← Κύπρος

Αποστόλας Σεργίου κ.α. ν. Σταυρούλας Μιχαήλ μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Λουκά Κυπριανού, Αρ. Αγωγής: 3241/13, 29/4/2014

Αποστόλας Σεργίου κ.α. ν. Σταυρούλας Μιχαήλ μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Λουκά Κυπριανού, Αρ. Αγωγής: 3241/13, 29/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A183 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3241/13 Μεταξύ:

  1. Αποστόλας Σεργίου
  2. Μαρίας Σεργίου Εναγόντων -και- Σταυρούλας Μιχαήλ μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Λουκά Κυπριανού Εναγομένων Ημερομηνία: 29.4.2014 Αίτηση ημερομηνίας 23.5.2013 Εμφανίσεις: Για τις Ενάγουσες-Αιτήτριες: κα Ν. Χ¨Ιωάννου Για τους Εναγομένους-Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Γ. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή οι ενάγουσες ζητούν τις πιο κάτω θεραπείες: Α. Δήλωση Δικαστηρίου ότι ο διαχωριστικός τοίχος μεταξύ των τεμαχίων 158 και 159 του Φ/Σχ 39/1102V01 στο χωριό Αλάμπρα, της επαρχίας Λευκωσίας του τεμαχίου 158 είναι ιδιοκτησία των εναγουσών και/η ότι είναι επίκοινος. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επέμβαση στο διαχωριστικό τοίχο και κατεδάφιση μέρους αυτού ως και η τοποθέτηση υποστυλωμάτων και άλλων υλικών στο μη κατεδαφισμένο χωρίς άδεια είναι παράνομος και ζημιογόνος. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον εναγόμενο και/ή τους αντιπροσώπους του και/ή υπηρέτες του και/ή υπαλλήλους και/ή τα πρόσωπα εντεταλμένα από αυτόν και/ή αντιπροσώπους του και/ή άλλως πώς να παύσουν να επεμβαίνουν στο πλιθαρένιο διαχωριστικό μεταξύ των Τεμ.158 και 159 του Φ/Σχ 39/1102V01 μέσα στο χωριό Αλάμπρα, της επαρχίας Λευκωσίας και να προβαίνουν σε τοποθέτηση υλικών για στήριξη αυτού άλλων από των ενδεικνυομένων. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου εμποδίζων τον εναγόμενο και/ή τους αντιπροσώπους του και/ή υπηρέτες του και/ή υπαλλήλους και/ή τα πρόσωπα εντεταλμένα από αυτόν και/ή αντιπροσώπους του και/ή άλλως πώς να παύσουν να επεμβαίνουν στο Τεμ. 158, υπ΄ αρ. εγγρ.0/8450 Φ/Σχ 39/1102V01 του χωρίου Αλάμπρα, της επαρχίας Λευκωσίας για να ανοικοδομήσουν θεμέλια και/ή πέδιλα και/ή νέο τοίχο και/ή μέρος οικοδομής μέσα στο Τεμ.159 Φ/Σχ 39/1102V01 του χωριού Αλάμπρα, της επαρχίας Λευκωσίας, ιδιοκτησία των εναγουσών. Ε. Διάταγμα Δικαστηρίου διατάττων τον εναγόμενο και/ή τους αντιπροσώπους του και/ή υπηρέτες του και/ή υπαλλήλους και/ή τα πρόσωπα εντεταλμένα από αυτόν και/ή αντιπροσώπους του και/ή άλλως πώς να επαναφέρουν τον διαχωριστικό τοίχο μεταξύ των Τεμ.158 και 159 του Φ/Σχ 39/1102V01 του χωριού Αλάμπρα στην προτέρα της επέμβασης μορφή ως είχε πρόσφατα αναστηλωθεί με έξοδα των εναγουσών και σύμφωνα με τις οδηγίες της Πολεοδομίας. ΣΤ. Διαζευκτικά, αποζημιώσεις γενικές και ειδικές για κάθε ζημιά και βλάβη την οποία προξένησε και προξενεί ο εναγόμενος και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή υπηρέτες του και/ή υπαλλήλοι και/ή πρόσωπα εντεταλμένα από αυτόν και/ή αντιπρόσωποι του και/ή άλλως πώς με την παράνομη επέμβαση τους στο Τεμ.158 υπ΄ αρ. εγγρ.0/8450 Φ/Σχ39/1102V01 μέσα στο χωριό Αλάμπρα, της επαρχίας Λευκωσίας, ιδιοκτησία της ενάγουσας. Την 23.5.2013 εκδόθησαν διατάγματα εμποδίζων τον εναγόμενο, εκπροσώπους και ή υπαλλήλους αυτού να συνεχίσουν τις οικοδομικές εργασίες στον επίκοινο διαχωριστικό τοίχο που κατεδάφισαν μεταξύ των τεμαχίων 158 και 159, Φ/Σχ 39/1102V01, του χωριού Αλάμπρας, παράγραφοι Α και Β της αιτήσεως και να εισέρχονται εντός του τεμαχίου 158 ιδιοκτησία των εναγουσών, παράγραφος Β της αιτήσεως. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει τη αίτηση υπογράφεται από την ενάγουσα
  3. Συνοψίζω το περιεχόμενο της. Η Σταυρούλλα Μιχαήλ, που εκπροσωπείται στην παρούσα διαδικασία από το Λουκά Κυπριανού και θα αναφέρεται μετά ως «η εναγομένη», είναι ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 159 το οποίο συνορεύει με το τεμάχιο 158, ιδιοκτησία των εναγουσών. Στο τεμάχιο 158 υπάρχει πλινθόκτιστη οικία η οποία έχει κηρυχτεί διατηρητέα. Στην ανατολική πλευρά του τεμαχίου υπάρχει ένας επίκοινος/διαχωριστικός τοίχος που διαχωρίζει τα δύο τεμάχια, ήτοι τα τεμάχια 158 και
  4. Πάνω στον τοίχο στηρίζεται η ανατολική πλευρά της οικίας των εναγουσών, η οποία αποτελείται από ισόγειο και ανώγειο. Το 2008 οι ενάγουσες εξασφάλισαν άδεια οικοδομής για αναπαλαίωση της κατοικίας τους. Τον Ιούνιο του 2011 συμπληρώθηκαν οι εργασίες συντήρησης και αναπαλαίωσης του επίκοινου διαχωριστικού τοίχου, σε όλο το μήκος από την πλευρά του τεμαχίου
  5. Το καλοκαίρι του 2012 άρχισαν οικοδομικές εργασίες στο τεμάχιο
  6. Οι εργασίες περιλαμβάνουν ολική ανακαίνιση της οικίας που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 159 και προσθήκης νέου ορόφου. Η οικία στο τεμάχιο 159 αποτελείτο μόνο από ισόγειο. Στα πλαίσια εκτέλεσης των εργασιών αυτών, οι υπηρέτες της εναγομένης επενέβησαν παράνομα εντός του τεμαχίου 158, έστησαν σκαλωσιές, κατέστρεψαν κάποια κεραμίδια που βρίσκονται στη στέγη ενώ η μπετονιέρα έχει προκαλέσει «αυλακώσεις», στο πλακόστρωτο. Οι επίκοινος/διαχωριστικός τοίχος δεν μπόρεσε να αντέξει το βάρος του πρώτου ορόφου και προκλήθησαν ρωγμές στο εσωτερικό της οικίας των εναγουσών. Πέραν τούτου, «έκλεισαν» το παράθυρο που υπάρχει στην ανατολική πλευρά της οικίας με αποτέλεσμα να μην μπαίνει φως και αέρας στο ανώι. Κατέστρεψαν επίσης μεγάλο μέρος του επίκοινου διαχωριστικού τοίχου. Οι ενάγουσες απέστειλαν επιστολή στον αντιπρόσωπο της εναγομένης με την οποίαν του εζήτησαν να σταματήσει όλες τις εργασίες που επηρέαζαν την οικία των εναγουσών. Η επιστολή, που κατατέθηκε ως τεκμήριο, φέρει ημερομηνία 29.4.
  7. Η εναγομένη παρέλειψε να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της επιστολής και συνέχισε να επεμβαίνει παράνομα στην οικία των εναγουσών. Με τη κατεδάφιση μέρους του επίκοινου/διαχωριστικού τοίχου υπάρχει κίνδυνος να επηρεαστεί στατικά και ο υπόλοιπος τοίχος και να καταρρεύσει η οικία και τα βοηθητικά. Η εναγομένη κατεχώρησε μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της ένσταση στην αίτηση. Είναι η θέση της ότι η αίτηση στηρίζεται σε αναληθείς ισχυρισμούς και ότι οι ενάγουσες έχουν παραπλανήσει το Δικαστήριο «.με ψέματα και με απόκρυψη πραγματικών γεγονότων». Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Λούκα Στυλιανού, πληρεξουσίου αντιπροσώπου της εναγομένης. Ο ομνύοντας αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο διαχωριστικός τοίχος που βρίσκεται στα σύνορα των δύο τεμαχίων, τεμαχίων 158 και 159, δεν είναι επίκοινος αλλά ανήκει αποκλειστικά στη Σταυρούλλα Μιχαήλ, εναγομένη. Η εναγομένη υπέβαλε αίτηση για οριοθέτηση του κτήματος της, έγινε επιτόπια έρευνα και διαπιστώθηκε ότι ο συγκεκριμένος τοίχος ανήκει αποκλειστικά στην εναγομένη. Οι αιτήτριες δεν υπέβαλαν οποιανδήποτε ένσταση κατά τη διαδικασία και ούτε έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα μετά την οριοθέτηση για να την αμφισβητήσουν. Αντίγραφο του πιστοποιητικού εξωτερικής οριοθέτησης ως επίσης και κτηματικό σχέδιο που απεικονίζει τα δύο τεμάχια επισυνάπτονται στην αίτηση ως τεκμήρια. Προς επίρρωση της θέσης του επισυνάπτει τοπογραφικό σχέδιο όπου φαίνεται με σημάδι το οποίο τοποθετήθηκε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ότι ο διαχωριστικός τοίχος εμπίπτει εντός του τεμαχίου
  8. Αναφέρει περαιτέρω ότι όλες οι εργασίες που διεξάγονται στο ακίνητο της εναγομένης, διεξάγονται σύμφωνα με την παραχωρηθείσα από τις αρμόδιες αρχές άδεια οικοδομής και με τα εγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια. Αντίγραφο της άδειας οικοδομής επισυνάπτεται στην ένσταση ως τεκμήριο. Από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έχει αμφισβητηθεί είτε δια της αντεξέτασης του μάρτυρα είτε δια της καταχωρήσεως συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, προκύπτει ότι με βάση την απόφαση του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ο επίδικος τοίχος δεν είναι επίκοινος αλλά ανήκει αποκλειστικά στην εναγομένη. Επισημαίνω όμως ότι η ως άνω απόφαση ήταν μεταγενέστερη της έκδοσης του επιδίκου διατάγματος. Η συνήγορος των αιτητριών κατά την αγόρευση της ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι οι αιτήτριες δεν γνώριζαν ότι είχε γίνει οριοθέτηση του τεμαχίου 159 και «.δεν κλήθηκαν γι΄ αυτό». Επισημαίνει δε ότι ο καθ΄ου η αίτηση δεν έχει προσκομίσει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να δεικνύει το αντίθετο, αλλά ούτε και ζήτησε αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας επί αυτού του σημείου. Η πιο πάνω επισήμανση θα είχε έρεισμα αν οι αιτήτριες προέβαλλαν ενόρκως τον ισχυρισμό ότι δεν εγνώριζαν για τη διαδικασία οριοθέτησης. Οι αιτήτριες όμως, ως αναφέρω και πιο πάνω, δεν κατεχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να αντικρούσουν και ή να απαντήσουν στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένσταση και συγκεκριμένα στον ισχυρισμό της εναγομένης ότι αυτές δεν υπέβαλαν οποιαδήποτε ένσταση σε σχέση με τη διαδικασία οριοθέτησης. Πουθενά δεν αναφέρουν ότι το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν ακολούθησε τη νενομισμένη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 58 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου, (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 σύμφωνα με την οποία οι ενάγουσες θα έπρεπε, ως ενδιαφερόμενα μέρη, να ειδοποιηθούν σχετικά με την οριοθέτηση του τεμαχίου
  9. Ο ισχυρισμός αυτός έχει εγερθεί για πρώτη φορά κατά την αγόρευση και δεν αποτελεί βέβαια αποδεκτή μαρτυρία. Ήταν η θέση της εναγομένης ότι οι ενάγουσες απέκρυψαν από το Δικαστήριο «.τη διαδικασία οριοθέτησης και άλλα ουσιώδη γεγονότα». Η υποχρέωση αποκάλυψης υφίσταται στην περίπτωση που τα γεγονότα ήταν γνωστά. Στην υπό κρίση περίπτωση προκύπτει, με βάση τα στοιχεία που έχει θέσει η ίδια η εναγομένη, ότι η απόφαση του Κτηματολογίου σε σχέση με την οριοθέτηση του τεμαχίου 159 λήφθηκε αρκετούς μήνες μετά την καταχώρηση της αίτησης. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση έχει ημερομηνία 23.5.13, ενώ το πιστοποιητικό εξωτερικής οριοθέτησης φέρει ημερομηνία 29.10.
  10. Στην ένορκη δήλωση δε που επισυνάπτεται στην ένσταση, καμία αναφορά γίνεται πότε οι ενάγουσες έλαβαν γνώση για τη διαδικασία οριοθέτησης και ή πότε έλαβε χώρα η επιτόπια έρευνα για να διαπιστωθεί κατά πόσο οι ενάγουσες κατά το χρόνο σύνταξης της ενόρκου δηλώσεως τους εγνώριζαν ότι εκκρεμούσε διαδικασία οριοθέτησης του τεμαχίου
  11. Ενόψει των πιο πάνω, ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι οι ενάγουσες απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν14/60 στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4 και 9, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ 1, 2, 3, 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το άρθρο 32 του Ν14/60 ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρω απλά ενδεικτικά τις Odysseos v Pieris Estates & Others

(1982)1 C.L.R. 557, Karydas Taxi Co Ltd v Komodikis
(1975)1 C.L.R. 311, Κ.Ο.Τ. v Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 225. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας εξετάζει τρεις βασικές προϋποθέσεις: α. Την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δηλαδή να αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τις έγγραφες προτάσεις. β. Την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας. γ. Την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά, κατά πόσο, δηλαδή, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Το βάρος είναι στους ώμους του αιτητή να δικαιολογήσει τη συνέχιση ενός διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Πέραν τούτου, πρέπει να αποφεύγει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που είναι απόλυτα αναγκαίο (βλ. Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 267, 268 και Bacardi & Co Ltd v Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι υπάρχει διαφωνία ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επιδίκου τοίχου. Οι ενάγουσες-αιτήτριες θεωρούν ότι ο τοίχος είναι «επίκοινος» και έτσι τον περιγράφουν στην αίτηση τους, ενώ η εναγομένη, επικαλούμενη την απόφαση του κτηματολογίου, υποστηρίζει ότι ο συγκεκριμένος τοίχος εμπίπτει στο τεμάχιο 159 και της ανήκει αποκλειστικά. Το άρθρο 58 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Έγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 ρυθμίζει τον τρόπο και τη διαδικασία επίλυσης συνοριακών διαφορών. Με βάση τις πρόνοιες του άρθρου αυτού, όταν προκύπτει διαφορά ως προς τα σύνορα οποιασδήποτε ακίνητης περιουσίας ο Διευθυντής Κτηματολογίου επιλύει, σε πρώτο στάδιο, τη διαφορά αυτή. Κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή άλλης διαδικασίας, αναφορικά με αυτή τη διαφορά εκτός αν έχει επιλυθεί σε πρώτο στάδιο όπως διαλαμβάνει το εδάφιο 1 του άρθρου. Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου υπόκειται σε έφεση συμφώνως του άρθρου 80 του ως άνω Νόμου. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό άρθρο για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας, επί οιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη Δημοκρατία, ασθενείας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούμενο πρόσωπο εμποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ημερών, να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους, όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιμο». Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω καταλήγω ότι η διαφορά των δύο μερών ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επιδίκου τοίχου δεν θα μπορούσε να επιλυθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Σχετική επί του θέματος είναι η πρωτόδικη απόφαση Πολύμνια Λουκά και
  1. Αχιλλέα Γραμματικόπουλου, τα γεγονότα της οποίας προσομοιάζουν με τα γεγονότα της παρούσας[1]. Από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει επίσης ότι όλες οι οικοδομικές εργασίες που διεξήχθησαν στο τεμάχιο 159 έγιναν σύμφωνα με τους όρους της άδειας οικοδομής και τα εγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια. Σχετική είναι η παράγραφος 7 της ένορκης δήλωσης του Λούκα Στυλιανού η οποία δεν έχει αμφισβητηθεί. Προφανώς το γεγονός αυτό, ήτοι η έκδοση άδειας οικοδομής ήταν σε γνώση των δύο αιτητών, αυτός ήταν και ο λόγος που στην επιστολή που απέστειλαν στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται στην αίτηση, αναφέρουν μεταξύ άλλων, ότι έφεραν ένσταση στην απόφαση της αρχής να δώσουν άδεια οικοδομής «.με αυτούς τους τεχνικούς όρους», στην εναγομένη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι υπάρχει πιθανότητα οι ενάγουσες-αιτήτριες να δικαιούνται σε θεραπεία σε σχέση με τις θεραπείες Α, Β, Γ και Ε του κλητηρίου. Ενόψει τούτου, τα διατάγματα, παράγραφοι Α και Β της αίτησης που εκδόθησαν την 23.5.13 και συνδέονται με τις πιο πάνω θεραπείες ακυρώνονται. Σε σχέση με το τρίτο διάταγμα, παράγραφος Γ της αιτήσεως, με το οποίο εμποδίζεται η εναγομένη να εισέρχεται εντός του τεμαχίου 158, ιδιοκτησία των εναγουσών, διαπιστώνω ότι οι ισχυρισμοί των αιτητριών περί παράνομης επέμβασης εντός του τεμαχίου τους δεν έχουν αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά. Ο Λούκας Κυπριανού στην ένορκη δήλωση που κατεχώρησε προς υποστήριξη της ένστασης καμία αναφορά κάνει στο θέμα αυτό είτε άμεσα είτε έμμεσα. Ενόψει τούτου οι ισχυρισμοί των εναγουσών περί παράνομης επέμβασης παραμένουν αναντίλεκτοι. Το διάταγμα, παράγραφος Γ, της αιτήσεως το οποίο αφορά παράνομη επέμβαση εντός του τεμαχίου 158 γίνεται απόλυτο. Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως αφού έλαβα υπόψη ότι τα δύο διατάγματα έχουν ακυρωθεί και το τρίτο έγινε απόλυτο, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επωμισθεί τα έξοδα της. (Υπ.) Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ [1] Αρ. Αγ. 1749/02 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 13.9.
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.