FAMANET HOLDINGS LTD ν. REUTERS TELERATE LLC κ.α., Αρ. Αγωγής: 475/06, 11/4/2014

FAMANET HOLDINGS LTD ν. REUTERS TELERATE LLC κ.α., Αρ. Αγωγής: 475/06, 11/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A153 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 475/06 Μεταξύ FAMANET HOLDINGS LTD, από τη Λευκωσία Ενάγουσας Και

1. REUTERS TELERATE LLC, από την Αμερική
2. REUTERS LIMITED, από την Αγγλία
3. REUTERS GROUP PLC, από την Αγγλία Εναγομένων 11 Απριλίου 2014 Αίτηση για τροποποίηση ημερομηνίας 21/1/2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ. Μυλωνάς Για τους Εναγόμενους 1, 2 και 3: κ. Π. Νεοκλέους ---------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ H αγωγή καταχωρίστηκε στις 16/1/
4. Η Έκθεση Απαίτησης τροποποιήθηκε στις 24/1/
5. Η ακρόαση της υπόθεσης ξεκίνησε στις 16/10/2013 και μέχρι τις 23/1/2014 ακούστηκαν έξι μάρτυρες εκ μέρους της ενάγουσας. Μέχρι σήμερα έχουν ακουστεί δέκα μάρτυρες της ενάγουσας και αναμενόταν να αρχίσουν την παρουσίαση της υπόθεσης τους οι εναγόμενοι στις 5/5/2014 και να συνεχίσουν στις 6/5/
6. Ο χρόνος δόθηκε ενόψει του ότι πρόκειται για μάρτυρες από το εξωτερικό, εξού και ακυρώθηκαν οι πιο κοντινές ημερομηνίες 28 και 29/4 2014 που είχαν οριστεί προηγουμένως. Έτσι είναι κοινή αντίληψη ότι η παλαιά αυτή και ταλαιπωρημένη υπόθεση οδεύει προς το τέλος μέσα από συγκεκριμένο πλέον προγραμματισμό. Στις 21/1/2014, 8 χρόνια μετά την αγωγή, οι ενάγοντες κατεχώρισαν αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης η οποία ακούστηκε τελικά μόλις στις 9/4/2014 έχοντας στο ενδιάμεσο βασικά παραπέσει. Η ενάγουσα ζητά να αντικαταστήσει και/ή τροποποιήσει αριθμό παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου της ενάγουσας. Προβάλλεται εκεί ο ισχυρισμός ότι «μετά από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και μετά από ενδελεχή μελέτη των δικογράφων» παρατηρήθηκε ότι «υπήρχε μια λανθασμένη και/ή ασαφής διατύπωση των ισχυρισμών της ενάγουσας στην Έκθεση Απαιτήσεως με αποτέλεσμα αυτοί να μην διατυπώνουν ξεκάθαρα τη θέση της ενάγουσας σε συνάρτηση με τη μέχρι σήμερα μαρτυρία». Εάν επιτραπεί η τροποποίηση, θα διευκολυνθούν οι εναγόμενοι ώστε να γνωρίζουν ξεκάθαρα τις θέσεις της ενάγουσας και να προετοιμάσουν πιο εύκολα την υπεράσπιση τους. Η τροποποίηση είναι ουσιώδης και αναγκαία και δεν προσθέτει οποιαδήποτε νέα γεγονότα και/ή βάση αγωγής, αλλά μόνο αποσαφηνίζει επαρκώς τους ισχυρισμούς της ενάγουσας ώστε οι δικογραφικές θέσεις να συμβαδίζουν με τη μέχρι σήμερα προσκομισθείσα μαρτυρία. Είναι τέλος η θέση της ενάγουσας πως με την τροποποίηση που γίνεται καλόπιστα δεν θα επηρεαστούν δυσμενώς οι εναγόμενοι, αλλά θα εξυπηρετηθεί η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους εναντίον της αίτησης. Αμφότεροι οι δικηγόροι παρέπεμψαν στις γνωστές και παγιωμένες αρχές που διέπουν το θέμα τις οποίες επεχείρησαν να συνδέσουν με τις περιστάσεις της υπό κρίσης περίπτωσης. Δεν αμφισβητείται η ευρύτατη ευχέρεια που έχει το δικαστήριο να επιτρέψει τροποποίηση στην κατάλληλη περίπτωση, εκτιμώντας τα πράγματα από φιλελεύθερη σκοπιά, αλλά πάντοτε με γνώμονα τα περιστατικά της συγκεκριμένης περίπτωσης. Κυρίαρχο στοιχείο είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης και η ανάγκη για προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Αντίθετα, δεν είναι κατ' αρχάς κυρίαρχος παράγοντας η αμέλεια του διαδίκου που επιδιώκει την τροποποίηση, ούτε το καθυστερημένο της αίτησης. Περιορισμός τίθεται εάν διαπιστώνεται ο κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας στον αντίδικο, ήτοι ζημίας που δεν μπορεί να αντισταθμιστεί με την καταβολή εξόδων. Από την άλλη, η μεγάλη καθυστέρηση μπορεί υπό τις περιστάσεις να προκαλεί ή να καθιστά ορατό τον κίνδυνο πρόκλησης δυσμενούς επηρεασμού των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Έτσι στην υπόθεση Khan κ.ά v. Δημοκρατία του Πακιστάν κ.ά. Πολιτική Έφεση αρ. 295/2010 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: Έχουμε τη γνώμη πως η μεγάλη καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση, η φύση και η έκταση των τροποποιήσεων που ζητούνται και που ουσιαστικά συνεπάγονται επαναπροσδιορισμό των επίδικων ζητημάτων, η εκκρεμοδικία της υπόθεσης η οποία υφίσταται περισσότερο από μια δεκαετία, ο ορατός κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης, ο δυσμενής επηρεασμός δικαιωμάτων των εφεσιβλήτων συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου παραβίασης του άρθρου 30.2 του Συντάγματος λόγω της πρόσθετης καθυστέρησης που θα υπάρξει και της ανάγκης κλήτευσης και επανακλήτευσης μαρτύρων, αποφαινόμαστε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και δεν έδωσε άδεια για τροποποίηση.» Ενώ η τροποποίηση επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, τόσο αυξάνεται το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο διάδικος που ζητά την τροποποίηση. Το δικαστήριο δε, είναι με φειδώ που θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ μιας τροποποίησης μετά την έναρξη της δίκης, έστω και αν αυτό το δεδομένο δεν δημιουργεί από μόνο του ανυπέρβλητο εμπόδιο. Δεν πρέπει να παραβλέπεται η συνταγματική επιταγή για εκδίκαση ενός ευλόγου χρόνου που επενεργεί τόσο για προστασία των διαδίκων, όσο και για διασφάλιση των σκοπών της δικαιοσύνης (Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.