← Κύπρος

ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ ν. I. SOTERIOU CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 7523/13, 27/3/2014

ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ ν. I. SOTERIOU CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 7523/13, 27/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A118 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7523/13 Μεταξύ: ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ Εναγόντων Και

  1. I. SOTERIOU CONSTRUCTIONS LTD
  2. ΙΩΑΝΝΗΣ Σ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ
  3. ΧΡΙΣΤΙΝΑ Α. ΙΩΑΝΝΟΥ
  4. ΣΩΤΗΡΟΥΛΛΑ Ι. ΣΩΤΗΡΙΟΥ
  5. ΣΤΕΛΛΑ Ι. ΣΩΤΗΡΙΟΥ Εναγομένων ----------------------------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερομηνίας 22.11.13 για Προσωρινά Διατάγματα 27 Μαρτίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κος Θεοδωρίδης Για Εναγόμενους

(1)- Καθ' ων η Αίτηση: κος Φρακάλας Για Κυπριακή Δημοκρατία: κ. Χριστοφόρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 22.11.13 και στη βάση μονομερούς αίτησης ιδίας ημερομηνίας, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) πέτυχαν μονομερώς την έκδοση των ακόλουθων Προσωρινών Διαταγμάτων: Διάταγμα το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει την Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 ή/και τους Διευθυντές ή/και Υπαλλήλους της ή/και Αντιπροσώπους της ή και οποιονδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ενεργούν κατ' εντολή της, εκτός από τη Λαϊκή Φάκτορς Λτδ, από το να εισπράξουν από την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Υπουργείου Παιδείας ή/και του Υπουργείου Συγκοινωνιών ή/και του Υπουργείου Εσωτερικών ή/και του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας οποιαδήποτε ποσά χρημάτων οφείλει η Κυπριακή Δημοκρατία προς την Εναγόμενη Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 ή/και θα οφείλει στο μέλλον, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας αγωγής και/ή νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διάταγμα το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει την Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 1 ή/και τους Διευθυντές ή/και Υπαλλήλους της ή/και αντιπροσώπους της από το να εισπράξουν με οποιοδήποτε τρόπο οποιαδήποτε χρέη είναι εγγεγραμμένα στα βιβλία της Εναγομένης/Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 (Book Debts), χρέη βάση τιμολογίων, λογαριασμούς, γραμμάτια, χρεωστικά ομόλογα, συναλλαγματικές αποδοχές ή/και οποιουδήποτε άλλου τύπου υποχρεώσεις που ανήκουν ή οφείλονται στην Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 από τρίτα πρόσωπα ή/και από την Κυπριακή Δημοκρατία ή/και δυνατό να καταστούν δικαιούχοι αυτής με οποιοδήποτε τρόπο, μέχρι πλήρους εκδίκασης και αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής και/ή νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διάταγμα το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει την Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 ή/και τους Διευθυντές ή/και Υπαλλήλους της ή/και αντιπροσώπους της από το να εισπράξουν οποιαδήποτε ποσά είναι οφειλόμενα προς αυτή με βάση Εργοληπτικά Συμβόλαια που έχει υπογράψει η Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 με τρίτα πρόσωπα ή/και την Κυπριακή Δημοκρατία και για τα οποία η Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 έχει εκτελέσει οποιαδήποτε εργασία μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του παρόντος Διατάγματος, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας αγωγής και/ή νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Σε σχέση με το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ.(Α) της αίτησης, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της αίτησης στους Εναγόμενους
(1)(στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση. Η αίτηση - η οποία βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στα άρθρα 4, 5, 7, 9 και 10 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 και στη Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Αδαμίδη υπαλλήλου των Αιτητών, ημερομηνίας 22.11.13 - προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ιωάννη Σωτηρίου Διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 13.12.13, ως και σε ένσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας ημερ. 13.1.1.4, η οποία δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Ο Κωνσταντίνος Αδαμίδης αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι εργάζεται στο Τμήμα Εισπράξεως χρεών των Αιτητών, οι οποίοι ασχολούνται μεταξύ άλλων με την αγορά και προεξόφληση χρεών, λογαριασμών, επιταγών, χρεωστικών ομολόγων και οποιουδήποτε άλλου ποσού οικονομικής υποχρέωσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση ασχολούνται μεταξύ άλλων με εργοληπτικές εργασίες και άλλες συναφείς δραστηριότητες. Στις 15.5.09 οι Αιτητές συνήψαν γραπτή Συμφωνία Αγοράς Εισπρακτέων (Factoring Agreement) (στο εξής η Συμφωνία) με τους Καθ' ων η Αίτηση, με την οποία οι Αιτητές αγόρασαν και οι Καθ' ων η Αίτηση πώλησαν σ' αυτούς όλα τα εγγεγραμμένα στα βιβλία των Καθ' ων η Αίτηση χρέη (Book Debts) ή/και χρέος των πελατών των Καθ' ων η Αίτηση προς αυτούς, τα οποία στη Συμφωνία αναφέρονται ως «εισπρακτέα» και τα οποία οφείλονταν από τους πελάτες των Καθ' ων η Αίτηση προς αυτούς κατά την ημερομηνία έναρξης της Συμφωνίας, καθώς επίσης και χρέος το οποίο θα είχε δημιουργηθεί από τους πελάτες των Καθ' ων η Αίτηση κατά τη διάρκεια της Συμφωνίας (Τεκμήριο Α). Με βάση την εν λόγω Συμφωνία, οι Αιτητές άνοιξαν και διατηρούσαν στο όνομα των Καθ' ων η Αίτηση του προεξοφλητικό Λογαριασμό με αρ. 225-28-015573, στον οποίο εγίνοντο οι διάφορες χρεώσεις και πιστώσεις από την αγορά των Εισπρακτέων. Στις 2.10.13 οι Αιτητές με επιστολή τους (Τεκμήριο Β) ασκώντας το δικαίωμα τους με βάση ρητό και ουσιώδη όρο της Συμφωνίας, απαίτησαν από τους Καθ' ων η Αίτηση να επαναγοράσουν τα εισπρακτέα που ήταν μέχρι τότε εκκρεμή, στην τιμή του κάθε τιμολογίου, η αξία των οποίων ανερχόταν στο ποσό των €1.645.525,
  1. Ενημέρωσαν επίσης τους Καθ' ων η Αίτηση ότι το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού τους ανερχόταν στο ποσό των €675.702,88 πλέον τόκους και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης τους, η Συμφωνία θα τερματιζόταν και το επιτόκιο του λογαριασμού τους θα μεταβαλλόταν σε 14% το χρόνο μέχρι εξόφλησης και θα κεφαλαιοποιόταν την 1η Ιανουαρίου και 1η Ιουλίου κάθε χρόνου. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τη γραπτή ειδοποίηση των Αιτητών (Τεκμήριο Β) και στις 29.10.13 οι Αιτητές με γραπτή ειδοποίηση τους (Τεκμήριο Γ), τερμάτισαν τη Συμφωνία, λόγω της παράβασης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση ρητού και ουσιώδης όρου αυτής, για την επαναγορά των Εισπρακτέων. Επιπρόσθετα οι Αιτητές απαίτησαν από τους Καθ' ων η Αίτηση την άμεση εξόφληση του χρεωστικού υπόλοιπου του προεξοφλητικού λογαριασμού τους το οποίο ανερχόταν στις 21.10.13 στο ποσό των €675.702,88 πλέον τόκους. Στις 31.10.13 ο προεξοφλητικός λογαριασμός των Καθ' ων η Αίτηση παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο οφειλόμενο προς τους Αιτητές, ύψους €681.370,56, πλέον την προεξοφλητική χρέωση προς 14% το χρόνο από 1.11.13 μέχρι εξόφλησης (Τεκμήριο Δ). Στις 30.5.11 οι Εναγόμενοι 2, 3, 4, 5 με βάση γραπτές Συμφωνίες Εγγύησης, εγγυήθηκαν προσωπικά την πληρωμή προς τους Αιτητές των ποσών που θα ήταν πληρωτέα από τους Καθ' ων η Αίτηση με βάση τη Συμφωνία μέχρι ποσού €850.000,00 (Τεκμήρια Ε, Στ., Ζ, Η) καθώς και την εκτέλεση όλων των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση με βάση τη Συμφωνία είχαν πωλήσει στους Αιτητές μεταξύ άλλων, τα Εισπρακτέα που θα προέκυπταν από εργοληπτικά συμβόλαια τα οποία είχαν συνάψει με την Κυπριακή Δημοκρατία, και με τα οποία είχαν αναλάβει την εκτέλεση έργων του Δημοσίου δυνάμει συμφωνηθείσας αμοιβής. Ως εκ τούτου οι Αιτητές ήδη προεξόφλησαν προς τους Καθ' ων η Αίτηση Διατακτικά, τα οποία είχαν εκδώσει οι Καθ' ων η Αίτηση προς την Κυπριακή Δημοκρατία, καθιστώντας με αυτό τον τρόπο τους Αιτητές, ως τον απόλυτο ιδιοκτήτη και δικαιούχο είσπραξης από την Κυπριακή Δημοκρατία, της πληρωμής των εν λόγω Διατακτικών. Κατέθεσε ως Τεκμήριο Κ τα διατακτικά πληρωμής που εκδόθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση προς το Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας, τα οποία ανήκουν και έχουν εκχωρηθεί προς τους Αιτητές και τα οποία φέρουν σχετική σφραγίδα με την οποία γνωστοποιείται ότι η πληρωμή τους θα πρέπει να γίνει προς τους Αιτητές. Ισχυρίζεται ότι πρόσφατα ενημερώθηκε από συνάδελφο του που χειρίζεται τον επίδικο λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση μέσω των Διευθυντών και/ή αντιπροσώπων τους, παράνομα και αυθαίρετα και κατά παράβαση της Συμφωνίας, έδωσαν οδηγίες στο Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας, όπως τα ποσά των Διατακτικών που έχουν εκχωρηθεί στους Αιτητές, να κατατίθενται σε λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση στην Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ και όχι στο λογαριασμό τους που διατηρούσαν στους Αιτητές για την κατάθεση των ποσών αυτών, τα οποία ανήκουν στους Αιτητές. Μόλις περιήλθαν στην αντίληψη των Αιτητών οι παράνομες και αυθαίρετες πράξεις των Καθ' ων η Αίτηση, ο Διευθυντής του γραφείου της Λευκωσίας των Αιτητών, επικοινώνησε με το Γενικό Λογιστήριο και τους εξήγησε ότι οποιαδήποτε πληρωμή τέτοιων Διατακτικών δεν πρέπει να γίνεται προς τους Καθ' ων η Αίτηση αλλά προς τους Αιτητές με βάση τη Συμφωνία. Οι αρμόδιοι Λειτουργοί του ανέφεραν ότι με βάσει τις Συμφωνίες μεταξύ της Δημοκρατίας και των Καθ' ων η Αίτηση, οι μόνοι δικαιούχοι είσπραξης των ποσών των Διατακτικών ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση και μόνο με Διάταγμα του Δικαστηρίου δεν θα προέβαιναν σε οποιαδήποτε πληρωμή προς αυτούς. Προβάλλει τον ισχυρισμό ότι είναι φανερό πως οι Καθ' ων η Αίτηση προσπαθούν παράνομα να εισπράξουν ποσά, τα οποία προκύπτουν από έργα και εργοληπτικά συμβόλαια, τα οποία δεν τους ανήκουν αλλά έχουν πωληθεί και ανήκουν στους Αιτητές δυνάμει της Συμφωνίας. Χωρίς την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων οι Καθ' ων η Αίτηση θα προχωρήσουν παράνομα και αυθαίρετα στην είσπραξη των ποσών αυτών και οι Αιτητές κινδυνεύουν, σε περίπτωση έκδοσης απόφασης προς όφελος τους, να μείνουν πιστωτές αφερέγγυων οφειλετών. Η έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων ήταν επειγόντως αναγκαία δεδομένου ότι ήδη οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν παράνομα και αυθαίρετα προχωρήσει στην είσπραξη σημαντικών ποσών χρημάτων από τη Δημοκρατία, τα οποία δεν τους ανήκουν αλλά ανήκουν και έχουν εκχωρηθεί στους Αιτητές. Επίσης οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν διακόψει τις εργασίες τους και οφείλουν στους Αιτητές το ποσό των €681.370,56 πλέον τόκους προς 14% ετησίως. Οι Αιτητές δεν κατάφερνα να εντοπίσουν οποιαδήποτε περιουσία των Καθ' ων η Αίτηση η οποία θα μπορεί να εκποιηθεί και να εισπραχθεί το οφειλόμενο από αυτούς ποσό. Επομένως θα είναι αδύνατο να εισπραχθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση οποιοδήποτε ποσό σε μεταγενέστερο στάδιο στην περίπτωση που εκδοθεί απόφαση προς όφελος των Αιτητών. Ισχυρίζεται τέλος, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Αιτητών, οι οποίοι χωρίς τα Προσωρινά Διατάγματα θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, εν αντιθέσει με τους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι με την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά εφόσον οφείλουν προς τους Αιτητές τα αξιούμενα ποσά, κατά παράβαση των συμβατικών τους υποχρεώσεων και παράνομα και αυθαίρετα προχωρούν στην είσπραξη ποσών χρημάτων που δεν τους ανήκουν αλλά ανήκουν στους Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση εγείρουν με την ένστασή τους δέκα λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής έξι:
  2. Η αίτηση είναι κακόπιστη, κακόβουλη, εμφορείται από αλλότρια ελατήρια, στοχεύει στην οικονομική εξασθένιση των Καθ' ων η Αίτηση και στην παύση των δραστηριοτήτων τους.
  3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και δεν υπάρχει οποιοδήποτε ή επαρκές νομικό ή πραγματικό υπόβαθρο που να δικαιολογεί την έκδοση Διαταγμάτων τέτοιας δραστικής φύσεως.
  4. Τα Προσωρινά Διατάγματα έχουν χαρακτήρα καταπιεστικό και δυσχερείς συνέπειες για τους Καθ' ων η Αίτηση αφού τους αφήνουν χωρίς οποιαδήποτε πηγή εσόδων, με αποτέλεσμα την αδράνεια και παύση των εργασιών τους και την οικονομική καταστροφή τους.
  5. Οι Αιτητές απέτυχαν να καταδείξουν το στοιχείο του κατεπείγοντος αφού ουσιαστικά ο τερματισμός της Συμφωνίας και/ή τα γεγονότα που έδωσαν το έναυσμα για έγερση αγώγιμου δικαιώματος επεσυνέβησαν τον Αύγουστο
  6. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και παρέλειψαν να προβούν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων και εγγράφων.
  7. Τα Τεκμήρια που συνοδεύουν την αίτηση είναι ελλιπή και το Δικαστήριο δεν μπορεί με ασφάλεια να οριστικοποιήσει τα Προσωρινά Διατάγματα. Ο Ιωάννης Σωτηρίου, αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι οι Αιτητές με τα Προσωρινά Διατάγματα παρεμποδίζουν την είσπραξη οποιασδήποτε χρηματικής και άλλης οφειλής όχι μόνο από τα συμβόλαια τα οποία έχουν εκχωρηθεί δυνάμει της Συμφωνίας ημερ. 27.5.09 αλλά και από οποιοδήποτε άλλο συμβόλαιο που οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν υπογράψει είτε με την Κυβέρνηση είτε με τρίτους. Έτσι οι Καθ' ων η Αίτηση οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια προς διάλυση αφού δεν θα μπορούν να εισπράττουν για να πληρώνουν τα λειτουργικά τους έξοδα. Περαιτέρω, η παρεμπόδιση είσπραξης από την Κυπριακή Δημοκρατία οποιωνδήποτε οφειλομένων ποσών προς τους Καθ' ων η Αίτηση, πλήττει τα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση, και διογκώνει την ισχυριζόμενη προς τους Αιτητές οφειλή, αφού το χρεωστικό υπόλοιπο επιβαρύνεται με αυξημένο τόκο. Τα εκδοθέντα Διατάγματα τοποθετούν τους Καθ' ων η Αίτηση σε δυσμενή θέση, αφού η έλλειψη ρευστότητας οδηγεί στην αδράνεια και παύση των δραστηριοτήτων τους, στη συνεχή διόγκωση των οφειλών τους και στην οικονομική τους καταστροφή. Η αδυναμία είσπραξης των οφειλομένων ποσών, εκμηδενίζει την πιθανότητα αποπληρωμής της ισχυριζόμενης οφειλής προς τους Αιτητές, οι οποίοι, αντί να συντείνουν στην μείωση της ισχυριζόμενης ζημιάς τους, επιδιώκουν την διόγκωση της αποσκοπώντας να πλήξουν τους Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν δικαίωμα να εισπράξουν και να διατηρήσουν έξοδα τα οποία είναι απαραίτητα για την λειτουργία τους επί μηνιαίας βάσης, εφόσον δεν γίνεται συγκεκριμένη πρόνοια στα εκδοθέντα Διατάγματα. Τα αιτούμενα Διατάγματα αποστερούν τους Καθ' ων η Αίτηση το δικαίωμα είσπραξης ποσών τα οποία όχι μόνο δεν είναι οφειλόμενα στους Αιτητές αλλά και άλλα ποσά που δεν είναι αντικείμενο ούτε συμπεριλαμβάνονται στην επίδικη Συμφωνία. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν να λαμβάνουν ποσά δυνάμει και άλλων ανεξάρτητων με την επίδικη Συμφωνία συμβολαίων, από κυβερνητικά έργα και από τρίτους και διατηρούν μέχρι σήμερα το δικαίωμα είσπραξης των ποσών αυτών αφού ουδέποτε έχουν εκχωρηθεί δυνάμει της Συμφωνίας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 προκαταρτική έκθεση και οικονομικές καταστάσεις των Καθ' ων η Αίτηση για το έτος 2011 όπου εμφαίνονται τα λειτουργικά και άλλα έξοδα των Καθ' ων η Αίτηση. Οι Αιτητές προσπαθούν με τα αιτούμενα Διατάγματα την είσπραξη ποσών που οφείλονται όχι μόνο δυνάμει της Συμφωνίας αλλά και άλλων ποσών που οφείλονται στους Καθ' ων η Αίτηση από άλλα συμβόλαια που έχουν συνάψει και δεν σχετίζονται με τους Αιτητές. Στη Συμφωνία (Τεκμήριο Α στην αίτηση) δεν υπάρχει πρόνοια ότι οι Αιτητές θα αγόραζαν όλα τα εγγεγραμμένα στα βιβλία των Καθ' ων η Αίτηση χρέη ή όλα τα χρέη των πελατών των Καθ' ων η Αίτηση. Στη σελ.13, προνοείται ότι οι εξουσιοδοτήσεις που θα συνεχίσουν να υφίστανται είναι αυτές που είχαν παραχωρηθεί μέχρι την ημερομηνία τερματισμού της. Με τα εκδοθέντα διατάγματα παγοποιούνται γενικά και αόριστα οποιεσδήποτε πληρωμές έχουν να λαμβάνουν οι Καθ' ων η Αίτηση από συμβόλαια με τρίτα πρόσωπα, τα οποία ενδέχεται να έχουν συναφθεί μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας. Ισχυρίζεται ότι εκείνο που έγινε στην πραγματικότητα ήταν η παραχώρηση των δικαιωμάτων επί εισπρακτέων που είχαν να λαμβάνουν οι Καθ' ων η Αίτηση μέχρι του ποσού των €675.702,87 που αξιώνεται με την αγωγή. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 δέσμη εγγράφων που περιλαμβάνει σειρά έργων, τα εισπρακτέα των οποίων δεν έχουν εκχωρηθεί στους Αιτητές. Αυτό καταδεικνύει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οικονομικά δρώσα εταιρεία, ικανή να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις και οφειλές της. Με τα εκδοθέντα Διατάγματα είναι που επιτυγχάνεται να καταστούν οι Καθ' ων η Αίτηση αφερέγγυος οφειλέτης, ανίκανοι να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα και να πληρώσουν τις οφειλές τους και δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία που να καταδεικνύουν αφερεγγυότητα των Καθ' ων η Αίτηση. Αντίθετα οι Καθ' ων η Αίτηση κατέχουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία και έχουν να λαμβάνουν ποσά σημαντικά υψηλότερα από τις ισχυριζόμενες οφειλές προς τους Αιτητές, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο
  8. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρεμποδίζονται με τα εκδοθέντα Διατάγματα να προχωρήσουν σε σύναψη νέων συμφωνιών για έργα, αφού τους αποστερείται το δικαίωμα να λαμβάνουν ποσά και να καταθέτουν εγγυητικές για τα έργα αυτά, ως και να πληρώνουν μισθούς και να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα για τη συνέχιση των εργασιών τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν διακόψει τις εργασίες τους, αλλά εξακολουθούν να παραμένουν δρώσα εταιρεία όπως είναι έκδηλο από τα Τεκμήρια 1 και
  9. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι η ύπαρξη εγγυήσεων εκ μέρους των Εναγομένων 2, 3, 4 και 5 εκμηδενίζει την τρίτη προϋπόθεση δηλαδή την αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εφόσον μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης οι Αιτητές μπορούν να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης της απόφασης εναντίον όλων των Εναγομένων. Προβάλλει τον ισχυρισμό ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν επιστολές ημερ. 22.8.12 με τις οποίες κατηγορούσαν τους Καθ' ων η Αίτηση για παράβαση του Κανονισμού 4(α)(x) της Συμφωνίας. Παρέλειψαν επίσης να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο ότι η Συμφωνία είχε τερματιστεί στις 29.8.12 σύμφωνα με το περιεχόμενο της επιστολής των Αιτητών ημερ. 22.8.12 (τεκμήρια 3 και 4). Επομένως ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι πρόσφατα είχαν ενημερωθεί ότι παράνομα και αυθαίρετα οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δώσει οδηγίες στο Γενικό Λογιστήριο όπως τα ποσά των διατακτικών που έχουν εκχωρηθεί στους Αιτητές, να κατατίθενται σε λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση στην Ελληνική Τράπεζα, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι Αιτητές απέκρυψαν τις επιστολές ημερ. 22.8.12 (τεκμήρια 3, 4) και αποκάλυψαν μόνο επιστολές ημερ. 22.10.13 με το ίδιο περιεχόμενο με σκοπό να δικαιολογήσουν το κατεπείγον. Επίσης, τα τεκμήρια που συνοδεύουν την αίτηση είναι ελλιπή και η μη παράθεση ολοκληρωμένων εγγράφων - τεκμηρίων ισοδυναμεί με παράλειψη πλήρους αποκάλυψης. Η εντολή προς τις κυβερνητικές υπηρεσίες για να εμβάζονται ποσά σε λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση στην Ελληνική Τράπεζα, έγινε κατά το χρόνο που το συγκρότημα του ομίλου Λαϊκής τέθηκε σε καθεστώς εξυγίανσης, ενόψει του ότι ο λογαριασμός διατηρείτο στη Λαϊκή Τράπεζα. Ο λογαριασμός στην Ελληνική Τράπεζα ανοίχθηκε εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και της αβεβαιότητας και για σκοπούς αποταμίευσης ποσών για έργα που δεν είχαν εκχωρηθεί και οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν να λαμβάνουν ποσά (τεκμήριο 5). Ο Γενικός Εισαγγελέας εγείρει με την ένσταση του τους πιο κάτω λόγους ένστασης:
  10. Η αίτηση στερείται νομικής και πραγματικής βάσης και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  11. Το αιτούμενο Διάταγμα αφορά τις σχέσεις Εναγόντων - Εναγομένων και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να αναμιχθεί ο Γενικός Εισαγγελέας.
  12. Το αιτούμενο Διάταγμα παραβιάζει τα άρθρα 7 και 8 του Περί της Καταπολέμησης των Καθυστερήσεων Πληρωμών στις Εμπορικές Συναλλαγές Νόμου Ν.123
(1)/2012 και η Κυπριακή Δημοκρατία θα είχε υποχρέωση καταβολής αποζημιώσεων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα που δυνατόν να επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση των Διαταγμάτων. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Οι Καθ' ων η Αίτηση εξειδικεύουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή τους, τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία κατ' ισχυρισμό τους, οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν. Ειδικότερα, ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο επιστολή ημερ. 2.10.13 (Τεκμήριο Β στην αίτηση) όμως παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο (α) δύο επιστολές ημερομηνίας 22.8.12 (Τεκμήρια 3 και 4 στην ένσταση) με τις οποίες κατηγορούσαν τους Καθ' ων η Αίτηση για παράβαση του Κανονισμού 4(α)(
  1. x)της Συμφωνίας ως και (β) ότι η επίδικη Συμφωνία είχε τερματιστεί κατά την 29.8.12, σύμφωνα με το περιεχόμενο της επιστολής των Αιτητών ημερ. 22.8.12. Οι εν λόγω αποκρύψεις ουσιωδών γεγονότων έγιναν, όπως ισχυρίστηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, με σκοπό να δικαιολογηθεί το στοιχείο του κατεπείγοντος. Έχω διεξέλθει με προσοχή το περιεχόμενο των δύο επιστολών ημερ. 22.8.12 (Τεκμήρια 3, 4 στην ένσταση) των Αιτητών προς τους Καθ' ων η Αίτηση. Με την μια επιστολή οι Αιτητές απαίτησαν από τους Καθ' ων η Αίτηση όπως εντός 7 ημερών επαναγοράσουν τα εισπρακτέα που ανέρχοντο σε €1.819.006,73 και τους επέστησαν την προσοχή ότι αν δεν ανταποκρίνοντο εντός της εν λόγω προθεσμίας θα θεωρούσαν ότι είχαν προβεί σε παράβαση ουσιώδους όρου της Συμφωνίας και θα προέβαιναν στον άμεσο τερματισμό της Συμφωνίας. Με την άλλη επιστολή οι Καθ' ων η Αίτηση αναφέρθηκαν στην διαπίστωση τους ότι εισπράξεις που αφορούν εισπρακτέα που οι Καθ' ων η Αίτηση τους είχαν εκχωρήσει δυνάμει της Συμφωνίας, παράνομα και κατά παράβαση της Συμφωνίας δεν κατατίθεντο στο λογαριασμό τους. Τους υπενθύμισαν την υποχρέωση τους, με βάση τον Κανονισμό 4(α)(
  2. x)της Συμφωνίας, να καταθέτουν αμέσως όλες τις εισπράξεις στο λογαριασμό τους με τους Αιτητές και τους κάλεσαν να επιστρέψουν άμεσα και εντός 7 ημερών τα ποσά που παράνομα και κατά παράβαση της Συμφωνίας είχαν κατακρατήσει. Αντιπαραβάλλοντας την πρώτη από τις εν λόγω δύο επιστολές, με το Τεκμήριο Β στην αίτηση ημερ. 2.10.13, προκύπτει ότι έχουν το ίδιο περιεχόμενο με τη διαφοροποίηση των αναφερομένων ποσών και της προεξοφλητικής χρέωσης. Περαιτέρω, με το Τεκμήριο Γ ημερ. 29.10.13 οι Αιτητές, αναφερόμενοι στην επιστολή ημερ. 2.10.13 (Τεκμήριο Β) τερμάτισαν την επίδικη Συμφωνία. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι η παράλειψη των Αιτητών να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια τις δυο επιστολές ημερ. 22.8.12 (Τεκμήρια 3, 4 στην ένσταση) δεν αποτελεί απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Και τούτο γιατί εκείνο που είναι ουσιώδες και έχει σημασία για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας είναι η αποκάλυψη των επιστολών ημερ. 2.10.13 και 29.10.13 (Τεκμήριο Β, Γ στην αίτηση), οι οποίες είναι μεταγενέστερες των δύο επιστολών ημερ. 22.8.12 και η μια εξ' αυτών είναι πανομοιότυπου περιεχομένου με αυτήν ημερ. 2.10.13. Ό,τι καταδεικνύεται από το περιεχόμενο των δύο επιστολών ημερ. 22.8.12 είναι ότι οι Αιτητές καταλόγιζαν στους Καθ' ων η Αίτηση και σε προηγούμενο χρόνο, όσα τους καταλόγισαν μεταγενέστερα με την επιστολή ημερ. 2.10.13 αλλά και όσα τους καταλογίζουν με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους και τα οποία συνάδουν με το περιερχόμενο της δεύτερης επιστολής ημερ. 22.8.12. Τονίζω ότι ακόμα και στην περίπτωση που οι Αιτητές αποκάλυπταν με την αίτηση τους τις δύο επιστολές ημερ. 22.8.12 (Τεκμήρια 3 και 4 στην ένσταση), αυτό δεν θα επηρέαζε με οποιοδήποτε τρόπο την εικόνα που οι Αιτητές μετέδωσαν στο Δικαστήριο όταν προσέφυγαν μονομερώς για την χορήγηση των επίδικων διαταγμάτων και με κανένα τρόπο θα επηρέαζαν την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς των επίδικων Διαταγμάτων. Διαφωνώ με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι σύμφωνα με το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 22.8.12 (Τεκμήριο 3) η επίδικη Συμφωνία είχε τερματιστεί στις 29.8.12. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής, οι Αιτητές είχαν επισημάνει στους Καθ' ων η Αίτηση ότι αν δεν ανταποκρίνοντο στην ειδοποίηση τους για επαναγορά των εισπρακτέων εντός 7 ημερών θα προέβαιναν στον άμεσο τερματισμό της Συμφωνίας. Αυτό, κατά την άποψη μου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ισοδυναμεί με αυτόματο τερματισμό της Συμφωνίας μετά την πάροδο των 7 ημερών δηλαδή στις 29.8.12. Αντίθετα, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Γ στην αίτηση, τελικά ο τερματισμός έγινε 29.10.13. Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο σχετικός λόγος ένστασης περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Κατ' επέκταση, δεν γίνεται αποδεκτή ούτε και η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι η πιο πάνω μη αποκάλυψη των δύο επιστολών ημερ. 22.8.12 έγινε από τους Αιτητές με σκοπό να δικαιολογηθεί το στοιχείο του κατεπείγοντος. Είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς δικαιολογείται μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή άλλες ειδικές περιστάσεις, που όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Resola v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, η κατάδειξη τους αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο τερματισμός της επίδικης Συμφωνίας έγινε στις 29.10.13 (Τεκμήριο Γ στην αίτηση). Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών για τους Αιτητές αναφέρθηκε στην πρόσφατη ενημέρωση του από συνάδελφο του που χειρίζεται τον επίδικο λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση ότι αυτοί παράνομα και αυθαίρετα είχαν δώσει οδηγίες στο Γενικό Λογιστήριο όπως τα ποσά των Διατακτικών που έχουν εκχωρηθεί στους Αιτητές, να κατατίθενται σε λογαριασμό τους στην Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ και όχι στο λογαριασμό τους που διατηρούσαν στους Αιτητές. Ο ενόρκως δηλών για τους Καθ' ων η Αίτηση δέχθηκε ότι είχε δοθεί εντολή προς τις κυβερνητικές υπηρεσίες για να εμβάζονται ποσά σε λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση στην Ελληνική Τράπεζα, αναφορικά με πληρωμές έργων για τα οποία είχαν συναφθεί συμφωνίες με τους Καθ' ων η Αίτηση και δικαιολόγησε το άνοιγμα του λογαριασμού αυτού λόγω της οικονομικής κρίσης και κατά το χρόνο που το συγκρότημα του ομίλου Λαϊκής τέθηκε σε καθεστώς εξυγίανσης. Κατ' επέκταση είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι, ο τερματισμός της επίδικης συμφωνίας στις 29.10.13, η πρόσφατη ενημέρωση των Αιτητών περί οδηγιών των Καθ' ων η Αίτηση για κατάθεση ποσών σε λογαριασμό τους στην Ελληνική Τράπεζα - γεγονός που δεν αμφισβητείται από τους Καθ' ων η Αίτηση - και η καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 22.11.13, αδιαμφισβήτητα τεκμηριώνουν το «κατεπείγον» στην έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Επομένως ούτε και αυτός ο λόγος ένστασης γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται. Με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, προβάλλεται ουσιαστικά, ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 έκδηλα ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές ότι η αξίωση τους βασίζεται σε γραπτή συμφωνία με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση πώλησαν προς αυτούς, έναντι συμφωνημένου ανταλλάγματος και αμοιβής, όλα τα χρέη των πελατών τους τα οποία ήταν εγγεγραμμένα στα βιβλία τους και τα οποία οφείλονταν προς αυτούς κατά την ημερομηνία έναρξης της Συμφωνίας, καθώς επίσης και χρέη των πελατών τους τα οποία θα είχαν δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια της Συμφωνίας, [όρος 2(α) του Τεκμηρίου Α στην αίτηση «Εισπρακτέα»] καθιστώντας έτσι τους Αιτητές ιδιοκτήτες αυτών των εισπρακτέων. Με βάση την εν λόγω Συμφωνία οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν πωλήσει προς τους Αιτητές μεταξύ άλλων, τα εισπρακτέα τα οποία θα προέκυπταν από εργοληπτικά συμβόλαια τα οποία είχαν συνάψει με την Κυπριακή Δημοκρατία και με τα οποία είχαν αναλάβει την εκτέλεση έργων του Δημοσίου δυνάμει συμφωνηθείσας αμοιβής. Οι Αιτητές είχαν ήδη προεξοφλήσει προς τους Καθ' ων η Αίτηση διατακτικά που είχαν εκδώσει οι Καθ' ων η Αίτηση προς τη Δημοκρατία, καθιστώντας έτσι απόλυτο ιδιοκτήτη και δικαιούχο είσπραξης από τη Δημοκρατία των εν λόγω Διατακτικών, τους Αιτητές. Τα εν λόγω διατακτικά είχαν σφραγιστεί από τους Αιτητές με σφραγίδα με την οποία γνωστοποιείτο ότι η πληρωμή τους θα γινόταν προς τους Αιτητές. Προβάλλεται περαιτέρω ισχυρισμός από τους Αιτητές περί παράβασης της Συμφωνίας εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση και τερματισμό της από τους Αιτητές στις 29.10.13, ως και για παράνομες, αυθαίρετες και κατά παράβαση της Συμφωνίας, οδηγίες των Καθ' ων η Αίτηση προς το Γενικό Λογιστήριο, όπως τα ποσά των διατακτικών που είχαν εκχωρηθεί στους Αιτητές, να κατατίθενται σε λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση στην Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ και όχι στο λογαριασμό τους που διατηρούσαν στους Αιτητές για την κατάθεση των ποσών αυτών, τα οποία οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι τους ανήκουν. Προβάλλεται επομένως, ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι οι Καθ ων η Αίτηση προσπάθησαν παράνομα να εισπράξουν ποσά τα οποία προκύπτουν από έργα και εργοληπτικά Συμβόλαια τα οποία δεν τους ανήκουν αλλά είχαν πωληθεί και ανήκαν στους Αιτητές δυνάμει της πιο πάνω Συμφωνίας. Το κατά πόσο ευσταθούν οι θέσεις αυτές των Αιτητών δεν είναι του παρόντος σταδίου. Ούτε βεβαίως είναι του παρόντος σταδίου να αποφασιστούν από το Δικαστήριο οι αντίθετες θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση ότι τα αιτούμενα διατάγματα αφορούν ποσά τα οποία δεν είναι οφειλόμενα στους Αιτητές και συμπεριλαμβάνουν και οποιεσδήποτε οφειλές προς τους Καθ' ων η Αίτηση, περάν αυτών που καθορίζονται από την Συμφωνία αγοράς εισπρακτέων, στην οποία όπως ισχυρίζονται, δεν υπάρχει πρόνοια ότι οι Αιτητές θα αγόραζαν όλα τα εγγεγραμμένα στα βιβλία των Καθ' ων η Αίτηση χρέη ή όλα τα χρέη των πελατών τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση, ισχυρίζονται ουσιαστικά ότι τα Διατάγματα αποστερούν από αυτούς το δικαίωμα να εισπράξουν ποσά πέραν αυτών που έχουν εκχωρηθεί. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί και θέσεις τόσο των Αιτητών όσο και των Καθ' ων η Αίτηση αποτελούν ξεκάθαρα την ουσία της αγωγής, οι οποίοι θα κριθούν και αποφασιστούν από το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο δηλαδή αυτό της ακροαματικής διαδικασίας. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώς της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στους Καθ' ων η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον τους θεραπεία όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι απλός και γενικός ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση σε Προσωρινό Διάταγμα ότι είναι φερέγγυοι και διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία προς ικανοποίηση Δικαστικής απόφασης η οποία θα εκδοθεί προς όφελος των Αιτητών και εναντίον τους, δεν είναι αρκετός και ικανοποιητικός λόγος ώστε να μην εκδοθεί Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα εναντίον τους. (βλ. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ ν. Benfleet Enterprises Ltd
(2006)1 A.A.Δ. 280). Αποτελεί επίσης νομολογιακή αρχή ότι οποιαδήποτε παρανομία έχει εκδηλωθεί κατά των συμφερόντων του Αιτητή λαμβάνεται υπόψη προς ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης (βλ. Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd, Πολ. Έφεση 304/08 ημερ. 21.10.11 και Avila Management Services Ltd v. Frantisek Stepanek Πολ. Έφεση 54/12 ημερ. 27.6.12). Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Zena Company (ανωτέρω) είναι σχετικό: «Έχει σαφώς νομολογηθεί ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως έχει υποδείξει η υπόθεση Παπαστράτης ν. Πετρίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 240» .............................. «Προκύπτει ότι δεν ήταν αδήριτη ανάγκη η περαιτέρω εξήγηση της καταγραφείσας στην παρ.29 της ένορκης δήλωσης της Κάνθερ, ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αρκούσε, υπό τις συνθήκες, η καταγραφείσα στην παρ.30 σύνδεση των ενεργειών της εφεσίβλητης με το παράνομο της ενέργειας της, παρανομία που έχει τη δική της καταλυτική σημασία εφόσον ένα Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ανέχεται τη διαιώνιση μιας κατάστασης πραγμάτων κατά παράβαση είτε των συμφωνηθέντων, είτε του νόμου.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι χωρίς την έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων και σε περίπτωση που εκδοθεί μεταγενέστερα απόφαση προς όφελος τους, κινδυνεύουν να μείνουν πιστωτές αφερέγγυων οφειλετών. Και τούτο γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν διακόψει τις εργασίες τους και οι Αιτητές δεν έχουν καταφέρει να εντοπίσουν οποιαδήποτε περιουσία των Καθ' ων η Αίτηση η οποία θα μπορεί να εκποιηθεί και να εισπραχθεί το οφειλόμενο από αυτούς ποσό. Αντίθετα, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν έχουν διακόψει τις εργασίες τους, εξακολουθούν να παραμένουν οικονομικά δρώσα εταιρεία, ικανή να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις και οφειλές της (τεκμήρια 1, 2 στην ένσταση). Κατέχει σημαντικά περιουσιακά στοιχεία και έχει να λαμβάνει ποσά σημαντικά υψηλοτέρα από τις ισχυριζόμενες οφειλές προς τους Αιτητές. Περαιτέρω, έγινε εισήγηση ότι η ύπαρξη εγγυήσεων εκ μέρους των Εναγομένων 2, 3, 4 και 5 για ποσό υψηλοτέρου του οφειλόμενου εκμηδενίζει την τρίτη προϋπόθεση. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι με τα εκδοθέντα Διατάγματα, παρεμποδίστηκαν οι κατ' ισχυρισμό των Αιτητών, παράνομες και αυθαίρετες πράξεις και ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση να εισπράττουν από την Κυπριακή Δημοκρατία ποσά χρημάτων τα οποία ανήκαν στους Αιτητές. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση παρόλο που ισχυρίστηκαν ότι συνεχίζουν να είναι δρώσα εταιρεία και κατέχουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία, παρέλειψαν να υποδείξουν προς τους Αιτητές οποιοδήποτε περιουσιακό τους στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να δεσμευτεί ώστε να διασφαλίζεται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ των Αιτητών θα ικανοποιηθεί [βλ. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ (ανωτέρω)]. Διαφωνώ με την εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι εγγυήσεις των Εναγομένων 2, 3, 4 και 5 εκμηδενίζουν την τρίτη προϋπόθεση. Και τούτο γιατί έχω την άποψη ότι το δικαίωμα των Αιτητών να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης εναντίον των εγγυητών σε περίπτωση εξασφάλισης απόφασης προς όφελος τους, με κανένα τρόπο δεν μπορεί να εκληφθεί και ως βεβαιότητα ότι θα εισπραχθεί οποιοδήποτε ποσό. Οι οποιεσδήποτε εξασφαλίσεις των Αιτητών δεν μπορούν να συνυπολογίζονται και να σταθμίζονται από το Δικαστήριο ως παράγοντες που μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, και ιδιαίτερα το γεγονός ότι τα μόνα περιουσιακά στοιχεία που οι Αιτητές εντόπισαν για ικανοποίηση πιθανής δικαστικής απόφασης προς όφελος τους, είναι τα εισπρακτέα τα οποία οι Καθ' ων η Αίτηση τους πώλησαν, χωρίς να έχει υποδειχθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση οποιοδήποτε άλλο περιουσιακό στοιχείο τους προς δέσμευση, ως και τον ισχυρισμό των Αιτητών περί παράνομων, αυθαίρετων και αντισυμβατικών ενεργειών των Καθ' ων η Αίτηση να εισπράττουν ποσά χρημάτων που ανήκουν στους Αιτητές, καταλήγω ότι με αυτά τα δεδομένα θα είναι δύσκολο και πολύ πιθανόν αδύνατο να ικανοποιηθεί τυχόν απόφαση προς όφελος των Αιτητών. Κάτω από αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση. Παραμένει προς εξέταση το ισοζύγιο της ευχέρειας ως και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να συνεχίσει η ισχύς των εκδοθέντων Διαταγμάτων. Είναι η θέση των Αιτητών ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να οριστικοποιήσει τα εκδοθέντα Διατάγματα διότι αν δεν διατηρηθούν σε ισχύ, οι Καθ' ων η Αίτηση θα προχωρήσουν άμεσα, όπως έχουν ήδη πράξει, στην παράνομη είσπραξη των Διατακτικών/Εισπρακτέων από την Κυπριακή Δημοκρατία τα οποία έχουν ήδη πωλήσει στους Αιτητές και δεν τους ανήκουν, και τα οποία αποτελούν τα μόνα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση. Επομένως αν δεν διατηρηθούν σε ισχύ, οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αφού ουσιαστικά εμποδίζονται να εισπράξουν ποσά που δεν τους ανήκουν. Αντίθετα, οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν τη θέση ότι σε περίπτωση οριστικοποίησης των εκδοθέντων Διαταγμάτων θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική καταστροφή και διάλυση αφού δεν θα μπορούν να λάβουν τεράστια ποσά, τα οποία τους οφείλονται από εκτελεσθείσες εργασίες σε κυβερνητικά και άλλα έργα και θα είναι ανίκανοι να ανταπεξέλθουν σε τυχόν οικονομικές υποχρεώσεις τους τόσο προς τους Αιτητές όσο και προς τρίτα πρόσωπα. Ενόψει των όσων έχουν λεχθεί πιο πάνω και ιδιαίτερα των επισημάνσεων του Δικαστηρίου σε σχέση με την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Αιτητών και είναι δίκαιο και εύλογο τα εκδοθέντα Διατάγματα να διατηρηθούν σε ισχύ. Σχολιάζοντας τις πιο πάνω αναφερθείσες οικονομικές επιπτώσεις στους Καθ' ων η Αίτηση από τη διατήρηση σε ισχύ των εκδοθέντων Διαταγμάτων, αναφέρω ότι η μη δυνατότητα εξασφάλισης της ικανοποίησης τυχόν απόφασης υπέρ των Αιτητών με οποιοδήποτε άλλο τρόπο - πέραν των εισπρακτέων ως το μόνο περιουσιακό στοιχείο των Καθ' ων η Αίτηση που έχει εντοπιστεί από τους Αιτητές - λειτουργεί προς όφελος των Αιτητών, οι οποίοι επιζητούν να εξασφαλίσουν την είσπραξη ποσών που ισχυρίζονται ότι τους ανήκουν με βάση την επίδικη Συμφωνία. Με αυτό τον τρόπο, εξασφαλίζεται και η διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων ως είχε κατά το χρόνο που προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά, δηλαδή προτού οι Καθ' ων η Αίτηση εισπράξουν παράνομα και αντισυμβατικά - σύμφωνα με τους Αιτητές - τα εισπρακτέα/διατακτικά από την Κυπριακή Δημοκρατία και τα οποία κατ' ισχυρισμό των Αιτητών τους ανήκουν δυνάμει της Συμφωνίας. Σ' ότι αφορά το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ.Α της αίτησης, το οποίο απευθύνεται στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Υπουργείου Παιδείας και/ή του Υπουργείου Συγκοινωνιών και/ή του Υπουργείου Εσωτερικών και/ή του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας, με βάση τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω σε σχέση με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, καταλήγω ότι δικαιολογείται η έκδοση του. Η θέση του ευπαίδευτου εκπρόσωπου του Γενικού Εισαγγελέα ότι τα εκδοθέντα Διατάγματα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση θα ικανοποιούσαν πλήρως τον επιδιωκόμενο σκοπό των Αιτητών, ως και ότι το αιτούμενο Διάταγμα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί προληπτικό και όχι αναγκαίο μέτρο για διασφάλιση τυχόν δικαιωμάτων των Αιτητών, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τα εκδοθέντα απαγορευτικά Διατάγματα απευθύνονται στους Καθ' ων η Αίτηση, ενώ το αιτούμενο υπό παρ.Α Διάταγμα απευθύνεται στην Κυπριακή Δημοκρατία και απαγορεύει ενέργειες αυτής μέσω των αναφερομένων Υπουργείων ως και του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας. Το γεγονός ότι εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό, δηλαδή την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των Αιτητών, δεν μπορεί να λειτουργήσει προς την κατεύθυνση μη έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος υπό παρ.Α της αίτησης. Τέλος, η εισήγηση του ευπαίδευτου εκπροσώπου του Γενικού Εισαγγελέα στην γραπτή του αγόρευση ότι το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ.Α παραβιάζει τον περί της Καταπολέμησης των Καθυστερήσεων Πληρωμών στις Εμπορικές Συναλλαγές Νόμο Ν.123(Ι)/2012προβάλλεται κατά τρόπο γενικό, αόριστο και ασαφή και ως εκ τούτου το Δικαστήριο την απορρίπτει ως ατεκμηρίωτη. Για όλα τα πιο πάνω, τα Προσωρινά Διατάγματα ημερ. 22.11.13 καθίστανται απόλυτα. Εκδίδεται Προσωρινό Διάταγμα ως η παρ.Α της αίτησης, το οποίο επίσης καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης. Δηλαδή είναι σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση και της Κυπριακής Δημοκρατίας και προς όφελος των Αιτητών και αυτά όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.