Mιχάλη Ιωάννη Χατζηγιάννη ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2803/13, 19/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A104 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2803/13 Μεταξύ Mιχάλη Ιωάννη Χατζηγιάννη Ενάγοντα Και
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- Ντίνο Χριστοφίδη υπό την ιδιότητα του ως Ειδικός Διαχειριστής της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
- Κεντρική Τράπεζα Κύπρου και υπό την ιδιότητα της ως Αρχής Εξυγίανσης
- Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα
- Πανίκου Δημητριάδη υπό την ιδιότητα του ως Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας
- Υπουργού Οικονομικών διά του Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένων 19 Μαρτίου,
- Αίτηση για ενδιάμεσα απαγορευτικά διατάγματα ημερ. 30/4/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα: κα Κ. Πετρίδου για Λ. Παπαφιλίππου Για τους καθ ων η αίτηση 1: κα Μ. Ναθαναήλ για κ.κ. Χρυσαφίνη και Πολυβίου Για 2, 3 και 5: κ. Μ. Χατζηνέστορος για κ. Αλ. Ευαγγέλου Για τον 6: κα Παπαμιλτιάδους για τη Δημοκρατία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή ζητείται δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμος του 2013 είναι αντισυνταγματικός, ζητούνται διατάγματα απαγορευτικά των μέτρων που ελήφθησαν κατά τα προβλεπόμενα στον περί Διάσωσης με Ίδια Μέσα της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ103/2013) και των μέτρων που ελήφθησαν κατά τα προβλεπόμενα στο περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ104/2013). Ζητούνται επίσης αποζημιώσεις επί διαφόρων βάσεων. (παράβαση δημοσίου καθήκοντος, αμέλεια, παράβαση Συντάγματος κ.ά.). Ο ενάγοντας εκκρεμούσης της αγωγής ζητά προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα στα ίδια πλαίσια. Οι εναγόμενοι 1, 3, 4, 5 και 6 έχουν καταχωρήσει ενστάσεις. Έχω κατά νου το σύνολο της αίτησης και των ενστάσεων, όπως και την επιχειρηματολογία κάθε πλευράς στην ολότητά της. Είχα την ευκαιρία να εξετάσω τα ίδια θέματα στην υπόθεση Fransa Enterprises Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. αρ. αγωγής 2306/13 Ε.Δ. Λευκωσίας, ημερομηνίας 19/12/2013 την οποία επικαλέστηκε εν προκειμένω ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων 3 και
- Παρέπεμψε επίσης το Δικαστήριο σε αποφάσεις άλλων αδελφών δικαστών Επαρχιακών Δικαστηρίων στις οποίες, όπως και στην υπόθεση Fransa αιτήματα της ίδιας φύσεως απερρίφθησαν. Έχοντας κατά νου την αγόρευση του ευπαιδεύτου δικηγόρου του ενάγοντα, δεν διαπιστώνεται ικανός λόγος είτε να διαφοροποιηθώ από την απόφαση στην υπόθεση Fransa, είτε να μην υιοθετήσω τις αποφάσεις των άλλων δικαστών που έχουν πειστικό χαρακτήρα. Ο Νόμος και τα συνεπακόλουθα του Διατάγματα θωρακίζονται από τεκμήριο συνταγματικότητας. Η αμφισβήτηση και μόνο της συνταγματικότητας του δεν αναστέλλει την ισχύ του, αλλά παραμένει ισχυρός μέχρις ότου κηρυχθεί αντισυνταγματικός. (Α. Efthymiou Enterprises Ltd v. Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου κ.ά. (Αρ. 2)
(1998)1 ΑΑΔ 1596, 1601). Η ενδιάμεση απαγόρευση εφαρμογής ή η αναστολή του νόμου ή νομοθετικών μέτρων υπό τη μορφή προσωρινής θεραπείας, θα συνιστούσε ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου και ανεπίτρεπτη παρέμβαση στο έργο της νομοθετικής εξουσίας. Δεν είναι σε αυτό το στάδιο που μπορεί να εξεταστεί η εισήγηση του ενάγοντα περί αντισυνταγματικότητας του Νόμου, αλλά στο τελικό στάδιο της ακρόασης. Πέραν τούτου, η ενδιάμεση θεραπεία για διατήρηση ή επαναφορά των καταθέσεων του εναγόμενου στους λογαριασμούς του δεν βρίσκει έρεισμα στη σχέση καταθέτη - τράπεζας όπως αυτή διατυπώθηκε αυθεντικά στην υπόθεση Χριστοδούλου κ.ά. ν. Κεντρικής Τράπεζας κ.ά. αρ. υπόθεσης 551/13 ημερ. 7/6/2013. Το status quo, η διατήρηση του οποίου συνιστά και τη συνήθη έννοια ενός ενδιαμέσου διατάγματος, δεν έγκειται στην ύπαρξη του συγκεκριμένου ποσού στο λογαριασμό του ενάγοντα. Διατηρεί ενοχικό δικαίωμα για αποζημιώσεις με τον τρόπο που εξηγήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην εν λόγω υπόθεση. Ο δε αιτητής δεν έχει στοιχειοθετήσει την προϋπόθεση περί αδυναμίας αποζημιώσεων στο τέλος. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εισηγήθηκε ότι οι εναγόμενοι βρίσκονται σε δεινή κατάσταση και δεν θα είναι σε θέση να αποζημιώσουν τον ενάγοντα σε περίπτωση που αυτός επιτύχει τελικά στην αγωγή. Επικαλέστηκε δηλώσεις του τότε υπουργού Οικονομικών ο οποίος είχε αναφέρει ότι αν δεν υπογραφόταν και αν δεν προχωρούσε η υλοποίηση της δανειακής σύμβασης με τους διεθνείς δανειστές (τρόικα) το κράτος θα προχωρούσε σε στάση πληρωμών. Επικαλέστηκε επίσης δηλώσεις της Γενικής Λογίστριας η οποία είχε αναφέρει ότι τα οικονομικά του κράτους επαρκούσαν μόνο μέχρι τα μέσα Απριλίου. Προέβαλε τέλος τη θέση ότι στις ενστάσεις των εναγομένων περιλαμβάνεται παραδοχή ότι η Τράπεζα Κύπρου, σύμφωνα με την έκθεση της Pimco, είναι αφερέγγυα. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχει παρουσιασθεί μαρτυρία επαρκής ώστε να στοιχειοθετηθεί ο ισχυρισμός περί πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας. Περαιτέρω όπως υποδεικνύει ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εναγόμενης 1 η απομείωση είχε πραγματοποιηθεί στις 29/3/2013 ημέρα ισχύος του διατάγματος ΚΔΠ103/2013, όσο και αν η διαδικαστική ολοκλήρωση της απομείωσης πραγματοποιήθηκε μεταγενέστερα (28/4/2013) και εν πάση περιπτώσει πριν από την ημερομηνία της αίτησης (30/4/2013). Συνεπώς η αίτηση είναι πλέον άνευ αντικειμένου. Η αίτηση θα απορριφθεί. Ως προς τα έξοδα, παρά ταύτα, θα ακολουθηθεί η ίδια προσέγγιση όπως και στην υπόθεση Fransa: «.. Οι αιτητές βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια ιδιόμορφη και πρωτόγνωρη κατάσταση υπό τη φοβερή πίεση της οποίας προσπάθησαν να διασφαλίσουν τα δικαιώματα τους, όπως τα αντιλαμβάνονται, μέχρι την τελική ετυμηγορία του Δικαστηρίου. Υπό τέτοιες ιδιάζουσες περιστάσεις κρίνεται εύλογο και δίκαιο να μην δοθεί διαταγή για έξοδα». Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. (υπ.) ............... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο