Quality King Distributors Inc. κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3267/13, 21/3/2014

Quality King Distributors Inc. κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3267/13, 21/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3267/13 Μεταξύ

1. Quality King Distributors Inc.
2. Made2Trade Ltd Εναγόντων Και
3. Cyprus Popular Bank Public Ltd
4. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
5. Άντρη Αντωνιάδου, Ειδική Διαχειρίστρια για την εκτέλεση μέτρων εξυγίανσης στην Cyprus Popular Bank Ltd
6. Ντίνος Χριστοφίδης, Ειδικός Διαχειριστής για την εκτέλεση των μέτρων εξυγίανσης στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ,
7. Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου
8. Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας διά (Α) την Κυπριακή Δημοκρατία και (Β) τον Υπουργό Οικονομικών Εναγομένων 21 Μαρτίου, 2014 Αίτηση ημερομηνίας 24 Μαΐου, 2013 για συντηρητικά διατάγματα ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Σιακαλλή Για τους Εναγόμενους 1 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ψύρρας Για την Εναγόμενη 2 - Καθ' ης η Αίτηση: κα Καουτζάνη Για την Εναγόμενη 5 - Καθ' ης η Αίτηση: κα Στυλιανού Για τον Εναγόμενου 6 - Καθ' ου η αίτηση: Καμιά εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των εναγόντων σχετίζεται με την απομείωση που έχει υποστεί ο λογαριασμός της ενάγουσας 2 στην εναγόμενη 1 (Λαϊκή Τράπεζα) συνεπεία εφαρμογής του περί Εξυγίανσης Τραπεζικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου (Ν. 17(Ι)/2013). Με την γενική οπισθογράφηση ζητούν αποζημιώσεις και, προφανώς διαζευκτικά, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η επιστροφή του ποσού. Παράλληλα έχουν καταχωρίσει ενδιάμεση αίτηση ζητώντας διάταγμα που να απαγορεύει στους εναγόμενους από του να αποξενώσουν κτλ το ποσό ή μέρος του και διάταγμα που να απαγορεύει στους εναγόμενους να προβούν σε οποιαδήποτε στέρηση ή περιορισμό των δικαιωμάτων των εναγόντων επί του ως άνω ποσού, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) εξέδωσε τα διατάγματα μονομερώς. H εκδοχή των εναγόντων Η εκδοχή των εναγόντων φαίνεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους. Έχει ως ακολούθως: Η ενάγουσα 1 είναι εταιρεία στις ΗΠΑ. Η Ενάγουσα 2 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Οι δύο αυτές εταιρείες συνεργάζονταν στον τομέα των εμπορικών δραστηριοτήτων της πρώτης στην Ευρώπη. Συγκεκριμένα η δεύτερη προέβαινε σε διανομή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προϊόντων που τους προμήθευε η ενάγουσα 1 από τις ΗΠΑ. Στα πλαίσια των συναλλαγών τους η ενάγουσα 2 διατηρούσε λογαριασμό στην Λαϊκή Τράπεζα στον οποίο η ενάγουσα 1 διενεργούσε εμβάσματα. Στις 13/3/2013 η ενάγουσα 1 προχώρησε, μέσω της τράπεζας The Bank of New York Mellon, σε ηλεκτρονική μεταφορά ποσού ύψους $ΗΠΑ1.275.327,70 στη Λαϊκή Τράπεζα με στοιχεία ως εξής: IBAN CY 84003001790000017932338652 και Swift Code LIKICYN2N, BNY CUST RRN-FTJ
9. Είναι η θέση των εναγόντων ότι η μεταφορά αυτή είχε γίνει εκ λάθους. Όμως, η Λαϊκή Τράπεζα θεώρησε ότι πιθανώς να προοριζόταν για το λογαριασμό της ενάγουσας
10. Έτσι, στις 14/3/2013 η Λαϊκή Τράπεζα απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στην ενάγουσα 2 με το οποίο ζήτησε στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι δεν επρόκειτο για παράνομη συναλλαγή, όπως απαιτείται από τον περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμο, Ν. 188(Ι)/2007ως έχει τροποποιηθεί. Στο μήνυμα αυτό περιλαμβανόταν και ειδοποίηση πως εάν η ενάγουσα 2 παρέλειπε να παρουσιάσει τα εν λόγω στοιχεία εντός 5 εργασίμων ημερών τότε το ποσό θα επιστρέφετο. Παραταύτα, πριν από τη λήξη της προθεσμίας, στις 14/3/2013 η Λαϊκή Τράπεζα προχώρησε και πίστωσε τον λογαριασμό της ενάγουσας 2 χωρίς την αποδοχή και τη συγκατάθεση της τελευταίας. Στις 18/3/2013, πριν και πάλιν τη λήξη της προθεσμίας και πριν προλάβει η ενάγουσα 2 να απαντήσει, η The Bank of New York Mellon ανακάλυψε το λάθος και απαίτησε την ακύρωση της εντολής, την ανάκληση της συναλλαγής και την επιστροφή του ποσού με την αιτιολογία ότι αυτό δεν προοριζόταν για την Λαϊκή Τράπεζα. Στις 19/3/2013 η ενάγουσα 2, με τη σειρά της, με ηλεκτρονικό της μήνυμα προς τη Λαϊκή ανέφερε ότι μετά από έλεγχο που διεξήγαγε διαπίστωσε ότι τα λεφτά που πιστώθηκαν στο λογαριασμό της δεν την αφορούσαν και πως εκ λάθους πιστώθηκαν. (Τεκμήριο 4 στην Αίτηση) Στις 2/5/2013 η εναγόμενη 2, υπό την ιδιότητα της ως Τράπεζα αποκτώσα τις εργασίες της Λαϊκής δυνάμει των σχετικών Διαταγμάτων κατ' εφαρμογή του εν λόγω Νόμου, απάντησε αρνητικά στο αίτημα των εναγουσών με την αιτιολογία ότι εμποδίζεται να επιστρέψει τα χρήματα από το Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ως Αρχή Εξυγίανσης. Το γενικότερο πλαίσιο Τα παραπάνω εκτυλίχθηκαν παράλληλα με το γενικότερο ιστορικό που σχετίζεται με τον κίνδυνο ολοκληρωτικής κατάρρευσης της κυπριακής οικονομίας και τα μέτρα που ελήφθησαν κατ' επίκληση της ανάγκης για αποτροπή του κινδύνου άμεσης χρεοκοπίας της Λαϊκής Τράπεζας και κατά συνέπεια του κράτους ως εγγυητή της. Το ιστορικό αυτό καταγράφεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (απόφαση πλειοψηφίας) στην υπόθεση Χριστοδούλου κ.ά ν. Κεντρική Τράπεζα κ.ά., υπόθεση αρ. 551/13, ημερ. 7/6/
11. Εκεί, αφού παρέθεσε τα προηγηθέντα από τον Μάιο του 2011 που η Κυπριακή Δημοκρατία, μετά από αλλεπάλληλες υποβαθμίσεις της πιστωληπτικής ικανότητάς της, απεκλείσθη από τις διεθνείς αγορές για σκοπούς δανειοδότησης της, ο Χατζηχαμπής, Π. συνέχισε ως ακολούθως: «Ήταν με το ούτω συνολικά διαμορφωθέν υπόβαθρο, που την 16.3.2013 η Κυβέρνηση κατέληξε σε πολιτική συμφωνία με το Eurogroup στη βάση προγράμματος οικονομικής προσαρμογής που περιλάμβανε, αφ΄ενός την παροχή οικονομικής βοήθειας €10.000.000.000 από το Eurogroup με ενδεχόμενη συνεισφορά και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και αφ΄ετέρου τη λήψη μέτρων από τη Δημοκρατία στη βάση ιδίων πόρων και δημοσιονομικών πολιτικών, περιλαμβανομένου ενός one-off stability levy επί όλων των καταθέσεων, ανασφάλιστων όσο και ασφαλισμένων. Νομοσχέδιο όμως, το οποίο η Κυβέρνηση παρουσίασε στη Βουλή προς υλοποίηση της εν λόγω συμφωνίας, απερρίφθη από τη Βουλή την 19.3.
12. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απεφάσισε τότε την 21.3.2013 να διατηρήσει την έκτακτη παροχή ρευστότητας μέσω του ELA μόνο μέχρι την 25.3.2013, εκτός αν ετίθετο σε ισχύ πρόγραμμα της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. που θα διασφάλιζε τη φερεγγυότητα των εν λόγω τραπεζών. Να σημειωθεί ότι η Λαϊκή Τράπεζα είχε ήδη αξιοποιήσει όλα τα ενέχυρα της για απορρόφηση έκτακτης ρευστότητας και μάλιστα η Δημοκρατία της παρείχε και συνολική κρατική εγγύηση €1.000.000.000 για έκδοση ομολόγων για το σκοπό αυτό. Η εικόνα που προέκυπτε ήταν λοιπόν εκείνη του βεβαίου κινδύνου άμεσης χρεοκοπίας της Λαϊκής Τράπεζας και κατά συνέπεια και της Δημοκρατίας ως εγγυητού της σε σχέση με τα εν λόγω ομόλογα αλλά και ως υπόχρεας δυνάμει των δικών της κρατικών ομολόγων, με αλυσιδωτές επιπτώσεις στην Τράπεζα Κύπρου αλλά και σε ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα και το κράτος. Οι επιπτώσεις θα αντανακλούσαν όχι μόνο στις ανασφάλιστες αλλά και στις ασφαλισμένες καταθέσεις, αφού δεν θα υπήρχαν τα διαθέσιμα κρατικά ποσά προς κάλυψη των, δυνάμει των σχετικών Σχεδίων Προστασίας Καταθέσεων. Οι εξελίξεις ακολούθησαν αμέσως. Την επομένη 22.3.2013 η Βουλή ψήφισε νόμους που αφορούσαν προσπάθεια διάσωσης της οικονομίας και περιλάμβαναν τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 (Ν. 17(Ι)/2013)(εν τοις εφεξοίς «ο Νόμος»), δημοσιευθέντα την ίδια ημέρα. Την 25.3.2013 επετεύχθη νέα πολιτική συμφωνία της Κυβέρνησης με το Eurogroup στη βάση προγράμματος οικονομικής προσαρμογής που περιλάμβανε, αφ΄ενός την παροχή της ίδιας οικονομικής βοήθειας των €10.000.000.000, και αφ΄ετέρου τη λήψη μέτρων από τη Δημοκρατία στη βάση ίδιων πόρων και πολιτικών, περιλαμβανομένων των ακολούθων, περιεχομένων στο σχετικό εκδοθέν Eurogroup Statement on Cyprus: "
13. Laiki will be resolved immediately - with full contribution of equity shareholders, bond holders and uninsured depositors - based on a decision by the Central Bank of Cyprus, using the newly adopted Bank Resolution Framework.
14. Laiki will be split into a good bank and a bad bank. The bad bank will be run down over time.
15. The good bank will be folded into Bank of Cyprus (BoC), using the Bank Resolution Framework, after having heard the Boards of Directors of BoC and Laiki. It will take 9 bn Euros of ELA with it. Only uninsured deposits in BoC will remain frozen until recapitalisation has been effected, and may subsequently be subject to appropriate conditions.
16. The Governing Council of the ECB will provide liquidity to the BoC in line with applicable rules.
17. BoC will be recapitalised through a deposit/equity conversion of uninsured deposits with full contribution of equity shareholders and bond holders.
18. The conversion will be such that a capital ratio of 9% is secured by the end of the programme.
19. All insured depositors in all banks will be fully protected in accordance with the relevant EU legislation.
20. The programme money (up to 10bn Euros) will not be used to recapitalize Laiki and Bank of Cyprus." Ήταν σε αυτή τη βάση που η Κεντρική Τράπεζα, ως Αρχή Εξυγίανσης δυνάμει του Νόμου 17(Ι)/2013, εξέδωσε τα ακόλουθα διατάγματα: - Το περί Πώλησης Εργασιών της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ 93/2013, 25.3.2013). - Το περί Πώλησης Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ 94/2013, 25.3.2013). - Το περί της Πώλησης Εργασιών των εν Ελλάδι Εργασιών της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ 96/2013, 26.3.2013). - Το περί Πώλησης Εργασιών των εν Ελλάδι Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ 97/2013, 26.3.2013). - Το περί Διάσωσης με ίδια Μέσα της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ 103/2013, 29.3.2013). - Το περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ 104/2013, 29.3.2013). - Το περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών στο Ηνωμένο Βασίλειο της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013 (ΚΔΠ 105/2013, 1.4.2013). Να εξηγηθεί ότι τα Διατάγματα 93 και 94 προνοούν γενικώς ότι εφαρμόζεται το μέτρο της πώλησης εργασιών της Τράπεζας Κύπρου και της Λαϊκής Τράπεζας αντιστοίχως. Το Διάταγμα 96 προνοεί για την πώληση των εργασιών της Τράπεζας Κύπρου στην Ελλάδα προς την Τράπεζα Πειραιώς. Το Διάταγμα 97 προνοεί για την πώληση των εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας στην Ελλάδα προς την Τράπεζα Πειραιώς. Το Διάταγμα 105 προνοεί για την πώληση των εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας στην Αγγλία προς την Bank of Cyprus UK Limited. Το Διάταγμα 104 προνοεί για την πώληση ορισμένων εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας στην Κύπρο προς την Τράπεζα Κύπρου. Το Διάταγμα 103 προνοεί για την με ίδια μέσα διάσωση της Τράπεζας Κύπρου.» Η θέση των αιτητών Είναι η θέση των αιτητών ότι το συγκεκριμένο ποσό αμελώς και παράνομα κατατέθηκε στο λογαριασμό της ενάγουσας 2, εφόσον τούτο έγινε κατά παράβαση του Ν. 188(Ι)/
21. Θα έπρεπε, είναι η θέση τους, η Λαϊκή Τράπεζα να ανέμενε την παρέλευση της προθεσμίας που έταξε και να ενεργήσει αναλόγως. Στο μεσοδιάστημα τα χρήματα θα έπρεπε να παραμείνουν σε λογαριασμό Γενικού Καθολικού ή Suspense Account ή Intermediary Account αποτελώντας χρήματα της τράπεζας που τα είχε στείλει. Σε τέτοια περίπτωση δεν θα υφίσταντο απομείωση εφόσον δεν θα θεωρούνταν χρήματα καταθέτη, αλλά χρήματα του αποστολέα. Άλλη θέση των αιτητών είναι πως η ΚΔΠ 104/2013 είναι αντίθετη με το Άρθρο 23 του Συντάγματος και άλλες πρόνοιες. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, καταλήγουν οι αιτητές, δεν θα μπορεί να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο τέλος, εφόσον τα χρήματα της ενάγουσας 1 θα δοθούν για άλλους σκοπούς και προς όφελος τρίτων, ενώ εάν δοθεί το διάταγμα το ποσό θα παραμείνει στους εναγόμενους μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης του Δικαστηρίου, χωρίς οι εναγόμενοι να υποστούν καμία ζημιά. Η ένσταση των εναγομένων 1 και 3 Στην ένσταση της η Λαϊκή Τράπεζα και η Ειδική Διαχειρίστριά της ισχυρίζονται πως οι αιτητές επιχειρούν μέσα από διαστρέβλωση των πραγματικών γεγονότων να παραπλανήσουν το Δικαστήριο και να το παρασύρουν σε λανθασμένο συμπέρασμα πως η εν λόγω εντολή εμβάσματος εστάλη εκ λάθους, με σκοπό να αποτρέψουν την επιβολή των μέτρων εξυγίανσης επί του επιδίκου ποσού. Τα διατάγματα που εξέδωσε η Κεντρική Τράπεζα περιλαμβανομένων των ΚΔΠ 94/2013 και ΚΔΠ 104/2013 βρίσκονται σε πλήρη ισχύ και οι εναγόμενοι 1 και 3 οφείλουν να συμμορφωθούν και να τα εφαρμόσουν. Το Άρθρο 23 του Συντάγματος δεν παραβιάζεται γιατί η ενάγουσα 2 δεν υπέχει την ιδιότητα του ιδιοκτήτη επί των καταθέσεων, αλλά την ιδιότητα του δανειστή της τράπεζας. Άλλη θέση των εναγομένων 1 και 3 είναι ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις τους άρθρου 32 του Ν. 14/60 μεταξύ άλλων εφόσον οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ειδικότερα, οι αιτητές δεν έχουν στοιχειοθετήσει ότι ενδέχεται να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημία. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων 1 και 3 προέρχεται από τον κ. Βασίλη Κέττη ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν υπάλληλος στη Λαϊκή Τράπεζα. Ο κ. Κέττης αναφέρει ότι η ενάγουσα 2 αποτελεί μέρος ενός ομίλου τριών εταιρειών. Οι άλλες δύο είναι η εταιρεία Medcom Trading Ltd και η ομώνυμη της Made2Trade Ltd που διατηρούσαν λογαριασμούς στη Λαϊκή Τράπεζα και δραστηριοποιούνταν στον ίδιο τομέα, ήτοι στον τομέα εισαγωγής και διάθεσης διαφόρων καταναλωτικών προϊόντων. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της αυτών η ενάγουσα 2 ελάμβανε διάφορα εμβάσματα σε δύο λογαριασμούς που διατηρούσε στη Λαϊκή Τράπεζα, ένα σε δολάρια (υπ' αριθμό 179-32-338652) και ένα σε ευρώ. Η συνολική πιστωτική κίνηση της ενάγουσας 2 για το έτος 2012 ήταν $12.280.758 και για το έτος 2013 ήταν $3.986.
22. Είναι η θέση του κ. Κέττη ότι στις 14/3/2013 η Λαϊκή Τράπεζα παρέλαβε εισερχόμενο έμβασμα στον προαναφερθέτνα λογαριασμό της ενάγουσας 2 υπ' αριθμό 179-32-338652 για το ποσό των $1.275.327,70 από την ενάγουσα
23. Κατά την ίδια ημερομηνία, ήτοι στις 14/3/2013 η Λαϊκή Τράπεζα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ενημέρωσε την ενάγουσα 2 για την πίστωση των χρημάτων στο λογαριασμό της. Συγκεκριμένα, μέσω του τυποποιημένου ηλεκτρονικού μηνύματος που αποστέλλεται σε αυτές τις περιπτώσεις, η Λαϊκή Τράπεζα απαίτησε από την ενάγουσα 2 τα σχετικά με το έμβασμα έγγραφα και την ενημέρωσε ότι εάν δεν προσκομίζονταν τα έγγραφα, ενδεχομένως να προκαλείτο αχρείαστη καθυστέρηση και ή να επιστρέφονταν τα χρήματα στην τράπεζα του αποστολέα. Παρά την αποστολή του εν λόγω τυποποιημένου μηνύματος, εν τέλει η Λαϊκή Τράπεζα, πάντα κατά τον κ. Κέττη, εξετάζοντας τη συναλλαγή καθώς και τις δραστηριότητες τόσο του αποστολέα των χρημάτων όσο και του δικαιούχου, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συναλλαγή ενέπιπτε στις δραστηριότητες του πελάτη. Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι ο αποστολέας των χρημάτων, ήτοι η ενάγουσα 1, είχε συνεργασθεί στο παρελθόν με άλλη εταιρεία του ομίλου, ήτοι την ομώνυμη Made2Trade Ltd, η εν λόγω συναλλαγή θεωρήθηκε χαμηλού κινδύνου και έτσι προχώρησε αμέσως στην πίστωση των χρημάτων, χωρίς να αναμένει απάντηση. Απλώς, ο επίδικος λογαριασμός τέθηκε υπό παρακολούθηση ούτως ώστε να αποφευχθεί η εκτέλεση οποιασδήποτε συναλλαγής πριν από την παραλαβή των σχετικών αποδεικτικών εγγράφων. Η ενάγουσα 2 ενημερώθηκε την ίδια ημέρα για την πίστωση αυτή, τόσο μέσω της υπηρεσίας αυτόματης ειδοποίησης μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, όσο και με ενημερωτικό ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 5 στην ένσταση). Η ενάγουσα 2 απάντησε με ηλεκτρονικό μήνυμα την ίδια ημέρα (14/3/2013) ενημερώνοντας τη Λαϊκή τράπεζα ότι τα σχετικά με το έμβασμα έγγραφα θα αποστέλλονταν το συντομότερο. Όντως την επόμενη ημέρα (15/3/2013 αργά το απόγευμα), η ενάγουσα 2 απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στη Λαϊκή Τράπεζα με το πρώτο τιμολόγιο που ήταν σχετικό με το εν λόγω έμβασμα και ενημέρωσε ότι τα περισσότερα τιμολόγια θα ακολουθούσαν. (τεκμήριο 6 στην ένσταση). Όμως την ίδια εκείνη ημέρα η Λαϊκή Τράπεζα έκλεισε και ακολούθησαν τα γνωστά γεγονότα που οδήγησαν στην απομείωση του ποσού. Στις 19/3/2013 η ενάγουσα 2 έστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα προς τη Λαϊκή Τράπεζα ενημερώνοντάς την ότι δεν μπορούσε να βρει υποστηρικτικά έγγραφα για την εν λόγω πληρωμή και καταλήγοντας στη θέση ότι τα χρήματα στάλθηκαν στο λογαριασμό της εκ λάθους. Την ίδια ημέρα η Λαϊκή Τράπεζα παρέλαβε μήνυμα από την τράπεζα του αποστολέα για επιστροφή των χρημάτων. Εκείνη την ημέρα, πάντως, δεν θα μπορούσαν να μεταφερθούν τα λεφτά εφόσον η Λαϊκή Τράπεζα παρέμεινε κλειστή μέχρι τις 28/3/2013 μετά από σχετική απόφαση της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου. Οι λοιπές ενστάσεις (εναγομένων 2, 4, 5 και 6) Η ένσταση της εναγόμενης 2 επικεντρώνεται σε νομικά θέματα χωρίς να υπεισέρχεται στα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης. O εναγόμενος 5 παραθέτει εν εκτάσει το ιστορικό της οικονομικής κρίσης και προβαίνει σε ευρεία άρνηση των ισχυρισμών των εναγόντων. Χωρίς και αυτός να υπεισέρχεται στα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης, θέτει διάφορα νομικά ζητήματα. Ούτε ο εναγόμενος 6 υπεισέρχεται στα συγκεκριμένα γεγονότα. Με την ένστασή του προβάλλονται νομικά επιχειρήματα. Η κρίση του δικαστηρίου Έχω κατά νου το σύνολο των θέσεων όλων των διαδίκων όπως καταγράφτηκαν στην αίτηση και τις ενστάσεις και όπως αναπτύχθηκαν από τους ευπαιδεύτους δικηγόρους τους στις αγορεύσεις. Δεν είναι αναγκαίο να επεκταθώ σε όλο το ευρύ πλαίσιο που έχει τεθεί, αλλά θεωρώ ότι αρκούν τα ακόλουθα: Τίθεται θέμα μη αποκάλυψης του Τεκμηρίου
24. Βέβαια ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγουσών εισηγήθηκε ότι το τιμολόγιο που επισυνάφθηκε στο Τεκμήριο 6 δεν αφορά συναλλαγή μεταξύ της ενάγουσας 1 και της ενάγουσας 2, αλλά συναλλαγές άλλων προσώπων γεγονός το οποίο θα μπορούσε η Λαϊκή Τράπεζα καταβάλλοντας τη δέουσα επιμέλεια να διαπιστώσει Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε οριστικά ευρήματα. Η αξιολόγηση που μπορεί να γίνει - στο βαθμό που είναι αναγκαίο - είναι περιορισμένη από τα στενά πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας και δεν μπορεί παρά να αφορά μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση του πράγματος. Είναι υπό αυτή την έννοια που καταγράφονται τα κατωτέρω: Το προαναφερθέν Τεκμήριο 5 έχει ως θέμα «Ιnward Payment» και απευθύνεται προς την εταιρεία Made2Trade Ltd (email admin@alexandrougroup.com). Ως δικαιούχος σημειώνεται η Made2Trade Ltd και ως εντολέας πελάτης η Quality King Distributors Inc για το συγκεκριμένο ποσό. Το Τεκμήριο 5 περιλαμβάνει και σχετική ειδοποίηση προς την Made2Trade Ltd, Ομήρου 76, Λεμεσός, με όλες τις λεπτομέρειες. Ακολούθησε το Τεκμήριο 6, στο οποίο, ως άνω, επισυνάπτεται το πρώτο τιμολόγιο το οποίο εκδόθηκε από μια τρίτη εταιρεία προς την Made2Trade, Ομήρου 76, Λεμεσός. Σε εκείνο το στάδιο δεν προβλήθηκε η θέση από την ενάγουσα 2 ότι το τιμολόγιο που η ίδια είχε στείλει αναφερόταν σε συναλλαγές άλλων προσώπων, ούτε η θέση περί λανθασμένης αποστολής χρημάτων στο λογαριασμό της. Επαναλαμβάνεται ότι αυτό δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για οριστικά ευρήματα. Όμως τα πάραπανω στοιχεία είναι στοιχεία που θα έπρεπε να είχαν θέσει υπόψη του δικαστηρίου οι ενάγοντες και τότε να δώσουν τις εξηγήσεις τους σε σχέση με το Τεκμήριο 6 το οποίο, αντίθετα, δεν απεκάλυψαν. Η εικόνα που αναδύεται μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι απλώς ότι έγινε ένα λάθος και ότι η μόνη ενέργεια της ενάγουσας 2 μετά την ανακάλυψη του κατ' ισχυρισμό λάθους ήταν να αποστείλει το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 19/3/2013 (Τεκμήριο 4 στην αίτηση). Όμως οι αιτητές, ζητώντας μονομερή θεραπεία είχαν υποχρέωση να προβούν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων. Το γεγονός ότι μετά που έλαβαν ειδοποίηση για την πίστωση του λογαριασμού τους ανταποκρίθηκαν με το Τεκμήριο 6 σε όσα σήμερα επικαλούνται ως προϊόν λάθους, είναι ουσιώδες γεγονός που θα έπρεπε να γνωρίζει το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Οι αιτητές προδήλως το απέκρυψαν, επιδιώκοντας τώρα πλέον, μετά την αποκάλυψη από την άλλη πλευρά, να δώσουν τις δικές τους εξηγήσεις. Νεφελώδες άφησαν και το ζήτημα της αποστολής του ποσού από την New York Mellon, αναφερόμενοι μόνο σε αριθμό IBAN και σε Swift Code χωρίς να προσδιορίζουν το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνετο το ποσό, κάτι που αποκαλύπτεται στην ένορκη δήλωση Κέττη, ότι δηλαδή επρόκειτο για εισερχόμενο έμβασμα στον εν λόγω λογαριασμό της ενάγουσας 2 υπ. αριθμό 179-32-
25. Η παράλειψη δεν οδηγεί εξάπαντος σε ακύρωση του διατάγματος εφόσον δεδομένη είναι η ευχέρεια του δικαστηρίου παρά τη μη αποκάλυψη να διατάξει τη συνέχιση του διατάγματος ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους. Εν προκειμένω όμως, αφενός η παράλειψη δεν μπορεί εξ αντικειμένου να αποδοθεί σε αθώα συμπεριφορά ή σε μη ορθή εκτίμηση της σχετικότητας των στοιχείων που δεν αποκαλύφθηκαν και αφετέρου τα στοιχεία αυτά ήταν όχι απλώς ουσιώδη, αλλά ήταν ιδιαίτερα σημαντικά. Θεωρώ ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να τεθεί τέρμα στην ισχύ των διαταγμάτων χωρίς να εξεταστούν άλλα θέματα ουσίας, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva πολ. Εφέσεις 130 και 131/09, 9/1/
26. Εν πάση περιπτώσει, το γεγονός παραμένει ότι, έστω και κατά λάθος ή έστω και αν η Λαϊκή δεν τήρησε τα προνοούμενα, κατά τον κρίσιμο χρόνο τα λεφτά βρίσκονταν κατατεθειμένα στο λογαριασμό της ενάγουσας 2 υποκείμενα σε απομείωση κατ' εφαρμογή του Νόμου και των Διαταγμάτων. Είναι ορθή ως προς τούτο η θέση των εναγομένων 1 και 3 ότι όφειλαν να συμμορφωθούν προς τα διατάγματα και να τα εφαρμόσουν. Η επίκληση του άρθρου 23 από την ενάγουσα 2 είναι αντιφατική με τη θέση της ότι τα χρήματα δεν της ανήκαν αλλά πιστώθηκαν στο λογαριασμό της κατά λάθος. Αυτό δημιουργεί και ζήτημα σε σχέση με τη νομιμοποίηση της ενάγουσας 2 ως τέτοιας. Ένα τέτοιο ζήτημα βέβαια δεν είναι σκόπιμο να αποφασίζεται σε διαδικασία όπως η παρούσα, εφόσον μπορεί να τεθεί με επί τούτου αίτηση για να αποφασισθεί. Είναι σχετικό όμως με την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 η οποία δεν φαίνεται να στοιχειοθετείται αναφορικά με την ενάγουσα
27. Εν πάση περιπτώσει δεν είναι τώρα το στάδιο που το Δικαστήριο θα αποφασίσει για την αντισυνταγματικότητα του εν λόγω Νόμου. Όπως είχα την ευκαιρία να αποφασίσω στην υπόθεση Fransa Enterprises Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. Αρ. Αγωγής 2306/13 ημερ. 19/12/13 με αναφορά στην υπόθεση A. Efthymiou Enterprises Ltd v. Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου κ.ά. (αρ. 2)