ΜΙΓΙΑΡΗ ΛΤΔ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2804/13, 12/2/2014

ΜΙΓΙΑΡΗ ΛΤΔ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2804/13, 12/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαμιχαήλ, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2804/13 Μεταξύ:- ΜΙΓΙΑΡΗ ΛΤΔ Ενάγουσας - και -

1. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
2. ΝΤΙΝΟ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗ
3. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ
4. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
5. ΠΑΝΙΚΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
6. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 30.04.2013 και αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 30.4.13 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12.02.2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κος Χρ. Θεοδώρου (για να ακούσει απόφαση κα Πετρίδου) Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενους 1: κα Πολυβίου (για να ακούσει απόφαση κα Παρπαρίνου) Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενους 2, 3 και 5: κος Χατζηνέστωρος Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενους 4 και 6: κα Φλωρέντζου ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή τους που καταχωρήθηκε στις 30/04/13 οι Ενάγοντες επιδιώκουν τις ακόλουθες θεραπείες: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 ή/και 2 ή/και 3 να μετατρέψουν ή/και μηδενίσουν ή/και αντικαταστήσουν τα ποσά που βρίσκονται κατατεθειμένα στην Εναγομένη 1 σε λογαριασμούς της Ενάγουσας σε μετοχές τάξεως Α΄ της Εναγομένης 1 ή/και σε τίτλους όπως προβλέπει το περί Διάσωσης με Ίδια Μέσα της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Διατάγματος του 2013 (Κ.Δ.Π.103/2013) και/ή δυνάμει οποιουδήποτε άλλου διατάγματος των Εναγομένων 3, 4, 5 και 6 αναφορικά με την εφαρμογή ή λήψη οποιωνδήποτε μέτρων εξυγίανσης της Εναγομένης 1 ή/και οποιουδήποτε άλλου πιστωτικού ιδρύματος. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους από του να μεταβιβάσουν στην Εναγομένη 1 τις υποχρεώσεις της Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ σε σχέση με την παροχή έκτακτης ρευστότητας από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου μέσω του μηχανισμού έκτακτης ρευστότητας και των υποχρεώσεων της Λαϊκής Τράπεζας έναντι οποιουδήποτε προσώπου το οποίο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 8 των περί Λειτουργίας Σχεδίου Προστασίας Καταθέσεων και Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Κανονισμών 2013 μέχρι του ποσού των €100.000 ανά καταθέτη κατά τα προβλεπόμενα του περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ Διατάγματος του 2013 (Κ.Δ.Π.104/2013). Γ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η οποιαδήποτε επέμβαση επί των λογαριασμών της Ενάγουσας ή/και ο οποιοσδήποτε μηδενισμός ή/και περιορισμός των πιστωτικών υπολοίπων των λογαριασμών ή/και μέρος τους ή/και η μετατροπή του ποσού των λογαριασμών ή/και μέρος τους ή/και η μετατροπή του ποσού των λογαριασμών ή/και μέρος τους σε μετοχές της Εναγομένη 1 ή/και σε οποιοδήποτε άλλο αξιόγραφο ή/και τίτλο ή/και περιουσιακό στοιχείο οποιασδήποτε φύσης, παραβιάζει ή/και αντίκειται στις πρόνοιες του άρθρου 23 του Συντάγματος. Δ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 είναι αντισυνταγματικός καθότι παραβιάζει τα άρθρα 1Α, 23, 24, 25, 28, 30, 33 και 35 του Συντάγματος, το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα άρθρα 6, 13, 14 και 34 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και τα άρθρα 15, 16, 17 20, 21, 45 και 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ε) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το άρθρο 32 του Τραπεζικών Εργασιών Νόμων 1997-2013 και τα Άρθρα 29 και 30 του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 είναι αντισυνταγματικά καθότι προσκρούουν στις διατάξεις του άρθρου 33 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση». Με μονομερή αίτηση της ίδιας ημερομηνίας (30/04/13), εξασφάλισαν 2 μέρες αργότερα, στις 2/5/14, το ακόλουθο διάταγμα από 4 συνολικά διατάγματα στα οποία εσκοπούσαν με την καταχώρησή της: «Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 ή/και 2 ή/και 3 ή/και Διευθυντές ή/και αντιπροσώπους ή/και τους υπαλλήλους ή/και εντολοδόχους τους από του να μειώσουν ή/και εξαλείψουν ή/και μετατρέψουν ή/και μηδενίσουν ή/και αντικαταστήσουν ή/και με οποιονδήποτε τρόπο επέμβουν επί των καταθέσεων ή/και των πιστωτικών υπολοίπων ή/και των λογαριασμών που η ως άνω Αιτήτρια, διατηρεί με την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ή/και να προχωρήσουν σε αναδρομική ή άλλη μετατροπή μέρους του πιστωτικού υπολοίπου των εν λόγω λογαριασμών σε μετοχές της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Τάξεως Α΄, ή/και που να αναστέλλει την εφαρμογή του περί Διάσωσης με Ίδια Μέσα της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Διατάγματος του 2013 (Κ.Δ.Π.103/2013) σε σχέση με τους ως άνω λογαριασμούς της Ενάγουσας στην Εναγόμενη 1, ή/και χωρίς να προηγηθεί ο καθορισμός ή/και η απόδοση δίκαιης ή/ή εύλογης αποζημίωσης στην Ενάγουσα από αρμόδιο δικαστήριο, μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στην παρούσα Αγωγή ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου». Μετά από ενστάσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση 1, 3, 4, 5, 6 στην εξακολούθηση τις ισχύος του ακολούθησε ακρόαση για την οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος και την έκδοση των λοιπών 3 αιτουμένων διαταγμάτων και/ή την παύση της ισχύος του και απόρριψη της αίτησης ως προς τα λοιπά αιτητικά αυτής. Κατά την ακροαματική διαδικασία ο κ. Θεοδώρου για τους Ενάγοντες-Αιτητές επικεντρώθηκε στην αντισυνταγματικότητα του νόμου και τη βαριά και σοβαρή αμέλεια, τον δόλο και την κακοπιστία του κράτους και της αρχής εξυγίανσης (Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου), ως επίσης και της Τράπεζας Κύπρου στην οποία ήταν οι καταθέσεις των Εναγόντων πράγμα που ικανοποιεί σύμφωνα με τον κ. Θεοδώρου τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για την οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος εμφανιζόμενος έτοιμος να αποσύρει τα άλλα 3 αιτητικά της αίτησής του. Θα πρέπει να λεχθεί ότι το παρόν στάδιο της διαδικασίας δεν είναι το κατάλληλο και πρόσφορο για την αμφισβήτηση της συνταγματικότητας του νόμου Ν.17(Ι)/2013 ούτε της νομιμότητας των εκδοθέντων από την Εναγομένη 3 (Αρχή Εξυγίανσης), δυνάμει του Νόμου αυτού Διαταγμάτων. Η Εναγόμενη 3-Καθ΄ ης η Αίτηση, ως Αρχή Εξυγίανσης, διαχειρίστηκε τον επίδικο λογαριασμό σύμφωνα με τον νόμο και τα ισχύοντα Διατάγματα και στην περίπτωση των Εναγόντων όλα έγιναν σύννομα (βλέπε Ν.17(Ι)/13)χωρίς να υπάρχει μάλιστα η παραμικρή δυνατότητα μη συμμόρφωσης της Εναγομένης 1 στα εκδοθέντα δυνάμει του Νόμου διατάγματα. Η εκτεταμένη επίσης ενασχόληση των Αιτητών με τη συνταγματικότητα και νομική πτυχή της υπόθεσης αντενδείκνυται διότι το παρόν στάδιο της επίδικης αίτησης δεν προσφέρεται για την επίλυση εις βάθος νομικών και/ή πολύ περισσότερο συνταγματικών θεμάτων. Συνεπώς το στάδιο αυτό είναι παντελώς απρόσφορο και ακατάλληλο για την εξέταση της ουσιαστικής και νομικής πλευράς του θέματος. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της κάθε πλευράς θα πρέπει να αφεθούν να διαγνωσθούν κατά τη δίκη. Τα θέματα της εξυγίανσης είναι πολύπλοκα, νεοφανή και πρωτόγνωρα και δεν μπορούν να λυθούν με συνοπτικές διαδικασίες. Οι σχετικές νομοθεσίες που διέπουν την εξυγίανση είναι εκτεταμένες και δυσνόητες με σοβαρές επιπτώσεις στην προσπάθεια οικονομικής επιβίωσης του τόπου μας. Στο στάδιο αυτό δεν είναι ορθό για το Δικαστήριο να αποφασίσει αντικρουόμενα ζητήματα ή δύσκολα νομικά θέματα τα οποία χρειάζονται λεπτομερή νομική επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτά είναι ζητήματα που θα εξεταστούν κατά τη δίκη. Υπάρχει σωρεία πλέον αποφάσεων Επαρχιακών Δικαστηρίων από τις οποίες παρά την εισήγηση του κ. Θεοδώρου δεν είμαι διατεθειμένος να αποστώ. Θεωρώ ότι το θέμα έχει ξεκαθαρίσει με την απόφαση της πλήρους ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Υπόθεση 551/13, Χριστοδούλου κ.ά. ν. Κεντρικής Τράπεζας κ.ά., ημερομηνίας 7/6/13, που με λεπτομέρεια εκτέθηκαν τα γεγονότα που οδήγησαν στην απομείωση των καταθέσεων των Τραπεζών. «Την 25/06/2012 η Δημοκρατία, αντιμετωπίζοντας τα σοβαρότατα προβλήματα τα οποία προέκυψαν το τελευταίο έτος ως εκ της αδυναμίας της να χρηματοδοτήσει τις ανάγκες της και να επιλύσει τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και δη της Λαϊκής Τράπεζας και της Τράπεζας Κύπρου, σε συνδυασμό και με χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας και των δημοσιονομικών, απεφάσισε και απευθύνθηκε για οικονομική βοήθεια στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης των χωρών του Ευρώ - Eurogroup - (EFSM&/ESM) και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πολύμηνες διαπραγματεύσεις οδήγησαν σε προκαταρκτικό Μνημόνιο Συναντίληψης το Νοέμβριο του
7. Στην πορεία των πραγμάτων όμως, και εφ΄ όσον δεν επήρχετο οριστική κατάληξη, τα προβλήματα συνεχώς επιδεινώνοντο, με αυξημένες ανάγκες και πιέσεις κάλυψης των τρεχουσών υποχρεώσεων ως προς τα κρατικά δάνεια και τα δημοσιονομικά και με σοβαρή επιδείνωση των αφορώντων τις εν λόγω Τράπεζες λόγω μειωμένης ρευστότητας και συνεχιζομένων μεγάλων εκροών καταθέσεων όπως και μεγάλων κεφαλαιακών ελλειμμάτων τα οποία κατεδείχθησαν και σε μελέτη του οίκου PIMCO την 1/2/
8. Η ήδη από καιρού αναληφθείσα προσφυγή στην έκτακτη ρευστότητα που παρέχεται από την Κεντρική Τράπεζα, με τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στο Emergency Liquidity Assistance (ELA) για σκοπούς στήριξης της Λαϊκής Τράπεζας συνεχίσθηκε και επεκτάθηκε το Φεβρουάριο του 2013 και στην Τράπεζα Κύπρου. Ήταν με το ούτω συνολικά διαμορφωθέν υπόβαθρο, που την 16/3/2013 η Κυβέρνηση κατέληξε σε πολιτική συμφωνία με το Eurogroup στη βάση προγράμματος οικονομικής προσαρμογής που περιλάμβανε, αφ΄ ενός την παροχή οικονομικής βοήθειας €10.000.000.000 από το Eurogroup με ενδεχόμενη συνεισφορά και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και αφ΄ ετέρου τη λήψη μέτρων από τη Δημοκρατία στη βάση ιδίων πόρων και δημοσιονομικών πολιτικών, περιλαμβανομένου ενός one-off stability levy επί όλων των καταθέσεων, ανασφάλιστων όσο και ασφαλισμένων. Νομοσχέδιο όμως, το οποίο η Κυβέρνηση παρουσίασε στη Βουλή προς υλοποίηση της εν λόγω συμφωνίας, απερρίφθη από τη Βουλή την 19.3.
9. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απεφάσισε τότε την 21.3.2013 να διατηρήσει την έκτακτη παροχή ρευστότητας μέσω του ELA μόνο μέχρι την 25.3.2013, εκτός αν ετίθετο σε ισχύ πρόγραμμα της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. που θα διασφάλιζε τη φερεγγυότητα των εν λόγω τραπεζών. Να σημειωθεί ότι η Λαϊκή Τράπεζα είχε ήδη αξιοποιήσει όλα τα ενέχυρα της για απορρόφηση έκτακτης ρευστότητας και μάλιστα η Δημοκρατία της παρείχε και συνολική κρατική εγγύηση €1.000.000.000 για έκδοση ομολόγων για το σκοπό αυτό. Η εικόνα που προέκυπτε ήταν λοιπόν εκείνη του βεβαίου κινδύνου άμεσης χρεοκοπίας της Λαϊκής Τράπεζας και κατά συνέπεια και της Δημοκρατίας ως εγγυητού της σε σχέση με τα εν λόγω ομόλογα αλλά και ως υπόχρεας δυνάμει των δικών της κρατικών ομολόγων, με αλυσιδωτές επιπτώσεις στην Τράπεζα Κύπρου αλλά και σε ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα και το κράτος. Οι επιπτώσεις θα αντανακλούσαν όχι μόνο στις ανασφάλιστες αλλά και στις ασφαλισμένες καταθέσεις, αφού δεν θα υπήρχαν τα διαθέσιμα κρατικά ποσά προς κάλυψη των, δυνάμει των σχετικών Σχεδίων Προστασίας Καταθέσεων. Οι εξελίξεις ακολούθησαν αμέσως. Την επομένη 22.3.2013 η Βουλή ψήφισε νόμους που αφορούσαν προσπάθεια διάσωσης της οικονομίας και περιλάμβαναν τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 (Ν.17(Ι)/2013)(εν τοις εφεξοίς «ο Νόμος»), δημοσιευθέντα την ίδια ημέρα. Την 25.3.2013 επετεύχθη νέα πολιτική συμφωνία της Κυβέρνησης με το Eurogroup στη βάση προγράμματος οικονομικής προσαρμογής που περιλάμβανε, αφ΄ ενός την παροχή της ίδιας οικονομικής βοήθειας των €10.000.000.000, και αφ΄ ετέρου τη λήψη μέτρων από τη Δημοκρατία στη βάση ίδιων πόρων και πολιτικών, περιλαμβανομένων των ακολούθων, περιεχομένων στο σχετικό εκδοθέν Eurogroup Statement on Cyprus: «
10. Laiki will be resolved immediately - with full contribution of equity shareholders, bond holders and uninsured depositors - based on a decision by the Central Bank of Cyprus, using the newly adopted Bank Resolution Framework.
11. Laiki will be split into a good bank and a bad bank. The bad bank will be run down over time.
12. The good bank will be folded into Bank of Cyprus (BoC), using the Bank Resolution Framework, after having heard the Boards of Directors of BoC and Laiki. It will take 9 bn Euros of ELA with it. Only uninsured deposits in BoC will remain frozen until recapitalisation has been effected, and may subsequently be subject to appropriate conditions.
13. The Governing Council of the ECB will provide liquidity to the BoC in line with applicable rules.
14. BoC will be recapitalised through a deposit/equity conversion of uninsured deposits with full contribution of equity shareholders and bond holders.
15. The conversion will be such that a capital ratio of 9% is secured by the end of the programme.
16. All insured depositors in all banks will be fully protected in accordance with the relevant EU legislation.
17. The programme money (up to 10bn Euros) will not be used to recapitalize Laiki and Bank of Cyprus».» Η απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι καταλυτική για την τύχη των εκκρεμουσών κατά την έκδοσή της (07/06/13), ενδιάμεσων αιτήσεων για έκδοση ή διατήρηση απαγορευτικών της απομείωσης διαταγμάτων των Δικαστηρίων. Από τη στιγμή που, σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας στη Χριστοδούλου (ανωτέρω), οι καταθέτες είναι πιστωτές της Τράπεζας και δεν έχουν δικαίωμα στα συγκεκριμένα χρήματα των λογαριασμών τους και το μόνο στο οποίο πιθανόν δικαιούνται είναι αποζημιώσεις, η δε απομείωση συντελέστηκε στις 06:10 πμ της 29/03/13 (πριν καν οι Ενάγοντες-Αιτητές αιτηθούν την μη απομείωση των καταθέσεών τους), δεν υπάρχει κανένας λόγος εξακολούθησης της ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος ή οποιωνδήποτε άλλων παρόμοιας φύσεως απαγορευτικών διαταγμάτων. Τυχόν επιτυχία των Εναγόντων στο τέλος της διαδικασίας θα συνεπάγεται και τον καθορισμό των όποιων αποζημιώσεων δικαιούνται συνεπεία του ισχυριζόμενου δόλου, ή αμέλειας, ή κακοπιστίας των Εναγομένων-Καθ΄ ων η Αίτηση. Η έκδοση και η διατήρηση της ισχύος ενός διατάγματος το οποίο αναστέλλει την ισχύ μιας νομοθετικής πράξης η οποία ειρήσθω εν παρόδω να λεχθεί ότι δεν έχει κριθεί αντισυνταγματική δεν είναι επιτρεπτή. Η αμφισβήτηση της αντισυνταγματικότητας ενός νόμου (προς τον οποίο οι Εναγόμενοι 1 είχαν άμεση υποχρέωση συμμόρφωσης) δεν αναστέλλει την ισχύ του (Βλέπε E. Efthymiou Enterprises Ltd v. Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου κ.ά., 1998 (Αρ. 2) 1 ΑΑΔ 1596, 1601). Κατά συνέπεια η οριστικοποίηση του διατάγματος ως ενδιάμεσης θεραπείας (ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η απομείωση έχει συντελεστεί από τις 06.10 πμ της 29.03.2013 καθιστώντας την αίτηση ουσιαστικά άνευ αντικειμένου), θα ισοδυναμούσε με παράβαση των σχετικών νόμων και κανονισμών και παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας και μάλιστα σε ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας στις δύο άλλες εξουσίες του κράτους (Εκτελεστική και Νομοθετική). Στα πλαίσια μιας αιτούμενης θεραπείας τα πράγματα κρίνονται μόνο εκ πρώτης όψεως ως ενδείξεις δικαιωμάτων και δεν είναι δυνατόν να γίνει ουσιαστική ανάλυση που επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι το Δικαστήριο στερείται το δικαιοδοτικό πλαίσιο να εκδώσει ή να διατηρήσει σε ισχύ οποιοδήποτε διάταγμα αναστέλλοντας την ισχύ οποιουδήποτε νόμου ο οποίος τεκμαίρεται συνταγματικός. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να εξετάσει την ύπαρξη ή μη των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
18. Η έλλειψη δικαιοδοτικού πλαισίου είναι καταλυτική στην απόρριψη της αίτησης και την παύση της ισχύος του εκδοθέντος μονομερώς διατάγματος. Τα έξοδα θεωρώ δίκαιο να είναι έξοδα δίκης και να καταβληθούν προς τον επιτυχόντα διάδικο μετά το τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο