Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων ν. L. LAMBROU AGRO LTD, Αρ. Υπ: 793/13, 6/2/2014

(1)του περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου του 1962, Ν. 31/62, για τη βεβαίωση των φορολογιών που επιβλήθηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση για τα έτη 2009, 2011 και 2012, τις οποίες η τελευταία παρέλειψε να πληρώσει, προς το σκοπό της εισπράξεώς τους μέσω της νενομισμένης διαδικασίας. Αποτέλεσε κοινά παραδεκτό γεγονός ότι πριν την καταχώρηση της παρούσας η Καθ' ης η Αίτηση αποτάθηκε στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και κατέληξαν σε συμφωνία για την πληρωμή των οφειλομένων φορολογιών με μηνιαίες πληρωμές. Δυνάμει αυτής, τον Απρίλιο του 2013 η Καθ' ης η Αίτηση εξέδωσε και παρέδωσε στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων αριθμό μεταχρονολογημένων επιταγών για πλήρη εξόφληση των οφειλομένων ποσών, της πρώτης επιταγής πληρωτέας την 18/4/2013 και της τελευταίας την 18/11/

1. Όλες οι επιταγές που κατέστησαν πληρωτέες μέχρι σήμερα έχουν εξοφληθεί. Ας σημειωθεί ότι η παρούσα καταχωρήθηκε στις 5/7/
2. Ήταν η θέση του κ. Χάσικου πως εφόσον συνεχίζεται η υλοποίηση της συμφωνίας που έγινε και το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων αποδέχθηκε το συγκεκριμένο τρόπο αποπληρωμής, αυτό εμποδίζεται από του να προωθεί την παρούσα διαδικασία. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι η παρούσα διαδικασία είναι καταχρηστική εφ' όσον δεν επιφυλάχθηκε στη συμφωνία η δυνατότητα έγερσης της παρούσας, ως και ότι οι πληρωμές που έγιναν από την Καθ' ης η Αίτηση εξισώνονται με πληρωμές τοις μετρητοίς. Από την άλλη ήταν η θέση της κας Κλωνάρη ότι η παράδοση των μεταχρονολογημένων επιταγών δεν θεωρείται εξόφληση για το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Ας σημειωθεί, επίσης, ότι δεν έχει αμφισβητηθεί η ακρίβεια του οφειλομένου ποσού, την οποία σε κάθε περίπτωση το παρόν Δικαστήριο, σύμφωνα με το Άρθρο 9

(6)του Νόμου, δεν έχει εξουσία να εξετάσει. Σε σχέση με τη φύση της διαδικασίας που προβλέπεται από το Άρθρο 9 του Νόμου, όπως τονίστηκε, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Ιωάννη Καλαβά ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 840, το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στην διενέργεια έρευνας για την οικονομική κατάσταση του φορολογούμενου για να αποφασιστεί ο χρόνος και τρόπος πληρωμής του οφειλομένου ποσού. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει το δίκαιο της επιβληθείσας φορολογίας ή την ακρίβεια του οφειλομένου ποσού και οφείλει να προχωρήσει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα εκτός αν ο φορολογούμενος αποδείξει ότι πλήρωσε προηγουμένως το οφειλόμενο ποσό ή ότι δεν είναι το πρόσωπο που αναφέρεται στο Πιστοποιητικό (βλ. Άρθρο 9

(6)). Η απόδειξη των στοιχείων αυτών επιτυγχάνεται με την παρουσίαση της απόδειξης πληρωμής ή της ταυτότητας του φορολογούμενου και η διαδικασία αυτή δεν αφορά σε οποιαδήποτε αντιδικία μεταξύ των διαδίκων. Η οφειλή του φόρου τεκμαίρεται με την κατάθεση του Πιστοποιητικού και το μόνο που απομένει να γίνει από το Δικαστήριο είναι η διεξαγωγή της έρευνας και η έκδοση διατάγματος για καταβολή του οφειλομένου ποσού, είτε παρά χρήμα είτε διά δόσεων. Κατά την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος, το Δικαστήριο δύναται κατά νόμο να διατάξει όπως, σε περίπτωση παράλειψης καταβολής του οφειλομένου ποσού ή κάποιας δόσης αυτού, κατασχεθεί και πωληθεί, με τον ίδιο τρόπο όπως θα πωλείτο δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου για πληρωμή εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους, τέτοιο μέρος της κινητής περιουσίας του φορολογούμενου για την εξόφληση του οφειλομένου ποσού. Υπό το φως των ανωτέρω, ένα είναι το ζήτημα που το Δικαστήριο καλείται και έχει εξουσία να εξετάσει στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Κατά πόσον η έκδοση και παράδοση από την Καθ' ης η Αίτηση και η αποδοχή από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων των μεταχρονολογημένων επιταγών πριν την καταχώρηση της παρούσας ισοδυναμεί με προηγούμενη πληρωμή του οφειλομένου ποσού ώστε το παρόν Δικαστήριο να εμποδίζεται να προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην υπόθεση Heatron Co Ltd v. Χριστόφορου Κώστα Σωκράτους, Πολιτική Έφεση Αρ. 344/2008, ημερομηνίας 23/5/2012, στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Χάσικος, λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι πληρωμές που γίνονται με επιταγή στην ουσία εξισώνονται με πληρωμές τοις μετρητοίς. Μια συναλλαγματική ή επιταγή θα πρέπει να θεωρείται ως εντολή για άνευ όρων πληρωμή σε μετρητά. Διαφορετική ερμηνεία θα σήμαινε στην περίπτωση πώλησης, ότι αυτή διενεργείται επί πιστώσει, με όλες τις νομικές συνέπειες. Η συναλλαγματική ή επιταγή είναι από μόνη της μια σύμβαση, ξεχωριστή από τη σύμβαση πώλησης. Από την άλλη, όμως, στην υπόθεση D. & G. Products Ltd v. Πάμπου άλλως Χαράλαμπου Αναστασίου

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1400, 1407, τονίστηκε ότι η πληρωμή οφειλής με επιταγή, έστω και αν ο δανειστής αναγνώρισε πως αυτή λήφθηκε προς πλήρη διακανονισμό, αποτελεί πληρωμή υπό αίρεση και η οφειλή αναβιώνει αν δεν εξοφληθεί. Κρίνω ότι στα περιστατικά της παρούσας εφαρμόζεται η αρχή που τέθηκε στην Αναστασίου (ανωτέρω), εφόσον στην Heatron (ανωτέρω) το ουσιαστικό ζητούμενο ήταν η ορθή δικογράφηση των υπερασπίσεων που δύναται να εγερθούν σε περιπτώσεις που το αγώγιμο δικαίωμα εδράζεται σε επιταγή. Από την άλλη, η αρχή στην Αναστασίου είναι ξεκάθαρη, ότι δηλαδή πέραν της παράδοσης των μεταχρονολογημένων επιταγών απαιτείται και η εξαργύρωση έτσι ώστε συνεχίζει να υπάρχει η οφειλή μέχρι την εξαργύρωση. Συνεπώς, δεν βλέπω κανένα λόγο γιατί να μην μπορεί να προωθηθεί η Αίτηση και εφόσον παραδεκτώς υπήρξε κάποια διευθέτηση, αυτή να υλοποιηθεί με την έκδοση σχετικού διατάγματος. (Υπ.) ...................................... Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο