Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λήδρα ν. Χαρίλαου Γιωργαλλή κ.α., Αρ. Αίτησης: 728/13, 14/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A159 Αρ. Αίτησης: 728/13 Μεταξύ: Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λήδρα Αιτήτριας και
- Χαρίλαου Γιωργαλλή, εκ Καιμακλίου
- Ελένης Γιωργαλλή, εκ Καϊμακλίου Καθ' ων η αίτησης Αίτηση ημερ. 18.4.13 για Εγγραφή Διαιτητικής Απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης Ημερομηνία: 14 Απριλίου 2014 Για αιτητές: κα Χλωρακιώτου Για καθ' ης η αίτηση: κα Χριστοδουλίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 15.2.12 εξεδόθη διαιτητική απόφαση με την οποία οι καθ' ων η αίτηση, διατάσσονταν όπως πληρώσουν στην αιτήτρια Σ.Π.Ε Λήδρα, το ποσόν των €229.787,66 πλέον τόκους και έξοδα. Διατάχθηκε επίσης όπως είναι διατυπωμένο στην εν λόγω απόφαση, η πληρωμή του ποσού να γίνει και δια μέσου της υποθήκης Υ2614/09 αφού το επίδικο χρέος βαρύνεται με την εν λόγω υποθήκη. Προκύπτει από το κείμενο της απόφασης ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν παρέστησαν στην πιο πάνω διαδικασία παρότι ειδοποιήθηκαν. Η πιο πάνω διαιτητική απόφαση εφεσιβλήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 19.9.12 με την αίτηση - έφεση 2311/12 που καταχώρησαν οι καθ' ων η αίτηση. Ισχυρίστηκαν μεταξύ άλλων ότι παραβιάστηκε το δικαίωμα τους να λάβουν γνώση της διαδικασίας και να ακουστούν κατά την ακρόαση της διαιτησίας. Είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι κατά τους επίδικους χρόνους, ήταν μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Ειδοποίησαν μάλιστα το γραφείο του διαιτητή για το γεγονός αυτό, ζητώντας αναβολή της υπόθεσης σε ημερομηνία που θα μπορούσαν να παραστούν χωρίς όμως το αίτημα τους να εισακουστεί. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με απόφαση συναδέλφου Δικαστή ημερομηνίας 16.4.13, απέρριψε την αίτηση- έφεση των αιτητών με έξοδα εις βάρος τους. Αποφασίστηκε μεταξύ άλλων ότι ο διαιτητής ενήργησε εντός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων του και δεν ήταν υποχρεωμένος να δεχθεί αίτημα αναβολής. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης, οι καθ' ων η αίτηση κατεχώρησαν Έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 2.5.
- Προηγήθηκε όμως η καταχώρηση της παρούσας αίτησης από την αιτήτρια Σ.Π.Ε Λήδρα, ημ. 18.4.13 για εγγραφή της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης. Άλλη αίτηση των καθ' ων στην παρούσα ημ. 17.7.13 με την οποία ζητούσαν αναστολή εγγραφής και εκτέλεσης της Διαιτητικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση της πιο πάνω Έφεσης από το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίφθηκε για λόγους που εμφαίνονται στην ενδιάμεση απόφαση μου ημ. 6.2.
- Ως εκ τούτου, η παρούσα αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης προχώρησε σε ακρόαση ενώπιον μου με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις των μερών. Η αίτηση στηρίζεται στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο άρθρο 52, στον Περί Διαιτησίας Νόμο (Κεφ. 4) άρθρα 2 & 21 καθώς και στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.47 & Δ.
- Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της Χρύσως Ιωάννου από την Λευκωσία η οποία βρίσκεται στην υπηρεσία της αιτήτριας. Σε αυτήν γίνεται αναφορά στο ιστορικό έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και στην γνωστοποίηση της στους καθ' ων η αίτηση μέσω ιδιωτικής επίδοσης αφού αυτοί δεν παρουσιάστηκαν ενώπιον του διαιτητή κατά την έκδοση της απόφασης. Οι καθ' ων η αίτηση 1 & 2 κατεχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Επικαλούνται μεταξύ άλλων παρατυπία στην διαιτητική διαδικασία, απουσία αιτιολογίας εκ μέρους του διαιτητή στην ετυμηγορία του αλλά και στέρηση του δικαιώματος τους να ακουστούν στην διαδικασία της διαιτησίας αφού κατά τους ισχυρισμούς τους δεν έγινε επίδοση της κλήσης για διαιτησία. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1, Χαρίλαου Γιωργαλλή. Σε αυτήν επαναλαμβάνονται όλοι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Αναφέρεται επιπλέον ότι η διαιτητική απόφαση δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη γιατί μεταξύ άλλων δεν γίνεται αναφορά για ποιο λόγο τερματίστηκε η επίδικη σύμβαση. Αναφορικά με την στέρηση του δικαιώματος των αιτητών να ακουστούν, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι τόσον αυτός όσον και η καθ' ης η αίτηση 2 σύζυγος του, διέμεναν κατά τους ουσιώδεις χρόνους στην Αθήνα. Πληροφορήθηκαν από συγγενικό τους πρόσωπο για την διαδικασία διαιτησίας και επικοινώνησαν με το γραφείο του διαιτητή για να ζητήσουν αναβολή λόγω του ότι βρίσκονταν στο εξωτερικό. Παρόλα αυτά, ο διαιτητής προχώρησε στην έκδοση απόφασης στην απουσία τους, στερώντας τους ουσιαστικά το δικαίωμα να ακουστούν. Γίνεται επιπλέον αναφορά για αδικαιολόγητη καθυστέρηση τριών μηνών από την έκδοση της διαιτητικής απόφασης μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί το επίδικο χρέος με αδικαιολόγητους τόκους. Αγορεύσεις Η συνήγορος της αιτήτριας στην αγόρευση της, αναφέρθηκε στο επίδικο χρέος και στην διαδικασία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε στις 15.12.
- Στην συνέχεια αναφέρθηκε στην αίτηση - έφεση που καταχώρησαν στις 19.12.12 οι καθ' ων η αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με την οποία ζητούσαν την ακύρωση της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς για την μη ειδοποίηση της κλήσης για διαιτησία, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι ο νόμος δεν προβλέπει ρητά με ποιόν τρόπο θα γίνεται η γνωστοποίηση της κλήσης για διαιτησία και της διαιτητικής απόφασης. Προβλέπεται μόνον ότι θα πρέπει ο καθ' ου η αίτηση να λάβει γνώση. Όσον αφορά την κλήση για διαιτησία, οι καθ' ων η αίτηση παραδέχονται ότι έλαβαν γνώση για τον χρόνο διεξαγωγής της μέσω συγγενικού τους προσώπου. Για δε την διαιτητική απόφαση, αυτή τους επιδόθηκε με ιδιωτική επίδοση δυνάμει Δ.5 Θ.
- Ακολούθως, η συνήγορος απέρριψε τους ισχυρισμούς για στέρηση του δικαιώματος των καθ' ων η αίτηση να ακουστούν και για καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας. Τέλος, ανέφερε ότι ο διαιτητής αφού μελέτησε όλα τα ενώπιον του στοιχεία, εξέδωσε την υπό κρίση απόφαση η οποία φέρει όλα τα εξωτερικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και γι' αυτό θα πρέπει κατά την συνήγορο να εγγραφεί για σκοπούς εκτέλεσης ως κανονική δικαστική απόφαση. Η συνήγορος για τους καθ' ων η αίτηση στην δική της αγόρευση, ισχυρίστηκε ότι η υπό κρίση διαιτητική απόφαση είναι παράτυπη και αντικανονική. Επανέλαβε τους ισχυρισμούς της έντασης για έλλειψη δικαιολογίας, στέρησης του δικαιώματος ακρόασης και κακούς χειρισμούς εκ μέρους του διαιτητή. Ειδικότερα, η άρνηση του διαιτητή για αλλαγή της ημερομηνίας ακρόασης της διαιτησίας, στέρησε κατά την συνήγορο από τους καθ' ων η αίτηση, το δικαίωμα να ακουστούν πριν την έκδοση απόφασης εναντίον τους. Επαναλήφθηκαν επίσης οι ισχυρισμοί για αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί το υφιστάμενο χρέος των καθ' ων η αίτηση με τόκους. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 52.1(α) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ Συνεργατικής Εταιρείας και μελών, καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους τότε η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Στο δε εδάφιο 2 του άρθρου 52 αναφέρονται τα πιο κάτω:
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6). Σύμφωνα με το άρθρο 52.4, οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή δύναται να υποβάλει αίτηση - έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός 21 ημερών από την ημερομηνία που θα του γνωστοποιηθεί η απόφαση. Σε περίπτωση δε που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί σύμφωνα με το εδάφιο 5 του άρθρου 52, καθίσταται τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως οι αποφάσεις του πολιτικού Δικαστηρίου. Τα άρθρα 21, 22 και 23 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4), παρέχουν την δυνατότητα και καθορίζουν την διαδικασία εγγραφής μετά από άδεια του Δικαστηρίου, διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της, κατά τον ίδιο τρόπο όπως εκτελούνται οι αποφάσεις του Δικαστηρίου. Το άρθρο 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4) στο οποίο μεταξύ άλλων στηρίζεται η παρούσα αίτηση, έχει ως ακολούθως:
- Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης. Η διαδικασία εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης είναι διαδικαστικής μορφής. Με αυτή την έννοια, το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση των διαδικαστικών προϋποθέσεων για την εγγραφή και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξεταστούν μόνο στα πλαίσιο Έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52.4 του Νόμου 22/
- Από την άλλη, το Δικαστήριο οφείλει καθηκόντως να εξετάσει προτού αποφασίσει την εγγραφή διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης ότι αυτή έχει γνωστοποιηθεί στον καθ' ου η αίτηση. Παράλειψη γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης, συνιστά παραβίαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να αρνηθεί την εγγραφή της για σκοπούς εκτέλεσης (βλ. μεταξύ άλλων Χριστοφόρου
(1999)1Β Α.Α.Δ 980). Παραβίαση του κανόνα φυσικής δικαιοσύνης, αποτελεί και το γεγονός της άρνησης στον καθ' ου η αίτηση να ακουστεί στην διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Γι' αυτό το λόγο, έχει νομολογηθεί ότι αιτήσεις όπως η παρούσα θα πρέπει να καταχωρούνται δια κλήσεως και όχι μονομερώς (βλ. Τάσου Βασούλλα (Κακουρή)
(2000)1 Α.Α.Δ. 1372). Επιπλέον για να εγγραφεί μια διαιτητική απόφαση θα πρέπει να έχει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. (βλ. μεταξύ άλλων Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς Πολ. Έφεση 357/2008 ημ. 11.4.2012). Στην αγγλική απόφαση Middlemiss & Gould (a firm) v Hartlepool Corporation
(1973)1 All ER 172, αποφασίστηκε ότι με την πάροδο της προθεσμίας αμφισβήτησης της απόφασης του διαιτητή, αυτή καθίσταται τελική και μπορεί να εκτελεστεί ως απόφαση Δικαστηρίου. Δεν παρέχεται άδεια για εκτέλεση διαιτητικής απόφασης μόνο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σοβαρός λόγος αμφισβήτησης της εγκυρότητας της απόφασης. Ισχυρισμός για λανθασμένη απόφαση νομικού σημείου από τον διαιτητή δεν καθιστά από μόνος του, άκυρη την διαιτητική απόφαση. Από την στιγμή που δεν έγινε Έφεση για να αποφασιστεί το θέμα, η απόφαση είναι έγκυρη και δεσμευτική. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την απόφαση Middlemiss (ανωτέρω): « once an award had been made and the time limit for challenging it had expired the award became final and binding; it should therefore be entered as a judgment and enforced accordingly; leave to enforce an award should only be refused where there was a real ground for doubting the validity of an award; even if it were the case that the arbitrator had wrongly decided a point of law, that did not make the award invalid; the point should have been brought up by way of case stated; as it had not been the award was final and binding.» Στην υπόθεση Πιττάκα ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ 1895, λέχθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με την δυνατότητα εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης δυνάμει του άρθρου 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4). «Το λεκτικό του αρ. 21 είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο του αρ. 26
(1)της Αγγλικής Arbitration Act,
- Σύμφωνα με τους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 2, παραγ. 713 «το Δικαστήριο θα χορηγήσει άδεια για την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εκτός αν υπάρχει πραγματικός λόγος αμφισβήτησης της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης ή εκτός αν η διαιτητική απόφαση δεν είναι σε τύπο που μπορεί να εκτελεσθεί ως απόφαση» Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι βασική διαδικαστική προϋπόθεση για παροχή άδειας εκτέλεσης απόφασης διαιτητού, είναι αυτή να φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Στα πλαίσια αυτά, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον η απόφαση εκδόθηκε αρμοδίως από διαιτητή στον οποίο παραπέμφθηκε η διαφορά δυνάμει του άρθρου 52.2 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/
- Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό το στοιχείο. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά την κρίση μου και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της απόφασης αν δηλαδή η διατύπωση της επιλύει με σαφήνεια τα επίδικα θέματα που τέθηκαν στην διαιτησία ούτως ώστε να είναι δεκτική εκτέλεσης όπως μια κανονική δικαστική απόφαση. Συμπεράσματα Το πρώτο θέμα που θα με απασχολήσει, είναι το κατά πόσον οι καθ' ων η αίτηση έλαβαν γνώση τόσο της ημερομηνίας που θα διεξαγόταν η διαδικασία διαιτησίας όσον και της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους. Σημειώνεται εδώ ότι το Δικαστήριο οφείλει καθηκόντως να εξετάσει τα στοιχεία αυτά και αυτεπάγγελτα αφού αφορούν ζήτημα κανόνων φυσικής δικαιοσύνης. Αναφορικά με την ημερομηνία διεξαγωγής της διαιτητικής διαδικασίας, είναι παραδεκτό από τους καθ' ων η αίτηση ότι ήταν σε γνώση τους. Αποτάθηκαν μάλιστα ως ισχυρίζονται στο γραφείο του διαιτητή που χειριζόταν την υπόθεση για να ζητήσουν αναβολή της διαδικασίας. Δεν ευσταθούν ως εκ τούτου οι θέσεις των καθ' ων η αίτηση για μη έγκαιρη γνωστοποίηση σε αυτούς, της ημερομηνίας διεξαγωγής της διαιτητικής διαδικασίας. Απομένει να εξεταστεί το κατά πόσον υπήρξε έγκυρη γνωστοποίηση στους καθ' ων η αίτηση, της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους. Επί του προκειμένου, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η διαιτητική απόφαση επιδόθηκε και στους δύο καθ' ων η αίτηση με ιδιωτική επίδοση δυνάμει της Δ.5 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην ένορκη δήλωση της αίτησης, επισυνάπτεται επί του προκειμένου ως τεκμήριο Β, έγγραφη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1 ημ. 11.12.12, σύμφωνα με την οποία, του γνωστοποιήθηκε η πιο πάνω διαιτητική απόφαση, τόσον για τον ίδιο όσον και για την καθ' ης η αίτηση 2 σύζυγο του, με την οποία συγκατοικεί. Με το πιο πάνω στοιχείο, είναι η κρίση μου ότι η αιτήτρια έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε προκειμένου να αποδείξει την έγκυρη γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης και στους δύο καθ' ων η αίτηση. Εξ' άλλου, το γεγονός ότι 8 μέρες μετά, στις 19.12.12 και οι δύο καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν την αίτηση - έφεση 2311/12 στο Ε.Δ. Λευκωσίας εναντίον της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης, καταδεικνύει ότι έλαβαν γνώση της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους. Υπενθυμίζω εδώ ότι δυνάμει της πιο πάνω νομολογίας, η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης είναι αναγκαία για σκοπούς φυσικής δικαιοσύνης γιατί μεταξύ άλλων δίδει την δυνατότητα στους καθ' ων η αίτηση να εφεσιβάλουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο, την απόφαση του Διαιτητή εντός των προθεσμιών που καθορίζει ο νόμος. Δικαίωμα που στην παρούσα περίπτωση οι καθ' ων η αίτηση άσκησαν αφού έλαβαν γνώση για την έκδοση της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους. Απομένει να εξεταστούν οι υπόλοιποι λόγοι που επικαλούνται οι καθ' ων η αίτηση στο δικόγραφο της ένστασης τους με τους οποίους ζητούν την απόρριψη του αιτήματος για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Αφορούν ισχυρισμούς για στέρηση του δικαιώματος των καθ' ων η αίτηση να ακουστούν λόγω άρνησης αναβολής της υπόθεσης από τον διαιτητή αλλά και για κακούς χειρισμούς και έλλειψη αιτιολογίας της διαιτητικής απόφασης. Οι πιο πάνω εισηγήσεις όμως, σχετίζονται κατά την γνώμη μου με την ουσία της διαιτητικής απόφασης και δεν μπορούν να εξεταστούν σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία, στα πλαίσια της αίτησης εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης. Τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν να εξεταστούν μόνο στα πλαίσια αίτησης - έφεσης την οποία δύναται να καταχωρήσει ο καθ' ου η αίτηση εναντίον της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52.4 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 4). Να υπενθυμίσω εδώ ότι οι καθ' ων η αίτηση κατεχώρησαν αίτηση - έφεση εναντίον της επίδικης διαιτητικής απόφασης. Προσεκτική μελέτη της απόφασης του συναδέλφου Δικαστή ημ. 16.4.13 που επιλήφθηκε της αίτησης - έφεσης και η οποία επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 στην αίτηση αναστολής ημ. 17.7.2013, καταδεικνύει ότι όλα τα πιο πάνω ζητήματα τέθηκαν στην διαδικασία αυτή και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο για τους λόγους που αναφέρονται στην πιο πάνω ενδιάμεση απόφαση. Η επαναφορά των ίδιων ακριβώς θεμάτων στην παρούσα αίτηση, πέραν του ότι αυτά δεν μπορούν να εξεταστούν αφού αφορούν ζητήματα ουσίας και ορθότητας της διαιτητικής απόφασης, συνιστά επίσης κατά την κρίση μου και κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας. Η καθ' ων η αίτηση επικαλέστηκαν επίσης καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας εκ μέρους της αιτήτριας. Ούτε όμως και αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί. Υπενθυμίζω ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση εκδόθηκε στις 15.2.
- Η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης έγινε στους καθ' ων η αίτηση με ιδιωτική επίδοση στις 11.12.
- Λίγες μέρες μετά, στις 19.12.12, οι καθ' ων η αίτηση κατεχώρησαν στον Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την αίτηση- έφεση 2311/12 με την οποία ζητούσαν ακύρωση της διαιτητικής απόφασης. Για τους λόγους που αναφέρονται στην απόφαση του, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας απέρριψε την πιο πάνω αίτηση - έφεση στις 16.4.
- Δύο μέρες αργότερα, στις 18.4.13 η αιτήτρια κατεχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης. Δεν θα ήταν ορθό βέβαια ενώ εκκρεμούσε η αίτηση - έφεση των καθ' ων η αίτηση, να προχωρήσει η διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Ούτε οι καθ' ων η αίτηση μπορούν να παραπονούνται ότι καθυστέρησε η διαδικασία εγγραφής μια διαιτητικής απόφασης, την νομιμότητα της οποίας οι ίδιοι αμφισβητούσαν με αίτηση - έφεση τους ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Σημειώνεται δε ότι η αιτήτρια προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας αμέσως μετά που το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση - έφεση που ασκήθηκε εναντίον της επίδικης διαιτητικής απόφασης. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η αιτήτρια έχει αποδείξει όλες τις προϋποθέσεις για την εγγραφή της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης αφού αυτή: · Εκδόθηκε νόμιμα από διαιτητή που διορίστηκε δυνάμει του άρθρου 52.2 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 και μετά που οι καθ' ων η αίτηση πληροφορήθηκαν για την ημερομηνία διεξαγωγής της διαδικασίας διαιτησίας, στην οποία όμως δεν παρευρέθηκαν. . · Έχει τα όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. · Έχει γνωστοποιηθεί στους καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι κατεχώρησαν αίτηση - έφεση, που απορρίφθηκε όμως από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ως εκ τούτου, η αίτηση εγκρίνεται. Δίδεται άδεια όπως η επίδικη διαιτητική απόφαση καταχωρηθεί και εγγραφεί στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης ως απόφαση του Δικαστηρίου, εναντίον και των δύο καθ' ων η αίτηση. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο