← Κύπρος

Konstantin Ivanovich Grigorishin κ.α. ν. Vladimir Matveevich Lukyanenko κ.α., Αρ. Αγωγής 740/14, 16/4/2014

Konstantin Ivanovich Grigorishin κ.α. ν. Vladimir Matveevich Lukyanenko κ.α., Αρ. Αγωγής 740/14, 16/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A174 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 740/14 Μεταξύ: 1. Konstantin Ivanovich Grigorishin, από τη Ρωσία 2. UMS Holding Ltd, Ναυπλίου 15, 1ος όροφος, 3025 Λεμεσός 3. Energy Standard Industries Ltd, Ναυπλίου 15, 1ος όροφος, 3025 Λεμεσός 4. Energy Standard Fund Ltd, Ναυπλίου 15, 1ος όροφος, 3025 Λεμεσός 5. Tregory Holdings Ltd, Ναυπλίου 15, 1ος όροφος, 3025 Λεμεσός Εναγόντων Και 1. Vladimir Matveevich Lukyanenko, από την Ουκρανία Institutskiy pr. 1/1, apart. 15, Sumy, Ukraine και άλλοι 12 Εναγόμενοι των οποίων των ονόματα και οι διευθύνσεις περιγράφονται στο επισυναπτόμενο παρόν ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 'Α' Εναγομένων ----------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 6.2.14 για Προσωρινά Διατάγματα 16 Απριλίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές : κος Κ. Βελάρης, κα Ε. Κονναρή και κ. Χ. Βελάρης Για Εναγόμενους 3, 7 και 8 - Καθ' ων η Αίτηση: κος Π. Πολυβίου με κα Σ. Πολυβίου και κ. Μίτλεττον Για Εναγομένους 4 - Καθ' ων η Αίτηση: κος Χαραλαμπίδης Για Εναγόμενο 6 - Καθ' ου η Αίτηση: κος Αλ. Μαρκίδης και κος Ν. Μακρίδης Για Εναγόμενους 11 - Καθ' ων η Αίτηση: κα Κ. Κακουλλή και κος Χριστοδούλου Για Εναγόμενους 14 - Καθ' ων η Αίτηση: κος Κ. Σταματίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 10.2.14 και στη βάση μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 6.2.14 οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) πέτυχαν μονομερώς την έκδοση των ακόλουθων Προσωρινών Διαταγμάτων: «Διάταγμα το οποίο απαγορεύει σε κάθε ένα από τους Καθ' ων η Αίτηση (Εναγομένους 1-11) την μετακίνηση, αλλοίωση, μετατροπή, απομείωση ή με οποιονδήποτε τρόπο αποξένωση, διάθεση ή επιβάρυνση οποιασδήποτε περιουσίας αξίας μέχρι €400 εκατομμυρίων οπουδήποτε και αν αυτή ευρίσκεται είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό την οποία έκαστος κατέχει αποκλειστικά ή με άλλα πρόσωπα και είτε αυτή κατέχεται από κάθε ένα από αυτούς άμεσα είτε έμμεσα μέσω εμπιστεύματος ή άλλης μορφής δικαιώματος ή στην οποία με οποιονδήποτε τρόπο να δικαιούται και η οποία θα μπορούσε να διατεθεί με οδηγίες ή κατ' επιθυμίαν ή εντολήν του μέχρι την τελική ικανοποίηση οποιασδήποτε τελικής απόφασης δυνατό να εκδοθεί από το Δικαστήριο στην πιο πάνω αγωγή προς όφελος των Εναγόντων ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διάταγμα το οποίο απαγορεύει στους Εναγομένους 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10 και 11 και/ή οποιονδήποτε εξ' αυτών την πώληση, αποξένωση, ενεχυρίαση, διάθεση, συναλλαγή ή με οποιονδήποτε τρόπο επιβάρυνση οποιωνδήποτε μετοχών ή μετοχικών δικαιωμάτων στους Εναγομένους 3, 4, 12 και 13 τα οποία κατέχουν είτε αποκλειστικά είτε από κοινού με άλλα πρόσωπα και είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω εμπιστεύματος ή άλλης μορφής δικαιώματος ή στα οποία με οποιονδήποτε τρόπο έκαστος εξ ' αυτών μπορεί να δικαιούται ή τα οποία μπορούν να διατεθούν καθ' υπόδειξη, με οδηγίες ή κατ' εντολή του μέχρι την τελική ικανοποίηση οποιασδήποτε τελικής απόφασης δυνατό να εκδοθεί από το Δικαστήριο στην πιο πάνω αγωγή προς όφελος των Εναγόντων ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διάταγμα το οποίο απαγορεύει στην BNY (Nominees) Limited, από Queen Victoria Street αρ.160, Λονδίνο, EC4V 4LA, Ηνωμένο Βασίλειο, την πώληση, ενεχυρίαση, αποξένωση επιβάρυνση ή διάθεση με οποιονδήποτε τρόπο οποιωνδήποτε μετοχών ή μετοχικών δικαιωμάτων των Εναγομένων 3 τις οποίες κατέχουν προς όφελος ή για λογαριασμό οποιουδήποτε από τους Εναγομένους 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 είτε μέσω εμπιστεύματος ή άλλης μορφής δικαιώματος ή στις οποίες ή στα οποία έκαστος εξ' αυτών άμεσα ή έμμεσα μπορεί να δικαιούται ή οι οποίες ή τα οποία θα μπορεί να διατεθούν καθ' υπόδειξη, με οδηγίες ή κατ' εντολή του μέχρι την τελική ικανοποίηση οποιασδήποτε τελικής απόφασης δυνατό να εκδοθεί από το Δικαστήριο στην πιο πάνω αγωγή προς όφελος των Εναγόντων ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διάταγμα το οποίο απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση 2 Vladimir Vladimirovich Lukianenko: (
  2. i)Την πώληση ή την προώθηση, ενθάρρυνση, προτροπή ή την διενέργεια οποιασδήποτε πράξης που να επιτρέπει ή να καταλήγει στην πώληση, διάθεση, αποξένωση ή επιβάρυνση των μετοχών της εταιρείας Zuppardo S.A., εγγεγραμμένης στο Λουξεμβούργο με διεύθυνση L-1374 Luxembourg 2, rue Carlo Hemmer, (
  3. ii)Οποιανδήποτε ενέργεια και/ή απόφαση η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει καθ' οιονδήποτε τρόπο την πώληση, διάθεση, αποξένωση ή επιβάρυνση από την εταιρεία Zuppardo S.A. των μετοχών οποιασδήποτε θυγατρικής της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένης της γαλλικής εταιρείας SCI Chene Enterprise, με διεύθυνση Chalet Chene, Courchevel 1850, 73120 Saint-Bon-Tarentaise, Γαλλία. (iii) Την πώληση ή οποιανδήποτε ενέργεια κι/ή απόφαση η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει καθ' οιονδήποτε τρόπο την πώληση, διάθεση, αποξένωση ή επιβάρυνση από την εταιρεία SCI Chene Enterprise του ακινήτου του οποίου είναι ιδιοκτήτρια στη Γαλλία, γνωστού ως "Chalet Chene" και το οποίο βρίσκεται στη διεύθυνση Chalet Chene, Courchevel 1850, 73120 Saint-Bon-Tarentaise, (
  4. iv)Την πώληση ή οποιανδήποτε ενέργεια και/ή απόφαση η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει με οποιονδήποτε τρόπο στην πώληση, διάθεση, αποξένωση ή επιβάρυνση του δικαιώματος που κατέχει ή στο οποίο δυνατό να δικαιούται στην εταιρεία Oberhof Stiftung, εγγεγραμμένης στο Λιχτενσταϊν, (
  5. v)Την λήψη οποιασδήποτε ενέργειας και/ή απόφασης η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει καθ' οιονδήποτε τρόπο την πώληση, διάθεση, αποξένωση ή επιβάρυνση από το νομικό πρόσωπο Oberhof Stiftung των μετοχών οποιασδήποτε εταιρείας, ή άλλου νομικού προσώπου στο οποίο αυτό διατηρεί δικαίωμα ή συμφέρον συμπεριλαμβανομένης της γαλλικής εταιρείας SCI Themis, με διεύθυνση 55 Avenue Denis Semeria, 06230 Saint Jean Cap Ferrat, Γαλλία και (
  6. vi)Την λήψη οποιασδήποτε ενέργειας και/ή απόφασης η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει καθ' οιονδήποτε τρόπο την πώληση, διάθεση, αποξένωση ή επιβάρυνση από την εταιρεία SCI Themis του ακινήτου του οποίου είναι ιδιοκτήτρια στη Γαλλία, γνωστού ως «Villa Themis» και το οποίο βρίσκεται στη διεύθυνση Chalet Chene, Courchevel 1850, 73120 Saint-Bon-Tarentaise. Το Δικαστήριο περαιτέρω διατάττει και δίδει οδηγίες για τις κάτωθι εξαιρέσεις από τα διατάγματα σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο ανωτέρω: (α) Λογικό ποσό για κάθε Καθ' ου η Αίτηση που δυνατό να χρειαστεί για την υπεράσπιση της υπόθεσής του περιλαμβανόμενων νομικών συμβουλών, εμφανίσεων στο Δικαστήριο και άλλων συναφών νοουμένου ότι ανά 15νθήμερο θα πληροφορεί το Δικαστήριο και παράλληλα τους δικηγόρους των Αιτητών για τα ποσά που θα καταβάλλονται και την πηγή από την οποία θα προέρχονται. (β) Τα εν λόγω διατάγματα δεν θα εμποδίζουν τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4 και 11 από του να διεξάγουν οποιαδήποτε συναλλαγή αναφορικά με τα περιουσιακά τους στοιχεία που θα αφορά την συνήθη διεξαγωγή των εργασιών τους και έναντι πραγματικού και ευλόγου ανταλλάγματος νοουμένου ότι θα πρέπει να λαμβάνεται η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου ή η συγκατάθεση των Εναγόντων σε περίπτωση που η αξία του επηρεαζόμενου περιουσιακού στοιχείου ή η αξία της συναλλαγής υπερβαίνει τις €100.000. (γ) Τα εν λόγω διατάγματα να επιτρέπουν σε κάθε ένα από τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 δαπάνες ποσών μέχρι €5.000 εβδομαδιαίως για έξοδα συντήρησης/διαβίωσης. (δ) Τα εν λόγω διατάγματα δεν θα απαγορεύουν σε οποιονδήποτε από τους Καθ' ων η Αίτηση την διενέργεια οποιασδήποτε πράξης αναφορικά με τα περιουσιακά τους στοιχεία αν έχουν προς τούτο εκ των προτέρων εξασφαλίσει την έγγραφη συναίνεση των Εναγόντων/Αιτητών ή των δικηγόρων τους.» Σε σχέση με τα αιτούμενα Διατάγματα υπό παρ.Β και Ε της αίτησης το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της αίτησης στους Εναγομένους (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση). Η αίτηση - η οποία βασίζεται στα άρθρα 2, 4, 5.3 και 6.1 του Κανονισμού (ΕΚ) υπ' αρ. 44/2001 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, στα άρθρα 5, 6, 8, 9 και 17 της Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για Νομική Συνεργασία σε Αστικά Θέματα της 06.09.2004 που κυρώθηκε με τον Κυρωτικό Νόμο 8(ΙΙΙ)/2005, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6), στα άρθρα 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), στη Δ.28, Θ.1, τη Δ.39, ΘΘ. 1, 2, 3, 4 και 15, τη Δ.48, ΘΘ.1, 2, 4, 8

(1)(z) και (ss), και 13, και τη Δ.64, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις νομικές αρχές που σχετίζονται με διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal, στις αρχές της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γεώργιου Παρμακλή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 6.2.14 - προσέκρουσε σε ένσταση (α) των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Artem Vladimirovich Molchanov, Καθ' ου η Αίτηση 7, Διευθύνοντα Συμβούλου, Πρώτου Εκτελεστικού Διευθυντή και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και αδελφού του Καθ' ου η Αίτηση 8 (πρώτου αναπληρωτή και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ' ων η Αίτηση 3) ημερομηνίας 10.3.14, (β) του Καθ' ου η Αίτηση 6 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου ημερομηνίας 28.3.14 και (γ) των Καθ' ων η Αίτηση 11 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Σπυρούλλας Ιάσωνος δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση 11 ημερομηνίας 28.3.
  1. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση 14 δήλωσε στο Δικαστήριο ότι δεν θα καταχωρήσει ένσταση εκ μέρους τους και θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της ακροαματικής διαδικασίας. Ο Γεώργιος Παρμακλής αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι ο Αιτητής 1 είναι γνωστός και επιτυχημένος Ρώσος επιχειρηματίας και για 25 χρόνια ασχολείται με την αγορά μετάλλων και μεταλλουργικών προϊόντων και την εμπορία τους στη Ρωσία και Ουκρανία. Το 1998 ο Αιτητής 1 αναμίχθηκε στους Εναγόμενους 13 ουκρανική εταιρεία που ασχολείται με την κατασκευή συμπιεστών και αντλιών και είναι πολύ σημαντική επιχείρηση. Ο Αιτητής 1 είχε συμφωνήσει με τον Καθ' ου η Αίτηση 1 να συμμετάσχουν από κοινού στην ιδιωτικοποίηση των Εναγομένων 13 και προς τούτο είχαν μέσω εταιρειών τους προβεί σε αγορές μετοχών των Εναγομένων
  2. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είχε στενή σχέση με τους Εναγόμενους 13, διότι υπήρξε Γενικός Διευθυντής τους και Πρόεδρος του Διευθυντικού Συμβουλίου τους κατά την περίοδο 1970-2007, Πρόεδρος από το 1994 μέχρι το 2013 και Πρόεδρος του Εποπτικού τους Συμβουλίου από το 2007 μέχρι το
  3. Τα τελευταία χρόνια ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είχε εισαγάγει στην επιχείρηση τον γιο του Καθ' ου η Αίτηση 2 μεταβιβάζοντας σ' αυτόν μετοχές στους Εναγόμενους
  4. Ο Αιτητής 1 και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 τυποποίησαν την κοινοπραξία τους για τη διαχείριση των επιχειρήσεων των Εναγομένων 13 με τη σύναψη τον Οκτώβριο 2010, Συμφωνίας Κοινοπραξίας (JVA) (Joint venture Agreement). Ο Αιτητής 1 δεσμεύτηκε να μεριμνήσει όπως οι επιχειρήσεις της κοινοπραξίας διεξάγονται κατά τρόπο επικερδή, εμπορικά κόσμιο και σύμφωνα με τα επιχειρηματικά θέσμια και πρακτική. Ωστόσο οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 σταδιακά εκπόνησαν και υιοθέτησαν ένα ύπουλο, καταχθόνιο και ανέντιμο σχέδιο με στόχο την πρόκληση ζημιάς στον Αιτητή 1 και στις εταιρείες του (Αιτητές 2, 3, 4, 5), όσο και στους Εναγομένους 12 και
  5. Το πρώτο στάδιο της συνωμοσίας των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 φαίνεται να είχε συντελεστεί πριν την υπογραφή της Συμφωνίας (JVA) και αφορούσε προμελετημένη απογύμνωση των Εναγομένων 13 από πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 3, ώστε να τους παραχωρηθεί επιχείρηση παραγωγής αντλιών και να ανταγωνίζεται τους Εναγόμενους
  6. Σε κάποια στιγμή που οι επιχειρήσεις των Εναγομένων 13 ελέγχοντο πλήρως από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αυτοί συνωμότησαν να μεταβιβάσουν δύο μεγάλης αξίας περιουσιακά στοιχεία (την Nasosenergomash και την VNIAEN) στους Καθ' ων η Αίτηση 3, παραπλανώντας τον Αιτητή 1 για την πραγματική τους αξία για τους Εναγόμενους 13 και ανέντιμα ασκώντας στον Αιτητή άδικη πίεση κατακρατώντας μερίσματα που εδικαιούτο από τους Εναγομένους 13 μέχρι να πραγματοποιηθούν οι μεταβιβάσεις. Το επόμενο σημαντικό βήμα του σχεδίου των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ήταν η παράτυπη και κάτω από ανέντιμες συνθήκες απόκτηση κατά το 2012 μιας ρωσικής εταιρείας OJSC η οποία ήταν υπολογίσιμος ανταγωνιστής των Εναγομένων 13 στη Ρωσική αγορά στον τομέα της παραγωγής συμπιεστών. Σημειώνεται ότι οι συνέταιροι στους Εναγομένους 13, είχαν αναλάβει με τη Συμφωνία (JVA) όπως μη επενδύσουν σε ανταγωνιστικές επιχειρήσεις αλλά να μεριμνούν όπως παρέχεται στα μέρη η ευκαιρία να αποκτούν από κοινού και προς όφελος της κοινοπραξίας οποιονδήποτε συμφέρον το οποίο δυνατόν να ήταν διαθέσιμο στην αγορά. Τον χειμώνα του 2010-11, μετά την υπογραφή της JVA, ο Αιτητής 1 πληροφορήθηκε ότι η Kazankompressor διατίθετο προς πώληση έναντι USD$100.000.000 και θεώρησε ότι αυτό ήταν ελκυστική ευκαιρία για την κοινοπραξία. Πρότεινε στον Καθ' ου η Αίτηση 2 να την αποκτήσουν από κοινού ως συνέταιροι στην κοινοπραξία, όμως αυτός αντέδρασε με ανέντιμο τρόπο και είπε ότι θεωρούσε την τιμή υπερβολικά ψηλή. Ο Αιτητής 1 αποδέχτηκε την αντίδραση του αντιλαμβανόμενος ότι έτσι υπαγόρευαν η φύση και οι όροι της JVA. Ωστόσο ο Καθ' ου η Αίτηση 2 απέρριψε την ιδέα απόκτησης της Kazankompressor από την κοινοπραξία, ώστε να μπορέσουν να την αγοράσουν οι Καθ' ων η Αίτηση 3 (στους οποίους οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 διατηρούσαν μεγάλα συμφέροντα) κρυφά και πίσω από την πλάτη του Αιτητή
  7. Τελικά οι Καθ' ων η Αίτηση 3 τον Ιούλιο 2012 απέκτησαν την Kazankompressor έναντι του παραφουσκωμένου τιμήματος πέραν των USD$160.000.
  8. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και οι συνεργάτες του στους Καθ' ων η Αίτηση 3, περιλαμβανομένων των Καθ' ων η Αίτηση 6-10, γνώριζαν πολύ καλά ότι αυτή τους η ενέργεια συνιστούσε παράβαση των οφειλομένων υποχρεώσεων προς τις εταιρείες του Αιτητή
  9. Αποτελούσε μέρος των σχεδιασμών των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 να υποκλέψουν την επιχείρηση της κοινοπραξίας, αφήνοντας στον Αιτητή 1 και στις εταιρείες του κενό κέλυφος. Ο Αιτητής 1 όταν ανακάλυψε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 διαπραγματεύονταν να αγοράσουν την Kazankompressor προσπάθησε να συζητήσει το θέμα με τον Καθ' ου η Αίτηση
  10. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αναγνώρισαν και αποδέχτηκαν ότι είχαν παραβεί τις υποχρεώσεις τους, και συμφώνησαν όπως προβούν σε διευθετήσεις για τη μεταβίβαση της Kazankompressor στην κοινοπραξία. Παρά τις προσπάθειες του Αιτητή 1 αυτό δεν έγινε ποτέ. Αντίθετα οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μέσω των Καθ' ων η Αίτηση 3 άρχισαν να ανταγωνίζονται τους Εναγόμενους 13 στην επικερδή αγορά των συμπιεστών. Υπέβαλαν προσφορές σε σχέση με βασικά συμβόλαια, συνήψαν επιχειρηματικές σχέσεις οι οποίες ξεκάθαρα και άμεσα επηρέαζαν δυσμενώς τις δραστηριότητες της κοινοπραξίας και υφάρπαξαν προσωπικό και μηχανήματα των Εναγομένων 13, αφού προηγουμένως τους είχαν σχεδόν απογυμνώσει εντελώς από τη δυνατότητα παραγωγής αντλιών. Αυτή η συμπεριφορά συνιστούσε σαφή παραβίαση ουσιωδών όρων της Συμφωνίας Κοινοπραξίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προώθησαν ακόμα περισσότερο την συνομωσία τους. Το 2012 υπέβαλαν πρόταση να εξαγοράσουν τα συμφέροντα του Αιτητή 1 στην κοινοπραξία. Πρότειναν στον Αιτητή 1 όπως οι Καθ' ων η Αίτηση 3 εξαγοράσουν ολόκληρη την κοινοπραξία για USD$600.000.000, όμως ο Αιτητής 1 απέρριψε την προφορά και διαπίστωσε ότι εμπιστευτικές πληροφορίες αναφορικά με όρους και μηχανισμούς της κοινοπραξίας είχαν παράνομα διαρρεύσει από τους Καθ' ων η Αίτηση 1, στους Καθ' ων η Αίτηση 3 και τους συμβούλους τους. Η διαπίστωση αυτή έγινε όταν το 2012 ο Αιτητής 1 διαπραγματευόταν με πιθανό αγοραστή του ημίσεος συμφερόντος του στους Καθ' ων η Αίτηση 12 και αντιλήφθηκε ότι η τιμή που θα μπορούσε να εξασφαλίσει είχε επηρεασθεί δυσμενώς διότι οι σύμβουλοι του προτιθέμενου αγοραστή είχαν λεπτομερή γνώση των όρων της JVΑ. Στις αρχές του 2013, λίγο μετά την εισαγωγή καινούργιου συνεταίρου, του Καθ' ου η Αίτηση 5, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προώθησαν νέα εξοντωτική επίθεση εναντίον των Εναγομένων
  11. Τον Ιανουάριο 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, 5 και 9 εξέφρασαν ανησυχία για το ρόλο της Ρωσικής Εταιρείας Technolmport (εταιρείας μέσω της οποίας η εταιρεία Gazprom συναλλασσόταν με τους Εναγόμενους 13) και του Αιτητή 1 και ζήτησαν όπως η Technolmport διαγραφεί άμεσα από το πελατολόγιο των Εναγομένων
  12. Οι εκπρόσωποι του Αιτητή 1 εισηγήθηκαν συνάντηση των μελών του Εποπτικού Συμβουλίου όμως οι εκπρόσωποι των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 παραιτήθηκαν όλοι μαζικά. Έτσι παρέλυσαν το Εποπτικό Συμβούλιο των Εναγομένων 13 ώστε να καταστεί ανίκανο να συνάπτει περαιτέρω σημαντικά συμβόλαια. Έτσι θα «γονάτιζαν» οι Εναγόμενοι 13 και θα αφήνετο ελεύθερο το πεδίο της αγοράς στον τομέα των συμπιεστών και τα σχετικά κέρδη, στους Καθ' ων η Αίτηση 3 και στην Kazankompressor. Μετά τη μαζική αποχώρηση των εκπροσώπων των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 από το Εποπτικό Συμβούλιο, λήφθηκαν δικαστικά μέτρα στην Ουκρανία ώστε να επιτραπούν αλλαγές στο καταστατικό της εταιρείας. Μέχρι τον Ιούνιο 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 μιλούσαν δημόσια εναντίον του Αιτητή 1 και της διεύθυνσης των Εναγομένων 13 με δυσφημιστικές δηλώσεις, προβάλλοντας αβάσιμους ισχυρισμούς για κλοπές από την επιχείρηση και αποτυχία της διεύθυνσης να διαχειρίζεται την εταιρεία. Τον Οκτώβριο 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έλαβαν δικαστικά μέτρα εναντίον των εταιρειών του Αιτητή 1 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και εξασφάλισαν μονομερώς απαγορευτικά διατάγματα, σε χρόνο που ο Αιτητής 1 ήταν τότε πολύ κοντά στη σύναψη συμφωνίας για εξασφάλιση μεγάλου δανείου για την Ενάγουσα
  13. Τα απαγορευτικά Διατάγματα επηρέασαν δυσμενώς την δανειοδότηση της Ενάγουσας 5, τα οποία ακυρώθηκαν από το Δικαστήριο. Το τελικό επιθετικό βήμα στη συνομωσία έλαβε χώρα πρόσφατα. Λίγο πριν το τέλος του 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 5 έδωσαν ειδοποίηση ότι επιθυμούσαν όπως ο Αιτητής 1 εξαγοράσει το μερίδιο τους στην κοινοπραξία ασκώντας δικαίωμα επιλογής σύμφωνα με τη Συμφωνία εξασκήσεως Δικαιωμάτων που είχε συνομολογηθεί την ίδια ημέρα με την JVA (15.10.10) κι απαιτήθηκε η τιμή των USD$250.000.
  14. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο σκοπός των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ήταν εξ υπαρχής να εξυφάνουν συνομωσία και να προξενήσουν ζημιά στον Αιτητή 1, στις εταιρείες του και στην κοινοπραξία. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και οι συνεργάτες τους δεν θα διστάσουν να αποκρύψουν ή μεταφέρουν περιουσιακά τους στοιχεία ώστε οι Αιτητές να μην μπορούν να τα εντοπίσουν. Οι Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 με την ένσταση τους εγείρουν δεκαπέντε λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής δέκα:
  15. Οι Αιτητές 2-5 δεν έχουν το απαραίτητο αγώγιμο δικαίωμα και/ή δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα διαδικασία.
  16. Η αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  17. Η αίτηση δεν ικανοποιεί την προϋπόθεση του «κατεπείγοντος».
  18. Η αίτηση δεν καταδεικνύει οποιονδήποτε κίνδυνο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων από τους Καθ' ων η Αίτηση.
  19. Οι Αιτητές παραβίασαν το καθήκον τους για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων και δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια».
  20. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι υπέρ της απόρριψης της αίτησης και ακύρωσης των Διαταγμάτων.
  21. Οι θεραπείες που ζητούνται με την αίτηση είναι δυσανάλογες, και/ή καταπιεστικές και δεν συνάδουν με το περιεχόμενο του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου.
  22. Η ένορκη δήλωση ημερ. 6.2.14 που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική και πρέπει να αγνοηθεί.
  23. Η εγγυητική επιστολή ύψους €1.000.000 είναι ανεπαρκής και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9
(3)του Κεφ.6 και 32
(3)του Ν.14/
  1. Η αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις για έκδοση διαταγμάτων Norwich Pharmacal και οι παρ.Β και Ε της αίτησης συνιστούν «εκστρατεία αλίευσης πληροφοριών» εκ μέρους των Αιτητών και είναι αντίθετες με το άρθρο 15 του Συντάγματος. Ο Artem Vladimirovich Molchanov Καθ' ου η Αίτηση 7, ως Διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 8, αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι όλοι οι ισχυρισμοί για συνωμοσία, απειλές, δωροδοκίες, εκφοβισμό, δόλιες, παράνομες, άδικες πράξεις που οι Αιτητές ισχυρίζονται εναντίον του ιδίου και των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4 και 8 είναι εντελώς ψευδείς, αδικαιολόγητοι και ατεκμηρίωτοι. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 ιδρύθηκαν στις 27.4.10 ως δημόσια εταιρεία με βάση τους νόμους της Κύπρου (Τεκμήρια 1, 2) και τον Φεβρουάριο του 2011 προέβηκαν σε δημόσια προσφορά και εισήχθηκαν στο regulated market του London Stock Exchange στις 14.2.11 (Τεκμήριο 3). Οι Καθ' ων η Αίτηση 4 συστάθηκαν στις 23.11.10 ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με βάση τους νόμους της Κύπρου (Τεκμήριο 4) και είναι ο κύριος άμεσος μέτοχος των Καθ' ων η Αίτηση
  2. Μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου 2012 ο όμιλος HMS απέκτησε το 77.80% των συνήθων μετοχών με δικαίωμα ψήφου και 74.35% του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου της Ρωσικής εταιρείας OJSC Kazankompressormash (KKM) για $168.000.000 και ήταν δική του πρωτοβουλία η απόκτηση της ΚΚΜ από τον όμιλο HMS. Ο όμιλος ΗΜS αντιμετώπισε ισχυρό ανταγωνισμό από άλλο ενδιαφερόμενο προσφοροδότη, δηλαδή από ένα όμιλο εταιρειών που ελέγχεται από τον Αιτητή 1 για την ΚΚΜ και αυτό προκάλεσε «πόλεμο» πλειοδοσίας ("Bidding war") και σημαντική αύξηση στην τιμή (Τεκμήρια 5-8). Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το στοιχείο του «κατεπείγοντος» διότι (α) η υπόθεση των Αιτητών, στο βαθμό που αφορά τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 αφορά γεγονότα που έλαβαν χώρα μέχρι και 9 χρόνια πριν και σχετίζονται με την απόκτηση από την Hydraulic Machines των μετοχών Nasosenergomash το 2005, από την Hydromashservice των μετοχών της VNIIAEN το 2007 και της απόκτησης των μετοχών της ΚΚΜ από τον όμιλο HMS το
  3. (β) η διαφορά μεταξύ του Αιτητή 1 και των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 άρχισε πριν αρκετά χρόνια και οι ισχυρισμοί των Αιτητών χρονολογούνται από το 2005 και την απόκτηση της Nasosenergomash. (γ) η εξάσκηση του δικαιώματος πώλησης από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 τα Χριστούγεννα του 2013 δεν έχει καμία σχέση με τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και
  4. Η διαφορά των Αιτητών με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 συνεχίζεται για πολλά χρόνια και είναι αδιανόητο παράπονα για εξαγορές που έγιναν το 2005 (Nasosenergomash), 2007 (VNIIAEN) και 2012 (ΚΚΜ) να κατέστησαν σαφή μόνο μετά την εξάσκηση δικαιώματος πώλησης από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ανήμερα των Χριστουγέννων
  5. Τέτοιο δικαίωμα πώλησης δεν έχει καμία σχέση με ισχυρισμούς των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και
  6. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές δεν έχουν καλή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7,
  7. Και τούτο γιατί οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 ήταν αναμεμειγμένες σε υποτιθέμενη απογύμνωση ενεργητικού από τους Εναγομένους 13 στον όμιλο HMS, κυρίως μέσω των εξαγορών από την Hydraulic Machines των μετοχών της Nasosenergomash το 2005 και από την Hydromashservice των μετοχών της VNIIAEN το
  8. Όμως αυτά τα γεγονότα έγιναν πριν από τη σύσταση των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 (Απρίλιο 2010 και Νοέμβριο 2010 αντίστοιχα), οι οποίες είναι νέο-ιδρυθείσες εταιρείες και δεν μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνες για οποιεσδήποτε ισχυριζόμενες αδικοπραξίες έλαβαν χώρα πριν τη σύστασή τους. Περαιτέρω, οι εξαγορές των μετοχών της Nasosenergomash από την Hydraulic Machines και των μετοχών της VNIIAEN από την Hydromashservice έλαβαν χώρα πριν από την εγγραφή των Αιτητών 2-5 ως κυπριακές εταιρείες και επομένως αυτοί στερούνται αγώγιμου δικαιώματος να εγείρουν αξιώσεις σε σχέση με αυτές τις εξαγορές. Προέβαλε περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι οι Αιτητές παρέβηκαν το καθήκον τους για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Ειδικότερα: (α) οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 εγκαθιδρύθηκαν το 1993 από τους Καθ' ων η Αίτηση 6, 8 και τον ίδιο και ότι η προηγούμενη επωνυμία ήταν "Gidromashservice" (παρ. 16, 49, 75, 78, 118 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών). Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 συστάθηκαν στις 27.4.10 ως Κυπριακή Δημόσια Εταιρεία. Το 1993 οι Καθ' ων η Αίτηση 6, 8 και ο ίδιος εγκαθίδρυσαν τη Ρωσική εταιρεία Hydromashservice και οι Καθ' ων η Αίτηση 3 δεν είναι διάδοχοι της. Επομένως οι Καθ' ων η Αίτηση 3 δεν θα μπορούσε να είχε εμπλακεί σε οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό συνωμοσία προγενέστερη της σύστασης τον Απρίλιο του
  9. Το ίδιο ισχύει και για τους Καθ' ων η Αίτηση 4 που συστάθηκαν τον Νοέμβριο
  10. (β) οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι οι Αιτητές 2-5 εγκαθιδρύθηκαν μετά από τις εξαγορές των μετοχών της Nasosenergomash και της VNIIAEN. (γ) Οι Αιτητές δεν επέστησαν την προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι η ουσία των ισχυρισμών τους αφορά θέματα που έλαβαν χώρα από το 2005 και έπρεπε να είχαν επεξηγήσει την καθυστέρηση σχεδόν δεκαετίας στην καταχώρηση της αίτησης τους. (δ) Οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο ότι κατά το χρόνο που ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε αναφέρει στον Αιτητή 1 ότι η τιμή των ΗΠΑ $100.000.000 ήταν μεγάλη για την απόκτηση της ΚΚΜ, η Energy Standard Group (στην οποία περιλαμβάνονται οι Αιτητές 2-5) και ανήκει στον Αιτητή 1) υπέβαλε αριθμό προσφορών για αγορά των μετοχών της ΚΚΜ κατά τα έτη 2011, 2012, αυξάνοντας σημαντικά την τιμή κάθε φορά. (ε) Οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στην ΣΚ Stremvol [Συμφωνία Κοινοπραξίας (Τεκμήριο 20 στην αίτηση] ούτε και ανέλαβαν οποιεσδήποτε υποχρεώσεις σύμφωνα με αυτήν. (στ) Οι Αιτητές παρέλειψαν να επιστήσουν την προσοχή του Δικαστηρίου στο αναπόφευκτο και σημαντικά αρνητικό αντίκτυπο που θα είχε το Διάταγμα Παγοποίησης στις καθημερινές εργασίες των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 και ιδιαίτερα των Καθ' ων η Αίτηση 3 η οποία είναι δημόσια εισηγμένη εταιρεία. Περαιτέρω, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι Αιτητές απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν κίνδυνο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων από τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 εφόσον δεν αποδεικνύουν και δεν συγκεκριμενοποιούν με ποιο τρόπο οι Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 διέπραξαν παράνομες, δόλιες και απατηλές πράξεις σε βάρος των Αιτητών ώστε να υπάρχει κίνδυνος να προσπαθήσουν να διασπείρουν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 είναι δημόσια εταιρεία εισηγμένη στο Λονδίνο, υπόκειται σε αυστηρότατα πρότυπα αποκάλυψης και εταιρικής διακυβέρνησης του Χρηματιστηρίου του Λονδίνου και οι Αιτητές παραδέχονται ότι τα περιουσιακά τους στοιχεία και η μεγάλη τους αξία αποκαλύπτονται δημόσια (παρ. 253-255 ένορκης δήλωσης Αιτητών). Το ίδιο ισχύει και για τους Καθ' ων η Αίτηση 4 των οποίων το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο είναι οι μετοχές τους στους Καθ' ων η Αίτηση
  11. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει ξεκάθαρα υπέρ της ακύρωσης των Διαταγμάτων και απόρριψης της αίτησης, ότι η εγγυητική επιστολή ημερ. 10.2.14 που δόθηκε από τους Αιτητές δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9
(3)του Κεφ.6, ως και ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση Αποκάλυψης των Αιτητών. Ο Καθ' ου η Αίτηση 6 εγείρει με την ένσταση του εννέα λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στους ακόλουθους επτά: 1. Οι Αιτητές δεν ικανοποίησαν τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)ως και του άρθρου 9
(1)του Κεφ.6 σε σχέση με τον Καθ' ου η Αίτηση
  1. Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει την ύπαρξη του δικαιοδοτικού όρου του «κατεπείγοντος».
  2. Η ένορκη δήλωση του δικηγόρου Γ. Παρμακλή ημερομηνίας 6.2.14 είναι ελαττωματική και/ή αντικανονική και ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει ρητά την πηγή των πληροφοριών του στο βαθμό που οι ισχυρισμοί του αφορούν τον Καθ' ου η Αίτηση
  3. Το αιτητικό Β της αίτησης θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο, στην περίπτωση που τα εκδοθέντα Διατάγματα ακυρωθούν και εν πάση περιπτώσει θα πρέπει τέτοιο Διάταγμα αν εκδοθεί, να συνοδεύεται με περιοριστικούς όρους.
  4. Η εγγύηση που παρασχέθηκε από τους Αιτητές 2 δεν ικανοποιεί τις πρόνοιες του άρθρου 9
(2)του Κεφ.6 και είναι ανεπαρκής.
  1. Τα Διατάγματα στο βαθμό που επηρεάζουν περιουσιακά στοιχεία του Καθ' ου η Αίτηση 6 μέχρι ποσού €400.000.000 είναι εσφαλμένα και υπερβολικά.
  2. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφέστατα υπέρ της ακύρωσης των Διαταγμάτων στο βαθμό που επηρεάζει τον Καθ' ου η Αίτηση
  3. Ο Καθ' ου η Αίτηση 6 αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και εξ' όσων γνωρίζει, τα διοικητικά τους συμβούλια δεν έχουν λάβει απόφαση με την οποία να εξουσιοδοτούν τον Καθ' ου η Αίτηση 7 να ορκιστεί εκ μέρους τους για την καταχώρηση ένστασης στην παρούσα διαδικασία. Ισχυρίζεται ότι ουδέποτε συνωμότησε με οποιοδήποτε πρόσωπο για να προκαλέσει ζημιά στους Αιτητές ή στους Εναγομένους 12 και
  4. Μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αγωγής δεν είχε γνώση για την ύπαρξη της Συμφωνίας Κοινοπραξίας (JVA) ημερ. 15.10.10 (Τεκμήριο 20 στην αίτηση). Ανέφερε ότι οι σχέσεις του με τον Καθ' ου η Αίτηση 7 άρχισαν από τα τέλη του 2010 να επιδεινώνονται, συνεπεία συζητήσεων τους ως προς τη διοικητική δομή των Καθ' ων η Αίτηση 3 και από το 2011 οι σχέσεις τους έγιναν πολύ τεταμένες και τυπικές και υπήρχε μια κρυφή συμμαχία μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  5. Περί τα μέσα του 2011, ο Καθ' ου η Αίτηση 7 παρουσίασε στο διοικητικό συμβούλιο των Καθ' ων η Αίτηση 4, εισήγηση για μελέτη της πιθανότητας αγοράς της εταιρείας Kazan από τους Καθ' ων η Αίτηση
  6. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδέποτε ενημέρωσε το διοικητικό συμβούλιο για την ύπαρξη της Συμφωνίας Κοινοπραξίας (JVA) ημερ. 15.10.10 ή για την ύπαρξη συμβατικής δέσμευσης του με άλλους μετόχους των Εναγομένων 13 που απαγόρευε τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Ούτε ποτέ έλαβε γνώση ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και ο Αιτητής 1 διαπραγματεύονταν την αγορά και μεταβίβαση της kazan επ' ονόματι των Εναγομένων
  7. Έτσι όπως εκ των υστέρων αποκαλύφθηκε, οι Καθ' ων η Αίτηση 3 βρέθηκαν σε εταιρική σύγκρουση με τους Εναγόμενους
  8. Τόσο ο Καθ' ου η Αίτηση 2 όσο και οι Καθ' ων η Αίτηση 7 και 10 προσπάθησαν να αναλύσουν στο διοικητικό συμβούλιο τις θετικές επιπτώσεις που θα είχε για τους Καθ' ων η Αίτηση 3 η αγορά της Kazan, και συγκεκριμένα ότι μέσω της Kazan οι Καθ' ων η Αίτηση 3 θα αποκτούσαν άμεση πρόσβαση στη Ρωσική Εταιρεία Gazpron χωρίς μεσάζοντες, μειώνοντας το κόστος και αυξάνοντας τα κέρδη (τεκμήρια 2, 3). Ως αποτέλεσμα, το διοικητικό συμβούλιο των Καθ' ων η Αίτηση 4 αποφάσισε ομόφωνα την έγκριση της αγοράς της Kazan από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 μετά την 1.1.12 (τεκμήρια 4, 5), για 168.000.000 δολάρια Αμερικής. Ο ίδιος δεν είχε καμία ανάμιξη στις διαπραγματεύσεις για την αγορά της Kazan και από το 2011 δεν είχε καμία εμπλοκή στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των Καθ' ων η Αίτηση
  9. Κατά την ίδια περίοδο το 2011 έγινε επίσης εισήγηση από τη διεύθυνση των Καθ' ων η Αίτηση 3 να διερευνηθεί η πιθανότητα αγοράς και των Εναγομένων
  10. Ως αποτέλεσμα της αγοράς από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 της εταιρείας Kazan, η τιμή της μετοχής των Καθ' ων η Αίτηση 3 μειώθηκε δραστικά. Όπως εκ των υστέρων αντιλήφθηκε, η βασική ιδέα του Καθ' ου η Αίτηση 2 ήταν, μέσω της απόκτησης της Kazan, να δημιουργήσει τη βάση για να καταστούν οι Καθ' ων η Αίτηση 3 σοβαροί ανταγωνιστές των Εναγομένων 13 στον τομέα κατασκευής και εμπορίας συμπιεστών. Περί τα μέσα του 2012, έγινε πλέον σαφές στον ίδιο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 επιδίδονταν σε πολεμικές εταιρικές πράξεις εναντίον του Αιτητή 1 και των συμφερόντων του. Ο Καθ' ου η Αίτηση 7, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση 2, του πρότεινε να αγοράσει τις μετοχές του που κατείχε στους Καθ' ων η Αίτηση 3 (τεκμήρια 6, 7). Λόγω αμφιβολιών του ως προς τη νομιμότητα και σκοπούς της εν λόγω πρότασης, αρνήθηκε την πρόταση. Η πρόταση του Καθ' ου η Αίτηση 7 και κατ' επέκταση του Καθ' ου η Αίτηση 2 θα έθετε σε κίνδυνο την βιωσιμότητα των Καθ' ων η Αίτηση
  11. Συνεπεία των προβληματισμών του πρότεινε στον Καθ' ου η Αίτηση 7 να αγοράσει απευθείας ο ίδιος τις μετοχές του όμως η πρόταση του δεν έγινε αποδεκτή (Τεκμήρια 8, 9). Στις 11.2.14, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 του πρότεινε να συζητήσουν την πώληση των μετοχών του με ένα περίπλοκο και πολύπλοκο τρόπο και η δική του απάντηση ήταν αρνητική αφού σε τέτοια περίπτωση η βιωσιμότητα των Καθ' ων η Αίτηση 3 θα τίθετο σε σοβαρό κίνδυνο. Υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων, οι θεραπείες που οι Αιτητές αξιώνουν εναντίον του δεν υποστηρίζονται από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Οι Αιτητές τον έχουν εμπλέξει άδικα στην παρούσα διαδικασία χωρίς να έχουν παρουσιάσει μέσω της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, στοιχεία που να υποδεικνύουν έστω και εκ πρώτης όψεως την ενεργό ή έμμεση συμμετοχή ή εμπλοκή του σε πράξεις συνωμοσίας, δόλου ή απάτης εναντίον τους. Ο ενόρκως δηλών για τους Αιτητές, εγείρει γενικούς και αόριστους για τον ίδιο ισχυρισμούς, στις παραγράφους 19, 20, 23, 36, 116, 136, 143, 146, 156, 160, 199 και
  12. Καμία σχέση έχει ή είχε, άμεση ή έμμεση με τους Εναγόμενους 12 και 13 και επομένως η αγωγή στο βαθμό που εδράζεται στη βάση παράγωγης αγωγής δεν μπορεί να επιτύχει εναντίον του. Οι Αιτητές καμία αναφορά έχουν κάμει ότι ο ίδιος είχε γνώση της ύπαρξης της Συμφωνίας Κοινοπραξίας (JVA) και οι αναφορές του ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές στις παραγράφους 19, 23, 156, 160, 267, της ένορκης δήλωσης του είναι γενικές, υποθετικές και χωρίς ουσιαστική υπόσταση. Και ο ίδιος υπέστηκε ουσιαστικές ζημιές από την απόκτηση της εταιρείας Kazan από τους Καθ' ων η Αίτηση
  13. Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι ο ίδιος προκάλεσε την παράβαση της Συμφωνίας Κοινοπραξίας (JVA) είναι εξωφρενικός εφόσον ο ίδιος ήταν ένας από τους διοικητικούς συμβούλους των Καθ' ων η Αίτηση 3 και δεν είχε καμία σχέση με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  14. Η αγορά από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 της εταιρείας Nasosenergomash έλαβε χώρα το 2005 δηλαδή σε χρόνο προγενέστερο της ύπαρξης της Συμφωνίας Κοινοπραξίας (JVA), όπως και η εξαγορά από τους Καθ' ων η Αίτηση 3 της εταιρείας JSC VNIIAEN. Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει την ύπαρξη του κατεπείγοντος και το ισοζύγιο ευχέρειας κλίνει σαφέστατα υπέρ της ακύρωσης των Διαταγμάτων και της απόρριψης του Αιτητικού Β της αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση 11 με την ένσταση τους εγείρουν εννέα λόγους ένστασης ως ακολούθως:
  15. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και/ή τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να επιληφθούν της αγωγής εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 11 διότι αυτοί είναι εκτός της δικαιοδοσίας και/ή τα ισχυριζόμενα γεγονότα έλαβαν χώρα εκτός δικαιοδοσίας και/ή δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Κυπρίων Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση 11 δεν είναι αναγκαίοι διάδικοι στην αγωγή.
  16. Η αγωγή και η αίτηση συνιστούν κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας εφόσον τα περισσότερα γεγονότα συνιστούν την ανταπαίτηση των Αιτητών 2-4 ενώπιον του αλλοδαπού Δικαστηρίου Διαιτησίας.
  17. Η αίτηση και τα γεγονότα που την υποστηρίζουν δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  18. Η αίτηση δεν ικανοποιεί την προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή άλλων ιδιαιτέρων περιστάσεων ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των Διαταγμάτων μονομερώς.
  19. Οι Αιτητές εμποδίζονται λόγω της μεγάλης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης, στην προώθηση των κατ' ισχυρισμό δικαιωμάτων τους ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων.
  20. Η ένορκη δήλωση ημερ. 6.2.14 που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική και/ή ανεπαρκής διότι υπογράφεται από δικηγόρο ο οποίος δεν έχει γνώση των γεγονότων και δεν παρέχει αιτιολόγηση ως προς το λόγο για τον οποίο δεν ορκίζονται οι Αιτητές.
  21. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι προς όφελος της απόρριψης της αίτησης και ακύρωσης του διατάγματος.
  22. Μέρος της αξίωσης συνιστά διπλή παράγωγη αξίωση εκ μέρους των Εναγομένων 13, το οποίο δεν επιτρέπεται.
  23. Η εγγύηση του ποσού των €1.000.000 που καταχωρήθηκε από τους Αιτητές είναι ανεπαρκής και δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9
(3)του Κεφ.
  1. Η Σπυρούλλα Ιάσωνος αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 11 συστάθηκαν στις 7.12.10 (Τεκμήριο 1) και δικαιούχοι τους είναι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και
  2. Οι Καθ' ων η Αίτηση 11 κατέχουν το 42.5% των μετοχών με δικαίωμα ψήφου των Καθ' ων η Αίτηση 4 και το 40.86% όλων των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση
  3. Οι Καθ' ων η Αίτηση 4 κατέχουν περίπου το 59% των μετοχών των Καθ' ων η Αίτηση
  4. Στην ένορκη δήλωση των Αιτητών δεν προσδιορίζεται ούτε μία πράξη ή παράλειψη από τους Καθ' ων η Αίτηση 11 η οποία να θεωρείται ότι αποτελεί μέρος της ισχυριζόμενης συνωμοσίας, ότι είναι παράνομη ή έχει προκαλέσει ζημιά στους Αιτητές. Επομένως οι Αιτητές απέτυχαν να καταδείξουν ότι έχουν υπόθεση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση
  5. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η παρούσα αγωγή φαίνεται να είναι διπλή παράγωγη αγωγή δηλαδή οι Αιτητές 2-4 προς όφελος των Εναγομένων 12 και στη συνέχεια προς όφελος των Εναγομένων 13, και οι πολλαπλές παράγωγες αγωγές δεν επιτρέπονται από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Περαιτέρω οι Αιτητές ενώ δεν αποδίδουν αδικοπραξία στους Καθ' ων η Αίτηση 11, δεν προσδιορίζουν συγκεκριμένη μαρτυρία ως προς τον κίνδυνο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων εκ μέρους τους. Προβάλλει περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι οι Αιτητές καθυστέρησαν κατάφωρα να εγείρουν την παρούσα αγωγή και δεν έχουν ικανοποιήσει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Οι αξιώσεις τους συνδέονται με τη μεταβίβαση δύο ουκρανικών εταιρειών δηλαδή της NEM και VNIIAEN το 2005 και 2007 και σε αξιώσεις που έγιναν για πρώτη φορά στο πλαίσιο της διαιτητικής διαδικασίας μεταξύ της GSP και των Αιτητών 2-4 δηλαδή από τις 11.11.
  6. Περαιτέρω επισημαίνει τα ακόλουθα από την ένορκη δήλωση των Αιτητών: α. Η ΚΚΜ αγοράστηκε από την HMS Plc (Καθ' ων η Αίτηση 3) τον Ιούλιο 2012 (παράγραφος 132 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή) β. Οι Αιτητές πληροφορήθηκαν για την ισχυριζόμενη αποκάλυψη εμπιστευτικών πληροφοριών τον Ιούλιο 2012 (παράγραφος 157 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). γ. Η Great Station Properties S.A. (GSP) και η Inter Growth Investments Ltd (IGIL) ήγειραν για πρώτη φορά τις ανησυχίες τους αναφορικά με το Παράνομο Σχέδιο των Αιτητών τον Ιανουάριο 2013 (παράγραφος 164 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). δ. Τα τέσσερα μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΡΟ (Εναγομένων 13) παραιτήθηκαν από το Μάρτιο 2013 (παράγραφος 170 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). ε. Ο Αιτητής 1 προέβη στις ισχυριζόμενες δυσφημιστικές δηλώσεις τον Ιούνιο 2013 (παράγραφος 183 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή) και στ. Η GSP και η IGIL καταχώρησαν τις Κυπριακές διαδικασίες τον Οκτώβριο 2013 (παράγραφος 192 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). ζ. Περαιτέρω η GSP και η IGIL άσκησαν το Δικαίωμα Πώλησης τους (Put Option) στις 10 Δεκεμβρίου 2013 (παράγραφος 114 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή) και στις 13 Δεκεμβρίου 2013, οι Αιτητές 2-4 υπέβαλαν περαιτέρω Παράκληση Διαιτησίας στο LCIA σε σχέση με τα θέματα αυτά (παράγραφος 218 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). Ισχυρίζεται επίσης ότι η εγγυητική επιστολή ημερομηνίας 10.2.14 είναι αντίθετη με το άρθρο 9
(2)του Κεφ.6 και άρθρο 32
(3)του Ν.14/60 και δόθηκε μόνο από τους Αιτητές 2 και όχι από τους άλλους Αιτητές. Περαιτέρω, η παρούσα αγωγή θα πρέπει να ανασταλεί ώστε οι διαφορές να καθοριστούν αποτελεσματικά ενώπιον του συμφωνηθέντος από τα μέρη, Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου ή να απορριφθεί λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας, εφόσον σχεδόν όλες οι αξιώσεις των Αιτητών έχουν εγερθεί από τους Αιτητές 2, 3, 4 στα πλαίσια της εν λόγω διαιτησίας. Τέλος, ισχυρίζεται ότι τα αιτούμενα Διατάγματα αποκάλυψης (παρ.Β, Ε αίτησης) θα πρέπει να απορριφθούν, εφόσον η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις έκδοσης διαταγμάτων Norwich Pharmacal και συνιστά προσπάθεια εκμαίευσης μαρτυρίας από πλευράς των Αιτητών. Περαιτέρω, τα περιουσιακά στοιχεία που προσδιορίζονται στην ένορκη δήλωση των Αιτητών και ανήκουν σε όλους τους Εναγομένους, υπερβαίνουν σε αξία το ποσό της αξίωσης όπως εκτίθεται στο Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Συνεπώς τα αιτούμενα διατάγματα είναι καταπιεστικά και κακόβουλα και αντίκεινται στο άρθρο 15 του Συντάγματος. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, οι Αιτητές καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Γεώργιου Παρμακλή ημερομηνίας 26.3.
  1. Ισχυρίζεται ότι ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση 7 ότι το Energy Standard Group, το οποίο συνδέεται με τους Αιτητές, συμμετείχε σε «πόλεμο πλειοδοσίας» με τους Καθ' ων η Αίτηση 3 για την απόκτηση της Ρωσικής Εταιρείας OJSC Kazankompressormash (KKM) είναι παραπλανητικός. Τα Τεκμήρια 5 και 6 που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 7 πράγματι αναφέρονται σε μελέτη που έγινε για το όφελος που θα προέκυπτε από τη συγχώνευση της KKM με τους Εναγόμενους 13, όπως αναφέρει και στην παρ.124 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 6.2.
  2. Όμως ο Καθ' ου η Αίτηση 7, προσπαθεί εντελώς παραπλανητικά να τα συνδέσει με τα Τεκμήρια 7 και 8 τα οποία αποτελούν επιστολές του ρωσικού οίκου IG VELES Capital LLC, ο οποίος αναφέρει ότι ενεργεί για λογαριασμό κάποιων πελατών τους, οι οποίοι ενδιαφέρονται για την εξαγορά της ΚΚΜ. Όμως στα εν λόγω έγγραφα δεν κατονομάζονται οι πελάτες τους και επομένως ψευδώς ο Καθ' ου η Αίτηση 7 δηλώνει ότι τα Τεκμήρια 7 και 8 αναφέρονται στους Αιτητές. Μετά την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 7 οι Αιτητές επικοινώνησαν με την VELES (ανωτέρω) η οποία τους διαβεβαίωσε ότι τα πρόσωπα για τα οποία ενεργούσε και αναφέρονται τα Τεκμήρια 7 και 8, δεν έχουν καμία σχέση με τους Αιτητές ή με το Energy Standard Group (Τεκμήριο Α). Σε σχέση με τα Τεκμήρια 5 και 6, εκφράζεται η εύλογη απορία ως προς το πώς ο Καθ' ου η Αίτηση 7, 3 και 4, έλαβαν γνώση θεμάτων που είχαν κοινοποιηθεί από τον Αιτητή 1 στον Καθ' ου η Αίτηση 2, εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 ισχυρίζονται ότι είναι πλήρως αποστασιοποιημένοι από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  3. Σ' ότι αφορά τον ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση 7 ότι εξαιτίας των διαταγμάτων, τα GDR των Καθ' ων η Αίτηση τέθηκαν εκτός Χρηματιστηρίου και η τιμή τους μειώθηκε, ισχυρίζεται ότι δεν υφίστατο οποιαδήποτε υποχρέωση αναστολής της εμπορίας των GDR με βάση τους Κανονισμούς του Χρηματιστηρίου του Λονδίνου ή οποιασδήποτε νομοθεσίας στην Αγγλία. Οποιεσδήποτε δυσμενείς συνέπειες υπέστηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση 3, οφείλονται στην έκρυθμη κατάσταση στην Ουκρανία και όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Β, η τιμή της μετοχής των Καθ' ων η Αίτηση 3 παρέμεινε αναλλοίωτη για πολλές μέρες μετά την επανεισαγωγή της στις 18.2.14 και παρουσίασε μεγάλη πτώση στις 3.3.14 όταν εκδηλώθηκε η πολιτική κρίση στην Ουκρανία. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι η ένορκη δήλωση του Γ. Παρμακλή ημερ. 6.2.14 είναι αντικανονική διότι ο Γ. Παρμακλής δεν δίδει καμία απολύτως εξήγηση ως προς το λόγο που η ένορκη δήλωση υπογράφεται από Κύπριο δικηγόρο των Αιτητών και όχι από τους ίδιους τους Αιτητές. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι είναι ανεπιθύμητο να ορκίζεται ένορκη δήλωση ένας δικηγόρος, και ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να δίδεται ικανοποιητική εξήγηση ως προς το λόγο για τον οποίο ορκίζεται ο δικηγόρος, αντί ο ίδιος ο διάδικος. Στην υπόθεση Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1A A.A.Δ 82, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal. Απλά, στη προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο Αιτητής. Ενώ δε το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι αυτός θα ήταν αρκετός λόγος γι' απόρριψη της αίτησης, εν τούτοις, προχώρησε και εξέτασε την ουσία της και την απέρριψε για άλλους λόγους βασιζόμενο στα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση Dulal Dulal ο Αιτητής, αν και ήταν υπήκοος της Μπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησής του. Υπ' εκείνες τις περιστάσεις κρίθηκε ότι χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση. Θα σημειώναμε εδώ, σε αντιδιαστολή, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την ίδια μονομελή σύνθεση αποδέχτηκε ως κανονική ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους αλλοδαπής αιτήτριας, εφόσον αυτή βρισκόταν στο εξωτερικό, χωρίς άλλη εξήγηση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlana Shalaeva v. Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 869/2005, ημερ. 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας - Καθ' ης η Αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τον τίτλο της αγωγής, ο Αιτητής 1 είναι από τη Ρωσία, όμως οι Αιτητές 2-5 είναι Κυπριακές Εταιρείες, με εγγεγραμμένο γραφείο στην Κύπρο. Επομένως, με αυτά τα δεδομένα, και με βάση την πιο πάνω νομολογία, ο ενόρκως δηλών για τους Αιτητές δικηγόρος, απαιτείτο να δώσει κάποια εξήγηση ως προς το γιατί ορκίστηκε αυτός και όχι οποιοσδήποτε από τους διαδίκους, εφόσον υπό τις περιστάσεις δεν προκύπτει οποιοσδήποτε εμφανής καλός λόγος. Και τούτο γιατί μόνο ο Αιτητής 1 διαμένει στο εξωτερικό και στην ένορκη δήλωση του Γ. Παρμακλή καμία αναφορά γίνεται και καμία εξήγηση δίδεται για οποιεσδήποτε τυχόν εγγενείς δυσχέρειες που δεν επέτρεπαν στον Αιτητή 1 να προβεί ο ίδιος στην ένορκη δήλωση ή οποιοσδήποτε από τους αξιωματούχους των Κυπριακών Εταιρειών Αιτητών 2-5. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών, στην γραπτή τους αγόρευση εισηγούνται ότι στην ένορκη δήλωση του Γ. Παρμακλή καθίσταται σαφές ότι ο Αιτητής 1 διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό και οι Αιτητές 2-5 είναι Κυπριακές Εταιρείες που ανήκουν στον Αιτητή 1 ως τελικό δικαιούχο γι' αυτό και ο Αιτητής 1 είναι το μόνο πρόσωπο που μπορεί να γνωρίζει τα γεγονότα. Επομένως, οι οποιοιδήποτε διευθυντές των Αιτητών 2-5 οι οποίοι ενεργούν εκ μέρους του τελικού δικαιούχου, θα έπρεπε επίσης να λάβουν πληροφόρηση από τον Αιτητή 1 όπως έχει λάβει και ο Γ. Παρμακλής από αυτόν και τους συμβούλους του, σύμφωνα με την παρ.2 της ένορκης του δήλωσης. Εισηγούνται επίσης ότι ο Αιτητής 1 δεν ήταν εφικτό να ορκιστεί εφόσον βρίσκεται στο εξωτερικό, η δε πιθανότητα να ορκίζετο σε Πρεσβεία ή Προξενείο της Κύπρου στο εξωτερικό θα δημιουργούσε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υπόθεση με αρνητικές συνέπειες για τους Αιτητές, ενόψει του κατεπείγοντος του ζητήματος. Είναι η θέση του Δικαστηρίου όλες οι πιο πάνω εξηγήσεις που δίδονται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Αιτητών στην γραπτή τους αγόρευση, θα έπρεπε να αποτελούν τις εξηγήσεις που ο ενόρκως δηλών Παρμακλής όφειλε να συμπεριλάβει στην ένορκη του δήλωση. Ο Γ. Παρμακλής το μόνο που αναφέρει στην ένορκη του δήλωση είναι ότι έχει λάβει πληροφορίες από τον Αιτητή 1, Maxim Markor και τους άγγλους δικηγόρους Hogan Lovells International LLΡ και σε καμία από τις πιο πάνω εξηγήσεις προβαίνει. Ωστόσο, από τη θεώρηση της σχετικής νομολογίας δεν προκύπτει ότι αυτή έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοούνται ή να απορρίπτονται τέτοιες ένορκες δηλώσεις. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι θέμα απαγόρευσης μπορεί να προκύψει στην περίπτωση που η ένορκη δήλωση γίνεται από δικηγόρο ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας καθίσταται, μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης (βλ. Rybolovlev (ανωτέρω) Investylia Public Company Ltd v. Γαβριηλίδου Πολ. Έφεση 326/10, ημερ. 13.6.13 και Investylia Public Company Ltd v. Παπαδοπούλου Πολ. Έφεση 238/10 ημερ. 5.12.13). Έχοντας υπόψη την υπό αναφορά νομολογία θεωρώ ότι όσο και αν ήταν επιθυμητό όπως η ένορκη δήλωση γίνει από οποιοδήποτε από τους Αιτητές και παρά το γεγονός ότι ο ενόρκως δηλών δικηγόρος καμία εξήγηση δίδει για τους λόγους που αυτός ορκίζεται, στην απουσία οποιωνδήποτε εμφανών λόγων που θα του επέτρεπαν κάτι τέτοιο, εντούτοις, δεν θα την αγνοήσω καθότι τον χειρισμό της υπόθεσης τον έχουν άλλοι δικηγόροι. Κατά συνέπεια θα προχωρήσω σε εξέταση του λόγου ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση που αφορά την Εγγυητική Επιστολή της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ ημερ. 10.2.14 που οι Αιτητές 2 κατέθεσαν προκειμένου να εξασφαλιστεί η υποχρέωση των Αιτητών για αποζημίωση των Καθ' ων η Αίτηση. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι η παρασχεθείσα εγγυητική επιστολή αντιβαίνει τις πρόνοιες του άρθρου 9
(2)του Κεφ.6 και 32
(3)του Ν.14/60 τα οποία ορίζουν ως εξής: «9
(2)Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό, όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα.» ........................................................ «32
(3)Εάν ήθελε φανή εις το δικαστήριον ότι οιονδήποτε εκδοθέν απαγορευτικόν διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(1)εβασίσθη επί ανεπαρκών λόγων, ή εάν η απαίτηση του αιτητή με αίτηση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα αποτύχει ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον του συνεπεία παραλείψεως ή άλλως και φανεί στο δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησης του, το δικαστήριο δύναται, εάν νομίζει τούτο πρέπον, με αίτηση του διαδίκου εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα να διατάξει την καταβολή σ' αυτόν εύλογης αποζημίωσης για τις δαπάνες και την βλάβης ήτις προσεγένετο εις αυτόν δια της εκτελέσεως του διατάγματος.» Παραθέτω επίσης αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την εγγυητική επιστολή ημερ. 10.2.14: "By order and for account of UMS HOLDING LTD. Plaintiffs in the Action Number 740/14 of the District Court of Nicosia ("the Plaintiffs"), we undertake to pay to your order a sum not exceeding the amount of €1.000.000 (Say: Euros One million only), without any reference to and in spite of any contestation by the Plaintiffs, upon production to us of a certified true copy of a final judgment or order of the District Court of Nicosia (and in the event of an appeal, a decision of the Appellate Court) adjudicating against the Plaintiffs for payment of compensation on the ground that the order dated 10.2.14, issued in the aforesaid Action Number 740/14 of the District Court of Nicosia ("the Order") against the Defendants, was issued without reasonable cause and mala fide." Όπως προκύπτει από το πιο πάνω άρθρο 32
(3)του Ν.14/60 προκειμένου να διαταχθεί εύλογη αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου εκδόθηκε το Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι το Προσωρινό Διάταγμα βασίστηκε επί «ανεπαρκών λόγων». Ωστόσο, όπως προκύπτει από το λεκτικό της εγγυητικής επιστολής αυτή καλύπτει την περίπτωση καταβολής αποζημίωσης στους Καθ' ων η Αίτηση από τους Αιτητές, στην περίπτωση που ήθελε καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 10.2.14 είχε εκδοθεί «χωρίς εύλογη αιτία» ("without reasonable cause") και «κακή τη πίστει» (mala fide). Είναι προφανές ότι οι δύο αυτές πρόνοιες της εγγυητικής επιστολής δεν ταυτίζονται με τους «ανεπαρκείς λόγους» που απαιτεί το άρθρο 32
(3)του Ν.14/60. Επομένως, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι η επίδικη εγγυητική επιστολή αντιβαίνει στις ρητές πρόνοιες του άρθρου 32
(3)του Ν.14.
  1. Περαιτέρω, η εν λόγω εγγυητική επιστολή καταχωρήθηκε «με διαταγή και για λογαριασμό των Αιτητών 2» μόνο και όχι από τους υπόλοιπους Αιτητές, αν και όλοι οι Αιτητές αιτήθηκαν το Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 10.2.
  2. Αυτό κατά την άποψη μου παραβιάζει τις πρόνοιες του άρθρου 9
(2)του Κεφ. 6 το οποίο επιτάσσει και επιβάλλει την κατάθεση εγγύησης από όλους τους Αιτητές. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Δισκοθήκη Αφρικάνα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 738 και Marketrends (Capital Market) Ltd
(2002)1B A.A.Δ. 749) στις οποίες παρέπεμψαν το Δικαστήριο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8. Περαιτέρω, η κατάθεση της εγγυητικής επιστολής ημερ. 10.2.14 δεν συνάδει ούτε και με το ίδιο το Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 10.2.14 το οποίο αναφέρει ότι «αφού ανέγνωσε την ένορκο δήλωση που κατατέθηκε από ή εκ μέρους των Εναγόντων και μετά την κατάθεση από αυτούς τραπεζικής εγγύησης για το ποσό των €1.000.000». Είναι επομένως φανερό ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο εκδώσει απόφαση για αποζημίωση των Καθ' ων η Αίτηση, η εγγυητική επιστολή θα καλύπτει μόνο την αξίωση εναντίον των Αιτητών 2 και όχι εναντίον των υπόλοιπων Αιτητών. Όπως είναι νομολογημένο, (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά
(2005)1 Α.Α.Δ. 1178) η παροχή έγκυρης εγγύησης με βάση το Νόμο, αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση και διατήρηση μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Επομένως η πάσχουσα εγγύηση οδηγεί στην ακύρωση του. Οι πιο πάνω επισημάνσεις του Δικαστηρίου, οδηγούν στην ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων και στην απόρριψη της αίτησης. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, προχωρώ να εξετάσω τον λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση που σχετίζεται με το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ως προϋπόθεση για την έκδοση μονομερούς διατάγματος, έχει εξεταστεί και νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ.In Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 861, Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.α., Πολ. Έφεση 9776/29.05.98, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, In re Stavros Apartments Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 958 και Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453. Στην In re Stavros Apartments Ltd κ.α
(1994)1 Α.Α.Δ. 836 λέχθηκε ότι «το στοιχείο του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση». Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, έκρινε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί «δικαιοδοτικό όρο» για την παροχή μιας αιτούμενης θεραπείας μονομερώς, με αποτέλεσμα μόνο όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι αυτό αποδεικνύεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία, να μπορεί να ασκήσει διακριτική εξουσία στην απουσία του εναγομένου. Είναι εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 ότι οι Αιτητές δεν έχουν τεκμηριώσει με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία το στοιχείο του «κατεπείγοντος» εφόσον οι πλείστοι ισχυρισμοί τους στο βαθμό που αφορούν τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 αφορούν γεγονότα που έλαβαν χώρα το 2005, 2007 και 2012, αναφορικά με την απόκτηση (α) από την Hydraulic Machines των μετοχών της Nasosenergomash το 2005 (β) από την Hudromashservice των μετοχών της VNIIAEN το 2007 και (γ) των μετοχών της ΚΚΜ από τον Όμιλο HMS το
  1. Τονίζεται ότι τόσο οι Αιτητές 2-5 όσο και οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 δεν υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο συναλλαγών που έλαβαν χώρα το 2005 και
  2. Είναι περαιτέρω η εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 ότι η προσπάθεια των Αιτητών να δημιουργήσουν το στοιχείο του «κατεπείγοντος» συνδέοντας την καταχώρηση της αίτησης με την εξάσκηση του δικαιώματος πώλησης από τον Καθ' ου η Αίτηση 2, τον Δεκέμβριο του 2013 (παρ.296 της ένορκης δήλωσης του Γ. Παρμακλή), κατέστη ανεπιτυχής, εφόσον η εξάσκηση οποιουδήποτε δικαιώματος είχε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 για να αγοράσει/πωλήσει τις σχετικές μετοχές ή δικαιώματα, καμία σχέση έχει με τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 κα
  3. Τονίζεται επίσης ότι όπως αναφέρεται στην παρ.16 της ένορκης δήλωσης του Γ. Παρμακλή, κατά τον ουσιώδη χρόνο των πιο πάνω συναλλαγών, δηλαδή από το 2005, οι Αιτητές «είχαν ανησυχίες σε σχέση με αυτές.» Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση 11 επεσήμανε επίσης σε σχέση με το στοιχείο του «κατεπείγοντος», τις αξιώσεις των Αιτητών που συνδέονται με την μεταβίβαση δύο Ουκρανικών Εταιρειών δηλαδή της ΝΕΜ και NVIIAEN το 2005 και 2007, ως και τις αξιώσεις που έγιναν για πρώτη φορά στο πλαίσιο της διαιτητικής διαδικασίας μεταξύ της Great Station Properties S.A (GSP) και των Αιτητών 2-4 από τον Νοέμβριο του
  4. Περαιτέρω, οι Αιτητές (παρ. 121 ένορκη δήλωση των Αιτητών) βασίζουν τις ανησυχίες τους σε μια δημοσίευση που έγινε σε ρωσικό περιοδικό στις 23.7.
  5. Επεσήμανε επίσης τα πιο κάτω γεγονότα: α. Η ΚΚΜ αγοράστηκε από την HMS Plc (Καθ' ων η Αίτηση 3) τον Ιούλιο 2012 (παράγραφος 132 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή) β. Οι Αιτητές πληροφορήθηκαν για την ισχυριζόμενη αποκάλυψη εμπιστευτικών πληροφοριών τον Ιούλιο 2012 (παράγραφος 157 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). γ. Η Great Station Properties S.A. (GSP) και η Inter Growth Investments Ltd (IGIL) ήγειραν για πρώτη φορά τις ανησυχίες τους αναφορικά με το Παράνομο Σχέδιο των Αιτητών τον Ιανουάριο 2013 (παράγραφος 164 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). δ. Τα τέσσερα μέλη του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΡΟ (Εναγομένων 13) παραιτήθηκαν από το Μάρτιο 2013 (παράγραφος 170 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). ε. Ο Αιτητής 1 προέβη στις ισχυριζόμενες δυσφημιστικές δηλώσεις τον Ιούνιο 2013 (παράγραφος 183 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή) και στ. Η GSP και η IGIL καταχώρησαν τις Κυπριακές διαδικασίες τον Οκτώβριο 2013 (παράγραφος 192 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). ζ. Περαιτέρω η GSP και η IGIL άσκησαν το Δικαίωμα Πώλησης τους (Put Option) στις 10 Δεκεμβρίου 2013 (παράγραφος 114 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή) και στις 13 Δεκεμβρίου 2013, οι Αιτητές 2-4 υπέβαλαν περαιτέρω Παράκληση Διαιτησίας στο LCIA σε σχέση με τα θέματα αυτά (παράγραφος 218 της ένορκης δήλωσης του κ. Παρμακλή). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση 6 επεσήμανε επίσης το γεγονός ότι τα επίδικα γεγονότα τα οποία θέτουν ως βάση για προώθηση της αγωγής και της αίτησης, κατ' ισχυρισμό των Αιτητών διαδραματίστηκαν από το 2005 μέχρι και το
  6. Ειδικότερα αναφέρθηκε στην παρ.296 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών όπου γίνεται αναφορά ότι η πίστη του Αιτητή 1 περί επίτευξης αμοιβαίας αποδεκτής λύσης στα προβλήματα του με τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, εξαλείφθηκε περί τα Χριστούγεννα του 2013 και ισχυρίστηκε ότι αυτή η δικαιολογία για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής, δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον δικαιοδοτικό όρο του κατεπείγοντος. Επιπρόσθετα, επεσήμανε τους πιο κάτω ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντος για τους Αιτητές: (α) 2005: Μεταφορά μεριδίου που κατείχε η Εναγόμενη 13 στην εταιρεία Nasosenergomash προς τους Καθ' ων η Αίτηση
  7. (β) 2007: Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 απέκτησαν από την Εναγόμενη 13 την εταιρεία JSC VNIIAEN. (γ) Ιούλιος 2012: Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 απέκτησαν το 74,47% του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου της KazanKompressor. (δ) Ιούλιος 2012: Ο Καθ' ου η Αίτηση 7 εισηγήθηκε στον Αιτητή 1 τη δημιουργία μίας κοινοπραξίας, με την οποία θα συγχωνεύονταν τα συμφέροντα του Αιτητή 1 στην Εναγόμενη 13 και τα συμφέροντα του Αιτητή 2 που κατείχε τόσο στην Εναγόμενη 13 όσο και στους Καθ' ων η Αίτηση 3, όπου ο Αιτητής 1 θα είχε το 15% της νέας κοινοπραξίας, χωρίς όμως οποιαδήποτε δικαιώματα διοίκησης ή διαχείρισης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών εισηγήθηκαν ότι οι Αιτητές δεν επέδειξαν οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και αίτησης. Οι πράξεις των Καθ' ων η Αίτηση που οδήγησαν τους Αιτητές στην καταχώρηση της αγωγής ήταν πολλές και πολύπλοκες και αφορούσαν πολλά στάδια και διαδικασίες. Ο Αιτητής 1 είχε προβεί σε διάφορες προσπάθειες κατά καιρούς, διευθέτησης των διαφορών του με κάποιους από τους Εναγόμενους. Η συνωμοσία στα αρχικά της στάδια μπορούσε να ελεγχθεί και αντιμετωπισθεί με προσπάθειες συνδιαλλαγής, ο Αιτητής 1 είχε επενδύσει μεγάλα ποσά και προσπαθούσε να αποφύγει τις πολύπλοκες δικαστικές διαδικασίες ως και να περισώσει την επένδυση του με φιλικό τρόπο. Η συνωμοσία κορυφώθηκε τον Δεκέμβριο του 2013 με την εξάσκηση του δικαιώματος πώλησης εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, εφόσον ήταν τότε που διαφάνηκε η πρόθεση και ο σκοπός των Καθ' ων η Αίτηση δηλαδή η πρόθεση τους να καταστρέψουν τον Αιτητή 1 και τις επιχειρήσεις του και ιδιαίτερα τους Εναγομένους 13 ως και να ενδυναμώσουν τους HMS Group ώστε να συναγωνίζονται τους Εναγομένους
  8. Επομένως, είναι η εισήγηση τους ότι ο χρόνος προς επιμέτρηση του κατεπείγοντος θα πρέπει να προσμετρηθεί από την κορύφωση της συνωμοσίας τον Δεκέμβριο 2013 και όχι από τα αρχικά στάδια της συνωμοσίας. Τα γεγονότα πριν την εξάσκηση του δικαιώματος πώλησης δεν ήταν τέτοια που να δικαιολογούσαν τους Αιτητές να αποταθούν στο Δικαστήριο για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. Αυτό κατέστη αναγκαίο με την εξάσκηση του δικαιώματος πώλησης. Η πιο πάνω εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όπως αδιαμφισβήτητα προκύπτει από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, οι Αιτητές προβάλλουν ισχυρισμούς περί συνομωσίας η οποία άρχισε πριν από εννέα χρόνια περίπου από τη πρώτη συναλλαγή δηλαδή την απόκτηση των μετοχών της Nasosenergomash το 2005 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αγωγής στις 6.2.
  9. Παρήλθαν επίσης επτά χρόνια από την απόκτηση των μετοχών της VNIIAEN το 2007, ως και ενάμιση χρόνος από την απόκτηση των μετοχών της ΚΚΜ από τον Όμιλο HMS τον Ιούλιο
  10. Παρήλθαν περαιτέρω έντεκα μήνες από την παραίτηση των τεσσάρων μελών του Εποπτικού Συμβουλίου των Εναγομένων 13, τον Μάρτιο 2013, έξι μήνες από τις ισχυριζόμενες δυσφημιστικές δηλώσεις από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 τον Ιούνιο 2013 ως και τέσσερις μήνες από την καταχώρηση στα Κυπριακά Δικαστήρια, των αξιώσεων των GSP και IGIL τον Οκτώβριο
  11. Δεν συμφωνώ με την εισήγηση των Αιτητών ότι ο χρόνος σε σχέση με το στοιχείο του κατεπείγοντος θα πρέπει να προσμετρά από τον Δεκέμβριο 2013 όταν ασκήθηκε το δικαίωμα πώλησης, εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 5, του μεριδίου τους στην κοινοπραξία από τον Αιτητή
  12. Και τούτο για δύο λόγους: ο πρώτος γιατί είχαν προηγηθεί επίσης σοβαρά και ουσιώδη γεγονότα όπως περιγράφονται πιο πάνω, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν πολύ ενωρίτερα τη βάση δικαστικών διαβημάτων εκ μέρους των Αιτητών και ο δεύτερος γιατί το δικαίωμα εξάσκησης του δικαιώματος πώλησης τον Δεκέμβριο 2013 εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 5, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7, 8, 6, 11 και
  13. Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές δεν έχουν τεκμηριώσει στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας το στοιχείο του «κατεπείγοντος». Η κατάληξη αυτή οδηγεί επίσης σε ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων και απόρριψη της αίτησης. Προχωρώ να εξετάσω και τον λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 ότι οι Αιτητές όχι μόνο δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα που δυνατόν να επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση των Διαταγμάτων αλλά το παραπλάνησαν, παρουσιάζοντας μη αληθή, ελλιπή και παραπλανητικά στοιχεία. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφαση του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη M. & CH. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. THE TIMBERLAND CO OF USA (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα τους, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ.7) «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθ' ως και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση εκδοθέντος διατάγματος, λόγω παράλειψης πλήρους αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Αρκεί η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστούσε εξ αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598).» Οι Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 εξειδικεύουν στις παρ.53-59 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση τους, τα ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία που κατ' ισχυρισμό τους οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ως ακολούθως: (α) Οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο δίνοντας την εντύπωση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 εγκαθιδρύθηκαν το 1993 από τους Καθ' ων η Αίτηση 6, 7 και 8 και ότι η προηγούμενη επωνυμία τους ήταν "GidroMashService" (παρ. 16, 49, 75, 78 και 118 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών). Ωστόσο οι Καθ' ων η Αίτηση 3 συστάθηκαν στις 27.4.10 ως Κυπριακή Δημόσια Εταιρεία και οι Καθ' ων η Αίτηση 4 τον Νοέμβριο του 2010 (Τεκμήρια 1, 2, 4 στην ένσταση), γεγονότα που οι Αιτητές σκόπιμα απέκρυψαν από το Δικαστήριο, εφόσον αν αποκαλύπτοντο, θα εξάγετο το συμπέρασμα ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 δεν θα μπορούσαν να είχαν εμπλακεί σε οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό συνωμοσία η οποία να έχει ημερομηνία προγενέστερη της σύστασης τους Απρίλιο και Νοέμβριο 2010. (β) Οι Αιτητές παρέλειψαν να υποδείξουν στο Δικαστήριο ότι οι Αιτητές 2-5 εγκαθιδρύθηκαν μετά από τις εξαγορές των μετοχών της Nasosenergomash και της VNIIAEN (Τεκμήριο 17 στην ένσταση). (γ) Οι Αιτητές δεν επέστησαν την προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι η ουσία των ισχυρισμών τους εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7, 8 αφορούν θέματα που έλαβαν χώρα από το 2005 και συνεπώς θα έπρεπε να είχαν επεξηγήσει την καθυστέρηση σχεδόν δεκαετίας στην καταχώρηση της αίτηση στους. (δ) Οι Αιτητές δεν επέστησαν την προσοχή του Δικαστηρίου ότι με βάση το Ρωσικό Δίκαιο, η περίοδος παραγραφής αναφορικά με τους ισχυρισμούς εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 σχετικά με τις αγορές των Nasosenergomash και VNIIAEN έχει εκπνεύσει και επομένως οποιοιδήποτε ισχυρισμοί εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 έχουν παραγραφεί. (ε) Οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν ότι η Energy Standard Group στην οποία περιλαμβάνονται οι Αιτητές 2-5 και ανήκει στον Αιτητή 1, υπέβαλε αριθμό προσφορών για αγορά των μετοχών της ΚΚΜ κατά τη διάρκεια των ετών 2011 και 2012, αυξάνοντας σημαντικά την τιμή κάθε φορά (Τεκμήρια 5-8 στην ένσταση). (στ) Ενώ οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 διέπραξαν παραβάσεις υποχρεώσεων με βάση την ΣΚ Stremvol, δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι κανένας από τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4 7 και 8 είναι συμβαλλόμενο μέρος στην ΣΚ Stremvol, ούτε και ότι κανένας από τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 έχει αναλάβει οποιεσδήποτε υποχρεώσεις σύμφωνα με την ΣΚ Stremvol με οποιοδήποτε τρόπο. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις επ' αυτού του θέματος. Όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Harvardskiy Prumyslovy Hold A.S. v. Daventree Resour Ltd κ.ά
(2008)1 Α.Α.Δ. 801: «Σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) το Δικαστήριο πρέπει να βρίσκεται σε θέση να αξιολογεί όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης και μέσα σε αυτά τα πλαίσια δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασίζεται στο περιεχόμενο των δηλώσεων του δικηγόρου και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων». Επαναλαμβάνω και για τους σκοπούς της παρούσας την επισήμανση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την προσθήκη ότι το Δικαστήριο σε αιτήσεις της εξεταζόμενης φύσεως όχι μόνο δεν έχει άλλη επιλογή, αλλά ούτε και την πολυτέλεια να διεξέλθει το περιεχόμενο των πολυάριθμων εγγράφων που συνήθως συνοδεύουν μια μονομερή αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία και κατά συνέπεια σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να επισύρεται η προσοχή του σε καθετί που περιέχεται στα έγγραφα αυτά και τα οποία δυνατό να επηρεάσουν τη λήψη της απόφασης του. Σχετικά, εκτός από την υπόθεση Harvardskiy (ανωτέρω), παραπέμπω και στις υποθέσεις Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Interparlemental Concer "Uralmetrom" v. Besumo Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 557, από τις οποίες προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς ότι η αναφορά σε ένα ουσιώδες θέμα πρέπει να γίνεται στην ένορκο δήλωση και όχι να απαντάται στα τεκμήρια που τη συνοδεύουν και τα οποία πολλές φορές - όπως και στην παρούσα περίπτωση - είναι ογκωδέστατα. Στην υπό εξέταση περίπτωση, οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο τα πιο πάνω γεγονότα ως και να επισύρουν την προσοχή του σ' αυτά, τα οποία κρίνονται ως ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές είχαν την υποχρέωση και καθήκον να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο τα πιο πάνω ουσιώδη γεγονότα και ειδικότερα το γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 είχαν συσταθεί μόλις το 2010, στοιχείο που θα λαμβάνετο σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο σε σχέση με τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί συνωμοσίας που προηγήθηκε της σύστασης τους. Αντίθετα, οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο, όπως προκύπτει από την παρ.75 της ένορκης δήλωσης του Γ. Παρμακλή, ισχυριζόμενοι ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 6, 7 και 8 ίδρυσαν τους Καθ' ων η Αίτηση 3 από το 1993. Ιδιαίτερα σημαντική κρίνεται και η παράλειψη των Αιτητών να επισημάνουν στο Δικαστήριο ότι οι Αιτητές 2-5 εγκαθιδρύθηκαν μετά τις εξαγορές των μετοχών της Nasosenergomash και VNIIAEN το 2005 και 2007 αντίστοιχα. Διευκρινίζεται ότι σ' ότι αφορά τα γεγονότα που αναφέρονται στην παρ. (ε) ανωτέρω, οι Αιτητές με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 26.3.14 τα αρνούνται και ισχυρίζονται ότι όσα αναφέρουν οι Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 είναι παραπλανητικά. Είναι γνωστή η βασική αρχή της νομολογίας ότι το Δικαστήριο σε αιτήσεις για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων, δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ., 788). Επομένως, χωρίς να προβαίνω σε εξέταση των εκατέρωθεν θέσεων επί του θέματος [παρ.(ε) ανωτέρω] αναφέρω ότι στη βάση των όσων έχουν αναφερθεί στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση των Αιτητών, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8, δεν θα εκλάβω τα γεγονότα της παρ.(ε) ανωτέρω, ως απόκρυψη γεγονότων. Ωστόσο, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι τα γεγονότα και στοιχεία που οι Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8 αναφέρουν πιο πάνω υπό παρ. α-στ, είναι ουσιώδει και άμεσα σχετικά με τα επίδικα θέματα, τα οποία οι Αιτητές αν αποκάλυπταν, πολύ πιθανόν να επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' ότι αφορά την χορήγηση ή όχι των προσβαλλόμενων Διαταγμάτων. Στη βάση των πιο πάνω, έχω την άποψη ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι σοβαρής απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τα οποία αν αποκάλυπταν θα μετέδιδαν στο Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα σε σχέση με τους Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7 και 8, από αυτή που μετέδωσαν όταν προσέφυγαν μονομερώς για την χορήγηση των επίδικων διαταγμάτων η οποία πολύ πιθανόν, επαναλαμβάνω, να επηρέαζε την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς των επίδικων Διαταγμάτων εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 7, 8. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν χρειάζεται να εξετάσω τις περαιτέρω εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων κατά πόσο δηλαδή συντρέχουν ή όχι οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 ή προς τα πού κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Η αίτηση παρ. Β και Ε εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 6, 7, 8, 11 και 14 απορρίπτεται και τα Προσωρινά Διατάγματα που εκδόθηκαν στις 10.2.14 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 6, 7, 8, 11 και 14 ακυρώνονται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 3, 4, 6, 7, 8 11 και 14. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................... Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.