FEDERAL BANK OF LEBANON (SAL) ν. ΝΙΚΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ, Αριθ. Αγωγής: 747/1986, 31/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 747/1986 FEDERAL BANK OF LEBANON (SAL), Eνάγoυσα -και- ΝΙΚΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ, Εναγόμενος -------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, 2013 ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΕΞΟΔΑ: Ημερομηνία: 31 Μαρτίου, 2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητή-Εναγόμενο : Ανδρέας Δημητρίου για Ιωαννίδη, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ής η Αίτηση-Ενάγουσα: Κυριάκος Μιχαηλίδης με Μαρίνα Κατσελλή για Κυριάκος Μιχαηλίδης & Σία -------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση, ο Αιτητής εξαιρείται (αυτούσια): «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσα στην ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή (εφεξής η «Καθ΄ ης η Αίτηση») όπως, μέσα σε 15 ημέρες από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος ή οιασδήποτε άλλης προθεσμίας ορίσει το Δικαστήριο, παρέχει ασφάλεια για τα έξοδα του Αιτητή στο ποσό των €212,692.
- (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως κάθε περαιτέρω διαδικασία σε σχέση με την υπόθεση 747/1986 ανασταλεί, συμπεριλαμβανομένης και της εφέσεως η οποία καταχωρήθηκε στις 19.2.2013 σε σχέση με την ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 6.2.2013, μέχρις ότου δοθεί η αιτούμενη ασφάλεια εξόδων. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττεται η απόρριψη της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής με έξοδα στην περίπτωση που δεν δοθεί η ασφάλεια για τα έξοδα εντός της καθορισμένης από το Δικαστήριο προθεσμίας. (Δ) Οιαδήποτε περαιτέρω και/ή άλλη θεραπεία θεωρήσει το Δικαστήριο εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. (Ε) Τα έξοδα της Αίτησης αυτής, πλέον έξοδα επίδοσης πλέον ΦΠΑ (Αρ. Μητρώου ΦΠΑ: 10250276Κ).» Νομικό υπόβαθρο της Αίτησης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.60, θθ 1, 2, 5 και 6 και Δ.48, θθ1-4, 7, 8 και 9(t), καθώς και η διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η πορεία της υπόθεσης Η παρούσα υπόθεση έχει περιγραφεί ως η διεκδικούσα τα σκήπτρα της μακρύτερης από απόψεως χρονικής διάρκειας και έκτασης μαρτυρίας αγωγής που εκδικάστηκε ποτέ στην Κύπρο. Παραθέτω πιο κάτω το ιστορικό της που είναι παραδεκτό όπως αυτό εμφαίνεται από το φάκελο δικογραφίας:
- Η Ενάγουσα, τραπεζικός οργανισμός με έδρα το Λίβανο, ενάγει τον Εναγόμενο υπό την ιδιότητά του ως εγγυητή των υποχρεώσεων της ελληνικής εταιρείας Hellas Eurotrade Ltd, προς την οποία η Ενάγουσα είχε παράσχει τραπεζικές διευκολύνσεις μεταξύ των ετών 1975-
- Τα γεγονότα είχαν διαδραματισθεί σε διάφορες χώρες όπως στο Λίβανο, στην Κύπρο, στη Νιγηρία, στην Ελλάδα και στη Γαλλία.
- Η ακρόαση της υπόθεσης, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω ήταν πολύ μακρά. Χρειάστηκαν 150 δικάσιμες, κατατέθηκαν 292 τεκμήρια, πολλά απ΄ αυτά ογκώδη, ενώ τα πρακτικά καλύπτουν 4730 δακτυλογραφημένες σελίδες. Επιπρόσθετα, είχαν μεσολαβήσει ενδιάμεσες διαδικασίες, εφέσεις καθώς και αναβολές.
- Τελικά, ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου που εκδίκασε την υπόθεση, εξέδωσε στις 15.9.2005 την Απόφασή του με την οποία απέρριψε την αγωγή με Έξοδα σε βάρος της Ενάγουσας.
- Τα Έξοδα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ανέρχονται, σύμφωνα με σχετικό Πρακτικό ημερομηνίας 12 Σεπτεμβρίου, 2006, σε £124.489,35σεντ.
- Η Ενάγουσα εφεσίβαλε την πιο πάνω Απόφαση με την Έφεση 314/2005, η δε Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 18 Ιουλίου, 2011, όπου η πλειοψηφία αποδέχτηκε την Έφεση, παραμέρισε την Πρωτόδικη Απόφαση και διέταξε την επανεκδίκαση της υπόθεσης από άλλο Δικαστή. Επιδικάστηκαν επίσης τα Έξοδα τόσο της πρωτόδικης διαδικασίας, όσο και της Έφεσης υπέρ της Ενάγουσας-Εφεσείουσας. Αυτά ανήλθαν σε €154.211,87σεντ πλέον ΦΠΑ και νόμιμον τόκο.
- Κατόπιν των πιο πάνω, η υπόθεση επανατέθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ενώπιον άλλου αδελφού Προέδρου, ο οποίος και εξέδωσε δύο Ενδιάμεσες Αποφάσεις στις 28.11.2011 και 19.9.2012 για Τροποποίηση της Υπεράσπισης και για Ακύρωση και/ή Παραμερισμό της Τροποποιημένης Υπεράσπισης.
- Αμφότερες οι εν λόγω Ενδιάμεσες Αποφάσεις εφεσιβλήθηκαν από τους Ενάγοντες και εκκρεμεί η εκδίκαση των δύο αυτών Εφέσεων. Ισχυρισμοί Αιτητή Οι βασικοί ισχυρισμοί του Αιτητή όπως αυτοί προβλήθηκαν τόσο από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση όσο και διά της αγόρευσής του, είναι οι ακόλουθοι:
- Τα Έξοδα τα οποία είχαν επιδικαστεί στα πλαίσια της πρώτης εκδίκασης ουδέποτε καταβλήθηκαν από την Καθ΄ ης η Αίτηση. Μάλιστα η Καθ΄ης η Αίτηση ουδέποτε ανταποκρίθηκε σε σχετικό αίτημα του Αιτητή για καταβολή του εν λόγω ποσού.
- Ο Αιτητής διαθέτει ισχυρή υπεράσπιση στην υπόθεση.
- Η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι μία μικρού μεγέθους τράπεζα που εδρεύει στο Λίβανο, δηλαδή εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν φαίνεται να κατέχει οποιαδήποτε κινητή και/ή ακίνητη περιουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία η οποία ενδεχομένως να μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κάλυψη των δικηγορικών και δικαστικών εξόδων σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής με Έξοδα σε βάρος της Καθ΄ ης η Αίτηση.
- Τα Έξοδα της παρούσας διαδικασίας, με βάση την εμπειρία της προηγούμενης εκδίκασης της υπόθεσης, αναμένεται να ανέλθουν σε περίπου €212,692.
- Στα πλαίσια της επανεκδίκασης, η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει ήδη καταδικαστεί στα Έξοδα των δύο ενδιάμεσων διαδικασιών στις Αιτήσεις ημερομηνίας 28.11.2011 και 19.9.
- Ισχυρισμοί Καθ΄ ης η Αίτηση Οι αντίστοιχοι ισχυρισμοί της Καθ΄ ης η Αίτηση, είναι οι ακόλουθοι:
- Με την παρούσα αγωγή η Καθ΄ ης η Αίτηση επιζητεί την πληρωμή του υπολοίπου του λογαριασμού της Ηellas Eurotrade που είχε εγγυηθεί ο Αιτητής ο οποίος ήταν και ο μεγαλομέτοχός της.
- Παρόλον ότι η αγωγή είχε καταχωριστεί το 1986, ο Αιτητής μέχρι και σήμερα δεν είχε προβάλει αίτημα για παροχή Ασφάλειας για Έξοδα.
- Η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι τραπεζικός οργανισμός ο οποίος διεξάγει τραπεζικές εργασίες για 61 έτη, εδρεύει στη Βηρυτό ενώ διαθέτει και υποκαταστήματα στο Λίβανο. Με την παρούσα δε αγωγή απαιτεί αποζημιώσεις εκατομμυρίων από τον Αιτητή.
- Είναι δε λυπηρόν διότι ο νομικός σύμβουλος του Αιτητή περιγράφει την Καθ΄ ης η Αίτηση ως μία μικρού μεγέθους Τράπεζα, ξεχνώντας ότι αυτή η Τράπεζα, όταν ο Αιτητής ήταν ένας πρόσφυγας, χωρίς χρήματα, κατέληξε σ΄ αυτήν το 1974 η οποία του έδωσε εκατομμύρια δολάρια ως τραπεζικές διευκολύνσεις για να αγοράζει, πωλεί και μεταφέρει τσιμέντα στη Νιγηρία.
- Ο Αιτητής δεν απέδειξε ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση θα έχει αδυναμία να καταβάλει οποιαδήποτε Έξοδα επιδικάσει το Δικαστήριο. Η ίδια δηλώνει προθυμία να καλύψει όλα τα νόμιμα Έξοδα που τυχόν θ΄ αποφασίσει το Δικαστήριο.
- Το ποσό το οποίο απαιτεί ο αιτητής ως Ασφάλεια για Έξοδα είναι εξωφρενικά ψηλό και ισοδυναμεί με προσπάθεια να αποκλεισθεί η προσφυγή της Καθ΄ ης η Αίτηση στη δικαιοσύνη.
- Ο λόγος που η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είχε καταβάλει τα Έξοδα της προηγούμενης πρωτόδικης διαδικασίας είναι γιατί θεώρησε τόσο την Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου, όσο και τον υπολογισμό των Εξόδων ως εσφαλμένα γι΄ αυτό και τα εφεσίβαλε. Άρα είναι αναληθής ο ισχυρισμός ότι η Καθ΄ ης η αίτηση δεν κατέβαλε τα Έξοδα λόγω απροθυμίας ή αδυναμίας.
- Εάν η Καθ΄ης η αίτηση είχε καταβάλει τα Έξοδα, πιθανόν να δημιουργείτο πρόβλημα με την επιστροφή τους, εφόσον ο Αιτητής εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να μην καταβάλλει τα Έξοδα τα οποία έχουν επιδικασθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Έφεση. ΠΑΡΟΧΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΕΞΟΔΑ: ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.60 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.60, θ.1 αποδίδει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάζει, σε κάποιες περιπτώσεις, παροχή ασφάλειας για Έξοδα. Αναφορικά για το σκοπό που δίδεται τέτοια ασφάλεια, λέχθηκε στην Standard Fruit Company (Bermuda) Ltd κ.α. v. Gold Seal Shipping Company Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 121 (Υπόθεση Ναυτοδικείου), ότι η πρόνοια για ασφάλεια εξόδων σκοπό έχει να διασφαλίσει στον εναγόμενο την είσπραξη των εξόδων που θα δοθούν υπέρ του, στις περιπτώσεις που ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο. Διασφαλίζεται, έτσι, η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης για έξοδα, τα έξοδα του εναγομένου εναντίον του ενάγοντος. Αναφορικά με το σε ποίες περιπτώσεις διατάσσεται παροχή ασφάλειας για έξοδα, σχετικές είναι, μεταξύ άλλων, οι Αποφάσεις Alahmari v. Alia The Royal Jordanian Airline
(1990)1 Α.Α.Δ. 434, Conway v. Ηλία
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1853, Studland Holdings Ltd κ.α. ν. Ευσταθίου κ.α.
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1809, Genemp Trading Ltd v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1314. Θεωρώ ορθό όπως παραθέσω αυτούσιο ένα απόσπασμα από την τελευταία Απόφαση το οποίο θέτει με σαφήνεια τις νομικές αρχές. Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελίδες 1318-1319: «H παροχή ασφάλειας εξόδων συνεπάγεται την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τέτοια ασφάλεια διατάσσεται κατά κανόνα όταν ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού ή έχει τη συνήθη διαμονή του εκτός δικαιοδοσίας, κάτι το οποίο πρωτίστως φαίνεται από το ίδιο το κλητήριο ένταλμα. Η τυχόν κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας που βρίσκεται εντός της επικράτειας και είναι ουσιαστική και μόνιμη, δυνατόν να συνηγορήσει εναντίον της παροχής ασφάλειας εξόδων υπό την προϋπόθεση ότι η περιουσία αυτή είναι κατά κοινή λογική διαθέσιμη προς εκτέλεση και όχι υποκείμενη σε εξανεμισμό σε οποιοδήποτε χρόνο. (Δέστε Ebrand v. Gassier [1884] 28 Ch. D. 232 και Ιn Re Apollinaris Company's Trade Marks [1891] 1 Ch. 1). Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. (Δέστε Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.α. (Αρ.2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170).» Τα πιο πάνω φυσικά θα πρέπει να διαβάζονται με τις αρχές για διασφάλιση των διαδίκων σε πρόσβαση στο Δικαστήριο. Αυτός είναι ακόμη ένας παράγοντας που πρέπει να σταθμίζεται από το Δικαστήριο. Εάν η έκδοση διατάγματος παροχής ασφάλειας για έξοδα απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, τότε πιθανόν να μην είναι δίκαιο να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. The Continental Insurance Company of Hampshire v. O' Regan
(1998)1(B) A.A.Δ. 1087, Conway
(2002), πιο πάνω, Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.α.
