ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΚΑΛΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΚΑΛΗΣ, ως συνεκκαθαριστές της εταιρείας Α/ΦΟΙ ΜΠΑΚΑΛΗ ΟΕ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ «ΜΙΜΗΣ» ν. ΑΛΚΗΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 5881/08, 17/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5881/08 Μεταξύ Α/ΦΟΙ ΜΠΑΚΑΛΗ ΟΕ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ ΜΙΜΗΣ Ενάγοντες και ΑΛΚΗΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ Εναγόμενοι ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 16/01/2012 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΚΑΛΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΚΑΛΗΣ, ως συνεκκαθαριστές της εταιρείας Α/ΦΟΙ ΜΠΑΚΑΛΗ ΟΕ, ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ «ΜΙΜΗΣ» Ενάγοντες Και ΑΛΚΗΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ Εναγόμενοι Αίτηση για ασφάλεια εξόδων ημερ. 18/10/13 Ημερομηνία: 17 Ιανουαρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την αιτητρια: κα. Ρένα Μακρίδου για Κίκη Α. Μακρίδη & Σία Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Αλέκος Πατσαλίδης για Α. Patsalides & Associates LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση αυτή οι εναγόμενοι - αιτητές ζητούν: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει τους Ενάγοντες όπως δώσουν εντός 20 ημερών από την ημερομηνία του τοιούτου διατάγματος ασφάλεια για τα έξοδα στο ποσό των € 1500 και διάταγμα όπως η περαιτέρω διαδικασία ανασταλεί και σε περίπτωση που δεν δοθεί τέτοια ασφάλεια εντός του χρόνου που θα εγκρίνει το Δικαστήριο η αγωγή να απορριφθεί με έξοδα.» Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς Δ.60 και Δ.
- Θ.9 (t). Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Άλκη Σταυρινού, ημερομηνίας 18/10/2013, διευθυντή των εναγομένων ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Στις 4.2.2009 το Δικαστήριο εξέδωσε λόγω παράλειψης εμφάνισης από μέρους των Εναγομένων. Απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων ως η απαίτηση. Στις 21.10.2009 εξεδόθη διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο η απόφαση ημερομηνίας 4.2.2009 έχει παραμεριστεί. Όπως φαίνεται και από την καταχώρηση της αγωγής η Ενάγουσα Εταιρεία διεξάγει τις εργασίες της με έδρα το εξωτερικό και συγκεκριμένα την Θεσσαλονίκη, Ελλάδος. Επιπρόσθετα, στις 19.1.2012 επιδόθηκε στους Εναγόμενους νέο τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με βάση διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.1.
- Προστέθηκαν και ονόματα των συνεκκαθαριστών της Εταιρείας, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι η Εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει η πιο πάνω Εταιρεία δεν έχει περιουσία στην Κύπρο και όπως φαίνεται και από την επίδοση του νέου κλητηρίου στερείται και περιουσίας στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου σε περίπτωση που η αγωγή απορριφθεί οι Εναγόμενοι δεν θα μπορέσουν να απαιτήσουν τα έξοδα τα οποία θα υποστούν στην πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζει και εξ όσων τον συμβουλεύουν οι Δικηγόροι του οι Εναγόμενοι έχουν καλή υπεράσπιση καθότι το ποσό που οι Ενάγοντες απαιτούν έχει εξοφληθεί πριν από την έγερση της Αγωγής και οι Εναγόμενοι έχουν στην κατοχή τους εξοφλητική απόδειξη. Τα έξοδα στην παρούσα αγωγή εξ όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει και όπως τον συμβουλεύουν οι Δικηγόροι του ανέρχονται μέχρι σήμερα στο ποσό των €
- Επιφυλάσσει δε το δικαίωμα του με νέα αίτηση για αύξηση του ποσού. Στις 16/12/13 οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση. Οι λόγοι ένστασης είναι πιο κάτω: (α) Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών προβάλλει ανυπόστατους, αόριστους και ψευδείς ισχυρισμούς. (β) Η Παρούσα αίτηση καταχωρείται από τους Αιτητές με μεγάλη καθυστέρηση και επιπλέον δεν έχουν καμία υπεράσπιση. (γ) Οι Αιτητές αποκρύπτουν ουσιώδη γεγονότα και ισχυρίζονται ψευδώς ότι έχουν εξοφλήσει το επίδικο ποσό, ενώ γνωρίζουν ότι δεν έχει εξοφληθεί. (δ) Οι Αιτητές δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. (ε) Οι Αιτητές με την παρούσα καταχρώνται τη δικαστική διαδικασία. Η παρούσα ένσταση βασίζεται επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών Δ.48, Θ. 1 - 4, 8 και 9, καθώς και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες αυτού. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση του Γιάννη Βιολάρη, ο οποίος, μεταξύ άλλων αναφέρει: Αρνείται το περιεχόμενο της επισυνημμένης Ένορκης Δήλωσης του κου Άλκη Σταυρινού, Διευθυντή των Εναγομένων/Αιτητών, ημερομηνίας 18/10/2013 το οποίο αρνείται και περαιτέρω ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Με την επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος στους Εναγομένους την 19/01/2012, αυτοί προχώρησαν με καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης την 09/03/2012 και ακολούθως οι Ενάγοντες καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση την 29/03/
- Η υπόθεση μετά ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση με την συμπλήρωση των δικογράφων την 25/06/
- Ο κ. Σταυρινού με τους ισχυρισμούς του που αναφέρονται στην παράγραφο 5 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών σκόπιμα αποκρύπτει το πως εξελίχθηκε η ανταλλαγή των δικογράφων μετά την επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου, διότι είναι εμφανές το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την επίδοση μέχρι την απόφαση τους για καταχώρηση της παρούσας ημερομηνίας 18/10/
- Είναι νομολογημένο ότι ο χρόνος υποβολής της αίτησης, δηλαδή η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων είναι σημαντικό κριτήριο που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο για τέτοιου είδους αιτήσεις. Από όσα αναφέρονται πιο πάνω καθώς επίσης και από το γεγονός της καταχώρησης της παρούσας την 18/10/2013 και επίδοσης της στο γραφείο τους την 22/10/2013, ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση την 23/10/2008, προκύπτει κατάχρηση της διαδικασίας και καταστρατήγηση των διατάξεων της Πολιτικής Δικονομίας από τους Αιτητές, καθώς επίσης ενέχει ψήγματα εκδικητικότητας. Περαιτέρω οι Αιτητές στην παράγραφο 7 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση τους ψευδώς ισχυρίζονται ότι έχουν καλή υπεράσπιση και ότι το επίδικο ποσό έχει εξοφληθεί. Οι αιτητές δεν έχουν καμία υπεράσπιση, η εξοφλητική απόδειξη που ισχυρίζονται ότι έχουν στην κατοχή τους δεν είναι αποδεικτική του επίδικου ποσού και τυχόν διάταγμα καταβολής ασφάλειας εξόδων θα σήμαινε καταστρατήγηση της δικαιοσύνης και του πνεύματος της εν γένει και θα καθυστερούσε την όλη διαδικασία υπερβολικά και επιπλέον θα επιβραβευθεί ο Εναγόμενος ο οποίος προβάλλει διάφορους ψευδείς ισχυρισμούς. Περαιτέρω αναφέρει ότι ως δικηγόροι των Εναγόντων/ Καθ' ων η αίτηση έχουν στην κατοχή τους έγγραφο το οποίο αποδεικνύει ότι το σύνολο του ενεργητικού της εταιρείας των Εναγόντων/ Καθ' ων η αίτηση υπερκαλύπτει τυχόν έξοδα που θα προκύψουν στην παρούσα υπόθεση. Επιπλέον δηλώνει ότι παρ' όλο ότι η Ενάγουσα εταιρεία έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη εντούτοις ο εκ των συνεκκαθαριστών Ιωάννης Μπακάλης βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με το γραφείο τους και την 23/10/2013, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη για ακρόαση η υπόθεση, είχε έρθει στην Κύπρο για να παραστεί στην εκδίκαση της υπόθεσης. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις. Ήταν η θέση της συνηγόρου της αιτήτριας βασικά ότι η καταχώρηση της αίτησης μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και ότι ο ισχυρισμός περί καθυστέρησης και κατάχρησης διαδικασίας δεν ευσταθεί. Περαιτέρω, εισηγήθηκε ότι υπάρχει καλή υπεράσπιση λόγω της ύπαρξης εξοφλητικής απόδειξης και ότι η θέση του δικηγόρου ότι το σύνολο του ενεργητικού της εταιρείας των καθών «υπερκαλύπτει τυχόν έξοδα» δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή λόγο έλλειψης επαρκούς γνώσης. Η εταιρεία, εισηγήθηκε η συνήγορος βρίσκεται σε εκκαθάριση από το 2010 γεγονός που αποτελεί prima facie μαρτυρία ότι αδυνατεί να καταβάλει τα έξοδα ενώ δεν έχει περιουσία στη Δημοκρατία. Ο συνήγορος των καθ΄ων ισχυρίστηκε καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης η οποία καταχωρήθηκε λίγες μέρες πριν της ακρόαση, καθώς και ότι η εισήγηση για καλή υπεράσπιση είναι γενική και αόριστη ενώ τα περί εξόφλησης ψευδή. Επίσης ότι δεν επεξηγείται το ποσό των €1500, και ότι «υπάρχει διαθέσιμο ενεργητικό» Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραθέσω αυτούσια τη Δ.60 θ.1, η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «Α plaintiff (and, inrespect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων». Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 AAΔ 434: «Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δυο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δε μετακινείται εύκολα) στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του.» Περαιτέρω, έχει επανειλημμένα τονισθεί πως το θέμα εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που ασκείται με βάση τους παράγοντες που έχουν προαναφερθεί (Βλ. Continental Ins.Co of Hampshire v. O'Regan
(1998)1 AAΔ 1087. Στην παρούσα περίπτωση είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι οι ενάγοντες έχουν τη συνήθη διαμονή τους στην Ελλάδα και ότι στερούνται οποιασδήποτε περιουσίας στην Κύπρο. Ο Άλκης Σταυρινός δεν αντεξετάστηκε σε σχέση με τη θέση του για τη μη ύπαρξη περιουσίας στην Κύπρο. Το γεγονός δε ότι οι ενάγοντες έχουν ως έδρα την Ελλάδα προκύπτει και από την ένορκη δήλωση των καθ' ων η αίτηση. Παραμένει, συνεπώς προς εξέταση η ισχύς της υπόθεσης. Προβλήθηκε από τους ενάγοντες στην ένσταση τους, όπως προανάφερα, ότι τα περί εξόφλησης συνιστούν ψεύδη. Έχει νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή εξέταση αναφορικά με τη δύναμη της υπόθεσης των διαδίκων. Το κριτήριο είναι η ισχύς της υπόθεσης όπως μπορεί να συναχθεί από τα δεδομένα ενώπιον του Δικαστηρίου. Με βάση τη μαρτυρία ενώπιον μου, η οποία είναι εμφανώς περιορισμένη θεωρώ ότι δεν θα ήταν ασφαλές οποιοδήποτε συμπέρασμα είτε υπέρ της ισχύος της υπόθεσης των καθ΄ων, είναι εναντίον. Στην υπόθεση Porzelack v Porzelack (UK) LTD
(1987)1 ALL E.R. 1074, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από το δικαστή Brown - Wilkinson V.C. σε σχέση με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε συνάρτηση με την εξέταση της πιθανότητας της επιτυχίας της αγωγής: «It seems to me that I have an entirely general discretion either to award or refuse security, having regard to all the circumstances of the case. However, it is clear on the authorities that, if other matters are equal, it is normally just to exercise that discretion by ordering security against a non-resident plaintiff. The question is what, in all circumstances of the case, is the just answer. This is the second occasion recently on which I have had a major hearing on security for costs and in which the parties have sought to investigate in considerable detail the likelihood or otherwise of success in the action. I do not think that is a right course to adopt on a application for security for costs. The decision is necessarily made at an interlocutory stage on inadequate material and without any hearing of the evidence. A detailed examination of the possibilities of success or failure merely blows the case up into a large interlocutory hearing involving great expenditure of both money and time. Undoubtedly, if it can be demonstrated that the plaintiff is likely to succeed, in the sense that there is a very high probability of success, then that is a matter that can properly be weighted in the balance. Similarly, if it can be shown that there is a very high probability that the defendant will succeed, that is a matter that can be weighted. But for myself I deplore the attempt to go into the merits of the case unless it can be clearly demonstrated one way or another that there is a high degree of probability of success or failure.» Έχοντας εξετάσει τους δυο βασικούς παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.60 θ1 οι οποίοι συνηγορούν υπέρ της έγκρισης της αίτησης κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να εξετάσω την εισήγηση του συνηγόρου για καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Σύμφωνα με τα λεχθέντα στην υπόθεση Genemp Trading Ltd και Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Ex Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ Πολ. Εφ. 281/07, 14/7/2011 «ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. Στην απόφαση Union De Cooperatives Agricoles DE Cereales Des Semences v. APAK AGRO INDUSTRIES LTD, K.A. (AP. 2)
(1992)1 (B) ΑΑΔ 1170, το Δικαστήριο επισήμανε την καθυστέρηση, έκρινε όμως πως από μόνη της δεν ήταν αρκετή για να απορρίψει την αίτηση για ασφάλεια εξόδων. Έχοντας ως βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι ενδεχομένως να παρουσιάστηκε κάποια αργοπορία στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Έχω βέβαια υπόψη ότι η υπόθεση ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση μετά την καταχώρηση τροποποιημένων δικογράφων στις 25/6/12. Και ότι από τότε αναβάλλετο για τους λόγους που φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης από το ίδιο το Δικαστήριο, γεγονός που αντικρούει τον ισχυρισμό των εναγόντων για κατάχρηση της διαδικασίας και εκδικητικότητα. Κρίνω ότι η ενδεχομένη βραδύτητα με την οποία ενήργησε η αιτήτρια τη ελλείψη οποιωνδήποτε άλλων ενισχυτικών παραγόντων που θα μπορούσαν να με προσανατολήσουν να απορρίψω την αίτηση δεν είναι αρκετή για να αρνηθώ την αιτούμενη θεραπεία. Έχω, εξάλλου, υπόψη το γεγονός ότι με τη ρητή διάταξη της Δ.60 Θ1, η εγγύηση για ασφάλεια εξόδων μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας « at any stage of the action» το οποίο αντικρούει και τον ισχυρισμό του συνηγόρου των εναγόντων ότι υπήρξε καταστρατήγηση των διατάξεων της πολιτικής Δικονομίας. Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι τα γεγονότα της υπόθεσης δικαιολογούν την έγκριση της αίτησης. Η αιτήτρια επιδιώκει εξασφάλιση ύψους €1500, ποσό που δεν έχει δικαιολογηθεί με προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων. Οι εναγόμενοι εισηγούνται πως η αιτήτρια όφειλε να επεξηγήσει το πιο πάνω ποσό. Το θέμα αυτό έχει εξεταστεί στην υπόθεση Genemp Trading Ltd, πιο πάνω, στην οποία ο Ναθαναήλ. Δ είπε τα ακόλουθα: «Ως προς το ζήτημα του ύψους του ποσού των εξόδων που θα πρέπει να διαταχθεί ως ασφάλεια, παραμένει γεγονός ότι ουδείς κατάλογος προϋπολογισμού αυτού του ποσού έχει κατατεθεί από την εφεσίβλητη, ώστε να βοηθηθεί το Εφετείο στον καθορισμό του. Ένας τέτοιος υπολογισμός είναι ορθό να επισυνάπτεται σε αιτήσεις του είδους όπως είχε συμβεί στην υπόθεση Dagher v. Morace
(1985)1 C.L.R. 656, 665 - 666, όπου ο αναλυτικός πίνακας που προσφέρθηκε βοήθησε το Δικαστήριο στον υπολογισμό των αναγκαίων εξόδων. Όπως αναφέρεται στον Annual Practice 1966, στα σχόλια του αντίστοιχου Ο.23 r.3, σελ. 510: «It is a great convenience to the Court to be informed what are the estimated costs, and for this purpose a skeleton bill of costs usually affords a ready quide.» Παρά το βοηθητικό τέτοιου καταλόγου, η επισύναψη του δεν προνοείται από οποιαδήποτε δικονομική πρόνοια, ώστε η αίτηση για ασφάλεια εξόδων να υπόκειται, δίχως άλλο, σε απόρριψη στην απουσία καταλόγου. Η απουσία καταλόγου στο τέλος της ημέρας απλώς δεν βοηθά την ίδια την εφεσίβλητη, ως αιτήτρια, στο να υποστηρίξει με την αναγκαία λεπτομέρεια το ύψος του ποσού των €5.000 που επιδιώκεται.» Θεωρώ ότι το ποσό που επιδιώκει η εναγομένη είναι υπό τις περιστάσεις εύλογο και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια εκδίδω ανάλογη διαταγή για ασφάλεια εξόδων εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Η ασφάλεια να παρασχεθεί είτε με την κατάθεση του ποσού στον Πρωτοκολλητή είτε με την παροχή τραπεζικής εγγύησης για το ίδιο ποσό στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, μέσα σε 30 μέρες από σήμερα. Μέχρι την καταβολή του εν λόγω ποσού, η διαδικασία της αγωγής αναστέλλεται. Αν οι καθ' ων η αίτηση παραλείψουν να παράσχουν την ορισθείσα ασφάλεια μέσα στην ταχθείσα προθεσμία η αγωγή θα θεωρείται ως αυτομάτως απορριφθείσα. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι σε βάρος των καθ΄ων η αίτηση και όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.)................. Μ. Παπαϊωάννου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο