← Κύπρος

Μιχάλη Ιωάννη Χατζηγιάννη ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2609/2013, 19/3/2014

Μιχάλη Ιωάννη Χατζηγιάννη ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2609/2013, 19/3/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Σολομωνίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2609/2013 Μεταξύ: Μιχάλη Ιωάννη Χατζηγιάννη Ενάγοντα και

  1. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.ά. Εναγομένων ------------------- Αίτηση διά κλήσεως ημερ. 30 Σεπτεμβρίου 2013 για παροχή άδειας γα καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης 19 Μαρτίου,
  2. Για τον Αιτητή-Ενάγοντα: κα Κ. Πετρίδου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ Για τις Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενες 1 και 2: κα Χρ. Αχιλλέως για Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 23.4.2013 ο Ενάγων καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων, διά της οποίας αξιώνει, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις ίσες με το ποσό που ήταν κατατεθειμένο στους λογαριασμούς του που διατηρούσε στην Εναγόμενη 1, διάταγμα ότι ο Ν. 17(Ι)/2013είναι αντισυνταγματικός, δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επέμβαση επί των λογαριασμών του που διατηρούσε στην Εναγόμενη 1 παραβιάζει και αντίκειται στις πρόνοιες του Άρθρου 23 του Συντάγματος και αποζημιώσεις, μεταξύ άλλων, για δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή αμέλεια. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και στα πλαίσια αυτής, ο Ενάγων καταχώρησε μονομερή αίτηση («η κυρίως αίτηση») για έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων για παγοποίηση των λογαριασμών που διατηρούσε στην Εναγόμενη 1, επαναφορά του ποσού που ήταν κατατεθειμένο στους λογαριασμούς που διατηρούσε στην Εναγόμενη 1 και δέσμευση της περιουσίας των Εναγομένων μέχρι του ποσού που ήταν κατατεθειμένο στους λογαριασμούς που διατηρούσε στην Εναγόμενη
  3. Ορισμένα από τα ζητούμενα διατάγματα εκδόθηκαν μονομερώς. Τα γεγονότα της κυρίως αίτησης καταγράφηκαν σε συνοδευτική ένορκη δήλωση του Ιωάννη Χατζηγιάννη, ημερ. 23.4.
  4. Ακολούθησε η καταχώρηση ενστάσεων στην κυρίως αίτηση εκ μέρους όλων των Εναγομένων. Η ένσταση των Εναγομένων 1 και 2 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Δημητρίου, ημερ. 6.6.
  5. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζονται οι υπόλοιπες ενστάσεις εκτίθενται στις συνημμένες σε αυτές ένορκες δηλώσεις. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης («η Αίτηση»), με την οποία ο Αιτητής-Ενάγων εξαιτείται διατάγματος του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της κυρίως αίτησης. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Λαζάρου καθώς και από προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αγγελίνας Φωκά (Τεκμήριο «Α»), ως επιβάλλει η σχετική επί του θέματος νομολογία (Παπακόκκινου κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 242/2011, ημερ. 10.4.2012). Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48, θθ. 1, 2, 3, 4

(1)
(2)και 9, Δ.64, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στις 3.2.2014 οι Εναγόμενες 1 και 2 («οι Καθ΄ ων η Αίτηση») καταχώρησαν ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην Αίτηση («η Ένσταση»). Οι συνήγοροι των Εναγομένων 3, 4 και 5 δεν έφεραν ένσταση στην Αίτηση. Η Ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48, θθ. 1-9 και Δ.64, στη διακριτική ευχέρεια, την πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι Ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αστήρικτη. Οι Αιτητές επιδιώκουν την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, παραβλέποντας και/ή καταστρατηγώντας το σκοπό για τον οποίο είναι δυνατό να γίνει επίκληση και/ή χρήση της δικονομικής δυνατότητας για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης δυνάμει της Διάταξης 48 Θεσμός 4
(2). Από τα όσα παραθέτει ο Ενόρκως Δηλών, Μάριος Λαζάρου, στην Ένορκη Δήλωση του ημερομηνίας 30/9/2013, δεν προκύπτει κανένας επαρκής και/ή καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρησης της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Οι Αιτητές έχουν ήδη θέσει τη θέση τους και/ή έχουν ήδη προβάλει την εκδοχή τους αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν την καταχώρηση της Αίτησής τους, ημερομηνίας 23/4/2013, για έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων, οπότε, υπό αυτές τις περιστάσεις, δεν προκύπτει λόγος και δη καλός λόγος για την καταχώρηση της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Οι Αιτητές δεν επιδιώκουν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα της υπόθεσης, αλλά επαναλαμβάνουν τις θέσεις και ισχυρισμούς τους που διατύπωσαν στην αρχική Ένορκη Δήλωση του Ιωάννη Χατζηγιάννη ημερομηνίας 23/4/2013 και/ή προσθέτουν θέσεις και ισχυρισμούς που θα 'πρεπε να είχαν διατυπώσει στην αρχική Ένορκη Δήλωση του Ιωάννη Χατζηγιάννη ημερομηνίας 23/4/
  1. Αναφορικά με τα όσα οι Αιτητές επιδιώκουν να προσθέσουν, μέσω της καταχώρησης της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, τίποτα και/ή τίποτα ουσιαστικό δεν προσθέτουν και/ή σε τίποτα δεν διαφοροποιούν την υφιστάμενη εκδοχή τους αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν την Αίτησή τους, ημερομηνίας 23/4/2013, για έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων, εκδοχή η οποία, εν πάση περιπτώσει, έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και η τύχη της βρίσκεται πλέον στην κρίση του Δικαστηρίου. Κανένας ισχυρισμός δεν έχει τεθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μέσω της Ένορκης Δήλωσης του Μιχάλη Δημητρίου, ημερομηνίας 6/6/2013, που να χρήζει απάντησης και/ή διευκρίνισης ώστε να καθίσταται αναγκαία η προσκόμιση μαρτυρίας, δήθεν, για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα της υπόθεσης. Η καταχώρηση της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης δεν είναι αναγκαία, ως ψευδώς ισχυρίζονται οι Αιτητές, για την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης και/ή, εν πάση περιπτώσει, οι λόγοι που προβάλλουν οι Αιτητές περί της ισχυριζόμενης ανάγκης δεν είναι επαρκείς για την έγκριση του αιτήματός τους. Οι Αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος, που φέρουν αναφορικά με την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς λόγου για την καταχώρηση της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, εφόσον απέτυχαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία ώστε να υποδείξουν ότι το αίτημά τους υποβάλλεται για καλό λόγο. Οι Αιτητές επιχειρούν να εξασφαλίσουν την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης παραπλανώντας το ως προς την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς προς τούτο λόγου, ενώ στην ουσία επιδιώκουν να επωφεληθούν ακόμα μιας ευκαιρίας για να επαναλάβουν, αχρείαστα, τις θέσεις και τους ισχυρισμούς τους που διατύπωσαν στην αρχική Ένορκη Δήλωση του Ιωάννη Χατζηγιάννη ημερομηνίας 23/4/
  2. Η Αίτηση των Αιτητών είναι κακόπιστη και/ή σκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της Αίτησης των Εναγόντων, ημερομηνίας 23/4/2013, για έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων. Η Αίτηση των Αιτητών αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse of the process of the court). Για τους σκοπούς της ορθής ρύθμισης της διαδικασίας και προς αποφυγή αχρείαστης επιχειρηματολογίας, επανάληψης υφιστάμενων ισχυρισμών και σπατάλης πολύτιμου χρόνου, η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ενόψει των πιο πάνω είναι ορθό και δίκαιο όπως το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς απόρριψη της Αίτησης. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Εβίτας Ηλιάδου στην οποία, ουσιαστικά, επαναλαμβάνονται και αναπτύσσονται οι λόγοι Ένστασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Έχω εξετάσει τα επίδικα ζητήματα και έχω λάβει υπόψη τις γραπτές αγορεύσεις. Στο παρόν στάδιο θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ, σε γενικές γραμμές, στο νομικό πλαίσιο που διέπει αιτήσεις όπως η παρούσα. Σημειώνω ότι η εκδίκαση μιας ενδιάμεσης αίτησης ρυθμίζεται από τη Δ.
  3. Η Δ.48, θ.4
(2)(όπως τροποποιήθηκε και τέθηκε σε ισχύ στις 23.12.1999), προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39". Σύμφωνα με τη Δ.48, θ.4
(2)κατά την ακρόαση αιτήσεων δεν προσκομίζεται μαρτυρία, αλλά η ακρόαση διεξάγεται μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, η αμφισβήτηση των οποίων γίνεται είτε με αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος ή με την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων∙ και στις δύο περιπτώσεις κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου. Από το γράμμα της Δ.48, θ.4
(2)προκύπτει πως η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι δεδομένη ούτε αυτόματη. Το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Ματθαίου κ.ά.
(2008)1(Α) ΑΑΔ 510, 514). Για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρ του αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει ο αιτών να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει «καλός λόγος» για κάτι τέτοιο. Παρόλο ότι ο ορισμός του «καλού λόγου» δεν δίδεται στην εν λόγω διάταξη, οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης. Στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ (Αρ.4)
(1997)1(Β) ΑΑΔ 979, 982, που αφορούσε αίτηση για χορήγηση άδειας για certiorari και που αποφασίστηκε πριν την τροποποίηση της σχετικής διάταξης, αναφέρθηκαν κάποια σχετικά κριτήρια. Συγκεκριμένα, με αναφορά στην Αγγλική διάταξη O.59, r.6, αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν αναφέρεται σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από τους αντιδίκους. Ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνυφασμένος με τη φύση της ενδιάμεσης αίτησης καθώς και με το είδος των θεραπειών που αυτή επιδιώκει. Ο «καλός λόγος» είναι αλληλένδετος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την εκδίκαση της εκάστοτε ενδιάμεσης αίτησης, με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων, καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η αμφισβήτηση γεγονότων δεν θεμελιώνει, άνευ άλλου τινός, «καλό λόγο» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να απαντηθούν ισχυρισμοί του αντιδίκου ή να προσαχθεί πρόσθετη μαρτυρία. Οι λόγοι για τους οποίους ο Αιτητής αιτείται αδείας του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του φαίνονται στις παραγράφους 6 και 7 της ένορκης δήλωσης του Μάριου Λαζάρου, τις οποίες παραθέτω αυτούσιες: 6. Επειδή: (α) στην ένσταση των Εναγομένων 4 και 5 περιέχονται ισχυρισμοί ότι ουδεμία ζημία και/ή ανεπανόρθωτη ζημιά δύναται να υποστούν οι Ενάγοντες χωρίς της έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, υπονοώντας έτσι ότι δυνατόν να υπήρξε, ή όντως υπήρξε, επέμβαση και/ή αλλοίωση στον επίδικο λογαριασμό πριν την επίδοση της Κυρίως Αιτήσεως (βλ. 9ος και 11ος λόγος ένστασης και παράγραφοι 20 και 33 της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει), (β) στην Ένσταση των Εναγομένων 4 και 5 αναφέρεται ως 17ος λόγος ένστασης ότι η Κυρίως Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, και στη παράγραφο 37 της ενόρκου δηλώσεως που τη συνοδεύει αναφέρεται ότι τα αιτούμενα διατάγματα αφορούν πράξεις οι οποίες έχουν ήδη συντελεστεί, ότι η Κ.Δ.Π. 103/2013 έχει συντελεστεί στις 29.3.2013 στις 6π.μ. και ως εκ τούτου η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, και (γ) στην Ένσταση των Εναγομένων 4 αναφέρεται ως 15ος λόγος ένστασης ότι η Κυρίως Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, και (δ) στην Ένσταση των Εναγομένων 1 και 2 αναφέρεται ως (μ) λόγος ένστασης ότι η Κυρίως Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, πιστεύω ότι είναι ορθό, δίκαιο και σκόπιμο υπό τις περιστάσεις όπως η Ενάγουσα απαντήσει και συμπληρώσει στα γεγονότα που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με την Κυρίως Αίτηση με το να καταχωρήσει συμπληρωματική ή και απαντητική ένορκη δήλωση με βάση την Αίτηση ούτως ώστε να καταδειχθεί ότι, ή να υποβοηθηθεί το έργο του Δικαστηρίου για την διαπίστωση του κατά πόσον: (
  1. i)η Κυρίως Αίτηση δεν είναι άνευ αντικειμένου, και (
  2. ii)οι επίδικοι λογαριασμοί του Ενάγοντα με αρ. 016-09-045137 και με αριθμό 016-09-034828 δεν έχουν μειωθεί ή εξαλείφει ή μετατραπεί ή μηδενιστεί ή αντικατασταθεί από τις 29.3.2013, δηλαδή ότι η Κ.Δ.Π. 103/2013 και οι πράξεις που αφορούν τα αιτούμενα διατάγματα δεν έχουν συντελεστεί πριν την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων και/ή κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης. 7. Είναι περαιτέρω αναγκαίο όπως ο Αιτητής απαντήσει στους ισχυρισμούς των Εναγομένων /Καθ'ών η Αίτηση 4 και 5 στην παράγραφο 12.6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση των Εναγόμενων Καθ'ων η Αίτηση 4 και 5, σε σχέση με τα ακόλουθα: (α) Τους ισχυρισμούς των Καθ'ών η Αίτηση 4 και 5 αναφορικά με την κάλυψη της παροχής ELA από αντίστοιχες ή «τουλάχιστον ίσης αξίας» ισχυριζόμενες εξασφαλίσεις που έλαβε η Εναγόμενη 1 από την Λαική Τράπεζα έναντι του ποσού της παροχής έκτακτης ρευστότητας. (β) Τον ισχυρισμό της στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση της περί παράλειψης αναφοράς του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Κυρίως Αίτηση στις εν λόγω εξασφαλίσεις. (γ) Τον ισχυρισμό των Εναγομένων /Καθ'ων η Αίτηση 2 και 3 στην παράγραφο 35 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση των Καθ'ών η Αίτηση 2 και 3, αναφορικά με το ότι η Αιτήτρια γνώριζε τα γεγονότα που αναφέρονται στις παραγράφους 4-16 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση της. Το ερώτημα είναι κατά πόσο τα όσα έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αιτητής αποκαλύπτουν «καλό λόγο» για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Κάθε περίπτωση εξαρτάται βέβαια από τα δικά της ιδιαίτερα γεγονότα, αλλά όπου δεν παρατηρείται υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, δεν υπάρχει δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων της άλλης πλευράς και ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα, το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, για θέματα τα οποία είναι σχετικά, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ευνοϊκά, αφού είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που είναι σχετικά με το επίδικο θέμα. Αυτό από μόνο του μπορεί να αποτελέσει «καλό λόγο» για την παροχή άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, θεωρώ ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο Δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες και τη νομολογία, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ του Αιτητή. Κατά την εκτίμησή μου τα στοιχεία που επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αιτητής, με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την οποία ζητεί την άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρήσει, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι στις ένορκες δηλώσεις τους προς υποστήριξη των ενστάσεών τους στην κυρίως αίτηση. Στη βάση των πιο πάνω ενόρκων δηλώσεων, οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι ανέφεραν ότι η κυρίως αίτηση είναι άνευ αντικειμένου καθότι τα αιτούμενα διατάγματα αφορούν πράξεις που έχουν ήδη συντελεστεί στις 29.3.2012 και ώρα 6 π.μ. Με το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ο Αιτητής επιδιώκει την προσαγωγή μαρτυρίας και διευκρινίσεων για να αποσείσει το βάρος απόδειξης σε σχέση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς και το επιχείρημα που προβάλλουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση και οι άλλοι Εναγόμενοι. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μου, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία, ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών του Αιτητή, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στον Αιτητή να προβάλει, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Δεν έχουμε εδώ την περίπτωση της παροχής θεραπείας από το Δικαστήριο, μετά από μονομερή αίτηση, και παράλειψη πληροφόρησης, οπόταν δεν επιτρέπεται, με βάση τη νομολογία, η επανόρθωση της παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο για να παράσχει τη θεραπεία (βλ. St. Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Πλοίου Lipa
(2001)1(Β) ΑΑΔ 1220, 1223). Στην προκείμενη περίπτωση διαπιστώνεται κάποια καθυστέρηση στην υποβολή της Αίτησης. Θεωρώ ότι ο χρόνος που διέρρευσε δεν είναι υπέρμετρος και δεν διαφαίνεται να επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα των Καθ΄ ων η Αίτηση. Η πιο πάνω κατάληξή μου καλύπτει όλους τους λόγους Ένστασης και δεν χρειάζεται να ασχοληθώ με τον καθένα απ΄ αυτούς ξεχωριστά. Ως αποτέλεσμα, η Αίτηση εγκρίνεται. Δίδεται άδεια στον Αιτητή όπως καταχωρήσει την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται στην Αίτηση εντός επτά
(7)ημερών από σήμερα. Τα έξοδα, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1 και 2. [Υπ.] Χ. Σολομωνίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.