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1698. Λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά στην Conway
(2002), σελίδες 1656-1657: «Η απόφαση στην Continental Ins. Co of Hampshire v. O' Regan
(1998)1 Α.A.Δ. 1087, διαγράφει το πλαίσιο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου κάτω από τη Δ.60, θ.1, υπό το πρίσμα των συνταγματικών διατάξεων που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πρόσβασης του ατόμου στη Δικαιοσύνη. Ως υπέδειξε το Δικαστήριο στην Continental Ins. Co of Hampshire v. O' Regan, η ασφάλεια για τα έξοδα παρέχεται υπό το πρίσμα των διατάξεων του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος και των αντίστοιχων διατάξεων του Άρθρου 6(Ι) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, οι οποίες κατοχυρώνουν την πρόσβαση του ατόμου στο δικαστήριο ως θεμελιώδες δικαίωμά του. Συναρτάται, τοιουτοτρόπως, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου με τη δυνατότητα του ενάγοντος ή του εφεσείοντος, ως η περίπτωση, ανάλογα με την οικονομική του ευχέρεια, να παράσχει την εξαιτούμενη ασφάλεια. Εφόσον δε διαθέτει τα μέσα, το αίτημα απορρίπτεται. Ο λόγος της απόφασης αυτής συμπυκνώνεται στην πρόταση ότι δε χωρεί διαταγή για την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα, όπου η έκδοσή της απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο δικαστήριο του ενάγοντος ή του εφεσείοντος. Πρέπει να επισημάνουμε ότι η Δ.60 αποτελούσε μέρος των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι τύγχαναν εφαρμογής κατά το χρόνο ανακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διατηρήθηκε, όπως και οι θεσμοί, γενικά, σε ισχύ, υπό την αίρεση των διατάξεων του Άρθρου 188.1 του Συντάγματος, που επιβάλλουν την προσαρμογή των προνοιών τους προς το Σύνταγμα, περιλαμβανομένου του Άρθρου 30 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει το δικαίωμα της πρόσβασης στη Δικαιοσύνη.» ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Έχω λάβει υπ΄ όψιν τόσο τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται, όσο και τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι τραπεζικός οργανισμός που εδρεύει στο εξωτερικό. Δεν έχει δε αμφισβητηθεί ότι στερείται περιουσίας, κινητής ή ακίνητης, στην Κύπρο. Το γεγονός ότι η Καθ΄ ης η αίτηση είναι τραπεζικός οργανισμός, συνηγορεί μεν στο γεγονός ότι θα είναι σε θέση να καταβάλει οποιοδήποτε ποσόν Εξόδων ήθελε επιδικασθεί εναντίον της, από την άλλη όμως η οποιαδήποτε περιουσία της βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας. Αυτό απαντά και στο επιχείρημα που έχει προβάλει η Καθ΄ ης η Αίτηση ότι με έκδοση Διατάγματος παροχής ασφάλειας για έξοδα, της στερείται το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Θεωρώ ότι η ιδιότητα της Καθ΄ ης η Αίτηση, εύλογα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα είναι σε θέση να παράσχει ασφάλεια για έξοδα και δεν θα υπάρχει αδυναμία, τέτοια, που να της στερεί το εν λόγω δικαίωμα. Αναφορικά με το θέμα της ισχύος της υπόθεσης της Καθ΄ ης η Αίτηση, έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα: το περίπλοκο της υπόθεσης, το οποίο επίσης φαίνεται να είναι παραδεκτό, και η μέχρι τώρα πορεία της, καθιστά πολύ δύσκολο το έργο του Δικαστηρίου για να αποφανθεί επί του θέματος. Η κάθε πλευρά θεωρεί ότι έχει καλή υπόθεση και το Δικαστήριο δεν θα ήταν ορθό, με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, να προβεί σε οποιαδήποτε εκτίμηση επί του θέματος αυτού. Υπάρχει όμως ακόμη ένα θέμα το οποίο εγείρεται από την Ένσταση και αυτό είναι το θέμα της παρατηρούμενης καθυστέρησης στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Με δεδομένο μάλιστα ότι είχε διεξαχθεί μακρά ακροαματική διαδικασία, η υπόθεση ακούστηκε και στο Εφετείο και μόνο τώρα στο στάδιο της επανεκδίκασης, ο Αιτητής απευθύνεται στο Δικαστήριο για παροχή ασφάλειας για Έξοδα. Η καθυστέρηση είναι όντως παράγοντας που προσμετράται μαζί με τους άλλους παράγοντες. Από την άλλη δεν θεωρώ ορθό να προσμετρήσω σε βάρος του Αιτητή το διαρρεύσαν διάστημα ενόψει και της αλλαγής των δεδομένων. Για λόγους δικούς του ο Αιτητής δεν επεδίωξε Διάταγμα παροχής Ασφάλειας για Έξοδα σε όλα τα προηγούμενα έτη από της καταχώρισης της παρούσας αγωγής
(1986)μέχρι και σήμερα. Τα δεδομένα όμως σήμερα είναι διαφορετικά εφόσον με τη Διαταγή του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επανεκδίκαση, η υπόθεση αρχίζει ξανά σχεδόν εξ υπαρχής. Αυτό, τουλάχιστον, αναφορικά με την ακροαματική διαδικασία. Με δεδομένη μάλιστα την μακρά και πάλιν εκδίκαση. Επομένως θεωρώ ότι η μέχρι τώρα στάση του Αιτητή να μην επιζητήσει Ασφάλεια για Έξοδα, δεν θα πρέπει να προσμετρήσει εναντίον του. Με βάση όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις, η Καθ΄ ης η Αίτηση να παράσχει κάποιου είδους Ασφάλεια για Έξοδα. Αναφορικά με το ύψος του ποσού, λαμβάνω υπ΄ όψιν αφ΄ ενός μεν το ύψος των επιδικασθέντων Εξόδων στην προηγούμενη διαδικασία και αφ΄ ετέρου τη θέση της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι η παρούσα διαδικασία δεν θα είναι όσο μακρά ήταν η προηγούμενη, ενόψει των αλλαγών στο δίκαιο της Απόδειξης. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ποσό €100.000 θα ήταν ορθό. Λόγω του ύψους του ποσού, θεωρώ ορθό όπως δοθεί και ο αναγκαίος χρόνος για να εξασφαλισθεί το εν λόγω ποσόν, θεωρώντας χρόνο δύο μηνών ως τον πλέον κατάλληλο. Αναφορικά με το αίτημα για αναστολή της διαδικασίας, με βάση τη μέχρι τώρα πορεία της υπόθεσης και το γεγονός ότι τέτοια αναστολή θα την καθυστερήσει περαιτέρω, θεωρώ ορθό όπως μην εκδοθεί τέτοια Διαταγή. Για τους πιο πάνω λόγους: (Α) Εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο η Καθ΄ ης η Αίτηση-Ενάγουσα παράσχει προς τον Αιτητή, Ασφάλεια για Έξοδα για το ποσό των €100.000, είτε υπό μορφή κατάθεσης στο Δικαστήριο, είτε με Τραπεζική Εγγύηση. (Β) Η εν λόγω Ασφάλεια Εξόδων, να έχει κατατεθεί μέχρι τις 31 Μαϊου, 2014, το αργότερον. (Γ) Το Δικαστήριο περαιτέρω διατάσσει όπως, εάν μέχρι τις 31 Μαϊου, 2014, δεν έχει υπάρξει συμμόρφωση με τους πιο πάνω όρους παροχής Ασφάλειας για Έξοδα, τότε η παρούσα Αγωγή θα θεωρείται ως απορριφθείσα με Έξοδα σε βάρος της Ενάγουσας. (Δ) Τα Έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και σε βάρος της Καθ΄ ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα μετά το πέρας της διαδικασίας. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μκστ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο