Ααρών Πάολο Αταλιάν ν. Εθνικής Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Αρ.Αγωγής: 1971/2012, 10/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A151 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ Αρ.Αγωγής: 1971/2012 Μεταξύ: Ααρών Πάολο Αταλιάν Ενάγοντα και Εθνικής Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγομένης και ΑΡΑ ΑΤΑΛΙΑΝ Τριτοδιαδίκου Ημερομηνία: 10 Απριλίου 2014 Εμφανίσεις: Για αιτητές: κα Κ. Κώστα για Ν. Κληρίδου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για καθ' ου η αίτηση/τριτοδιάδικο: κος Πόλεος για Δ. Παυλίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή κατόπιν αιτήματος του εναγόμενου εκδόθηκε νομότυπα και επιδόθηκε ειδοποίηση τριτοδιαδίκου, και στη συνέχεια και αφού ο τριτοδιάδικος εμφανίστηκε στη διαδικασία, δόθηκαν οδηγίες, κατόπιν σχετικής αίτησης που υποβλήθηκε από τον εναγόμενο, για την ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ του εναγόμενου και του τριτοδιαδίκου και συγκεκριμένα για την καταχώρηση Έκθεσης Απαίτησης από τον εναγόμενο εναντίον του τριτοδιαδίκου, υπεράσπιση από τον τελευταίο στην απαίτηση του εναγομένου, ως και απάντηση από τον εναγόμενο στην υπεράσπιση του τριτοδιαδίκου εάν τούτο κρινόταν αναγκαίο. Ο τριτοδιάδικος κατά την καταχώρηση της υπεράσπισης του εναντίον του εναγόμενου καταχώρησε μαζί με αυτήν και ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα και ενός τρίτου προσώπου μη διαδίκου στη διαδικασία μέχρι τότε, ήτοι της Τούλλας Αναστασίου, στηριζόμενος στη Δ.21 Θ.8, και δίδοντας και τη σχετική ειδοποίηση που προβλέπεται από την εν λόγω διαταγή. Με αίτηση τους ημερομηνίας 10/9/2013 ο ενάγοντας και η Τούλλα Αναστασίου (στο εξής καλούμενοι «οι αιτητές») αιτούνται ως ακολούθως: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο αναγνωρίζεται ότι η διαδικασία ανταπαίτησης του τριτοδιαδίκου είναι άκυρη παράτυπη και νομικά αστήρικτη. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο διατάσσεται ο παραμερισμός και/ή η διαγραφή και/ή η απόρριψη ολόκληρης της ανταπαίτησης του Τριτοδιαδίκου - Εξ' ανταπαιτήσεως ενάγοντα ως άκυρη παράτυπη και νομικά αστήρικτη. Γ) Έξοδα της αίτησης αυτής πλέον 17% φ.Π.Α. (αρ. εγγραφής 10251238Β)» Η αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19, Θ. 1,2 και 26 στη Δ.21 Θ. 8-10, Δ.27 και Δ.48 Θ.1-4, 8,9 και 13, στις αρχές της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Τούλλας Αναστασίου η οποία ως αναφέρει προβαίνει στην ένορκο δήλωση προσωπικά και ως εξουσιοδοτημένη αντιπρόσωπος του υιού της Ααρών Πάολο Αταλιάν, ενάγοντα στην αγωγή. Όπως η ομνύσασα αναφέρει στις 25/07/13, οι δικηγόροι της ίδιας και του υιού της, βρήκαν στην θυρίδα τους, στο Δικαστήριο Λευκωσίας, την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του Τριτοδιαδίκου η οποία συνοδευόταν με ειδοποίηση του Τύπου 13 που προνοείται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (Δ.21.Θ8). Όπως αναφέρει στη βάση πληροφόρησης από τους δικηγόρους της, η συγκεκριμένη διαδικασία είναι άκυρη, παράτυπη και ανυπόστατη, αφού κανένας θεσμός της Πολιτικής Δικονομίας επιτρέπει σε τριτοδιάδικο να στραφεί με ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα και τρίτου προσώπου. Ως αναφέρει για να μπορεί ο τριτοδιάδικος να καταχωρήσει ανταπαίτηση, θα έπρεπε πρώτα να στραφεί εναντίον του εναγόμενου, εκείνου δηλαδή που τον εισήγαγε στην διαδικασία και να συνενώσει τρίτο πρόσωπο ως εξ' ανταπαιτήσεως εναγόμενο. Από την στιγμή, συνεχίζει η εισήγηση, που δεν έχει στραφεί εναντίον του εναγόμενου, ο τριτοδιάδικος εμποδίζεται να προχωρήσει με την παρούσα αίτηση του. Επιπλέον αναφέρει ότι η ανταπαίτηση που έχει καταχωρήσει ο τριτοδιάδικος θα πρέπει να παραμεριστεί, αφού στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την παρούσα υπόθεση, αφού αναφέρονται σε έγγραφη συμφωνία που είχε συνάψει ο τριτοδιάδικος με την ίδια και συνακόλουθα οποιεσδήποτε αξιώσεις υποστηρίζει ότι δήθεν έχει ο τριτοδιάδικος εναντίον της, δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση και θα πρέπει να εγερθούν και να εκδικαστούν με ανεξάρτητη αγωγή και από κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο και όχι στα πλαίσια ανταπαίτησης στην οποία ο εξ' ανταπαιτήσεως ενάγοντας είναι ο τριτοδιάδικος. Ενδεχόμενο αποδοχής τέτοιας ανταπαίτησης θα προκαλέσει σημαντική καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, σύμφωνα πάντα με την ομνύσασα, λόγω κυρίως της έλλειψης συνάφειας των θεμάτων της ανταπαίτησης με τα γεγονότα της Απαίτησης και της Υπεράσπισης. Όπως περαιτέρω αναφέρει η εξέταση των ζητημάτων που εγείρονται με την ανταπαίτηση απαιτούν εξειδικευμένη μαρτυρία και συνακόλουθα είναι η θέση της ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και να θεωρηθεί η υπό αναφορά διαδικασία, άκυρη παράτυπη και νομικά αστήρικτη και να παραμεριστεί η ανταπαίτηση του τριτοδιαδίκου για τους λόγους που αναφέρει. Ο τριτοδιάδικος/καθ΄ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει τους κάτωθι λόγους ένστασης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: «Α. Η Αίτηση των Εξ-Αντατταιτήσεως Εναγομένων - Αιτητών δεν μπορεί να επιτραπεί γιατί δεν αποτελεί Νομικό Σημείο (POINT OF LAW) μόνο, αλλά εμπεριέχει και πραγματικά Γεγονότα (QUESTION OF FACTS) και συνεπώς για να αποφασιστεί το σημείο αυτό θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία. Β. Η παρούσα Αίτηση των Αιτητών είναι Νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη. Γ. Η παρούσα Αίτηση των Αιτητών είναι καταχρηστική, ανεδαφική και σκοπό έχει την παρέλκυση της Διαδικασίας. Δ. Οι Αιτητές εμποδίζονται να εγείρουν την παρούσα Αίτηση, ήτοι τυγχάνει εφαρμογής το δόγμα του estoppel. Ε. Οι Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι - Αιτητές δεν Νομιμοποιούνται να υποβάλλουν και/ή να εγείρουν την παρούσα Αίτηση, αλλά θα έπρεπε να υποβάλουν Αίτηση παραμερισμού της Ειδοποίησης Ανταπαιτήσεως για να τους δοθεί άδεια να ακουστούν επί προδικαστικού ζητήματος, και αφού τους δοθεί τέτοια άδεια, να υποβάλουν την παρούσα Αίτηση. Ζ. Ο Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος αρ.1 - Αιτητής αρ. 1 δεν νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα Αίτηση καθότι δεν έχει καταχωρίσει Σημείωμα Εμφάνισης. Η. Η παρούσα Αίτηση είναι αόριστη και στερημένη υπαρκτού δικονομικού και/ή πραγματικού υπόβαθρου.» Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του τριτοδιαδίκου/καθ' ου η αίτηση ο οποίος αναφέρει ότι ως τον έχουν συμβουλεύσει οι δικηγόροι του η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει για όλους τους λόγους που αναφέρονται ως λόγοι ένστασης, στην ένσταση που έχει καταχωρηθεί. Περαιτέρω προχωρεί και εξηγεί με λετπομέρεια τους λόγους για τους οποίους ο τριτοδιάδικος ήγειρε την ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα και της Τούλλας Αναστασίου και υποστηρίζει πως με τη διαγραφή του δικογράφου του, επιδιώκεται η εξαφάνιση και/ή η διαγραφή των ισχυρισμών με βάση τους οποίους θα αποδείξει την υπόθεση του, με αποτέλεσμα να μην αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη, πράγμα που θα έχει ως αποτέλεσμα να στερηθεί του δικαιώματος να εισπράξει το λαβείν του. Αρνείται τους ισχυρισμούς της Τούλλας Αναστασίου στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση και αναφέρει ότι εξ όσων ο ίδιος πιστεύει και συμβουλεύεται η υπό εξέταση είναι αβάσιμη, καταχρηστική, ανεδαφική και σκοπό έχει την πρόκληση καθυστέρησης στη διαδικασία, ενώ περαιτέρω εισηγείται ότι η συμπεριφορά των αιτητών είναι τέτοια που θεωρείται ότι αυτοί εγκατέλειψαν (waved) το δικαίωμα τους για να καταχωρήσουν την υπό εξέταση αίτηση. Τονίζει δε ότι η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός και/ή η απόρριψη ολόκληρης της ανταπαίτησης του τριτοδιάδικου/καθ' ου η αίτηση συνιστά εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν «οι συγκεκριμένες παράγραφοι στερούνται Νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατες». Εντάσσει δε την υπό εξέταση αίτηση στα πλαίσια της προσπάθειας των αιτητών «να αποφύγουν και να ανακόψουν την ουσιαστική από Νομικής πλευράς, αλλά και από πραγματικά γεγονότα υπεράσπιση, η οποία μάλιστα υπεράσπιση έχει άμεση σχέση με την παρούσα υπόθεση», χωρίς μάλιστα, οι ίδιοι οι αιτητές, να αναφέρουν εάν επηρεάζονται και με ποιο τρόπο από το σχετικό δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Η διαδικασία Οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν σε αγορεύσεις με τις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι θέσεις των δύο πλευρών έχουν μελετηθεί στο σύνολο τους και λαμβάνονται υπόψη, αναφορά δε σε αυτές θα γίνει πιο κάτω στα πλαίσια ανάλυσης της νομικής πτυχής της αίτησης στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο. Νομική Πτυχή Η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.27 Θ. 3 η οποία προβλέπει τα εξής: «3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Όπως εξηγείται στην υπόθεση Cyber Group Ltd v. Κ. Χαραλαμπίδης
(2004)ΙΓ Α.Α.Δ. 1852, η πιο πάνω διάταξη διαφέρει από την Δ.19 Θ.26[1] στην οποία επίσης στηρίζεται η υπό εξέταση αίτηση. Η Δ.19 Θ. 26 επιτρέπει τη διαγραφή δικογράφου το οποίο είναι μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής και έχει ως κύριο σκοπό τη συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Με τη διάταξη Δ.19 Θ.26 δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του δικογράφου, αφού αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.
- θ.
- Με βάση τα πιο πάνω και δεδομένου του ότι η υπό εξέταση αίτηση άπτεται της εγκυρότητας του δικογράφου του τριτοδιαδίκου, θεωρώ ότι η σχετική διάταξη για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης είναι η Δ.
- Θ.
- Θεωρώ δε ότι ως εκ των ανωτέρω, οι λόγοι ένστασης που σχετίζονται με το νομικά αβάσιμο της αίτησης είναι αβάσιμοι και απορρίπτονται. Βέβαια όπως επισημαίνεται στην ίδια απόφαση (Cyber Group ανωτέρω) η διαγραφή δικογράφου είτε με βάση τη Δ.19 Θ.26 είτε με βάση τη Δ.27 Θ.3, συνιστά εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Με άλλα λόγια η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με εξαιρετική φειδώ. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του άρθρου 30
(1)του Συντάγματος (βλ. και In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 C.L.R. 246). Όπως έχει ήδη αναφερθεί στην προκειμένη περίπτωση, μετά την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ο τελευταίος εμφανίστηκε στη διαδικασία και αφότου δόθηκαν οδηγίες για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ του εναγόμενου και του τριτοδιάδικου, ο τελευταίος καταχώρησε στο Δικαστήριο υπεράσπιση στην απαίτηση του εναγόμενου και ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα και της Τούλλας Αναστασίου καταχωρώντας παράλληλα και ειδοποίηση ανταπαίτησης (Τύπος 13) βασιζόμενος στην Δ.21 Θ. 8. Τούτων δοθέντων, έπεται πως το πρώτο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί στην προκειμένη περίπτωση με δεδομένη την αμφισβήτηση της εγκυρότητας της ανταπαίτησης του τριτοδιαδίκου καθ' όσον αφορά, εν πρώτοις, τον ενάγοντα, είναι κατά πόσον ο τριτοδιάδικος εδικαιούτο να καταχωρήσει τέτοια ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντος σύμφωνα με τη Δ.21 Θ. 8 ως έπραξε. Η Δ.21 Θ. 8 αναφέρει τα εξής: «8.
(1)Where a defendant by his defence sets up any counter-claim which raises questions between himself and the plaintiff along with any other persons, he shall add to the title of his defence a further title similar to the title in a statement of claim, setting forth the names of all the persons who, if such counter-claim were to be enforced by cross-action, would be defendants to such cross-action, and shall deliver his defence to such of them as are parties to the action within the period within which he is required to deliver it to the plaintiff.
(2)Where any such person as in the last preceding paragraph mentioned is not a party to the action, he shall be summoned to appear by being served with a copy of the defence, and such service shall be regulated by the same Rules as are hereinbefore contained with respect to the service of a writ of summons, and every defence so served shall be endorsed in Form 13, or to the like effect.» Ως προς το εάν η συγκεκριμένη διάταξη δίδει το δικαίωμα στον τριτοδιάδικο να εγείρει ανταπαίτηση εναντίον του ενάγοντα, σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στο Annual Practice, 1958, στη σελ. 505 αναφορικά με την αντίστοιχη αγγλική πρόνοια: "Counterclaim by third party. A third party properly brought in by counterclaim cannot counterclaim in the action against either plaintiff or defendant (Street v. Gover, 2 Q.B.D. 496; Alcoy etc. Co. v. Greenhill [1896] 1 Ch. 19)". Σε μετάφραση:[2] "Ανταπαίτηση από τριτοδιάδικο. Τριτοδιάδικος που εισάγεται με τον ορθό τρόπο δεν μπορεί να ανταπαιτήσει στην αγωγή είτε εναντίον του ενάγοντα ή του εναγομένου." Το πιο πάνω απόσπασμα από το Annual Practice του 1958 υιοθετήθηκε με επιδοκιμασία στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd v. 1. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α
(2000)1Β Α.Α.Δ 787 όπου αναφέρθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Το πιο πάνω απόσπασμα από το Annual Practice αποτελεί επεξήγηση της Αγγλικής Δ.21 θ.11 των Παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών η οποία αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.21 θ.8
(1). Τυγχάνουν επομένως εφαρμογής τα νομολογηθέντα στις πιο πάνω δύο υποθέσεις. Ακολουθεί πως ο Νίκος Χαραλάμπους δεν μπορούσε να εγείρει ανταπαίτηση εναντίον του διαδίκου που τον είχε εισάξει - εδώ των εφεσειόντων-εναγομένων - και εσφαλμένα το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για διαγραφή της ανταπαίτησης. Επομένως αυτό το μέρος της έφεσης επιτυγχάνει. Πρέπει να προσθέσουμε πως στην Αγγλία έχει τροποποιηθεί ο σχετικός κανονισμός με τρόπο που επιτρέπει σε εναγόμενο που εισάγεται δυνάμει ανταπαίτησης να εγείρει ανταπαίτηση εναντίον του διαδίκου που τον έχει εισάξει (Βλ. The Supreme Court Practice 1999, σελ. 212*)[3].» Τα πιο πάνω χωρίς άλλο προδικάζουν την τύχη της αίτησης καθ' όσον αφορά τον ενάγοντα/αιτητή, εναντίον του οποίου ως είναι πρόδηλο δεν παρέχετο η ευχέρεια στον τριτοδιάδικο να στραφεί με ανταπαίτηση. Προχωρώντας τώρα στην εξέταση του ερωτήματος κατά πόσον ο τριτοδιάδικος μπορούσε να στραφεί εναντίον της Τούλλας Αναστασίου, η οποία δεν ήταν ήδη διάδικο μέρος στην αγωγή σημειώνω ότι σχετική είναι η Δ.10 Θ.11
(1)η οποία προβλέπει τα εξής: «11.
(1)Where a third party makes as against any person not already a party to the action such a claim as is defined in Rule 1 of this Order, the provisions of this Order regulating the rights and procedure as between the defendant and the third party shall apply mutatis mutandis as between the third party and such other person, and the Court or Judge may give leave to such third party to issue a third-party notice, and the preceding Rules of this Order shall apply mutatis mutandis, and the expression "third-party notice" and "third party" shall apply to and include every notice so issued and every person served with such notice respectively.» Από το περιεχόμενο της πιο πάνω διάταξης προκύπτει ότι όπου ένας τριτοδιάδικος επιχειρεί να εισαγάγει απαίτηση εναντίον προσώπου το οποίο δεν είναι ήδη διάδικο, θα πρέπει να ακολουθήσει τη διαδικασία η οποία τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση που ένας εναγόμενος επιχειρεί να εγείρει απαίτηση εναντίον ενός τρίτου προσώπου που δεν είναι ήδη διάδικο στην αγωγή. Στα πλαίσια αυτά όπως σημειώνεται το Δικαστήριο μπορεί να δώσει άδεια στον τριτοδιάδικο να εκδώσει ειδοποίηση τριτοδιαδίκου και τα όσα ισχύουν κατά τη διαδικασία ειδοποίησης τριτοδιαδίκου από τον εναγόμενο θα ισχύουν κατ' αναλογία. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, η πιο πάνω διαδικασία δεν ακολουθήθηκε, ούτε και κατ' επέκταση δόθηκε από το Δικαστήριο η σχετική άδεια που προβλέπεται και συνακόλουθα όλη η διαδικασία που ακολούθησε ο τριτοδιάδικος σε σχέση με την Τούλλα Αναστασίου είναι εντελώς παράτυπη και ορθώς η ίδια αιτείται τη διαγραφή του εν λόγω δικογράφου. Ως προς τον ισχυρισμό ότι η εν λόγω αιτήτρια Τούλλα Αναστασίου εμποδίζεται να εγείρει τη παρούσα αίτηση, επειδή κατ' ισχυρισμό απεδέχθη τη διαδικασία αφού, σύμφωνα πάντα με τη θέση του τριτοδιαδίκου, αυτή καταχώρησε και σημείωμα εμφάνισης στην εν λόγω διαδικασία, σημειώνω ότι ως φαίνεται και από τον τύπο διορισμού δικηγόρου που επισυνάπτεται, η εμφάνιση έχει καταχωρηθεί υπό διαμαρτυρία στις 10/9/2013, ενώ την ίδια μέρα καταχωρήθηκε και η υπό εξέταση αίτηση. Συνακόλουθα και αυτός ο ισχυρισμός κρίνεται παντελώς ανεδαφικός και απορρίπτεται. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα διαγραφής του τίτλου της αγωγής στο εν λόγω δικόγραφο από τη φράση «Και δι' Ανταπαιτήσεως» μεχρι τη φράση «Εξ ανταπατήσεως Εναγομένων» (των δύο πιο πάνω φράσεων συμπεριλαμβανομένων), επίσης της φράσης «ΚΑΙ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗΣ» στον τίτλο του εν λόγω δικογράφου και περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα διαγραφής ολόκληρου του μέρους του δικογράφου που καλείται «Ανταπαίτηση εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα -Τριτοδιαδίκου κατά των εξ - Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 και 2». Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών (ενάγοντος και Τούλλας Αναστασίου) και εναντίον του τριτοδιαδίκου/καθ' ου η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ........................................... Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] «26. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any endorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action». [2] Παρατίθεται η μετάφραση που αναφέρεται στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd v. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α
(2000)1Β ΑΑΔ 787 [3] * An additional party properly brought in by counterclaim may counterclaim against the defendant who brought him in, and may employ the third party procedure as against the plaintiff whose co-defendant he has thus become (reversing Street v. Gover
(1877)2 Q.B.D. 498; Alcoy etc. Co. v. Greenhill [1896] 1 Ch. 19). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο