MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO. LTD κ.α. ν. Ζήνων Σωκράτη Ηλιάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2/2013, 5/2/2014

(2)και

(9), στους φακέλους δικογραφίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του Αιτητή, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: 1) Είμαι διάδικος στην αγωγή ειδικού μητρώου ΕΔ Λευκωσίας αρ 2/2013 (πρώην 993/05 Ε. Δ. Αμμοχώστου (στο εξής η «993/05»), στην αγωγή 5742/08 Ε. Δ. Λευκωσίας (στο εξής η «5742/08») και στην αγωγή Εδ Λευκωσίας αρ 7677/2009 (στο εξής η «7677 /2009»). 2) Τα γεγονότα που παραθέτω πιο κάτω τα γνωρίζω προσωπικά και από πληροφορίες που έλαβα από τους δικηγόρους μου. 3) Στην αγωγή αρ. 993/05 η εκεί ενάγουσα που είναι Τράπεζα αξιώνει από εμένα διάφορα ποσά τα οποία κατ' ισχυρισμό τις οφείλονται ως υπόλοιπα λογαριασμών. Παραπέμπω στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης που βρίσκεται στο φάκελο δικογραφίας.. 4) Με την υπεράσπιση στην 993/05 επιχείρησα να αξιώσω και αξίωσα δια ανταπαιτήσεως από τους (

1. i)Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, (
2. ii)Λαϊκή Επενδυτική ΕΠΕΥ Δημόσια Εταιρεία Λτδ και (iii) Κωστάκη Λοϊζου αποζημιώσεις για τους λόγους που εμφαίνονται στο εν λόγω δικόγραφο. Παραπέμπω στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση που βρίσκεται στο φάκελο δικογραφίας 5) Την 3/6/08, μετά από αίτηση του τότε εξ ανταπαιτήσεως εναγομένου 3, Κωστάκη Λοϊζου, το Ε.Δ Αμμοχώστου αποφάσισε τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης εναντίον του και την διαγραφή του ονόματος του από τον τίτλο της αγωγής. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης βρίσκεται στο φάκελο δικογραφίας η («Ενδιάμεση Απόφαση »). 6) Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω την 8/10/08 καταχώρησα την 5742/08 με την οποία αξιώνω από τους (
3. i)Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, (
4. ii)Λαϊκή Επενδυτική ΕΠΕΥ Δημόσια Εταιρεία Λτδ και (iii) Κωστάκη Λοϊζου γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία πράξεων και/η παραλήψεων και/η δόλου και/η συνωμοσίας των εναγομένων. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της έκθεσης απαίτησης. 7) Η 5742/08 ηγέρθη για να απαιτήσω ουσιαστικά τις ίδιες αξιώσεις με αυτές στην 993/05 οι οποίες με την Ενδιάμεση Απόφαση έχουν αποκλειστεί σε σχέση με τον Κωστάκη Λοϊζου στην 993/05.. 8) Στην 5742/08 οι εναγόμενοι 2 και 3 έχουν εγείρει με την υπεράσπισή τους θέμα κατάχρησης διαδικασίας αλλά και παραγραφής της απαίτησης. 9) Στις 18/2/13 το δικαστήριο Λευκωσίας στην 5742/08 απέρριψε την αγωγή κατά των (
5. i)Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, (
6. ii)Λαϊκή Επενδυτική ΕΠΕΥ Δημόσια Εταιρεία Λτδ ως καταχρηστική δεδομένης της 993/05. Αντίγραφο της απόφασης επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2 10) Στην 7677/2009 ο Κωστάκης Λοΐζου διεκδικεί από εμένα ,δήθεν δυνάμει δανείου, τα ποσά που εγώ ισχυρίζομαι στις 993/05 και 5742/08 ότι παράνομα και εν αγνοία μου κατέθετε σε δικό μου λογαριασμό με την Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ που ανοίχτηκε εν αγνοία μου για να τον διευκολύνει στα παιχνίδια που έκανε στις μετοχές της ΛΟΥΗΣ. Αντίγραφο της απαίτησης και της υπεράσπισης επισυνάπτω ως Τεκμήρια 3 και 4. 11) Οι δόλιες και/ή παράνομες ενέργειες του Κωστάκη Λοΐζου και συνεργατών του MARFIN POPULAR BANK PUBLIC LTD και ΛΑΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ Ε.Π.Ε.Υ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ είναι επίδικες και στις τρείς αγωγές και είναι το κεντρικό σημείο της διαφοράς. Ο Κωστάκης Λοΐζου είναι διευθυντής και κύριος μέτοχος της ενάγουσας και στην ουσία το alter ego της αφού κατέχει τις 4,999,994 από τα 5,000,000 μετοχές της. 12) Εξ ' όσων καλύτερα γνωρίζω και από ότι με πληροφορούν οι δικηγόροι μου είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης αλλά και νομικά και νομολογιακά επιτρεπτό να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η Αίτηση αντιμετώπισε την ένσταση των MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ("Η Ένσταση της MARFIN"), Κωστάκη Λοΐζου ("η Ένσταση Λοΐζου") και CLIN COMPANY LTD ("η Ένσταση της CLIN"). Η Ένσταση της MARFIN βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14, θθ.2-5, Δ.48, θθ. 1, 2, 4, 7 και 9(e), Δ.59 και Δ.64, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική νομολογία, καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες και τη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της Ένστασης της MARFIN είναι οι ακόλουθοι: 1. Η Αίτηση του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή ανυπόστατη και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή πάσχουσα, και/ή έρχεται σε αντιδιαστολή με τις σχετικές πρόνοιες και/ή δεν τηρεί τις προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό, αυτές που θέτει η Δ.14, κ. 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ.Π.Δ.») για την έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών. 2. Υπάρχει Αποκλεισμός από Δεδικασμένο (Per rem judicatam) καθ' ότι το επίδικο θέμα που εγείρεται με την Αίτηση σε ότι αφορά την συνένωση της Παρούσας Αγωγής με την Αγωγή 5742/2008 του Ε.Δ. Λευκωσίας, έχει αποφασιστεί δικαστικά με τελεσίδικο τρόπο σε δίκη μεταξύ των διαδίκων από Δικαστήριο που είχε αποκλειστική ή συντρέχουσα δικαιοδοσία να επιληφθεί του θέματος: (α) από το Ε.Δ. Αμμοχώστου στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, με την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 03/06/2008, και (β) από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της πρωτογενούς Αίτησης του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή με αριθμό 81/2011 με την απόφαση του ημερομηνίας 20/07/2012. Ως εκ τούτου, το ίδιο ζήτημα δεν μπορεί να επανεμφανίζεται άμεσα για δίκη μεταξύ των ίδιων διαδίκων. 3. Η αίτηση αποτελεί κακόπιστο και καταχρηστικό διαδικαστικό διάβημα: (α) καθ' ότι η ανταπαίτηση που έστρεψε ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής εναντίον του κ. Κωστάκη Λοΐζου στα πλαίσια της Παρούσας Αγωγής, τον οποίον είχε συνενώσει ως εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενο, αποκλείστηκε και διαχωρίστηκε από το Δικαστήριο - με αποτέλεσμα αυτός να διαγραφεί από διάδικος στην παρούσα, με την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 03/06/2008 και (β) αφού παρόμοιο αίτημα είχε υποβληθεί από τον Ενάγοντα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο/Αιτητή και απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, στα πλαίσια της πρωτογενούς Αίτησης του με αριθμό 81/2011, με την απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/07/2012. 4. Υπάρχει Αποκλεισμός λόγω ιδιότητας των διαδίκων, καθ' ότι οι ενάγοντες και οι εναγόμενοι είναι διαφορετικοί και στις τρεις πολιτικές αγωγές ή/και έχουν αντίστροφες ιδιότητες ή/και αυτοί δεν ταυτίζονται. Ενάγοντας στην Παρούσα Αγωγή είναι η MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, στην αγωγή 5742/2008 του Ε.Δ. Λευκωσίας ενάγοντας είναι ο εδώ Εναγόμενος, ΖΗΝΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΗΛΙΑΔΗ και στην αγωγή 7677/2009 του Ε.Δ. Λευκωσίας ενάγοντας είναι η CLIN COMPANY LTD. Ως εκ τούτου είναι αθέμιτο ή/και αδύνατον ή/και ανέφικτο να συνενωθούν οι η υπό αναφορά στην Αίτηση αγωγές, ειδικότερα εν όψει και του γεγονότος ότι: (α) η μία αγωγή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανταπαίτηση στην άλλη (δηλαδή στην Παρούσα Αγωγή), αφ' ης στιγμής η δεύτερη αγωγή, η αγωγή 5742/2008 του Ε.Δ. Λευκωσίας, στρέφεται από τον Εναγόμενο/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή εναντίον διαφορετικού προσώπου, του κ. ΚΩΣΤΑΚΗ ΛΟΪΖΟΥ, ενώ η τρίτη αγωγή, η αγωγή 7677/2009 του Ε.Δ. Λευκωσίας, δεν εγείρεται καν από τον ίδιο τον Εναγόμενο/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή ή την Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση (μάλιστα η Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση στην εν λόγω αγωγή δεν είναι καν διάδικος), αλλά από την εταιρεία CLIN COMPANY LTD και στρέφεται εναντίον του ιδίου του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή. Μάλιστα, η CLIN COMPANY LTD, έχει ένσταση στο παρόν αίτημα, και (β) όλοι ανεξαιρέτως οι διάδικοι εκπροσωπούνται στις πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές από διαφορετικούς συνηγόρους. Ως εκ των ανωτέρω, είναι δικονομικά αδύνατη η συνένωση όλων των εναγόντων σε ένα κλητήριο. 5. Οι τρείς υπό αναφορά αγωγές, στηρίζονται σε διαφορετικές βάσεις και/ή αιτίες αγωγής. Οι βάσεις της Παρούσας Αγωγής είναι: (α) παράβαση ορίου λογαριασμού που άνοιξε η Ενάγουσα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση, MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, προς όφελος του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή, ΖΗΝΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΗΛΙΑΔΗ δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας ημερομηνίας 14/07/1999, την οποία η Ενάγουσα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση τερμάτισε την 17/01/2005 λόγω παράβασης των όρων της από πλευράς του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή. Ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής συμφώνησε να συμμετάσχει στο Επενδυτικό Σχέδιο της Ενάγουσας/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης/Καθ' ης η Αίτηση, MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD. Ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής, διόρισε την Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένη 2, ΛΑΪΚΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ Ε.Π.Ε.Υ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του ώστε εξ ονόματος και για λογαριασμό του, μεταξύ άλλων, να αγοράζει, πωλεί, μεταβιβάζει και αποδέχεται προς μεταβίβαση, οποιεσδήποτε κινητές αξίες που ήταν εγγεγραμμένες στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου, υπογράφοντας πληρεξούσιο έγγραφο για τον σκοπό αυτό ημερομηνίας 21/06/1999 και συμφωνία με την Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένη 2, ΛΑΪΚΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ Ε.Π.Ε.Υ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ημερομηνίας 21/06/1999, (β) παράβαση ορίου λογαριασμού που άνοιξε η Ενάγουσα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση, MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, προς όφελος του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή, ΖΗΝΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΗΛΙΑΔΗ δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας ημερομηνίας 06/11/1995, την οποία η Ενάγουσα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση τερμάτισε την 17/01/2005 λόγω παράβασης των όρων της από πλευράς του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή, (γ) υπόλοιπο δανείου που παραχώρησε η Ενάγουσα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση, MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, προς όφελος του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή, ΖΗΝΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΗΛΙΑΔΗ δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας ημερομηνίας 19/12/2001, τους όρους της οποίας ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής παραβίασε, (δ) υπόλοιπο δανείου που παραχώρησε η Ενάγουσα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση, MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, προς όφελος του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή, ΖΗΝΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΗΛΙΑΔΗ δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας ημερομηνίας 18/12/1998, του όρους της οποίας ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής παραβίασε, (ε) με αντάλλαγμα την συνέχεια ή/και διατήρηση ή/και παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον Εναγόμενο/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή, ΖΗΝΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΗΛΙΑΔΗ, ο εν λόγω εναγόμενος, με βάση Συμβάσεις και Δηλώσεις Υποθηκών Υ833/96, ημερομηνίας 21/08/1996 και Υ1259/98 ημερομηνίας 22/12/1998 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου, υποθήκευσε προς όφελος της Ενάγουσας/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης/Καθ' ης η Αίτηση, MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, κάποια ακίνητα του στο χωριό Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου, (ζ) με βάση Έγγραφο Ενεχυρίασης Κινητών Αξιών και για το σκοπό εξασφάλισης της Ενάγουσας/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης/Καθ' ης η Αίτηση, MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD για τις τραπεζικές διευκολύνσεις που του παραχώρησαν με βάση την Συμφωνία ημερομηνίας 14/07/19999, ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής κατέθεσε στην εν λόγω ενάγουσα τους τίτλους κινητών αξιών τους οποίους ενεχυρίασε προς όφελος της. Με την ανταπαίτηση που καταχώρησε ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής στα πλαίσια της παρούσας αγωγής εναντίον της Ενάγουσας/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης 1/Καθ' ης η Αίτηση MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, την οποία έστρεψε και εναντίον της Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης 2 ΛΑΪΚΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ Ε.Π.Ε.Υ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, βασίζεται σε ισχυριζόμενη εναντίον του συμπαιγνία που αποσκοπούσε σε καταδολίευση του, σε ισχυριζόμενο δόλο και συνομωσία, καθώς επίσης και σε ισχυριζόμενη παράβαση καθηκόντων από την Ενάγουσα/Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη 1/Καθ' ης η Αίτηση MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, την Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη 2 ΛΑΪΚΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ Ε.Π.Ε.Υ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ και τον Εναγόμενο 1 κ. ΚΩΣΤΑΚΗ ΛΟΪΖΟΥ. Η αγωγή 5742/2008 του Ε.Δ. Λευκωσίας: Η αγωγή 5742/2008 του Ε.Δ. Λευκωσίας καταχωρήθηκε την 08/10/2008. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής την 17/06/2009, ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής (στην Παρούσα Αγωγή), αξιώνει από τον εκεί εναγόμενο, κ. ΚΩΣΤΑΚΗ ΛΟΪΖΟΥ, γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τη ζημιά που υπέστη από τη συμμετοχή του στο Σχέδιο Επενδυτής, συνέπεια απάτης και/ή δόλου και/ή συνομωσίας προς καταδολίευση του από τον κ. ΚΩΣΤΑΚΗ ΛΟΪΖΟΥ και τους MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD και ΛΑΪΚΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ Ε.Π.Ε.Υ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. Σημειώνεται ότι η αγωγή 5742/2008 του Ε.Δ. Λευκωσίας ηγέρθη και εναντίον των MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD και ΛΑΪΚΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ Ε.Π.Ε.Υ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, η οποία όμως απερρίφθη από το δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 18/02/2013. Η αγωγή 5742/2008 του Ε.Δ. Λευκωσίας: Η αγωγή 5742/2008 του Ε.Δ. Λευκωσίας καταχωρήθηκε την 22/12/2009 από την εταιρεία CLIN COMPANY LTD και στρέφεται εναντίον του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή (στην Παρούσα Αγωγή). Με βάση το περιεχόμενο του ειδικά οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματος της εν λόγω αγωγής, αυτή βασίζεται σε αξίωση για υπόλοιπο δανείου που παραχώρησε η εκεί ενάγουσα, καθ' ης η αίτηση στην παρούσα Αίτηση, CLIN COMPANY LTD, προς όφελος του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή (στην Παρούσα Αγωγή), ΖΗΝΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΗΛΙΑΔΗ δυνάμει μεταξύ τους συμφωνίας, του όρους της οποίας ο Εναγόμενος/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας/Αιτητής (στην Παρούσα Αγωγή) υπάρχει ισχυρισμός ότι παραβίασε. Οι τρείς υπό αναφορά αγωγές (στο βαθμό που είναι εφικτό να υπάρξει συσχετισμός μεταξύ των απαιτήσεων λόγω του ότι οι διάδικοι σε κάθε μια από αυτές είναι διαφορετικοί και έχουν διαφορετική δικονομική ιδιότητα), στηρίζονται σε διαφορετικές βάσεις και/ή αιτίες αγωγής, αφορούν διαφορετικές τραπεζικές διευκολύνσεις και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις γενικότερα, που παραχωρήθηκαν με διαφορετικές συμφωνίες, η κάθε μία εκ των οποίων διέπεται από τους δικούς της ξεχωριστούς όρους και οι οποίες συνομολογήθηκαν σε διαφορετικό χρόνο. Πέραν του γεγονότος ότι υπάρχουν διαφορετικά έγγραφα που έχουν καταρτιστεί σε διαφορετικές ημερομηνίες με διαφορετικούς σε κάθε περίπτωση όρους, ούτε το υπόβαθρο των πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση ως τίθεται στα ειδικά οπισθογραφημένα κλητήρια και εκθέσεις απαιτήσεως των τριών αγωγών, μπορεί να κριθεί ως κοινό. Η κάθε περίπτωση θα πρέπει τόσο σε σχέση με τα νομικά ζητήματα που την αφορούν όσο και από απόψεως εξέλιξης των γεγονότων που την περιβάλλουν, να κριθεί με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Στην υπό συζήτηση περίπτωση τυχόν συνένωση των τριών αγωγών θα προκαλέσει περισσότερη σύγχυση και ταλαιπωρία, πολυπλοκότητα στη διευκρίνιση των γεγονότων και τον προσδιορισμό των τυχόν οφειλόμενων τελικά σε κάθε περίπτωση ποσών. 6. Τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκο ομολογία προς υποστήριξη της Αίτησης είναι αόριστα και ασαφή και δεν συγκεκριμενοποιούνται ποία είναι τα κοινά νομικά και πραγματικά γεγονότα που υπάρχουν και στις τρείς αγωγές των οποίων ζητείται η συνένωση, έχοντας ως γνώμονα, με βάση το τι επιβάλλεται από την νομολογία, τις εκθέσεις απαιτήσεις των εν λόγω αγωγών και όχι την ισχυριζόμενη υπεράσπιση του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή, ΖΗΝΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΗΛΙΑΔΗ. 7. Το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η Αίτηση σε συνάρτηση με την Παρούσα Αγωγή είναι καθυστερημένο και πρόκειται για υπόθεση η εκδίκαση της οποίας είναι ήδη βεβαρημένη με καθυστέρηση. Η υπόθεση έχει διέλθει από το στάδιο των Οδηγιών από τον Ιανουάριο του έτους 2011 και έκτοτε έχει προγραμματιστεί για Ακρόαση πάρα πολλές φορές χωρίς να επιτευχθεί έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, λόγω των καταχρηστικών διαβημάτων του Εναγομένου/Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα/Αιτητή, ο οποίος με την παρούσα Αίτηση επιδιώκει την περαιτέρω καθυστέρηση εκδίκασης της Παρούσας Αγωγής. 8. Τα αιτούμενα Διατάγματα δεν δύνανται και/ή δεν είναι πρέπον και/ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν από το Δικαστήριο. Τυχόν συνένωση των τριών υπό αναφορά αγωγών, όχι μόνο θα δημιουργούσε ανυπέρβλητες πρακτικές δυσκολίες στην διαδικασία, αλλά δεν θα εξυπηρετούσε και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και θα καθυστερούσε ακόμη περισσότερο την εκδίκαση της Παρούσας Αγωγή. Η Ένσταση της MARFIN συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Λίλης Παντελή, στην οποία επαναλαμβάνονται, ουσιαστικά, οι λόγοι Ένστασης της MARFIN. Η Ένσταση Λοΐζου βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 19, 21.1(α) και (β), 22, 25

(1)και 61-64, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.9 θθ. 10 και 11, Δ.14, θθ. 2 και 4, Δ.19, θ.26, Δ.21, θθ. 8 και 10, Δ.35, θθ. 1 και 2, Δ.48, θθ.1-4 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της Ένστασης Λοΐζου είναι οι ακόλουθοι: Η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και περιφρόνηση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 3/6/08, η οποία δόθηκε στα πλαίσια της υπ'αρ. 993/05 αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου (στο εξής η «υπ' αρ. 993/05 αγωγή») καθώς και της απόφασης της ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/7/12 (στο εξής «η Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου»). Το αίτημα του Αιτητή στην παρούσα αίτηση ή/και εν πάση περιπτώσει αυτό που επιδιώκει με την παρούσα αίτηση, έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο της αίτησης αποκλεισμού ανταπαίτησης στην υπ'αρ. 993/05 αγωγή στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η απόφαση ημερομηνίας 3/6/08, καθώς και της Αίτησης του Αιτητή με αρ. 81/11 η οποία καταχωρήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο επίσης αποφάσισε εναντίον του Αιτητή και ο Αιτητής δεν μπορεί να επαναφέρει το ίδιο θέμα ενώπιον άλλου Δικαστηρίου με την χρήση άλλης διαδικασίας ή/και δικονομικού μέσου. Αυτό που επιδιώκει στην ουσία ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση είναι ουσιαστικά την ανατροπή της απόφασης ενός Επαρχιακού Δικαστηρίου από άλλο, κάτι που όπως αποφασίστηκε ήδη από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι καθόλα ανεπίτρεπτο. Υπάρχει δεδικασμένο το οποίο προκύπτει τόσο από την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 3/6/08 όσο και από την Απόφαση του Ανωτάτου. Ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση επιδιώκει να παρακάμψει δικονομικά ή/και διαδικαστικά ή/και νομικά εμπόδια που αντιμετωπίζει ως αποτέλεσμα: (α) Της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στην υπ'αρ. 993/05 αγωγή ημερομηνίας 3/6/2008, καθώς και της παράλειψης του να εφεσιβάλει την εν λόγω ενδιάμεση απόφαση. (β) Της Απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα επίδικα θέματα της υπ' αριθμό 993/05 αγωγής δεν μπορούν να συνεκδικασθούν και δεν θα ήταν ούτε πρόσφορο αλλά ούτε και δίκαιο να συνεκδικασθούν με τα επίδικα θέματα στην υπ' αριθμό 5742/08 αγωγή, διότι πλείστα των επιδίκων θεμάτων στην υπ' αριθμό 993/05 αγωγή (που έχει τώρα μεταφερθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με αρ. 2/2013) δεν αφορούν τον Καθ' ου η Αίτηση Κωστάκη Λοίζου. Ο Καθ' ου η Αίτηση Κωστάκης Λοίζου δεν είναι διάδικος στην αγωγή υπ'αρ. 7677/2009 ούτε και στην αγωγή αρ. 2/2013 και ως εκ τούτου, το Δικαστήριο, ακόμη και εάν προχωρήσει να εξετάσει την ουσία της παρούσας αίτησης, δεν μπορεί να επιτρέψει την συνένωση της αγωγής υπ'αρ. 5742/08 με τις υπόλοιπες αγωγές. Οι αγωγές με αριθμούς 5742/08 και 2/2013 είναι δικονομικά διασταυρούμενες (εφ'όσον ο Αιτητής είναι Ενάγοντας στην πρώτη και Εναγόμενος στην δεύτερη) και επομένως δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα συνένωσης. Η ένσταση Λοΐζου συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Κωστάκη Λοΐζου, στην οποία επαναλαμβάνονται, ουσιαστικά, οι λόγοι της Ένστασης Λοΐζου. Η Ένσταση της CLIN έχει την ίδια νομική βάση ως και η Ένσταση Λοΐζου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της Ένστασης της CLIN είναι οι ακόλουθοι:

1. Οι αγωγές των οποίων επιζητείται η συνένωση αφορούν διαφορετικές αξιώσεις, δεν περικλείουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα και η τυχόν συνένωση τους ενδεχομένως να περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Η Καθ ΄ ης η Αίτηση CLIN COMPANY LTD δεν είναι διάδικος στην αγωγή υπ'αρ. αγωγή 2/2013 ούτε και στην αγωγή 5742/2008 και ως εκ τούτου, το Δικαστήριο, ακόμη και εάν προχωρήσει να εξετάσει την ουσία της παρούσας αίτησης, δεν δύναται να επιτρέψει την συνένωση της αγωγής υπ'αρ. 7677/2009 με τις υπόλοιπες αγωγές. Στην αίτηση συνένωσης και/ή στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει του Αιτητή δεν παρατίθενται με λεπτομέρεια τα κοινά νομικά και πραγματικά σημεία και γεγονότα στις δύο αγωγές. Τα επίδικα θέματα της υπ' αριθμό 993/05 αγωγής (που έχει τώρα μεταφερθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με αρ. 2/2013) και της υπ ' αριθμό 5742/2008 αγωγής δεν μπορούν να συνεκδικασθούν και δεν θα ήταν ούτε νομικά επιτρεπτό αλλά ούτε και δίκαιο να συνεκδικασθούν με τα επίδικα θέματα στην υπ' αριθμό 7677/09 αγωγή, διότι τα επίδικα θέματα στις υπ' αριθμό 993/05 και 5742/2008 αγωγές δεν αφορούν την Καθ ΄ ης η Αίτηση CLIN COMPANY LTD. Τα επίδικα θέματα των αγωγών ως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις και κυρίως από την Έκθεση Απαίτησης είναι διαφορετικά και ως εκ τούτου οι αγωγές δεν δύναται να συνεκδικαστούν. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας αφού η συνένωση των αγωγών δυνατόν να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής 7677/2009 δεδομένου ότι τα επίδικα θέματα που εγείρονται στις αγωγές 2/2013 και 5742/2013 δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και/ή εν πάση περιπτώσει τις αξιώσεις της αγωγής 7677/
2. Η συνένωση των δύο αγωγών δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την απονομή της δικαιοσύνης, ούτε θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα, αλλά αντίθετα θα επιφέρει περιπλοκή στη διαδικασία. Η Ένσταση της CLIN συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Μαριάννας Γιωρκάτζη, στην οποία επαναλαμβάνονται, ουσιαστικά, οι λόγοι Ένστασης της CLIN. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζονται και οι τρεις Ενστάσεις εμφαίνονται, πέραν των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν, στα τεκμήρια που επισυνάπτονται στην Αίτηση και στο φάκελο της υπόθεσης. Η εκδίκαση της Αίτησης έγινε στη βάση γραπτών αγορεύσεων, με τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική επί του θέματος νομολογία και συγγράμματα. Δεν θα αναφερθώ λεπτομερώς στις εκατέρωθεν θέσεις. Όπου χρειαστεί, θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά κατωτέρω στις διάφορες εισηγήσεις αυτών. Σε ό,τι αφορά τους λόγους ένστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση περί δεδικασμένου, κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας και καθυστέρησης στην καταχώρηση της Αίτησης, πρέπει να πω ότι οι θέσεις των συνηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση δεν με βρίσκουν σύμφωνο για τους λόγους τους οποίους παραθέτω συνοπτικά στη συνέχεια. Στις 12.3.2013, κατόπιν διαταγής του τότε Προέδρου του Ε.Δ. Αμμοχώστου, ημερ. 8.3.2013 και με τη σύμφωνο γνώμη των συνηγόρων των διαδίκων, το Ε.Δ. Αμμοχώστου παρέπεμψε την αγωγή 993/05 στο Ε.Δ. Λευκωσίας για εκδίκαση, λόγω κατά τόπο αναρμοδιότητας του Ε.Δ. Αμμοχώστου. Σχετικές λεπτομέρειες δίδονται το πρακτικό ημερ. 8.3.
3. Η εν λόγω αγωγή στο Ε.Δ. Λευκωσίας έλαβε αριθμό ειδικού μητρώου 2/
4. Στην αγωγή αρ. 5742/2008 Ε.Δ. Λευκωσίας, Ενάγων είναι ο Αιτητής Ζήνων Ηλιάδης και Εναγόμενοι ήσαν οι Κωστάκης Λοΐζου, Marfin Popular Bank Public Co Ltd και Λαϊκή Επενδυτική Ε.Π.Ε.Υ. Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Στις 18.2.2013 το Ε.Δ. Λευκωσίας απέρριψε την εν λόγω αγωγή κατά της Marfin και της Λαϊκής Επενδυτικής ως καταχρηστικής, δεδομένης της ύπαρξης της αγωγής 993/2005 Ε.Δ. Αμμοχώστου και έτσι η εν λόγω αγωγή διατηρείται εναντίον του Κωστάκη Λοΐζου. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, η κατάσταση πραγμάτων έχει πλέον αλλάξει και οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν μπορούν να επικαλούνται τόσο την ενδιάμεση απόφαση του Ε.Δ. Αμμοχώστου ημερ. 3.6.2008 και την απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Marfin Popular Bank Public Co Ltd v. Ζήνων Σωκράτη Ηλιάδης, Πολ. Αίτηση αρ. 81/2011, ημερ. 20.7.2012 και να ισχυρίζονται ότι υπάρχει δεδικασμένο και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ως προς την ισχυριζόμενη καθυστέρηση θεωρώ ότι, ενόψει του γεγονότος ότι η αγωγή αρ. 993/05 παραπέμφθηκε για εκδίκαση στο Ε.Δ. Λευκωσίας στις 12.3.2013 και λήφθηκε στις 14.3.2013 και η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 17.4.2013, δεν υπάρχει καθυστέρηση. Ως εκ των ανωτέρω, οι πιο πάνω λόγοι ένστασης κρίνονται αβάσιμοι και απορρίπτονται. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω τον κύριο λόγο ένστασης, ότι, δηλαδή, η Αίτηση δεν ικανοποιεί τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η σχετική εξουσία για τη συνένωση αγωγών παρέχεται από τη Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που έχει ως ακολούθως: "When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated." Σε μετάφραση (βλ. Μενελάου και άλλης ν. Ξενοφώντος [1989] 1 Α.Α.Δ. (Ε) 371, 374): "Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει τη συνένωση τους." Ο βασικός σκοπός της Δ.14, θ.2 περιγράφεται στη Μενελάου v. Ξενοφώντος (ανωτέρω), στη σελ. 374, ως ακολούθως: "Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. Οι νομικές αρχές που ισχύουν στην εφαρμογή της έτυχαν ευρείας συζήτησης στην υπόθεση Χ'Άθανασίου ν. Παρπερίδη κ.α. [1975] 1 Α.Α.Δ. 401, στην οποία παραπέμπουμε απλώς γιατί τα νομικά ζητήματα καλύπτονται σε αυτή εκτενώς έτσι που η επανάληψη τους θα ήταν άσκοπη. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Παρπερίδη, και γενικά στη νομολογία, η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Διάταξης 14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση στα οποία ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται για να αιτιολογείται η τελική του κρίση." Επίσης στην υπόθεση Κυπρ. Τράπεζα Αναπτ. Λτδ v. Αpak Agro Ind. κ.ά.

(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1721, 1726, 1727 επισημαίνονται τα εξής: "Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou ν. Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others

(1954)1 All E.R. 861." Η σημείωση η οποία υπάρχει στο περιθώριο της Δ.14 υποδηλώνει ότι η Δ.14 έχει ως πρότυπο τις πρόνοιες της 0.49, r.8 των Old Rules of the Supreme Court η οποία έχει ως εξής: "Causes or matters pending in the same division may be consolidated by order of the Court or a Judge in the manner in use immediately before November 1, 1875, in the Superior Courts of Common Law." Η πιο πάνω αγγλική διαταγή έχει τώρα αντικατασταθεί με νέα διαταγή. Πρόκειται για την 0.4, r.10 η οποία έχει ως ακολούθως: "Where two or more causes or matters are pending in the same Division, then, if it appears to the Court- (

1. a)that some common question of law or fact arises in both or all of them, or (
2. b)that the rights to relief claimed therein are in respect of or arise out of the same transaction or series of transactions, or (
3. c)that for some other reason it is desirable to make an order under this Rule, the Court may order those causes or matters to be consolidated on such terms as it thinks just or may order them to be tried at the same time, or one immediately after another, or may order any of them to be stayed until after the determination of any other of them." Από μια απλή ανάγνωση και σύγκριση της παλαιάς αγγλικής 0.49, r.8 με τη νέα αγγλική 0.4, r.10 παρατηρείται και διαπιστώνεται ότι οι πρόνοιες της τελευταίας είναι πιο διευκρινιστικές από τις πρόνοιες της πρώτης. Όμως, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, ο τρόπος με τον οποίο η νέα αγγλική 0.4, r.10 έχει ερμηνευθεί από τα αγγλικά Δικαστήρια είναι ο ίδιος με τον τρόπο που έχει ερμηνευθεί και η παλαιά αγγλική 0.49, r.8. Επομένως θα είναι καθοδηγητικό να γίνει αναφορά στον τρόπο με τον οποίο τόσο η παλαιά αγγλική 0.49, r.8 όσο και η νέα αγγλική 0.4, r.10 έχουν ερμηνευθεί από τα αγγλικά Δικαστήρια. Στο σύγγραμμα HALSBURY'S LAWS OF ENGLAND, 3rd edition, Vol. 30, σελ. 389, παράγρ. 725, αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά με την εμβέλεια της 0.49, r.8: "Actions relating to the same subject matter between the same plaintiff and the same defendant, or between the same plaintiff and different defendants, or between different plaintiffs and different defendants, may be consolidated on the application of either a plaintiff or a defendant." Επίσης στην Horwood v. Statesman Publishing Co. Ltd

(1929), 98 L.J.K.B. 450, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελ. 455, 456: "I should feel disposed to give the largest possible meaning to the words "causes or matters pending in the same Division may be consolidated by order of the court or a judge," in Order XLIX, rule 8, and I think that an order to consolidate may be made when two or more actions are pending

(1)between the same plaintiff and the same defendant;

(2)between the same plaintiffs and different defendants;

(3)between different plaintiffs and the same defendants, and finally

(4)between different plaintiffs and different defendants. That is stated in the current edition of the Red Book, as it is called, the Yearly Practice, but it is said that the remainder of the note goes too far when it says "and whatever may be the nature of the claims involved in the actions." If you have to place some limitation on Order XLIX, rule 8, I think that the only limitation that can be placed upon it is to say that you can consolidate in the cases I have referred to, with regard to parties, and in cases where there is some common measure of fact in the two cases or two or more cases which it is desired to consolidate. Personally, I should have preferred to leave the whole matter to the discretion of the Court and the Court would have had then no difficulty in dealing with the rather embarrassing cases suggested by counsel for the plaintiffs where there was a dispute between the parties with regard to the solicitor or counsel who ought to be employed, although in the present case I can conceive that there will be no dispute between the parties with regard to the counsel and solicitor to whom they have entrusted the conduct of their case." Μολονότι τα επίδικα θέματα δεν είναι επακριβώς τα ίδια, αγωγές οι οποίες έχουν εγερθεί από τον ίδιο ενάγοντα εναντίον διαφορετικών εναγομένων δύνανται να συνενωθούν [βλ. Horwood ν. Statesman Publishing Co. Ltd. (ανωτέρω), Bailey v. Curzon

(1932)2 K.B. 392, C.A. και τα συγγράμματα THE ANNUAL PRACTICE 1956, σελ. 873 και YEARLY PRACTICE OF THE SUPREME COURT 1932, σελ. 852]. Στο σύγγραμμα THE ANNUAL PRACTICE 1966, Vol. 1, σελ. 41, αναφέρονται τα ακόλουθα επί του προκειμένου: "Effect of the rule. - There is a discretion to consolidate "pending" actions, that is to say actions in which the writ has been served (The Helenslea

(1882), 7 P.D. 57), and in which judgement has not yet been obtained and satisfied. The main purpose of consolidation is to save costs and time, and therefore it will not usually be ordered unless there is "some common question of law or fact bearing sufficient importance in proportion to the rest" of the subject-matter of the actions "to render it desirable that the whole should be disposed of at the same time" (Payne v. British Time Recorder Co., [1921] 2 K.B. at p.16; Horwood v. British Statesman Publishing Co. Ltd., [1929] W.N. 38" Daws v. Daily Sketch, [1960] 1 W.L.R. 126; [1960] 1 All E.R. 397, C.A.). Where this is the case, actions may be consolidated where the plaintiffs are the same and the defendants are the same, or where the plaintiffs or defendants or all are different (Horwood v. British Statesman Publishing Co. Ltd., supra, per Sankey, L.J., at p.59). The circumstances in which actions may be consolidated are therefore generally similar to those in which parties may be joined in one action under 0.15, r.

1. There may, however, be further circumstances which will militate against an order being made. Two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action, unless one action can be ordered to stand as a counterclaim or third party proceedings in another action. Moreover, as one firm of solicitors will usually be given the conduct of the consolidated action on behalf of all plaintiffs, it is generally impossible to consolidate actions in which different solicitors have benn instructed (Lewis v. Daily Telegraph (No. 2), [1964] 2 Q.B. 601), unless all plaintiffs agree that one firm of solicitors shall act on their behalf, or unless there can be a partial consolidation.". Περαιτέρω, στη σελ. 42 αναφέρονται τα ακόλουθα: "But no order for consolidation will be made without hearing all parties affected, and therefore it will only be made on the hearing of applications in all actions (Daws v. Daily Sketch, supra). Apart from these difficulties an order for consolidation may be refused where it would be likely to cause embarassment at the trial. For example, where the actions are by different plaintiffs, based on the same libel, and the defences are different it would often be likely to embarass the jury to consolidate them (see Daws v. Daily Sketch, supra).". Χρήσιμη αναφορά επί του θέματος συνένωσης αγωγών μπορεί να γίνει επίσης στο σύγραμμα HALSBURY'S LAWS OF ENGLAND, 4th Edition, Vol, 37, σελ. 60, παράγρ. 69 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "
2. Consolidation. Consolidation is a process by which two or more causes or matters are by order of the court combined or united and treated as one cause or matter. The main purpose of consolidation is therefore to save costs, time and effort, and to make the conduct of several actions more convenient by treating them as one action. The jurisdiction to consolidate arises where there are two or more causes or matters pending in the same Division and it appears to the court:

(1)that some common question of law or fact arises in both or all of them, or

(2)that the rights to relief claimed in them are in respect of or arise out of the same transaction or series of transactions, or

(3)that for some other reason it is desirable to make an order consolidating them or an order alternative to consolidating them. In these circumstances the court may order those causes or matters to be consolidated on such terms as it thinks just. The circumstances in which actions may be consolidated are broadly similar to those in which parties may be joined in one action. Accordingly, actions relating to the same subject matter between the same plaintiff and the same defendant, or between the same plaintiff and different defendants or between different plaintiffs and different defendants, or between different plaintiffs and the same defendant, may be consolidated on the application of either a plaintiff or a defendant. On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action. Again, it is generally impossible to consolidate actions where the plaintiffs in two or more actions are represented by different solicitors. Moreover, a consolidation order will as a matter of discretion be refused where it would be likely to cause embarrassment at the trial." Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's (ανωτέρω), σελ. 37, παράγρ. 70, σε περιπτώσεις που επιζητείται η συνένωση αγωγών μπορούν να χρησιμοποιηθούν δύο τρόποι υποβολής της σχετικής αίτησης. Με τον πρώτο τρόπο καταχωρούνται ξεχωριστές αιτήσεις σε κάθε αγωγή που θα συνενωθεί και με το δεύτερο τρόπο καταχωρείται μια αίτηση στην οποία όμως αναφέρονται όλοι οι τίτλοι των αγωγών των οποίων επιζητείται η συνένωση. Το σημαντικό της όλης διαδικασίας είναι ότι οι φάκελοι των αγωγών των οποίων σκοπείται η συνένωση τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, πράγμα που έχει γίνει στην παρούσα περίπτωση [βλ. επίσης Daws v. Daily Sketch (ανωτέρω)]. Μολονότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να διατάξει τη συνένωση αγωγών ή να αρνηθεί αυτήν, εντούτοις καμία σαφής νομική αρχή δεν μπορεί να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, και οι αποφάσεις εξαρτώνται κυρίως από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η αγγλική υπόθεση Healy (ανωτέρω) δεν αποτελεί καλό προηγούμενο που να καθορίζει τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ή εκείνα που πρέπει να αγνοούνται από το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας [βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides

(1975)1 C.L.R. 401, 411]. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη όπως η πολυπλοκλότητα των εγειρόμενων θεμάτων ή η δυνατότητα εκπροσώπησης μέσω του ίδιου δικηγόρου (βλ. Lewis ν. Daily Telegraph Ltd. [1964] 1 All E.R. 705). Δεδομένου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14, θ.2 το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει ή όχι τη συνένωση εκκρεμουσών αγωγών. Ασκώντας τη διακριτική του εξουσία, το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι η συνένωση των αγωγών είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης [βλ. Bailey v. Curzon

(1932)All E.R. Rep. 398, στις σελ. 402-403 και Hadjathanasiou v. Parperides (ανωτέρω)]. Παρόλο που η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι ευρεία, εντούτοις υπάρχουν περιπτώσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην απόρριψη του αιτήματος για συνένωση. Για παράδειγμα δύο αγωγές συνήθως δεν συνενώνονται, λόγω πρακτικών δυσκολιών, όταν ο ενάγων στη μια αγωγή είναι εναγόμενος στην άλλη, εκτός αν η μία αγωγή θεωρηθεί ως ανταπαίτηση στην άλλη (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγρ. 69). Αλλο παράδειγμα είναι όπου οι ενάγοντες στις διάφορες αγωγές έχουν διαφορετικούς δικηγόρους και δεν συμφωνούν μεταξύ τους ποιος θα έχει το χειρισμό των συνενωμένων αγωγών [βλ. Lewis v. Daily Telegraph (No.2) (ανωτέρω)] ή όπου οι εναγόμενοι προβάλλουν διαφορετικές υπερασπίσεις όπως ήταν η περίπτωση στην υπόθεση Daws v. Daily Sketch etc.

(1960)1 All E.R. 397. Στην υπόθεση Horwood v. Statesman Publishing Co. (ανωτέρω), στη σελ. 454 αναφέρεται ακόμα ένας παράγοντας ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, ο ακόλουθος: "No doubt, one of the matters that the court would take into consideration is whether, when it has consolidated, the plaintiffs and the causes of action would properly be in the same writ under Order XVI, rule 1". Η 0.16 r.1 αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.9 θ.1 η οποία προνοεί για την δυνατότητα συνένωσης διαφόρων προσώπων ως διαδίκων σε κάποιαν αγωγή. Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαιτήσεως των αγωγών, και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων [βλ. Samata Enterpr. Ltd. ν. Σταύρου

(1998)1(Γ) A.A.Δ. 1876, 1878 και Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1962]. Συνεπώς, καθίσταται αναγκαία η εξέταση των Εκθέσεων Απαιτήσεως των αγωγών των οποίων επιζητείται η συνένωση και/ή συνεκδίκαση. Αναλυτικά προκύπτουν τα ακόλουθα από τις τρεις αγωγές:

1. Στην αγωγή αρ. 2/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας (ειδικό μητρώο για την αγωγή αρ. 993/2005 του Ε.Δ. Αμμοχώστου), Ενάγουσα είναι η Marfin Popular Bank Public Co Ltd, Εναγόμενος ο Ζήνων Σωκράτη Ηλιάδης, Εναγόμενη εξ Ανταπαιτήσεως αρ. 1 η Marfin Popular Bank Public Co Ltd και Εναγόμενη εξ Ανταπαιτήσεως αρ. 2 η Λαϊκή Επενδυτική Ε.Π.Ε.Υ. Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Ως αιτίες αγωγής αναφέρονται: παράβαση συμφωνίας παροχής τραπεζικών πιστώσεων και/ή δανείου, αναγνωρισμένος λογαριασμός και αδικαιολόγητος πλουτισμός. Στην εν λόγω αγωγή υπήρχε και Εναγόμενος εξ Ανταπαιτήσεως αρ. 3, ο Κωστάκης Λοΐζου, αλλά, με ενδιάμεσή απόφασή του ημερ. 3.6.2008, το Ε.Δ. Αμμοχώστου διέταξε τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης του Ζήνωνα Σωκράτη Ηλιάδη εναντίον του Κωστάκη Λοΐζου και διαγραφή του τελευταίου από διάδικου στην εν λόγω αγωγή.
2. Στην αγωγή αρ. 5742/2008 Ε.Δ. Λευκωσίας, Ενάγων είναι ο Ζήνων Σωκράτη Ηλιάδης και Εναγόμενος ο Κωστάκης Λοΐζου. Υπήρχαν και άλλοι δύο συνεναγόμενοι, η Marfin Popular Bank Public Co Ltd και η Λαϊκή Επενδυτική Ε.Π.Ε.Υ. Δημόσια Εταιρεία Λτδ, αλλά στις 18.2.2013 το Ε.Δ. Λευκωσίας απέρριψε την εναντίον τους αγωγή ως καταχρηστική, δεδομένης της ύπαρξης της αγωγής αρ. 993/2005 Ε.Δ. Αμμοχώστου. Συνεπώς, η αγωγή διατηρείται εναντίον του Κωστάκη Λοΐζου. Αιτίες αγωγής είναι: συνωμοσία, απάτη, δόλος, ψευδείς παραστάσεις, δυσφήμιση, αμέλεια και παράβαση καθήκοντος επιμέλειας.
3. Στην αγωγή αρ. 7677/2009, Ενάγουσα είναι η Clin Company Limited και Εναγόμενος ο Ζήνων Ηλιάδης. Αιτία αγωγής είναι η παράβαση συμφωνίας δανείου μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγομένου. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι υπάρχει αποκλεισμός λόγω ανομοιομορφίας σχετικά με την ιδιότητα των διαδίκων, καθότι οι Ενάγοντες και οι Εναγόμενοι είναι διαφορετικοί και στις τρεις αγωγές των οποίων ο Αιτητής αιτείται τη συνένωση και/ή συνεκδίκαση και οι εν λόγω διάδικοι έχουν αντίστροφες ιδιότητες και δεν ταυτίζονται. Ειδικότερα, ο Αιτητής είναι Ενάγων στην αγωγή αρ. 5742/2008 Ε.Δ. Λευκωσίας και Εναγόμενος στην αγωγή αρ. 2/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας και επομένως δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα συνένωσης και η μια αγωγή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανταπαίτηση στην άλλη, δηλαδή στην αγωγή αρ. 2/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας, από τη στιγμή που η αγωγή αρ. 5742/2008 Ε.Δ. Λευκωσίας εγείρεται από τον Αιτητή εναντίον διαφορετικού προσώπου, ήτοι του Κωστάκη Λοΐζου [βλ. Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol. 37, para. 693 (ανωτέρω)], ενώ η αγωγή αρ. 7677/2009 Ε.Δ. Λευκωσίας δεν εγείρεται καν από τον ίδιο τον Αιτητή ή τη Marfin (μάλιστα η Marfin και ο Κωστάκης Λοΐζου στην εν λόγω αγωγή δεν είναι καν διάδικοι), αλλά από την εταιρεία Clin Company Limited, η οποία αποτελεί ξεχωριστό νομικό πρόσωπο από τον Κωστάκη Λοΐζου και στρέφεται εναντίον του ιδίου του Αιτητή. Επιπρόσθετα, έχοντας εξετάσει προσεκτικά τις Εκθέσεις Απαιτήσεως και στις τρεις αγωγές, διαπιστώνω ότι δεν αναφέρεται σε οποιαδήποτε από αυτές ότι ο Κωστάκης Λοΐζου είναι το alter ego της Clin Company Ltd. Σημειώνεται επίσης ότι, όπως προκύπτει από τους φακέλους των τριών υποθέσεων, όλοι οι διάδικοι εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να διαταχθεί συνένωση και/ή συνεκδίκαση των τριών αγωγών [βλ. Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol. 37, para. 693 (ανωτέρω)]. Πέραν όμως των πιο πάνω, είναι η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι οι αιτίες και/ή βάσεις των εν λόγω αγωγών είναι διαφορετικές. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει κοινό νομικό ή πραγματικό ζήτημα σε αυτές ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Επί του προκειμένου, θα ήθελα να αναφέρω ότι η ένορκη δήλωση του Αιτητή, που υποστηρίζει την Αίτηση, είναι ασαφής και ανεπαρκής. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση ο Αιτητής παραλείπει να παραθέσει τα νομικά και πραγματικά θέματα τα οποία, κατ΄ ισχυρισμό, είναι κοινά και στις τρεις αγωγές. Η παράλειψη αυτή δεν μπορεί να θεραπευτεί με τη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι στην παρούσα περίπτωση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί εναντίον της έκδοσης διατάγματος συνένωσης των εν τίτλω αγωγών, καθότι ένα τέτοιο διάταγμα μάλλον θα περιπλέξει παρά να συντομεύσει τη διαδικασία. Δεν θα προκύψει οποιοδήποτε όφελος από τη συνένωση. Τυχόν συνένωση δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Ενόψει των πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση Marfin Popular Bank Public Co Ltd, Clin Company Limited και Κωστάκη Λοΐζου, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ................ Χ. Σολομωνίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο