Άρη Αριστοφάνους κ.α. ν. Ambiance Furnishings Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 5944/2013, 24/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: M. Aμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5944/2013 Μεταξύ:
- Άρη Αριστοφάνους
- Έλενας Αριστοφάνους Εναγόντων -και-
- Ambiance Furnishings Ltd
- Έμιλης Χατζηκωστή Εναγομένων Αίτηση Παραμερισμού ημερομηνίας 7.11.
- Ημερομηνία: 24 Φεβρουαρίου
- Εμφανίσεις: Για τις Εναγόμενες 1 και 2-Αιτήτριες: κα Μακρή. Για τους Ενάγοντες 1 και 2-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Δημητριάδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση τους, οι εναγόμενες-αιτήτριες επιδιώκουν την ακύρωση και/ή παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου, τόσο ως προς την αξίωση όσο και ως προς τα έξοδα, υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων, η οποία εκδόθηκε στις 17.10.
- Η νομική βάση της αίτησης εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, μεταξύ άλλων, Δ.17 Θ.
- Το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση της εναγόμενης 2 Έμιλης Χατζηκωστή, από τη Λευκωσία, ημερομηνίας 7.11.
- Με την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης, ημερομηνίας 7.1.2014, οι ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση φέρουν ένσταση στον αιτούμενο παραμερισμό. Οι λόγοι ένστασης στους οποίους βασίζονται οι ενάγοντες συγκεκριμενοποιούνται στο σώμα της ένστασης υπό i-ix. Η ειδοποίηση ένστασης συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα 1, Άρη Αριστοφάνους, από τη Λευκωσία, ημερομηνίας 7.1.
- Από μια αναδρομή στο ιστορικό της παρούσας αγωγής, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, διαφαίνεται ότι το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο καταχωρήθηκε κατά την 18.9.2013 και επιδόθηκε στις εναγόμενες 1 και 2 στις 24.9.
- Κατά την 8.10.2013 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης και στις 17.10.2013 εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 και υπέρ των εναγόντων 1 και 2 ως οι παράγραφοι Α και Β της Έκθεσης Απαίτησης πλέον έξοδα στο ποσό των €1326 πλέον Φ.Π.Α πλέον €22 έξοδα επίδοσης. Ακολουθεί, στις 24.10.2013, η καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 ενώ στις 7.11.2013 καταχωρήθηκαν η παρούσα αίτηση και αίτηση αναστολής της εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης του Δικαστηρίου. Στην ένορκη της δήλωση η Έμιλη Χατζηκωστή αναφέρει ότι έλαβε γνώση της ύπαρξης της παρούσας αγωγής στις 24.9.2013 με την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης και την επόμενη ημέρα αναχώρησε για προγραμματισμένο επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό όπου παρέμεινε μέχρι τις 29.9.
- Στις 2.10.2013 επικοινώνησε με το δικηγόρο της, αφού η 1.10.2013 ήταν αργία, και του ζήτησε να της ορίσει ραντεβού ώστε να του δώσει την αγωγή και να τη συμβουλεύσει για το πώς να ενεργήσει. Ο δικηγόρος της, της ανέφερε πως απουσίαζε στη Μόσχα για επαγγελματικό ταξίδι, την καθησύχασε και της είπε ότι θα αναλάμβανε ο ίδιος να μελετήσει την υπόθεση της όταν θα επέστρεφε από το ταξίδι του μια βδομάδα αργότερα συμφωνώντας να αναλάβει την υπόθεση της. Ο εν λόγω δικηγόρος είναι ο μόνος δικηγόρος τον οποίον η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι εμπιστεύεται και είναι και γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης. Τις 10.10.2013 επικοινώνησε ξανά με το δικηγόρο της για να διευθετήσει συνάντηση στο γραφείο του και να του παραδώσει αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος αλλά λόγω του βεβαρημένου του προγράμματος του, ο ίδιος της ανέφερε ότι θα μπορούσε να της ορίσει ραντεβού μια βδομάδα αργότερα διότι θα χειριζόταν την υπόθεση της προσωπικά. Η γραμματέας του όρισε τη συνάντηση στις 22.10.2013 οπόταν και η ενόρκως δηλούσα του έδωσε οδηγίες να εμφανιστεί τόσο εκ μέρους της όσο και εκ μέρους της εναγόμενης 1 και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την υπεράσπιση τους. Υπέγραψε παράλληλα το σχετικό διοριστήριο έγγραφο. Το σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε στις 24.10.2013 και την ίδια μέρα η δικηγόρος Μικαέλλα Μακρή, του δικηγορικού γραφείου του κ. Νίκου Κληρίδη, η οποία καταχώρησε την εμφάνιση εκ μέρους των εναγομένων, έλαβε γνώση, μέσω τηλεομοιότυπου των δικηγόρων των εναγόντων, ότι είχε εκδοθεί το επίδικο διάταγμα και ή απόφαση σε βάρος των εναγομένων. Κατόπιν αυτού, οι δικηγόροι της εξασφάλισαν τα σχετικά αντίγραφα των δικογράφων στις 31.10.2013 μετά από έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου και κατόπιν αιτήματος σε Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου και η ίδια έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Η ενόρκως δηλούσα, αναφέρεται περαιτέρω στη θέση της σχετικά με τον τρόπο που οι ενάγοντες ενήργησαν για εξασφάλιση απόφασης και παραθέτει με λεπτομέρεια τους ισχυρισμούς της προς υποστήριξη της θέσης ότι οι εναγόμενες έχουν καλή υπεράσπιση στην παρούσα υπόθεση. Από την πλευρά τους οι ενάγοντες παραθέτουν, μέσω της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 1, τους δικούς τους ισχυρισμούς και θέσεις σε σχέση τόσο με την ουσία της υπόθεσης όσο και με το αδικαιολόγητο της μη εμφάνισης εκ μέρους των εναγομένων που οδήγησε στην έκδοση της υπό κρίση απόφασης. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις των συνηγόρων με τις οποίες ο κάθε ένας επιχειρηματολόγησε προς υποστήριξη των θέσεων της δικής του πλευράς. Έχω με προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο και των δύο αγορεύσεων. Η Δ.17 υπό τον τίτλο "Default of appearance" ("Παράλειψη εμφάνισης") στο Θ.10 αναφέρει τα ακόλουθα: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just". Όπως εμφανώς προκύπτει από το λεκτικό της ως άνω πρόνοιας και από την άφθονη επί του θέματος νομολογία ο παραμερισμός ή όχι εκδοθείσας δικαστικής απόφασης αποτελεί θέμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία πρέπει να συντρέχουν για να ασκηθεί υπέρ του αιτούντος τον παραμερισμό απόφασης η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι πρώτο ότι ο Εναγόμενος έχει δείξει καλήν υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης και δεύτερο να δείξει ότι υπάρχει σοβαρός λόγος για τη μη εμφάνιση του στη διαδικασία ή την καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης. Στην Πολ. Έφ. 9686, ημερ. 8.8.97, Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης, αναλύονται οι σχετικές αρχές και υιοθετούνται οι αρχές όπως καθορίστηκαν στην απόφαση Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204 που τονίζουν αφενός την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουσθεί και αφετέρου την ανάγκη διασφάλισης της άνευ προσκόμματος αποπεράτωσης της δίκης η οποία είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Όπως αναφέρεται, εάν ένας διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απολεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης. Τονίζεται δε ότι όταν η συμπεριφορά του διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό απόφασης ισοδυναμεί με καταφρόνηση του Δικαστηρίου ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει την αίτηση. Όπως λέχθηκε στη Milouca (ανωτέρω): «Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεση του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. ΄Οπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση.» Πέραν των ως άνω σχετικές είναι, μεταξύ άλλων, και οι υποθέσεις Evans v. Bartlam
(1937)2 All.E.R. 646, Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961)C.L.R. 317, Cristoforou v. Kyriakouli
(1963)2 C.L.R. 159, Mine and Quarry Services Ltd v. A. Γεωργίου (Μαύρου), Πολ. Εφ. 8041, ημερ. 28.1.1983, Κάτια Χριστοφόρου κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ. Εφ. 10531, ημερ. 2.2.2000, Λουκαϊδου ν. Γερολέμου, Πολ. Εφ. 10334, ημερ. 15.3.2000, Εταιρείας Βοθροκαθαριστών Λεμεσού «Βοθροτεξ» Λτδ ν. Φαντάκη, Πολ. Εφ. 10742, ημερ. 23.3.
- Όσον αφορά το κατά πόσο έχει αποδειχτεί η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης εκ μέρους του Εναγομένου θα πρέπει να σημειωθεί ότι το τι εξετάζεται από το Δικαστήριο δεν είναι αν έχει αποδειχτεί η υπεράσπιση. Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. Στο στάδιο αυτό, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης. (Σχετική είναι η Πολ. Εφ. 10015 Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδη ημερ. 26.4.1999). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πλευρά των εναγόντων, με την αγόρευση του συνηγόρου της, αποδέχεται ότι, στο πλαίσιο των νομολογιακών αρχών που αφορούν τη διαπίστωση ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση από τις αιτήτριες χωρίς ασφαλώς να παραδέχονται ότι η εγειρόμενη υπεράσπιση των αιτητριών ευσταθεί είτε νομικά είτε πραγματικά. Έχοντας υπόψη τους ισχυρισμούς που τίθενται από την πλευρά των αιτητριών στην ένορκη δήλωση της εναγόμενης 2, κρίνω ως ορθή την ως άνω τοποθέτηση του κ. Δημητριάδη αφού όντως τα εγειρόμενα από την εναγόμενη 2 θέματα αποκαλύπτουν την ύπαρξη συζητήσιμης υπεράσπισης. Κατά συνέπεια κρίνεται ότι η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Προχωρώντας με την εξέταση και της δεύτερης σχετικής προϋπόθεσης, σαφώς προκύπτει ότι από τη χρονική στιγμή λήψης γνώσης από πλευράς των αιτητριών για την έκδοση απόφασης εναντίον τους μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, δηλαδή της λήψης μέτρων προς διόρθωση της κατάστασης, δεν παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα. Συνεπώς δεν θεωρώ ότι τίθεται θέμα καθυστέρησης από πλευράς εναγομένων στην αντίδραση τους ώστε να αποταθούν στο Δικαστήριο επιζητώντας την θεραπεία που ζητούν. Παραμένει συνεπώς η εξέταση του κατά πόσο δικαιολογείται η μη εμφάνιση τους μετά που τους επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα. Δεν αμφισβητείται στη παρούσα υπόθεση η επίδοση της αγωγής στις εναγόμενες 1 και 2, όμως παρατίθεται με λεπτομέρεια η εξήγηση για τη μη ύπαρξη εμφάνισης από μέρους τους. Θεωρώ ότι δεν υφίσταται οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταρρίπτει τους ισχυρισμούς της εναγόμενης 2, ούτε τα αναφερόμενα από τον ενάγοντα 1 με οδηγούν σε διαφορετική αντίληψη αναφορικά με τα γεγονότα. Το ζητούμενο δεν είναι να διαπιστωθεί κατά πόσο οι εναγόμενες 1 και 2 ενήργησαν λογικά ορθά αλλά το κατά πόσο η συμπεριφορά τους ήταν τέτοια που να μπορεί να χαρακτηριστεί ασυγχώρητη και περιφρονητική, μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Η εικόνα που αποκομίζω από τα όσα αναφέρθηκαν είναι ότι οι εναγόμενες δεν αδιαφόρησαν για την υπόθεση και ότι σκοπός τους ήταν να εμφανιστούν προβάλλοντας την υπεράσπιση τους. Αναμφίβολα ο χειρισμός τόσο από πλευράς εναγόμενης 2 όσο και από πλευράς του δικηγόρου της θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί λανθασμένος αφού υπήρχαν διαβήματα τα οποία μπορούσαν να ληφθούν ώστε να αποτρέπετο η έκδοση απόφασης μονομερώς. Όμως δεν είμαι σε θέση, από τα ενώπιον μου στοιχεία, να διαπιστώσω ότι η συμπεριφορά των εναγομένων ισοδυναμεί με συμπεριφορά ασυγχώρητη και περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Είναι σχετικό επίσης το ότι οι εναγόμενες έλαβαν γνώση της εκδοθείσας απόφασης λίγες μόνο μέρες μετά την έκδοση της όταν όντως καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης με καθυστέρηση 20 ημερών από το προβλεπόμενο στους θεσμούς χρόνο για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης. Με βάση όλα τα ανωτέρω, είμαι της άποψης ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη παρούσα περίπτωση θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης, δίδοντας την ευκαιρία στις εναγόμενες 1 και 2 να ακουστούν στην υπόθεση τους, παρουσιάζοντας την υπεράσπιση τους. Κρίνω ότι ουδείς από τους λόγους ένστασης ευσταθεί και ότι τα δικαιώματα των εναγόντων ουδόλως θα πληγούν ανεπανόρθωτα με το να δοθεί η ευκαιρία στις εναγόμενες 1 και 2 να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Ως εκ των ως άνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται και παραμερίζεται η απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 17.10.
- Θεωρώντας ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε περί του αντιθέτου λόγος, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων 1 και 2 και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 όλα τα απολεσθέντα έξοδα συνεπεία της παράλειψης τους (thrown away), καθώς επίσης και τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλην των εξόδων της ακρόασης της παρούσας. Τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι εναγόμενες 1 και 2 έχουν δικαίωμα καταχώρησης εγκύρου σημειώματος εμφάνισης εντός 10 ημερών από σήμερα. (Υπ.)............... Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο