BUHLER US HOLDING INC ν. MENESTYS CO LLC κ.α., Αρ. Αγωγής: 8290/13, 11/4/2014

(1)(β), 29, 30, 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στα άρθρα 2, 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1, 2, 3, 7, 8 και 9, Δ.64, στο άρθρο 29

(2)(ε)(ζ)(η) του Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου 66(ι)/97, το Κοινοδίκαιο, τις αρχές της επιείκειας και/ή στις αρχές που διέπουν την κατά το δίκαιο της επιείκειας αγωγή περί αποκαλύψεως και/ή στις αρχές που διέπουν την κατά το δίκαιο της επιείκειας αγωγή περί αποκαλύψεως και/ή προσαγωγής εγγράφων, στοιχείων και/ή πληροφοριών, τις αρχές που σχετίζονται με τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal και στις Εγγενείς και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και στην Πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη σε αυτήν ένορκο δήλωση ημερ. 23/12/2013». Στο αίτημα οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 2, αφού συμμορφώθηκαν με εκδοθέν μονομερώς διάταγμα παγοποίησης του επίδικου λογαριασμού της Εναγόμενης 1, τον οποίο διατηρούσαν, καταχώρησαν ένσταση στις 06/02/14 και μεταξύ άλλων έθεσαν ως λόγους ένστασης τους εξής: «

1. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας δια έκδοση των Διαταγμάτων υπό τις αριθμήσεις ως αυτά εμφαίνονται επί της αιτήσεως των Εναγόντων/Αιτητών καθότι αυτά αφορούν έκδοση Διαταγμάτων σε σχέση με λογαριασμούς τρίτων προσώπων η συγκατάθεση των οποίων, δεν έχει ληφθεί μέχρι σήμερα.
2. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν προσδιορίζουν καθόλου και/ή τουλάχιστον επαρκείς λόγους για τους οποίους το αιτούμενο Διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί εναντίον των Εναγομένων/Καθ΄ ων η αίτηση
4. Οι Εναγόμενοι/Καθ΄ ων η αίτηση δεσμεύονται από συμβατική σχέση εμπιστοσύνης και/ή τραπεζικό απόρρητο, και η παρούσα αίτηση δεν εμπίπτει μέσα σε οποιαδήποτε από τις εξαιρέσεις του άρθρου 29

(2)του Νόμου 66

(1)/97 (Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου).

1. Το αιτούμενο διάταγμα ουσιαστικά αποτελεί προσπάθεια «ψαρέματος μαρτυρίας» («fishing expedition») από τους Ενάγοντες/Αιτητές, ιδιαίτερα επειδή επεκτείνεται σε όλους τους λογαριασμούς που πιθανότατα να διατηρούσε η Εναγόμενη 1 Εταιρεία στην Εναγομένη Τράπεζα ανά διαστήματα, είτε στο όνομα των ιδίων ως πραγματικοί κάτοχοι, είτε υπό την ιδιότητα τους ως ιδιοκτήτες ή δικαιούχοι (Beneficial Owners) για ακαθόριστη περίοδο χρόνου.
2. Η αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών είναι πρόωρη. Έχει καταχωρηθεί πριν από την καταχώρηση των δικογράφων και πριν την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, δηλαδή πολύ πριν την αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων.
3. Η παρούσα αίτηση είναι κατάφορη και πιεστική καθότι τα αιτούμενα Διατάγματα είναι γενικά, αόριστα και διατυπωμένα με τρόπο ούτως ώστε να καλύπτουν ένα πολύ ευρύ φάσμα λογαριασμών, πράξεων αλλά και εγγράφων τα οποία είναι αδύνατο να ανευρεθούν εντός 15 εργάσιμων ημερών.
4. Η αίτηση ως είναι διαμορφωμένη, με την μορφή και το περιεχόμενο που έχει ζητηθεί δεν είναι αναγκαία στο παρόν στάδιο. Τουναντίον, η σχετική αίτηση από τους Ενάγοντες/Αιτητές έχει καταχωρηθεί με ουσιαστικό σκοπό την υποβοήθηση των Εναγόντων στην προώθηση της υπόθεσης τους, και δεν καταδεικνύεται γιατί είναι αναγκαία στο παρόν στάδιο.
5. Δεν υπάρχουν και δεν συντρέχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν εξαιρετικοί λόγοι και/ή εξαιρετικές περιστάσεις (exceptional circumstances) σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας για να δικαιολογήσουν και/ή καταστήσουν αναγκαία την παρούσα αίτηση». Εξετάζοντας τους λόγους ένστασης κατ΄ αρχήν θα συμφωνήσω με την επιχειρηματολογία του συνηγόρου των Αιτητών-Εναγόντων ότι το άρθρο 29

(1)του Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου 66(Ι)/97 απαγορεύει την παροχή πληροφοριών που δίδονται από Λειτουργούς της Τράπεζας προς ίδιο όφελος, πράγμα το οποίο όμως δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Με την αίτησή τους οι Αιτητές-Ενάγοντες επιδιώκουν πληροφορίες, στοιχεία και έγγραφα αναφορικά με τα πρόσωπα που κρύβονται πίσω από το συγκεκριμένο λογαριασμό που οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 2 διατηρούν προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1. Κατά συνέπεια στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 29

(2)(η) του Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου 66(Ι)/97 αφού η φύση των αιτουμένων πληροφοριών, εγγράφων και στοιχείων εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον που είναι η καταστολή δόλιων πράξεων ή εγκλημάτων και το οποίο δημόσιο συμφέρον υπερτερεί έναντι της εμπιστευτικής σχέσης όσον αφορά το απόρρητο μεταξύ των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 2 και των πελατών τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1. Οι πληροφορίες που επιδιώκουν οι Αιτητές-Ενάγοντες να παραχωρηθούν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομενους 2 δια της εκδόσεως των αιτουμένων διαταγμάτων είναι απαραίτητες για να στοιχειοθετηθεί η αλυσίδα των γεγονότων ώστε να μπορέσει να καταστεί δυνατή η προώθηση των αξιώσεων των Αιτητών-Εναγόντων εναντίον των προσώπων που ενέχονται στις παράνομες μεταφορές χρημάτων και σε δόλιες πράξεις εναντίον των Αιτητών-Εναγόντων με απώτερο σκοπό να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Σύμφωνα με το άρθρο 29

(1)(γ) του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60τα Κυπριακά Δικαστήρια εφαρμόζουν τις αρχές της επιείκειας και είναι στο πλαίσιο αυτής της εφαρμογής που έχουν εξουσία να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.14/60 που αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο έκδοσής τους (βλ. Parico v. Muskita

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015). Τα αιτούμενα διατάγματα είναι διατάγματα αποκάλυψης (disclosure) πληροφοριών και εγγράφων που στρέφονται κατά προσώπων που αναμείχθηκαν σε αδικοπραξίες ή παράνομες δραστηριότητες άλλου προσώπου ή υποβοήθησαν το άλλο πρόσωπο στις επιλήψιμες δραστηριότητές του. Το ότι το δίκαιο της επιείκειας παρέχει τέτοια θεραπεία στο ζημιωθέν μέρος προκύπτει έκδηλα από τις υποθέσεις Norwich Pharmacal Co and Others v. Commissioners and Custom Excise

(1973)2 All ER 943 (υπόθεση από την οποία πήραν το όνομά τους τα διατάγματα αυτής της φύσης) και Bankers Trust v. Shapira

(1980)1 WLR 1247. Κατ΄ επέκταση, διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης είναι δημιούργημα του δικαίου της επιείκειας και τα Κυπριακά Δικαστήρια ασφαλώς και έχουν δικαιοδοσία χορήγησής τους, εκτός και εάν υπάρχει ειδική νομοθετική ρύθμιση που δεν επιτρέπει τη χορήγηση τέτοιας θεραπείας (βλ. Χριστοφίδη ν. Κοτζαναστάση

(1993)1 ΑΑΔ 718). Το πρώτο θέμα που πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο είναι η σωρευτική ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60στην παρούσα υπόθεση όπως έχουν εξεταστεί σε πληθώρα υποθέσεων όπως Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 CLR 557, Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Θεωρή

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 255, 258 και άλλες. Από πρώτη θεώρηση των γεγονότων, όπως έχουν τεθεί ενώπιόν μου από τους Αιτητές-Ενάγοντες, καταφαίνεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση όπως επίσης ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Σε περίπτωση δε μη έκδοσης των διαταγμάτων οι Αιτητές-Ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, το δε ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) κλίνει σαφώς στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Οι προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, όπως και το αιτούμενο διάταγμα, έχουν καθοριστεί στην υπόθεση Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)EWHC 625, και έχουν υιοθετηθεί και στη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Στην AVILA MANAGEMENT SERVICES LIMITED κ.ά. ν. FRANTISEK STEPANEK κ.ά., Πολιτική Έφεση αρ. 54/12, ημερομηνίας 27/6/12, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε τις αρχές έκδοσης τέτοιου είδους διαταγμάτων: «Οι προϋποθέσεις εξέτασης και έκδοσης διατάγματος Norwich Pharmacal συνοψίστηκαν στην Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)EWHC 625, όπου λέχθηκε ότι: «(

1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must: (
3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued.» Σε μετάφραση: «(
5. i)πρέπει να έχει λάβει χώραν ή κατ΄ ισχυρισμόν να έχει λάβει χώραν μια αδικοπραξία από ένα τελικό αδικοπραγούντα, (
6. ii)πρέπει να διαπιστώνεται ανάγκη για την έκδοση διατάγματος ώστε να είναι δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος και (iii) το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιδιώκεται η έκδοση πρέπει: (α) να έχει αναμειχθεί κατά τρόπο που να έχει διευκολύνει την αδικοπραξία και (β) να είναι σε θέση ή πιθανόν να είναι σε θέση να παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος.» Στην παρούσα υπόθεση, φαίνεται ότι έχει λάβει χώρα αδικοπραξία, αφού από τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως προκύπτουν από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 23/12/2013, έγιναν παράνομες και/ή δόλιες πράξεις αποδιδόμενες στους Εναγόμενους 1, σύμφωνα με τις οποίες εξαπατήθηκαν οι Αιτητές-Ενάγοντες και/ή με δόλο και/ή μέσω ψευδών παραστάσεων οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 1 πέτυχαν τη μεταφορά χρημάτων σε λογαριασμό που διατηρούσαν στους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενους 2. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 2 διατηρούν και/ή φαίνεται να διατηρούν στοιχεία και γενικά πληροφορίες για τα πρόσωπα που φέρονται ως δικαιούχοι των μετόχων των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1 και/ή ενεργούν εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1 και τα οποία πρόσωπα φαίνεται να ενέργησαν παράνομα και δόλια, προκαλώντας την παράνομη μεταφορά χρημάτων στο λογαριασμό των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1 και εναντίον των οποίων προτίθενται να προχωρήσουν οι Αιτητές-Ενάγοντες. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 2 είναι τράπεζα και είναι σε λογαριασμό που διατηρείται σε αυτούς που μεταφέρθηκαν τα χρήματα των Αιτητών-Εναγόντων παράνομα. Φαίνεται, περαιτέρω, να έχουν διευκολύνει τις συντελεσθείσες εναντίον των Αιτητών-Εναγόντων παράνομες πράξεις και/ή να έχουν διευκολυνθεί μέσω τους οι παράνομες πράξεις και/ή να έχουν αναμειχθεί με τρόπο που διευκολύνθηκαν οι παράνομες μεταφορές, παρά το γεγονός ότι δεν μπορεί να τους αποδοθεί ότι είναι εμπλεκόμενοι στις αδικοπραξίες. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης νομιμοποιούν τους Αιτητές-Ενάγοντες όπως εγείρουν αγωγή εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 2 στηριζόμενη στην αρχή της Norwich Pharmacal (ανωτέρω) και κατ΄ επέκταση στην καταχώρηση και της παρούσας αίτησης ζητώντας την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Χωρίς την αποκάλυψη των αιτούμενων στοιχείων, πληροφοριών και εγγράφων τα οποία διατηρούν και/ή φαίνεται να διατηρούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 2, δεν θα είναι σε θέση οι Αιτητές-Ενάγοντες να γνωρίζουν τις λεπτομέρειες γύρω από τις πράξεις αλλά και τις ταυτότητες αυτών που ενήργησαν παράνομα και δόλια και με απάτη εναντίον τους και δεν θα είναι σε θέση να αποδείξουν όλες τις παράνομες πράξεις των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1 και των συνεργατών τους σε βάρος των Αιτητών-Εναγόντων αλλά ούτε θα είναι σε θέση οι Αιτητές-Ενάγοντες να αναζητήσουν και/ή να πετύχουν την επιστροφή του ποσού το οποίο παράνομα και με απάτη και δόλο έχει μεταφερθεί από λογαριασμό της στο λογαριασμό των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1. Με βάση τις προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αλλά και από τα γεγονότα της παρούσας ως εμφαίνονται στην επισυνημμένη στην αίτηση ένορκη δήλωση ημερομηνίας 23/12/2013, τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους 2, οι Αιτητές-Ενάγοντες προσδιορίζουν επαρκείς λόγους για τους οποίους τα αιτούμενα διατάγματα θα πρέπει να εκδοθούν εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 2. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων έχει ως σκοπό καθαρά τη διερεύνηση των παράνομων πράξεων και/ή ενεργειών που διενεργήθηκαν και με κανένα τρόπο δεν αποτελεί «ψάρεμα μαρτυρίας» («fishing expedition»), ως ισχυρίζονται οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 2. Υπάρχουν ξεκάθαρα στοιχεία, και όχι απλά υποψίες, στην παρούσα υπόθεση ότι έχει διαπραχθεί παρανομία εναντίον των Αιτητών-Εναγόντων και η οποία παρανομία χρήζει διερεύνησης. Οι αιτούμενες πληροφορίες ακόμα και για όλους τους λογαριασμούς που διατηρούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 1 είναι απαραίτητες για να στοιχειοθετηθεί η αλυσίδα των γεγονότων ώστε να μπορέσει να καταστεί δυνατή η προώθηση των αξιώσεων των Αιτητών-Εναγόντων εναντίον αυτών που πραγματικά ευθύνονται αναφορικά με τις αδικοπραξίες εναντίον τους και να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Η παρούσα αίτηση ούτε πρόωρη μπορεί να χαρακτηριστεί αλλά ούτε και ότι δεν είναι αναγκαία στο παρόν στάδιο. Υπάρχει αίτημα για να ληφθούν από τους Αιτητές-Ενάγοντες όλες οι αναγκαίες πληροφορίες, στοιχεία και έγγραφα τα οποία είναι απαραίτητα για να προχωρήσουν εναντίον αυτών που ευθύνονται για τις παράνομες πράξεις εναντίον τους και κατά συνέπεια για να αποκρυσταλλωθούν τα επίδικα θέματα. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι απαραίτητο να εκδοθούν στο στάδιο αυτό ως ενδιάμεση θεραπεία αφού αποτελούν λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής για τους Αιτητές-Ενάγοντες. Όπως έχει νομολογηθεί το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει τέτοιου είδους διατάγματα ως ενδιάμεση θεραπεία με σκοπό τον εντοπισμό περιουσιακών στοιχείων και πληροφοριών. (βλ. A and another v. C and others

(1980)2 All ER 347): «

(2)Where the remedy sought by a plaintiff was the tracing of property which in equity belonged to him, the court had power not only to grant an interlocutory injunction restraining disposal of the property but also to make an interlocutory order directed to ascertaining the whereabouts of the property. In particular, the court could order a bank (whether or not it was a party to the proceedings) to give discovery of documents regarding a bank account of a defendant who was alleged to have defrauded the plaintiff of his property, and could order the defendant and his employees or directors to answer interrogatories (see p. 351 a b, post)». Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 2 ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση είναι κατάφορη και πιεστική καθότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά, αόριστα και διατυπωμένα με τρόπο ούτως ώστε να καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα λογαριασμών, πράξεων και εγγράφων τα οποία είναι αδύνατο να ανευρεθούν εντός 15 εργάσιμων ημερών. Ισχυρισμοί που δεν ευσταθούν και θα πρέπει να απορριφθούν στην ολότητά τους. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι συγκεκριμένα και διατυπωμένα με σαφήνεια και ακρίβεια. Αυτό που μπορεί να κάμει το Δικαστήριο είναι να παρατείνει το χρόνο για την παραχώρηση των πληροφοριών αυτών προς τους Αιτητές-Ενάγοντες. Επίσης ο ισχυρισμός των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 2, που περιλαμβάνεται στο λόγο ένστασης υπ΄ αριθμό 8, ότι δεν συντρέχουν και/ή δεν αποκαλύφθηκαν εξαιρετικοί λόγοι και/ή εξαιρετικές περιστάσεις (exceptional circumstances) σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας για να δικαιολογήσουν και/ή καταστήσουν αναγκαία την παρούσα αίτηση, θεωρώ ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όπως εκτενέστερα έχει αναλυθεί ανωτέρω όλες οι προϋποθέσεις που θέτει τόσο το άρθρο 32 του Ν.14/60 αλλά και οι προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, φαίνεται να πληρούνται. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, όλοι οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους 2 απορρίπτονται και εκδίδονται τα αιτούμενα διατάγματα (υπό στοιχεία 5Α, Β, Γ, Δ, Ε), ως η αίτηση. Ένορκη δήλωση Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 2 με τις σχετικές πληροφορίες να καταχωρηθεί εντός ενός μηνός από σήμερα. Υπό τις περιστάσεις και ακολουθώντας την AVILA (ανωτέρω), όπου αποφασίστηκε από Ναθαναήλ, Δ. ότι: «Η αρχή της επιδίκασης εξόδων υπέρ του εναγομένου στις υποθέσεις τύπου Norwich Pharmacal, ακόμη και της παροχής ασφάλειας για τυχόν έξοδα και απώλειες που θα υποστούν οι εναγόμενοι για την εξασφάλιση των στοιχείων και των πληροφοριών, δεν είναι ασυνήθης. Εφαρμόζεται επίσης, τουλάχιστον σ΄ ό,τι αφορά την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα, διοικητικά, δικαστικά και άλλα, που θα υποστούν τρίτα πρόσωπα τα οποία θα πρέπει να συμμορφωθούν με το διάταγμα του Δικαστηρίου και σε υποθέσεις Mareva, όπου συνήθως τράπεζες, ως τρίτα πρόσωπα, πρέπει να ελέγξουν διάφορους λογαριασμούς για να διαπιστώσουν κατά πόσο ο εναγόμενος έχει τραπεζικούς λογαριασμούς στο όνομα του ή σε συνδεδεμένες μ΄ αυτόν εταιρείες, στοιχεία τα οποία οφείλουν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριό επί ποινή περιφρόνησης σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Τέτοιοι όροι είναι συνήθεις και επιβάλλονται από το Δικαστήριο κατά την έκδοση Mareva Injunctions (δέστε Z. Ltd v. A-Z

(1982)1 Q.B. 558). Θεωρώ ότι οι Αιτητές-Ενάγοντες θα πρέπει να καταβάλουν στους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους 2 το ποσό των €2.000 που αντιπροσωπεύει τόσο δικαστικά όσο και διαιτητικά έξοδά τους για συμμόρφωσή τους με τα ανωτέρω εκδοθέντα διατάγματα. Η διαφοροποίηση από την AVILA (ανωτέρω), όπου αποφασίστηκε τόσο πρωτόδικα όσο και κατ΄ έφεση ότι τα έξοδα θα είναι έξοδα δίκης συνίσταται στο ότι στην παρούσα υπόθεση οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 2 θεωρούνται αμέτοχοι στις όλες αδικοπραξίες ενώ αντίθετα στην AVILA (ανωτέρω), ήσαν ενδεχομένως συμμέτοχοι και εμπλεκόμενοι στις αδικοπραξίες. Επίσης εκδίδονται εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1 τα διατάγματα με στοιχεία 1, 2 και 3. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο