Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πίστεως ν. Χριστιάνας Παραΐκα, Γενική Αίτηση Αρ. 2104/12, 16/4/2014

(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπως τροποποιήθηκε, στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμοί 78 και 79, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, στο άρθρο 36 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, στον Περί Τόκου Νόμου, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30

1. και στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), στην Αρχή της Ισότητας των Όλων και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη βάση των λόγων που προβάλλουν στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερ. 23.11.12 που συνοδεύει την αίτηση της. Οι λόγοι για τους οποίους η Αιτήτρια αιτείται την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 6.11.12 είναι οι ακόλουθοι:
2. Η διαιτητική Απόφαση στερείται αιτιολογίας σύμφωνα με το άρθρο 30

(2)του Συντάγματος.

1. Η διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση των Αρχών της Δίκαιης Δίκης, των Κανόνων της Φυσικής Δικαιοσύνης και των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών διότι: α) Δεν δόθηκε ποτέ στην Αιτήτρια δικογραφημένη απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση ή λεπτομερής απαίτηση τους, παρόλο που ζητήθηκε από το δικηγόρο της γραπτώς και προφορικά. β) Η διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε χωρίς ακροαματική διαδικασία. γ) Δεν τηρήθηκαν καθόλου και/ή επαρκή πρακτικά κατά την εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του Διαιτητή. δ) Ο Διαιτητής δεν ήταν αμερόληπτος κριτής της διαφοράς και η διαδικασία έλαβε χώρα στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση και όχι σε ουδέτερο χώρο.
2. Η Διαιτητική Απόφαση είναι ελαττωματική διότι ο Διαιτητής έκδωσε απόφαση για ποσό σημαντικά μεγαλύτερο από εκείνο που αναφερόταν στην Ειδοποίηση για διεξαγωγή της διαιτησίας και χωρίς να αιτιολογεί την κρίση του. Όπως διατείνεται η Αιτήτρια, αρχές Οκτωβρίου 2012 έλαβε Ειδοποίηση από τον Κυριάκο Νεοφύτου Διαιτητή, για να παραστεί στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση στις 15.10.12 για επίλυση διαφοράς που είχε ως πρωτοφειλέτιδα σε σχέση με το γραμμάτιο αρ. 7216208-0 για το ποσό των €480.557,40 (Τεκμήριο 1). Στις 9.10.12 ειδοποίησε τον δικηγόρο της Θεοφάνη Ανδρέου, ο οποίος την συμβούλευσε να παραστεί αυτοπροσώπως διότι ο ίδιος δεν μπορούσε να παρευρεθεί και να δηλώσει ότι δεν παραδέχεται ως και ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 9.10.12 που ετοίμασε και έστειλε με τηλεομοιότυπο στον Διαιτητή (Τεκμήριο 2), πράγμα που έπραξε. Ο Διαιτητής χωρίς να καταγράφει, προσπαθούσε να την πείσει να δεχθεί απόφαση όμως η ίδια ήταν ανένδοτη. Έτσι αναγκάστηκε να της δώσει αντίγραφο συμβολαίων, εγγράφων και κατάσταση λογαριασμού και της ανέφερε ότι θα ενημέρωνε ο ίδιος το δικηγόρο της. Ο Διαιτητής ενημέρωσε την ίδια και τον δικηγόρο της, ότι η νέα ημερομηνία ορισμού ήταν 6.11.12 στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση. Στις 6.11.12 μετέβηκε μαζί με τον δικηγόρο της στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση, όπου ο δικηγόρος της ζήτησε να δοθούν οδηγίες για να ετοιμάσουν οι Καθ' ων η Αίτηση την Έκθεση Απαίτησης τους και να τους την κοινοποιήσουν ώστε να προβάλει η πλευρά της τους δικούς της ισχυρισμούς που αφορούσαν την νομιμότητα και εγκυρότητα του επίδικου δανείου και υποθήκης. Ο Διαιτητής ενοχλημένος ανέφερε στο δικηγόρο της ότι δεν υπάρχει καμία υπεράσπιση και ο δικηγόρος της αντέδρασε δηλώνοντας ότι θα αποχωρήσει διότι δεν μπορεί να λάβει μέρος σε τρωτή, παράνομη και παράτυπη διαδικασία που δεν διασφαλίζει τα απλά δικαιώματα της υπεράσπισης. Ο Διαιτητής με έντονο ύφος του ανέφερε ότι αν αποχωρούσε μαζί της, θα έκδιδε απόφαση εναντίον της. Αποχώρησε με το δικηγόρο της και δεν γνωρίζει τι έγινε στη συνέχεια. Ο δικηγόρος της, την ίδια ημέρα 6.11.12 έστειλε επιστολή στον Διαιτητή με τηλεομοιότυπο (Τεκμήριο 3). Ο Διαιτητής δεν απάντησε στο Τεκμήριο 3 και προχώρησε σε έκδοση απόφασης εναντίον της (Τεκμήριο 4) την οποία επέδωσε στο δικηγόρο της στις 8.11.12 αντί στην ίδια. Στις 13.11.12 ο Διαιτητής απέστειλε με τηλεομοιότυπο και δεύτερη απόφαση για την ίδια υπόθεση (Τεκμήριο 5). Διαφωνεί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 4 και 5 τα οποία αντιφάσκουν και δείχνουν τον παράτυπο τρόπο και την προχειρότητα με την οποία ενήργησε ο Διαιτητής. Το Τεκμήριο 5 αποτελεί κατασκεύασμα του Διαιτητή και δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια για το τι είχε δηλωθεί από το δικηγόρο της στις 6.11.
3. Ο Διαιτητής ψεύδεται και επαναλαμβάνει τις θέσεις της όπως προωθήθηκαν από το δικηγόρο της με τα Τεκμήρια 2 και
4. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Σωφρονίου, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 7.2.13 και με την οποία διατυπώνεται η θέση ότι:
5. Η αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική, άκυρη, νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και ενοχλητική.
6. Η Αιτήτρια ειδοποιήθηκε κανονικά, νομότυπα και έγκαιρα, ήταν παρούσα στη διαιτησία και συμμετείχε στη διαδικασία, η οποία διεξήχθηκε νομότυπα.
7. Η απόφαση του Διαιτητή είναι πλήρως αιτιολογημένη, εκδόθηκε νομότυπα, και επιδόθηκε κανονικά και νομότυπα.
8. Ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία με βάση τη σχετική νομοθεσία και η Αιτήτρια έλαβε όλα τα απαραίτητα και ζητηθέντα έγγραφα και παρουσιάστηκε ενώπιον του Διαιτητή με το δικηγόρο της αποδεχόμενη το χρέος. Προς τούτο ο Διαιτητής προχώρησε στην έκδοση της διαιτητικής απόφασης.
9. Ο Διαιτητής ορθά έκδωσε την διαιτητική Απόφαση επειδή υπήρξε από όλους τους οφειλέτες αποδοχή στην έκδοση της με το αναφερόμενο ποσό και τόκο.
10. Η διαιτησία διεξάχθηκε σε χώρο που ήταν σε γνώση των διαδίκων χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία εκ μέρους της Αιτήτριας.
11. Υπήρξε τήρηση πρακτικών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και ο Διαιτητής ήταν αμερόληπτος με αντικειμενική στάση απέναντι και στις δύο πλευρές.
12. Δεν συντρέχουν οι λόγοι του άρθρου 20

(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.

2. Εάν ο Διαιτητής δεν προχωρούσε στην έκδοση Διαιτητικής Απόφασης λαμβάνοντας υπόψη την σύμφωνο γνώμη και των τριών συνοφειλετών, αυτό θα συνιστούσε κατάχρηση διαδικασίας.
3. Η παρούσα διαδικασία είναι πρόωρη επειδή η διαιτητική Απόφαση δεν επιδόθηκε στην Αιτήτρια, ώστε να καταχωρήσει έφεση εναντίον της διαιτητικής απόφασης. Ειδικότερα, ο Ενόρκως Δηλών ισχυρίζεται ότι δεν περιήλθε στην αντίληψη των Καθ' ων η Αίτηση οποιαδήποτε πίεση εκ μέρους του Διαιτητή ώστε να δεχθεί απόφαση η Αιτήτρια, από τη στιγμή μάλιστα που είχε αναφέρει ότι εκπροσωπείτο από δικηγόρο ο οποίος δεν μπορούσε να παρευρίσκεται στη συνάντηση. Ισχυρίζεται ότι όσα αναφέρει η Αιτήτρια δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, και αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της για σκοπούς εντυπωσιασμού. Στις 6.11.12 ο ίδιος παρουσιάστηκε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση με τον Γραμματέα/Διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση Κύπρο Παπαϊακώβου. Παρόντες ήταν η Αιτήτρια, ο δικηγόρος της και οι δύο συνοφειλέτες της, δηλαδή ο Λίνος Παραΐκας και Μαίρη Ονησιφόρου. Παρούσα ήταν και η Γεωργία Χατζηπετρή η οποία εκτελούσε χρέη γραφέα. Κατά την έναρξη της διαδικασίας, ο Διαιτητής ανέφερε τους λόγους για τους οποίους κλήθηκε η διαιτησία. Αφού έλεγξε ότι η Ειδοποίηση Πρόσκλησης για ην διαιτησία είχε επιδοθεί δεόντως σε όλους τους οφειλέτες, (οι οποίοι είναι μεταξύ τους αδέλφια), ρώτησε τον ίδιο ποια ήταν η απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση. Ο ίδιος παρουσίασε τα σχετικά έγγραφα δηλαδή τη Συμφωνία Δανείου, τη Σύμβαση Υποθήκης και την κατάσταση λογαριασμού στην οποία αναγραφόταν το χρεωστικό υπόλοιπο που επίδικου δανείου. Ο Διαιτητής απευθύνθηκε στους οφειλέτες και ρώτησε αν υπάρχει οποιαδήποτε ένσταση ή υπεράσπιση την οποία επιθυμούσαν να αναφέρουν στο στάδιο αυτό αναφορικά με την απαίτηση και τα σχετικά με αυτήν έγγραφα. Όλοι οι οφειλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της Αιτήτριας, ανέφεραν ότι καμία ένσταση έφεραν στα όσα είχε αναφέρει ο ίδιος. Απεναντίας, όλοι αναγνώρισαν την υπογραφή τους, το ύψος του δανείου και τα σχετικά έγγραφα και εκ συμφώνου, συμπεριλαμβανομένης της Αιτήτριας, αποφάσισαν την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης για το ποσό των €514.198,77 με τόκο 9% από 6.11.
4. Στη συνέχεια, ο δικηγόρος της Αιτήτριας, δήλωσε ότι αποδέχεται την απόφαση, νοουμένου ότι κατά την εκποίηση των ακινήτων που αναφέρονται στην υποθήκη, σε περίπτωση κατά την οποία προκύψει περίσσευμα πέραν του χρέους, αυτό να κατατεθεί σε ειδικό λογαριασμό και να μην διανεμηθεί στους τρεις συνοφειλέτες. Η πρόταση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από τους δύο συνοφειλέτες της Αιτήτριας δηλαδή τους Λίνο Παραΐκα και Μαίρη Ονησιφόρου. Τότε ο δικηγόρος της Αιτήτριας σηκώθηκε και με έντονο ύφος ζήτησε να αλλάξει διαδικασία ο Διαιτητής, λέγοντας ότι δεν είναι έτοιμος να αποδεχθεί την έκδοση απόφασης εναντίον της Αιτήτριας. Η αλλαγή της διαδικασίας της διαιτησίας δεν έγινε αποδεκτή ούτε από τους Καθ' ων η Αίτηση, ούτε και από τους άλλους δυο συνοφειλέτες, οπόταν ο δικηγόρος της Αιτήτριας αποχώρησε από την διαιτησία. Ισχυρίζεται ότι οι πραγματικές και νομικές θέσεις της Αιτήτριας κατά την ημέρα της διαιτησίας δηλαδή στις 6.11.12 ήταν αυτές που αναφέρει στη διαιτητική Απόφαση ο Διαιτητής. Οι οποιεσδήποτε ενστάσεις επικαλείται η Αιτήτρια, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της με απώτερο σκοπό τον εκτροχιασμό της διαδικασίας και την καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης. Εάν, κατά τον ισχυρισμό της Αιτήτριας η επίδοση της διαιτητικής απόφασης στο γραφείο του δικηγόρου της αποτελεί πράξη παράτυπη και άκυρη, τότε η παρούσα διαδικασία είναι πρόωρη και άνευ αντικειμένου και θα πρέπει να απορριφθεί. Η καθυστέρηση στην έκδοση της διαιτητικής απόφασης από τον Διαιτητή θα αποτελούσε κατάχρηση διαδικασίας επειδή όλοι οι εμπλεκόμενοι συμφώνησαν στην έκδοση της, με διαφοροποίηση μόνο τη θέση της Αιτήτριας με την μη αποδοχή δημιουργίας κοινού ταμείου, από τους άλλους δύο συνοφειλέτες και τους Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίζεται ότι τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια δεν αποτελούν λόγο για ακύρωση της απόφασης του Διαιτητή σύμφωνα με το άρθρο 20

(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4, εφόσον αυτός ενήργησε νομότυπα, με καλή συμπεριφορά προς τους διάδικους, χειρίστηκε σωστά την υπόθεση, και η διαδικασία της διαιτησίας και η έκδοση της διαιτητικής απόφασης έγινε νομότυπα. Επεσύναψε προς τούτο τη Συμφωνία Δανείου (Τεκμήριο 1) το έγγραφο υποθήκης (Τεκμήριο 2), τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκης ακινήτου με αρ. Υ9476/08 (Τεκμήριο 3) Τίτλους Ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 4) και Καταστάσεις Λογαριασμού (Τεκμήριο 5). Στις γραπτές τους αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους υπέρ και εναντίον της αίτησης με αναφορά στη σχετική νομολογία. Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια ζητά την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 6.11.12, για λόγους που αφορούν την διαιτητική διαδικασία που ακολουθήθηκε ως και τη συμπεριφορά του ιδίου του Διαιτητή. Σχετικά είναι τα άρθρα 52

(2)(β) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/85και 20

(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4 τα οποία ορίζουν ως εξής: Άρθρο 52

(2)(β) του Ν22/85 «Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου

(1)παραπομπής: (α) ........................ (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου

(6).» Άρθρο 20

(2)του Κεφ.4 «Όταν ο Διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική Απόφαση.» Σύμφωνα με την υπόθεση Τσιμεντοποιεία Βασιλικού Λτδ ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(2001)1 Α.Α.Δ. 23: «Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της διαιτησίας είναι ο αποκλεισμός ή ακριβέστερα ο περιορισμός των ενδίκων μέσων κατά τη διαιτητική Απόφαση. Έτσι ο περί Διαιτησίας Νόμος Κεφ.4 που έχει ως πρότυπο τον Αγγλικό Νόμο του 1934 επιτρέπει την ακύρωση μιας τέτοιας απόφασης για τους περιορισμένους λόγους που εκθέτει το άρθρο 20

(2)». Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Οικοδομικές Επιχειρήσεις Σταύρος Α. Σταύρου Λτδ ν. Α. Τυλλή κ.ά.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1172, σελ. 1176, 1177 είναι σχετικό: «... Στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Ltd κ.ά.

(1999)1(B) A.A.Δ. 717 ερμηνεύθηκε ότι ο όρος «misconduct» - «ανάρμοστη συμπεριφορά» του Διαιτητή, περιλαμβάνει κάθε μορφή συμπεριφοράς η οποία τείνει να διασαλεύσει και να καταστρέψει την εμπιστοσύνη την οποία οι διάδικοι ή εκάτερος από αυτούς πρέπει να έχει στους διαιτητές ότι θα καταλήξουν σε δίκαιη απόφαση. Αποφασίστηκε επίσης ότι το έργο των διαιτητών είναι οιωνεί δικαστικό και η αποστολή τους είναι δικαστική. Σχετική αναφορά έγινε στην υπόθεση Modern Engineering v. Miskin [1981] 1 Lloyd's Rep.

1. Σχετικό με την υπό κρίση υπόθεση είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Law and Practice of International Commercial Arbitration, 2η έκδοση, σελ. 269 το οποίο μεταφέρουμε από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση: «The English court of appeal has held that a breach of natural justice and misconduct for the purposes of the Arbitration Act 1950 for an arbitrator to make an award against a party without having heard representations on its behalf. The court ruled that not only must the award be set aside, but that the arbitrator ought to be removed from further conduct of the proceedings. Lord Denning said: «The courts, I feel, must show an example and see that arbitrations are properly conducted so as to earn and deserve the confidence of those who appear before them. I am afraid that the conduct of this arbitrator was such as to lose the confidence of at least one of the parties.»» Στην προκειμένη περίπτωση, η Αιτήτρια με την ένορκη της δήλωση προέβαλε διάφορους ισχυρισμούς όπως περιγράφονται ανωτέρω, αποδίδοντας στον Διαιτητή συγκεκριμένη συμπεριφορά η οποία, όπως ισχυρίζεται ήταν εχθρική και μεροληπτική εναντίον της. Αντίθετα, οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Σωφρονίου αμφισβητούν όλους τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και προβάλλουν εκ διαμέτρου αντίθετους ισχυρισμούς για τη διαιτητική διαδικασία και όσα διαμείφθηκαν ενώπιον του Διαιτητή. Κατ' αρχήν διευκρινίζεται ότι, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Αιτήτριας να αποδείξει τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό της τεκμηριώνουν τους λόγους που αναφέρονται στο αρ. 20 του Κεφ. 4 για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 6.11.
2. Η παρούσα αίτηση, αποτελεί πρωτογενή εναρκτήρια αίτηση η οποία καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια υπό μορφή Έφεσης δυνάμει του αρ. 52

(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Σύμφωνα με τις υποθέσεις Udruzena Beogradska Banka v. Westacre Investment Inc.

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 124 και Wilfrid Wortham κ.ά. ν. Ντίνας Κώστα Τσίμον κ.ά.

(2001)1(Β) Α.Α.Δ.1442, μία εναρκτήρια πρωτογενής αίτηση ενέχει θέση αγωγής εντός της έννοιας της Δ.1 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Επομένως, κρίνω ότι η ακρόαση των πρωτογενών εναρκτήριων αιτήσεων, θα πρέπει να διεξάγεται ως η ακροαματική διαδικασία σε αγωγή, κάτι που αναπόφευκτα επιβάλλει την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας από τους διαδίκους. Κάτι τέτοιο παρέχει τη δυνατότητα και στις δύο πλευρές να υιοθετήσουν το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, ως και την ευκαιρία στον αντίδικο να τους αντεξετάσει. Η καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων προς υποστήριξη της αίτησης και ένστασης, κατά την άποψη μου, δεν είναι αρκετή. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, η Αιτήτρια, - που επαναλαμβάνω έχει και το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της - καμία προφορική μαρτυρία παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου και επέλεξε να περιοριστεί στο περιεχόμενο της ένορκης της δήλωσης ημερ. 23.11.12 που συνοδεύει την αίτηση. Παρέλειψε επιπρόσθετα, να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα Χ. Σωφρονίου επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του, ο οποίος ήταν παρών στην διαιτητική διαδικασία, ώστε να αμφισβητήσει και αντικρούσει τους δικούς του ισχυρισμούς. Η παράλειψη αυτή κρίνεται ως ουσιώδης και σημαντική, αφού μόνον έτσι θα ήταν δυνατό για το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα επί των ισχυρισμών της Αιτήτριας, οι οποίοι αμφισβητούνται από τους Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω, παρέλειψε να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου κατάλληλη μαρτυρία που να τεκμηριώνει την ισχυριζόμενη μεροληψία του Διαιτητή, όπως μαρτυρία εκ μέρους του δικηγόρου της Θεοφάνη Ανδρέου, ο οποίος ήταν παρών στη διαιτητική διαδικασία στις 6.11.12 και όπως ισχυρίστηκε στην ένορκη δήλωσή της, συνομίλησε με τον Διαιτητή κατά τρόπο έντονο. Τα όσα αναφέρει η ίδια στη δική της ένορκη δήλωση, δεν κρίνονται αρκετά για να τεκμηριώσουν την ισχυριζόμενη μεροληψία του Διαιτητή εναντίον της, εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση, σε σχέση με τα όσα ο δικηγόρος της Αιτήτριας ανέφερε στον Διαιτητή, προβάλλουν μια εντελώς διαφορετική εκδοχή από αυτήν που η Αιτήτρια αποδίδει στο δικηγόρο της. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου κατάλληλη μαρτυρία που να τεκμηριώνει μεροληψία του Διαιτητή εναντίον της ως και μαρτυρία που να τεκμηριώνει τους λόγους που επικαλείται για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης υπό παρ.2 στην αίτηση της. Απέτυχε δηλαδή, να τεκμηριώσει με τον ορθό δικονομικό τρόπο τους ισχυρισμούς της και επομένως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως πραγματικά αστήρικτη. Εξετάζοντας την ίδια τη διαιτητική Απόφαση ημερ. 6.11.12 (Τεκμήρια 4 και 5) κρίνω ότι αυτή είναι επαρκώς αιτιολογημένη από τον Διαιτητή ο οποίος αναφέρει με λεπτομέρεια τη διαδικασία ενώπιον του ως και την κατάληξη του σε απόφαση εναντίον και των τριών συνοφειλετών. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 2, παρ.96, σελ.43: "No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpired thinks fit, provided that the meaning is clear." Σ' ότι αφορά τον λόγο ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης ότι η διαδικασία έλαβε χώρα στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση και όχι σε ουδέτερο χώρο, εξετάζοντας την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, διαπιστώνεται ότι αυτή ουδέποτε έθεσε τέτοιο θέμα ενώπιον του Διαιτητή. Εν πάση περιπτώσει κρίνω ότι ο τόπος όπου διεξάχθηκε η διαδικασία διαιτησίας από μόνος του, ουδόλως τεκμηριώνει μεροληψία εκ μέρους του Διαιτητή. Σ' ότι αφορά, τέλος, το λόγο ακύρωσης ότι η διαιτητική Απόφαση είναι ελαττωματική διότι ο Διαιτητής έκδωσε την απόφαση του (Τεκμήριο 4, 5) για ποσό μεγαλύτερο από εκείνο που αναφερόταν στην Ειδοποίηση για διεξαγωγή της διαιτησίας (Τεκμήριο 1), έχω την άποψη ότι ούτε και αυτός ο λόγος ευσταθεί. Και τούτο γιατί η Ειδοποίηση δόθηκε πριν την έναρξη της διαιτησίας και η διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε, όπως αναφέρεται στη σελ.2 του Τεκμηρίου 5, αφού λήφθηκαν υπόψη οι όροι του επίδικου ενυπόθηκου γραμματίου ως και όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που κατατέθηκαν στη διαιτησία από τον προϊστάμενο του Τμήματος Καθυστερημένων Δανείων των Καθ' ων η Αίτηση Χ. Σωφρονίου, που είναι ο ενόρκως δηλών για τους Καθ' ων η Αίτηση, ο οποίος, επαναλαμβάνω δεν αντεξετάστηκε από την πλευρά της Αιτήτριας. Για όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αιτήτρια απέτυχε να τεκμηριώσει ενώπιον του Δικαστηρίου τους λόγους ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης ημερ. 6.11.12 που επικαλείται με την αίτηση της. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο