TEKLIMA LTD ν. ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 7049/08, 30/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A191 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7049/08 ΜΕΤΑΞΥ: TEKLIMA LTD Ενάγουσα -και- ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΟΥ Εναγομένου --------------------- 30 Απριλίου 2014 Για ενάγουσα: κος Αναστασίου Για τον εναγόμενο: αυτοπροσώπως Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την επίδικη αγωγή η ενάγουσα εταιρεία αξιώνει από τον εναγόμενο ποσό €746,66, το οποίο αντιστοιχεί, σύμφωνα με τα εκεί αναφερόμενα, στην αξία ενός κλιματιστικού που ο τελευταίος αγόρασε από την ενάγουσα. Δεν εξυπηρετεί εκτενής αναφορά στη δικογραφημένη εκδοχή των μερών. Αυτό γιατί κατά την ακροαματική διαδικασία ο εναγόμενος περιόρισε την υπεράσπισή του σε μια μόνο πτυχή, συγκεκριμένα αυτή της εξόφλησης. Προτού συνοψίσω την αναμφισβήτητη μαρτυρία παρεμβάλλω ότι εκ μέρους της ενάγουσας κλήθηκαν τρεις μάρτυρες. Με τη σειρά που παρέλασαν από το Δικαστήριο τούτοι είναι· ο Παναγιώτης Λύτρας (στη συνέχεια ο Διευθυντής της ενάγουσας), ο Λορέντζος Λωρεντζιάδης (στη συνέχεια ο μέτοχος της ενάγουσας) και ο Ιωάννης Χάμπου (στη συνέχεια ο αποθηκάριος της ενάγουσας). Από την άλλη για την υπεράσπιση μαρτυρία έδωσε μόνο ο εναγόμενος. Εξιστόρηση των αναμφισβήτητων γεγονότων αποκαλύπτει ότι ο εναγόμενος και ο μέτοχος της ενάγουσας γνωρίζονταν. Λόγω αυτής της σχέσης την 13.07.2007 ο εναγόμενος βρέθηκε στα γραφεία της ενάγουσας και ζήτησε από το μέτοχο να τον προμηθεύσουν με ένα κλιματιστικό πατώματος 1800Btus. Αφότου συμφώνησαν την τιμή, ήτοι Λ.Κ.437, ο εναγόμενος αναχώρησε από τα γραφεία της ενάγουσας ώστε να μεταβεί στην αποθήκη που βρίσκεται σε άλλη τοποθεσία. Εκεί στην αποθήκη παρέλαβε το κλιματιστικό από τον αποθηκάριο. Ο τελευταίος εξέδωσε σχετικό δελτίο αποστολής (way bill) το οποίο υπέγραψαν και οι δύο, δηλαδή ο αποθηκάριος και ο εναγόμενος. Τούτο το έγγραφο είναι το τεκμήριο 1. Ό,τι ακολούθησε, δηλαδή τι έπραξε ο εναγόμενος αμέσως μετά την παραλαβή του κλιματιστικού από την αποθήκη, αν πλήρωσε το αντικείμενο που παρέλαβε και πότε, τελεί υπό αμφισβήτηση και ως εκ τούτου το πραγματεύομαι πιο κάτω. Εκείνο όμως που μπορεί να αναφερθεί εδώ είναι πως σε δύο, τουλάχιστον, περιπτώσεις, ο εναγόμενος προέβη σε εκτός Δικαστηρίου δήλωση που σχετίζεται με το αντικείμενο της υπόθεσης. Είναι αναμφισβήτητο ότι σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον μέτοχο της ενάγουσας ο εναγόμενος πρότεινε να πληρώσει το ήμισυ του ποσού που του αναφέρθηκε (βλ. αντεξέταση εναγομένου όπου ανέφερε· «Ο Λορέντζος έβαλε κάτι φίλους μου δικηγόρους να μου πούσιν ρε Παυλή δέχτου ρε κουμπάρε. Εγώ επλήρωσα το. Λαλώ μισά μισά να μεν μαλώνουμε. Και όι ο Λορέντζος λαλεί μου εννά σε πάρω στον Άρειο Πάγο, πάρμε όπου θέλεις.»). Επιπλέον, παραδεκτή είναι και η στιχομυθία που ο εναγόμενος είχε με κάποιον εκ των συνηγόρων της ενάγουσας στον οποίο πρότεινε να πληρώσει περί τα €300 (βλ. αντεξέταση εναγομένου όπου ανέφερε· «Φίλε μου θυμούμαι νάμπου λαλείς, ο κύριος Ιωάννου ο δικηγόρος λαλώ του να δώκω καμιά 300 να τελειώνουμε να μεν μαλώνουμε. Για λλόου σου γιατί εβοήθησες με παλιά πριν να έρτω στο Δικαστήριο. Λαλεί μου όι να δώσεις 1000, κάτι έτσι.»). Η δεκτότητα καθώς επίσης η σημασία τέτοιων δηλώσεων είναι αντικείμενο εξέτασης του συγγράμματος Phipson on Evidence, 16η έκδοση και ιδιαίτερα στο 4ο κεφάλαιο η παραπομπή στην υπόθεση Slatlerie v. Pooley
(1840)6M&W664, όπου αναφέρθηκε ότι· «per Parke B: Whatever a party says is evidence against himself . what a party himself admits to be true may be presumed to be so.» Όλα τα πιο πάνω συνιστούν αναμφισβήτητη μαρτυρία και ως εκ τούτου υιοθετούνται ως ευρήματα του Δικαστηρίου. Οι μάρτυρες της ενάγουσας υποστήριξαν ότι ο εναγόμενος δεν εξόφλησε το αντικείμενο που παρέλαβε με την έκδοση του way bill (τεκμήριο 1). Σύμφωνα με τον αποθηκάριο, αμέσως με την παραλαβή του κλιματιστικού ο εναγόμενος αναχώρησε από την αποθήκη. Ως εκ τούτου απέστειλε το τεκμήριο 1 στο λογιστήριο ώστε να εκδοθεί τιμολόγιο. Ο διευθυντής της ενάγουσας υποστήριξε ότι εκδόθηκε τέτοιο τιμολόγιο (βλ. τεκμήριο 2). Την έκδοση τούτου ανέλαβε συγκεκριμένη κοπέλα στο λογιστήριο. Μετά την πάροδο κάποιων ημερών και εφόσον ο εναγόμενος δεν μετέβη να εξοφλήσει το τιμολόγιο, ο διευθυντής είχε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του στην οποία ο εναγόμενος του ζήτησε λίγο χρόνο. Εφόσον ο χρόνος περνούσε και ο εναγόμενος δεν παρουσιαζόταν, του απέστειλαν το τεκμήριο 3, δηλαδή επιστολή ημερομηνίας 04.11.2008 που τον προειδοποιούσε ότι αν δεν εξοφλούσε το αντικείμενο θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα. Ο μέτοχος της ενάγουσας αρνήθηκε υποβολή ότι όταν ο εναγόμενος παρέλαβε την επιστολή τεκμήριο 3 του τηλεφώνησε και διαμαρτυρήθηκε έντονα προτάσσοντας ότι είχε εξοφλήσει το αντικείμενο. Τόσο ο μέτοχος όσο και ο διευθυντής της ενάγουσας υποστήριξαν ότι στο διαρρεύσαντα χρόνο, δηλαδή από την παράδοση του κλιματιστικού στον εναγόμενο μέχρι και την καταχώριση της αγωγής, σε διάφορες περιπτώσεις είχαν τηλεφωνική επικοινωνία με τον εναγόμενο και ο τελευταίος υποσχόταν ότι θα διευθετούσε την οφειλή του. Προς το σκοπό ολοκλήρωσης της εικόνας του μαρτυρικού υλικού υποδεικνύω ότι κατά την αντεξέταση του διευθυντή της ενάγουσας κατατέθηκε και το τεκμήριο 4, δηλαδή η κατάσταση λογαριασμού σε σχέση με το οφειλόμενο από τον εναγόμενο ποσό. Στην άλλη πλευρά ο εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι εξόφλησε το τίμημα του κλιματιστικού που αγόρασε και παρέλαβε την 13.07.2007 από την ενάγουσα. Εν τούτοις υποστήριξε ότι δεν είχε τη σχετική απόδειξη καθ' ότι την έσχισε. Με γνώμονα όλα τα πιο πάνω στρέφομαι σε αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων με κριτήριο τα εγγενή της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικά (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιτότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια βλ. Phipson on Evidence, 16th edition, σελ. 333). Σημειώνω περαιτέρω ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται σε ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056), καθώς ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι η μαρτυρία που αντικατοπτρίζει την αλήθεια είναι εκείνη της ενάγουσας. Οι μάρτυρες τούτης άφησαν θετικότατες εντυπώσεις. Η μαρτυρία τους διαπνέεται από συνοχή και είναι απαλλαγμένη αντιφάσεων. Από την άλλη ο εναγόμενος δεν είπε την αλήθεια. Η μαρτυρία του διαχέεται από ακατάσχετη φλυαρία, εν πολλοίς άσχετη και ασυνάρτητη με τα επίδικα θέματα. Επιπλέον, η υπερβολή και το ψεύδος είναι κύρια γνωρίσματα της μαρτυρίας του. Για του λόγου το ασφαλές των πιο πάνω διαπιστώσεων παρατηρώ τα ακόλουθα· Δέχεται ο εναγόμενος ότι αγόρασε το κλιματιστικό και συγκεκριμένα ότι το παρέλαβε από την αποθήκη όπου ο αποθηκάριος εξέδωσε το way bill (τεκμήριο 1) που υπέγραψαν και οι δύο. Εν πρώτοις παρατηρώ ότι ο εναγόμενος δεν αμφισβήτησε τον αποθηκάριο ο οποίος ανέφερε ότι ο εναγόμενος φόρτωσε και έφυγε. Με αυτή τη θέση ο αποθηκάριος κατέστησε σαφές ότι μετά την παραλαβή του αντικειμένου ο εναγόμενος ουδέν άλλο έπραξε, απλώς αναχώρησε. Από την άλλη, απαρασάλευτη παρέμεινε η θέση του αποθηκάριου ότι στην αποθήκη ο ίδιος είναι που λαμβάνει χρήματα και ότι στην υπό κρίση περίπτωση ο εναγόμενος δεν πλήρωσε. Μάλιστα κατ' εκείνο το χρόνο αδύνατο ήταν να παραλάβει οιονδήποτε ποσό εφόσον δεν γνώριζε ποια ήταν η τιμή του κλιματιστικού. Ο λόγος γι' αυτή την πρακτική αδυναμία ήταν επειδή ο εναγόμενος ήταν γνωστός του μετόχου και ο αποθηκάριος δεν γνώριζε ποια ήταν η τιμή που συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο. Η τιμή που αναγράφεται στο τεκμήριο 1, δηλαδή το way bill που εξέδωσε ο αποθηκάριος, δεν γράφτηκε από τον ίδιο, δηλαδή τον αποθηκάριο. Εφόσον αυτή η θέση του αποθηκάριου δεν αμφισβητήθηκε, δεν έχω λόγο να μην τη δεχτώ. Πέραν των πιο πάνω δεν διαλανθάνει την προσοχή μου πως παρ' ότι ο εναγόμενος υποστηρίζει ότι εξόφλησε το συμφωνηθέν ποσό, εν τούτοις αδυνατεί να παρουσιάσει τυχόν απόδειξη. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Αντιφατική είναι η όλη στάση του εναγομένου. Αφενός υποστηρίζει, με ιδιαίτερη θέρμη και έντονο τρόπο, ότι εξόφλησε, εν τούτοις δέχεται ότι σε δύο περιπτώσεις πρότεινε να δώσει κάποιο ποσό για ικανοποίηση της απαίτησης. Αυτή η ενέργειά του, σε δύο χρόνους και διαφορετικές περιπτώσεις, δεν συνάδει με τη θέση του ότι εξόφλησε. Οι δε επεξηγήσεις που έδωσε για το λόγο που προέβη σε αυτές τις προσφορές, μόνο σαθρές και αστείες κρίνονται. Έχω παραθέσει αυτολεξεί τις σχετικές απαντήσεις του εναγομένου. Αδυνατώ να δεχθώ ότι ο λόγος δια τον οποίο πρότεινε να καταβάλει κάποιο ποσό είναι γιατί του το ζήτησε συγκεκριμένος συνήγορος τον οποίο εκτιμά. Εν πάση περιπτώσει στην εξέλιξη της μαρτυρίας του ο εναγόμενος αναίρεσε αυτή τη θέση και ενδεικτικό τούτου είναι η ακόλουθη στιχομυθία· «Ε: Κύριε αφού πνίησε το δίκαιο θα έρκεσουν να δώκεις οποιοδήποτε ποσό για ένα air condition που επλήρωσες απλά και μόνο για το χατίρι του κυρίου Ιωάννου; Α: Ρε φίλε, ο Λορέντζος εν δυνατή εταιρεία. Είμαι άνθρωπος του παζαρκού. Μπορεί να τον ξαναχρειαστείς. Έννεν τα €
- Έννα έρκουμαι Δικαστήριο; Βαρκούμαι έτσι πράματα να πηαίνω και να έρκουμαι. Έχω και τις δουλειές μου.» Αυτή η τελευταία θέση του εναγομένου ακούγεται λογικοφανής. Και ενδεχομένως να εκλαμβάνετο ως τέτοια αν ενωρίτερα ο εναγόμενος δεν απεκάλυπτε ότι λογομάχησε με το μέτοχο της ενάγουσας και ο τελευταίος τον απείλησε ότι θα τον κυνηγούσε μέχρι τον Άρειο Πάγο. Αυτή η στιχομυθία έλαβε χώρα πριν την καταχώριση της αγωγής. Ό,τι όμως αποκαλύπτει είναι πως ο εναγόμενος αδιαφόρησε για το ενδεχόμενο νέας συνεργασίας με την ενάγουσα και επιπλέον δεν εκτίμησε ούτε και το χρόνο του εφόσον τελικώς δεν πλήρωσε και έτσι τα μέρη οδηγήθηκαν στο Δικαστήριο και υπέστησαν την ταλαιπωρία που ο εναγόμενος επιθυμούσε κατά τα άλλα να αποφύγει. Όλα τα πιο πάνω αποκαλύπτουν ακριβώς την έλλειψη συνοχής και λογικής στη μαρτυρία του εναγομένου. Απαλλαγμένη όμως η μαρτυρία του από αυτά τα στοιχεία, ό,τι απομένει είναι οι προσφορές του να καταβάλει μέρος του ποσού και το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι δεν έχει στην κατοχή του απόδειξη εξόφλησης. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις σε συνδυασμό με την αξιόπιστη μαρτυρία των μαρτύρων της ενάγουσας και συγκεκριμένα τη θέση του αποθηκάριου ότι ο εναγόμενος αποχώρησε άμα την παραλαβή του κλιματιστικού, δεν μου αφήνει καμία αμφιβολία ότι έτσι έχουν τα γεγονότα. Καταλήγω συνεπώς ότι αφότου ο εναγόμενος παρέλαβε το κλιματιστικό αποχώρησε χωρίς να καταβάλει το συμφωνηθέν τίμημα. Επιπλέον, διαπιστώνω ότι ούτε σε μεταγενέστερο στάδιο κατέβαλε οιονδήποτε ποσό και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να οφείλει τη συμφωνηθείσα αξία τούτου, δηλαδή €746,66, τότε το αντίστοιχο σε λίρες Λ.Κ.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου εκδίδω απόφαση για το ποσό των €746,66 πλέον νόμιμο τόκο από καταχωρίσεως της αγωγής. Υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου επιδικάζονται και τα έξοδα της διαδικασίας ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ...................................... Λ. Α. Παντελή, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο