ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΠΕΤΣΑ ΚΟΥΚΚΙΔΟΥ κ.α. ν. ΜΑΡΙΑ ΑΧΙΛΛΕΩΣ κ.α., Αρ. Αίτησης: 349/08, 31/3/2014

ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΠΕΤΣΑ ΚΟΥΚΚΙΔΟΥ κ.α. ν. ΜΑΡΙΑ ΑΧΙΛΛΕΩΣ κ.α., Αρ. Αίτησης: 349/08, 31/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A135 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 349/08 ΜΕΤΑΞΥ:

1. ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΠΕΤΣΑ ΚΟΥΚΚΙΔΟΥ
2. ΜΑΡΙΑ ΠΕΤΣΑ
3. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΕΤΣΑ Εφεσείουσες/Αιτήτριες -και-
4. ΜΑΡΙΑ ΑΧΙΛΛΕΩΣ
5. ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΟΤΑΜΙΤΗ Εφεσίβλητες/Καθ' ων η αίτηση --------------------- Αίτηση για τροποποίηση της Έφεσης και καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης 31 Μαρτίου 2014 Για τις εφεσείουσες: κος Κρονίδης Για τις εφεσίβλητες: κα Ερωτοκρίτου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την επίδικη αίτηση επιζητείται η έκδοση δύο διαταγμάτων. Το πρώτο είναι η τροποποίηση της έφεσης και το δεύτερο η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η διαδικασία που προηγήθηκε της επίδικης αίτησης θα αναδείξει ό,τι σχετικό της παρούσας και ως εκ τούτου συνοψίζεται. Την 16.04.2008 ο διευθυντής του κτηματολογίου εξέδωσε απόφαση σε αίτηση συνοριακής διαφοράς. Η αίτηση που προηγήθηκε καλούσε το διευθυντή να επιλύσει τη διαφορά των τεμαχίων 56 και 1168 στα Λαγουδερά. Η απόφαση του διευθυντή δεν άφησε ευχαριστημένες τις ιδιοκτήτριες του τεμαχίου 1168 που καταχώρισαν έφεση. Τούτη η έφεση καταχωρίστηκε την 16.05.
6. Αφότου η έφεση επιδόθηκε στις ιδιοκτήτριες του τεμαχίου 56 και στο διευθυντή του κτηματολογίου, τη 18.11.2008 οι εφεσίβλητες καταχώρισαν ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης. Για την ώρα δεν έχει σημασία η όλη πορεία της έφεσης μετά την καταχώριση ένστασης. Σημειώνω μόνο ότι την 08.10.2013 δόθηκε άδεια στον τότε συνήγορο των εφεσειουσών να αποσυρθεί από την εκπροσώπηση τούτων λόγω διαφωνίας στον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης. Κατά τον ίδιο χρόνο εμφανίστηκε νέος συνήγορος, δηλαδή ο νυν συνήγορος των εφεσειουσών, και ζήτησε αναβολή ώστε να υποβάλει αίτημα για τροποποίηση της έφεσης. Ούτω και έγινε. Την 08.10.2013 οι εφεσείουσες καταχώρισαν την επίδικη αίτηση με την οποία αιτούνται όχι μόνο τροποποίηση της έφεσης αλλά και άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτή λοιπόν η αίτηση, ημερομηνίας 08.10.2013, είναι το αντικείμενο της παρούσας. Διευκρινίζω εδώ ότι πιο κάτω όπου αναφέρομαι σε εφεσείουσες εννοώ τις αιτήτριες στην αίτηση 08.10.2013 και εφεσίβλητες τις καθ' ων η αίτηση. Διευκρινίζω ακόμη ότι τα δύο αιτήματα θα τύχουν ξεχωριστής εξέτασης. Πρώτα θα επιληφθώ του αιτήματος τροποποίησης και ακολούθως του αιτήματος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επιλέγω αυτή τη σειρά διερεύνησης δια το λόγο ότι οι εφεσείουσες υποστηρίζουν πως η συμπληρωματική ένορκη δήλωση οφείλεται στην τροποποίηση και συνεπώς αν η αιτούμενη τροποποίηση ήθελε επιτύχει είναι εύλογο και δίκαιο να συνεκτιμηθεί σε σχέση με το άλλο αίτημα, δηλαδή την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η τροποποίηση άπτεται προσθήκης δύο άρθρων στη νομική βάση της έφεσης, εν προκειμένω των άρθρων 50 και 58 του Κεφ. 224, καθώς επίσης νέων λόγων έφεσης. Οι νέοι λόγοι που οι αιτήτριες επιθυμούν να προσθέσουν έχουν ως ακολούθως· «
7. Η επιτόπια εξέταση της διαφιλονικούμενης έκτασης γης έγινε από τους υπαλλήλους του Κτηματολογίου κατά αυθαίρετο και/ή λανθασμένο και/ή αντικανονικό τρόπο.
8. Κατά την επιτόπια εξέταση λήφθηκαν λανθασμένα κριτήρια για την επίλυση της συνοριακής διαφοράς και/ή ακολουθήθηκε λανθασμένη μέθοδος μέτρησης.
9. Τα ορόσημα έχουν τοποθετηθεί μετά από χωρομετρική εργασία που έχει γίνει με εσφαλμένο και/ή αυθαίρετο τρόπο χωρίς να συνάδουν με τα εν χρήσει αρχικά σχέδια της χωρομετρίας.
10. Τα ορόσημα που έχουν τοποθετηθεί δεν έχουν λάβει υπόψη τις σωστές αποστάσεις του εν χρήσει αρχικού χωρομετρικού και/ή τοπογραφικού σχεδίου.
11. Ο Διευθυντής παρέλειψε να λάβει υπόψη του την επίλυση με φιλική διευθέτηση της ίδιας συνοριακής διαφοράς κατά ή περί το έτος 1958 μεταξύ των προκατόχων των επίδικων τεμαχίων γης που αποτελούν τους προγόνους των διαδίκων αντίστοιχα με τον αρ. Φακέλου Α418/58, όπου κατά τον χρόνο εκείνο το Κτηματολόγιο ενέκρινε και/ή επικύρωσε την επίλυση της ίδιας συνοριακής διαφοράς με σχετικό Σχέδιο το οποίο ήταν συμφώνα με τα εν χρήσει σχέδια τη χωρομετρίας.
12. Ο διευθυντής παρέλειψε να λάβει υπόψη του ότι η επίλυση της ίδιας συνοριακής διαφοράς με φιλική διευθέτηση όπως επιτεύχθηκε με τον αρ. Φακέλου Α418/58 πιο πάνω, αποτελούσε και/ή αποτελεί απόφαση του Διευθυντή την οποία ο Διευθυντής δεν δύναται να ανακαλέσει ή ακυρώσει.
13. Ο Διευθυντής παρέλειψε συνεπώς να λάβει υπόψη του ότι οι καθ' ων η αίτηση μπορούσαν να επανέλθουν μόνο με αίτηση για την επανατοποθέτηση οροσήμων και όχι με καταχώρηση στο Κτηματολόγιο νέας αίτησης για επίλυση συνοριακής διαφοράς όπως έπραξαν με τον Αρ. Φακέλου ΑΧ51/1999, με αποτέλεσμα η επίδικη απόφαση του Διευθυντή να καθίσταται παράτυπή και/ή άκυρη εξ' υπαρχής.
14. Ο Διευθυντής αγνόησε και/ή παρέλειψε να λάβει υπόψη του τα φυσικά σύνορα του κτήματος και/ή την επιτόπια κατάσταση και/ή την κατάσταση επί του εδάφους όπου νόμιμα είχαν ανεγερθεί υποστατικά και/ή υποστατικά σε έκταση που βρίσκονταν εντός του συνόρου του τεμαχίου 1168 συμφώνως του σχετικού τίτλου ιδιοκτησίας και/ή του εν χρήσει χωρομετρικού σχεδίου.
15. Ο Διευθυντής παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και εμπεριστατωμένη έρευνα ως προς τον ακριβή καθαρισμό των συνόρων των επίδικων τεμαχίων και/ή κατά τη λήψη της απόφασης του επηρεάστηκε από αλλότριους παράγοντες και/ή δεν έλαβε υπόψη του το επίσημο αρχικό Κτηματικό και/ή Χωρομετρικό Σχέδιο και/ή το Σχέδιο που ετοιμάστηκε και κατατέθηκε με σκοπό την επίλυση της συνοριακής διαφοράς με τον αρ. Φακέλου Α418/58 που ήταν σύμφωνα με τα εν χρήσει σχέδια της χωρομετρίας.» Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τούτην. Ομνύουσα είναι η 1η εφεσείουσα. Εκτενής παράθεση των ισχυρισμών που εκεί αναφέρονται δεν χρησιμεύει, εφόσον πιο κάτω πραγματεύομαι τούτους σε συσχετισμό με τους λόγους ένστασης. Σύνοψη όμως αποκαλύπτει ότι οι λόγοι που επικαλούνται οι εφεσείουσες είναι δύο. Ο πρώτος είναι ότι εκ παραδρομής και αβλεψίας δεν συμπεριλήφθηκαν τα άρθρα 50 και 58 του Κεφ. 224 στη νομική βάση της έφεσης και ο δεύτερος, ότι η τροποποίηση εκπορεύεται από στοιχεία που ήλθαν στην επιφάνεια μετά από έρευνα που διεξήγαγε στο κτηματολόγιο η ομνύουσα. Τούτη η έρευνα τοποθετείται χρονικά κατά ή περί τον Απρίλιο του
16. Έντονη είναι η αντίδραση των εφεσίβλητων στο αίτημα. Οι ευάριθμοι λόγοι ένστασης που εγείρουν αποκαλύπτουν ότι αμφισβητούν ό,τι σχετικό. Δεν κρίνω αναγκαίο να παραθέσω αυτούσιους τους λόγους ένστασης, σύνοψη τούτων ικανοποιεί την υποχρέωση για πληροφόρηση του αναγνώστη. Σύμφωνα με την ομνύουσα την ένσταση, οι εφεσείουσες προτάσσουν αόριστους, ψευδείς και ασαφείς ισχυρισμούς. Διατείνεται εν προκειμένω ότι η αντιδικία μεταξύ των μερών άρχισε το 2004 όταν οι εφεσίβλητες καταχώρισαν αγωγή για επέμβαση στην ιδιοκτησία τους. Η εν λόγω αγωγή οδήγησε σε απόφαση υπέρ τους (βλ. τεκμήριο Α, ημερομηνίας 27.06.2011). Την απόφαση ακολούθησε αίτηση παρακοής όπου οι εφεσείουσες κρίθηκαν ένοχες (βλ. τεκμήριο Β, ημερομηνίας 27.03.2013). Επιπλέον, η ομνύουσα την ένσταση υποστηρίζει ότι η ενόρκως δηλούσα την αίτηση εργάζεται στο κτηματολόγιο Λευκωσίας και έχει εύκολη πρόσβαση σε φακέλους. Συνεπώς, εφόσον ο φάκελος που επικαλείται είναι του 1958 μπορούσε ή όφειλε να γνώριζε το περιεχόμενό του από της καταχωρίσεως της έφεσης. Σε αυτό το πλαίσιο γεγονότων οι εφεσίβλητες υποστηρίζουν ότι η αιτούμενη τροποποίηση διακρίνεται σε δύο ενότητες· η πρώτη άπτεται ενίσχυσης υφιστάμενων λόγων έφεσης και η άλλη προσθήκης νέων. Σε σχέση με την πρώτη ενότητα διατείνονται ότι η τροποποίηση είναι αχρείαστη, ενώ για τη δεύτερη υποστηρίζουν ότι οι εφεσείουσες δεν αποκαλύπτουν καλούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν τούτη την τροποποίηση σε αυτό το καθυστερημένο στάδιο. Για τις εφεσίβλητες η καθυστέρηση έχει ιδιαίτερη σημασία και ως λόγος ένστασης χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως. Αφενός, συναρτάται με ό,τι έχει ήδη αναφερθεί, ώστε να αναδειχθεί ότι δεν πρόκειται για στοιχεία που τώρα ήλθαν στην επιφάνεια. Αφετέρου, διατείνονται ότι η καθυστέρηση στην έγερση των νέων λόγων έφεσης προσκρούει στην προθεσμία άσκησης έφεσης που εξέπνευσε, όπως και στην παραγραφή των ζητημάτων που σήμερα ζητείται να προστεθούν στα επίδικα. Εν κατακλείδι, οι εφεσίβλητες διατείνονται ότι η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος συνιστά κατάχρηση διαδικασίας και παραβιάζει τη συνταγματική επιταγή για δίκη εντός εύλογου χρόνου. Οι εφεσίβλητες υποστηρίζουν ακόμη ότι οι λόγοι έφεσης που ζητείται να προστεθούν προσκρούουν στην αρχή του δεδικασμένου (res judicata), εφόσον αποφασίστηκαν στην αγωγή 5822/04 (βλ. τεκμήριο Α). Εν κατακλείδι, είναι η θέση τους ότι η έφεση είναι θνησιγενής λόγω μη αναφοράς των άρθρων 50 και 58 του Κεφ. 224 στη νομική βάση τούτης. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουν, η αιτούμενη τροποποίηση δεν μπορεί να υποστυλώσει την έφεση που είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Ως ζήτημα λογικής κρίνω ότι η διερεύνηση του Δικαστηρίου πρέπει να αρχίσει από αυτό τον τελευταίο λόγο ένστασης. Είναι αντιληπτό ότι αν αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί, η επίδικη αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Διευκρινίζω ότι σε αυτό το στάδιο δεν πραγματεύομαι το δικαιολογημένο ή μη της αιτούμενης τροποποίησης αλλά μόνο το λόγο ένστασης που θέλει την έφεση να είναι θνησιγενής και συνεπώς μη δεκτική τροποποίησης. Δεν είναι πρόθεσή μου να αναλωθώ σε παράθεση όσων κατά κόρον αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης σε σχέση με άκυρο και αντικανονικό μέσο διεκδίκησης θεραπείας. Το ζήτημα που εδώ εγείρεται απαντάται ευθέως από το λόγο (ratio) της απόφασης Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α.