STRATEGIES - RESEARCH - INVESTMENTS S.R.L. ν. ELBAHOLD LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4090/12, 2/4/2014

(1995)1 ΑΑΔ. Η αίτηση των εναγομένων στηρίζεται στο γεγονός ότι μετά που δόθηκαν οδηγίες για επίδοση στην άλλη πλευρά, στις 9/8/2012, ο Amaritei εκ μέρους του Pacuraru καταχώρισε στον Έφορο Εταιρειών τα έντυπα ΗΕ57 και ΗΕ4 επιχειρώντας να μεταβάλει το καθεστώς της Berhill χωρίς να αναμένει τη διαδικασία που οι ίδιοι οι ενάγοντες με την αίτηση τους προκάλεσαν. Επιχειρήθηκε, ειδικότερα, η καταχώριση στον Έφορο ειδοποίησης περί μεταβίβασης του συνόλου των μετοχών της Berhill (απόλυτης ιδιοκτήτριας της Elbahold) από μία εταιρεία Appliance Solutions Ltd στον Pacuraru και περί αλλαγής διευθυντή και γραμματέα διά του Gabriel Baciu και της Daniella Ionescu, αντίστοιχα. Στην ένορκη δήλωση του Μάριου Λένα που στηρίζει την αίτηση των εναγομένων αναγράφονται σχετικώς τα ακόλουθα στην παράγραφο 9: «Όπως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση του κ. Amaritei (παράγραφος 6) και συνεπώς γίνεται παραδεκτό από τη μαρτυρία των ιδίων των Εναγόντων ο κ. Pacuraru είναι ο 50% μέτοχος των Εναγόντων. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μagon. Ο κ. Baciu με τη σειρά του είχε διοριστεί ως γραμματέας της Εναγόμενης 1 από τους Ενάγοντες κατά την περίοδο που αυτή κατείχαν ως εμπιστευματοδόχοι τον έλεγχο της Εναγόμενης 1 και συνεπώς συνεργάζεται με τους Ενάγοντες. Η κυρία Ionescu, όπως με πληροφορεί η οικογένεια Vintu είναι η σύζυγος του κ. Pacuraru. Η σύνδεση λοιπόν της ενέργειας αυτής με τους Ενάγοντες είναι εμφανής». Πρόκριμα για επιτυχία της αίτησης των εναγομένων, με δεδομένο ότι δεν καταχώρισαν ούτε έχουν σκοπό να καταχωρίσουν ανταπαίτηση, αποτελεί το κατά πόσο η αίτηση τους μπορεί να υφίσταται αυτοτελώς. Με την τροποποίηση του άρθρου 32 του Ν.14/60 διά του Ν.17/2004 αναγνωρίστηκε η δυνατότητα σε εναγόμενο να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα. Το θέμα εξετάστηκε από τον Νικολάτο Δ., στην Aίτηση Ιgor Ζhigachov, (Πολιτική Αίτηση αρ. 115/2012, ημερομηνίας 18/1/2013) όπου έκρινε ότι ένα παρεμπίπτον διάταγμα είναι απλώς επικουρικό σε ουσιαστική αξίωση που προβάλλεται στα πλαίσια αγωγής και ως εκ τούτου θα πρέπει να εντάσσεται, στην περίπτωση εναγομένου, στα πλαίσια ανταπαίτησης ή ανταγωγής, διαφορετικά στερείται του απαραίτητου δικαιοδοτικού πλαισίου. Αναγνωρίστηκε περαιτέρω στην εν λόγω απόφαση, με αναφορά σε αγγλική νομολογία, η δυνατότητα να ζητηθεί παρεμπίπτον διάταγμα, χωρίς τούτο να τίθεται στα πλαίσια ανταπαίτησης ή ανταγωγής, στην περίπτωση που η θεραπεία που ζητείται πηγάζει από την αγωγή του ενάγοντα ή συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι τέτοια είναι η παρούσα περίπτωση, εφόσον είναι εμφανές πως το επίδικο ζήτημα στην αίτηση τους, ήτοι η διατήρηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Berhill, (η οποία είναι η μόνη μέτοχος της Elbahold), και της Elbahold είναι απόλυτα σχετική και συναφής με το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων, τόσο επειδή η ουσία της αγωγής και η αίτηση των εναγομένων είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Elbahold, όσο και λόγω των μερών. Πρόκειται για αντικείμενα πανομοιότυπα και άρρηκτα συνδεδεμένα. Εάν, συνεχίζει η εισήγηση των εναγομένων, κατεχωρείτο ξεχωριστή αγωγή εναντίον των εναγόντων αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Elbahold, θα δημιουργείτο ο κίνδυνος έκδοσης δύο συγκρουομένων αποφάσεων. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας απάντησε λέγοντας πως δεν έχει στοιχειοθετηθεί εμπλοκή της ίδιας της ενάγουσας στην υποβολή των εντύπων. Το γεγονός ότι ο Pacuraru κατέχει το 50% της ενάγουσας και αποτάθηκε στον Έφορο Εταιρειών για να εγγράψει επ' ονόματι του τις μετοχές της Berhill, δεν σημαίνει ότι είχε οποιαδήποτε εμπλοκή η ενάγουσα και ότι ο Pacuraru ενεργούσε για λογαριασμό της. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής εναντίον της ενάγουσας. Πέραν τούτου, ο δικηγόρος της ενάγουσας σημειώνει ότι οι μεν αξιώσεις της ενάγουσας συνδέονται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Elbahold, οι δε αξιώσεις των εναγομένων συνδέονται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Berhill. Συνεπώς θα έπρεπε να καταχωρίσουν ανταπαίτηση ή ανταγωγή για να ζητήσουν προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα. Δεν παραβλέπω το γεγονός πως η Berhill, της οποίας επιχειρήθηκε η αλλαγή δομής, είναι ο καταχωρημένος ιδιοκτήτης της Elbahold. Πάρα ταύτα όμως, η «αξίωση» των εναγομένων με το συντηρητικό διάταγμα δεν αφορά ευθέως την Elbahold, ούτε εμπλέκονται μόνο τα ίδια πρόσωπα που εμπλέκονται σε σχέση με την αξίωση των εναγόντων. Η προσπάθεια αλλαγών στην Berhill θα πρέπει να εξεταστεί σε σχέση με τα δεδομένα που ισχύουν για την Berhill και με αναφορά στα πρόσωπα που ενεπλάκησαν στην προσπάθεια αυτή. Όλα αυτά δεν είναι ζητήματα που μπορεί να θεωρηθεί ότι πηγάζουν από την αγωγή ή ότι συνδέονται με το αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούσαν να εξεταστούν στα πλαίσια μιας ενδιάμεσης διαδικασίας χωρίς να υπάρχει το δικαιοδοτικό και ουσιαστικό υπόβαθρο. Υπό το φως των ανωτέρω η αίτηση των εναγομένων κρίνεται ανυπόστατη και απορρίπτεται. Τα διατάγματα παύουν να ισχύουν. Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. [1] Ζ. Ltd v. A. and others

(1982)1 All E.R. 556, Iveson v. Harris

(1802)7 Ves 251, 32 E.R. 102, και Brydges v. Brydges

(1909)P. 187, Venables and another v. News Group Newspapers Ltd and others

(2011)1 All E.R. 908 και Marengo v. Daily Sketch and Sunday Graphic Ltd

(1948)1 All E.R. 406, H.L., βλ. Επίσης, Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 21, παρ. 856 και Kerr on Injuctions, 6η έκδοση, σελ. 632. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο