← Κύπρος

Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Georghios Georghiou Paints Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 9798/2000, 15/4/2014

Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Georghios Georghiou Paints Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 9798/2000, 15/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A168 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 9798/2000 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Λτδ Εναγόντων Και

  1. Georghios Georghiou Paints Ltd, Αρσινόης 6, 2006 Στρόβολος, Λευκωσία
  2. Γιώργος Γεωργίου, (ΑΤ 584694), Μίνωος 6, 2042 Στρόβολος, Λευκωσία
  3. Αναστασία Γεωργίου το γένος Χαραλάμπους Κωνσταντίνου (ΑΤ 625733) Μίνωος 6, 2042 Στρόβολος, Λευκωσία
  4. Νεόφυτος Ανδρέα Γεωργίου (ΑΤ 641831), Περικλέους 21, Διαμ. 203, 2020 Στρόβολος, Λευκωσία
  5. Μαργαρίτα Νεοφύτου Γεωργίου, (ΑΤ 632466), Περικλέους 21, Διαμ.203, 2020 Στρόβολος, Λευκωσία
  6. Παρασκευή Κυριακίδου (ΑΤ 263662) Αγ. Λαύρας 11, 2024 Στρόβολος, Λευκωσία Εναγομένων ------------------------------------------------------------------ Αίτηση Εναγομένων 4 και 5 ημερ. 22.10.12 για Προσωρινό Διάταγμα 15 Απριλίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο 4 - Αιτητή: κος Μ. Κληρίδης Για Εναγόμενη 5 - Αιτήτρια: καμία εμφάνιση Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κος Κουρσάρης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 30.10.12 ΟΙ Εναγόμενοι 4 και 5 (στο εξής οι Αιτητές) και στη βάση μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 22.10.12, πέτυχαν την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος με το οποίο αναστάληκε η αναγκαστική πώληση υπ' αριθμό ΑΝΠ 283/2002 του ενυπόθηκου ακινήτου με αρ. εγγραφής J3419 Φ/Σχ. 21/62W2 Τεμ. 2561 Δ.3 που βρίσκεται στο Στρόβολο και ανήκει στους Αιτητές σύμφωνα με ειδοποίηση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λευκωσίας ημερομηνίας 12.9.12 που λήφθηκε στις 16.10.
  7. Η αίτηση - η οποία βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Θ.2 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 αρ.32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 αρ. 5, 9, 22, 23, 24, 26, 27, 28 και 46 στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 αρ. 37- 44, 47 και 51 και στον περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο 197/03 άρθρα 9, 10(δ) και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 4 ημερ. 22.10.12 - προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγόντων (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση) , η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Πολύδωρου Πολυδώρου, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 15.1.
  8. Όπως διατείνεται ο Αιτητής 4, στις 16.10.12 έλαβε επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λευκωσίας με την οποία πληροφορήθηκε ότι επρόκειτο να γίνει στις 4.11.12 αναγκαστική πώληση του διαμερίσματος που ανήκει στον ίδιο και την Αιτήτρια 5, τέως σύζυγό του. (Τεκμήριο 1). Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο ίδιος και η Αιτήτρια 5 πληροφορήθηκαν την ύπαρξη απόφασης και διατάγματος πώλησης του ακινήτου τους. Ισχυρίζεται ότι στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει ένορκη δήλωση του επιδότη που επέδωσε το Κλητήριο Ένταλμα για τον ίδιο και την Αιτήτρια 5, στον Γεώργιο Γεωργίου ο οποίος είναι αδελφός του αλλά ουδέποτε συγκατοικούσε μαζί του ή με την Αιτήτρια
  9. Το ψεύδος του επιδότη είναι φανερό από το γεγονός ότι όπως προκύπτει από το Κλητήριο Ένταλμα είναι διαφορετικές οι διευθύνσεις του ιδίου και της Αιτήτριας 5, και του Γεώργιου Γεωργίου (Εναγομένου 2). Έτσι ο ίδιος και η Αιτήτρια 5 δεν έλαβαν γνώση της αγωγής εναντίον τους, με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον τους ερήμην απόφαση στις 14.12.2000 η οποία μεταξύ άλλων διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου διαμερίσματος (Τεκμήριο 2). Ο ίδιος και η Αιτήτρια 5 ουδέποτε έλαβαν οποιαδήποτε ειδοποίηση για καθυστέρηση πληρωμής του χρέους ως και ότι επέκειτο η εκποίηση της υποθήκης. Ουδέποτε έδωσαν την συγκατάθεση τους για πώληση του ενυπόθηκου διαμερίσματος το οποίο αποτελεί την κατοικία της Αιτήτριας 5 και των παιδιών τους. Ισχυρίζεται ότι η εκποίηση του επίδικου ενυπόθηκου διαμερίσματος πρέπει να σταματήσει αφού υπάρχει ενυπόθηκο του πρωτοφειλέτη που δεν έχει εκποιηθεί και πρέπει να ακολουθήσει η εκποίηση των άλλων δύο ενυπόθηκων. Εάν δεν ικανοποιηθεί το χρέος, τότε να ακολουθήσει η εκποίηση του διαμερίσματος που αποτελεί εν πάση περιπτώσει την κατοικία της Αιτήτριας 5 και των παιδιών τους. Η υποθήκη του ενυπόθηκου διαμερίσματος καλύπτει μόνο το ποσό των ΛΚ36.000 (€61.509,65) πλέον τόκους, ενώ τα άλλα τρία ακίνητα καλύπτουν το ποσό των ΛΚ149.000 (€254.836,19) πλέον τόκους που υπερκαλύπτουν το οφειλόμενο χρέος. Λόγω της μη κανονικής επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος δεν έλαβαν γνώση και δεν εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα να στερηθούν του δικαιώματος να ακουστούν και υπερασπιστούν, ως και να ζητήσουν να μην πωληθεί το δικό τους ακίνητο προτού πωληθούν τα άλλα τρία ενυπόθηκα ακίνητα που δεν αποτελούν κατοικία. Ισχυρίζεται ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην υπόθεση και γι' αυτό καταχώρησαν την κυρίως αίτηση στις 22.10.12 με την οποία ζητούν παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης εναντίον τους και αναστολή του διατάγματος πώλησης. Έχουν πολύ καλές πιθανότητες να επιτύχουν στην κυρίως Αίτηση διότι η απόφαση εναντίον τους λήφθηκε ερήμην κατόπιν αντικανονικής επίδοσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν με την ένσταση τους δέκα λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής έξι.
  10. Η αίτηση είναι αντικανονική διότι η Αιτήτρια 5 είναι πτωχεύσασα και δεν μπορεί να προχωρήσει με αυτήν, και ο Αιτητής 4 δεν μπορεί να εμφανίζεται εκ μέρους της.
  11. Η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  13. Η αίτηση είναι ελλιπής γιατί δεν στηρίζεται στη Δ.5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που αφορά την επίδοση.
  14. Υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης δηλαδή δώδεκα χρόνια και τρεις μήνες από την καταχώρηση της αγωγής και την επίδοση της στους Αιτητές 4 και 5 ως και δώδεκα χρόνια και ένας μήνας από την έκδοση της απόφασης εναντίον τους, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης της Δικαστικής διαδικασίας.
  15. Η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας διότι ελλείπει το στοιχείο της καλής πίστης και είναι ενοχλητική, καταπιεστική και αποτελεί προϊόν δεύτερης σκέψης. Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση.
  16. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Ο Πολύδωρος Πολυδώρου αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως αντικανονική εφόσον η αίτηση γίνεται από την Αιτήτρια 5 που βρίσκεται υπό πτώχευση και αυτή κωλύεται από του να προβαίνει σ' αυτήν. Ο Αιτητής 4 δεν είναι το αρμόδιο πρόσωπο ούτε και μπορεί να αντιπροσωπεύει την Αιτήτρια 5 στην παρούσα διαδικασία. Οι Αιτητές 4, 5 έλαβαν γνώση της Ειδοποίησης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λευκωσίας ημερ. 12.9.12 την οποία, όπως ισχυρίζονται έλαβαν την 16.10.12 και με την οποία πληροφορούνταν ότι το επίδικο ακίνητο επρόκειτο να πωληθεί στις 4.11.
  17. Καταχώρησαν την παρούσα αίτηση στις 22.10.12 με υπέρμετρη καθυστέρηση και επομένως εκλείπει η προϋπόθεση κατάδειξης του «κατεπείγοντος» της αίτησης. Ισχυρίζεται ότι η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος έγινε ορθά και νομότυπα στους Αιτητές 4, 5, σύμφωνα με τη Δ.5 Θ.2

(1)(ι). Οι Αιτητές 4, 5 ήταν ενήμεροι για τη διαδικασία που εκκρεμούσε εναντίον τους και δεν επέδειξαν ενδιαφέρον για να υπερασπιστούν με αποτέλεσμα στις 14.12.00 να εκδοθεί απόφαση εναντίον τους. Καταχώρησαν την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης εναντίον τους στις 22.10.12 δηλαδή μετά από δώδεκα χρόνια, κάτι που προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης της Δικαστικής διαδικασίας. Σ' ότι αφορά τον ισχυρισμό του Αιτητή 4 ότι ουδέποτε έλαβαν ειδοποίηση για καθυστέρηση πληρωμής του χρέους, αναφέρει ότι οι Ενάγοντες έστειλαν επιστολή ημερ. 8.5.2000 στους Εναγομένους 1 την οποία κοινοποίησαν στους υπόλοιπους Εναγόμενους και με την οποία τους καλούσαν να εξοφλήσουν ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο ως και ότι η μη συμμόρφωση τους θα συνεπάγετο δικαστικά μέτρα εναντίον τους (τεκμήριο 1). Η επιστολή αυτή στάληκε και στους Αιτητές 4, 5 στη διεύθυνση που οι ίδιοι είχαν δώσει και οι οποίοι ούτε θορυβήθηκαν, ούτε και επικοινώνησαν με τους Καθ' ων η Αίτηση, παρόλο που πληροφορήθηκαν ότι θα ελαμβάνοντο δικαστικά μέτρα εναντίον τους. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει καλή και γνήσια υπόθεση, υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα, οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά εφόσον δεν θα ικανοποιηθούν οι υποχρεώσεις που έχουν οι Αιτητές προς αυτούς, και που χρονολογούνται από τις 14.12.
  1. Ο μοναδικός σκοπός της παρούσας αίτησης είναι η κωλυσιεργία και η καθυστέρηση της είσπραξης του λαβείν των Καθ' ων η Αίτηση, με βάση δικαστική απόφαση προς όφελος τους. Σημειώνεται ότι στις 19.9.13 οι Αιτητές με μονομερή αίτηση τους ημερ. 20.8.13 πέτυχαν την έκδοση Διατάγματος με το οποίο η Αιτήτρια 5 αντικαταστάθηκε ως «Μαργαρίτα Νεοφύτου Γεωργίου Πτωχεύσασα δια του Επίσημου Παραλήπτη ως Παραλήπτη της περιουσίας της και/ή ως συνδίκου Πτωχεύσεως». Και τούτο γιατί στις 18.2.13 είχε εκδοθεί εναντίον της Αιτήτριας 5 Διάταγμα Πτώχευσης. Στις 20.11.13 εκπρόσωπος του Επίσημου Παραλήπτη δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δεν προτίθεται να εμφανίζεται ούτε και να εκπροσωπεί στην παρούσα διαδικασία την Αιτήτρια
  2. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο θα εξετάσει την παρούσα αίτηση έχοντας ως δεδομένο ότι αυτή προωθείται μόνο από τον Αιτητή
  3. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής 4 δεν ικανοποίησε το στοιχείο του «κατεπείγοντος» διότι παρήλθαν 12 χρόνια από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, την επίδοση της στον Αιτητή 4 και την έκδοση απόφασης εναντίον του στις 4.12.
  4. Είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς δικαιολογείται μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον ή άλλες ειδικές περιστάσεις, που όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Resola v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, η κατάδειξη τους αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Η εισήγηση αυτή των Καθ' ων η Αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Και τούτο γιατί το στοιχείο του κατεπείγοντος, δεν θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με το χρόνο καταχώρησης της αγωγής και έκδοσης της δικαστικής απόφασης, αλλά σε συνάρτηση με το χρόνο που ο Αιτητής 4 έλαβε γνώση της επικείμενης αναγκαστικής πώλησης στις 4.11.12, δηλαδή στις 16.10.12 όταν έλαβε την σχετική επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού (τεκμήριο 1 στην αίτηση), ημερ. 12.9.
  1. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 22.10.
  2. Επομένως, κρίνω ότι από τις 16.10.12 που ο Αιτητής 4 έλαβε γνώση της πιο πάνω ειδοποίησης του Κτηματολογίου ημερ. 12.9.12, μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 22.10.12 παρήλθαν μόλις έξι ημέρες. Ο Αιτητής 4 καταχώρησε την παρούσα αίτηση άμεσα, χωρίς καμία καθυστέρηση και επομένως κρίνω ότι έχει καταδειχθεί το «κατεπείγον» στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Ως εκ τούτου ο σχετικός λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Αποτελεί περαιτέρω, λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια». Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Οι Καθ' ων η Αίτηση εξειδικεύουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους το ουσιώδες γεγονός που ο Αιτητής 4 απέκρυψε από το Δικαστήριο, ότι δηλαδή η Αιτήτρια 5 βρισκόταν υπό Πτώχευση. Συγκεκριμένα απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι είχε εκδοθεί Διάταγμα Παραλαβής εναντίον της περιουσίας της στις 16.3.05 στην αίτηση Πτώχευσης με αρ. 27/05, ως και ότι στις 26.7.06 είχε γίνει η Γενική Συνέλευση των Πιστωτών. Από μια απλή ανάγνωση της αίτησης, προκύπτει ότι ο Αιτητής 4, πράγματι απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η Αιτήτρια 5 βρισκόταν υπό Πτώχευση. Κρίνω ότι πρόκειται για ουσιώδες γεγονός το οποίο θα έπρεπε να είχε αποκαλυφθεί στο Δικαστήριο κατά το χρόνο έκδοσης του Προσωρινού Διατάγματος εφόσον με αυτά τα δεδομένα η ίδια η Αιτήτρια 5 προσωπικά, κωλυόταν στην καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης και ο Αιτητής 4 δεν ήταν το αρμόδιο πρόσωπο ούτε και μπορούσε να την αντιπροσωπεύσει στην παρούσα διαδικασία, όπως ρητά αναφέρει στην παρ.1 της ένορκης του δήλωσης ημερ. 22.10.
  1. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής 4 αν αποκάλυπτε στο Δικαστήριο το πιο πάνω ουσιώδες γεγονός, πολύ πιθανόν να επηρέαζε την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' ότι αφορά την χορήγηση ή όχι του προσβαλλόμενου Διατάγματος. Στη βάση των πιο πάνω, έχω την άποψη ότι ο Αιτητής 4 είναι ένοχος σοβαρής απόκρυψης ουσιώδους γεγονότος, το οποίο αν αποκάλυπτε θα μετέδιδε στο Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που μετέδωσε όταν προσέφυγε μονομερώς για τη χορήγηση του επίδικου Διατάγματος, η οποία πολύ πιθανόν, επαναλαμβάνω, να επηρέαζε τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς του επίδικου Διατάγματος. Κατ' επέκταση, το επίδικο Διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται στη συγκεκριμένη περίπτωση οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 φαίνεται ότι ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τον Αιτητή 4 ότι η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος που έγινε στον αδελφό του Γεώργιο Γεωργίου είναι εσφαλμένη διότι αυτός ουδέποτε συγκατοικούσε μαζί του. Ουδέποτε έλαβε γνώση της αγωγής εναντίον του με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον του ερήμην απόφαση στις 14.12.2000 (Τεκμήριο 2 στην αίτηση). Για πρώτη φορά έλαβε γνώση της απόφασης εναντίον και του Διατάγματος πώλησης του ακινήτου του με την ειδοποίηση του Κτηματολογίου ημερ. 12.9.12 (Τεκμήριο 1 στην αίτηση). Αυτός είναι και ο λόγος που καταχώρησε στις 22.10.12 την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης ημερ. 14.12.
  3. Το κατά πόσο οι εν λόγω ισχυρισμοί του Αιτητή 4 ευσταθούν ή όχι, ως και κατά πόσο δικαιούται στις θεραπείες που αξιώνει με την αίτηση παραμερισμού ημερ. 22.10.12, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων ο Αιτητής 4 αποδίδει στους Καθ' ων η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούται θεραπείας, όπως αξιώνει με την αίτηση παραμερισμού της απόφασης δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Είναι η θέση του Αιτητή 4 ότι αν δεν οριστικοποιηθεί το εκδοθέν Προσωρινό Διάταγμα, και επιτραπεί η πώληση και μεταβίβαση του ακινήτου σε τρίτο πρόσωπο, θα είναι αδύνατο να επιστραφεί στον Αιτητή 4 και επομένως θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί με χρηματική αποζημίωση. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η ακύρωση του εκδοθέντος Προσωρινού Διατάγματος και η πώληση του επίδικου ακινήτου σε μεταγενέστερη αναγκαστική πώληση που ήθελε οριστεί από το Κτηματολόγιο, δεν αποστερεί τον Αιτητή 4, σε περίπτωση επιτυχίας του στην αίτηση Παραμερισμού και κατ' επέκταση ακύρωσης της δικαστικής απόφασης ημερ. 14.12.2000, από τη δυνατότητα να αποζημιωθεί για οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστεί, η οποία μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Είναι δε σημαντικό ότι ο Αιτητής 4 κανένα ισχυρισμό προέβαλε περί αφερεγγυότητας των Καθ' ων η Αίτηση. Επομένως, αυτοί κρίνονται ως φερέγγυοι και οποιαδήποτε απόφαση εναντίον τους και προς όφελος του Αιτητή 4 θα μπορεί να εκτελεστεί. Κάτω από αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση. Εξετάζοντας συγχρόνως το ισοζύγιο της ευχέρειας κρίνω ότι αυτό κλίνει υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, το εκδοθέν Προσωρινό Διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Για όλα τα πιο πάνω το Προσωρινό Διάταγμα ημερ.30.10.12 ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του Αιτητή 4, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης Παραμερισμού ημερ. 22.10.
  4. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.