ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΗΔΡΑ ΛΤΔ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αρ. Αίτησης:1596/13, 28/4/2014

(5)και 12 (5 Α) του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Την 11/3/2013 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση προς όφελος των αιτητών και εναντίον του καθ΄ου η αίτηση προσωπικά και της υποθήκης υπ' αριθμό 22Υ13225/2009 για το ποσό των €316.277,91 κεφάλαιο πλέον τόκο προς 9% από 11/3/2013 μέχρι πλήρους εξόφλησης με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων 2 φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30η Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους, πλέον έξοδα, πλέον €120 έξοδα διαιτησίας. Η ως άνω διαιτητική απόφαση εκδόθηκε δυνάμει δανείου υπ΄αριθμό 7221828-

1. Η εν λόγω απόφαση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Η εν λόγω διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στον καθ΄ου η αίτηση την 11/3/2013 δια ιδιωτικής επίδοσης (Τεκμήριο Β). Η εν λόγω διαιτητική απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της γνωστοποίησης της στον καθ΄ου η αίτηση και συνεπώς κατέστη τελεσίδικη. Ο καθ' ου η αίτηση έφερε ένσταση στο αιτούμενο διάταγμα και προς τούτο καταχώρησε σχετική ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως, ημερομηνίας 14/1/
2. Οι λόγοι ενστάσεως εμφαίνονται στο σώμα της ένστασης υπό 1-
3. Το πραγματικό υπόβαθρο της ενστάσεως αποτελεί η ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση, ημερομηνίας 14/1/14 στην οποία αναλύει τους λόγους ένστασης. Με την ένσταση του, ο καθ΄ου η αίτηση εγείρει τα ακόλουθα: «
4. Η ενόρκως δηλούσα Χρύσω Ιωάννου δεν είναι πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί με λογική βεβαιότητα ως προς τα γεγονότα που αναφέρει στην ένορκη δήλωση της, ούτε έχει προσωπική γνώση των γεγονότων αυτών, ούτε έχει οποιαδήποτε σχέση με την ετοιμασία και τυχόν υπογραφή και αποστολή των ισχυριζόμενων τεκμηρίων Α και Β της ένορκης δήλωσης της.
5. Η αίτηση της Αιτήτριας είναι δικονομικά άκυρη και/ή ανυπόστατη και/ή δικονομικά αβάσιμη και αστήρικτη.
6. Η επίδικη διαφορά δεν έχει ποτέ παραπεμφθεί σε διαιτησία και/ή δεν έχει παραπεμφθεί νόμιμα σε διαιτησία σύμφωνα με τις πρόνοιες της Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νομοθεσίας αλλά του Περί Διαιτησίας Νόμου.
7. Ο φερόμενος ως διαιτητής στην υπόθεση δεν έχει διορισθεί νόμιμα και/ή έγκυρα και/ή καθόλου για να διεξάγει διαιτησία σε σχέση με την επίδικη διαφορά.
8. Ο φερόμενος ως διαιτητής ενέργησε καθ΄υπέρβαση των εξουσιών του.
9. Ουδέποτε ειδοποιήθηκε ο καθ΄ου η αίτηση νομότυπα και/ή άλλως πως για τον διορισμό διαιτητού και/ή για την έναρξη διαδικασίας διαιτησίας.
10. Ουδέποτε ο καθ΄ου η αίτηση συμφώνησε και/ή συγκατατέθηκε για τον διορισμό του αναφερόμενου προσώπου ως διαιτητού.
11. Το εν λόγω πρόσωπο, που ενήργησε ως Διαιτητής στην διαδικασία, δεν διεξήγαγε στην πραγματικότητα οποιανδήποτε διαιτητική διαδικασία, ούτε και άκουσε μαρτυρία σε σχέση με οποιαδήποτε θέματα.
12. Η Αιτήτρια δεν υφίσταται σήμερα.
13. Ουδέποτε υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία με την Αιτήτρια.
14. Η παρούσα αίτηση της Αιτήτρια είναι πρόωρη και/ή αδικαιολόγητη διότι ουδεμία ειδοποίηση επιδόθηκε στον καθ΄ου η αίτηση και/ή οποιαδήποτε ειδοποίηση τυχόν δόθηκε είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή ανυπότατη.
15. Η αίτηση της Αιτήτριας είναι δικονομικά αλλά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη.
16. Η επίδικη απόφαση είναι ασαφής και αόριστη.
17. Η επίδικη απόφαση δεν καθορίζει το χρόνο εντός του οποίου θα γίνει η πληρωμή και σε ποιον θα γίνει η πληρωμή.
18. Η επίδικη απόφαση κακώς αναφέρεται σε Εναγόμενο 1 και σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει Εναγόμενος
20. Δεν αναφέρεται το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο στο οποίο είναι εγγεγραμμένη η αναφερόμενη στην απόφαση υποθήκη.
21. Στην επίδικη απόφαση γίνεται κακώς αναφορά σε πληρωμή από την αναφερόμενη υποθήκη, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τον Εναγόμενο 1, που σαν τέτοιος δεν υπάρχει, ούτε περαιτέρω η απόφαση καθορίζει το προϊόν εκποίησης της υποθήκης.» Οι δύο πλευρές, ως προς τα γεγονότα, περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις με τις οποίες η κάθε μία από τις συνηγόρους ανέπτυξε την επιχειρηματολογία της προς υποστήριξη των θέσεων της δικής της πλευράς. Έχω με προσοχή μελετήσει τις θέσεις και των δύο πλευρών. Από τους πιο πάνω λόγους ένστασης διαφαίνεται η αμφισβήτηση από τον καθ΄ου η αίτηση της οντότητας των αιτητών, της εγκυρότητας της διαδικασίας της διαιτησίας και του διορισμού και ενεργειών του διαιτητή, καθώς επίσης της εγκυρότητας της υπό κρίση απόφασης ώστε να μη δύναται να πετύχει η παρούσα αίτηση. Από τα ενώπιον μου στοιχεία, μπορεί με βεβαιότητα να διαπιστωθεί ότι ο Λεωνίδας Λεωνίδου, διορισθείς ως Διαιτητής για τη διαφορά μεταξύ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λήδρα και του καθ' ου η αίτηση, σε σχέση με τις απαιτήσεις «(α) δάνειο με αριθμό 7221828-1 για €316.277,91 κεφάλαιο πλέον τόκο 9% από 11/3/13 μέχρι πλήρους εξόφλησης με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων 2 φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30η Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους, πλέον έξοδα €
22. (β) Απαίτηση της ενάγουσα εταιρείας όπως, από τον πιο πάνω αναφερόμενο εναγόμενο και το προϊόν εκποίησης της υποθήκης με αριθμό 22Υ13225/2009, πληρωθεί αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα προς τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λήδρα το πιο πάνω ποσό, ως η πιο πάνω απαίτηση της ενάγουσας εταιρείας, παράγραφος (α)» αποφάσισε όπως το πιο πάνω ποσό και οι τόκοι πληρωθούν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα από τον καθ΄ου η αίτηση και το προϊόν της ως άνω υποθήκης ως η πιο πάνω απαίτηση των αιτητών. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι η ειδοποίηση αναφορικά με την ακρόαση της διαιτησίας επιδόθηκε στον καθ΄ου η αίτηση, ο οποίος παρουσιάζεται στην ακρόαση και παραδέχεται/αναγνωρίζει το δάνειο, ως η πιο πάνω απαίτηση της εταιρείας. Η εν λόγω απόφαση, ως προκύπτει από το Τεκμήριο Β (Δήλωση Γνωστοποίησης Απόφασης Διαιτησίας), γνωστοποιήθηκε προσωπικά στον καθ΄ου η αίτηση, στις 11/3/13, και δεν έχει εφεσιβληθεί. Περαιτέρω η παρούσα διαδικασία επιδόθηκε στον καθ΄ου η αίτηση. Γίνεται επίσης αποδεκτό ότι οι αιτητές είναι υπαρκτό πρόσωπο και ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με τη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λήδρα, έχοντας μετονομαστεί σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λήδρα Λτδ από τις 24/6/
23. Σύμφωνα με το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.28/85, όταν εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά ως και στην παρούσα υπόθεση, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή άλλο από τα πρόσωπα που εμπλέκονται στον Έφορο ο οποίος δύναται να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου

(6)(άρθρα 52

(1)και

(2). Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή, δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης (άρθρο 52

(4)). Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταληφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου (άρθρο 52

(5)). Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο, σε αίτηση ως η παρούσα, περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 52 και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξετασθούν μόνο στο πλαίσιο έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52

(4)του Νόμου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου ν Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολ. Έφ. 357/08, ημερομηνίας 11/4/12: «Ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε εξουσία να εξετάσει εξ ιδίας πρωτοβουλίας θέμα νομιμότητας διορισμού του διαιτητή. Το εν λόγω θέμα ως θέμα ουσίας, ενδεχομένως να μην μπορούσε καν να εξεταστεί πρωτοδίκως ακόμη και σε περίπτωση που αυτό θα εγειρόταν από το διάδικο ως εκφεύγον του δικαιοδοτικού πλαισίου της διαδικασίας. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Με βάση τα πιο πάνω, καθίσταται προφανές ότι το παρών Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, δεν θα μπορούσε να εξετάσει τα θέματα ουσίας που αναφέρονται στην ένσταση. Ως προς δε το λεκτικό της απόφασης του διαιτητή, εντοπίζονται παρατυπίες στο λεκτικό της απόφασης, όχι όμως τέτοιες που να την καθιστούν μη έγκυρη ή ασαφή και αόριστη και μη δυνάμενη να εγγραφεί. Εμφανώς, είναι σαφές ότι η διαδικασία και απόφαση αφορά και αναφέρεται στον καθ΄ου η αίτηση (έστω αναφερόμενη σε αυτόν ως εναγόμενο 1), σαφές είναι και το ποσό που ο καθ΄ου η αίτηση καλείται μέσω της απόφασης να πληρώσει, ασφαλώς, σε εκείνους που το απαιτούν, ήτοι τους αιτητές. Η υποχρέωση σαφώς προκύπτει να είναι άμεση και είναι αλληλέγγυα και κεχωρισμένη με εκείνο που εκποίηση της αναφερόμενης υποθήκης θα επιφέρει. Ο καθ΄ου η αίτηση ήταν παρών στη διαδικασία, αναγνώρισε το δάνειο του ως η απαίτηση των αιτητών, δεν φαίνεται να ήγειρε οποιοδήποτε ζήτημα στη διαδικασία, έλαβε γνώση της απόφασης και του δικαιώματος του να υποβάλει έφεση (όχι με ιδιωτική επίδοση αλλά με λήψη της απόφασης του διαιτητή και γνωστοποίηση του ως άνω δικαιώματος του-Τεκμήριο Β), και δεν εφεσίβαλε την εν λόγω απόφαση, με αποτέλεσμα αυτή να έχει καταστεί τελική απόφαση. Έχοντας καταλήξει στα ως άνω συμπεράσματα ως τα έχω παραθέσει, αποφασίζω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη αφού κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα το οποίο επιτρέπει όπως η διαιτητική απόφαση, ημερομηνίας 11/3/2013, εναντίον του καθ' ου η αίτηση καταχωρηθεί και εγγραφεί προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ' ου η αίτηση τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] .............................. Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο