CHRISTINA CLARKE-WALKER ν. Σωματείο Anglo-Cypriot Theatre (Αγγλο-Κυπριακό Θέατρο), Αρ. Αγωγής: 9672/10, 30/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9672/10 Μεταξύ CHRISTINA CLARKE-WALKER Ενάγουσα και Σωματείο Anglo-Cypriot Theatre (Αγγλο-Κυπριακό Θέατρο) Εναγομένων Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: Ρωμανός Λοϊζίδης για Γ. Ζ. Γεωργίου ................................................................................... ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή της η ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές τις οποίες έχει υποστεί σε ατύχημα που επισυνέβη στις 19/11/07 ως αποτέλεσμα της αμέλειας των εναγομένων. Είναι η θέση της ότι οι εναγόμενοι παρέλειψαν να φωτίσουν κατάλληλα το χώρο, να προειδοποιήσουν τους εισερχομένους ως προς την ύπαρξη σιδερένιων καγκέλων και γενικά δεν τηρούσαν τους κανόνες ασφαλείας. Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στις 23/11/11, οι εναγόμενοι παρέλειψαν να εμφανιστούν στη διαδικασία και η αγωγή ορίστηκε για απόδειξη. Κατά την απόδειξη προσκομίστηκε ένορκη δήλωση της ενάγουσας Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση Τεκμήριο 1 στην οποία επισυνάπτονται τα Τεκμήρια 1 -
- Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της στις 19/11/07 εισήλθε νόμιμα στο εργαστήριο του Αγγλο-Κυπριακού θεάτρου με σκοπό να προετοιμάσει την επερχόμενη θεατρική παράσταση κατόπινιν πρόσκλησης των εναγομένων που ήταν κάτοχοι και υπεύθυνοι για τη διαχείριση του χώρου του θεάτρου. Μετακινήθηκε προς το χώρο της γκαρνταρόμπας και λόγω μεταξύ άλλων και του φωτισμού το πόδι της παγιδεύτηκε μεταξύ ενός διπλού σιδερένιου κάγκελου το οποίο βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με αποτέλεσμα να σκοντάψει και να πέσει στο πάτωμα. Δεν υπήρχαν προειδοποιητικά σήματα. Κτύπησε με φόρα το πρόσωπο και το γόνατο της αλλά και άλλα σημεία του σώματος της και στη συνέχεια λιποθύμησε. Μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο και έτυχε εξειδικευμένων εξετάσεων. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 2, 3, που αφορούν αξονική τομογραφία, ακτινογραφία (χωρίς εικόνα οστικής λύσης) και ακτινογραφία, Τεκμήριο 4, όπου ελέγχεται ευθιασμός της Λ.Μ.Σ.Σ., παρατηρούνται οστεόφυτα και ελέγχεται σημαντικού βαθμού στένωση στο Α4 - Α5 και Α6 -Α7 μεσοσπονδύλιο διάστημα. Στις 17/6/13 την εξέτασε ο Δρ. Αθανάτος ο οποίος προέβη στα ευρήματα του Τεκμηρίου 4 σύμφωνα με την οποία η ακτινογραφία στο δεξιό γόνατο κατέδειξε μικρές οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις και η ακτινογραφία της αυχενικής μοίρας ίσιωμα της κανονικής λόρδωσης. Κατατέθηκαν φωτογραφίες, Τεκμ. 6 και 7 που δείχνουν αιματώματα στο πρόσωπο της. Κατέβαλε €400 στον Δρ. Αθάνατο. Παραθέτω αυτούσια τη γνώμη του εν λόγω γιατρού όπως φαίνεται στο πιστοποιητικό του ημερ. 17.6.13: «My present comments are based on the documents mentioned above and the history taken by Mrs Austin. The patient sustained severe injuries to her face, neck and Rt Knee after she tripped and fell onto her face on the 19.11.
- Obviously the patient sustained a head injury with loss of consciousness of unknown duration, a neck injury to a pre-existing degenerative cervical spine and minor injury to the Rt Knee. The heamatoma to the face caused the patient discomfort and affected her appearance for few weeks. Gradually these heamatomas were dissolved with time leaving no permanent signs. The injury to her neck caused strain to the cervical spine which seems that deteriorated the pre - injury condition. It is difficult to estimate the consequence of the injury to her cervical spine taking in account the pre existing changes but it is reasonable to assume that the injury had an effect on the deterioration of the spine. The injury of the knee had no fanctional effect on the joint.» Τα τραύματα στο πρόσωπο χρειάστηκαν μήνες να επουλωθούν και οι ασχολίες της ενάγουσας περιορίστηκαν αφού υπέφερε από πονοκεφάλους και ζαλάδες που συνεχίζουν μέχρι σήμερα. ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ Το θέμα της ευθύνης της εναγομένης διέπεται από τις πρόνοιες του άρθρου 51
(2)(β) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 ο οποίος κωδικοποιεί το αγγλικό κοινοδίκαιο (βλ. Λ. Π. Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ ν. Μάμα
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 70). Το πιο πάνω άρθρο, ενώ θεσμοθετεί την ύπαρξη καθήκοντος επιμέλειας του κατόχου ακινήτου έναντι όλων των προσώπων που βρίσκονται νόμιμα σ΄ αυτό ώστε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων να επηρεάζονται από την αμέλεια, δεν αναγνωρίζει τέτοιο καθήκον σε σχέση με την κατάσταση, τη συντήρηση ή την επιδιόρθωση έναντι απλού αδειούχου αλλά μόνο έναντι προσκεκλημένου. ΄Εναντι απλού αδειούχου το καθήκον περιορίζεται σε προειδοποίηση για κάθε κρυμμένο ή λανθάνοντα κίνδυνο τον οποίο ο κάτοχος γνωρίζει ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνωρίζει (βλ. Κυριακίδης ν. Tenekedzian
(1994)1 ΑΑΔ 504, Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας ν. Ανδρέα Νικήτα
(2000)1 ΑΑΔ 1712). H διάκριση μεταξύ των δύο κατηγοριών, προσκεκλημένων και απλών αδειούχων περιορίζεται στο καθήκον του κατόχου για τη στατική κατάσταση των πραγμάτων και όχι σε σχέση με τις δραστηριότητες. «Προσκεκλημένος» είναι πρόσωπο που εισέρχεται στο υποστατικό με πρόσκληση του κατόχου από το οποίο ο κάτοχος έχει κάποιο χρηματικό συμφέρον. Η πρόσκληση μπορεί να είναι γραπτή ή προφορική, ή εξυπακουόμενη, ή με συμπεριφορά. (βλ. Λ.Π Φραγκεσκίδης & Σία Λτδ ν. Μάμα (ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση η ενάγουσα ήταν προσκεκλημένη και υπήρχε καθήκον του κατόχου προς αυτήν να λάβει φροντίδα ούτως ώστε το υποστατικό να είναι εύλογα ασφαλές. Στην υπόθεση G.I.P Constructions v Neophytou and Another
(1983)I ΑΑΔ 669 υποδεικνύεται ότι ο κάτοχος υποστατικών ο οποίος επιθυμεί να περιορίσει τις κινήσεις των επισκεπτών μέσα στα υποστατικά πρέπει να το πράξει ειδικά και ρητά διαφορετικά παραμένει υπόλογος για οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστεί από τις συνέπειες των κινδύνων που ήταν λογικά προβλεπτοί. Τα πιο πάνω πηγάζουν από την αγγλική υπόθεση Stone v. Taffe
(1974)3 ALL E.R. 1016, στη σελ.
- Κρίνω ότι στη βάση των πιο πάνω η ενάγουσα απέδειξε, στη βάση ισοζυγίου την απαίτηση της. Ενώ ήταν νόμιμα προσκεκλημένη στο υποστατικό της εναγόμενης υπέστη τους τραυματισμούς που αναφέρονται στο πιστοποιητικό του Δρ. Αθάντατου. Για το ατύχημα ευθύνονται οι εναγόμενοι οι οποίοι όφειλαν να γνωρίζουν για την ύπαρξη του καγκέλου και να λάβουν λογικές προφυλάξεις για την προστασία των επισκεπτών. Σε σχέση με τις ειδικές αποζημιώσεις αναφέρω ότι η ενάγουσα έχει αποδείξει ότι έχει καταβάλει ποσό €400 σε σχέση με το οποίο έχει προσκομίσει το Τεκμήριο
- Σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο ποσό δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία και κρίνω πως δεν έχει αποδειχθεί, αφού οι αποζημιώσεις πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Χριστοφή Κούνουνα ν. Κώστα Κυριάκου & Υιός Λτδ
(2001)1 ΑΑΔ 2126. Όσον αφορά το θέμα των γενικών αποζημιώσεων οι αρχές που καθοδηγούν τα Δικαστήρια κατά τον καθορισμό του ύψους τους συνοψίζονται στην απόφαση του Εφετείου Χαριλάου ν. Νικολάου
(2003)1 ΑΑΔ 1460, στις σελίδες 1473 -
- Έχοντας υπόψη τη φύση του τραυματισμού της ενάγουσας καθώς και την χρονική διάρκεια του πόνου και ταλαιπωρίας την ενάγουσας, καταλήγω ότι το ποσό των €4000 είναι δίκαιο ποσό ως γενικές αποζημιώσεις. Με βάση τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίων των εναγομένων για (α) €4000 ως γενικές αποζημιώσεις με νόμιμο τόκο 19/11/
- (β) €400 ως ειδικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο από 17/11/
- Τέλος, επιδικάζονται έξοδα υπέρ της ενάγουσα και εναντίων των εναγομένων ως θα υπολογιστούν ως από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Μ. Παπαϊωάννου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο