CFG Capital Partner Ltd ν. Vanistelroy Holdings Ltd κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 1692/13, 25/2/2014

(1)Διάταγμα το οποίο απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση 1-7, 9-11 ενεργώντας μέσω των διευθυντών ή/και αξιωματούχων τους ή/και πληρεξουσίων αντιπροσώπων τους ή/και υπαλλήλων ή/και εντολοδόχων ή/και αντιπροσώπων τους από του να πωλήσουν ή/και επιβαρύνουν ή/και αποξενώσουν ή/και μεταβιβάσουν ή/και δωρίσουν οποιαδήποτε χρήματα μέχρι του ποσού των US$36.000.000 (Τριάντα έξι εκατομμύρια Δολάρια Αμερικής) που βρίσκονται στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους στην Κύπρο ή στο εξωτερικό μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο δια κλήσεως Κυρίως Αίτηση μεταξύ της CFG Capital Partners Ltd και των Καθ' ων η Αίτηση ZAO ASC - Holding ή/και μέχρι νεωτέρας ή/και άλλης διαταγής του Δικαστηρίου τηρουμένων των πιο κάτω εξαιρέσεων: (

1. i)Στις Καθ' ων η Αίτηση 1 - Vanistelroy Holdings Ltd και 2 - ΖΑΟ ASC-Holding δεν απαγορεύεται από του να ξοδεύει οποιοδήποτε λογικό ποσό χρημάτων για την κάλυψη καθημερινών εξόδων ή/και των απολαβών των υπαλλήλων της ή/και για νομική εκπροσώπηση. (
2. ii)Ουδεμία τράπεζα αποτρέπεται από την άσκηση οποιουδήποτε δικαιώματος πληρωμής (set off) που τυχόν να έχει σχετικά με οποιαδήποτε διευκόλυνση (facility) που παρείχε στις Καθ' ων η Αίτηση 1- Vanistelroy Holdings Ltd και 2 - ΖΑΟ ASC-Holding πριν την ημερομηνία του παρόντος Διατάγματος. (iii) Ουδεμία τράπεζα χρειάζεται να προβεί σε διερεύνηση αναφορικά με αίτηση ή προτεινόμενη αίτηση ανάληψης χρημάτων από την Καθ' ης η Αίτηση 1- Vanistelroy Holdings Ltd και την Καθ' ης η Αίτηση 2 - ΖΑΟ ASC-Holding αν τέτοια ανάληψη εμφαίνεται να είναι επιτρεπτή υπό του παρόντος Διατάγματος.

(2)Διάταγμα το οποίο απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση 1-7, 9-11 ενεργώντας μέσω των διευθυντών ή/και αξιωματούχων τους ή/και πληρεξουσίων αντιπροσώπων τους ή/και υπαλλήλων ή/και εντολοδόχων ή/και αντιπροσώπων τους, από του να πωλήσουν ή/και επιβαρύνουν ή/και αποξενώσουν ή/και μεταβιβάσουν ή/και δωρίσουν οποιαδήποτε ακίνητη ή/και κινητή περιουσία ή/και περιουσιακά στοιχεία τα οποία ανήκουν στους Καθ' ων η Αίτηση 1-2, 9-11 είτε άμεσα (directly) είτε έμμεσα (indirectly) μέσω οποιασδήποτε εταιρείας ή/και οποιασδήποτε άλλης εταιρείας ή/και καταπιστεύματος ή/και άλλης νομικής οντότητας είτε στην Κύπρο ή/και στο εξωτερικό αξίας μέχρι του ποσού των US$36.000.000 (Τριάντα έξι εκατομμύρια Δολάρια Αμερικής) μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο δια κλήσεως Κυρίως Αίτησης μεταξύ της Αιτήτριας CFG Capital Partners Ltd και των Καθ' ων η Αίτηση ΖΑΟ ASC-Holding ή/και μέχρι νεωτέρας ή/και άλλης διαταγής του Δικαστηρίου.

(3)Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση 1-2, ενεργώντας μέσω του Διοικητικού Συμβουλίου τους ή/και τους διευθυντές τους ή/και τους αξιωματούχους τους, ήτοι τους Καθ' ων η Αίτηση 3-7, από του να λάβουν οποιαδήποτε απόφαση ή/και να αποφασίσουν ή/και να εξουσιοδοτήσουν ή/και να επικυρώσουν οποιαδήποτε αποξένωση ή/και επιβάρυνση ή/και πώληση ή/και δωρεά ή/και μεταβίβαση οποιασδήποτε κινητής ή/και ακίνητης περιουσίας ή/και περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση 1- Vanistelroy Holdings Ltd και της Καθ' ης η Αίτηση 2 - ΖΑΟ ASC-Holding μέχρι του ποσού των US$36.000.000 (Τριάντα έξι εκατομμύρια Δολάρια Αμερικής) μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο δια κλήσεως Κυρίως Αίτησης μεταξύ της Αιτήτριας CFG Capital Partners Ltd και των Καθ' ων η Αίτηση ZAO ASC-Holding ή/και μέχρι νεωτέρας ή/και άλλης διαταγής του Δικαστηρίου.

(4)Διάταγμα τύπου Mareva που παγοποιεί ή/και δεσμεύει όλους τους λογαριασμούς ή/και καταθέσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1-2, 5-7, 9-11 σε οποιαδήποτε Τράπεζα ή/και Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία ή/και άλλο χρηματοπιστωτικό οργανισμό είτε εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας ή/και εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή/και παγκοσμίως μέχρι του ποσού των US$36.000.000 (Τριάντα έξι εκατομμύρια Δολάρια Αμερικής) μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο δια κλήσεως Κυρίως Αίτησης μεταξύ της CFG Capital Partners Ltd και των Καθ' ων η Αίτηση ZAO ASC-Holding ή/και μέχρι νεωτέρας ή/και άλλης διαταγής του Δικαστηρίου.

(5)Διάταγμα το οποίο καθορίζει ότι στην περίπτωση έκδοσης διατάγματος παγοποίησης, ως οι παράγραφοι Δ-Η θα παρέχεται το δικαίωμα στην Αιτήτρια να πληροφορηθεί από οποιαδήποτε Τράπεζα για το τυχόν ποσό (α) που δεσμεύεται στους λογαριασμούς που διατηρούνται στο όνομα ή/και λογαριασμό ή/και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, 5-7, 9-11 ως αναφέρεται στις παραγράφους Δ-Η πιο πάνω.

(6)Διάταγμα το οποίο αναφέρει ότι Καθ' ων η Αίτηση 1-2, 5-7, 9-11 θα έχουν το δικαίωμα να καταβάλουν το ποσό των US$36.000.000 (Τριάντα έξι εκατομμύρια Δολάρια Αμερικής), στο λογαριασμό των Πελατών των Δικηγόρων με την Alpha Bank οι λεπτομέρειες του οποίου παραθέτονται πιο κάτω, τα οποία θα παραμείνουν δεσμευμένα ή/και παγοποιημένα ή/και μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο δια κλήσεως Κυρίως Αίτησης μεταξύ της CFG Capital Partners Ltd και των Καθ' ων η Αίτηση ZAO ASC-Holding ή/και μέχρι νεωτέρας ή/και άλλης διαταγής του Δικαστηρίου, στην οποία περίπτωση τα πιο πάνω Διάταγμα τα Ε-Η ν' αναστέλλονται ή/και να τροποποιούνται:- ALPHA BANK Hadjihannas & Co LLC (CLIENTS A/C) A/C No. 202-102-005110-5 IBAN:CY 18009002020002021010051105 SWIFT: ABKLCY2N» Σε σχέση με τα υπόλοιπα αιτούμενα Προσωρινά Διατάγματα, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της αίτησης στους Καθ' ων η Αίτηση. Στις 10.9.13 τα πιο πάνω εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα, κατόπιν συμφωνίας των συνηγόρων των διαδίκων, τροποποιήθηκαν ως ακολούθως: «Το Προσωρινό Διάταγμα υπό παρ.1 ανωτέρω, αναφορικά με τους Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 αποσύρθηκε και ακυρώθηκε. Το ίδιο Διάταγμα (υπό παρ.1 ανωτέρω) αναφορικά με τους Καθ' ων η Αίτηση 5, 6, 7, 9, 10 και 11 τροποποιήθηκε ως εξής:

1. Δεν θα απαγορεύεται σε οποιονδήποτε από τους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 5, 6, 7, 9, 10 και 11 από του να ξοδεύει συνολικό ποσό μέχρι €35.000 το μήνα για την κάλυψη καθημερινών εξόδων και/ή οποιοδήποτε άλλο αναγκαίο ποσό για κάλυψη των απολαβών υπαλλήλων του ή εξόδων του για νομική εκπροσώπηση.
2. Ουδεμία τράπεζα αποτρέπεται από την άσκηση οποιουδήποτε δικαιώματος πληρωμής set off που τυχόν να έχει σχετικά με οποιαδήποτε διευκόλυνση παρείχε στους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 5, 6, 7, 9, 10 και 11 πριν την ημερομηνία του παρόντος διατάγματος, και
3. Καμία τράπεζα χρειάζεται να προβεί σε διερεύνηση αναφορικά με αίτηση ή προτεινόμενη αίτηση ανάληψης χρημάτων από τους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 5, 6, 7, 9, 10 και 11 αν τέτοια ανάληψη εμφαίνεται και είναι επιτρεπτή κάτω από το παρόν διάταγμα.» Το Προσωρινό Διάταγμα υπό παραγρ.4 ανωτέρω, τύπου Mareva, αναφορικά με όλους τους Καθ' ων η Αίτηση, αποσύρθηκε και ακυρώθηκε. Το Προσωρινό Διάταγμα υπό παραγρ.5 ανωτέρω στη δεύτερη και τελευταία γραμμή απαλείφθηκε η φράση «ως οι παραγράφοι Δ-Η» και αντικαταστάθηκε με τη φράση «ως οι πιο πάνω παραγράφοι». Η αίτηση - η οποία βασίζεται στον Κανονισμό 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρώπης, Άρθρο 31, στον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987 (Ν.101/87)άρθρα 3

(2), 9, 7, 35 και 36, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60), ως αυτός τροποποιήθηκε, άρθρα 21, 29, 30, 31, 32, 42 και 43, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 3-9, στον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο (Ν.31(Ι)//92), άρθρα 2, 3, 4, 5 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.39, Δ.48 θθ. 1-4, 7 και 9, Δ.55 και Δ.64, στον περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμο Ν.66

(1)/97, Άρθρο 29

(2)(β) (ε)(ζ)(η), στο Νόμο περί Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων Ν138

(1)/10, Άρθρα 6

(1)(ζ), 10(β), 11

(3)-

(4), 16 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Κωνσταντίας Ζαχαρία δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών ημερ. 2.9.13 - προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1, 3-7 και 9-11 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κώστα Χριστοφόρου, Καθ' ου η Αίτηση 3, ημερ. 11.11.13, ως και σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 8, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αθηνάς Ριαλά, Διευθύντριας των Καθ' ων η Αίτηση 8, ημερ. 11.11.

1. Η Κωνσταντία Ζαχαρία αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι οι Αιτητές είναι εγγεγραμμένη εταιρεία στην Κύπρο με διοικητικούς συμβούλους τον κ. Pierre M. Louvrier και Ελευθερία Κυριάκου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είναι εγγεγραμμένη εταιρεία στην Κύπρο με κύριο μέτοχο τον Alexandre Sparre, ως και τους Andrey Grishin και Vladimir Mojenkov (Καθ' ων η Αίτηση 9, 10 και 11). Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατέχουν το 100% των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση 2, μιας από τις μεγαλύτερες ρωσικές εταιρείες λιανικής πώλησης αυτοκινήτων. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είναι θυγατρική εταιρεία των Καθ' ων η Αίτηση
2. Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 παρέχουν υπηρεσίες εμπιστευματοδόχου/διοριζόμενου διευθυντή (nominee director) και γραμματέα και οι Καθ' ων η Αίτηση 5-7 είναι μέτοχοι των Καθ' ων η Αίτηση
3. Οι Καθ' ων η Αίτηση 8 είναι εγγεγραμμένη εταιρεία στην Κύπρο που δραστηριοποιείται στη Ρωσία, η οποία συμφώνησε με τους Καθ' ων η Αίτηση 1, να αγοράσει το 100% των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση 2 για USD170.000.000, κατά παράβαση προηγούμενης συμφωνίας που τέθηκε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
4. Τον Νοέμβριο 2010, ο A. Sparre εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ζήτησε τη βοήθεια του P. Louvrier, διευθύνοντα συμβούλου των Αιτητών, για να προβεί σε αναδιάρθρωση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και κατ' επέκταση των επιχειρήσεων και εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 2, με απώτερο σκοπό την επίτευξη συγχώνευσης με τον Όμιλο Εταιρειών Rolf Group, ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές της αυτοκινητοβιομηχανίας στη Ρωσία (Rolf Retail). O A. Sparre σύστησε τους Αιτητές και τον P. Louvrier στη Rolf Retail, υπό την ιδιότητα του κύριου διαπραγματευτή για λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση 2, στο πλαίσιο της συγχώνευσης με τη Rolf Retail. Ως αποτέλεσμα της συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ο P. Louvrier χρησιμοποίησε τους Αιτητές ως όχημα ειδικού σκοπού, το οποίο ασχολείτο αποκλειστικά με τα σχέδια των Καθ' ων η Αίτηση 1 και κατ' επέκταση τις επιχειρήσεις των Καθ' ων η Αίτηση
5. Σ' αυτά τα πλαίσια οι Αιτητές και οι Καθ' ων η Αίτηση 2 σύναψαν στις 22.11.11 «Συμφωνία Παροχής Υπηρεσιών και Συμφωνία Επιλογής» (Τεκμήριο 8) με την οποία οι Αιτητές δικαιούνταν σταθερή αμοιβή και επιπρόσθετα ένα μεταβλητό ποσό ως αμοιβή επιτυχίας. Τον Μάρτιο 2011 οι Αιτητές ως διορισμένοι εκπρόσωποι των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και εκπροσωπούμενοι από τον P. Louvrier, άρχισαν διαπραγματεύσεις για τη συγχώνευση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 με τη Rolf Retail. Στις 23.11.11, η Rolf Retail και οι Καθ' ων η Αίτηση 2 υπέγραψαν συμφωνία η οποία καθόριζε κάποιους ενδεικτικούς όρους που σχετίζονταν με τη συγχώνευση τους (Τεκμήριο 9). Συμφώνησαν όπως συγχωνεύσουν τις επιχειρήσεις, οντότητες και δραστηριότητες τους, στο πλαίσιο μιας νέας εταιρείας κατοχής Μετοχών (Holding Company) με έδρα την Κύπρο ή άλλος μέρος εκτός Ρωσίας. Στις 19.3.12, οι Αιτητές, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι πραγματικοί δικαιούχοι των Καθ' ων η Αίτηση 2 και ένας αριθμός θυγατρικών εταιρειών των Καθ' ων η Αίτηση 2 σύναψαν «Συμφωνία Μετόχων» για την αύξηση κεφαλαίου (SHCIA) (Τεκμ. 3). Η συμφωνία αυτή αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης στην Ελβετία και υπογράφτηκε επίσημα στη Μόσχα (Τεκμ. 10-12). Μετά τη σύναψη της SHCIA, οι Αιτητές άρχισαν να συγκεντρώνουν τη χρηματοδότηση της αύξησης κεφαλαίου κατά το ποσό των RUB940.000.000 (31.500.000 δολάρια Αμερικής) (Τεκμ.10). Στις 8.6.12, οι Αιτητές και η Rolf Retail σύναψαν «Συμφωνία Συγχώνευσης των Μετοχών και Συμφωνίας των Μετόχων» (SMSHA), που αφορούσε τη συγχώνευση μεταξύ της Rolf Retail, των Αιτητών και της Nezavisimost (ρωσικός όμιλος αυτοβιομηχανίας) (τεκμ.13). Η χρηματοδότηση της αύξησης κεφαλαίου των Καθ' ων η Αίητση 1 ως οριζόταν στη SHCIA, ως και η απόκτηση της Nezavisimost ως οριζόταν στη SMSHA , θα χρηματοδοτείτο από τη Ρωσική Τράπεζα VTB Capital, τις Ελβετικές Τράπεζες Julius Bar και Compagnie Bancaire Helvetique (Τεκμ. 10, 11, 14, 15). Παρά την ετοιμότητα της Julius Bar Bank να συμμετάσχει στην αναδιάρθρωση της χρηματοδότησης για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των Καθ' ων η Αίτηση 1 όπως συμφωνήθηκε από τη SHCIA, ο εκπρόσωπος των Καθ' ων η Αίτηση 1 Alexander Sparre, τον Νοέμβριο 2012 αρνήθηκε να προχωρήσει προβάλλοντας ένα πρόσχημα ώστε οι Καθ' ων η Αίτηση 1 να μην εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει βάση της SHCIA (Τεκμ. 16). Επιπλέον, παρά τις υπογραμμένες συμφωνίες συγχώνευσης, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε συγχώνευση με τη Rolf Retail χωρίς ιδιαίτερο λόγο και παρά το γεγονός ότι οι Αιτητές κατάφεραν να διαπραγματευτούν εξαιρετικά ευνοϊκές συνθήκες για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (Τεκμ.11). Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τήρησαν τις υποχρεώσεις τους ως ακολούθως:
6. Απέτυχαν σε όλες τις συμφωνηθείσες προθεσμίες, ιδίως σε σχέση με το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση της αύξησης κεφαλαίου η οποία αναμενόταν να είναι στις 30.9.
8. Παρέλειψαν να προχωρήσουν με τη δέουσα μελέτη επιμέλειας του πωλητή.
9. Αντιστάθηκαν στη συμφωνηθείσα αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των Καθ' ων η Αίτηση 1 από τους Αιτητές, παρά τις συμφωνίες των τραπεζών να παρέχουν την αναγκαία χρηματοδότηση.
10. Παρέλειψαν να επιδιώξουν έγκριση από τους Αιτητές για όλα τα θέματα που επιβάλλονταν από την SHCIA, συμπεριλαμβανομένης της διάθεσης των περιουσιακών στοιχείων και την αύξηση των χρεών (Τεκμ. 10, 11). Επιπλέον, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δεν εξόφλησαν το δικό τους τμήμα των νομικών εξόδων του δικηγορικού γραφείου που εργάστηκε για τη συγχώνευση με τη Rolf Retail (τεκμ.10). Ισχυρίζεται ότι όλα τα πιο πάνω στοιχεία, δείχνουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ουδέποτε ενήργησαν με καλή πίστη και ουδέποτε είχαν πραγματική πρόθεση να προχωρήσουν σε συγχώνευση με τη Rolf Retail και να επιτρέψουν την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των Καθ' ων η Αίτηση 1 από τους Αιτητές. Συγκεκριμένα, την 29.8.13 οι Αιτητές ανακάλυψαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 διαπραγματεύονταν την πώληση τους, με μια άλλη ρωσική εταιρεία λιανικής πώλησης αυτοκινήτων (τεκμ. 9 και 17). Σύμφωνα με την εν λόγω συναλλαγή οι Καθ' ων η Αίτηση 1 επρόκειτο να πωλήσει το 100% των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση 2, στους Καθ' ων η Αίτηση 8, για το συνολικό ποσό των USD170.000.
11. Οι Αιτητές γνωρίζουν την ύπαρξη του τραπεζικού λογαριασμού που κατέχεται από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 με την Julius Bar (Γενεύης) (Τεκμ.18). Γνωρίζουν επίσης ότι ο Alexander Sparre και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έχουν ακόμα ένα ελβετικό λογαριασμό που τηρείται με την UBS. Ως αποτέλεσμα της αποτυχημένης αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, οι ζημιές που οι Αιτητές υπέστηκαν καθορίζονται σε USD34.000.
12. Περαιτέρω υπέστηκαν σημαντική ζημιά με απροσδιόριστο ποσό, ως αποτέλεσμα των εξόδων και εκταμιεύσεων που έθεσαν στην πορεία των διαπραγματεύσεων αναφορικά με τη συγχώνευση με την Rolf Retail και όλε τις άλλες συμφωνίες όπως π.χ. έξοδα για ελεγκτικό έλεγχο, δικηγορικές αμοιβές και έξοδα ταξιδίου. Αναμένεται επίσης ότι το κόστος της διεθνούς διαιτησίας σε σχέση με την παραβίαση της SHCIA θα ανέλθει σε τουλάχιστον USD2.000.
13. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι σύμφωνα με τη SHCIA όλες οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία θα διέπονται από τους νόμους της ρωσικής ομοσπονδίας και οποιαδήποτε διαφορά ή αξίωση που απορρέει από τη SHCIA πρέπει να διευθετηθεί οριστικά με διαιτησία στο Σουηδικό Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας. Οι Αιτητές στις 29.8.13 έστειλαν ειδοποίηση για την πρόθεση τους για έναρξη διαιτητικής διαδικασίας (Τεκμ.19). Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 3-7 και 9-11 εγείρουν με την ένσταση τους

(19)λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής

(10):

1. Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60δεν ικανοποιούνται.
2. Δεν ικανοποιείται το στοιχείο του επείγοντος και/ή δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση.
3. Δεν καταδείχθηκε από τους Αιτητές πραγματικός ή επικείμενος κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η Αίτηση.
4. Τα εκδοθέντα Διατάγματα υπό παρ. Δ και Ε της αίτησης, δεσμεύουν χρήματα των Καθ' ων η Αίτηση 1-7 και 9-11 μέχρι του ποσού των $36.000.000 USD, ποσό δέκα φορές μεγαλύτερο από το ποσό των αποζημιώσεων που θα ζητήσουν οι Αιτητές στα πλαίσια της Διαιτητικής Διαδικασίας που προτίθενται να προωθήσουν στο Σουηδικό Διαιτητικό Δικαστήριο.
5. Οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιαστικά γεγονότα και έγγραφα που δυνατόν να επηρέαζαν τη κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση των Διαταγμάτων.
6. Η οριστικοποίηση των εκδοθέντων και αιτούμενων Διαταγμάτων θα ήταν άδικη, αφού αυτά αποτελούν ουσιαστικά τη τελική θεραπεία στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης.
7. Οι Αιτητές προωθούν την παρούσα Αίτηση καταχρηστικά, κακόβουλα και για αλλότριους σκοπούς.
8. Με την παρούσα αίτηση, δεν επιτυγχάνεται η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων (status quο).
9. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal και διατάγματα Ιχνηλάτησης. Αυτά προωθούνται από τους Αιτητές καταχρηστικά, κακόβουλα και αποσκοπούν σε ψάρεμα μαρτυρίας, χωρίς να ζητούνται πληροφορίες για να καταστήσουν δυνατή την έγερση καλόπιστης αγωγής ή απαίτησης εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση.
10. Οι Αιτητές βαρύνονται με αδικαιολόγητη και μεγάλη καθυστέρηση στο να ζητήσουν την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων, αφού η ισχυριζόμενη ανάγκη έκδοση στους, - σύμφωνα με τα γεγονότα που οι ίδιοι επικαλούνται - προέκυψε πολύ πριν και τουλάχιστον ένα χρόνο πριν την καταχώρηση της αίτησης. Ο Κώστας Χριστοφόρου Καθ' ου η Αίτηση 3, αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι είναι διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
11. Οι Καθ' ων η Αίτηση 9, 10 και 11 είναι μέτοχοι των Καθ' ων η Αίτηση 5, 6, 7, οι οποίοι κατέχουν το 100% των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση
12. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 μέχρι τον Αύγουστο 2013 ήταν εξολοκλήρου θυγατρική των Καθ' ων η Αίτηση
13. Οι Καθ' ων η Αίτηση 4 παρέχουν υπηρεσίες γραμματέα στους Καθ' ων η Αίτηση
14. Κατά τη διάρκεια του 2007 και αρχές του 2008, ο Καθ' ου η Αίτηση 9 είχε συνομιλίες με το βασικό μέτοχο του ομίλου Rolf, για πιθανή συγχώνευση του ομίλου Rolf με τους Καθ' ων η Αίτηση 2, όμως δεν επιτεύχθηκε καμία συμφωνία. Το 2007 ο Καθ' ου η Αίτηση 9 και ο κ. Louvrier (διευθυντής των Αιτητών) συμφώνησαν όπως ο Louvrier παρείχε διάφορες υπηρεσίες στον όμιλο των Καθ' ων η Αίτηση 2 και ως αντάλλαγμα οι Καθ' ων η Αίτηση 2 θα παρείχαν επιχειρηματική υποστήριξη στον κ. Louvrier στη Ρωσία. Μέχρι το 2009, συμφωνήθηκε ότι ο Louvrier θα παρείχε στον Καθ' ου η Αίτηση 9 βοήθεια αναφορικά με μελλοντικές συγχωνεύσεις και εξαγορές. Το 2010, έναντι αμοιβής για τις συμβουλευτικές υπηρεσίες του Louvrier οι Καθ' ων η Αίτηση 2 συμφώνησαν να του καταβάλλουν αμοιβή επιτυχίας σε περίπτωση που έκλεινε δεύτερη συγχώνευση. Το φθινόπωρο του 2010 έλαβαν χώρα ανεπίσημες συνομιλίες μεταξύ του ομίλου των Καθ' ων η Αίτηση 2 και του Ομίλου Rolf αναφορικά με πιθανή συγχώνευση. Από τον Αύγουστο 2011 άρχισαν πιο επίσημες συνομιλίες και ο Louvrier ενεπλάκη σ' αυτές τις συνομιλίες ως σύμβουλος των Καθ' ων η Αίτηση
15. Ο Louvrier είχε κάποιου είδους συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις με τη Rolf, όμως δεν λάμβανε τις αποφάσεις, ούτε ήταν η κινητήριος δύναμη. Οι σημαντικές αποφάσεις για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 λαμβάνονταν από τον Καθ' ου η Αίτηση 9, ο οποίος ηγείτο των διαπραγματεύσεων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση
16. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το Τεκμήριο 8 στην αίτηση (ανυπόγραφο έγγραφο «Συμφωνία παροχής Υπηρεσιών και Συμφωνία Επιλογής» με ημερομηνία 22.11.11) είχε συνταχθεί από τον Louvrier και περιέχει πρόχειρους όρους αναφορικά με την αμοιβή των Αιτητών. Το εν λόγω προσχέδιο δεν υπογράφηκε από κανένα από τα μέρη και καμία συμφωνία συνάφθηκε μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 1 ή 2 υπό τους όρους του εν λόγω προσχεδίου. Στις 23.11.11 συμφωνήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 9, για λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση 2 και τον Petrov για λογαριασμό του Ομίλου Rolf, μια Συμφωνία Ενδεικτικών Όρων, για την προτεινόμενη συγχώνευση της Rolf Retail και Καθ' ων η Αίτηση
17. Οι όροι αυτής δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ και η εν λόγω Συμφωνία εμπεριείχε ρήτρα αποκλειστικότητας η οποία προβλεπόταν να παραμείνει σε ισχύ μέχρι 30.6.
18. Εφόσον καταρτίστηκε η Συμφωνία Ενδεικτικών Όρων, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και ο Όμιλος Rolf είχαν εμπλακεί σε εκτεταμένες διαπραγματεύσεις. Από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση 2, η ομάδα που ενεπλάκη στις διαπραγματεύσεις περιλάμβανε τους Καθ' ων η Αίτηση 9, 12, Α.Sidorenko και τον κ. Louvrier. Σε συνάντηση της 14.2.12, κατά την οποία υπογράφτηκε χειρόγραφο σημείωμα (Τεκμ. 1Α, 1Β), ο Louvrier δεν ήταν προσκεκλημένος διότι δεν ήταν πρέπον για ένα σύμβουλο να παρευρίσκεται σε τόσο υψηλού βαθμού συνάντηση. Μετά τη συνάντηση αυτή, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και ο Όμιλος Rolf συνέχισαν να επιδιώκουν τη συγχώνευση (Τεκμ.2Α, 2Β, 3Α, 3Β). Ωστόσο παρέμεναν σημαντικά σημεία διαφωνίας μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 2 και του Ομίλου Rolf, αναφορικά με τη δομή διοίκησης της συγχωνευθείσας εταιρείας και μέχρι τον Μάρτιο 2012, η προτεινόμενη συγχώνευση ενδέχετο να μην προχωρήσει. Σε ό,τι αφορά το Τεκμήριο 3 στην αίτηση [έγγραφο ημερ. 19.3.12 Συμφωνία Μετόχων για την αύξηση κεφαλαίου των Καθ' ων η Αίτηση 2 από τους Αιτητές που φέρει τις υπογραφές του Καθ' ου η Αίτηση 9, 10, 11 και του Louvrier] αναφέρει ότι ήταν ένα προσχέδιο της προτεινόμενης Συμφωνίας Μετόχων που προετοιμάστηκε από τον κ. Louvrier (προσχέδιο SHCIA) το οποίο περιείχε ρήτρα αποκλειστικότητας που έληγε στις 30.9.
19. Βάσει των όρων της προτεινόμενης Συμφωνίας Μετόχων (βάσει των όρων του προσχεδίου SHCIA) δεν συνομολογήθηκε ποτέ συμφωνία. Ουδέποτε υπήρξε πρόθεση οι όροι του προσχεδίου της SHCIA να είναι νομικά δεσμευτικοί, οι εν λόγω όροι δεν είχαν συμφωνηθεί, ούτε έγιναν αποδεκτοί από τον Καθ' ου η Αίτηση 12, η υπογραφή του οποίου δεν εμφανίζεται στο έγγραφο. Η πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση 9,10 και 11 ήταν να υπογραφεί απλώς ως μνημόνιο συνεργασίας, παρά μια δεσμευτική νομικά συμφωνία. Επεσύναψε ως Τεκμ.4 νομική γνωμάτευση από Ρώσο δικηγόρο, σύμφωνα με την οποία, υπό το Ρωσικό Δίκαιο, το προσχέδιο SHCIA, δεν αποτελεί έγκυρο ούτε και δεσμευτικό για τα μέρη έγγραφο. Τον Μάιο 2012 έγιναν συζητήσεις αναφορικά με μια προτεινόμενη συγχώνευση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και του Ομίλου Nezavisimost, που είναι κορυφαίος έμπορος αυτοκινήτων στη ρωσική αγορά. Ο Louvrier αναμείχθηκε σ' αυτές τις συζητήσεις όμως δεν επιτεύχθηκε καμία συμφωνία μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 2 και της Nezavisimost. Αναφορικά με το Τεκμήριο 13 στην αίτηση [«Συμφωνία Συγχώνευσης Μετοχών και Συμφωνία Μετόχων» (SMSHA)] ΗΜΕΡ. 8.6.12, αναφέρει ότι υπογράφεται από κ. Salita για την Rolf Retail και από τον Louvrier για τους Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 δεν είναι μέρος αυτής της συμφωνίας και οι Καθ' ων η Αίτηση 9, 10 και 11 δεν γνώριζαν γι' αυτήν, πριν την έναρξη της παρούσας διαδικασίας. Η παύση των διαπραγματεύσεων μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 2 και της Rolf, επήλθε λόγο διαφορών ανάμεσα τους, οι οποίες δεν μπορούσαν να επιλυθούν. Στις 16.6.12, ο Καθ' ου η Αίτηση 9 συναντήθηκε με τον Petrov εκ μέρους του Ομίλου Rolf, και ο Louvrier δεν ήταν παρών. Και οι δύο συμφώνησαν ότι βρίσκοντο σε αδιέξοδο και συμφώνησαν όπως οι διαπραγματεύσεις σταματήσουν. Η περίοδος αποκλειστικότητας έληγε Ιούνιο 2012 και έτσι αποφάσισαν ότι δεν ήταν απαραίτητο να καταγράψουν την παύση των διαπραγματεύσεων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 9 ενημέρωσε τον Louvrier για τη διακοπή των διαπραγματεύσεων. Στις 14.6.12, ο Καθ' ου η Αίτηση 9 εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 2 και ο Louvrier εκ μέρους των Αιτητών υπέγραψαν μια συμφωνία με τίτλο «Συμφωνία Παροχής Υπηρεσιών» (Τεκμ.7). Ήταν προφανές ότι στο σημείο αυτό η συγχώνευση της Rolf με τους Καθ' ων η Αίτηση 2 δεν θα ολοκληρωνόταν και ο Louvrier δεν θα δικαιούταν αποζημίωση βάση της συμφωνίας που αναφέρθηκε πιο πάνω. Παρόλα αυτά ο Καθ' ου η Αίτηση 9 αναγνώρισε ότι ο Louvrier είχε κάνει εργασίες για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και θα ήταν ορθό να λάβει αμοιβή. Στις 14.6.12 ο Louvrier και ο Καθ' ου η Αίτηση 9 υπέγραψαν έγγραφο με τίτλο «Πράξη Παρασχεθεισών Υπηρεσιών» (Τεκμ. 8Α, 8Β) το οποίο επιβεβαιώνει ότι το συνολικό τίμημα της παρασχεθείσας υπηρεσίας είναι $177.000 USD συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α 18%. Στις 18.6.12 ο Καθ' ου η Αίτηση 9 εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 2 και ο Louvrier εκ μέρους των Αιτητών υπέγραψαν Συμπληρωματική Συμφωνία αρ.1 στη Συμφωνία Παροχής Υπηρεσιών που υπογράφτηκε στις 14.6.12 (Τεκμ.9) με την οποία τροποποιήθηκε ώστε «ο Σύμβουλος θα αμειφθεί από την εταιρεία για τις παρεχόμενες υπηρεσίες του με το ποσό των $164.562.03 USD συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. 18%. Στις 20.6.12 ο Louvrier και ο Καθ' ου η Αίτηση 9 υπέγραψαν έγγραφο «Πράξη Παρασχεθεισών Υπηρεσιών» με το οποίο επιβεβαιώνεται ότι «το συνολικό τίμημα της παρεχόμενης υπηρεσίας είναι $164.562USD. Αυτό συμπεριλαμβάνει $139.459,32USD πληρωτέα στο σύμβουλο και $25.102,68USD με 18% Φ.Π.Α πληρωτέα στο κρατικό προϋπολογισμό (Τεκμ. 10Α, 10Β). Η καταβολή του ποσού των $139.459,32USD από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 στους Αιτητές έγινε στις 5.7.12 (Τεκμ. 11Α, 11Β). Η πληρωμή αυτή έγινε στους Αιτητές ως πλήρης και τελική διευθέτηση για την παροχή συμβουλών που παρείχε ο Louvrier στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και με βάση το γεγονός ότι ο ρόλος του Louvrier ως συμβούλου είχε τελειώσει. Ήταν σαφώς κατανοητό από τον Louvrier ότι η πληρωμή έγινε σ' αυτή τη βάση. Τον Σεπτέμβριο 2012 ο Καθ' ου η Αίτηση 10 συναντήθηκε με τον Louvrier στη Γενεύη προκειμένου να συζητήσουν τον τρόπο με τον οποίο ο Louvrier πρότεινε να χρηματοδοτήσει την προτεινόμενη εξαγορά του 9% των Καθ' ων η Αίτηση
20. Ο Louvrier έδειξε στον Καθ' ου η Αίτηση 10 μια συμφωνία εγγύησης προς εξασφάλιση χρηματοδότησης του από τράπεζες (τεκμ.12) και ο Καθ' ου η Αίτηση 10 ξεκαθάρισε ότι δεν θα υπέγραφαν τέτοια εγγύηση. Ακολούθησε ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερ. 24.9.12, 4.10.12 (τεκμ.13, 14) και η επιστολή υποστήριξης της τράπεζας Julius Bar (τεκμ.14) δεν εξέφρασε πρόθεση να παράσχει χρηματοδότηση στους Αιτητές αλλά αυτό υπόκειτο σε τελική εσωτερική έγκριση συμμόρφωσης. Περαιτέρω, η επιστολή υποστήριξης της VTB Capital (τεκμ.14 στην αίτηση) ξεκαθαρίζει ότι ακόμα δεν έχει λάβει εσωτερική έγκριση για το προτεινόμενο δάνειο στους Αιτητές, το οποίο δάνειο, εξαρτάται από την παροχή προσωπικών εγγυήσεων από τον Louvrier. Τον Οκτώβριο 2012 ο Louvrier υπέδειξε στους Καθ' ων η Αίτηση 9, 10 ότι οι Αιτητές θα εξαγόραζαν το 100% των Καθ' ων η Αίτηση 2, κάτι που τελικά δεν προχώρησε διότι ο Louvrier δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει ότι διέθετε τα απαραίτητα κεφάλαια. Από τις 9-10 Οκτωβρίου 2012 ο Καθ' ου η Αίτηση 9 επισκέφθηκε τη Γενεύη για να συζητήσει με τον Louvrier κατά πόσο οι Αιτητές διέθεταν χρηματοδότηση για την εξαγορά του 100% της επιχείρησης των Καθ' ων η Αιτηση 2 ή τουλάχιστον του 9% που προβλεπόταν στο προσχέδιο SHCIA. Μετά από συζητήσεις, χωρίς να επιβεβαιωθεί ότι ο Louvrier διέθετε κεφάλαια, ο Louvrier ζήτησε από τον Καθ' ου η Αίτηση 9 να καταρτίσει προσχέδιο συμφωνίας εγγύησης, εισήγηση που θεωρήθηκε από τους μετόχους των Καθ' ων η Αίτηση 2 τελείως απαράδεκτη. Οι Καθ' ων η Αίτηση 9-10 δεν θυμούνται να έγινε συνάντηση με οποιοδήποτε από τους τραπεζίτες της Τράπεζας Julius Bar αναφορικά με τις προτεινόμενες εξαγορές του Louvrier. Ο Καθ' ου η Αίτηση 9 ενημερώθηκε από διευθύνοντα σύμβουλο της VTB Capital, ότι ζητήθηκε από τη VTB Capital να οργανώσει τη χρηματοδότηση για τους Αιτητές και μετά από έρευνα διαπίστωσε ότι στις 31.10.13 η VTB Bank απάντησε ότι δεν είχε εξετάσει την πιθανότητα παροχής χρηματοδότησης μέσω δανείου στους Αιτητές (Τεκμ. 15Α, 15Β). Στις 16.11.12 ο Καθ' ου η Αίτηση 9 συναντήθηκε με τον Louvrier, ο οποίος προέβηκε σε διάφορες απειλές ότι θα μηνύσει τους μετόχους των Καθ' ων η Αίτηση 2 «μέχρι θανάτου» και ζήτησε όπως οι μέτοχοι των Καθ' ων η Αίτηση 2 του πωλήσουν το 100% των μετοχών τους έναντι του ποσού των USD190.000.000 και υπογράψουν εγγυήσεις για να εξασφαλίσει άμεση χρηματοδότηση του ποσού. Στο στάδιο αυτό ο Καθ' ου η Αίτηση 9 αποφάσισε να σταματήσει οποιεσδήποτε περαιτέρω συναλλαγές με τον Louvrier. Ο Louvrier στις 23.11.12 και 20.11.12 απέστειλε ηλεκτρονικά μηνύματα (Τεκμ.16, 17) προσπαθώντας να επικοινωνήσει με τον Καθ' ου η Αίτηση 9, ο οποίος όμως υπό το φως των πιο πάνω απειλών του Louvrier, θεώρησε ανάρμοστο να απαντήσει στα ηλεκτρονικά μηνύματα ή να συναντηθεί μαζί του. Μετά από αυτή την απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση 9, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 έλαβαν τρεις προσφορές για πώληση της εταιρείας: (α) από τους Καθ' ων η Αίτηση 8, (β) από τη ZAO Artodom (γ) από τον Όμιλο Rolf την οποία έλαβαν τον Μάρτιο
21. Οι συνομιλίες μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και πιθανών αγοραστών άρχισαν τον Δεκέμβριο
22. Τον Ιούλιο 2013, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 8, συμφώνησαν όπως οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πωλήσουν το σύνολο των μετοχών που κατείχαν στους Καθ' ων η Αίτηση 2, στους Καθ' ων η Αίτηση 8 έναντι του ποσού $170.000.
23. Η συναλλαγή ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο
24. Ισχυρίζεται ότι η πώληση αυτή δεν ήταν κατά παράβαση του προσχεδίου SHCIA, το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν ήταν δεσμευτική συμφωνία και περιλάμβανε ρήτρα αποκλειστικότητας που έληγε στις 30.9.
25. Η εν λόγω συμφωνία πώλησης των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση 2 συνάφθηκε τον Αύγουστο 2013 και επομένως το προσχέδιο SHCIA δεν ίσχυε πλέον. Ισχυρίζεται ότι όλα τα εύλογα έξοδα και δαπάνες του Louvrier αναφορικά με τη διαπραγμάτευση της προτεινόμενης συγχώνευσης με τον Όμιλο Rolf είχαν πληρωθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή τις θυγατρικές τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έχουν πληρώσει όλα τα δικηγορικά έξοδα που έχουν προκύψει νόμιμα και οι Καθ' ων η Αίτηση 2 πλήρωσαν όλους τους φόρους που τους αναλογούν σύμφωνα με τον νόμο της Ρωσίας. Αρνείται τους ισχυρισμούς των Αιτητών ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 θα περιορίσουν την εμπορική τους δραστηριότητα ενόσω εκκρεμεί η διαιτησία, ότι θα δημιουργήσουν μια κατάσταση ώστε να μην μπορούν να πληρώσουν τα χρέη τους, ως και ότι υπάρχει κίνδυνος να διασκορπίσουν ή διαθέσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Πρόκειται για αβάσιμους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς χωρίς στοιχείο που να τους υποστηρίζουν. Ισχυρίζεται ότι δεν του επιδόθηκαν οποιαδήποτε έγγραφα αναφορικά με Διαιτητική διαδικασία στο Σουηδικό Δικαστήριο Διεθνής Διαιτησίας ούτε και επιδόθηκαν στους Καθ' ωνη Αίτηση
26. 10, 1, 2, 6 και
27. Στις 7.10.13 οι Skadden LLP απέστειλαν επιστολή εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 στους Akin Gump (ΤΕκμ.19) δηλώνοντας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν έλαβαν αντίγραφο της ειδοποίησης για πρόθεση έναρξης Διαιτησίας και ζητούσαν να τους επιβεβαιώσουν εάν η ειδοποίηση για πρόθεση έναρξης διαιτησίας είχε σταλεί. Στην απουσία απάντησης από τη Akin Gump, στις 25.10.13 η Skadden προώθησε την επιστολή 7.10.13 στην Holman Fenwich που είχε μεταφερθεί ο Civic, συντάκτης του Τεκμ. 19 στην αίτηση (Τεκμ.20). Οι Skadden μέχρι σήμερα, δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές καταχρώνται τη διαδικασία του Δικαστηρίου αφού χρησιμοποιούν την υποτιθέμενη έναρξη διαιτητικών διαδικασιών, προκειμένου να εξασφαλίσουν ενδιάμεσα Διατάγματα από το Δικαστήριο, ενώ παράλληλα δεν έχουν προωθήσει διαιτητικές διαδικασίες, παρόλο που ισχυρίζονται ότι τα ενδιάμεσα διατάγματα είναι για τη διευκόλυνση των διαιτητικών διαδικασιών. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 8 εγείρουν με την ένσταση τους

(18)λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής

(7):

1. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 ούτε και οι προϋποθέσεις του άρθρου 9 του Ν.101/
3. Η κυρίως Αίτηση και η παρούσα ενδιάμεση αίτηση είναι καταχρηστικές αφού μέχρι σήμερα καμία διαιτησία έχει αρχίσει. Εν πάση περιπτώσει η έναρξη διαδικασίας διαιτησίας δεν αποτελεί από μόνη της λόγο που να δικαιολογεί το κατεπείγον.
4. Καμία συμβατική σχέση υπάρχει μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 8 και επομένως κανένα αγώγιμο δικαίωμα αποκαλύπτεται εναντίον τους, ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση 8 είναι καλόπιστος αγοραστής των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση
6. Οι Αιτητές δεν προέβηκαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των σχετικών γεγονότων και παραπλάνησαν το Δικαστήριο.
7. Οι Αιτητές επέδειξαν αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης λόγω του ότι η συμφωνία στην οποία στηρίζουν την αξίωση τους έληξε.
8. Δεν δικαιολογείται το ποσό της απαίτησης των Αιτητών, οι οποίοι εντελώς αυθαίρετα ζητούν $36.000.000 USD.
9. Η τραπεζική εγγύηση που δόθηκε από τους Αιτητές είναι ανεπαρκής και δεν μπορεί να καλύψει την ενδεχόμενη ζημιά των Καθ' ων η Αίτηση. Η Αθηνά Ριαλά είναι μια εκ των διευθυντών των Καθ' ων η Αίτηση
10. Ισχυρίζεται ότι η ένορκη δήλωση των Αιτητών δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μαρτυρία εφόσον η ενόρκως δηλούσα Κωνσταντία Ζαχαρία δεν προσφέρει ικανοποιητικούς λόγους για τους οποίους υπογράφει την ένορκη δήλωση αντί ο κ. Pierre Louvrier. Ισχυρίζεται επίσης ότι δεν υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση 2 και
11. Η αξίωση των Αιτητών βασίζεται στη δήθεν παραβίαση της Συμφωνίας Μετόχων ημερ. 19.3.12 (τεκμ.3 στην αίτηση). Τα μέρη της εν λόγω Συμφωνίας είναι η ASC-Holding και οι Αιτητές. Η ASC δεν είναι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αλλά ένας Όμιλος Εταιρειών που αποτελείται από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και άλλες νομικές οντότητες. Η εν λόγω συμφωνία υπογράφεται για λογαριασμό του Ομίλου Εταιρειών από τον Καθ' ου η Αίτηση 9 και εκ μέρους των Αιτητών από τον Pierre Louvrier. Επίσης φέρει τις υπογραφές των Καθ' ων η Αίτηση 10 και
12. Αρνείται ότι η ASC είναι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και οι Αιτητές αναφερόμενοι στους Καθ' ων η Αίτηση 2 ως ASC παραπλανούν το Δικαστήριο ως προς τα πραγματικά μέρη της εν λόγω συμφωνίας ημερ. 19.3.
13. Σχετική είναι η νομική γνωμοδότηση δικηγόρων στη Μόσχα (Τεκμ.1). Επομένως ο Όμιλος Εταιρειών ASC δεν υπάρχει ως ξεχωριστή οντότητα και τα μέρη της Συμφωνίας είναι οι Αιτητές και οι Καθ' ων η Αίτηση 9, 10,
14. Αρνείται ότι η πώληση των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση 2 στους Καθ' ων η Αίτηση 8 αποτελεί παραβίαση της πιο πάνω συμφωνίας ημερ. 19.3.12, (τεκμ.3 στην αίτηση) εφόσον σ' αυτήν υπάρχει ρήτρα ότι θα ισχύει «μέχρι να ολοκληρωθεί η συναλλαγή» και η συναλλαγή αναμενόταν να ολοκληρωθεί τουλάχιστον μέχρι τις 30.9.
15. Αρνείται περαιτέρω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 υπέγραψαν έγγραφο με τίτλο "Indicative Term Sheet" (τεκμ.9 στην αίτηση). Η ASC, όπως φαίνεται καθαρά από το έγγραφο αυτό είναι ο Όμιλος Autospets Center Group of Companies και όχι απλά οι Καθ' ων η Αίτηση
16. Περαιτέρω, ρητά αναφέρεται στο εν λόγω έγγραφο ότι αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια δεσμευτική συμφωνία. Η αποτυχία των Αιτητών να ενεργήσουν έγκαιρα αμέσως μετά τη λήξη της ημερομηνίας 30.9.12, με κανένα τρόπο στοιχειοθετεί το «επείγον» του ζητήματος και δεν δικαιολογεί την μονομερή έκδοση των Διαταγμάτων, εφόσον οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση ένα χρόνο μεταγενέστερα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 8 ως καλόπιστοι αγοραστές αγόρασαν τις μετοχές των Καθ' ων η Αίτηση 2 δυνάμει συμφωνίας ημερ. 30.7.13 (τεκμ.2) και το τίμημα έχει πλήρως εξοφληθεί. Ισχυρίζεται ότι ακόμα και αν η εν λόγω πώληση των μετοχών αποτελεί παραβίαση της πιο πάνω συμφωνίας ημερ. 19.3.12 (γεγονός που αρνείται) δεν υπάρχει καμία απαίτηση των Αιτητών για ακύρωση της εν λόγω πώλησης μετοχών και απαίτηση τους είναι απλά χρηματική. Επιπρόσθετα, στη σελ.13 της Συμφωνίας ημερ. 19.3.12 υπάρχει όρος "Obligations" σύμφωνα με τον οποίο οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να διεκδικούν πέραν του $1.000.000 USD. Καμία αναφορά γίνεται στην ένορκη δήλωση των Αιτητών για οποιαδήποτε συνομωσία με σκοπό την εξαπάτηση των Αιτητών, στην οποία να εμπλέκονται οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και
17. Οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με βάση το άρθρο 9 του Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου 101/87, που επιτρέπει την έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων ως υποστηρικτική της διαδικασίας διαιτησίας, είτε πριν την έναρξη τέτοιας διαδικασίας ή κατά την διάρκεια της διαδικασίας. Οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση πριν την έναρξη της διαδικασίας διαιτησίας για την οποία είχαν στείλει ειδοποίηση τον Αύγουστο 2013 (τεκμ.19 στην αίτηση). Ωστόσο μέχρι σήμερα, οι Αιτητές δεν άρχισαν οποιαδήποτε διαδικασία διαιτησίας πράγμα που τεκμηριώνει την έλλειψη του στοιχείου του κατεπείγοντος ως και ότι οι Αιτητές καταχρώνται της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγο ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές προωθούν την παρούσα Αίτηση καταχρηστικά και/ή κακόβουλα και/ή για αλλότριους σκοπούς και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο διότι αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εφόσον: (α) Ενώ οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι τα αιτούμενα και εκδοθέντα διατάγματα είναι προς υποστήριξη της διαιτητικής διαδικασίας που θα προωθήσουν στο Σουηδικό Διαιτητικό Δικαστήριο, εντούτοις καθυστερούν να προωθήσουν την διαιτητική διαδικασία και μέχρι την καταχώρηση της ένστασης, η εν λόγω διαδικασία δεν έχει προωθηθεί καθόλου. (β) Οι Αιτητές καταχρώνται τη διαδικασία του Δικαστηρίου με σκοπό να λάβουν αθέμιτο πλεονέκτημα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, ενώ στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρονται να προωθήσουν τη διαιτητική διαδικασία. Είναι ισχυρισμός των Αιτητών ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 2.9.13, προς υποστήριξη της επικείμενης διαιτητικής διαδικασίας η οποία επρόκειτο να αρχίσει ενώπιον του Σουηδικού Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση
18. Προς τούτο ισχυρίζονται ότι έστειλαν στις 29.8.13 ειδοποίηση για την πρόθεση τους για έναρξη διαιτητικής διαδικασίας ενώπιον του Σουηδικού Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας (τεκμήριο 19 στην αίτηση). Το άρθρο 9 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου (Ν.101/87)το οποίο δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει ενδιάμεσα Διατάγματα προς υποβοήθηση διαιτητικής διαδικασίας, ορίζει ως εξής: «
19. Το Δικαστήριο έχει εξουσία, κατ' αίτηση ενός των μερών, να διατάσσει τη λήψη συντηρητικών μέτρων, οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας.» Σχετική με τη φύση και τους σκοπούς του Ν.101/87 είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας v. Bank Fur Arbeit and Wirtschaft AG

(1999)1 Α.Α.Δ. 585, 590. Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες του Νόμου 101/87 και ειδικότερα του άρθρου 9 ανωτέρω, το Δικαστήριο παρεμβαίνει σε μια διεθνή διαιτησία μόνο όπως ο Νόμος ορίζει και κυρίως προς υποστήριξη της διαιτητικής διαδικασίας, με σκοπό πάντοτε να προχωρεί η διαιτησία το ταχύτερο δυνατό ώστε να διασφαλίζεται η γρήγορη επίλυση της διεθνούς διαφοράς. Η παρέμβαση του Δικαστηρίου είναι απαραίτητη, όχι για να υποκαταστήσει το Διαιτητικό Δικαστήριο, αλλά προκειμένου να διασφαλιστεί, υποστηρικτικά, η ομαλή και αποτελεσματική πορεία της Διαιτητικής Διαδικασίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι ουδέποτε τους επιδόθηκε και ουδέποτε παρέλαβαν την «ειδοποίηση» πρόθεσης έναρξης Διαιτητικής Διαδικασίας (Τεκμ.19 στην αίτηση), ούτε και οποιοδήποτε έγγραφο σχετικό με την πρόθεση των Αιτητών στις 2.9.13 - όπως ισχυρίστηκαν - να καταχωρήσουν αιτήσεις για ενδιάμεσα Προστατευτικά μέτρα στην Ελβετία και Αυστρία. Επιπρόσθετα, ισχυρίζονται ότι στις 7.10.13 οι Άγγλοι δικηγόροι τους απέστειλαν επιστολές στον δικηγόρο των Αιτητών, ο οποίος παρουσιαζόταν ότι είχε συντάξει την εν λόγω ειδοποίηση (τεκμ.19 και 20 στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1, 3-7 και 9-11), με σκοπό να τους ενημερώσει αν η εν λόγω ειδοποίηση όντως είχε σταλεί και σε ποιους, εφόσον δεν αναφέρονται σ' αυτήν διευθύνσεις. Ωστόσο δεν λήφθηκε καμία απάντηση στις εν λόγω δύο επιστολές. Το άρθρο 4

(1)του Ν. 101/87 καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να γίνεται η ορθή κοινοποίηση γραπτών γνωστοποιήσεων ως ακολούθως: «άρθρο 4

(1)- Ελλείψει συμφωνίας των μερών περί του εναντίου- (α) η κοινοποίηση οποιασδήποτε γραπτής γνωστοποίησης λογίζεται συντελεσθείσα, αν η γνωστοποίηση εγχειρισθεί προσωπικά προς εκείνο προς το οποίο απευθύνεται ή αν παραδοθεί στην έδρα των εργασιών του, τη συνήθη του διαμονή ή την ταχυδρομική του διεύθυνση σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η κατά τα ανωτέρω κοινοποίηση, παρ' ότι καταβλήθηκε εύλογη προς τούτο προσπάθεια, η κοινοποίηση λογίζεται συντελεσθείσα αν η γνωστοποίηση αποσταλεί με συστημένη επιστολή ή άλλο μέσο καταγραφής προσπάθειας προς παράδοση, στην τελευταία γνωστή έδρα εργασιών, συνήθη διαμονή ή ταχυδρομική διεύθυνση εκείνου προς το οποίο απευθύνεται. (β) η κοινοποίηση λογίζεται συντελεσθείσα κατά την ημέρα που κατά τα ανωτέρω η γνωστοποίηση εγχειρίζεται, παραδίδεται ή αποστέλλεται εις εκείνο προς το οποίο απευθύνεται.» Στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους, παρέλειψαν να αναφέρουν αν κοινοποιήθηκε η «ειδοποίηση» (τεκμ.19 στην αίτηση) στους Καθ' ων η Αίτηση, ως και να εξηγήσουν τον τρόπο με τον οποίο κοινοποιήθηκε η εν λόγω ειδοποίηση σ' αυτούς, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 4

(1)ανωτέρω. Περαιτέρω, δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε σχετική απόδειξη αλλά ούτε και αντίκρουσαν τους πιο πάνω ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση, παραλείποντας να αντεξετάσουν σχετικά τον ενόρκως δηλών για τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 3-7 και 9-11 Κώστα Χριστοφόρου, επί του περιεχομένου των σχετικών παραγράφων 90-94 της ένορκης του δήλωσης. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η διαιτητική διαδικασία δεν έχει αρχίσει ή προωθηθεί από τους Αιτητές, ισχυρισμός που επίσης δεν αντικρούστηκε από τους Αιτητές, αλλά ούτε και τέθηκε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους Αιτητές που να τεκμηριώνει την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας. Σύμφωνα με το άρθρο 21

(1)του Ν101/87, «Ελλείψει συμφωνίας των μερών περί του εναντίου, η διαιτητική διαδικασία σε ότι αφορά συγκεκριμένη διαφορά αρχίζει κατά την ημέρα που η αίτηση προς παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία κοινοποιείται στο πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται.» Ενώπιον του Δικαστηρίου καμία μαρτυρία υπάρχει που να τεκμηριώνει ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και την έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων, κοινοποιήθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση, αίτηση για παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία. Επομένως παραμένει αναντίλεκτη η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι η διαιτητική διαδικασία, την οποία οι Αιτητές επροτίθεντο να αρχίσουν σύμφωνα με την παρούσα αίτηση τους, δεν έχει μέχρι σήμερα αρχίσει. Συμφωνώ με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση 1, 3-7 και 9-11 ότι η ειδοποίηση (τεκμ.19 στην αίτηση) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ειδοποίηση ικανή να αρχίσει τη διαιτητική διαδικασία. Και τούτο γιατί όπως προκύπτει από τον τίτλο της "Notice prior to Commencing arbitration proceeding" αλλά και από το περιεχόμενο της, αυτή αποτελεί επιστολή απαίτησης του ποσού των USD34.000.000 στους Αιτητές μέχρι 10.9.13 και η συνέπεια της μη καταβολής του εν λόγω ποσού, θα έχει σαν αποτέλεσμα την έναρξη Διαιτητικής Διαδικασίας. ["The Failure to proceed as directed will result in Commencing of the International arbitration under the auspices of the Stockholm Chamber of Commerce ("SCC") as provided for in the section "Governing Law" SHCIA]. Με αυτά τα δεδομένα είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι το Τεκμήριο 19 στην αίτηση, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ειδοποίηση έναρξης διαιτητικής διαδικασίας, έχοντας κατά νου ότι μια ορθή ειδοποίηση με βάση το άρθρο 21 του Ν.101/87 (ανωτέρω) θα πρέπει να αναφέρει ότι με αυτήν αρχίζει πάραυτα η διαιτητική διαδικασία, χωρίς να τίθενται οποιοιδήποτε όροι και προϋποθέσεις, όπως στην παρούσα περίπτωση. Επομένως, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι από τις 2.9.13 που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση και εξασφαλίστηκαν μονομερώς τα προσβαλλόμενα Διατάγματα μέχρι και σήμερα, δηλαδή μετά πάροδο 5 ½ μηνών δεν έχει αρχίσει η διαιτητική διαδικασία. Είναι η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ότι ελλείψει αίτησης προς παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία αλλά και ελλείψει μαρτυρίας που να αποδεικνύει την έναρξη διαιτητικής διαδικασίας, οι Αιτητές δεν μπορούν να επικαλούνται τις πρόνοιες του Ν.101/87 και το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, ως και να συνεχίσει την ισχύ των ήδη εκδοθέντων διαταγμάτων. Και τούτο, έχοντας κατά νου ότι η διαιτητική διαδικασία προς υποβοήθηση της οποίας εκδίδονται διατάγματα, πρέπει να ξεκινήσει μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα από την έκδοση των Διαταγμάτων, διαφορετικά η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση 1, 3-7 και 9-11 παρέπεμψε το Δικαστήριο, - σε σχέση με το τι θεωρείται εύλογο χρονικό διάστημα από την έκδοση των ενδιαμέσων διαταγμάτων στη βάση του αρ.9 του Ν.101/87 μέχρι την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας - στην Ινδική Αυθεντία Sundaram Finance Ltd v. NEPC India Ltd, (Civil Appeal Nos. 141-143 of 1999, decided on January 13, 1999) η οποία ακολουθήθηκε και επεξηγήθηκε στην Firm Ashok Traders and Anr. Etc. V. Gurumukh Das Saluja and Ors, Etc. AIR 2004 SC 1433 από την οποία το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: "17. (.) The word "before" means, inter alia, "ahead of; in presence or sight of; under the consideration or cognizance of. The two events sought to be interconnected by use of the term "before" must have proximity of relationship by reference to occurrence; the later even proximately following the proceeding event as a foreseeable or "within sight" certainty. The party invoking Section 9 may not have actually commenced the arbitral proceedings but must be able to satisfy the Court that the arbitral proceedings are actually contemplated or manifestly intended and are positively going to commence within a reasonable time. .The distance of time must not be such as would destroy the proximity of relationship of the two events between which it exists and elapses. (.) 18. (.) The party having succeeded in securing an interim measure of protection before arbitral proceedings cannot afford to sit and sleep over the relief, conveniently forgetting the "proximately contemplated" or "manifestly Intended" arbitral proceedings itself. If arbitral proceedings are not commenced within a reasonable time of an order under Section 9, the relationship between the order under Section 9 and the arbitral proceedings would stand snapped and the relief allowed to the party shall cease to be an order made "before", i.e. in contemplation of arbitral proceedings." Κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση, η παρέλευση 5½ μηνών από την καταχώρηση της αίτησης και την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων, χωρίς την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας μέχρι σήμερα, δεν αποτελεί «εύλογο χρόνο» σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία. Κατ' επέκταση, οι πρόνοιες του Ν.101/87 δεν ενεργοποιούνται και το Δικαστήριο δεν έχει την δικαιοδοσία να εκδώσει τα αιτούμενα Προσωρινά Διατάγματα ως και να οριστικοποιήσει τα ήδη εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα. Επιπρόσθετα, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι, ενόψει της μη έναρξης της διαιτητικής διαδικασίας μέχρι σήμερα, η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου

(2002)2 Α.Α.Δ. 522, Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ 217 και Βασιλείου ν. Μακρίδη Ποινική Έφεση 6804/ 24.2.00 ως και τα αντίστοιχα ακόλουθα αποσπάσματα: Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου (ανωτέρω) «.Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι δεν είναι μόνο στην άσκηση παράλληλης διαδικασίας και φανέρωσης σκοπού άλλου απ' αυτό που συνεστήθη η διαδικασία που υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας, αλλά είναι σε κάθε περίπτωση όπου μέσα από τη μαρτυρία και τα γεγονότα προβάλλεται και φανερώνεται ο αληθινός και πραγματικός σκοπός της χρήσης της διαδικασίας, ο οποίος διαπνέεται από αλλότριο και καταπιεστικό σκοπό, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτής της ποινικής διαδικασίας, και δεν είναι ίδιος μ' αυτό για τον οποίο συνεστήθη, τάχθηκε, υπάρχει και προορίζεται.» Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα (ανωτέρω) «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Βασιλείου ν. Μακρίδης (ανωτέρω) «εξαρχής η αγγλική νομολογία αποδέχτηκε ότι η χρήση διαδικασίας για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο προορίζεται, χάριν της εξασφάλισης παρεμφερούς οφέλους, καθώς και η χρήση διαδικασίας, για σκοπό ο οποίος απολήγει σε καταπιεστικό μέτρο για την άσκηση των δικαιωμάτων του αντιδίκου, μπορεί να περισταλεί ως κατάχρηση της διαδικασίας.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι φανερό ότι η παρούσα αίτηση, με την μη έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας, δεν προωθείται προς υποστήριξη διαιτητικής διαδικασίας και με σκοπό να προχωρήσει η διαιτησία το ταχύτερο δυνατό και εντός ευλόγου χρόνου, ώστε να διασφαλίζεται η γρήγορη επίλυση της διεθνούς διαφοράς, αλλά προωθείται, προφανώς για σκοπούς άλλους από αυτούς που θεσπίστηκε και διασφαλίζει ο Ν.101/87. Είναι φανερό ότι οι Αιτητές χρησιμοποιούν την παρούσα διαδικασία για σκοπό άλλο από τον οποίο παρέχεται και η παρούσα αίτηση αποτελεί ξεκάθαρα καταπιεστικό μέτρο για την άσκηση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση. Παραλληλίζοντας την προκειμένη περίπτωση με την περίπτωση μη προώθησης εκδίκασης της αγωγής στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε ενδιάμεσο διάταγμα η οποία κρίνεται ως καταχρηστική συμπεριφορά, όπως ορθά υπέδειξε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση 1, 3-7 και 9-11, σχετικές είναι οι αποφάσεις Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd

(1998)1 A.A.Δ 1572, Rousounides v. Soteriou Trading Ltd κ.ά ν. ΚΟΤ (Πολ. Έφεση 11065 ημερ. 13.9.02) και T.A. Micrologic Computer Consultants v. Microsoft Corporation

(2002)1 A.A.Δ. 1802). Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ενόψει του ότι η διαιτητική διαδικασία δεν έχει αρχίσει ακόμα, ελλείπει η δικαιοδοτική βάση για την άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου προς έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και οριστικοποίηση των προσβαλλόμενων Διαταγμάτων και η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως συνιστώσα κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, θεωρώ ότι είναι ορθό να εξετάσω και τον λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιαστικά γεγονότα και έγγραφα που δυνατόν να επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση των Διαταγμάτων. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου

(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Οι Καθ' ων η Αίτηση εξειδικεύουν τόσο στο σώμα των ενστάσεων τους όσο και στις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία κατ' ισχυρισμό τους, οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν και/ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο αναφορικά με αυτά. Τα κυριότερα από αυτά με τα οποία το Δικαστήριο θα ασχοληθεί πιο κάτω, είναι τα ακόλουθα:

1. Δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι η Συμφωνία Ενδεικτικών Όρων (τεκμ. 9 στην αίτηση) δεν ήταν δεσμευτική και δεν υποχρέωνε τα μέρη της να προχωρήσουν με τη συγχώνευση ούτε και αποκάλυψαν ότι η εν λόγω Συμφωνία είχε ρήτρα αποκλειστικότητας και η ισχύς της έληγε στις 30.6.
2. (σχετικό είναι το προοίμιο του τεκμ.9 και η πρόνοια "Exclusivity"). Παραπλανητικά αναφέρουν ότι το έγγραφο Term Sheet (τεκμ.9 στην αίτηση) είναι δεσμευτική συμφωνία ενώ σ' αυτή αναφέρεται ότι "All the terms and conditions mentioned in this document do not constitute a commitment for any transaction by either Rolf or ASC".
3. Δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι η Συμφωνία Μετόχων των Καθ' ων η Αίτηση 1 - το προσχέδιο SHCIA (τεκμ.3 στην αίτηση) - δεν ήταν δεσμευτικό και/ή άκυρο σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο, παραπλάνησαν το Δικαστήριο ως προς τις υποχρεώσεις που δημιουργούσε και απέκρυψαν τη ρήτρα αποκλειστικότητας του προσχεδίου SHCIA που προέβλεπε ότι η ισχύς του προσχεδίου έληγε στις 30.9.
4. (ρήτρα "Exclusivity" στο Τεκμ.3 στην αίτηση).
5. Δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι το προσχέδιο SHCIA (τεκμ.3 στην αίτηση) συμπεριλαμβάνει ρήτρα που περιορίζει τις αποζημιώσεις που δικαιούται το αθώο μέρος λόγω παράβασης των υποχρεώσεων των υπολοίπων μερών σε US$1.000.000 (ρήτρα "obligations" στο τεκμ.3 στην αίτηση).
6. Δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι η Συμφωνία Παροχής Υπηρεσιών και Συμφωνία Επιλογής, δεν είχε υπογραφεί ποτέ και δεν ήταν δεσμευτική (τεκμ.8 στην αίτηση) ενώ απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι οι Αιτητές είχαν αποζημιωθεί πλήρως για τις υπηρεσίες που πρόσφεραν στους Καθ' ων η Αίτηση (τεκμ.7-11Α,11Β στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1, 3-7 και 9-11).
7. Οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο ως προς τα συμβαλλόμενα μέρη στη Συμφωνία Μετόχων (τεκμ.3 στην αίτηση) και εντελώς αυθαίρετα αναφέρουν ότι η αναφερόμενη ASC είναι οι Καθ' ων η Αίτηση 2, ενώ από το περιεχόμενο της συμφωνίας προκύπτει ότι η ASC είναι όμιλος εταιρειών και διαφόρων άλλων οντοτήτων και επιχειρήσεων στη Ρωσία και όχι οι Καθ' ων η Αίτηση
8. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις επ' αυτού του θέματος. Όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Harvardskiy Prumyslovy Hold A.S. v. Daventree Resour Ltd κ.ά

(2008)1 Α.Α.Δ. 801: «Σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων». Επαναλαμβάνω και για τους σκοπούς της παρούσας την επισήμανση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την προσθήκη ότι το Δικαστήριο σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως όχι μόνο δεν έχει άλλη επιλογή, αλλά ούτε και την πολυτέλεια να διεξέλθει το περιεχόμενο των πολυάριθμων εγγράφων που συνήθως συνοδεύουν μια μονομερή αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία και κατά συνέπεια σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να επισύρεται η προσοχή του σε καθετί που περιέχεται στα έγγραφα αυτά και τα οποία δυνατό να επηρεάσουν τη λήψη της απόφασης του. Σχετικά, εκτός από την υπόθεση Harvardskiy (ανωτέρω), παραπέμπω και στις υποθέσεις Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά

(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Interparlemental Concer "Uralmetrom" v. Besumo Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 557, από τις οποίες προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς ότι η αναφορά σε ένα ουσιώδες θέμα πρέπει να γίνεται στην ένορκο δήλωση και όχι να απαντάται στα τεκμήρια που τη συνοδεύουν και τα οποία πολλές φορές - όπως και στην παρούσα περίπτωση - είναι ογκωδέστατα. Στην υπό εξέταση περίπτωση η ενόρκως δηλούσα για τους Αιτητές επεσύναψε στην ένορκη της δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, τα πιο πάνω έγγραφα, χωρίς όμως να αναφερθεί και επισύρει την προσοχή του Δικαστηρίου στο περιεχόμενο τους και ειδικότερα στις ρήτρες που οι Καθ' ων η Αίτηση επεσήμαναν ως ανωτέρω. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές είχαν υποχρέωση και καθήκον να επισύρουν την προσοχή του Δικαστηρίου, με βάση την πιο πάνω νομολογία, στους σχετικούς όρους των επιδίκων Συμφωνιών και ειδικότερα στις συγκεκριμένες ρήτρες ως ανωτέρω, ώστε το Δικαστήριο να ήταν σε θέση να αξιολογήσει όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη λήψη της απόφασης του για έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων. Οι πιο πάνω Συμφωνίες και οι συγκεκριμένες ρήτρες κρίνονται ως ουσιώδεις και άμεσα σχετικές με τα επίδικα θέματα και τις θεραπείες που οι Αιτητές αξιώνουν με την παρούσα Γενική Αίτηση, τις οποίες αν αποκάλυπταν, πολύ πιθανόν να επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' ότι αφορά τη χορήγηση ή όχι των προσβαλλόμενων Διαταγμάτων. Στην βάση των πιο πάνω έχω την άποψη ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι σοβαρής απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τα οποία αν αποκάλυπταν θα μετέδιδαν στο Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που μετέδωσαν όταν προσέφυγαν μονομερώς για τη χορήγηση των επίδικων διαταγμάτων η οποία πολύ πιθανόν, επαναλαμβάνω, να επηρέαζε τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς των επίδικων διαταγμάτων. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν χρειάζεται να εξετάσω τις περαιτέρω εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων κατά πόσο δηλαδή συντρέχουν ή όχι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 ή προς τα πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Παραμένει, ωστόσο, ακόμα ένα θέμα που αφορά τα αιτούμενα διάταγματα τύπου Norwich Pharmacal και Διατάγματα Ιχνηλάτησης Tracing Orders, το οποίο κρίνω ότι θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο, παρά την πιο πάνω κατάληξη του. Οι προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal καθρίστηκαν στην υπόθεση Norwich Pharmacal v. Commisissioners of Customs Excise

(1974)ΑC 133 και σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Although as a general rule no independent action for discovery would lie against a person against whom no reasonable cause of action could be alleged, or who was in the position of a mere witness in the strict sense, the rule did not apply where (

1. a)without discovery of the information in the possession of the person against whom discovery was sought no action could be begun against the wrongdoer, and (
2. b)the person against whom discovery was sought had himself, albeit through no fault of his own, been involved in the wrongful acts of another so as to facilitate the wrongdoing. In such circumstances although he might have incurred no personal liability, he was under a duty to assist the person who had been wronged by giving him full information and disclosing the identity of the wrongdoer.» Η καθιερωθείσα από την υπόθεση Norwich νομική αρχή ακολουθήθηκε έκτοτε από τα Αγγλικά Δικαστήρια (βλ. British Steel Corp v. Granada Television Ltd

(1981)1 All E.R. 417, Harrington v. North Politechic

(1984)3 All E.R. 666) ως και από τα Καναδέζικα (βλ. υποθέσεις Glaxo Wellcome PLC v. M.N.R.

(1998)Can L.H.9071 (F.C.A.)

(1998)4 F.C. 439 (C.A.) και Alberta Treasury Branches v. Leahy

(2000)A.B.Q.B. 575 (CanLII). Κοινή συνισταμένη των εν λόγω αποφάσεων είναι ότι η υπό αναφορά νομική αρχή αποτελεί αυτοτελή αιτία αγωγής και μπορεί να προωθηθεί με αγωγή εναντίον προσώπων τα οποία κατέχουν πληροφορίες, λόγω της ανάμειξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στην τέλεση της παράνομης πράξης, έστω κι αν οι ίδιοι μπορεί να μην έχουν προσωπική ευθύνη. Το καθήκον των προσώπων αυτών, επισημάνθηκε, έγκειται στην παροχή βοήθειας στο πρόσωπο που αδικήθηκε, κι αυτό εκπληρώνεται με το να αποκαλύψει τις πληροφορίες που κατέχει και που σχετίζονται με την αδικοπραξία. Η πιο πάνω νομική αρχή, όπως αναγνωρίσθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Asworth Hospital Authority v. MGN Ltd

(2002)4 All E.R. 193, αποτελεί μια εύκαμπτη θεραπεία η οποία, λαμβανομένων υπόψη των μεταβαλλόμενων καταστάσεων, θα πρέπει να ασκείται και σε περιπτώσεις που προηγουμένως δεν ασκείτο. Έτσι, η εφαρμογή της επεκτάθηκε σε υποθέσεις (α) που αφορούσαν παραβάσεις συμβολαίου ή άλλες αδικοπραξίες, (β) όπου ναι μεν η ταυτότητα του αδικοπραγήσαντος ήταν γνωστή, αλλά η αποκάλυψη σημαντικών πληροφοριών ήταν αναγκαία για την ετοιμασία και καταχώρηση της απαίτησης ή όπου ο αιτητής επιζητεί ελλείπων μέρος από την όλη υπόθεση (βλ. AXA Equity & Law Life Assurance Society PLC v. National Westminster Bank PLC

(1998)C.L.C. 1177, Aoot Kalmneft v. Denton Wild Sapte

(2002)1 Lloyd's Rep. 417

(2001)W.L. 1729042 και (γ) σε υποθέσεις όπου το τρίτο πρόσωπο, το πρόσωπο δηλαδή από το οποίο ζητούνται πληροφορίες, ενδεχομένως να μην είναι αθώο αλλά να είναι μέρος στην αδικοπραξία (βλ. CHC Software v. Hopkins and Wood

(1993)F.S.R. 241). Οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιούνται για έκδοση θεραπείας Norwich Pharmacal κωδικοποιήθηκαν στην υπόθεση Mitsui & Co v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)3 All E.R. 511 στη σελ. 518. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «

(21)The three conditions to be satisfied for the court to exercise the power to order Norwich Pharmacal relief are: (

1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must: (
3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued.» Οι πιο πάνω προϋποθέσεις κωδικοποιήθηκαν και εφαρμόστηκαν από τα Κυπριακά Δικαστήρια στις πρόσφατες αποφάσεις Avila Management Services Ltd κ.ά v. Frantisek Stepanek κ.ά Πολ. Έφεση 54/12 ημερ. 27.6.12 και Penderhill Holdings Ltd κ.ά v. Ιωάννη Κλούκινα Πολ. Εφέσεις 319/11 και 320/11 ημερ. 13.1.14. Στην υπόθεση Nikitin and others v. Richards Butler LLP and others

(2007)All E.R. (D) 129, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο Αιτητής διατάγματος τύπου Norwich πρέπει να καταδείξει ότι οι πληροφορίες που επιζητούνται με το εν λόγω διάταγμα είναι ζωτικής σημασίας στην έγερση της αγωγής ή για την στοιχειοθέτηση της υπόθεσης του Αιτητή και ότι οι πληροφορίες δεν θα μπορούσαν να ληφθούν από άλλες πηγές. Είναι επιπλέον καθιερωμένη νομολογιακή αρχή ότι τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal δεν πρέπει και δεν εκδίδονται με σκοπό την ανίχνευση γενικά μαρτυρίας (βλ. Arab Satellite Communications Organisations v. Saad Fgih & Anr

(2008)EWHC 2568 (QB). Σ' ότι αφορά τα διατάγματα Ιχνηλάτησης (Tracing) σχετικές είναι οι αγγλικές αποφάσεις Bankers Trust Co v. Shapira & Others

(1980)3 All E.R. 353 και Α. v. C.

(1981)1 QB 629 σύμφωνα με τις οποίες το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα με σκοπό τον εντοπισμό περιουσιακών στοιχείων. Τα ακόλουθα αποσπάσματα είναι σχετικά: Α. v. C. (ανωτέρω) "Now these cases provide ample authority that, in an action in which the plaintiff seeks to trace property which in equity belongs to him, the court not only has jurisdiction to grant an injunction restraining the disposal of that property; it may in addition, at the interlocutory stages of the action, make orders designed to ascertain the whereabouts of that property. In particular, it may order a bank (whether or not party to the proceedings) to give discovery of documents in relation to the bank account of a defendant who is alleged to have defrauded he plaintiff of his assets; and it may make orders for interrogatories to be answered by the defendants of their employees or director." Bankers Trust Co v. Shapira & Others (ανωτέρω) "The plaintiff, who has been defrauded, has a right in equity to follow the money. He is entitled, in Atkin LJ's words, to lift the latch of the banker's door" see Banque Belg Pour L' Etranger v. Hambrouck [1921] 1KB 321 at 335." .............................. "This new jurisdiction must, of course, be carefully exercised. It is a strong thing to order a bank to disclose the state of its customer's account and the documents and the correspondence relating to it. It should only be done when there is a good ground for thinking the money in the bank is the plaintiff's money - as, for instance, when the customer has got the money by fraud - or other wrongdoing - and paid it into his account at the bank." Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal και διατάγματα Ιχνηλάτησης (Tracing). Και τούτο γιατί οι Αιτητές δεν έχουν δείξει με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους, οποιαδήποτε αδικοπραγία που έγινε, ή διευκολύνθηκε μέσω των Καθ' ων η Αίτηση ή υποβοηθήθηκε από αυτούς στην τέλεση της, αλλά ούτε και ικανοποίησαν το Δικαστήριο ότι είναι αναγκαία η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων διότι οι αιτούμενες πληροφορίες είναι απαραίτητες για την έγερση αγωγής ή για την στοιχειοθέτηση της υπόθεσης τους ή για τον προσδιορισμό αδικοπραγούντων. Αντίθετα οι Αιτητές γνωρίζουν όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα τα οποία, κατά τον ισχυρισμό τους προέβηκαν σε αντισυμβατικές πράξεις που οδήγησαν στην ισχυριζόμενη ζημιά τους, τους οποίους και συμπεριέλαβαν στην αίτηση τους ως τους Καθ' ων η Αίτηση. Είναι φανερό ότι οι Αιτητές με τα αιτούμενα διατάγματα τα τύπου Norwich Pharmacal, επιδιώκουν να ανακαλύψουν τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση, για να τα χρησιμοποιήσουν για άλλους σκοπούς από αυτούς που προνοεί η νομολογία, αλλά και για να «ψαρέψουν» μαρτυρία και αποδεικτικά στοιχεία, εφόσον δεν ζητούν πληροφορίες για να εντοπίσουν ισχυριζόμενο παραβάτη. Περαιτέρω, σ' ότι αφορά τα Διατάγματα Ιχνηλάτησης, δεν υπάρχει ισχυρισμός από τους Αιτητές ότι οποιαδήποτε χρήματα ή περιουσιακά στοιχεία ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση ανήκουν σ' αυτούς. Η αξίωση των Αιτητών είναι για αποζημιώσεις και η αποκάλυψη των τραπεζικών λογαριασμών των Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι απαραίτητη (βλ. Bankers Trust (ανωτέρω) για την εκτέλεση τυχόν απόφασης εναντίον τους και προς όφελος των Αιτητών. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται και τα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν στις 2.9.13 ακυρώνονται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο