ΜΟΡΦΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΛΤΔ ν. ANDORA LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 628/2011, 18/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 628/2011 Μεταξύ: ΜΟΡΦΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΛΤΔ, με έδρα το Παραλίμνι, Οδός Νίκης 68 Εναγόντων - και -
- ANDORA LTD, με έδρα τους εργάτες, Λευκωσία.
- ANDORA METAL AND HEAT CONSTRUCTIONS LTD, με έδρα τους Εργάτες, Λευκωσία. Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 20.8.2012 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος. Ημερομηνία: 18 Δεκεμβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: Η κα Χ΄΄Κωνσταντή για Γ. Φ. Πιττάτζιης ΔΕΠΕ. (Για να ακούσει απόφαση η κα Χ΄΄Κωνσταντή). Για τον Εναγόμενο 2 - Καθ΄ ου η Αίτηση: Ο κ. Δημητριάδης για Κώστας Π. Δημητριάδης ΔΕΠΕ.(Για να ακούσει απόφαση ο κος Παπαλλής) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες οι οποίοι σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ασχολούνται με την κατασκευή καλουπιών για βιομηχανικά προϊόντα και/ή με τον σχεδιασμό καλουπιών για βιομηχανικά προϊόντα, αξιώνουν από τους εναγομένους (με την αγωγή τους που καταχωρήθηκε στις 21.6.2011) την καταβολή του ποσού των €2,181= πλέον τόκου και έξοδα, ως υπόλοιπο λογαριασμού που προέκυψε από την πώληση προϊόντων τους στους εναγομένους. Μόνο η εναγόμενη 2 εταιρεία καταχώρησε Εμφάνιση στην αγωγή, η οποία στην Έκθεση Υπεράσπισης της προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς και ανταπαιτεί από τους ενάγοντες την καταβολή του ποσού των €3.562.90 που κατ΄ ισχυρισμόν πληρώθηκε έναντι της αγοράς προϊόντων από τους ενάγοντες και/ή ως προκαταβολή. Στις 20.8.2012 οι ενάγοντες καταχώρησαν μονομερώς την υπό κρίση Αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος «απαγορεύον την αποξένωση του εργοστασίου των εναγομένων στους Εργάτες εκτός αν ποσό €5000= κατατεθεί στο Λογιστήριο του Δικαστηρίου για ασφάλεια της αξίωσης των εναγόντων και των εξόδων.» Η Αίτηση στηρίζεται στους κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Διατ. 48 Καν. 1,2 και 8 στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 6 και 9 και στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρο
- Η πραγματική βάση της Αίτησης, στηρίζεται στην Ένορκη Δήλωση του Λούη Γ. Λοΐζου, κύριου μετόχου και διευθυντού των εναγόντων ο οποίος επαναλαμβάνει τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς και ισχυρίζεται ότι «οι εναγόμενοι προέβαλαν την Υπεράσπιση λόγω αφερεγγυότητας και αδυναμίας πληρωμής του χρέους για να κερδίσουν χρόνο.» Επί της ουσίας της Αίτησης, στις παραγράφους 5, 6, 7, 8, 9 και 10 της Ένορκης του Δήλωσης ημερομηνίας 20.8.2012, αναφέρει τα εξής: «
- Πριν από μερικές μέρες πληροφορήθηκα ότι οι εναγόμενοι αποφάσισαν να πωλήσουν το εργοστάσιο μεταλλικών κατασκευών τους στους Εργάτες Λευκωσίας λόγω χρεωκοπίας.
- Πιστεύω ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία και σε περίπτωση αποξένωσης του εργοστασίου τους κατά πάσα πιθανότητα θα εξαφανίσουν ή και αποκρύψουν το τίμημα και δεν θα βρεθούν περιουσιακά στοιχεία για εκτέλεση της δικαστικής απόφασης για το ποσό της αξίωσης μου εναντίον τους που πιστεύω είναι λογική και δίκαιη και πρέπει να εκδοθεί απόφαση υπέρ των εναγόντων.
- Οι ενάγοντες έχουν καλή και βάσιμη υπόθεση εναντίον των εναγομένων και αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα διατρέχουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης ζημιάς.
- Επισυνάπτω σαν τεκμήριο αντίγραφο φωτογραφίας που έβγαλα ο ίδιος του εργοστασίου των εναγομένων στους Εργάτες ότι είναι προς πώληση.
- Είναι δίκαιο πιστεύω ότι ποσό ίσο με την αξίωση των εναγόντων συν νόμιμους τόκους συν €2.500 περίπου τα δικηγορικά μου συν τόκους και Φ.Π.Α. που υπολογίζω να είναι σύνολο τουλάχιστον €5.000 από το τίμημα θα πρέπει να κατατεθούν στο Λογιστήριο του Δικαστηρίου σαν ασφάλεια της αξίωσης μου και των δικηγορικών σε περίπτωση πώλησης και αποξένωσης του.
- Αν δεν εκδοθεί αμέσως το αιτούμενο διάταγμα και ενημερωθούν οι εναγόμενοι για την παρούσα διαδικασία και μέχρι το χρόνο εκδίκασης Αίτησης Διά Κλήσεως υπάρχει άμεσος και ορατός κίνδυνος αποξένωσης του εργοστασίου και πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στους ενάγοντες». Το Δικαστήριο έκρινε, από τη μαρτυρία που υποστήριζε την Αίτηση, ότι δεν ικανοποιείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος και διέταξε όπως η Αίτηση επιδοθεί στους εναγομένους. Μετά την επίδοση της υπό κρίση Αίτησης στους εναγόμενους 2, οι τελευταίοι καταχώρησαν ένσταση συνοδευόμενη από σχετική ένορκη Δήλωση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους. «1.Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή αστήρικτη και/ή παράτυπη και/ή καταχρηστική. 2.Η νομική βάση της αίτησης δεν δικαιολογεί τις αιτούμενες θεραπείες και/ή οι Θεσμοί στους οποίους στηρίζεται η αίτηση δεν προβλέπουν τις αιτούμενες θεραπείες. 3.Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν δικαιούνται σε θεραπεία. Οι Εναγόμενοι αρ. 2 έχουν καταχωρήσει Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και ως εκ τούτου η υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή δεν παρουσιάζει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. 4.Σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τίποτε δεν παρεμποδίζει την απονομή δικαιοσύνης μετά την έκδοση της τελικής απόφασης. 5.Οι Καθ΄ ων η αίτηση / Εναγόμενοι αρ. 2 είναι ημεδαπή ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, οικονομικά εύρωστη και αξιόχρεη, με πολύ καλό όνομα στην αγορά και έχει αρκετή περιουσία εγγεγραμμένη στο όνομα της και είναι σε θέση να ικανοποιήσει την οποιαδήποτε τυχόν εναντίον της απόφασης στην κλίμακα της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής. 6.Η παρούσα αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. 7.Ο Ενόρκως Δηλών στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση παραλείπει να αποκαλύψει την πληγή των πληροφοριών του. 8.Οι Αιτητές δεν προσήλθαν ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψαν από το Δικαστήριο την αλήθεια και/ή κατασκεύασαν μαρτυρία για να εξασφαλίσουν το αιτούμενο διάταγμα. 9.Οι Αιτητές παρέλειψαν να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 5/7/2012 και στις 26/9/2012 που ήταν ορισμένη η υπόθεση για οδηγίες και ως εκ τούτου αντί οι Ενάγοντες να προωθήσουν την αγωγή, προτίμησαν να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση για να πιέσουν και/ή εκβιάσουν τους Εναγόμενους αρ. 2 σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και/ή να καθυστερήσουν περαιτέρω και/ή αχρείαστα την εκδίκαση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής. 10.Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου, της Νομολογίας και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την ικανοποίηση της αιτούμενης θεραπείας.» Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Κυριάκου, ενός εκ των μετόχων και διευθυντών της εναγομένης αρ. 2, εταιρείας. Ο Ενόρκως Δηλών επαναλαμβάνει τους λόγους Ένστασης και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Επί της ουσίας της Αίτησης αναφέρει ότι η εναγομένη αρ. 2 εταιρεία ουδέποτε απεφάσισε να πωλήσει το εργοστάσιο της στους Εργάτες. Η πινακίδα "For Sale" που είναι ανηρτημένη στο εργοστάσιο, αφορά ένα διαμέρισμα της συζύγου του στην Αγλαντζιά που η τελευταία θέλει να πωλήσει. Γι΄ αυτό η σύζυγος του ανήρτησε σχετικές ανακοινώσεις, με τον προσωπικό της αριθμό τηλεφώνου, τόσο στο εργοστάσιο όσο και σε διάφορα σημεία στο χωριό Εργάτες όπου διαμένει η οικογένεια του. Είναι η θέση του ότι η εναγόμενη 2 εταιρεία είναι οικονομικά εύρωστη και αξιόχρεη με πολύ καλό όνομα στην αγορά, χωρίς κανένα οικονομικό πρόβλημα. Αναφέρει τέλος ότι η εναγόμενη 2 εταιρεία είναι σε θέση να πληρώσει τα χρέη και τις οφειλές της όπως επίσης και να ικανοποιήσει την «οποιαδήποτε τυχόν εναντίον τους απόφαση στην κλίμακα της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής.» Προτού η υπό κρίση Αίτηση αχθεί σε ακρόαση, οι ενάγοντες καταχώρησαν νέα Αίτηση με την οποία ζητούσαν άδεια από το Δικαστήριο για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Το αίτημα τους συνάντησε την ένσταση της άλλης πλευράς και το Δικαστήριο αφού άκουσε και τις δύο πλευρές, απέρριψε το αίτημα τους. Στη συνέχεια οι ενάγοντες κατόπιν γραπτού αιτήματος, εξασφάλισαν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο επιτρεπόταν η αντεξέταση του Ανδρέα Κυριάκου, (διευθυντού της εναγομένης 2 εταιρείας) επί του περιεχομένου της συνοδεύουσας την Ένσταση, Ένορκης του Δήλωσης. Το Διάταγμα επεδόθη στους δικηγόρους της εναγομένης 2 εταιρείας και κατά την ακρόαση της υπό κρίση Αίτησης, το προαναφερόμενο πρόσωπο δεν ήταν παρών στο Δικαστήριο. Η κα Χατζήκωνσταντή εκ μέρους των εναγόντων υπεστήριξε επί τούτου ότι εφόσον πρόκειται για Διάταγμα αντεξέτασης η επίδοση του στους δικηγόρους των εναγομένων θα πρέπει να θεωρηθεί καλή επίδοση και ότι ο ενόρκως δηλών είχε υποχρέωση βάσει του Διατάγματος να παρευρίσκεται στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της ακρόασης της Αίτησης για να αντεξεταστεί. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Δημητριάδη εκ μέρους της εναγομένης αρ. 2 εταιρείας. Υπεστήριξε ότι, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο του, το Διάταγμα θα έπρεπε να επιδοθεί προσωπικά στο πρόσωπο που το αφορούσε, καθότι μόνο έτσι το Δικαστήριο θα ενεργοποιούσε τους μηχανισμούς για την αναγκαστική παρουσία του προσώπου αυτού (με την έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του) στο Δικαστήριο, σε περίπτωση που αυτό αρνείτο οικειοθελώς να προσέλθει. Επί της ουσίας της Αίτησης η κα Χατζηκωνσταντή υπεστήριξε ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις που τίθενται τόσο από τον νόμο όσο και την νομολογία και ότι το αιτούμενο διάταγμα, με το οποίο ζητείται η μη αποξένωση του εργοστασίου των εναγομένων 2, θα πρέπει να εκδοθεί. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Δημητριάδη. Υπεστήριξε ότι όχι όμως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις αλλά δεν είναι ξεκάθαρο από το αιτητικό τι ακριβώς ζητούν οι Αιτητές με την Αίτηση τους. Από την μία, τόνισε, ζητούν απαγορευτικό διάταγμα και από την άλλη ασφάλεια εξόδων. Οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστες και το άρθρο 32 του Ν.14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 AΑΔ 557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι ενάγοντες σε θεραπεία.
(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ΄ ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄ εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255]. Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263, αυτό ανάγεται κατ΄ εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθησαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269, 270. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπέδειξε και η Οδυσσέως (ανωτέρω) σελ. 569, αλλά με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι τα όσα ακολουθούν αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται απλώς η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα άφηναν έκδηλα ανικανοποίητα τα τρία κριτήρια. Έχει θεμελιωθεί από παλιά ότι το Δικαστήριο και δεδομένου ότι αυτό έχει τις καταβολές του στο Δίκαιο της Επιείκειας μπορεί, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος, να το ακυρώσει αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο το οποίο άλλως θα μπορούσε να μην το είχε εκδώσει. Το αξίωμα αυτό έχει κατ΄ επανάληψη τεθεί μέσα από τη νομολογία, σχετικές αποφάσεις δε των Αγγλικών Δικαστηρίων επί του θέματος έχουν υιοθετηθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια πλήρως (δέστε τις επτά προτάσεις του Ralph Gibson L.J. στην Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 WLR 1350 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου (ανωτέρω). Παρόμοια και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει υποδείξει το θεμελιώδες πρόβλημα που δυνατό να προκύψει από την απόκρυψη γεγονότων, όπως υποδεικνύει η υπόθεση Ahmad Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ Π.Ε. 10494 ημερ. 27/4/2000, η οποία υιοθέτησε προηγούμενη νομολογία όπως την Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου Π.Ε. 9610, ημερ. 31.3.1998. Επίσης με άλλη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ένα διάταγμα μπορεί να ακυρωθεί και όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν υφίστατο ουσιαστικά και έτσι το βάθρο της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα σε μονομερή βάση, παρακάμπτοντας την συνήθη διαδικασία της ακρόασης και του άλλου μέρους στη διαφορά, ελλείπει [Stavros Hotels Apartments Ltd (No.2)
(1994)1 AAΔ 836, 841 και Babel Boutique Ltd
(1995)1 AAΔ 947, 954]. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης θα πρέπει να εξετάσω το θέμα που ηγέρθηκε αναφορικά με την επίδοση του Διατάγματος αντεξέτασης του Ανδρέα Κυριάκου, διευθυντού της εναγομένης 2 εταιρείας. Οι Ενάγοντες με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 13.9.2013 αιτήθηκαν από το Δικαστήριο «Άδεια ή και διάταγμα διατάσσον τον Ανδρέα Κυριάκου να προσέλθει κατά την δικάσιμο της 4.10.2013 για να αντεξεταστεί σχετικά με το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης ημερ. 31/10/2012 που συνοδεύει την Ειδοποίηση Ένστασης ημερ. 31.10.2012.» Το Δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση και εξέδωσε το αιτούμενο Διάταγμα, το οποίο συνετάχθη και οπισθογραφήθηκε με την οπισθογράφηση «Εάν εσείς ο ως άνω αναφερόμενος Ανδρέας Κυριάκου αμελήσετε να συμμορφωθείτε με το παρόν διάταγμα σεις μεν υπόκεισθε σε σύλληψη ή δε περιουσία σας σε κατάσχεση.» Η θέση της κας Χατζηκωνσταντή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Το Διάταγμα έτσι όπως ζητήθηκε, εκδόθηκε, συντάχθηκε και οπισθογραφήθηκε, θα έπρεπε να επιδοθεί προσωπικά στον Αντρέα Κυριάκου και όχι στους δικηγόρους του. Μόνο έτσι το Δικαστήριο θα μπορούσε σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του προαναφερόμενου προσώπου με το Διάταγμα, να διατάξει την σύλληψη του ώστε το εν λόγω πρόσωπο να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο προς επίτευξη του σκοπού για τον οποίο εκδόθηκε το Διάταγμα. Εξάλλου η κα Χατζήκωνσταντή παρόλο που θεωρούσε ότι η εν λόγω επίδοση του Διατάγματος είναι καλή, δεν ζήτησε την έκδοση Εντάλματος Σύλληψης του Αντρέα Κυριάκου ώστε να διασφαλιστεί η παρουσία του στο Δικαστήριο. Επανερχόμενη στα γεγονότα που συνθέτουν την αντιδικία στην παρούσα διαδικασία εκείνο που μπορεί να εξαχθεί εξ΄ αρχής είναι ότι ως προς την ουσία της διεκδίκησης των εναγόντων, με τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνεται να ικανοποιούνται η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του Περί Δικαστηρίων Νόμου, αρ. 14/
- Με βάση την Έκθεση Απαίτησης, καταδεικνύεται η ύπαρξη μίας καλής συζητήσιμης υπόθεσης δεδομένου του γεγονότος ότι προβάλλεται ότι το αξιούμενο ποσό είναι οφειλόμενο υπόλοιπο από πώληση προϊόντων των εναγόντων στους εναγομένους. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση αυτή είναι συνυφασμένη, όπως έχει ήδη αναφερθεί με το ζήτημα της επάρκειας των αποζημιώσεων. Το εν λόγω κριτήριο κατά την άποψη μου δεν ικανοποιείται εν προκειμένω. Ο διευθυντής της εναγομένης 2 εταιρείας, ισχυρίζεται στην Ένορκη του Δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ότι η εταιρεία είναι οικονομικά εύρωστη και αξιόχρεη χωρίς κανένα οικονομικό πρόβλημα και ότι είναι σε θέση να ικανοποιήσει οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί εναντίον της. Ο ενόρκως δηλών δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της Ένορκης του Δήλωσης και οι ισχυρισμοί του παρέμειναν αναντίλεκτοι. Όσον αφορά δε τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι προτίθενται να πωλήσουν το εργοστάσιο μεταλλικών κατασκευών τους στους Εργάτες,επικαλούμαι την υπόθεση Resola (ανωτέρω) στην οποία παρόμοιος ισχυρισμός που ετέθη κρίθηκε εφ΄ εαυτού αόριστος, με αποτέλεσμα το Προσωρινό Διάταγμα που εδόθη μονομερώς να ακυρωθεί. Η υπόθεση των εναγόντων - αιτητών έχει και πρόσθετη αδυναμία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σημαντικός όχι μόνο σε σχέση με τις μονομερείς αιτήσεις (ex-parte) αλλά και γενικά σε σχέση με την επίδοση οποιουδήποτε παρεμπίπτοντος διατάγματος έστω και κατόπιν ειδοποίησης. Τα παρεμπίπτοντα διατάγματα και γενικά όλα τα διατάγματα έχουν την αναγωγή τους στους κανόνες της επιείκειας (Equity) και στα Δικαστήρια της Επιείκειας (Court of Equity) στα οποία αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση μίας υπόθεσης στο Δικαστήριο (Laches) λαμβανόταν σοβαρά υπόψη και μπορούσε να αποβεί μοιραία για την υπόθεση του αιτητή. Οι Ενάγοντες - αιτητές καταχώρησαν την αγωγή στις 21.6.
- Ενώ η δικογραφία συμπληρώθηκε και θα μπορούσε να ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία, επέλεξαν στις 20.8.2012 να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση. Ο χρόνος που σπαταλήθηκε για την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης (λαμβανομένου υπόψη ότι καταχωρήθηκε και η αίτηση με την οποία ζητείτο άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των εναγόντων) θα μπορούσε να διατεθεί για την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης. Υπό το φως όλων όσων προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης 2 - Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.:)............................................ Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο