← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι τον Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη, Αρ. Διαχείρισης: 89/02, 7/3/2014

Επί τοις αφορώσι τον Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη, Αρ. Διαχείρισης: 89/02, 7/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαμιχαήλ, A.Ε.Δ. Αρ. Διαχείρισης: 89/02 Επί τοις αφορώσι τον Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη Αποβιώσαντα ---------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10.12.2013 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 07.03.2014 Εμφανίσεις: Αιτητής - παρών αυτοπροσώπως Για Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Ανδρέου ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στο πλαίσιο της Διαχείρισης 89/02 και για παρασχεθείσες υπηρεσίες προς τον Αιτητή Συμεών Συμεού, ο οποίος αμφισβητούσε τον νόμιμο διορισμό του Χριστάκη Γεωργίου ως διαχειριστή της περιουσίας του Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη, ο δικηγόρος κος Χριστάκης Ματθαίου μετά τη διακοπή της συνεργασίας του μαζί του και συγκεκριμένα στις 11.4.13 κατόπιν υποβολής προς ψήφιση καταλόγου εξόδων επέτυχε να ψηφιστούν τα έξοδά του από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για το ποσό των €796 πλέον €143.26 ΦΠΑ πλέον €68,75 πραγματικά έξοδα. Στις 1.7.13 ο κος Ματθαίου διά του δικηγόρου κ. Ανδρέα Κλεάνθους καταχώρισε προς είσπραξη του πιο πάνω ποσού των εξόδων του αίτηση για διεξαγωγή έρευνας και ένορκης εξέτασης του κ. Συμεών ως προς την ικανότητά του να εξοφλήσει το ψηφισθέν ποσό των εξόδων του δικηγόρου του κ. Χρ. Ματθαίου. Μετά από αρκετές αναβολές της αίτησης καθορισμού μηνιαίων δόσεων και συγκεκριμένα στις 29.11.13 ο Αιτητής Συμεών Συμεού καταχώρησε την παρούσα αίτηση την οποία παραθέτω αυτούσια και με την οποία επιδιώκει: «Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίον να διατάσσεται όπως η πιο πάνω τίτλο και αριθμό Αίτηση, ημερομηνίας 2 Οκτωβρίου, 2013, εξεταστεί από άλλο Δικαστήριο, λόγω του ότι το παρόν Δικαστήριο δεν είναι αμερόληπτο, λόγω έκδοσης, της Ενδιάμεσης Απόφασης στην ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 1325/11, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 30/3/12 και την Ενδιάμεση Απόφαση, στην Αριθ. Διαχείρισης 89/02, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 15/2/2013 Β) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία θα θεωρούσε σκόπιμο υπό τας περιστάσεις. Γ) Έξοδα». Η αίτηση συνοδεύεται επίσης από μακροσκελέστατη ένορκη δήλωση του αιτητή. Παραθέτω τις παραγράφους 7-15: «

  1. Απ΄ ότι αληθινά πιστεύω και συμβουλεύομαι δεν μπορεί να επιδικάσει τις αιτούμενες θεραπείες διότι στο μεταξύ το παρόν Δικαστήριο έχει εκδώσει εναντίον μου Ενδιάμεση Απόφαση στην ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 1325/11 στην οποίαν καταχώρησα Έφεση με αριθμό 153/12 και η οποία βρίσκεται ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επι πλέον άλλην Ενδιάμεση Απόφαση με Αριθ. Διαχείρισης 89/02, στην οποίαν επίσης καταχώρησα Πολιτική Έφεση με Αρ. Ε33/
  3. Με τη παρούσα Αίτηση αιτούμαι όπως το παρόν Δικαστήριο διατάξει όπως η πιο πάνω Αίτηση του τέως δικηγόρου μου Χριστάκη Ματθαίου ημερομηνίας 17/6/2013 εκδικασθεί από άλλο Δικαστήριο λόγω μεροληψίας του παρόντος Δικαστηρίου σε βάρος μου.
  4. Η μεροληψία συνίσταται στο ότι, εκτός ότι έκδοσε την πιο πάνω Ενδιάμεση Απόφαση στην ειδοποίηση πτώχευσης 1325/11 σε βάρος μου, προέβη και σε σχόλιο στην παράγραφο 8, της Απόφασης του, στην οποίαν αναφέρονται τα εξής: «Τέλος, είναι αδιανόητο πως διαθήκες και πληρεξούσια έγγραφα που ευρίσκονται στην κατοχή του αιτητή αναφύονται το ένα μετά το άλλο όταν προηγούμενες δικαστικές διαδικασίες επ΄ αυτών αποβούν λόγω ακυρότητας τους αναποτελεσματικές και ατελέσφορες για τα συμφέροντα του ιδίου το οποία έλκει εξ αυτών.»
  5. Όλα αυτά τα Έγγραφα διαθήκες και πληρεξούσια είναι γνησιότατα και συντάχθηκαν σύμφωνα με τους νόμους και τους κανονισμούς του Κράτους τούτου. Κανένας απολύτως δεν ισχυρίστηκε ότι είναι πλαστογραφημένα.
  6. Τα συγκεκριμένα Έγγραφα αφορούν τον Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη, ο οποίος τα υπογράφει με δικούς του Μάρτυρες και τα πιστοποιεί με δικούς του πιστοποιούντες υπαλλήλους. Πρόκειται για ιδιόρυθμο άνθρωπο, με σώας τας φρένας, ο οποίος ανάλογα με την έκβαση των περιουσιακών του στοιχείων, εκπονούσε και σύντασσε διαθήκες μία ή και δύο κάθε χρόνο. Διερωτούμαι ποίαν σχέση μπορώ να έχω εγώ.
  7. Συνεπώς απ΄ ότι αληθινά πιστεύω και συμβουλεύομαι το παρόν Δικαστήριο έχει ήδη εκδηλώσει την κρίση του, και είναι αδύνατο να παραμείνει αμερόληπτο και ανεξάρτητο.
  8. Γι΄ αυτό είναι δίκαιο και λογικό και χάριν απονομής δικαιοσύνης και ακριβοδίκαιης εκδίκασης της υπόθεσης μου να εκδοθεί η αιτούμενη θεραπεία. Επισυνάπτω ως Τεκμήρια την Ενδιάμεση Απόφαση, ημερομηνίας 30/3/12, στην ειδοποίηση πτώχευσης 1325/11, ως Τεκμήριο Α και την Έφεση 153/12 ως Τεκμήριο Β.
  9. Επί πλέον το παρόν Δικαστήριο έκδωσε άλλην Ενδιάμεση Απόφαση στην παρούσα Υπόθεση Αριθ. Διαχείρισης 89/02 Ημερομηνίας 15/2/2013 σε βάρος μου, και προέβη σε δεύτερο σχόλιο, στη σελίδα 5, της Απόφασης του, στην οποίαν αναφέρονται τα εξής: «Εκτός από τους λόγους ένστασης που παραθέτει ο Καθ΄ ου η αίτηση και τους οποίους αποδέχομαι στην απόφαση μου να μην αυτοεξαιρεθώ, επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά ότι οι διαδικασίες που ακολουθεί ο Αιτητής είναι καταχρηστικές με την έννοια ότι επί πολλά χρόνια παρεμποδίζει με διάφορους τρόπους τη διανομή της περιουσίας του Καθ΄ ου η αίτηση Χριστοφή Λαπιέρη χωρίς ουσιαστικά να πετύχει σε καμιά από τις διαδικασίες αυτές. Επειδή όμως δεν του είναι αρεστές οι αποφάσεις του δικαστηρίου δεν μπορεί να χρησιμοποιεί σαν έσχατο μέσο αιτήσεις εξαίρεσης δικαστή για να κερδίσει ουσιαστικά χρόνο εις βάρος της σύντομης εκδίκασης και της τελεσιδικίας των αποφάσεων, κάτι που έχει ως αντικείμενο η δίκαιη δίκη. (Άρθρο 30 του Συντάγματος). Τεκμήριο Γ.
  10. Βέβαια εκκρεμεί η Πολιτική Έφεση κατά της Ενδιάμεσης αυτής Απόφασης (Πολιτική Έφεση Αρ. Ε33/13) Τεκμήριο Δ». Το Δικαστήριο στο πλαίσιο αυτής της Διαχείρισης 89/02 κατόπιν πανομοιότυπης αίτησης του Αιτητή για εξαίρεσή μου από την εκδίκαση αίτησης με την οποία επεδίωκε να θεωρηθεί ως ο μόνος διαχειριστής της περιουσίας του Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη ημερομηνίας 22/10/12 γιατί δεν παραμέρισα την εκδοθείσα εναντίον του Ειδοποίηση Πτώχευσης 1325/11 εξέδωσα απόφαση την οποία επαναλαμβάνω χωρίς να προσθέσω οτιδήποτε για τους σκοπούς της παρούσης αίτησης. «Το Δικαστήριο πρέπει όταν καλείται να αποφασίσει για την αμεροληψία και την αντικειμενικότητα του να ισοζυγίσει από τη μια την προσήλωση του στην επιτέλεση των καθηκόντων του και από την άλλη, την αναγκαιότητα να απονέμει δικαιοσύνη άνευ επηρεασμού. Εάν προκύπτει κίνδυνος να μην απονεμηθεί δικαιοσύνη σαν αποτέλεσμα επηρεασμού του δικαστηρίου, τότε είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να υποχωρεί η προσήλωση στην εκτέλεση του καθήκοντος. «The question upon which the Court must reach its own factual conclusion is this: Is there a real danger of injustice having occurred as a result of bias». R. v. West London Coroner 1994

(4)All E.R. 139,
  1. Τα Δικαστήρια δεν πρέπει να συναινούν σε αιτήματα εξαίρεσης χωρίς βάσιμο λόγο, διότι κάτι τέτοιο, θα ισοδυναμούσε με άρνηση εκτέλεσης καθήκοντος, με ορατούς κινδύνους για την απονομή της δικαιοσύνης και την αναγνώριση σε διάδικο, δικαιώματος επιλογής των δικαστών που θα τον δικάσουν Adidas Sportschufabriken Addi Dassidr Stiftung and Co Ltd v. Krashias Shoe Factory Ltd (Αρ.1) 1990 1 Α.Α.Δ. 873,
  2. Πρόκειται για ξεκάθαρη νομολογημένη αρχή. Eίναι φανερό ότι δεν δίδεται τέτοιο δικαίωμα στο διάδικο, να επιλέγει δηλαδή τον Δικαστή που θα τον δικάσει εφόσον βέβαια διασφαλίζεται το δικαίωμα του διαδίκου η υπόθεση του να δικαστεί δικαίως, δημοσίως, από αρμόδιο, ανεξάρτητο και αμερόληπτο Δικαστήριο. Αρχές οι οποίες διασφαλίζονται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της ΕΣΑΔ. Το γεγονός ότι ένας Δικαστής δίκασε μια αίτηση σε άλλη διαδικασία η οποία μάλιστα περιστρεφόταν γύρω από νομικά σημεία, εντελώς διάφορα με αυτά που καλείται να αποφασίσει στην παρούσα διαδικασία, δεν καθιστά το Δικαστήριο μεροληπτικό εις βάρος του Αιτητή. Υπήρχε εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος του Αιτητή για το οποίο δεν υπήρχε αναστολή εκτέλεσης και για το οποίο δεν μπορούσε να επιτύχει ένσταση του Αιτητή στην καταχωρηθείσα ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του. Ο λόγος για τον οποίο ο Αιτητής ζητεί την εξαίρεση του δικαστηρίου δεν εμπίπτει σε εκείνες τις περιπτώσεις που τάσσει η νομολογία. Το κριτήριο που θέτει η νομολογία είναι η δημιουργία στο μυαλό του μέσου αντικειμενικού, εχέφρονα και λογικού παρατηρητή που γνωρίζει τα γεγονότα, δικαιολογημένης εντύπωσης περί ύπαρξης πραγματικής πιθανότητας (ή πραγματικού κινδύνου) προκατάληψης, με τις εικασίες να μην θεωρούνται αρκετές για την απόσειση του Τεκμηρίου της δικαστικής αμεροληψίας. Το Δικαστήριο καλείται εδώ να αποφασίσει σε θέμα εντελώς διάφορο ότι ο διαχειριστής είναι ο μοναδικός διαχειριστής της περιουσίας του Αντώνη Χρ. Χαπιέρη και να προχωρήσει στη διανομή της περιουσίας του ενόψει του ότι ο Αιτητής καταχώρησε νέα αγωγή που αποσκοπεί στην επικύρωση άλλης διαθήκης στην οποία κατονομάζεται ως ο μοναδικός εκτελεστής. Από τα γεγονότα που επικαλείται ο Αιτητής, δεν προκύπτει ανατροπή του Τεκμηρίου αμεροληψίας. Το γεγονός ότι το ίδιο Δικαστήριο δίκασε και απέρριψε άλλη εντελώς διάφορη αίτηση του Αιτητή δεν εντάσσεται σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου μπορεί να δημιουργηθεί μια τέτοια εντύπωση προκατάληψης και μεροληψίας έναντι του διαδίκου μετά τη λήψη νέων ένδικων μέσων από μέρους του για άλλο θέμα. Όταν ζητείται η εξαίρεση του δικαστηρίου που χειρίζεται μια υπόθεση επαφίεται στην κρίση του ίδιου του δικαστηρίου εάν θα εξαιρεθεί ή όχι. Πρόκειται για αρχή η οποία μεταξύ άλλων, εξάγεται και από το γεγονός ότι τυχόν αίτηση εξαίρεσης δικαστηρίου από διάδικο εξετάζεται από το ίδιο το Δικαστήριο και δεν παραπέμπεται να δικαστεί από άλλο Δικαστή ή Δικαστήριο. Εκτός από τους λόγους ένστασης που παραθέτει ο Καθ΄ ου η αίτηση και τους οποίους αποδέχομαι στην απόφαση μου να μην αυτοεξαιρεθώ, επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά ότι οι διαδικασίες που ακολουθεί ο Αιτητής είναι καταχρηστικές με την έννοια ότι επί πολλά χρόνια παρεμποδίζει με διάφορους τρόπους τη διανομή της περιουσίας του Καθ΄ ου η αίτηση Χριστοφή Λαπιέρη χωρίς ουσιαστικά να πετύχει σε καμιά από τις διαδικασίες αυτές. Επειδή όμως δεν του είναι αρεστές οι αποφάσεις του δικαστηρίου δεν μπορεί να χρησιμοποιεί σαν έσχατο μέσο αιτήσεις εξαίρεσης δικαστή για να κερδίσει ουσιαστικά χρόνο εις βάρος της σύντομης εκδίκασης και της τελεσιδικίας των αποφάσεων, κάτι που έχει ως αντικείμενο η δίκαιη δίκη. (Άρθρο 30 του Συντάγματος)». Η αίτηση είναι ως επαναλαμβανόμενη καταχρηστική. Επαναλαμβάνει τους λόγους που κατεχωρήθη και απερρίφθη η πρώτη αίτηση εξαίρεσής μου, για ότι ειπώθηκε στην εξέταση αίτησης παραμερισμού Ειδοποίησης Πτώχευσης 1325/11 και επιπρόσθετα ότι μη αρεστό στον Αιτητή ειπώθηκε στην προηγούμενη αίτηση εξαίρεσής μου στην παρούσα διαχείριση. Απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του Αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.