← Κύπρος

H. & C. HOTELS AND CATERING COMPANY LTD ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 5451/12, 27/2/2014

H. & C. HOTELS AND CATERING COMPANY LTD ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 5451/12, 27/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A63 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 5451/12 H. & C. HOTELS AND CATERING COMPANY LTD, Eνάγoντες και

  1. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, και άλλοι 24 Εναγόμενοι -------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 4 ΙΟΥΝΙΟΥ, 2013, ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ/Η ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εναγομένους 8 και 11, Ευθύμιο Μπουλούτα και Ελευθέριο Χιλιαδάκη: Μάριος Παναγίδης για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. (Δικηγόρους Εναγομένου 8) και Μισιελλίνα Χριστοδούλου (Δικηγόρος Εναγομένου 11) Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες: Νικολέττα Νικολάου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση, οι Αιτητές εξαιτούνται (αυτούσια): «
  2. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το διάταγμα ημερομηνίας 07.01.2013 με το οποίο χορηγήθηκε άδεια στην Ενάγουσα για έκδοση και επίδοση Ειδοποίησης περί του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός Δικαιοδοσίας Κύπρου στους Αιτητές.
  3. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το διάταγμα ημερομηνίας 07.01.2013 με το οποίο χορηγήθηκε άδεια στην Ενάγουσα για υποκατάστατη επίδοση Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στους Αιτητές.
  4. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η διά υπηρεσίας ταχυμεταφοράς επίδοση της Ειδοποίησης περί του Κλητηρίου Εντάλματος στους Αιτητές για τον λόγο ότι η κατά τα ανωτέρω επίδοση ήταν παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή έγινε κατά παράβαση της ενδεδειγμένης διαδικασίας επίδοσης.
  5. Οιανδήποτε άλλην διαταγή ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δικαίαν και/ή εύλογον υπό των περιστάσεων.
  6. Έξοδα και ΦΠΑ.» Η Αίτηση στηρίζεται τόσο στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όσο και στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς που αναφέρονται σε επίδοση καθώς και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Σχετική αναφορά θα γίνει ειδικά στον καθένα απ΄ αυτούς πιο κάτω στην παρούσα Απόφαση. Η πορεία της υπόθεσης Θεωρώ ορθό όπως κατ΄ αρχάς σκιαγραφήσω την πορεία της παρούσας υπόθεσης όπως αυτή εμφαίνεται από το φάκελο δικογραφίας και είναι αδιαμφισβήτητη:
  7. Mε Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (Δ.2, θ.1) που καταχωρίστηκε στις 6.8.2012 οι Ενάγοντες επιζητούν διάφορες θεραπείες εναντίον των 25 Εναγομένων.
  8. Από τους 25 Εναγομένους, οι 17 βρίσκονται εντός Κύπρου, ενώ οι 8 βρίσκονται εκτός Κύπρου. Πρόκειται για τους Εναγομένους 5, 7, 8, 11, 14, 21, 22 και
  9. Σημειώνεται ότι σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο η αγωγή εναντίον των Εναγομένων 14, 21, 22 και 23 έχει αποσυρθεί.
  10. Με Μονομερή Αίτησή τους ημερομηνίας 14.12.2012 οι Ενάγοντες εξασφάλισαν στις 7.1.2013 τα πιο κάτω: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου για επίδοση Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή επίδοση Κλητηρίου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγομένους 5, 7, 8, 11, 14, 20, 21, 22 και
  11. (Σημειώνεται ότι στους Εναγομένους για τους οποίους ζητήθηκε σχετική άδεια συμπεριλήφθηκε και ο Εναγόμενος 20 για τον οποίο δηλώθηκε νέα διεύθυνση στην Ελλάδα αντί της αρχικής στην Κύπρο). (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος με πιστό αντίγραφο του παρόντος Διατάγματος με παράδοση στους πιο πάνω Εναγομένους μέσω υπηρεσιών αγγελιαφόρων (courier service), με τη διευκρίνιση ότι αναφορικά με τον Εναγόμενο 20 δόθηκε άδεια για επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος και όχι Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος. (Γ) Οδηγίες/Διάταγμα όπως οι εν λόγω Εναγόμενοι καταχωρίσουν Σημείωμα Εμφανίσεως εντός 30 ημερών από την επίδοση. (Δ) Οδηγίες όπως κάθε Ειδοποίηση/Αίτηση, σε περίπτωση παράλειψης καταχώρισης Σημειώματος Εμφανίσεως, θεωρείται ως δεόντως επιδοθείσα διά της ανάρτησής της στο Πινάκιο του Δικαστηρίου για περίοδο πέντε ημερών.
  12. Στις 29.4.2013 επιδόθηκαν στους Αιτητές οι οποίοι είναι Έλληνες υπήκοοι και διαμένουν στην Ελλάδα, χωριστά τα πιο κάτω έγγραφα μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφορών: (α) Επιστολή των Δικηγόρων των Εναγόντων, ημερομηνίας 22.4.2013, (β) πιστό αντίγραφο Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος, (γ) Διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 7.1.2013 το οποίο είχε εκδοθεί στα πλαίσια της Μονομερούς Αίτησης ημερομηνίας 14.12.2012,
  13. Στα έγγραφα που επιδόθηκαν στους Αιτητές δεν περιλαμβανόταν αντίγραφο της Αίτησης ημερομηνίας 14.12.
  14. Αντίγραφο της εν λόγω Αίτησης παραδόθηκε διά χειρός από τους Δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση στους Δικηγόρους των Αιτητών κατόπιν σχετικού αιτήματος των Δικηγόρων των Αιτητών. Συμπεράσματα Προχωρώ τώρα στην εξέταση των επιχειρημάτων που προέβαλαν οι δύο πλευρές και στην εξαγωγή των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης γιατί δεν καταχώρισαν Σημείωμα Εμφανίσεως υπό επιφύλαξη: Είναι γεγονός ότι οι Αιτητές-Εναγόμενοι 8 και 11 καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση χωρίς να έχει προηγηθεί η εκ μέρους τους καταχώριση είτε Σημειώματος Εμφανίσεως, είτε Σημειώματος υπό επιφύλαξη (conditional appearance). Για τον λόγον αυτόν οι Καθ΄ ων η Αίτηση ισχυρίστηκαν ότι κάποιος διάδικος, εάν επιθυμεί να αμφισβητήσει την επίδοση ή τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, θα πρέπει πρώτα να καταχωρίσει Σημείωμα Εμφανίσεως υπό επιφύλαξη. Θεωρώ ότι η απάντηση βρίσκεται στο λεκτικό της Δ.16, θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει ότι, εναγόμενος που επιθυμεί να παραμερίσει την επίδοση σ΄ αυτόν είτε του κλητηρίου εντάλματος, είτε της ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος, είτε να παραμερίσει τη διαταγή που εξουσιοδότησε τέτοια επίδοση, θα έχει δικαίωμα να καταχωρίσει αίτηση διά κλήσεως προτού εξασφαλίσει διάταγμα για καταχώριση εμφάνισης ή εμφάνισης υπό επιφύλαξη. Βλέπε επίσης Γεωργιάδης ν. Χάσικου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ.
  1. Επομένως θεωρώ ότι η ενέργεια των Αιτητών να καταχωρίσουν την παρούσα Αίτηση προτού καταχωρίσουν Σημείωμα Εμφανίσεως ή προτού αιτηθούν άδειας για καταχώριση Εμφάνισης υπό επιφύλαξη, ευρίσκεται εντός των προνοιών των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι επιτρεπτή και δεν αποτελεί τροχοπέδη στην προώθηση της παρούσας Αίτησης. Ισχυρισμοί των Αιτητών ότι η νομική βάση της Αίτησης ημερομηνίας 14.12.2012 είναι ανεπαρκής αφού δεν αναφέρονται σ΄ αυτήν οι ΕΚ 44/2001, ΕΚ 1393/07 και ο Ν.55/84, ενώ αντίθετα αυτή στηρίζεται σε Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι έχουν καταστεί ανενεργοί: Είναι γεγονός ότι η αίτηση ημερομηνίας 14.12.2012 στηρίχθηκε μόνο σε πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα στη Δ.5, θθ.9 και 10, Δ.5Α, Δ.6, θθ 1, 4, 5, 6, 7 καθώς και στη Δ.
  2. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι αποτέλεσμα έχουν στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και στην υπάρχουσα νομολογία και πρακτική η θέσπιση Ευρωπαϊκών Κανονισμών όπως των ΕΚ 44/2001 και ΕΚ 1393/
  3. Το θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Dan κ.α., Πολιτικές Εφέσεις 22-29/2013, ημερομηνίας 13.9.2013 όπου λέχθηκε ότι το ευρωπαϊκό δίκαιο που διέπει το θέμα καλύπτεται εμμέσως από τον ΕΚ 44/2001 και ευθέως από τον Ε.Κ. 1393/
  4. Ο ΕΚ 1393/2007 είναι πιο εξειδικευμένος και αφορά ευθέως στον τρόπο επίδοσης και κοινοποίησης δικαστικών και εξωδίκων εγγράφων σε αστικές υποθέσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σημειώνεται ότι στην πιο πάνω υπόθεση είχε ακολουθηθεί η διαδικασία επίδοσης που προνοείται από τον ΕΚ 1393/
  5. Στην ίδια υπόθεση, γίνεται αναφορά στην Παράγραφο 23 του Προοιμίου του ΕΚ 1393/2007 στην οποία αναφέρεται ότι ο Κανονισμός «υπερισχύει άλλων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών με το ίδιο αντικείμενο που συνάπτονται από τα κράτη μέλη». Όμως αναφέρεται ότι «ο Κανονισμός δεν εμποδίζει τη διατήρηση ή τη σύναψη από τα κράτη μέλη συμφωνιών ή διακανονισμών, με σκοπό την επιτάχυνση ή την απλούστευση των διαβιβάσεων των πράξεων, εφόσον συνάδουν με τις διατάξεις του». Μάλιστα γίνεται διαπίστωση ότι ο εν λόγω Κανονισμός δεν υιοθετεί τυπολατρική προσέγγιση των θεμάτων που εγείρονται, οι δε πιο πάνω πρόνοιες έχουν ενσωματωθεί και στον σχετικό Κανονισμό (Άρθρο 20). Το φιλελεύθερο πνεύμα του ΕΚ 1393/2007 εμφαίνεται όχι μόνο από τις πιο πάνω πρόνοιες αλλά και από το Κεφάλαιο ΙΙ το οποίο τιτλοποιείται «Δικαστικά Έγγραφα» (Judicial Documents). Το Κεφάλαιο αυτό χωρίζεται σε δύο Τμήματα (Sections). Το Τμήμα 1 προνοεί για αποστολή και επίδοση δικαστικών εγγράφων με βάση διαδικασία που περιγράφεται στα Άρθρα 4-11 που περιλαμβάνονται στο Τμήμα αυτό. Το Τμήμα 2 έχει τίτλο «Άλλοι τρόποι αποστολής και επίδοσης δικαστικών εγγράφων» και περιλαμβάνει επίδοση μέσω προξενικών και διπλωματικών αρχών (Άρθρα 12 και 13), επίδοση μέσω ταχυδρομικών υπηρεσιών (Άρθρο 14) καθώς και απευθείας επίδοση (Άρθρο 15). Είναι φανερό ότι ο ΕΚ 1393/2007 έχει σκοπό και στόχο την απλοποίηση και επιτάχυνση της επίδοσης εγγράφων (δικαστικών και εξωδικαστικών) μεταξύ των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι την θεσμοθέτηση περίπλοκων διαδικασιών. Θεωρώ ότι το Άρθρο 20 διατηρεί σε ισχύ όσες συμφωνίες και διαδικασίες προϋπήρχαν αυτού υπό την προϋπόθεση ότι αυτές δεν συγκρούονται με τις πρόνοιες του Κανονισμού. Οι δε αντίστοιχες πρόνοιες των Δ.5 και 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αποτελούν τέτοιο παράδειγμα και δεν έχουν καταστεί ανενεργές όπως οι Αιτητές τις παρουσιάζουν. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην παρούσα περίπτωση ήταν καθόλα επιτρεπτή και δεν συγκρούεται με οποιαδήποτε πρόνοια του Κανονισμού. Ούτε υπάρχει οποιαδήποτε υποχρέωση στους Ενάγοντες να προβούν στην επίδοση των εγγράφων με βάση τα Άρθρα 3, 6 και 7 του Κυρωτικού της Σύμβασης Νομικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας σε θέματα Αστικού, Οικογενειακού, Εμπορικού και Ποινικού Δικαίου, Ν.55/
  6. Ο Ν.55/84 όντως προνοεί για τρόπους επίδοσης εγγράφων μεταξύ Κυπριακής και Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά δίδει ακόμη μία επιλογή στους διαδίκους και δεν τους επιβάλλει υποχρέωση να ακολουθήσουν τις πρόνοιές του. Ισχυρισμός των Αιτητών ότι στα έγγραφα που επιδόθηκαν δεν περιλαμβανόταν η αρχική Αίτηση ημερομηνίας 14.12.2012 κατά παράβαση της Δ.48, θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Είναι παραδεκτό ότι στα έγγραφα που επιδόθηκαν στους Αιτητές δεν περιλαμβάνεται η Αίτηση ημερομηνίας 14.12.2012 ούτε η Ένορκη Δήλωση που την συνόδευε. Αυτό αποτελεί παραβίαση των προνοιών της Δ.48, θ.
  7. Στο σημείο που διαφωνούν οι δύο πλευρές είναι στις συνέπειες της μη συμμόρφωσης με την πιο πάνω πρόνοια. Αποτελεί θέση των Αιτητών ότι η πιο πάνω παράλειψη είναι μοιραία και θα πρέπει να οδηγήσει σε παραμερισμό της επίδοσης. Επισημαίνω στο σημείο αυτό ότι είναι επίσης παραδεκτό ότι αντίγραφο της εν λόγω Αίτησης παραδόθηκε δια χειρός στους Δικηγόρους των Αιτητών πριν από την καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Κατά συνέπεια οι Δικηγόροι των Αιτητών είχαν στην κατοχή τους όλα τα σχετικά έγγραφα όταν καταχώριζαν την παρούσα Αίτηση. Το θέμα θεωρώ ότι έχει επιλυθεί στην Αlpha Bank
(2013), πιο πάνω, όπου λέχθηκε ότι το σημαντικό είναι η Αίτηση να έχει περιέλθει σε γνώση των Αιτητών. Σε τέτοια περίπτωση η παράλειψη αυτοθεραπεύεται και δεν τίθεται πλέον θέμα υποβολής αίτησης για περαιτέρω θεραπεία όπως, για παράδειγμα, με βάση τη Δ.
  1. Καταλήγω ότι και αυτός ο λόγος στον οποίο στηρίζεται η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ισχυρισμός των Αιτητών ότι επιδόθηκε Ειδοποίηση Κλητηρίου Εντάλματος και όχι το ίδιο το Κλητήριο Ένταλμα: Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοούν για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατη επίδοση δεν έχουν καταστεί ανενεργοί, αλλά παραμένουν σε ισχύ (Δ.5, 5Α, 6). Κατά συνέπεια και η Δ.6, θ.6 που προνοεί για επίδοση Ειδοποίησης Κλητηρίου Εντάλματος είναι σε ισχύ και είναι με βάση αυτή που εκδόθηκε το Διάταγμα της αδελφής Προέδρου στις 7.1.
  2. Οι πρόνοιες του εν λόγω Διατάγματος ακολουθήθηκαν από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση. Το θέμα αντιμετωπίστηκε με τον πιο κάτω τρόπο από τον Ερωτοκρίτου, Δ., στην Alpha Bank
(2013), πιο πάνω: «Ο ίδιος ο ΕΚ 1393/07 δεν κατονομάζει τα έγγραφα που θα πρέπει να επιδοθούν σε κάθε περίπτωση. Επομένως προκύπτει σαφώς ότι τα έγγραφα που θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να επιδίδονται, είναι αυτά που καθορίζονται στο διάταγμα του δικαστηρίου που διατάζει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και κάθε έγγραφο που προβλέπεται από την εκάστοτε εθνική νομοθεσία ή διαδικαστικούς κανονισμούς.» Κατά συνέπεια και αυτός ο λόγος που προβάλλουν οι Αιτητές απορρίπτεται, εφόσον οι Καθ΄ ων η Αίτηση συμμορφώθηκαν με τους όρους του εκδοθέντος Διατάγματος. Αντικανονικότητα Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση ημερομηνίας 14.12.2012: Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η εν λόγω Ένορκη Δήλωση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και δεν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο με δεδομένο ότι για ουσιώδη γεγονότα δεν αποκαλύπτεται η πηγή γνώσης της ενόρκως δηλούσας και/ή για άλλα ουσιώδη γεγονότα η πηγή γνώσης της είναι γενική και αόριστη και δεν ικανοποιεί την προϋπόθεση αποκάλυψης της πηγής των πληροφοριών της. Την Ένορκη Δήλωση που έγινε προς υποστήριξη της Αίτησης ημερομηνίας 14.12.2012 την έκανε η Γεωργία Νεοπτολαίμου, Διευθύντρια των Εναγόντων. Μπορεί μεν να μην αναφέρεται ρητά στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση ότι τα γεγονότα τα οποία αναφέρει η ενόρκως δηλούσα εμπίπτουν στην προσωπική της γνώση αλλά τα περιγράφει με σαφήνεια, εκεί δε που η γνώση της προέρχεται από άλλη πηγή όπως για παράδειγμα τους δικηγόρους των Εναγόντων, το αναφέρει ρητά. Παρόμοιο θέμα είχε εγερθεί στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χαραλάμπους κ.α.
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 829. Στην υπόθεση αυτήν, σε αίτηση για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρισης Σημειώματος Εμφανίσεως, το Πρωτόδικο Δικαστήριο είχε απορρίψει το αίτημα με το δικαιολογητικό της ανεπάρκειας της Ένορκης Δήλωσης επειδή σ΄ αυτήν δεν αναφερόταν κατά πόσο ο ενόρκως δηλών είχε προσωπική γνώση των γεγονότων που αναφέρονταν σ΄ αυτήν. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την εν λόγω απόφαση αναφέροντας τα ακόλουθα: (σελίδα 839). «Ο σκοπός στον οποίο φαίνεται να στοχεύουν οι πρόνοιες της Δ.39, θ.2 είναι άλλος. Δεν μπορεί να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κάτι που ένας ενόρκως δηλών έχει πληροφορηθεί χωρίς να αναφέρει με ποίον τρόπο το πληροφορήθηκε, ούτε και κάτι που ο ομνύων εκφέρει ως άποψη ή πεποίθηση, χωρίς να διευκρινίζει πού την βασίζει. Στην υπό εξέταση περίπτωση, η πηγή πληροφόρησης του ομνύοντα είναι φανερή και έχει παρουσιαστεί προς έλεγχο του Δικαστηρίου μέσω των επισυναφθέντων εγγράφων. Σημειώνουμε περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει, η σημασία της πιο πάνω προϋπόθεσης έχει μειωθεί, μετά που η εξ ακοής μαρτυρία κατέστη γενικά αποδεκτή διά νόμου [Περί Αποδείξεως (Τροποποιητικός) Νόμος αρ. 32(Ι)/2004].» Κατά συνέπεια και αυτός ο λόγος στον οποίο στηρίζεται η Αίτηση απορρίπτεται. Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει γι΄ αυτό και απορρίπτεται με Έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόντων και σε βάρος των Αιτητών αλληλέγγυα και/ή χωριστά όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.