Βιοχρώμ Λτδ κ.α. ν. Κοινοτικό Συμβούλιο Πέρα Χωρίου και Νήσου μέσω του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πέρα Χωρίο-Νήσου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3091/13, 10/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3091/13 Μεταξύ
- Βιοχρώμ Λτδ, από τη Λευκωσία
- Δώρου Θεοδώρου, από τη Λευκωσία
- Αθανάσιου Θεοδώρου, από τη Λευκωσία Εναγόντων Και
- Κοινοτικό Συμβούλιο Πέρα Χωρίου και Νήσου μέσω του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Πέρα Χωρίο-Νήσου
- Γιαννάκης Γεωργίου, Πέρα Χωριό-Νήσου
- Ελευθέριος Δημητρίου, Πέρα Χωριό-Νήσου
- Γιώργος Τσακιστός, Πέρα Χωριό Νήσου
- Κυριάκος Αργυρού, Πέρα Χωριό Νήσου
- Σωτήρη Τσολακίδη, Πέρα Χωριό Νήσου
- Λουκή Χατζηγιάγκου, Πέρα Χωριό Νήσου
- Κωνσταντίνου Φιλαρέτου, Στρόβολος Εναγομένων 10 Απριλίου,
- Αίτηση για ενδιάμεσα διατάγματα ημερ. 27/6/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες αιτητές: κα Μ. Φράγκου και κα Ε. Στυλιανού για κ. Αλ. Ευαγγέλου και κ. Γ. Κουρουπίδης για κ. Ευσταθίου Για τους καθ' ων η αίτηση: κα Ρούσου Γ. για κ. Αρ. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα 1 διατηρεί εργοστάσιο παραγωγής βαφών και βερνικιών και άλλων συναφών προϊόντων στο Πέρα Χωριό - Νήσου από το
- Οι ενάγοντες 2 και 3 είναι διευθυντές της ενάγουσας
- Ο εναγόμενος 1 είναι το Κοινοτικό Συμβούλιο Πέρα Χωρίου - Νήσου, ο εναγόμενος 2 είναι ο πρόεδρος και οι εναγόμενοι 3 - 7 μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου, ενώ ο εναγόμενος 8 είναι εκπρόσωπος της επικαλούμενης «Επιτροπής Αγώνα», στην οποία θα αναφερθώ κατωτέρω. H εκδοχή των εναγόντων Είναι η θέση των εναγόντων ότι νόμιμα λειτουργούν το εργοστάσιο χωρίς να προκαλείται πρόβλημα στην περιοχή από την εκπομπή ρύπων. Όμως, δημιουργήθηκε στους κατοίκους της κοινότητας η εσφαλμένη εντύπωση ότι η λειτουργία του εργοστασίου αποτελεί κίνδυνο προκλήσεως καρκίνου λόγω των ρύπων. Μάλιστα, κατά το τελευταίο διάστημα εξεγέρθηκε η κοινότητα με υποκίνηση των εναγομένων. Υποβλήθηκαν παράπονα στο Γραφείο Επιτρόπου Διοικήσεως η οποία θεώρησε ότι τα θέματα είναι εξαιρετικά εξειδικευμένα, εμπίπτουν στον τομέα της ιατρικής επιστήμης και δεν έχει αρμοδιότητα για οποιαδήποτε σχόλια ή απόψεις. (βλ. Τεκμήριο 3 στην αίτηση). Το θέμα συζητήθηκε, στις 8/3/2013 σε συνεδρία της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής κατά την οποία αρμόδιος λειτουργός του Τμήματος Επιθεωρήσεως Εργασίας ανέφερε ότι οι πρώτες ύλες της ενάγουσας δεν είναι καρκινογόνες ή ύποπτες καρκινογένεσης και ότι πρόσφατες μετρήσεις ρύπων εμπίπτουν στα όρια του σχετικού Νόμου. Εκπρόσωπος δε, του Υπουργείου Υγείας ανέφερε ότι τα κρούσματα καρκίνου στην κοινότητα είναι στα ίδια επίπεδα όπως και στις άλλες κοινότητες. Πάρα ταύτα, οι κάτοικοι υποκινούμενοι και με επικεφαλής το Κοινοτικό Συμβούλιο και την αποκαλούμενη «Επιτροπή Αγώνα» άρχισαν από τις αρχές Φεβρουαρίου 2013 να προβαίνουν σε διάφορες ενέργειες για τον επ' αόριστον αποκλεισμό του εργοστασίου και παρεμπόδιζαν επανειλημμένα τη λειτουργία του με ποικίλους τρόπους. Αναφέρεται σχετικώς στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, προερχόμενη από τον ενάγοντα 3, ότι «οι καθ' ων η αίτηση και/ή αντιπρόσωποι τους και/ή πρόσωπα τα οποία ενεργούν βάσει οδηγιών τους» διαδήλωναν και διαμαρτύρονταν καθημερινά με τρόπο που παρεμπόδιζαν την είσοδο των εργαζομένων και τους απειλούσαν να εισέλθουν στο εργοστάσιο. Στάθμευσαν και άφησαν σταθμευμένα αυτοκίνητα, δύο εκ των οποίων ανήκουν στο Κοινοτικό Συμβούλιο, μπροστά από τις εισόδους του εργοστασίου. Μία από τις εισόδους αποκλείστηκε με ανάχωμα ώστε να μην υπάρχει πρόσβαση στο εργοστάσιο. Τοποθετήθηκαν αλυσίδες στην είσοδο του εργοστασίου με αποτέλεσμα στις 7/3/2013 ο ενάγοντας 2, ο οποίος είχε κατορθώσει προηγουμένως να εισέλθει στο εργοστάσιο για επειγούσης φύσεως εργασία, να εγκλεισθεί εντός και να απελευθερωθεί μετά από επανειλημμένες προσπάθειες προς την αστυνομία ώρες μετά σε πολύ άσχημη ψυχολογική συναισθηματική και σωματική κατάσταση. Η τοποθέτηση αλυσίδων τις οποίες κλείδωναν καθιστούσε παντελώς αδύνατη την είσοδο ή έξοδο οποιουδήποτε προσώπου. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται αριθμός φωτογραφιών όπου φαίνονται αυτοκίνητα να αποκλείουν τις εισόδους, αλλά και καγκελόπορτες κλειστές με αλυσίδες. (Τεκμήρια 4-9). Την ίδια περίοδο, αρχές Μαρτίου 2013, εκδόθηκε ανακοίνωση του Κοινοτικού Συμβουλίου και της Επιτροπής Αγώνα (Τεκμήριο 10) ως ακολούθως: ...................... ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ Ανακοίνωση Κοινοτικού Συμβουλίου Πέρα Χωρίου και Νήσου και Επιτροπής Αγώνα για την απομάκρυνση των εργοστασίων από την κατοικημένη περιοχή. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΠ' ΑΟΡΙΣΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ Το Κοινοτικό Συμβούλιο και η Επιτροπή Αγώνα κατοίκων Πέρα Χωριού και Νήσου σε συνεργασία με όλα τα οργανωμένα σύνολα των Κοινοτήτων μας, αποφάσισαν τη συνέχιση και περαιτέρω κλιμάκωση των δυναμικών μέτρων με στόχο την απομάκρυνση των δύο χημικών εργοστασίων που λειτουργούν εντός του πυρήνα της οικιστικής ζώνης στις κοινότητες μας και τη μεταφορά τους σε επιτρεπόμενες περιοχές. Το Κοινοτικό Συμβούλιο και η Επιτροπή Αγώνα προχωρούν στον επ' αόριστον αποκλεισμό των δύο εργοστασίων. ΔΕΥΤΕΡΑ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013 ΩΡΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ 06.00 π.μ. Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ...................... Στις 12/3/2014 πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών υπουργική σύσκεψη στην οποία μετείχαν οι Υπουργοί Εσωτερικών, Εργασίας, Υγείας, Γεωργίας και Εμπορίου. Στη σύσκεψη παρευρέθηκαν τρεις βουλευτές, η Επίτροπος Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Επίτροπος Περιβάλλοντος, δύο Γενικοί Διευθυντές Υπουργείων, ο Διευθυντής του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας, ο Έπαρχος Λευκωσίας, εκπρόσωποι Υπουργείων, εκπρόσωπος του Τμήματος Πολεοδομίας και άλλοι λειτουργοί, ως επίσης ο εναγόμενος 2, ο κύριος Μιχαλάκης Καϊλής του Κοινοτικού Συμβουλίου Πέρα Χωρίου - Νήσου, ο εναγόμενος 8 και ο κ. Χριστόδουλος Μίτα για την Επιτροπή Αγώνα και οι ενάγοντες 2 και 3 ως εκπρόσωποι της ενάγουσας
- Παρέστησαν επίσης ιδιοκτήτες άλλης εταιρείας που διατηρεί εργοστάσιο στην ίδια περιοχή. Ο Υπουργός Εσωτερικών ανέφερε ότι η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε μετά από σύσταση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος με σκοπό να ληφθούν αποφάσεις αναφορικά με τη λειτουργία των δύο εργοστασίων και ακολούθως έδωσε το λόγο στους παρευρισκόμενους για να τοποθετηθούν. ΄Εγινε ευρεία συζήτηση και η κατάληξη στο σχετικό πρακτικό (Τεκμήριο 11 στην αίτηση) είχε ως εξής: «
- Στο σημείο αυτό οι Υπουργοί αποσύρθηκαν για να συζητήσουν το θέμα και να αποφασίσουν.
- Ο Υπουργός Εσωτερικών ενημέρωσε τους παρευρισκόμενους ότι οι Υπουργοί, αφού έλαβαν σοβαρά υπόψη και τις εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας και του Υπουργείου Εργασίας και των Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατέληξαν στις ακόλουθες αποφάσεις: α) Αναφορικά με τη βιομηχανία Βιοχρώμ Λτδ, έχει διαπιστωθεί ότι δεν τεκμηριώνεται με οποιονδήποτε τρόπο η ανησυχία πως η λειτουργία της Μονάδας δημιουργεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Κατά συνέπεια, η μονάδα είναι δυνατόν να επαναλειτουργήσει και έχουν δοθεί αυστηρές οδηγίες σε όλες τις εμπλεκόμενες αρμόδιες Κρατικές Υπηρεσίες να παρακολουθούν αδιάλειπτα και με ιδιαίτερη προσοχή την πλήρη συμμόρφωση της μονάδας με όλες τις ισχύουσες νομοθεσίες. Το Κοινοτικό Συμβούλιο θα πρέπει να συνεργαστεί με τις αρμόδιες κρατικές Υπηρεσίες, ώστε να ενημερωθεί το κοινό για τα πραγματικά και αντικειμενικά δεδομένα σε σχέση με τις ανησυχίες που δυστυχώς έχουν δημιουργηθεί σε πολίτες από αναπόδεικτους ισχυρισμούς και μη τεκμηριωμένες απόψεις για πιθανές επιπτώσεις από τη λειτουργία της μονάδας στη δημόσια υγεία. β)... γ) Τέλος, οι Υπουργοί αποφάσισαν όπως, μόλις η δημοσιονομική κατάσταση και η κατάσταση της κυπριακής οικονομίας το επιτρέψουν, προχωρήσουν με την επεξεργασία κρατικής πολιτικής η οποία θα αποσκοπεί στην ενθάρρυνση της μετακίνησης οχληρών βιομηχανικών μονάδων εκτός καθορισμένων Οικιστικών Ζωνών.» Παρά την εν λόγω απόφαση της υπουργικής επιτροπής «οι καθ' ων η αίτηση και/ή αντιπρόσωποι τους και/ή τα πρόσωπα που ενεργούν κατόπιν οδηγιών τους» δήλωσαν την επομένη ότι διαφωνούν με την υπουργική απόφαση και ότι θα συνέχιζαν τις κινητοποιήσεις τους μπλοκάροντας διά παντός τις εισόδους. Οι είσοδοι παρέμειναν κλειστές και ο χώρος του εργοστασίου αποκλεισμένος. Στις 14/3/2013 για να καταστεί εφικτή η είσοδος αρμοδίου λειτουργού του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας στο εργοστάσιο, χρειάστηκε η συνοδεία αξιωματικού της αστυνομίας ο οποίος και μεσολάβησε για να ελευθερωθεί η είσοδος από τις αλυσίδες. Οι ενάγοντες και οι δικηγόροι τους απευθύνθηκαν στην αστυνομία με επιστολές. Στις 15/3/2013 μετέβησαν στην περιοχή μέλη της ΜΜΑΔ οι οποίοι ελευθέρωσαν τις εισόδους από τις αλυσίδες και μετακίνησαν ένα από τα αυτοκίνητα με αποτέλεσμα η μία είσοδος να ελευθερωθεί. Ένα άλλο όχημα όμως, που χρησιμοποιείται για την περισυλλογή σκυβάλων και το οποίο ήταν σταθμευμένο σε μία από τις εισόδους μπροστά από το ανάχωμα, δεν έγινε κατορθωτό να μετακινηθεί. Μικρή ομάδα αστυνομικών παρέμεινε στην περιοχή για αρκετό χρονικό διάστημα και το εργοστάσιο ξεκίνησε δειλά δειλά να λειτουργεί. Στις 17/5/2013 οι ενάγοντες καταχώρισαν την παρούσα αγωγή ζητώντας διατάγματα που να απαγορεύουν στους εναγόμενους να παρεμβαίνουν παράνομα στο ακίνητο της ενάγουσας και άλλες θεραπείες. Είναι η θέση τους ότι κατ' εκείνο το χρόνο το εργοστάσιο ήταν σε θέση να λειτουργεί εφόσον οι προαναφερόμενες ενέργειες είχαν σταματήσει. Το μόνο που παρέμενε ήταν το όχημα περισυλλογής σκυβάλων του Κοινοτικού Συμβουλίου και το ανάχωμα μπροστά από τη μία εκ των εισόδων του εργοστασίου. Βρίσκονταν καθημερινά έξω από το χώρο μικρή ομάδα κατοίκων χωρίς όμως να προκαλείται οποιοδήποτε πρόβλημα στη διεξαγωγή των εργασιών του εργοστασίου. Όμως, στις 20/6/2013 «οι καθ' ων η αίτηση και/ή αντιπρόσωποι τους και/ή πρόσωπα τα οποία ενεργούν κατόπιν οδηγιών τους» έκλεισαν όλες τις εισόδους του εργοστασίου με σκοπό την παύση της λειτουργίας του. Ειδικότερα διαδήλωναν και διαμαρτύρονταν με τρόπο που εμπόδιζε την είσοδο των εργαζομένων και των συνεργατών της ενάγουσας στο εργοστάσιο, στάθμευσαν και άφησαν σταθμευμένα αρκετά αυτοκίνητα μπροστά από τις εισόδους παρεμποδίζοντας την είσοδο και έξοδο οχημάτων, ενώ μία εκ των εισόδων παρέμεινε αποκλεισμένη με ανάχωμα. Σχετικές είναι η παράγραφοι 22 - 24 της ένορκης δήλωσης του ενάγοντα 3 και οι φωτογραφίες που επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο
- Στις 21/6/2013 «οι καθ' ων η αίτηση και/ή αντιπρόσωποι τους και/ή πρόσωπα τα οποία ενεργούν κατόπιν οδηγιών τους» απέκλεισαν τις εισόδους με αλυσίδες τις οποίες κλείδωσαν, με αποτέλεσμα να είναι παντελώς αδύνατη η είσοδος και η έξοδος οποιουδήποτε προσώπου. Σχετικές φωτογραφίες κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
- (βλ. παράγραφος 25). Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω, η ενάγουσα υφίστατο καθημερινά ζημίες χιλιάδων ευρώ και δυσμενή επηρεασμό ευρύτερα λόγω απώλειας πελατολογίου και λόγω επηρεασμού της φήμης της εταιρείας. Οι ενάγοντες επικαλούμενοι απελπιστική και κατεπείγουσα κατάσταση και κινδύνους ανεπανόρθωτης ζημίας καταχώρισαν την υπό εκδίκαση αίτηση στις 27/6/2013 και έλαβαν μονομερώς σχετικά απαγορευτικά διατάγματα ως η αίτηση παράγραφοι Α-Ζ προς αποκατάσταση της ελεύθερης πρόσβασης στο χώρο του εργοστασίου. Είναι η θέση των εναγόντων, όπως μεταφέρθηκε από τον ευπαίδευτο δικηγόρο τους στο στάδιο των αγορεύσεων, ότι μετά την έκδοση του μονομερούς διατάγματος «οι καθ' ων η αίτηση και/ή αντιπρόσωποι τους και/ή πρόσωπα τα οποία ενεργούν κατόπιν οδηγιών τους» απελευθέρωσαν τη μία εκ των δύο εισόδων του εργοστασίου με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να μπορούν, έστω και με τη μία είσοδο ανοικτή, να λειτουργούν το εργοστάσιο. Η εκδοχή των εναγομένων Η εκδοχή των εναγομένων επί των γεγονότων δόθηκε μέσα από ένορκες δηλώσεις του προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου (εναγόμενου 2) και του εναγόμενου 8 τον οποίο οι ενάγοντες παρουσιάζουν ως εκπρόσωπο της «Επιτροπής Αγώνα». Η θέση του τελευταίου είναι πως δεν διαφωνεί ότι σε διάφορες επιστολές και εμφανίσεις σε αρμόδιες αρχές παρουσιάστηκε εκπροσωπώντας τους κατοίκους της κοινότητας που ζητούσαν την αποχώρηση των δύο βιομηχανιών από την οικιστική περιοχή, προχωρεί όμως λέγοντας ότι η «Επιτροπή Αγώνα» δεν έχει νομική οντότητα, όργανα διοίκησης και εκπροσώπους έναντι τρίτων. Ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν να θεωρείται ως εκπρόσωπος μιας ανύπαρκτης νομικής οντότητας. Οι εναγόμενοι δεν αρνούνται τις κινητοποιήσεις. Είναι όμως η θέση του εναγόμενου 2 ότι αυτές τις ξεκίνησαν οι κάτοικοι από μόνοι τους και ότι είναι στη συνέχεια που το Κοινοτικό Συμβούλιο υποστήριξε τις ενέργειες τους θεωρώντας όμως ότι οι κινητοποιήσεις θα έπρεπε να γίνονται σε ειρηνικά πλαίσια. Αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα 3 στις παραγράφους 11 και 22 - 25, στις οποίες περιγράφονται ως άνω τα επεισόδια, και ισχυρίζεται ότι το μόνο που το Κοινοτικό Συμβούλιο έκανε, ως όφειλε, ήταν να συμπαραταχθεί με τους κατοίκους της κοινότητάς του στην προσπάθεια τους να προωθήσουν με διάφορες εκδηλώσεις τη θέση τους για μετακίνηση των εργοστασίων από την κατοικημένη περιοχή. Είναι περαιτέρω η θέση του, ότι το Συμβούλιο τόνιζε πάντοτε ότι όλες οι ενέργειες θα έπρεπε να κινούνται στα πλαίσια της νομιμότητας. Ειδικά ως προς την ανακοίνωση του Κοινοτικού Συμβουλίου και της «Επιτροπής Αγώνα» (Τεκμήριο 10) ο κ. Γιαννάκης Γεωργίου (εναγόμενος 2) δεν αρνήθηκε την πατρότητα της, όμως ισχυρίσθηκε πως με τον όρο «επ' αόριστον αποκλεισμό του εργοστασίου» εννοούσαν ότι θα συνέχιζαν για μακρά περίοδο τις κινητοποιήσεις τους προκειμένου να πεισθεί η εταιρεία να μετακινηθεί από την περιοχή τους. Το Κοινοτικό Συμβούλιο, ισχυρίζεται, δεν εννοούσε το κλείσιμο του εργοστασίου διά της βίας. Παρόμοιο ισχυρισμό προέβαλε ο κ. Κωνσταντίνος Φιλαρέτου. (εναγόμενος 8). Ήταν περαιτέρω η θέση του εναγόμενου 2 ότι ουδείς εκ των καθ' ων η αίτηση 1-7 εμπόδισε την απρόσκοπτη λειτουργία του εργοστασίου ή παρεμπόδισε οποιοδήποτε να εισέλθει ή να εξέλθει, ή απείλησε οποιοδήποτε. Αρνήθηκε ότι οι καθ' ων η αίτηση 1-7 στάθμευσαν αυτοκίνητα στις εισόδους και ότι είχαν οποιαδήποτε ανάμειξη στο θέμα του αναχώματος. Ως προς τους ισχυρισμούς για τα οχήματα του Κοινοτικού Συμβουλίου, αυτά δεν ήταν δύο αλλά ένα, το οποίο ήταν ακινητοποιημένο και οι καθ' ων η αίτηση 1-7 δεν γνωρίζουν πως βρέθηκε εκεί. Συμφωνεί ότι τοποθετήθηκαν αλυσίδες, αλλά τοποθετήθηκαν από κατοίκους της κοινότητας και όχι από τους καθ' ων η αίτηση. Αναφερόμενος στο περιστατικό που περιγράφει ο ενάγοντας 3 περί εγκλεισμού του εναγόμενου 2 στο εργοστάσιο στις 7/3/2013, δεν το αρνείται, λέει όμως ότι μετέβη ο ίδιος στο χώρο και έπεισε τους κατοίκους να αφαιρέσουν τις αλυσίδες και να επιτρέψουν στον ενάγοντα 2 να αναχωρήσει από το εργοστάσιο ειρηνικά μέσα από το πλήθος των παρευρισκομένων, χωρίς κανένας να του πει ή να του κάνει οτιδήποτε. Γενικά, η ουσία της θέσης του εναγόμενου 2 είναι, χωρίς να αρνείται τις κινητοποιήσεις και ειδικότερα χωρίς να αρνείται τον αποκλεισμό των εισόδων με οχήματα, αλυσίδες και ανάχωμα, πως οι καθ' ων η αίτηση 1-7 δεν προέβησαν σε τέτοιες ενέργειες αλλ' απλώς, συμπαρατάχθηκαν με τους κατοίκους της κοινότητας σε εκδηλώσεις τους στα πλαίσια της νομιμότητας. Για το χρόνο μετά την επίδοση των διαταγμάτων, αναφέρει ο εναγόμενος 2 πως παρά το γεγονός ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο δεν είχε ανάμειξη σε οποιεσδήποτε κατ' ισχυρισμόν μη νόμιμες ενέργειες και χωρίς να αναγνωρίζουν ευθύνη, εν τούτοις εξέδωσαν ανακοίνωση και μετακίνησαν το όχημα ιδιοκτησίας του Κοινοτικού Συμβουλίου. Η ανακοίνωση έχει επισυναφθεί ως Τεκμήριο ΙΒ στην ένορκη δήλωση του εναγόμενου
- Αναφέρεται στο γεγονός της έκδοσης προσωρινού διατάγματος ως εξής: «Όπως είναι γνωστό η εταιρεία ΒΙΟΧΡΩΜ προχώρησε σε αγωγές στο Δικαστήριο εναντίον του Κοινοτικού Συμβουλίου, μελών του και κατοίκων και πρόσφατα πέτυχε την έκδοση προσωρινού Διατάγματος. Το Κοινοτικό Συμβούλιο, μετά την επίδοση σε αυτό του Προσωρινού Διατάγματος που εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ανακοινώνει ότι μέχρι την εκδίκαση της ένστασης εναντίον του Διατάγματος, την οποία θα καταχωρίσει άμεσα [sic] μέσω των δικηγόρων του, είναι υποχρεωμένο να συμμορφωθεί με το Διάταγμα. Σημειώνεται ότι τυχόν μη συμμόρφωση με το Διάταγμα δίνει το δικαίωμα στους Ενάγοντες να καταχωρίσουν αίτηση φυλάκισης προσωπικά εναντίον των μελών του συμβουλίου και των εναγομένων κατοίκων και κατάσχεση της περιουσίας τους, αποτελέσματα τα οποία το Κοινοτικό Συμβούλιο κρίνει ότι σε αυτό το στάδιο πρέπει να αποφευχθούν.» Νομική πτυχή Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν διαγιγνώσκει την ουσία της αγωγής και αποφεύγει να καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα σε σχέση με το πραγματικό ή νομικό καθεστώς της υπόθεσης. Δεν εξετάζει αμφισβητούμενα γεγονότα πέραν του αναγκαίου για τους περιορισμένους σκοπούς της συγκεκριμένης διαδικασίας. Τα πλαίσια δε της παρούσας διαδικασίας εξαντλούνται στη διαπίστωση κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και η σχετική νομολογία. Εν προκειμένω έχουν προβληθεί 30 λόγοι ένστασης. Η εξέταση όμως θα πρέπει να περιορισθεί στα συγκεκριμένα ως άνω πλαίσια. Έτσι, λ.χ. δεν θεωρώ ότι η παρούσα είναι η κατάλληλη διαδικασία για να εξεταστεί το αίτημα των εναγομένων στην ένσταση τους να απορριφθεί η αίτηση προδικαστικά λόγω εσφαλμένου τίτλου της αγωγής και της αίτησης. Αυτό είναι ένα ζήτημα που θα έπρεπε και μπορεί να τεθεί αναφορικά με την όλη αγωγή με αίτηση επί τούτου και δεν είναι σκόπιμο να αποφασισθεί παρεμπιπτόντως στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Εκείνο που έχει τώρα σημασία είναι κατ' αρχάς το κατά πόσο υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κατά πόσο δηλαδή αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τη δύναμη των δικογράφων. Έκθεση Απαίτησης δεν έχει ακόμα καταχωριστεί και δεν τέθηκε ζήτημα περί τούτου. Συνεπώς, ο σχετικός προβληματισμός θα πρέπει να γίνει με αναφορά στη γενική οπισθογράφηση και την εκδοχή των εναγόντων όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Υπό αυτή την έννοια αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση για παράνομη επέμβαση και άλλα αστικά αδικήματα. Το ερώτημα όμως είναι εναντίον ποίων αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση, αλλά και σε σχέση με ποιους στοιχειοθετείται ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας επί της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε. Είναι μια από τις θέσεις των εναγομένων ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί των αιτητών είναι γενικοί και δεν προχωρούν σε απόδοση εις έναν έκαστον εκ των καθ' ων η αίτηση συγκεκριμένων ενεργειών. Σημειώνουν σχετικά οι εναγόμενοι μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου ότι έχουν εναχθεί αυτοί, πέντε μέλη, ενώ άλλα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου δεν έχουν εναχθεί, χωρίς να δίδεται εξήγηση. Για τον εναγόμενο 8 προβλήθηκε η θέση πως δεν αρκεί ο ισχυρισμός ότι ήταν «εκπρόσωπος τύπου» μιας ανύπαρκτης οργάνωσης. Ως προς αυτό το ζήτημα, η απάντηση των εναγόντων είναι πως η ανάμειξη των καθ' ων η αίτηση φαίνεται από την έκδοση και διακίνηση της ανακοίνωσης (Τεκμήριο 10) και από δηλώσεις που προέβαιναν σχεδόν καθημερινά στα ΜΜΕ. Η ανάμειξη του συμβουλίου ειδικότερα προκύπτει από το γεγονός ότι τοποθετήθηκαν δύο οχήματα του προς αποκλεισμό του εργοστασίου. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η ανάμειξη του Κοινοτικού Συμβουλίου, πάντα στο βαθμό που τώρα απαιτείται, δηλαδή με κριτήριο το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, στοιχειοθετείται μέσα από συνδυασμό δεδομένων και ειδικότερα από την ανακοίνωση (Τεκμήριο 10) η οποία αναφέρεται σαφώς σε επ' αόριστον αποκλεισμό, αλλά και από την μετέπειτα στάση του Συμβουλίου περί της υποχρέωσης του για συμμόρφωση με το Διάταγμα (Τεκμήριο ΙΒ στην ένσταση). Δεν ήταν η θέση του Συμβουλίου πως δεν είχε ανάμειξη και ότι, συνεπώς, το Διάταγμα δεν το αφορούσε. Περιπλέον στα ίδια πλαίσια και σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ομολογούμενες ενέργειες του εναγόμενου 2 είτε σε σχέση με την αφαίρεση των αλυσίδων, είτε σε σχέση με τη μετακίνηση του οχήματος. Δεν είναι τώρα που θα κριθεί εάν οι ενέργειες αυτές έχουν την έννοια που ο ίδιος αποδίδει, εφόσον τώρα αρκεί η εκ πρώτης όψεως θεώρηση των πραγμάτων, η οποία μπορεί να συνάδει με καθοριστικό και ενεργό ρόλο του Κοινοτικού Συμβουλίου και ειδικότερα του προέδρου του. Ο εναγόμενος 8 δεν αρνήθηκε την εμπλοκή του στην «Επιτροπή Αγώνα» η οποία κυκλοφόρησε την ανακοίνωση Τεκμήριο
- Ο σημαντικός του ρόλος στην επιτροπή αυτή αναδεικνύεται από το γεγονός ότι παρέστη στην υπουργική σύσκεψη ως εκπρόσωπος μαζί με τον προαναφερθέντα κ. Μίτα της «Επιτροπής Αγώνα». Δεν έχει σημασία ότι η επιτροπή αυτή στερείται νομικής υπόστασης. Σημασία έχει ο φανερός ουσιαστικός ρόλος και η διασύνδεση του κ. Φιλαρέτου με την ομάδα αυτή των κατοίκων και η δεδηλωμένη πρόθεση τους για επ' αόριστον αποκλεισμό του εργοστασίου. Πάντοτε στα πλαίσια της περιορισμένης αξιολόγησης που είναι τώρα θεμιτή, δεν φαίνεται στέρεος ο ισχυρισμός του εναγόμενου 8 ότι το «σύνθημα» για επ' αόριστον αποκλεισμό - που δεν ήταν «σύνθημα» αλλά διακηρυγμένος στόχος αγώνα - το «εισέπραττε», όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, «ως τη βούληση των κατοίκων να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους μέχρι τη μεταφορά των δύο εργοστασίων εκτός οικιστικής περιοχής». Ο εναγόμενος 8 εμφανίζεται ως εκπρόσωπος μιας οργανωμένης ομάδας ατόμων, η οποία έχοντας τέτοιο διακηρυγμένο στόχο, καλεί όλους τους κατοίκους σε περαιτέρω κλιμάκωση των δυναμικών μέτρων με στόχο την απομάκρυνση του εργοστασίου. Ακολούθησαν τα δυναμικά μέτρα που περιγράφηκαν τα οποία κατ' ουσία ούτε αυτός αρνείται, πλην όμως προβάλλει τη θέση, αφενός ότι δεν εμποδίστηκε η λειτουργία του εργοστασίου και αφετέρου ότι ο ίδιος προσωπικά δεν αναμείχθηκε στην τοποθέτηση αλυσίδων, στη δημιουργία αναχώματος και στην τοποθέτηση οχημάτων στις εισόδους. (παρ. 13 Ένορκης Δήλωσης εναγόμενου 8). Όμως, η εκτίμηση των δεδομένων σ' αυτό το στάδιο στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως εικόνα αποκλεισμού του εργοστασίου και ανάμειξης του εναγόμενου 8, όπως και του εναγόμενου 2 ανωτέρω, σε όλες εκείνες τις ενέργειες που έγιναν προς υλοποίηση, ακριβώς, της διακηρυγμένης πρόθεσης της «Επιτροπής Αγώνα» για αποκλεισμό του εργοστασίου. Ως προς τα μέλη όμως του Κοινοτικού Συμβουλίου, στην απουσία όντως συγκεκριμένων αναφορών, η απόδοση έστω και στο βαθμό που τώρα απαιτείται, ανάμειξης θα συνιστούσε ένα είδος αναγνώρισης συλλογικής ευθύνης. Σε σχέση με αυτή την πτυχή, σημασία έχει και το στοιχείο που υπέδειξε ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόμενων ότι εγκαλούνται πέντε από τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου και όχι άλλοι. Αυτή η διάκριση θα ήταν βάσιμη εάν υποστηριζόταν από συγκεκριμένες αναφορές για αυτούς τους πέντε. Είναι χαρακτηριστικός, αντίθετα, ο τρόπος με τον οποίο προσδιορίζονται τα υποκείμενα των αναφερομένων ενεργειών, ήτοι ως «οι καθ' ων η αίτηση και/ή αντιπρόσωποι τους και/ή πρόσωπα τα οποία ενεργούν κατόπιν οδηγιών τους». Μια ένορκη δήλωση όμως, δεν μπορεί να περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς ως προς τα γεγονότα (Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου ν. «ARAMBELLA»
(2002)1 ΑΑΔ 1033.) Κατά τ' άλλα όμως, στοιχειοθετείται για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η εμπλοκή, πάντα στον περιορισμένο βαθμό που τώρα απαιτείται, τόσο του Κοινοτικού Συμβουλίου, όσο και του προέδρου του, αλλά και του εναγόμενου
- Οι εναγόμενοι αμφισβητούν και τους ισχυρισμούς των εναγόντων περί πρόκλησης ζημίας. Δεν χωρεί συζήτηση ότι ο αποκλεισμός του εργοστασίου με τρόπο που να καθιστά αδύνατη τη λειτουργία του δεν μπορεί παρά να προκαλέσει ανεπανόρθωτη οικονομική ζημία. Άλλωστε, ο χρηματικός παράγοντας ή η υλική ζημία δεν είναι τα μόνα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη, εφόσον η έννοια της αδυναμίας να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο τελικό στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια. Έχοντας υπόψη το σύνολο των σχετικών αναφορών εκ μέρους των εναγόντων κρίνω ότι στοιχειοθετείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Επιπρόσθετα όμως, θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα. Ειδικότερα, θα πρέπει να σταθμιστεί ο κίνδυνος αδικίας που θα προκύψει για τους διαδίκους αντιστοίχως, εάν φανεί ότι η ενδιάμεση απόφαση είναι εσφαλμένη είτε προς τη μια είτε προς την άλλη κατεύθυνση. Θα πρέπει δε, να ακολουθηθεί εκείνη η πορεία η οποία φαίνεται να έχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 152, Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 AAΔ 788 και ΝWL Ltd v. Woods [1979] 3 All E.R. 614, 625 (H.L). Σε αυτά τα πλαίσια υπεισέρχεται και ο παράγοντας της διατήρησης του status quo ante που αποτελεί και τη συνήθη έννοια του ενδιαμέσου διατάγματος σε αντιδιαστολή προς την προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας. (Κοσμά ν. Χατζηκυπρή
(2000)1 ΑΑΔ 169). Εν προκειμένω το εργοστάσιο κατά τον κρίσιμο χρόνο τελούσε σε λειτουργία έχοντας Άδεια Εκπομπής Αερίων και Αποβλήτων. Στην ένορκη του δήλωση ο κ. Γιαννάκης Γεωργίου αναφέρει ότι διαφωνούν με την έκδοση της άδειας αυτής και ότι γενικώς το εργοστάσιο λειτουργεί παράνομα. Η νομιμότητα όμως της λειτουργίας είναι ζήτημα που εμπίπτει στη δικαιοδοσία των αρμοδίων αρχών. Εφόσον οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν στο εργοστάσιο να λειτουργεί, οι ενάγοντες έχουν δικαίωμα να ζητήσουν προστασία του status quo όταν αυτό απειλείται από ενέργειες οι οποίες εκφεύγουν του νομίμου και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος για συνάθροιση και διαμαρτυρία. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου ότι δεν δέχεται να τους αφαιρεθεί το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Αναφέρει επίσης ο κ. Φιλαρέτου ότι τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι κάτοικοι της κοινότητας συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις απαιτώντας να τους κατοχυρωθεί το δικαίωμα να κατοικούν σε υγιές περιβάλλον χωρίς επιβάρυνση από ρύπους και απόβλητα στον αέρα και τη γη. Δεν είναι όμως αυτές οι αξίες που διακυβεύονται με το διάταγμα. Το διάταγμα προστατεύει το status quo όπως έχει δημιουργηθεί μέσα σε ένα πλαίσιο που εμπίπτει στη δικαιοδοσία των αρμοδίων αρχών. Εάν το διάταγμα συνεχίσει, δεν θα προκληθεί αδικία στους εναγόμενους σε σχέση με νόμιμα και συνταγματικά τους δικαιώματα. Θα μπορούν να συνεχίσουν τον αγώνα τους με κάθε νόμιμο μέσο. Εάν όμως από την άλλη αρθεί το διάταγμα, τότε θα υπάρχει ο κίνδυνος ανεμπόδιστης εκ νέου προσπάθειας για αποκλεισμό του εργοστασίου, όπως ήταν ο διακηρυγμένος στόχος τόσο του Κοινοτικού Συμβουλίου όσο και της «Επιτροπής Αγώνα». Μέσα από τη στάθμιση αυτών των παραγόντων θεωρώ πως η συνέχιση του διατάγματος είναι δίκαιη και εύλογη πορεία. Τελευταίες έχω αφήσει δύο πτυχές οι οποίες έχουν, στην κατάλληλη περίπτωση, πρωταρχική σημασία. Όχι όμως εν προκειμένω. Η πρώτη, αφορά το κατεπείγον που αποτελεί και δικαιοδοτική προϋπόθεση. Είναι η θέση των εναγομένων πως δεν εκπληρούται αυτή η προϋπόθεση εφόσον η αίτηση καταχωρίστηκε ένα και πλέον μήνα μετά την αγωγή. Η εξέλιξη όμως των γεγονότων όπως τα θέτει η εκδοχή των εναγόντων υποστηρίζει ότι το κατεπείγον ανέκυψε ακριβώς πριν το χρόνο καταχώρισης της αίτησης. Η δεύτερη πτυχή αφορά τη θέση των εναγομένων περί απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους των εναγόντων. Έχω μελετήσει ένα προς ένα τα στοιχεία αυτά. Δεν αφορούν γεγονότα ή ζητήματα που είναι σχετικά με τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Δεν στοιχειοθετείται απόκρυψη. (Α) Τα διατάγματα να παραμείνουν σε ισχύ μέχρι το τέλος της αγωγής ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου έναντι των εναγομένων 1, 2 και 8 υπό τον όρο ότι οι ενάγοντες θα καταχωρίσουν έκθεση απαίτησης εντός 10 ημερών. Έξοδα (κατ' αποκοπήν) υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 8 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα €1500 πλέον ΦΠΑ. (Β) Τα διατάγματα παύουν να ισχύουν και η αίτηση απορρίπτεται σε σχέση με τους εναγόμενους 3, 4, 5, 6 και 7 με έξοδα (κατ' αποκοπήν) υπέρ των εναγομένων 3, 4, 5, 6 και 7 και εναντίον των εναγόντων, €1500 πλέον ΦΠΑ. (Υπ.) .............. Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο