Olympic Insurance Company Ltd ν. Athens Frigo Ltd, Αρ. Αγωγής: 6525/11, 27/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαμιχαήλ, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6525/11 Μεταξύ:- Olympic Insurance Company Ltd Ενάγουσας - και - Athens Frigo Ltd Εναγομένης ---------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 15/11/2013 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27/03/2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εναγομένους: κα Άντρεα-Μαρία Χριστοδουλίδου Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες: κα Βασ. Φιλίππου ---------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με αίτηση ημερομηνίας 15/11/13 οι Αιτητές-Εναγόμενοι επιδιώκουν παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης στην εκδοθείσα εναντίον τους απόφαση στην παρούσα αγωγή στις 24/10/
- Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Άντρεας-Μαρίας Χριστοδουλίδου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών-Εναγομένων, (ίδιας ημερομηνίας), η οποία δικαιολογεί την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην καταχώρηση έφεσης στις παραγράφους 4-8 ως ακολούθως: «
- Ο λόγος καθυστέρησης καταχώρησης της έφεσης της εναγομένης-αιτήτριας σε εκ παραδρομής λάθος και σφάλμα του δικηγόρου του γραφείου, ο οποίος ανέλαβε να ετοιμάσει και να καταχωρήσει την έφεση και υπολόγισε λανθασμένα το χρόνο εκπνοής της ημερομηνίας καταχώρησης έφεσης θεωρώντας ότι η απόφαση εκδόθηκε στις 30/10/2013 αντί στις 24/10/
- Το σφάλμα του δικηγόρου αποκαλύφθηκε στις 13/11/13, όταν αποπειράθηκε να καταχωρήσει την έφεση και του υποδείχθηκε από το Πρωτοκολλητείο ότι η έφεση δεν μπορούσε να γίνει δεκτή εφόσον η προθεσμία εξέπνευσε στις 7/11/
- Από την ημερομηνία που διαπιστώσαμε πως επήλθε ο χρόνος καταχώρησης έφεσης καταχωρήσαμε την παρούσα αίτηση, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση.
- Σήμερα η έφεση είναι έτοιμη και εφόσον μας δοθεί η άδεια του Σεβαστού σας Δικαστηρίου θα καταχωρηθεί.
- Περαιτέρω είναι προφανές ότι κανένα από τα δικαιώματα της άλλης πλευράς δεν επηρεάζεται από την ολιγοήμερη παράτασης της προθεσμίας». Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες στην ένστασή τους, ημερομηνίας 04/01/14, προβάλλουν συνολικά 6 λόγους ένστασης τους οποίους εξειδικεύουν με ένορκη δήλωση της Βασιλικής Φιλίππου, δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες. Τους ακόλουθους: «
(1)Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις των νόμων και κανονισμών που επικαλούνται οι Αιτητές.
(2)Η παρούσα Αίτηση αποτελεί ουσιαστικά κατάχρηση της διαδικασίας αοφύ τα όσα αναφέρονται στην αίτησή της ως λόγοι δεν ευσταθούν αφού οι αιτητές γνώριζαν ότι η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης ήταν 24/10/2013 και όχι 30/10/2013 και η δήλωσή του ότι έκαναν λάθος υπολογισμούς δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο.
(3)Τυχόν έγκριση του αιτήματος της Αιτήτριας θα αποτελεί καταστρατήγηση των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, αφού η Δ.35 θ.2 θέτει ρητά ως χρόνο καταχώρησης εφέσεως σε ενδιάμεση απόφαση τις 14 ημέρες.
(4)Οι λόγοι που επικαλείται η αιτήτρια δεν αποτελούν καλό λόγο για έγκριση του αιτήματος.
(5)Το ιστορικό χειρισμού της υπόθεσης από μέρους της Εναγόμενης-Αιτήτριας καταδεικνύει σειρά αμέλειας και παράληψης εμφανίσεως στο Δικαστήριο και προώθησης της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου.
(6)Η Αιτήτρια αιτείται την παραχώρηση εξόδων της αίτησης της χωρίς να έχει τέτοιο δικαίωμα, αφού βάσει των θεσμών που επικαλείται έστω ότι το Σεβαστό Δικαστήριο εγκρίνει το αίτημά της, οι θεσμοί δεν προνοούν την επιδίκαση εξόδων σε τέτοιες περιπτώσεις, αντιθέτως προνοείται ότι αυτά θα καλύπτονται εξ ολοκλήρου από την πλευρά που προβαίνει στην Αίτηση». Έχω ενδιατρίψει με πολλή προσοχή στις εκατέρωθεν εκφρασθείσες αντίθετες απόψεις των δικηγόρων των διαδίκων. Δεν θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόντων ότι η αμέλεια και η εσκεμμένη καθυστέρηση, όπως ο ίδιος την χαρακτηρίζει, που παρατηρήθηκε σε προηγούμενες ενέργειες των Αιτητών-Εναγομένων θα πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη της παρούσας αιτήσεως. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες θεωρούν - λανθασμένα κατά την άποψή μου - ότι η προηγούμενη συμπεριφορά των Αιτητών-Εναγομένων τους εμποδίζει να επιδιώκουν για μια ακόμα φορά παράταση προθεσμιών με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας όπως έπραξαν επανειλημμένα και στο παρελθόν. Κάτι τέτοιο, κατά την εισήγησή τους, εκτός του ότι δικονομικά είναι ανεπίτρεπτο, επηρεάζει την «απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και συνακόλουθα το κύρος της». Έχουν παραπέμψει το Δικαστήριο στις δύο πιο κάτω αυθεντίες: Ρολάνδος Ευαγόρου ν. Lapertas Fisheries Ltd,
(2005)1 ΑΑΔ 1505: «Σύμφωνα με τη νομολογία, το σφάλμα του δικηγόρου δε συνιστά, κατά κανόνα, λόγο παράτασης των προθεσμιών. Μπορεί, όμως, κατ΄ εξαίρεση, το σφάλμα να συγχωρεθεί, εφόσον δεν προκαλείται σοβαρή δυσμένεια στην άλλη πλευρά όλως ιδιαίτερα όταν το σφάλμα οφείλεται όχι σε αμέλεια, αλλά σε εσφαλμένη ερμηνεία ή θεώρηση θεσμικών κανόνων. Τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης διαδραματίζουν κυριαρχικό ρόλο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Βαρδιάνος ν. Richards,
(1998)1 ΑΑΔ 698 και Evand Promotions Ltd κ.ά. ν. Rutman (Αρ. 1),
(1998)1 ΑΑΔ 92)». Πάνος Βαρδιάνης v. Edwin John Thomas Richards,
(1998)1ΑΑΔ 698: «Ο διάδικος δεν μπορεί, κατά κανόνα, να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών. Θα αποτελούσε ένα εύσχημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα αυτά εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και συνακόλουθα το κύρος της. Μας ενισχύουν, σε αυτή τη θέση, τα λεχθέντα στην υπόθεση Grand Metropolitan Nominee (No 2) Co Ltd v. Evans, The Times Law Reports, May 15, 1992: «The court should not be astute to find excuses for such failure since obedience to orders of the court is the foundation on which its authority is founded». Θεωρώ ότι είναι από τις περιπτώσεις που το σφάλμα του δικηγόρου στον υπολογισμό του χρόνου καταχώρησης έφεσης βασισμένο στην εσφαλμένη εντύπωση ότι η απόφαση εκδόθηκε 6 ημέρες μεταγενέστερα δικαιολογεί την αποδοχή της αίτησης για παράταση της προθεσμίας καταχώρησης έφεσης. Όλοι οι προβληθέντες λόγοι ένστασης απαντώνται από την ανάγνωση της απόφασης του Δ. Πική (όπως ήταν τότε), στη Θεόδωρος Χόππης ν. Ιάκωβου Παναγή,
(1993)1 ΑΑΔ 140: «Η διακριτική ευχέρεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε αίτημα αυτής της φύσης (παράταση χρόνου) είναι πρωτογενής επομένως συναρτάται αποκλειστικά με την κρίση για το βάσιμο του αιτήματος. Σύμφωνα με τη νομολογία στην οποία έγινε εκτενής αναφορά η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σ΄ αυτό τον τομέα δεν υπόκειται σε οποιουσδήποτε όρους, δηλαδή δεν αποκλείεται εκ προοιμίου ο συνυπολογισμός οποιουδήποτε γεγονότος στην κρίση του αιτήματος. Η νομολογία αποκαλύπτει ότι και σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί να θεμελιώσει λόγο για την παράταση του χρόνου νοουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέρονται της δικαιοσύνης. [Βλ. The Turkish Co Operative Carob Marketing Society Ltd v. Lutfi Kiamil & Another,
(1973)1 C.L.R. 1, Erini Costa JadjiMichael v. Maria Karamichael and two Others
(1967)1 C.L.R. 61, Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ ν. Χ"Νικόλα
(1990)1 Α.Α.Δ. 470, Σολιάτης & Συνεργάται ν. Α. Χριστοδουλίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 1162 και Πεύκιος Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας, (Προσφ. Αρ. 547/90, ημερ. 30/4/92]. Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Η τήρησή τους εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό το αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος». Η συμπεριφορά των Αιτητών-Εναγομένων που σε 8 μέρες μετά την παρέλευση της προθεσμίας καταχώρησης έφεσης καταχώρησαν την παρούσα αίτηση δεν συνιστά πλήρη αδιαφορία για τα θέσμια σε τέτοιο βαθμό και έκταση που να υπονομεύει το θεσμικό πλαίσιο επίκλησης των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Στην Evand Promotions κ.ά. v. Frank Rutman (Αρ 2),
(1998)1(Δ) ΑΑΔ 2123, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμούμενο στο πλαίσιο της συγκεκριμένης υπόθεσης αποτελεί τη συνισταμένη για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παρατείνει την προθεσμία για την υποβολή έφεσης. Η τήρηση των πρακτικών μέτρων, αποτελεί παράγοντα, ο οποίος άπτεται σε κάθε περίπτωση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως εξηγήσαμε στην Χόππη (ανωτέρω), και πιο πρόσφατα στην Βερεγγάρια Παπακόκκινου κ.ά. ν. Δήμου Πάφου,
(1998)1 ΑΑΔ 634, δεν είναι όμως αφ΄ εαυτού καθοριστικός, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, εκτός όπου επιδεικνύεται αδιαφορία για τα θέσμια, σε βαθμό και έκταση που υπονομεύει το θεσμικό πλαίσιο επίκλησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου. Καθυστέρηση οφειλόμενη σε σφάλμα του δικηγόρου του αιτητή μπορεί να συγχωρηθεί εφόσον οφείλεται όχι σε αμέλεια, αλλά σε εσφαλμένη ερμηνεία ή θεώρηση θεσμικών κανόνων. Ο κυρίαρχος ρόλος που διαδραμάτιζαν τα γεγονότα της υπόθεσης στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας η οποία παρέχεται στο Δικαστήριο υπογραμμίζεται και στην πρόσφατη απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Stanilad v. Stephens & Carter,
(1998)4 All ER 129». Κατά συνέπεια η Αίτηση γίνεται δεκτή με έξοδα όμως εις βάρος των Αιτητών-Εναγομένων και προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Έφεση μπορεί να καταχωρηθεί σε τρεις ημέρες από σήμερα. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο