← Κύπρος

PETR KUTIS κ.α. ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αγωγή Αρ. 2944/13, 30/4/2014

PETR KUTIS κ.α. ν. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD κ.α., Αγωγή Αρ. 2944/13, 30/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A187 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ Αγωγή Αρ. 2944/13 Μεταξύ:

  1. PETR KUTIS, 15a Tvardovskogo St., Apt.60, Balashiha, Moscow Oblast, Russian Federation
  2. KYKI MANAGEMENT S.A. Lotus Corporate Services Ltd. 3A Little Denmark Complex, 147 Main Street, Road Town, Tortola VG 1110, British Virgin Islands Ενάγοντες Και
  3. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD
  4. ΑΝΤΡΗ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ, υπό την ιδιότητα της ως Ειδική Διαχειρίστρια της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd
  5. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, δια του Γενικού Εισαγγελέα και του Υπουργού Οικονομικών
  6. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ, και υπό την ιδιότητα της ως Αρχής Εξυγίανσης της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και/ή της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Εναγομένων ----------------------------------------------- Αίτηση Εναγομένων 1 και 2 ημερομηνίας 31.5.2013 για Παραμερισμό της Απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.13 30 Απριλίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: κα Τζούτ Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Μακρή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 14.5.13 και στη βάση μονομερούς αίτησης, ημερομηνίας 13.5.13, οι Ενάγοντες ( στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση) πέτυχαν μονομερώς την έκδοση των ακόλουθων Προσωρινών Διαταγμάτων: Διάταγμα το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει τους Εναγομένους/Καθ' ου Αίτηση 1, 2 και 3 και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους και/ή εντολοδόχους τους από του να μειώσουν και/ή εξαλείψουν και/ή μηδενίσουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο επέμβουν επί της κατάθεσης και/ή πιστωτικού υπολοίπου του τραπεζικού λογαριασμού με αριθμό 158-32-022325 και/ή οποιουδήποτε μέρους αυτού που η Ενάγουσα/Αιτήτρια 2 διατηρούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο στην Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση 1 και συγκεκριμένα κατά την 26.03.2013 ώρα 22:00 δυνάμει της απόφασης/διατάγματος που εξεδόθη στις 29.03.2013 από τον Διοικητή της Εναγομένης/Καθ' ης η Αίτηση 4 υπό τον τίτλο «Ο Περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013» (Κ.Δ.Π. 104/2013) μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στην παρούσα Αγωγή ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διάταγμα το οποίο αναστέλλει την εφαρμογή της απόφασης/διατάγματος του Διοικητή της Εναγομένης/Καθ' ης η Αίτηση 4 που εξεδόθη στις 29.03.2013 υπό τον τίτλο «Ο Περί της Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Διάταγμα του 2013» (Κ.Δ.Π. 104/2013) δια της οποίας διατάχθηκε και/ή αποφασίστηκε η μείωση και/ή η εξάλειψη και/ή ο μηδενισμός και/ή με οποιονδήποτε τρόπο επέμβαση επί της κατάθεσης και/ή του γραμματίου και/ή πιστωτικού υπολοίπου του τραπεζικού λογαριασμού με αριθμό 158-32-022325 που η Ενάγουσα/Αιτήτρια 2 διατηρούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο στην Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση 1 και συγκεκριμένα κατά την 26.03.2013 ώρα 22:00 χωρίς να προηγηθεί ο καθορισμός και/ή η απόδοση νόμιμης και/ή δίκαιης και/ή εύλογης αποζημίωσης στην Ενάγουσα/Αιτήτρια 2 από αρμόδιο Δικαστήριο, μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στην παρούσα αγωγή ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Τα πιο πάνω Προσωρινά Διατάγματα ορίστηκαν από το Δικαστήριο επιστρεπτέα στις 20.5.13, στις 8.30 π.μ. Κατ' εκείνη την ημερομηνία, το Δικαστήριο αφού έδωσε χρόνο μέχρι και τις 9.40 π.μ. για τυχόν παρουσία εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 (στο εξής οι Αιτητές), κατέστησε τα Προσωρινά Διατάγματα εναντίον τους απόλυτα, εφόσον δεν υπήρξε καμία εμφάνιση γι' αυτούς. Στις 31.5.13, οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία αιτούνται την ακύρωση και/ή παραμερισμό της Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.5.13 με την οποία τα Ενδιάμεσα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν μονομερώς στις 14.5.13, έγιναν απόλυτα και/ή οριστικά εναντίον τους. Η αίτηση - η οποία βασίζεται στη Δ.17 Θ.10, Δ.48 Θ.1,2,3,4,6,7,8

(4)και 9, Δ.51 Θ.3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στα άρθρα 29
(1)(γ) και (δ) και 32
(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο άρθρο 30
(2)
(3)του Συντάγματος, στις Αρχές του Κοινοδικαίου, στους Κανόνες Φυσικής Δικαιοσύνης, στη διακριτική ευχέρεια, συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Εβίτας Ηλιάδου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 31.5.13 - προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Έλενας Πάλμα, πληρεξούσιας αντιπροσώπου τους, ημερομηνίας 25.10.
  1. Η Εβίτα Ηλιάδου αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες τα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 14.5.13 έγιναν απόλυτα και οριστικά εναντίον των Αιτητών στις 20.5.13, περιήλθαν σε γνώση τους και των δικηγόρων τους λίγη μόνο ώρα μετά την οριστικοποίηση των Διαταγμάτων εναντίον τους. Ισχυρίζεται ότι το γενικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και τα ενδιάμεσα Προσωρινά Διατάγματα μαζί με την μονομερή αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 16.5.13, ημέρα Πέμπτη. Την επόμενη ημέρα, Παρασκευή 17.5.13, οι Αιτητές εκ παραδρομής έστειλαν τα εν λόγω έγγραφα εσώκλειστα σε φάκελο, στο δικηγορικό τους γραφείο στη Λευκωσία. Ο υπάλληλος τους στο δικηγορικό γραφείο στη Λευκωσία, όταν παρέλαβε το φάκελο, και βλέποντας ότι απευθυνόταν ονομαστικά σε Δικηγόρο του γραφείου τους στη Λεμεσό, τοποθέτησε το φάκελο στα έγγραφα που προορίζονταν για να αποσταλούν στη Λεμεσό. Ο φάκελος έφτασε στο γραφείο της Λεμεσού τη Δευτέρα 20.5.13, γύρω στις 9.30 π.μ. Όταν ανοίχθηκε από το Δικηγόρο στον οποίο προοριζόταν και διαπίστωσε ότι το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 14.5.13 ήταν ορισμένο επιστρεπτέο την ίδια ημέρα (20.5.13), αμέσως επικοινώνησε τηλεφωνικώς με το Δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση για να την ενημερώσει ότι θα εκπροσωπούσαν και επρόκειτο να εμφανιστούν εκ μέρους των Αιτητών. Ο αντίδικος δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση τον πληροφόρησε ότι τα εν λόγω Διατάγματα μόλις είχαν καταστεί απόλυτα εναντίον των Αιτητών. Ισχυρίζεται ότι η μη εμφάνιση των Αιτητών στο Δικαστήριο στις 20.5.13 δεν οφείλεται σε έλλειψη σεβασμού και αδιαφορία προς το Δικαστήριο και τους δικαστικούς θεσμούς, ούτε ήταν εσκεμμένη, σκόπιμη ή κακόβουλη. Οφείλεται στην ατυχή αποστολή του φακέλου που περιείχε τα σχετικά έγγραφα, στη Λευκωσία αντί στη Λεμεσό όπου βρίσκονται οι δικηγόροι που χειρίζονται και άλλες παρόμοιες υποθέσεις εκ μέρους των Αιτητών. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές, δεν γνώριζαν ότι στις 20.5.13 τα Προσωρινά Διατάγματα ήταν ορισμένα επιστρεπτέα. Προφανώς όταν τους επιδόθηκαν τα έγγραφα, δεν αντιλήφθηκαν ή δεν αξιολόγησαν ή διέλαθε της προσοχής τους η ανάγκη εμφάνισης τους στο Δικαστήριο στις 20.5.
  2. Υπό τις περιστάσεις, καμία ασύγγνωστη αμέλεια ή ασέβεια επέδειξαν οι Αιτητές για να επηρεαστούν δυσμενώς και να στερηθούν δια παντός το δικαίωμα ακρόασης τους στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος ημερ. 13.5.
  3. Στην ατυχή μη εμφάνιση των Αιτητών συνέτεινε και το γεγονός ότι μεσολαβούσε Σαββατοκύριακο από την επίδοση στις 16.5.13 ημέρα Πέμπτη, μέχρι και τη Δευτέρα 20.5.13 που ήταν ορισμένο επιστρεπτέο το Διάταγμα. Προέβαλε περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι οι Αιτητές έχουν εκ πρώτης όψεως εύλογη ή συζητήσιμη ένσταση στην αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων και παρέθεσε προς τούτο εικοσιένα λόγους ένστασης. Εισηγήθηκε ότι οι Αιτητές, με βάση τους εν λόγω λόγους ένστασης, έχουν καλή ένσταση στην έκδοση και οριστικοποίηση των Προσωρινών Διαταγμάτων ως και εύλογη αιτία για την απουσία τους από το Δικαστήριο στις 20.5.
  4. Οι Αιτητές, αμέσως μόλις έλαβαν γνώση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.13 με την οποία οριστικοποιήθηκαν εναντίον τους τα Προσωρινά Διατάγματα, έλαβαν μέτρα για ακύρωση της και αποτάθηκαν στο Δικαστήριο με την παρούσα αίτηση. Πρόσθεσε ότι η επίδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων και της μονομερούς αίτησης ημερ. 13.5.13, ήταν κακή και αντικανονική εφόσον δεν έγινε με βάση τον προβλεπόμενο από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας χρόνο των τεσσάρων ημερών πριν τις 20.5.13, ούτε και φαίνεται να διατάχθηκε σύντμηση του χρόνου επίδοσης βάση της Δ.51 Θ.
  5. Είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραμεριστεί η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.13 και να επιτρέψει στους Αιτητές να ακουστούν σ' ότι αφορά α Προσωρινά Διατάγματα. Με την ένσταση τους οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν δεκατέσσερις λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής εννέα:
  6. Η αίτηση και ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι παράτυπη, αντικανονική, καταχρηστική και εδράζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
  7. Η απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε νομότυπα, και η επίδοση της αίτησης για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος έγινε νομότυπα.
  8. Η συμπεριφορά των Αιτητών ισοδυναμεί με καταφρόνηση του Δικαστηρίου.
  9. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και στοχεύει στην καθυστέρηση εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης.
  10. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση είναι ψευδή και ανυπόστατα και έχουν σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο.
  11. Δεν προβάλλεται ικανοποιητική και αληθής αιτιολογία και/ή σοβαρός και εύλογος λόγος για την παράλειψη των Αιτητών να εμφανιστούν στο Δικαστήριο.
  12. Το Δικαστήριο κωλύεται να ενεργήσει καθ' υπέρβαση εξουσίας αφού δεν μπορεί να ακυρώσει απαγορευτικό Διάταγμα που εκδόθηκε από το ίδιο εκτός αν οι Αιτητές ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι έσφαλλε νομικά και/ή παραπλανήθηκε ως προς τα γεγονότα με την έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων.
  13. Δε συντρέχουν οι εξαιρετικές περιστάσεις για τον παραμερισμό του Διατάγματος και οι Αιτητές δεν παρουσίασαν ικανοποιητική μαρτυρία ότι έχουν καλή υπεράσπιση και/ή συζητήσιμη και/ή εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση.
  14. Εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν τεράστιες και/ή ανεπανόρθωτες ζημιές. Η Έλενα Πάλμα αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και τα Προσωρινά Διατάγματα, επιδόθηκαν σε όλους τους Εναγομένους στις 16.5.13 δηλαδή δύο μέρες μετά την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων και τέσσερις μέρες πριν την ημερομηνία που ορίστηκαν επιστρεπτέα δηλαδή 20.5.13, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί της ενόρκως δηλούσας για τους Αιτητές είναι ψευδείς, αναληθείς και εκ των υστέρων κατασκευάσματα, με σκοπό να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Ειδικότερα: - Ο ισχυρισμός ότι οι Αιτητές απέστειλαν εκ παραδρομής τα έγγραφα που τους επιδόθηκαν στις 16.5.13 στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων τους στη Λευκωσία αντί στην Λεμεσό, δεν αιτιολογεί ούτε θεραπεύει τη παράλειψη τους να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Πρόκειται για ανυπόστατη και αναληθή δικαιολογία εφόσον επιδόθηκαν δεκάδες Γενικά Οπισθογραφημένα Κλητήρια Εντάλματα, Μονομερείς Αιτήσεις και αρκετά Προσωρινά Διατάγματα σχετικά με τα κουρέματα. - Οι Καθ' ων η Αίτηση κανένα σφάλμα έκαναν, ούτε και αποστέρησαν οποιοδήποτε δικαίωμα των Αιτητών εφόσον δύο μέρες μετά την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων στις 16.5.13, αυτά επιδόθηκαν σε όλους τους Εναγομένους. - Η εσωτερική οργάνωση και τα ισχυριζόμενα σφάλματα και παραβλέψεις των δικηγόρων των Αιτητών δεν αποτελούν δικαιολογία για ακύρωση των απόλυτων Προσωρινών Διαταγμάτων. - Στις 20.5.13 στις 8.40 π.μ. σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 1) η κα Μ. Χούρη εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους των Αιτητών. Στις 9.15 π.μ. και μέχρι τις 9.40 π.μ. που επιλήφθηκε ξανά το Δικαστήριο των Προσωρινών Διαταγμάτων δεν υπήρξε καμία εμφάνιση για τους Αιτητές. Εφόσον υπήρξε δικηγόρος κατ' αρχήν, εκ μέρους των Αιτητών, όφειλε να εμφανιστεί και μεταγενέστερα κάποιος δικηγόρος για να ζητήσει χρόνο για ένσταση, πράγμα που δεν έγινε. Η μη εμφάνιση των Αιτητών δεν ήταν ατυχής, αλλά ισοδυναμεί με έλλειψη σεβασμού και αδιαφορία προς το Δικαστήριο, δηλώνοντας έτσι την αποδοχή τους στην οριστικοποίηση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Οι Αιτητές αδιαφόρησαν εντελώς για το περιεχόμενο των εγγράφων που τους επιδόθηκαν και έσπευσαν να τα στείλουν στους δικηγόρους τους χωρίς να τα διαβάσουν. Αλλιώς θα γνώριζαν την ημερομηνία 20.5.13 και θα ενημέρωναν αμέσως τους δικηγόρους τους. Αυτό αποδεικνύει ασέβεια εκ μέρους τους προς τις δικαστικές διαδικασίες, το Δικαστήριο και τα Προσωρινά Διατάγματα. Αναφέρει επίσης ότι οι λόγοι ένστασης που οι Αιτητές προβάλλουν στην ένορκη τους δήλωση είναι εκτός αντικειμένου της παρούσας αίτησης και μπορούν να προβληθούν μόνο στα πλαίσια της αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα ημερ. 13.5.13, αφού προηγηθεί ο παραμερισμός της απόφασης ημερ. 20.5.
  15. Αρνείται επίσης ότι οι εν λόγω λόγοι ένστασης καταδεικνύουν εύλογη και συζητήσιμη ένσταση στην αίτηση για έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων, εφόσον δεν συνοδεύονται από ικανοποιητική εξήγηση και/ή μαρτυρία. Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται με την παρούσα αίτηση να ζητούν τον παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.13, το αίτημα τους στερείται νομικής βάσης και δεν υπάρχει σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο στις 20.5.
  16. Στις γραπτές τους αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους υπέρ και εναντίον της αίτησης με αναφορά στη σχετική νομολογία. Η αίτηση για παραμερισμό απόφασης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι η κατάδειξη από τον αιτητή ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση προκειμένου να επανανοίξει η υπόθεση (βλ. I. Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Constructions & Engineering Co.
(1961)C.L.R. 317, Νεάρχου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954, Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Merkis v. Yiannoukas and another
(1994)1 A.A.Δ 736 και Λουκά ν. Cyprus Pipes Industries Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 163). Επιπρόσθετα, ο αιτητής θα πρέπει να καταδείξει στο Δικαστήριο σοβαρό και εύλογο λόγο για την παράλειψη του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, συνεπεία της οποίας λήφθηκε η εναντίον του απόφαση, ως και ότι επεδίωξε το επανάνοιγμα της υπόθεσης με την πρώτη δυνατή ευκαιρία (βλ. Mine & Quarry (ανωτέρω) και Χρυσάνθου κ.ά. ν. Mariala Constructions Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1129). Στην απόφαση Merkis (ανωτέρω) συνοψίζονται οι αρχές που διέπουν το εγειρόμενο θέμα στο πιο κάτω απόσπασμα: «Από το σκεπτικό της Evans v. Bartlam συνεπάγεται ότι:
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιαδήποτε άλλη έγγραφη μαρτυρία συνημμένη στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας.» Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο Εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία είναι δυνατό να θεωρηθεί μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντίδικου. Στο καταληκτικό μέρος της απόφασης Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 941: «Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του Εναγομένου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματος του. Διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και το αποτέλεσμα της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του Εναγόμενου σε σχέση με την εναντίον του αγωγή.» Γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας πρέπει να είναι η ανάγκη εξισορρόπησης αφενός της ανάγκης διασφάλισης του δικαιώματος του κάθε διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του και αφετέρου της ανάγκης για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης και την τελεσιδικία της δικαστικής απόφασης (βλ. Phylactou and Others v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, 210). Στην απόφαση Παπανικολάου ν. Κότσαπα
(2004)1 Α.Α.Δ. 1800 αποφασίστηκε ότι: «Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι' αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους ν. Κ & Τ Andreou Ltd κ.ά Π.Ε. 11120, ημερ. 13.9.02 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204.)» Το πρώτο θέμα που θα πρέπει να αποφασιστεί είναι κατά πόσο οι Αιτητές που έχουν το βάρος απόδειξης, έδειξαν στο Δικαστήριο ότι έχουν εκ πρώτης όψεως εύλογη ή συζητήσιμη ένσταση στην αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Έχει νομολογηθεί ότι η αποκάλυψη μιας καλής υπόθεσης ή συζητήσιμης υπεράσπισης, προϋποθέτει την προσκόμιση κάποιων αποδεικτικών στοιχείων τα οποία εξυπακούεται ότι εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας όπως προβάλλεται μέσα από την ένορκη δήλωση, ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνον αν θα εξυπηρετηθεί ο χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων (βλ. Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, 2124 και Γεώργιος Φρίξου Γεωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείου Κώστα Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1(Β) Α.Α.Δ., 1101 σελ. 1106). Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των αιτητών. Εκεί όπου η προβαλλόμενη υπεράσπιση δεν φέρει τα αναγκαία χαρακτηριστικά και ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Αιτητές προβάλλουν τον ισχυρισμό στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ότι έχουν εκ πρώτης όψεως εύλογη ή συζητήσιμη ένσταση στην αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για έκδοση ενδιάμεσων Συντηρητικών Διαταγμάτων και παραθέτουν ως κυριότερους λόγους ένστασης τους ακόλουθους: «(α) Η αίτηση ημερομηνίας 13.05.2013 είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή δεν στηρίζεται στο ορθό νομικό και/ή πραγματικό υπόβαθρο. (β) Η Ενόρκως Δηλούσα, Έλενα Πάλμα, η οποία προβαίνει στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει τη Μονομερή Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 13.05.2013, ως συνεργάτης στο Δικηγορικό γραφείο του κ. Νίκου Κληρίδη, Δικηγόρου των Εναγόντων, δεν ήταν σε θέση να ορκιστεί την εν λόγω Ένορκη Δήλωση η οποία υποστηρίζει τη Μονομερή Αίτηση των Εναγόντων, δεν γνωρίζει τα γεγονότα τα οποία καταθέτει και δεν κατέθεσε για ποιο λόγο δεν ορκίστηκε οποιοσδήποτε εκ των Εναγόντων. (γ) Κανένα έγγραφο δεν επισυνάφθηκε ως τεκμήριο στην Ένορκη Δήλωση της Έλενας Πάλμα η οποία υποστηρίζει τη Μονομερή Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 13.05.2013 που να αποδεικνύει το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων και συγκεκριμένα την οποιαδήποτε ζημιά υπέστηκαν ως αποτέλεσμα της θέσπισης και εφαρμογής της πράξης και/ή απόφασης των Εναγομένων 3 μέσω των Εναγομένων 4 η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 29.03.2103, Κ.Δ.Π. 104/
  1. (δ) Η αίτηση είναι αντικανονική και αντιβαίνει προς τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας. (ε) Η Αγωγή στα πλαίσια της οποίας το υπό κρίση Ενδιάμεσο Συντηρητικό Διάταγμα κατέστη απόλυτο στις 20.05.2013 στερείται οποιασδήποτε βάσης και/ή ενόψει των όσων παρουσιάζονται στην Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της Μονομερούς Αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 13.05.2013 κανένα αδίκημα δεν στοιχειοθετείται εναντίον των Εναγομένων 1 και 2/Αιτητριών και/ή καμία ζημιά δεν φαίνεται ότι υπέστηκαν οι Ενάγοντες συνεπεία οποιουδήποτε αδικήματος. (στ) Η Αγωγή στα πλαίσια της οποίας το υπό κρίση Ενδιάμεσο Συντηρητικό Διάταγμα κατέστη απόλυτο στις 20.05.2013 είναι πρόωρη και αβάσιμη καθ' ότι προωθεί αξιώσεις μεταξύ άλλων για αποζημιώσεις στην υποθετική βάση ότι η πράξη και/ή απόφαση των Εναγομένων 3 μέσω των Εναγομένων 4 η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 29.03.2013, Κ.Δ.Π. 104/2013, είναι αντισυνταγματική και/ή παραβιάζει συνταγματικά δικαιώματα των Εναγόντων. (ζ) Οι Ενάγοντες στερούνται αγώγιμου δικαιώματος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 καθ' ότι πουθενά στην Ένορκη Δήλωση της Έλενας Πάλμα η οποία υποστηρίζει τη Μονομερή Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 13.05.2013, δεν ανέφεραν τι ζημιά υπέστησαν όπως ούτε ρητά και ξεκάθαρα ανέφεραν αν είχαν καταθετικούς λογαριασμούς και καταθέσεις στην Εναγόμενη 1 καθώς και το υπόλοιπο αυτών των λογαριασμών ή το ύψος των καταθέσεων τους, αν υπήρχαν. (η) Τα Μέτρα Εξυγίανσης τα οποία λήφθηκαν συμπεριλαμβανομένης και της πράξης και/ή απόφασης των Εναγομένων 3 μέσω των Εναγομένων 4 η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 29.03.2013, Κ.Δ.Π. 104/2013, βρίσκονται και βρίσκονταν από τις 29.03.2013 σε πλήρη ισχύ και εφαρμογή. (θ) Η συνταγματικότητα και/ή νομιμότητα πράξη και/ή απόφαση των Εναγομένων 3 μέσω των Εναγομένων 4 η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 29.03.2013, Κ.Δ.Π. 104/2013, εμπίπτει στη σφαίρα του Διοικητικού Δικαίου. Συνεπώς δικαιοδοσία για την εξέταση των θεμάτων αυτών έχει μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο και όχι το Επαρχιακό Δικαστήριο. (ι) Η πράξη και/ή απόφαση των Εναγομένων 3 μέσω των Εναγομένων 4 η οποία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 29.03.2013, Κ.Δ.Π. 104/2013, αποτελεί έγκυρη και σε ισχύ νομοθεσία και συνεπώς παράγει αποτελέσματα. (κ) Εν πάση περιπτώσει, η υπό εκδίκαση Αίτηση δεν αποτελεί την ορθή και/ή νενομισμένη διαδικασία βάσει της οποίας μπορεί να αμφισβητηθεί η συνταγματικότητα ενός νόμου, αφού ρητά προνοείται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ότι το ζήτημα αυτό μπορεί να εγερθεί με την υποβολή νομικού ερωτήματος. (λ) Το Ενδιάμεσο Προσωρινό Διάταγμα το οποίο κατέστη απόλυτο στις 20.05.2013 αντιβαίνει σε ρητές πρόνοιες της Κυπριακής νομοθεσίας και είναι αντίθετο με στοιχειώδεις πρόνοιες της φυσικής δικαιοσύνης και του δημόσιου συμφέροντος. (μ) Οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60δεν πληρούνται και/ή δεν συνυπάρχουν και/ή δεν ικανοποιούνται. Συγκεκριμένα, δεν υπάρχουν και δεν παρουσιάζονται από τους Ενάγοντες αδιάσειστα και κατ' ακρίβεια οποιαδήποτε στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι προκύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ότι οι Ενάγοντες έχουν προοπτικές επιτυχίας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης του υπό κρίση Διατάγματος εφόσον θα είναι δύσκολη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. (ν) Δεν πληρείται το στοιχείο του κατεπείγοντος. (ξ) Οι Ενάγοντες δεν έχουν αποκαλύψει οποιαδήποτε βάση αίτησης και/ή αγωγής και/ή αγώγιμο δικαίωμα. (ο) Οι Ενάγοντες δεν έχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας και/ή καλό αγώγιμο δικαίωμα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. (π) Δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή η Αιτήτρια δεν έχει δείξει και/ή υποδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (ρ) Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφώς υπέρ των Εναγομένων 1 και 2/Αιτητριών και δεν είναι δίκαιη και/ή εύλογη η έκδοση και οριστικοποίηση του Ενδιάμεσου Συντηρητικού Διατάγματος. (σ) Δεν υπάρχει ίχνος αποδεικτικής μαρτυρίας που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς των Εναγόντων, οι οποίοι είναι κατά κύριο λόγο εντελώς αόριστοι και γενικοί. (τ) Δεν έχουν αποδειχθεί και/ή υποδειχθεί ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προϋπόθεση ότι οι Ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά από την μη έκδοση του υπό κρίση Διατάγματος. (υ) Με την έκδοση και οριστικοποίηση του Ενδιάμεσου Προσωρινού Διατάγματος δημιουργείται δυσμενής διάκριση προς τους λοιπούς καταθέτες της Εναγομένης 1 και της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, στους λογαριασμούς των οποίων έχουν επίσης επιβληθεί τα μέτρα εξυγίανσης.» Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι οι Αιτητές έχουν πείσει το Δικαστήριο ότι έχουν καλή υπόθεση και/ή συζητήσιμη ένσταση στην αίτηση για έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Δεν συμφωνώ με την θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ότι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης είναι ασαφείς, γενικοί και αόριστοι. Από μια απλή ανάγνωση των λόγων ένστασης προκύπτει ότι αυτοί εκτίθενται κατά τρόπο συγκεκριμένο και σαφή και εκθέτουν με κάθε λεπτομέρεια όλους τους ισχυρισμούς που οι Αιτητές προτίθενται να προβάλουν, ενιστάμενοι στην έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Διευκρινίζεται ότι η αξιολόγηση των εν λόγων ισχυρισμών των Αιτητών, δεν αποτελεί έργο του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Ό,τι ενδιαφέρει το Δικαστήριο, είναι η αποκάλυψη εκ μέρους των Αιτητών συζητήσιμων λόγων ένστασης στην έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων, για τους οποίους το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έπεισαν το Δικαστήριο ότι υπήρχε πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο στις 20.5.2013 και άφησαν να οριστικοποιηθούν στην απουσία τους τα Προσωρινά Διατάγματα ημερ. 14.5.
  2. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η μη εμφάνιση τους στο Δικαστήριο, οφείλεται στην ατυχή αποστολή του φακέλου που περιείχε τα έγγραφα τα οποία πληροφορούσαν τους δικηγόρους τους για την ημερομηνία που τα Προσωρινά Διατάγματα είχαν οριστεί επιστρεπτέα, στο γραφείο τους στη Λευκωσία αντί στην Λεμεσό όπου βρίσκονται οι δικηγόροι που χειρίζονται τις υποθέσεις των Αιτητών. Οι Αιτητές, όταν τους επιδόθηκαν τα έγγραφα, δεν αντιλήφθηκαν, δεν αξιολόγησαν και διέλαθε της προσοχής τους η ανάγκη εμφάνισης τους στο Δικαστήριο στις 20.5.
  3. Έτσι δεν γνώριζαν για την ύπαρξη και εκκρεμότητα των Προσωρινών Διαταγμάτων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο φάκελος με τα εσώκλειστα έγγραφα να φθάσει στα χέρια του συγκεκριμένου δικηγόρου προς τον οποίο απευθυνόταν, αργοπορημένα την Δευτέρα 20.5.13 αντί την Παρασκευή 17.5.
  4. Ο δικηγόρος των Αιτητών αμέσως μόλις πληροφορήθηκε την ημερομηνία 20.5.13, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον αντίδικο δικηγόρο και τον ενημέρωσε ότι επρόκειτο να εμφανιστεί για τους Αιτητές. Έχω την άποψη ότι οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών καταδεικνύουν σοβαρό και εύλογο λόγο για την παράλειψη τους να εμφανιστούν στο Δικαστήριο στις 20.5.
  5. Κρίνω ότι η αμέλεια που επέδειξαν οι Αιτητές να εξακριβώσουν από το περιεχόμενο των επιδοθέντων εγγράφων, την ημερομηνία που τα Προσωρινά Διατάγματα ήταν επιστρεπτέα, δεν μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την τύχη της παρούσας αίτησης ούτε και μπορεί να εκληφθεί ως αδιαφορία εκ μέρους τους που δυνατό να θεωρηθεί καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Και τούτο λόγω του πολύ μικρού χρονικού διαστήματος που μεσολαβούσε από την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων στις 14.5.13, και την επίδοση τους στους Αιτητές στις 16.5.13, μέχρι τις 20.5.13 που είχαν οριστεί επιστρεπτέα, συνεκτιμώντας ότι μεσολαβούσε το Σαββατοκύριακο της 18 και 19/5/
  6. Δε συμφωνώ με την θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι όσα ισχυρίζονται οι Αιτητές για το λόγο της παράλειψης εμφάνισης τους στο Δικαστήριο στις 20.5.13 είναι ψευδή, αναληθή, ανυπόστατα, και κατασκευάσματα εκ των υστέρων που τείνουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Και τούτο για δύο λόγους: ο πρώτος γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν να αντεξετάσουν την ενόρκως δηλούσα για τους Αιτητές Εβίτα Ηλιάδου επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της σε σχέση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς της και ο δεύτερος γιατί σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.2013 (Τεκμήριο 1 στην αίτηση), η εμφάνιση της κας Χούρη για τους Αιτητές στις 8.40 π.μ., έστω και τυπικά, με κανένα τρόπο διαψεύδει τους Αιτητές, ούτε και καταδεικνύει ότι αυτή είχε λάβει ενημέρωση για τα Προσωρινά Διατάγματα και όφειλε να ζητήσει χρόνο για να ενστεί, ως είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση. Και τούτο γιατί όπως προκύπτει από το εν λόγω πρακτικό η κα Χούρη εμφανίστηκε για τους Αιτητές στις 8.40 π.μ., όταν κατ' εκείνο το χρόνο δεν υπήρχε εμφάνιση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση και επομένως δεν θα μπορούσαν να είχαν δοθεί οδηγίες από το Δικαστήριο για καταχώρηση ένστασης. Στις μεταγενέστερες εμφανίσεις στις 9.15 π.μ., 9.30 π.μ. και 9.40 π.μ. δεν υπήρξε καμία εμφάνιση για τους Αιτητές. Επομένως η εμφάνιση της εν λόγω δικηγόρου μόνο στις 8.40 π.μ. στην απουσία του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, καταδεικνύει ότι αυτή προφανώς είχε εμφανιστεί κατ' αρχήν τυπικά και χωρίς οδηγίες εκ μέρους των δικηγόρων των Αιτητών, εξού και η απουσία της μεταγενέστερα. Είναι δε σημαντικό ότι σε κανένα σημείο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, προβάλλεται ισχυρισμός ότι οι δικηγόροι των Αιτητών είχαν δώσει οδηγίες στην κα Χούρη να εμφανιστεί εκ μέρους τους, οι δε Καθ' ων η Αίτηση, όπως ανέφερα πιο πάνω, παρέλειψαν να αντεξετάσουν σχετικά την ενόρκως δηλούσα Ε. Ηλιάδου. Για όλα τα πιο πάνω ικανοποιούμαι ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που οι Αιτητές παρέλειψαν να εμφανιστούν στο Δικαστήριο στις 20.5.2013 και χωρίς καμία καθυστέρηση και εντός σύντομου και εύλογου χρόνου αποτάθηκαν με την παρούσα αίτηση στις 31.5.13 για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.
  7. Δε συμφωνώ με την εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και θα πρέπει να απορριφθεί διότι δεν εδράζεται στην ορθή νομική βάση αφού δεν συμπεριλαμβάνει την Δ.48 θ.11 η οποία προνοεί για παραμερισμό Διατάγματος με τον ίδιο τρόπο που παραμερίζεται Απόφαση του Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στη Δ.17 θ.10 η οποία διέπει τη δυνατότητα παραμερισμού δικαστικής απόφασης η οποία λήφθηκε στην απουσία του Εναγομένου και η μη συμπερίληψη της Δ.48 θ.11 η οποία παραπέμπει ουσιαστικά στη Δ.17 θ10, δεν μπορεί, κατά την άποψη μου να οδηγήσει από μόνη της σε απόρριψη της αίτησης. Τέλος, δεν συμφωνώ ούτε με την εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση ότι με την παρούσα αίτηση το Δικαστήριο καλείται να ενεργήσει καθ' υπέρβαση εξουσίας αφού δεν μπορεί να ακυρώσει απαγορευτικό Διάταγμα που εκδόθηκε από το ίδιο εκτός αν η πλευρά των Αιτητών ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έσφαλλε νομικά και/ή παραπλανήθηκε ως προς τα γεγονότα με την έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων. Και τούτο γιατί με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές δεν επιδιώκουν την ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων ημερομηνίας 14.5.13 αλλά τον παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.13 με την οποία οριστικοποιήθηκαν τα Προσωρινά Διατάγματα στην απουσία τους. Για όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, εκδίδεται Διάταγμα Παραμερισμού της Απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 20.5.
  8. Σ' ότι αφορά το θέμα των εξόδων, κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο, όπως αυτά, αφού υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης ημερ. 13.5.2013 για έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.