οδηγού της Μοτοσυκλέτας αποτελούν, βεβαίως, την υποκειμενική του κρίση και είναι το Δικαστήριο που θα κρίνει στο τέλος της ημέρας κατά πόσον η εν λόγω οδική συμπεριφορά αποτελεί επικίνδυνη οδήγηση εν τη εννοία του Νόμου. Συνεπώς, με τις διευκρινίσεις και διαφοροποιήσεις που προβαίνω ανωτέρω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Κ.
16. Θα πρέπει, βεβαίως, να διευκρινιστεί ότι όσα ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι του είπε ο Μ.Κ.3 κατά την τηλεφωνική συνομιλία που είχαν γίνονται αποδεκτά όχι για την απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους, αλλά του τί διεμήφθη μεταξύ τους. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου μάρτυρα σχημάτισα, επίσης, για τον Μ.Κ.
17. Αυτός κατέθεσε με ευθύτητα και σταθερότητα σε σχέσεις με τις ενέργειες στις οποίες προέβη ως εξεταστής της υπόθεσης και δεν έχω εντοπίσει ο,τιδήποτε είτε στον τρόπο που κατέθετε είτε σε αυτά που έλεγε, από τα οποίο να προκύπτει πρόθεση να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Τουναντίον, η ειλικρίνειά του διαφαίνεται, μεταξύ άλλων, και από το ότι αυτός δεν έσπευσε να πει ότι έλεγξε κατά πόσον ήταν κλειστή η οδός Αγίας Μαύρης στις 29/9/
18. Αυτός, όμως, ως εκ της θέσης, των καθηκόντων και της πολύ καλής γνώσης που έχει των δρόμων της Αγίας Αγίας Νάπας ήταν σε θέση να καταθέσει θετικά ότι πράγματι εφαρμόστηκαν οι οδηγίες, με τον τρόπο που ανέφερε, του Αρχηγού Αστυνομίας για την πεζοδρομοποίηση της οδού Αγίας Μαύρης μεταξύ των ημερομηνιών 1/6/2012 και 30/9/2012, με ισχύ από η ώρα 19:00 έκαστης μέρας μέχρι η ώρα 03:00 της επομένης, ως η επιστολή του Αρχηγού της Αστυνομίας (Τεκμήριο 5). Αυτό που δεν ήταν ουσιαστικά σε θέση να γνωρίζει ο Μ.Κ.2 ήταν κατά πόσον την ώρα που εντόπισε ο Μ.Κ.1 τον οδηγό της Μοτοσυκλέτας να εισέρχεται εντός της οδού Αγίας Μαύρης υπήρχαν ή όχι τοποθετημένοι στο σημείο, από όπου εισήλθε ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας, οι κινητοί σιδερένιοι πάσσαλοι που ο Μ.Κ.2 περιέγραψε ότι τοποθετούνται στις εισόδους των πεζοδρομοποιημένων οδών. Ανέφερε, όμως, και δεν αμφισβητήθηκε ότι στην είσοδο κάθε παρόδου που οδηγεί στις οδό Αγίας Μαύρης υπάρχει μεταλλική, στρογγυλή, κόκκινη πινακίδα, η οποία έχει απαγορευτικό σήμα για οχήματα και αναγράφει τις ώρες των περιορισμών, δηλαδή 19:00-03:
19. Σαφώς, η αναφορά του Μ.Κ.2 σε σχέση με το ποιός ήταν ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας στον επίδικο χρόνο και τόπο βασίζεται στα όσα του ανέφερε ο Μ.Κ.3 και στην κατάθεση του ίδιου του Κατηγορουμένου, Τεκμήριο
20. Ο Μ.Κ.2 δεν είδε και άρα δεν έχει προσωπική γνώση του ποιός ήταν πράγματι ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας. Συνεπώς, με τις διαφοροποιήσεις και διευκρινίσεις στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.2 γίνεται αποδεκτή. Στρεφόμενη στη μαρτυρία του Μ.Κ.3, οφείλω εξ αρχής να αναφέρω ότι είναι με επιφύλαξη που προσέγγισα την μαρτυρία του, εφόσον, όπως προκύπτει από την μαρτυρία του Μ.Κ.1, την οποία έχω ήδη αποδεχθεί, όταν επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί του ο Μ.Κ.1 λίγη ώρα μετά το συμβάν, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι είναι ο ίδιος που οδηγούσε την Μοτοσυκλέτα. Κατά την ένορκη κατάθεσή του, ο Μ.Κ.3 επιχείρησε να δικαιολογήσει την εν λόγω αναφορά του λέγοντας ουσιαστικά ότι δεν είχε αντιληφθεί ότι ο αστυνομικός του μιλούσε για συγκεκριμένη υπόθεση και ότι νόμισε ότι μιλούσε για το απόγευμα που είχε οδηγήσει ο ίδιος την Μοτοσυκλέτα. Ο Μ.Κ.1, όμως, πληροφόρησε τον Μ.Κ.3 για τα συγκεκριμένα αδικήματα που διαπίστωσε, ως και την ώρα που αυτά διαπράχθηκαν. Με αυτό το δεδομένο, δεν αντέχει τη βάσανο της λογικής η εξήγηση που επιχείρησε να δώσει ενόρκως ο Μ.Κ.3 σε σχέση με την αρχική του αντίδραση στον Μ.Κ.
21. Κατά τα άλλα, όμως, ο Μ.Κ.3 μου προξένησε γενικά καλή εντύπωση ως ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Η μαρτυρία του ήταν σαφής, πειστική, σταθερή και ουδόλως κλονίστηκε σε σχέση με το πώς και γιατί παραχώρησε την Μοτοσυκλέτα στον Κατηγορούμενο, ο οποίος είναι φίλος του, το βράδυ στις 29/9/
22. Μπορεί κατά την ένορκη εκδοχή του να μην θυμόταν ακριβώς την ώρα που ο Κατηγορούμενος πήρε από τον χώρο του φεστιβάλ την Μοτοσυκλέτα, αλλά ήταν σαφής στο ότι η ώρα 23:50 κρατούσε την Μοτοσυκλέτα ο Κατηγορούμενος, στο ότι από τις 18:00 και μετά δεν πήρε κάποιος άλλος την Μοτοσυκλέτα εκτός από τον Κατηγορούμενο, ως και ότι αυτός ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσον πήρε ή όχι κάποιος άλλος τη Μοτοσυκλέτα εκτός από τον Κατηγορούμενο, εφόσον η Μοτοσυκλέτα ήταν συνεχώς δίπλα του. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε, επίσης, και δεν αμβισβητήθηκε ότι έδωσε ο ίδιος τα κλειδιά στον Κατηγορούμενο. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι η υποβολή που έγινε στον Μ.Κ.3, ότι δηλαδή ο Μ.Κ.3 είχε την Μοτοσυκλέτα για αυτούς που θα έκαναν delivery, μεταξύ των οποίων και ο Κατηγορούμενος, παρέμεινε να αιωρείται στο κενό και να αντιφάσκει με την ίδια την ένορκη εκδοχή του Κατηγορουμένου, ο οποίος, όχι μόνο δεν είπε ότι έκανε delivery, αλλά ότι πήρε την Μοτοσυκλέτα για να επισκεφτεί την φίλη του. Η υπεράσπιση επιχείρησε γενικότερα να πλήξει την αξιοπιστία του Μ.Κ.3 εισηγούμενη ουσιαστικά ότι ο Μ.Κ.3 κατέθεσε ενόρκως αυτά που είπε ως αντάλλαγμα για την απαλλαγή του από την Όγδοη Κατηγορία που αρχικά αντιμετώπιζε. Κατ' αρχάς, ο Μ.Κ.3 δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι είναι ικανός να καταθέσει ψευδώς εναντίον του φίλου του και με τον τρόπο αυτό να εμπλέξει τον τελευταίο στις συγκεκριμένες πέντε κατηγορίες ώστε να απαλλαγεί από την κατηγορία της επίτρεψης οδήγησης με ληγμένη άδεια οδήγησης. Πέραν τούτου, από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιόν μου δεν προκύπτει ότι ο Μ.Κ.3 γνώριζε ότι ήταν ληγμένη η μαθητική άδεια οδηγού του Κατηγορουμένου, ώστε να υπήρχε πιθανότητα καταδίκης του στην Όγδοη Κατηγορία. Με τις διευκρινίσεις και διαφοροποιήσεις, λοιπόν, που προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.3 γίνεται απιδεκτή. Έρχομαι τώρα στην μαρτυρία του ίδιου του Κατηγορουμένου, τον οποίο παρακολούθησα με περισσή προσοχή, ενώ κατέθετε ενώπιόν μου, και θα πρέπει εξ αρχής να αναφέρω ότι δεν μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου μάρτυρα. Κατ' αρχάς, αυτός περιέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις σε σχέση με ουσιώδη της υπόθεσης θέματα. Πρωτίστως, σε σχέση με τον χρόνο που οδηγούσε ή είχε στην κατοχή του την Μοτοσυκλέτα. Αρχικά ανέφερε ότι οδήγησε την Μοτοσυκλέτα για πέντε λεπτά, μετά ανέφερε ότι είχε στην κατοχή του την Μοτοσυκλέτα και την οδήγησε για πέντε λεπτά. Στην αντεξέτασή του ανέφερε αρχικά ότι είχε στην κατοχή του την Μοτοσυκλέτα για πέντε λεπτά και μετά επιχείρησε να ανασκευάσει λέγοντας ότι πέντε λεπτά διήρκησε η διαδρομή που έκανε από την πλατεία της Αγίας Νάπας μέχρι να φτάσει στο σπίτι της φίλης του. Δεν είναι τυχαία η προαναφερθείσα σύγχυση στα λεγόμενα του Κατηγορουμένου, η οποία καταδεικνύει πρόσωπο που δεν λέει την αλήθεια. Είναι εμφανές ότι ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να πει ότι είχε για πολλή λίγη ώρα στην κατοχή του την Μοτοσυκλέτα για να δημιουργήσει αμφιβολίες στο κατά πόσον πράγματι είναι τη δική του οδική συμπεριφορά που εντόπισε και μετέφερε στο Δικαστήριο ο Μ.Κ.1, σε συνδυασμό με την ανεπιτυχή προσπάθεια που έγινε κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.3 για να διαφανεί ότι οδήγησαν και άλλα πρόσωπα την Μοτοσυκλέτα εκείνο το βράδυ, πέραν από τον Κατηγορούμενο. Όταν, όμως, αντιλήφθηκε, μετά από σχετική ερώτηση που του έγινε κατά την αντεξέταση, ότι δεν θα ήταν δυνατόν να είχε μόνο για πέντε λεπτά στην κατοχή του την Μοτοσυκλέτα και στο διάστημα αυτό να είχε πραγματοποιήσει και τη συνάντηση στο σπίτι της φίλης, όπου, όπως είπε, πήγε για να κάτσει, ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να ανασκευάσει λέγοντας ότι πέντε λεπτά διήρκησε η διαδρομή μέχρι να φτάσει στο σπίτι της φίλης του. Ανακόλουθη, επίσης, υπήρξε η εκδοχή του Κατηγορουμένου σε σχέση με το κατά πόσον είδε ή όχι κάποιο αστυνομικό κατά τη διάρκεια της διαδρομής του από την πλατεία της Αγίας Νάπας μέχρι να φτάσει στο σπίτι της φίλης του. Ενώ ανέφερε ρητά κατά την αντεξέτασή του ότι δεν είδε αστυνομικό, όταν του ετέθη ότι στην ανακριτική κατάθεσή του είπε ότι είδε αστυνομικό, ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να ανασκευάσει λέγοντας ότι εννοούσε ότι δεν είδε αστυνομικό να του κάνει σήμα. Παρά, επίσης, ότι κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι οδηγούσε στην Λεωφόρο Νήσσι κρατώντας το μέσο του δρόμου, ο Κατηγορούμενος, σε υποβολή που του έγινε κατά την αντεξέτασή του, ότι δηλαδή προσπερνούσε παραβιάζοντας άσπρη συνεχόμενη γραμμή, θυμήθηκε ότι έπρεπε να μας πει ότι έπιασε το κέντρο του δρόμου, αλλά από μέσα. Πέραν τούτου, στην ανακριτική του κατάθεση ανέφερε ξεκάθαρα ότι οδηγούσε την Μοτοσυκλέτα πάνω στην άσπρη γραμμή. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο 3, ανέφερε ότι στις 29/9/2012 και ώρα 23:50 οδηγούσε την Μοτοσυκλέτα στη Λεωφόρο Νήσσι και κατευθυνόταν προς Αγία Θέκλα για να στρίψει δεξιά να πάει στην οδό Αγίας Μαύρης. Είδε τον αστυνομικό στην μοτόρα, αλλά δεν κατάλαβε να του κάνει σήμα. Είχε πολλή κίνηση στο δρόμο. Ανέφερε, επίσης, ότι οδηγούσε την Μοτοσυκλέτα πάνω στην άσπρη γραμμή και προσπερνούσε με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Δεν προσπέρασε κανένα αυτοκίνητο από τα αριστερά. Στη συνέχεια οδήγησε στην οδό Αγίας Μαύρης για περίπου δέκα μέτρα για να πάει στο σπίτι της φίλης του. Νόμισε ότι ήταν ανοιχτή ο Αγίας Μαύρης για οχήματα γιατί έλειπε το μεσαίο από τα τρία «στυλλούθκια». Η άδειά του ήταν ληγμένη και δεν φορούσε το κράνος διότι το είχε ξεχάσει στο σπίτι. Όσον αφορά τις γραπτές καταθέσεις κατηγορουμένου, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα, την οποία τα Δικαστήρια μπορεί να αποδώσουν σε αυτές. Βλ,. μεταξύ άλλων, Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R.

1. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου (ανωτέρω), υιοθετήθηκε η Αγγλική υπόθεση Findlay Duncan (ανωτέρω), στην οποία αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και το Δικαστήριο προβαίνει σε εκτίμηση των ισχυρισμών που προβάλλονται. Μπορεί, όμως, να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο της κατάθεσης που συνθέτει παραδοχή σε αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια στο συμφέρον του κατηγορουμένου. Το βάρος που θα αποδοθεί στα διάφορα μέρη της κατάθεσης κατηγορουμένου αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως κριτή των γεγονότων της υπόθεσης. Το Δικαστήριο είναι ελεύθερο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης, για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. Σύμφωνα, περαιτέρω, με την Αγγλική υπόθεση R v. Stovey [1968] 52 Cr. App. Rep. 334, όταν μια τέτοια κατάθεση παρουσιάζεται από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν αποτελεί απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της, αλλά απόδειξη της αντίδρασης του κατηγορουμένου όταν για πρώτη φορά αντιμετωπίζεται με τα ενοχοποιητικά γεγονότα ως και απόδειξη της συνέπειας του κατηγορουμένου όταν αργότερα καταθέσει ενόρκως στη δίκη και δώσει μαρτυρία στην ίδια γραμμή, όπως η κατάθεσή του. Η αναφορά, λοιπόν, του Κατηγορουμένου στην ανακριτική κατάθεσή του, ότι δηλαδή αυτός ήταν ο οδηγός της Μοτοσυκλέτας την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα αποτελεί δήλωση ενάντια στα συμφέροντά του, για την οποία ουδεμία εξήγηση ή δικαιολογία επιχειρήθηκε να δοθεί από τον ίδιο κατά την ένορκη κατάθεσή του που να την αναιρεί. Σε συνδυασμό, λοιπόν, με την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.3, καταλήγω με ασφάλεια σε εύρημα ότι είναι ο Κατηγορούμενος που οδηγούσε την Μοτοσυκλέτα στις 29/9/2012 και ώρα 23:50 εντός της Λεωφόρου Νήσσι και είναι την οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου που διαπίστωσε και μετέφερε στο Δικαστήριο ο Μ.Κ.
2. Η μαρτυρία του Κατηγορουμένου σε σχέση με την οδική του συμπεριφορά, από το στιγμή που βρισκόταν στη Λεωφόρο Νήσσι μέχρι που εισήλθε στη οδό Αγίας Μαύρης, απορρίπτεται στο βαθμό που αυτή είναι διαφορετική με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, την οποία έχω ήδη αποδεχθεί. Πέραν των αντιφάσεων που αναφέρω ανωτέρω, θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι η υπεράσπιση ουδόλως αμφισβήτησε τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 σε σχέση με την οδική συμπεριφορά του οδηγού της Μοτοσυκλέτας, ο οποίος τελικά ήταν ο Κατηγορούμενος. Επίσης, ο Κατηγορούμενος δεν έπεισε ότι ακολούθησε το συγκεκριμένο δρομολόγιο για να πάει στο σπίτι της φίλης του, παρά το ότι ανέφερε τούτο στην ανακριτική του κατέθεση. Κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.3, η υπεράσπιση επιχείρησε να προβάλει την θέση ότι ο Κατηγορούμενος ήταν μεταξύ των ατόμων που χρησιμοποίησε την Μοτοσυκλέτα για να κάνει delivery σουβλάκια, θέση, η οποία, όμως, δεν προωθήθηκε μέχρι τέλους. Οι αντιφατικές αυτές εκδοχές καταδεικνύουν ότι ούτε η εκδοχή για delivery ούτε η εκδοχή για το συγκεκριμένο δρομολόγιο που είχε εξ αρχής πρόθεση ο Κατηγορούμενος να ακολουθήσει ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τουναντίον, είναι προφανές ότι ο Κατηγορούμενος ακολούθησε τη συγκεκριμένη διαδρομή μετά που του έκανε σήμα ο Μ.Κ.1 να σταματήσει στην προσπάθειά του να τον αποφύγει. Δεν έχει αμφισβητηθεί, όμως, από την Κατηγορούσα Αρχή (ούτε και έχει δοθεί διαφορετική εκδοχή από τον Μ.Κ.1) ότι ο Κατηγορούμενος δεν εισήλθε στην οδό Αγίας Μαύρης από την αρχή ή το τέλος αυτής, αλλά από κάθετο σε αυτή δρόμο. Δηλαδή, η οδός Γιούρι Καγκάρι, από την οποία ο Κατηγορούμενος εισήλθε στην οδό Αγίας Μαύρης, είναι πάροδος και κάθετη της Αγίας Μαύρης. Δέχομαι, λοιπόν, ότι η οδός Γιούρι Καγκάρι είναι κάθετη και πάροδος της οδού Αγίας Μαύρης. Έχοντας, λοιπόν, παρακολουθήσει με πολλή προσοχή τον Κατηγορούμενο, ενώ κατέθετε ενόρκως, και έχοντας δώσει κάποια παραδείγματα, με τις διαφοροποιήσεις και διευκρινίσεις στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, απορρίπτω την εκδοχή του σε σχέση με τα αμφισβητούμενα της υπόθεσης γεγονότα. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και ευρήματα, καταλήγω ότι τα πραγματικά γεγονότα εξελίχθηκαν ως εξής: Στις 29/9/2012 και ώρα 23:50, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε την Μοτοσυκλέτα, ήτοι το δίκυκλο μηχανοκίνητο όχημα τύπου σκούτερ με αρ. εγγραφής KUC801, ιδιοκτησίας του Μ.Κ.3, εντός της Λεωφόρου Νήσσι χωρίς να φορά κράνος. Η Λεωφόρος Νήσσι είναι δρόμος με δύο λωρίδες κυκλοφορίες και το οδόστρωμά της διαχωρίζεται στη μέση με διαχωριστική γραμμή και σε διάφορα σημεία αυτή είναι συνεχής άσπρη γραμμή. Η μια λωρίδα κυκλοφορίας έχει κατεύθυνση προς την Αγία Θέκλα και η άλλη εξ αντιθέτου έχει κατεύθυνση προς το φώτα του κοιμητηρίου της Αγίας Νάπας. Ενώ, λοιπόν, ο Κατηγορούμενος οδηγούσε εντός της λωρίδας κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς την Αγία Θέκλα, αντιλήφθηκε αυτόν ο Μ.Κ.1, ο οποίος είναι αστυνομικός και οδηγούσε την υπηρεσιακή του μοτοσυκλέτα, με τους φάρους αυτής αναμμένους, εντός της αντίθετης λωρίδας κυκλοφορίας, ήτοι με κατεύθυνση προς τα φώτα του κοιμητηρίου της Αγίας Νάπας. Βλέποντας, λοιπόν, ο Μ.Κ.1, ο οποίος φορούσε την υπηρεσιακή του στολή, τον Κατηγορούμενο να οδηγεί την Μοτοσυκλέτα χωρίς κράνος, έκανε σήμα στον τελευταίο να ακινητοποιήσει την Μοτοσυκλέτα με το χέρι, ηχώντας τις σειρήνες της υπηρεσιακής του μοτοσυκλέτας και πηγαίνοντας δίπλα από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν σχεδόν ακινητοποιημένος, και λέγοντάς του να σταματήσει. Αντί να σταματήσει, ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να αποφύγει τον Μ.Κ.
3. Συνέχισε να οδηγά την Μοτοσυκλέτα, ως η πορεία του, ανέπτυξε ταχύτητα και με απότομους ελιγμούς προσπερνούσε τα προπορευόμενα αυτοκίνητα τόσο από τα αριστερά όσο και από τα δεξιά, οδηγώντας σε πολλές περιπτώσεις πάνω στην άσπρη διαχωριστική γραμμή. Την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση και στις δύο λωρίδες κυκλοφορίας εντός της Λεωφόρου Νήσσι. Στην λωρίδα κυκλοφορίας του Κατηγορουμένου τα αυτοκίνητα ήταν σταματημένα και στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας κινούνταν με αργό ρυθμό. Επίσης, υπήρχαν πεζοί που κινούνταν στα πεζοδρόμια που βρίσκονται κατά μήκος της Λεωφόρου Νήσσι, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις διασταύρωναν αυτή. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος έστριψε δεξιά, ως η πορεία του, χωρίς να βάλει σηματοδότη, και με ταχύτητα εισήλθε εντός της οδού Γιούρι Καγκάρι, όπου προσπερνούσε, επίσης, τα προπορευόμενα οχήματα. Η τροχαία κίνηση εντός της οδού Γιούρι Καγκάρη ήταν αρκετή, αλλά όχι τόσο πυκνή όσο εντός της Λεωφόρου Νήσσι. Ο Μ.Κ.1 ακολουθούσε τον Κατηγορούμενο από κάποια απόσταση και συνέχισε να έχει αναμμένους τους φάρους της υπηρεσιακής του μοτοσυκλέτας και να του ηχεί τις σειρήνες αυτής. Ο Κατηγορούμενος συνέχισε να οδηγά την Μοτοσυκλέτα αγνοώντας το σήμα του Μ.Κ.1 και τέλος εισήλθε εντός της οδού Αγίας Μαύρης. Η οδός Γιούρι Καγκάρι είναι κάθετος στην και πάροδος της οδού Αγίας Μαύρης. Στην τελευταία, υπήρχε πλήθος πεζών που περπατούσε εντός αυτής. Στην είσοδο της οδού Αγίας Μαύρης, από όπου εισήλθε ο Κατηγορούμενος, υπήρχε τοποθετημένη μεταλλική, στρογγυλή, κόκκινη πινακίδα, η οποία είχε απαγορευτικό σήμα για διέλευση οχημάτων μεταξύ των ωρών 19:00 έκαστης ημέρας μέχρι και τις 03:00 της επομένης. Η εν λόγω πινακίδα είχε τοποθετηθεί από τον Δήμο Αγίας Νάπας καθ' υπόδειξη του Αρχηγού της Αστυνομίας στα πλαίσια της κυκλοφοριακής διαχείρισης της πεζοδρομοποίησης της οδού Αγίας Μαύρης για την περίοδο από 1/6/2012 μέχρι και τις 30/9/2012 και μεταξύ της ώρας 19:00 έκαστης ημέρας μέχρι η ώρα 03:00 της επομένης. Μόλις το πλήθος αντίκρυσε την Μοτοσυκλέτα να οδηγείται εντός της οδού Αγίας Μαύρης, ούρλιαζε και πεταγόταν δεξιά και αριστερά για να αποφύγει τη σύγκρουση. Νομική πτυχή και συμπεράσματα Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφοβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες και αν είναι. Βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363. Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 264 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής.» Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να αθωωθεί και απαλλαγεί από την κατηγορία. Το αδίκημα της Πρώτης Κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος ποινικοποιείται από το Άρθρο 7 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972, Ν.86/72 (στο εξής «ο Νόμος»), το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις, οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινός οδού, αλογίστως, απερισκέπτως ή επικινδύνως διά το κοινόν, λαμβανομένων υπ' όψιν πασών των περιστάσεων, ιδία δε της φύσεως, της καταστάσεως και της χρήσεως της οδού, ως και του όγκου της τροχαίας, ήτις πραγματικώς υπάρχει κατά τον δεδομένον χρόνον, ή ήτις ευλόγως θα αναμένετο να υπάρχη κατά τον εν λόγω χρόνον επί της οδού ταύτης, είναι ένοχος αδικήματος ...» Για την στοιχειοθέτηση, λοιπόν, του αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας απαιτείται να καταδειχθεί η οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος από τον Κατηγορούμενο, ότι αυτός οδηγούσε σε οδό και ότι οδηγούσε αλόγιστα ή απερίσκεπτα ή επικίνδυνα για το κοινό. Το τί συνιστά επικίνδυνη οδήγηση έχει αποτελέσει αντικείμενο νομολογίας. Στην Αγγλική υπόθεση R v. Gosney

(1971)55 Cr. App. 502, η οποία υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Σάββα ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 119, τονίστηκε ότι για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της επικίνδυνης οδήγησης χρειάζεται να αποδειχθεί, αφενός, ότι δημιουργήθηκε μια επικίνδυνη κατάσταση από τον οδηγό, και, αφετέρου, ότι αυτή προκλήθηκε από κάποιο σφάλμα του οδηγού. Ως προς την έννοια του σφάλματος που αρκεί για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος αναφέρθηκε πως δεν περιλαμβάνει απαραίτητα εσκεμμένη συμπεριφορά (deliberate misconduct) ή απερισκεψία (recklessness) ή πρόθεση για οδήγηση με τρόπο που δεν συνάδει με το ορθά πρότυπα ή ηθικό σφάλμα (moral blame). To σφάλμα πρέπει να «εμπεριέχει αποτυχία∙ πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας του ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντάς το λογικά, αποτελεί μια αιτία.» Στις πλείστες των περιπτώσεων το σφάλμα συμπεραίνεται από το Δικαστήριο από τα γεγονότα της υπόθεσης. Το αδίκημα, όμως, δεν είναι απόλυτο (δηλαδή αυστηρής ευθύνης) και η απόδειξη μιας επικίνδυνης κατάστασης δεν αρκεί. Βλ., μεταξύ άλλων, την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σάζου

(2001)2 Α.Α.Δ.18. Αν ο κατηγορούμενος προτίθεται να αποδείξει κάποιο ειδικό γεγονός (special fact) με σκοπό να αποτρέψει το Δικαστήριο από του να εξαγάγει το συμπέρασμα, δεν πρέπει να εμποδιστεί από του να το πράξει. Είναι, επίσης, σαφώς νομολογημένο ότι στο αδίκημα της επικίνδυνης οδήγησης δεν υπεισέρχεται το στοιχείο της ένοχης διάνοιας (mens rea). Βλ. Hill v. Baxter

(1958)42 Cr. App. 51 και Simpson v. Peat

(1952)2 Q.B. 24. Ενώ αυτό υποδηλώνει ότι η κατηγορούσα αρχή δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να οδηγήσει επικίνδυνα ή άσχημα, δεν σημαίνει ότι το αδίκημα μπορεί να αποδειχθεί χωρίς σφάλμα του οδηγού. Στην υπόθεση Μιχάλης Ανδρέου ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 409, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο εκεί εφεσείων επί λεωφόρου παρεξέκλινε απότομα της πορείας του, τέθηκε εκτός ελέγχου και προχωρώντας πλαγίως μπήκε στην αντίθετη πλευρά του δρόμου με αποτέλεσμα να συγκρουστεί βίαια με το αυτοκίνητο που ερχόταν εξ αντιθέτου. Το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ανέφερε ότι η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο εφεσείων οδηγούσε επικίνδυνα ήταν ορθή. Ο εφεσείων ήταν υπόλογος για το ότι, ενώ το αυτοκίνητό του θα έπρεπε να παραμείνει στη δική του πλευρά του δρόμου, λόγω απώλειας του ελέγχου του, προχώρησε απότομα προς την αντίθετη πλευρά, ενώ εξ αντιθέτου οδηγείτο σε ελάχιστη απόσταση άλλο αυτοκίνητο χωρίς δυνατότητα αποφυγής θανατηφόρας σύγκρουσης. Η έννοια της αλόγιστης πράξης δόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας στην υπόθεση Κώστας Ζυπίτης ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 220 και σαν τέτοια ορίστηκε η πράξη η οποία δεν είναι λελογισμένη ή απόρροια της λογικής. Σύμφωνα με την απόφαση του Λόρδου Diplock στην υπόθεση R. v. Lawrence

(1981)All E.R. 974, για να στοιχειοθετηθεί απερίσκεπτη οδήγηση, οι ένορκοι θα πρέπει να ικανοποιηθούν για δύο πράγματα. Πρώτον, ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα κατά τρόπο που να δημιουργεί εμφανή κίνδυνο πρόκλησης φυσικής βλάβης σε άλλο πρόσωπο που τυγχάνει να χρησιμοποιεί το δρόμο ή ουσιαστικής ζημιάς σε περιουσία. Δεύτερον, ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε κατ' αυτόν τρόπο χωρίς να στρέψει την προσοχή του προς την πιθανότητα ύπαρξης τέτοιου κινδύνου ή αφού αναγνώρισε πως υπήρχε τέτοιος κίνδυνος, εντούτοις αποφάσισε να διακινδυνεύσει οδηγώντας με τον τρόπο αυτό. Είναι οι ένορκοι που αποφασίζουν κατά πόσον ο κίνδυνος που δημιουργήθηκε από τον τρόπο οδήγησης είναι εμφανής και σοβαρός και κατά τη λήψη της απόφασής τους δύνανται να εφαρμόσουν το επίπεδο του συνήθους συνετού οδηγού, όπως τον εκπροσωπούν οι ίδιοι. Αν ικανοποιηθούν ότι έχει δημιουργηθεί εμφανής και σοβαρός κίνδυνος από τον τρόπο οδήγησης του κατηγορουμένου, δικαιούνται να συμπεράνουν ότι ο κατηγορούμενος είχε την μια ή την άλλη από τις νοητικές καταστάσεις που στοιχειοθετούν το αδίκημα. Πρέπει, όμως, να εξετάζεται και οποιαδήποτε εξήγηση δίνεται από τον κατηγορούμενο αναφορικά με την νοητική του κατάσταση, η οποία δυνατόν να αναιρέσει το συμπέρασμα. Στο σημείο αυτό χρήζει, βεβαίως, αναφοράς ότι η αλόγιστη ή επικίνδυνη οδήγηση που καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας είναι ότι αυτός έκανε απότομους ελιγμούς. Δηλαδή, αυτό που θα εξεταστεί είναι κατά πόσον, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου εντός της Λεωφόρου Νήσσι μέχρι και του σημείου που εισήλθε εντός της οδού Γιούρι Καγκάρι αποτελούσε επικίνδυνη ή αλόγιστη οδήγηση. Δεν έχει προσφερθεί μαρτυριά και ούτε αποτέλεσε εύρημα του Δικαστηρίου ότι έκανε απότομους ελιγμούς ο Κατηγορούμενος εντός είτε της οδού Γιούρι Καγκάρι είτε εντός της οδού Αγίας Μαύρης. Έχοντας, λοιπόν, κατά νου τα ευρήματά μου και τις νομικές αρχές που αναλύω ανατέρω, δεν χωρεί αμφιβολίας ότι, με δεδομένη την πυκνή τροχαία κίνηση και τους πεζούς που διασταύρωναν την Λεωφόρο Νήσσι, η οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου εντός αυτής, δηλαδή στην προσπάθειά του να αποφύγει τον Μ.Κ.1 να αναπτύσσει ταχύτητα και να προσπερνά με απότομους ελιγμούς τα προπορευόμενα αυτοκίνητα, τόσο από τα δεξιά όσο και από τα αριστερά, αποτελεί όχι μόνο επικίνδυνη, αλλά συνάμα και αλόγιστη και απερίσκεπτη οδήγηση. Επικίνδυνη γιατί απλούστατα από αυτή την οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου δημιουργήθηκε στον δρόμο μια άκρως επικίνδυνη κατάσταση, από την οποία μπορούσε με μεγάλη ευκολία να προκληθεί τροχαίο δυστύχημα είτε με κάποιο από τα αυτοκίνητα που προσπερνούσε είτε με κάποιο από τους πεζούς που διασταύρωναν τον δρόμο. Είναι από τύχη που δεν προκλήθηκε κάποιο δυστύχημα. Στα περιστατικά της παρούσας, δεν χωρεί αμφιβολίας ότι η επικίνδυνη αυτή κατάσταση προκλήθηκε όχι απλώς από κάποιο σφάλμα του Κατηγορουμένου, αλλά από την συνειδητή επιλογή του Κατηγορουμένου να οδηγήσει με τον τρόπο αυτό για να αποφύγει τον Μ.Κ.1. Η εν λόγω οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου συνιστά, επίσης, αλόγιστη οδήγηση, εφόσον αυτή δεν ήταν ούτε λογική ούτε η αναμενόμενη από ένα λογικό και σώφρονα οδηγό. Συνιστά, επίσης, απερίσκεπτη οδήγηση, εφόσον οδηγώντας τοιουτοτρόπως, ο Κατηγορούμενος αδιαφόρησε και δεν έστρεψε την σκέψη του στην πιθανότητα ύπαρξης εμφανούς και σοβαρού κινδύνου πρόκλησης σωματικής βλάβης στους πεζούς που διασταύρωναν τον δρόμο ή υλικής ζημιάς και σωματικής βλάβης στους οδηγούς των προπορευόμενων οχημάτων που προσπερνούσε. Τα ίδια, βεβαίως, ισχύουν και για το ότι έστριψε δεξιά από τη Λεωφόρο Νήσσι εντός της οδού Γιούρι Καγκάρι με ταχύτητα και χωρίς να προειδοποιήσει όσους χρησιμοποιούσαν τον δρόμο εκείνη την ώρα για την πρόθεσή του να στρίψει δεξιά. Υπό το φως των ανωτέρω, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας. Το αδίκημα της Δεύτερης Κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος ποινικοποιείται από τους Κανονισμούς 58

(2)(στ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 μέχρι 2010 (στο εξής «οι Κανονισμοί»). Συγκεκριμένα, ο Κανονισμός 58

(2)(στ) των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «

(2)- Κάθε πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις- (α)... (β)... (γ)... (δ)... (ε)... (στ) στις περιπτώσεις όπου καλείται για το σκοπό αυτό από αστυνομικό με στολή, δημοτικό τροχονόμο ή σχολικό τροχονόμο, να ακινητοποιεί το όχημά του μέχρις ότου ο αστυνομικός ή ο τροχονόμος επιτρέψει σε αυτόν να συνεχίσει την πορεία του ή να ελαττώνει την ταχύτητα του οχήματός του στις περιπτώσεις όπου οι συνθήκες τροχαίας κίνησης στο δρόμο το επιβάλλουν:..» Περαιτέρω, ο Κανονισμός 72 των Κανονισμών προνοεί ότι όποιος παραβαίνει οποιαδήποτε διάταξη των Κανονισμών είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι €1.708,00 ή και στις δύο αυτές ποινές. Έχοντας υπόψη τα ευρήματά μου, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Δεύτερης Κατηγορίας, εφόσον ο Κατηγορούμενος κλήθηκε από τον Μ.Κ.1, ο οποίος ήταν αστυνομικός με στολή, να ακινητοποιήσει την Μοτοσυκλέτα και ο Κατηγορούμενος δεν έπραξε τούτο. Νομική βάση του αδικήματος της Έβδομης Κατηγορίας είναι οι Κανονισμοί 58

(2), 71 και 72 των Κανονισμών. Μεταξύ, λοιπόν, των καθηκόντων και υποχρεώσεων που ο Κανονισμός 58

(2)επιβάλλει στον οδηγό μηχανοκίνητου οχήματος είναι: «(δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο ή με ή κατ΄εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας:...» Περαιτέρω, ο Κανονισμός 71 των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελε ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Επίσης, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Κανονισμού 2 των Κανονισμών, «σήμα τροχαίας» σημαίνει «οιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένον ή κινητόν), ή οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν, προς μετάδοσιν εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ορισμένην κατηγορίαν ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οιασδήποτε φύσεως, καθώς και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένον επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού, προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων∙» Έχει ήδη αποτελέσει εύρημά μου ότι στην είσοδο της Αγίας Μαύρης, από όπου εισήλθε ο Κατηγορούμενος, υπήρχε τοποθετημένη μεταλλική, στρογγυλή, κόκκινη πινακίδα, η οποία είχε απαγορευτικό σήμα για διέλευση οχημάτων μεταξύ των ωρών 19:00 έκαστης ημέρας μέχρι και τις 03:00 της επομένης. Η εν λόγω πινακίδα είχε τοποθετηθεί από τον Δήμο Αγίας Νάπας καθ' υπόδειξη του Αρχηγού της Αστυνομίας στα πλαίσια της κυκλοφοριακής διαχείρισης της πεζοδρομοποίησης της οδού Αγίας Μαύρης για την περίοδο από 1/6/2012 μέχρι και τις 30/9/2012 και μεταξύ της ώρας 19:00 έκαστης ημέρας μέχρι η ώρα 03:00 της επομένης. Συνεπώς, η πινακίδα που ήταν τοποθετημένη αποτελούσε σήμα τροχαίας που απαγόρευε την είσοδο και την διέλευση της Μοτοσυκλέτας εντός της οδού Αγίας Μαύρης την ημέρα και την ώρα που ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός αυτής. Το αν ο Κατηγορούμενος είδε ή όχι την πινακίδα είναι αδιάφορο για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της Έβδομης Κατηγορίας. Συνεπώς, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Έβδομης Κατηγορίας. Το αδίκημα της Τρίτης Κατηγορίας ποινικοποιείται από τους Κανονισμούς 58

(5)(γ) και 72 των Κανονισμών. Συγκεκριμένα, ο Κανονισμός 58

(5)(γ) απαγορεύει την οδήγηση, χωρίς εύλογη αιτία, πάνω σε φυσικό εμπόδιο, χαραγμένη νησίδα ή γραμμή που διαχωρίζει κατευθύνσεις ή λωρίδες κυκλοφορίας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει κατηγορία για το αδίκημα της προσπέρασης οχήματος κινούμενου προς την ίδια κατεύθυνση σε σημείο που υπάρχει στη μέση του οδοστρώματος συνεχής άσπρη γραμμή. Η προαναφερθείσα υποχρέωση δημιουργείται από τον Κανονισμό 58

(4)(α) των Κανονισμών, ο οποίος, όμως, δεν περιλαμβάνεται στην Έκθεση Αδικήματος της Τρίτης Κατηγορίας. Σύμφωνα με τα ευρήματά μου, ο Κατηγορούμενος εντός της Λεωφόρου Νήσσι οδήγησε σε κάποιες περιπτώσεις την Μοτοσυκλέτα πάνω στην άσπρη συνεχή γραμμή, η οποία διαχωρίζει τις δύο εξ αντιθέτου λωρίδες κυκλοφορίες της Λεωφόρου Νήσσι. Δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Κατηγορούμενο η ύπαρξη ή η νομιμότητα της συγκεκριμένης σηματοδότησης ή διαχωριστικής γραμμής, η οποία μάλιστα ήταν συνεχής άσπρη γραμμή. Συνεπώς, επενεργεί στην παρούσα υπόθεση το τεκμήριο της κανονικότητας (omnia preasumuntur rite esse acta). Βλ. Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ντίνου Φλωρίδη

(1999)2 Α.Α.Δ. 95. Πέραν των ανωτέρω, στην υπό εξέταση υπόθεση δεν τυγχάνει εφαρμογής η υπεράσπιση της εύλογης αιτίας, ενόψει της ευρήματός μου ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε με τον τρόπο που οδήγησε για να αποφύγει τον Μ.Κ.1 που έκανε σε αυτόν σήμα να σταματήσει και περαιτέρω εφόσον ο Κατηγορούμενος οδήγησε πάνω στη διαχωριστική γραμμή όταν διέπραττε το αδίκημα της αλόγιστης και επικίνδυνης οδήγησης. Συνεπώς, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Τρίτης Κατηγορίας. Τέλος, ο Κανονισμός 58

(3)(α) των Κανονισμών, ο οποίος αποτελεί το νομικό υπόβαθρο του αδικήματος της Τέταρτης Κατηγορίας, διαλαμβάνει τα εξής: «

(3)(α) Προσπέρασμα οχήματος που κινείται προς την ίδια κατεύθυνση διενεργείται από την δεξιά πλευρά του, εκτός αν- (

1. i)ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος δίνει σήμα ότι προτίθεται να στρίψει στα δεξιά και κατευθύνει προοδευτικά το όχημα στο κέντρο του δρόμου, οπότε το προσπέρασμα διενεργείται από την αριστερή πλευρά του προπορευόμενου οχήματος εάν υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος, ή (
2. ii)σε δρόμο με δύο ή περισσότερες λωρίδας κυκλοφορίας για μια κατεύθυνση υπάρχει συμφόρηση και τα οχήματα στη δεξιότερη λωρίδα κινούνται πιο αργά από τα οχήματα στην αριστερότερη λωρίδα. Οπότε το προσπέρασμα μπορεί να γίνει από την αριστερότερη λωρίδα.» Σύμφωνα με τα ευρήματά μου ανωτέρω, η Λεωφόρος Νήσσι έχει μόνο μία λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Συνεπώς, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα η δεύτερη εξαίρεση που προνοεί το εδάφιο (
3. ii)του Καν. 58

(3)(α). Ούτε, επίσης τυγχάνει εφαρμογής η εξαίρεση που προνοεί το εδάφιο (i) του εν λόγω Κανονισμού, εφόσον δεν υπάρχει μαρτυρία ότι κάποιος από τους οδηγούς των προπορευόμενων οχημάτων που προσπέρασε από τα αριστερά ο Κατηγορούμενος εντος της Λεωφόρου Νήσσι έδωσε σήμα ότι προτίθεται να στρίψει στα δεξιά. Συνεπώς, αποτελεί κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Τέταρτης Κατηγορίας. Καταληκτικά, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο