STRATEGIES - RESEARCH - INVESTMENTS S.R.L. ν. ELBAHOLD LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4090/12, 2/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A138 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4090/12 Μεταξύ STRATEGIES - RESEARCH - INVESTMENTS S.R.L. Ενάγουσα και
- ELBAHOLD LIMITED
- BERHILL LIMITED
- PATHFINDER MANAGEMENTS SERVICES LTD
- ΜΑΡΙΟΣ ΛΕΝΑΣ Εναγομένων 2 Απριλίου,
- Aίτηση υπό εναγόντων για συντηρητικό διάταγμα ημερομηνίας 22/6/2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές - Ενάγοντες: κ. Χρ. Μίτσιγγας Για τους Καθ' ων η Αίτηση - Εναγόμενους: κ. Παπαχριστοδούλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 7/11/2011 υπεγράφη στη Ρουμανία μεταξύ της εναγόμενης 2 (Berhill) που είναι κυπριακή εταιρεία και της ενάγουσας, που είναι ρουμάνικη εταιρεία, συμφωνία δυνάμει της οποίας η Berhill πώλησε στην ενάγουσα χίλιες μετοχές, οι οποίες αποτελούσαν και το εκδομένο μετοχικό κεφάλαιο της εναγόμενης 1 (Elbahold) που είναι κυπριακή εταιρεία. Με άλλα λόγια πώλησε την Elbahold. Η συμφωνία αυτή έχει κατατεθεί ως τεκμήριο 6 στην αίτηση της ενάγουσας. Στο τεκμήριο 6 το αντάλλαγμα καθορίζεται σε δύο ποσά, ήτοι US$40.000.000 και US$60.000.
- Προβλέφθηκαν ρυθμίσεις για την πληρωμή των εν λόγω ποσών. Ειδικότερα, ως προς το δεύτερο ποσό τέθηκαν ως προϋποθέσεις η συμπλήρωση της δικαστικής διαδικασίας αναδιοργάνωσης της ρουμάνικης εταιρείας SC PSV Company SA, της οποίας πλειοψηφούσα μέτοχος είναι η Elbahold και η παρέλευση ενός έτους από την έναρξη εκμετάλλευσης του ορυχείου που ανήκει στην SA PSV Company SA. Είναι η θέση της ενάγουσας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της, του κ. Mirel Mircea Amaritei, μόνου διευθυντή της Elbahold μέχρι τις 23/3/2012, ότι η ενάγουσα κατέβαλε (σε μετρητά[1]) στην Berhill US$500,000 κατά την υπογραφή της συμφωνίας η οποία όμως στη συνέχεια τροποποιήθηκε υπό τις παρακάτω περιστάσεις: Μοναδικός μέτοχος της Berhill ήταν ο Vintu Sorin Ovidiu. O Pacuraru Maricel ήταν μέτοχος κατά 50% στην ενάγουσα. Ο Vintu χρωστούσε στον Pacuraru US$39.500.
- Στις 21/11/2011 αυτοί οι δύο συμφώνησαν όπως το αντίστοιχο ποσό που όφειλε η ενάγουσα στην Berhill δοθεί προς εξόφληση του προσωπικού χρέους του Vintu προς τον Pacuraru (τεκμήρια 8 και 9 στην αίτηση της ενάγουσας). Είναι περαιτέρω η θέση του κ. Amaritei πως είχε επίσης συμφωνηθεί ότι, αφού το ορυχείο που αναφερόταν στην αρχική συμφωνία δεν μπορούσε να λειτουργήσει λόγω έλλειψης χρημάτων και αφού η άδεια εκμετάλλευσης του θα έληγε, το ποσό των US$60.000.000 δεν θα καταβαλλόταν. Η αδυναμία λειτουργίας του ορυχείου, ισχυρίζεται, δεν είχε αποκαλυφθεί στην ενάγουσα όταν είχε υπογραφεί η συμφωνία. Την ημέρα υπογραφής της αρχικής συμφωνίας, ήτοι στις 7/11/2011 η Berhill υπέγραψε έγγραφο μεταβίβασης προς όφελος της ενάγουσας για τις πωλούμενες μετοχές (τεκμήριο 12 στην αίτηση της ενάγουσας) και στα ίδια πλαίσια διορίστηκε ο Amaritei ως διοικητικός σύμβουλος της Elbahold. Έτσι η κατάσταση της Elbahold στον Έφορο Εταιρειών διαμορφώθηκε ως ακολούθως: Πριν από τη συμφωνία ημερομηνίας 7/11/2011 - Μέτοχος ήταν η Berhill - Διευθυντής ήταν η Berhill - Γραμματέας ήταν η Ranohold Ltd Μετά από τη συμφωνία ημερομηνίας 7/11/2011 - Μέτοχος ήταν η ενάγουσα - Διευθυντής ο Amaritei - Γραμματέας ο Baciu Gabriel Αργότερα, η ενάγουσα διαπίστωσε μετά από έρευνα στο τμήμα Εφόρου Εταιρειών αλλαγή, από 23/3/2012, στην κατάσταση της Elbahold, η οποία είναι και η σημερινή κατάσταση. Η σημερινή κατάσταση - Μέτοχος είναι η Berhill - Διευθυντής είναι η Berhill - Γραμματέας είναι η Berhill Με άλλα λόγια, η κατάσταση επανήλθε βασικά (μέτοχος,/διευθυντής) στην αρχική, πριν τη συμφωνία, κατάσταση. Οι πάραπανω τελευταίες αλλαγές έγιναν με κατάθεση στον Έφορο Εταιρειών των απαιτουμένων εντύπων στις 28/3/2012 από την εναγόμενη 3 με υπογραφή του εναγόμενου 4, ο οποίος είναι και ο μόνος διευθυντής της εναγόμενης
- Είναι η θέση της ενάγουσας πως οι τελευταίες αλλαγές έγιναν με τη βοήθεια των εναγομένων 3 και 4 χωρίς τη συγκατάθεση της, δόλια και παράνομα. Ο Amaritei αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του ότι ουδέποτε παραιτήθηκε από διοικητικός σύμβουλος της Elbahold, ούτε η ενάγουσα αποφάσισε ποτέ να διορίσει ως διευθυντή την Berhill και ουδέποτε υπέγραψε έγγραφο μεταβίβασης μετοχών, ούτε έλαβε χώρα οποιαδήποτε μεταβίβαση ως προβλέπεται από το καταστατικό της εταιρείας. Αναφέρει περαιτέρω στην ένορκη δήλωση του ότι η Berhill προσπαθεί να προκαλέσει το ξεπούλημα των περιουσιακών στοιχείων της PSV Company SA ώστε να αποκρύψει παραπτώματα σε σχέση με τις συναλλαγές της PSV και άλλων θυγατρικών εταιρειών. Με την απώλεια ιδιοκτησίας της Elbahold, που ως άνω είναι η πλειοψηφούσα μέτοχος στην PSV, η ενάγουσα θα απωλέσει, κατά τον κ. Amaritei, το δικαίωμα της να λαμβάνει μέρος στις συνεδρίες της PSV και να ψηφίζει, τη στιγμή που επιθυμεί να διασώσει τη PSV. Επί της πάραπανω εκδοχής η ενάγουσα ζητά με την αγωγή της ακύρωση της επαναμεταβίβασης των μετοχών στην Berhill, αποκατάσταση και προστασία της προηγούμενης κατάστασης και διάφορες άλλες θεραπείες στα ίδια πλαίσια. Σημειώνεται ότι ζητούνται σχετικά διατάγματα και εναντίον του Εφόρου Εταιρειών, ώστε να προβεί στις απαιτούμενες διορθώσεις, ακυρώσεις κλπ, χωρίς να έχει καταστεί εναγόμενος. Με την υπό εξέταση αίτηση - που κατατέθηκε ως μονομερής, αλλά εν τέλει επιδόθηκε - η ενάγουσα ζητά εκκρεμούσης της αγωγής, διάταγμα που να απαγορεύει στους εναγόμενους από του να μεταβιβάσουν κλπ τις μετοχές. Ζητείται επίσης διάταγμα που να απαγορεύει στην Elbahold από του να λαμβάνει μέρος σε οποιεσδήποτε συνελεύσεις της PSV κλπ. Ζητείται διάταγμα και εναντίον του Εφόρου Εταιρειών με σχετικές απαγορεύσεις. Εκτός όμως των απαγορευτικών διαταγμάτων ζητείται διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ο διορισμός της Berhill ως διευθύνουσας συμβούλου της Elbahold και να αποκαθίσταται ο Amaritei. Συναφώς ζητείται διάταγμα όπως ο Έφορος Εταιρειών προβεί αμέσως στη διόρθωση των αρχείων της εταιρείας. Περιπλέον ζητείται ο διορισμός του Amaritei ως ενδιάμεσου παραλήπτη/διευθυντή ο οποίος να διαχειρίζεται και διευθύνει τις εργασίες της Elbahold και πολλές άλλες θεραπείες στα ίδια πλαίσια (δεκατρία αιτητικά). Οι εναγόμενοι καταχώρισαν ένσταση. Είναι η θέση τους, όπως προβάλλεται μέσα από την ένορκη δήλωση του Neil Magon που εμφανίζεται ως αντιπρόσωπος του Vintu, ότι η επίδικη σύμβαση ήταν εικονική με σκοπό την απόκρυψη της ταυτότητας του Vintu ως πλειοψηφικού τελικού δικαιούχου ιδιοκτήτη της PSV. O Vintu, κατά τον Magon, διώκεται στη Ρουμανία για πολιτικούς λόγους και δεδομένων των πολιτικών του προβλημάτων ήταν βέβαιος πως οι ρουμάνικες αρχές θα «κτυπούσαν» την PSV εάν ανακάλυπταν ότι ο Vintu ήταν ο τελικός δικαιούχος της Elbahold μέσω της Berhill. Έτσι ο Vintu χρησιμοποίησε τον εν λόγω Pacuraru και κάποιον Gusa Cozmin Horea (μέτοχοι ανά 50% της ενάγουσας), οι οποίοι ήταν στενοί οικογενειακοί του φίλοι και είχαν στο παρελθόν εργασθεί για αυτόν σε διάφορα ζητήματα και ο Vintu τους βοήθησε να καθιερωθούν επαγγελματικά και κοινωνικά. Είναι σε αυτά τα πλαίσια που τους έδειξε εμπιστοσύνη και συμφώνησε μαζί τους να κρατούν την Elbahold ως εμπιστευματοδόχοι του. Κακώς όμως τους εμπιστεύθηκε, γιατί αυτοί από αχαριστία και απληστία επινόησαν την παρούσα αγωγή με σκοπό να κλέψουν ουσιαστικά την περιουσία του Vintu. Στο παρόν στάδιο το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της αντιπαράθεσης και δεν προβαίνει σε τελικά ευρήματα. Ο σκοπός της διαδικασίας περιορίζεται στα πλαίσια που καθορίζουν οι διατάξεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και η σχετική νομολογία. Τυχόν αξιολόγηση γίνεται στο βαθμό που είναι αναγκαία για τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας και οπωσδήποτε όχι προς άντληση οριστικών συμπερασμάτων, αλλά ως μια εκ πρώτης όψεως εκτίμηση των εκατέρωθεν εκδοχών και δη της εκδοχής του αιτητή ο οποίος και πρέπει να στοιχειοθετήσει ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας επί τη βάσει του μαρτυρικού υλικού που θέτει υπόψη του δικαστηρίου. H θέση της εναγόμενης περί εικονικής συμφωνίας και ύπαρξης εμπιστεύματος σε αυτά τα πλαίσια, χωρίς πάντα να προβαίνω σε οποιαδήποτε ευρήματα, φαίνεται να υποστηρίζεται από τα τεκμήρια C και D στην ένορκη δήλωση Μagon. To τεκμήριο C είναι αντίγραφο Δήλωσης Εμπιστεύματος με υπογραφή εκ μέρους της ενάγουσας διά του οποίου η ενάγουσα παρουσιάζεται ως εμπιστευματοδόχος του Vintu για τις 1000 μετοχές της Elbahold. To τεκμήριο D είναι αντίγραφο εγγράφου μεταβίβασης υπογεγραμμένο από την ενάγουσα ως εκχωρητή στο οποίο δεν υπάρχει υπογραφή του εκδοχέα, αλλά ούτε και κατονομάζεται εκδοχέας. Kατά τον Magon αυτό δόθηκε εν λευκώ στον Vintu, ώστε ο Vintu να μπορεί να μεταφέρει τις μετοχές όταν οι λόγοι για την εικονική συναλλαγή θα έπαυαν να υφίστανται. Η ενάγουσα δεν απεκάλυψε τα έγγραφα αυτά. Η απαντητική ένορκη δήλωση της δεν απαντά στα ερωτήματα που προκαλούνται, αλλά θέτει σειρά πολλών άλλων ζητημάτων σε ένα μακροσκελές κείμενο δώδεκα σελίδων τα οποία εάν είναι σχετικά θα έπρεπε να τεθούν εξ αρχής και όχι να δοθεί απλώς και μόνο η εικόνα ότι οι εναγόμενοι «έκλεψαν» την εταιρεία από τα χέρια της ενάγουσας. Το δικαστήριο βέβαια δεν χειρίστηκε την αίτηση της ενάγουσας μονομερώς αλλά έδωσε οδηγίες για επίδοση της. Τούτο όμως δεν μειώνει το καθήκον που είχε η ενάγουσα για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη. Η μη αποκάλυψη είναι τέτοιας σημασίας ώστε να προκύπτει εξ αντικειμένου προσπάθεια απόκρυψης. Πρόκειται για συμπεριφορά που δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, τίθεται και ζήτημα επί της ουσίας εφόσον η ενάγουσα δεν έχει στοιχειοθετήσει ορατή πιθανότητα επιτυχίας ενόψει της τεκμηριωμένης, σ' αυτό το στάδιο, θέσης της άλλης πλευράς περί εικονικής συναλλαγής. Δεν είναι μόνο τα τεκμήρια C και D, είναι το σύνολο των στοιχείων, όπως τα επικαλείται στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων και δεν χρειάζεται να επαναλάβω, που δεν δημιουργεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας μιας εκδοχής περί πραγματικής συναλλαγής. Ως προς δε το ζήτημα του status quo ante, ορθά υποδεικνύει ο ευπαίδευτος δικηγόρος της ενάγουσας ότι θα πρέπει να εξετάζεται ποιο είναι το χρονικό σημείο στο οποίο αποκρυσταλλώνεται το status quo που χρήζει προστασίας. Εάν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, θα μπορούσε όντως να συζητηθεί ότι ο κρίσιμος χρόνος ήταν η κατάσταση πριν την επαναφορά των μετοχών στην Berhill. Όμως ενόψει των τεκμηρίων που υποστηρίζουν, πάντα για το σκοπό που τώρα εξετάζεται, την εικονική συναλλαγή με συμφωνημένη προοπτική την επαναφορά της εταιρείας στην Berhill, το status quo που θα έχρηζε προστασίας και που ομολογουμένως επιχειρήθηκε η αλλαγή του και μάλιστα εκκρεμούσης της διαδικασίας, είναι η σημερινή κατάσταση πραγμάτων. Θεωρώ ότι τα πάραπανω επαρκούν για την κατάληξη. Δεν παραβλέπω την ευρύτερη προσπάθεια των ευπαιδεύτων δικηγόρων, όμως θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αρχή της οικονομίας της δίκης, έκφανση της οποίας είναι και ο περιορισμός στα αναγκαία. Υπό το φως όλων των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ)............ Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. [1] Πρόκειται για ισχυρισμό που προβλήθηκε σε απαντητική ένορκη δήλωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο