← Κύπρος

Χρίστου Ορφανίδη ν. Κρις Ιακωβίδη, Αρ. Αγωγής: 1488/2013, 8/4/2014

Χρίστου Ορφανίδη ν. Κρις Ιακωβίδη, Αρ. Αγωγής: 1488/2013, 8/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A147 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Σολομωνίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1488/2013 Μεταξύ: Χρίστου Ορφανίδη Ενάγοντα και Κρις Ιακωβίδη Εναγομένου ----------------- Αίτηση δια κλήσεως ημερ. 18 Σεπτεμβρίου 2013 για απόρριψη και/ή αναστολή και/ή διαγραφή και/ή παραμερισμό της αγωγής κτλ 8 Απριλίου,

  1. Για τον Αιτητή-εναγόμενο: κ. Π. Ν. Κούρτελλος Για τον Καθ΄ ού η Αίτηση-ενάγοντα: κ. Α. Κληρίδης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση («η Αίτηση») ο Αιτητής-εναγόμενος εξαιτείται τα ακόλουθα: "Α Διάταγμα του Δικαστηρίου για απόρριψη (dismiss) και/ή αναστολή (stay) και/ή διαγραφή (strike out) και/ή παραμερισμό (set aside) της Αγωγής και/ή του Γενικού Κλητηρίου Εντάλματος ημερ. 27/2/2013 και συνακόλουθα της καταχωρηθείσης την 15/4/2013 Έκθεσης Απαίτησης εναντίον του Εναγομένου ως μη αποκαλύπτουσας αγώγιμο δικαίωμα και/ή ως συνιστούσης κατάχρηση της διαδικασίας και/ή νομικά αβάσιμης και/η ανυπόστατης και/ή επιπόλαιας και ενοχλητικής (frivolous and vexatious) και/ή καταπιεστικής και/ή σκανδαλώδους. Β. Διαζευκτικά Διάταγμα του Δικαστηρίου για απόρριψη (dismiss) και/ή αναστολή (stay) και/ή διαγραφή (strike out) και/ή παραμερισμό (set aside) του αιτητικού υπό την παράγραφο (Γ) του παρακλητικού του Γενικού Κλητηρίου Εντάλματος ημερ. 27/2/2013 και συνακόλουθα της Έκθεσης Απαίτησης εναντίον του Εναγομένου ως εκ του ότι ο Ενάγοντας στερείται locus standi όπως προωθεί την επιζήμια ψευδολογία (συκοφαντική δυσφήμηση) ως βάση αγωγής. Β. Διαζευκτικά Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την τροποποίηση του τίτλου του Γενικού Κλητήριου Εντάλματος ημερ. 27/2/2013 και συνακόλουθα του τίτλου της καταχωρηθείσης την 15/4/2013 Έκθεσης Απαίτησης διά της διαγραφής και/ή απαλοιφής της περιγραφής της επαγγελματικής ιδιότητας τόσο του Ενάγοντα όσο και του Εναγομένου ώστε να συνάδει και/ή να μην αντίκειται στους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Γ. Διαζευκτικά και/ή επικουρικά Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την διαγραφή (strike out) της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα ως ενοχλητικής και/ή ως επιπόλαιας (frivolous) και/ή καταχρηστικής και/ή κακόπιστης και/ή καταπιεστικής και/ή ακατάληπτης (unintelligible) και/ή ως βρίθουσας αχρείαστων και/ή σκανδαλωδών ισχυρισμών και/ή που τείνει να προκαλέσει στον Εναγόμενο αχρείαστη ταλαιπωρία και/ή αγωνία και/ή έξοδα. Δ. Διαζευκτικά προς το ανωτέρω Διάταγμα το Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την διαγραφή (strike out) και/ή την τροποποίηση των για το λόγο ότι δεν είναι αναγκαίοι (unnecessary) και/ή είναι σκανδαλώδεις και/ή άσχετοι και/ή καταχρηστικοί και/ή περιττοί και/ή ακατάληπτοι (unintelligible) και/ή τείνουν να παραβλάψουν τα δικαιώματα του Εναγομένου και/ή του προκαλούν αμηχανία και/ή τείνουν να προκαταβάλουν και/ή περιπλέξουν (embarrass) και/ή καθυστερήσουν τη δίκαια εκδίκαση της αγωγής και/ή ως αντίθετων με τους κανόνες σύνταξης εγγράφων προτάσεων των πιο κάτω ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης: i. Από την παράγραφο 1 ο ισχυρισμός «.παρά την προσπάθεια του Εναγομένου και/ή άλλων κύκλων να λασπολογήσουν εις βάρος του Ενάγοντα». ii. Από την παράγραφο 2 ο ισχυρισμός «Ανάμεσα σε αυτές τις εταιρείες είναι και η εταιρεία North Fruit Ltd (GRV).». iii. Όλοι οι ισχυρισμοί και/ή το περιεχόμενο στην ολότητα του των παραγράφων 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,
  2. iv. Από την παράγραφο 11 η φράση και/ή ο ισχυρισμός «Το αναφερόμενο στις παραγράφους 7 και/ή 8 ανωτέρω κείμενο και/ή δημοσίευμα». v. Από την παράγραφο 12 η φράση και/ή ο ισχυρισμός «Το αναφερόμενο στις παραγράφους 7 και/ή 8 ανωτέρω κείμενο και/ή δημοσίευμα στο σύνολό του και/ή στα υπογραμμισμένα ανωτέρω αποσπάσματα» και/ή το περιεχόμενο των υποπαραγράφων 12 (Α) - (ΚΕ). vi. Όλοι οι ισχυρισμοί και/ή το περιεχόμενο της παραγράφου 14 και/ή των υποπαραγράφων 14 (Α) - (ΚΕ). vii. Από την παράγραφο 15 οι ισχυρισμοί και/ή το περιεχόμενο των υποπαραγράφων Ι (α), (γ), (δ) και (στ) μετά των υποπαραγράφων αυτής. viii. Από την παράγραφο 16 η φράση και/ή ο ισχυρισμός «Το αναφερόμενο στις παραγράφους 7 και/ή 8 ανωτέρω δυσφημιστικό κείμενο» και/ή το περιεχόμενο στην ολότητα του των υποπαραγράφων 16 (Ι) (α), (γ), (δ), (στ)." Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.2 θ.9, στη Δ.19 θθ. 1, 4, 19, 22 και 26, στη Δ.20 θθ. 1, 2, στη Δ.27 θθ. 1, 2 και 3, στη Δ.48 θθ. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 και 9 και στη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, στην Αγγλική και Κυπριακή νομολογία, καθώς και στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες, στη γενική πρακτική και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση εμφαίνονται στη συνοδεύουσα την Αίτηση ένορκη δήλωση του Αιτητή-εναγομένου ημερ. 18.9.2013. Η Αίτηση αντιμετώπισε την ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση-ενάγοντα. Η ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης («η Ένσταση») βασίζεται στη Δ.2 θ.9, Δ.19 θθ. 1, 4, 19, 22 και 26, Δ.25 θθ.1-6, Δ.20 θθ. 1, 2, Δ.27 θθ. 1, 2 και 3, Δ.48 θθ. 1-9, Δ.64 θθ.1-2, στο άρθρο 30
(1)και
(2)του Συντάγματος, στην αγγλική και κυπριακή νομολογία, καθώς και στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες, στη γενική πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
  1. Η αίτηση του Εναγομένου είναι καταχρηστική και σκοπό έχει την καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης όπως αυτή προβλέπεται από το Σύνταγμα και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
  2. Δεν καταδεικνύεται κανένας συγκεκριμένος λόγος και / ή επιχείρημα που να δικαιολογεί την αμηχανία και σύγχυση του Εναγόμενου παρά αόριστοι και / ή αβάσιμοι λόγοι που δεν καταδεικνύουν λάθη ή παραλείψεις του Ενάγοντα κατά τη δικογράφηση.
  3. Δεν έχει καταδειχτεί από την αίτηση του Εναγομένου ότι η παρούσα αγωγή στερείται αδιαμφισβήτητα νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατη. Η έκθεση απαίτησης παρουσιάζει ικανοποιητικά και /ή επαρκή γεγονότα που αναδεικνύουν καλή βάση αγωγής.
  4. Η νομολογία του Ανωτάτου έχει επισημάνει ότι η διαγραφή αγωγής αποτελεί δραστικό μέτρο και θα πρέπει να ενασκείται με φειδώ.
  5. Επιπροσθέτως, η πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου υπογραμμίζει ότι και τυχόν τεχνικές παραλείψεις και / ή λανθάνουσα δικογράφηση και / ή παρέκκλιση από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας θα πρέπει να διορθώνεται από το εκδικάζον Δικαστήριο και όχι να απορρίπτεται η αγωγή για λόγους τυπολατρείας.
  6. Η παρούσα αίτηση επιχειρεί να μπει στην ουσία της αγωγής σε πολύ πρώιμο στάδιο αφού δεν πρόκειται περί προδικαστικών ζητημάτων αλλά ουσιαστικά ζητείται από το δικαστήριο να αποφανθεί για την ουσία της αγωγής χωρίς να ακουστεί μαρτυρία και / ή παρουσιαστούν όλα τα στοιχεία της υπόθεσης.
  7. Δεν υπάρχουν ισχυρισμοί στην Ένορκο Δήλωση που είναι αχρείαστοι, σκανδαλώδεις ή ενοχλητικοί
  8. Η δικογράφηση των ισχυρισμών στην Έκθεση Απαίτησης είναι επαρκείς και ορθοί.
  9. Ουδεμία σύγχυση προκαλείται από την Έκθεση Απαίτησης
  10. Αποκαλύπτεται αιτία αγωγής καθώς και locus standi του Ενάγοντα τόσο σε σχέση με τη βάση αγωγής της επιζήμιας ψευδολογίας όσο και με την υπόλοιπη αγωγή.
  11. Ως η ΄Ενορκη Δήλωση που συνοδεύει την ΄Ενσταση. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Ένσταση αναφέρονται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση-ενάγοντα. Σε αυτή επαναλαμβάνονται και αναπτύσσονται, ουσιαστικά, οι λόγοι ένστασης. Στις γραπτές αγορεύσεις που καταχωρήθηκαν, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, προβαίνοντας σε εκτεταμένη αναφορά τόσο στο νομικό όσο και στο πραγματικό υπόβαθρο που συνθέτουν την Αίτηση και την Ένσταση και παραπέμποντας σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Δεν θα αναφερθώ λεπτομερώς στις εκατέρωθεν θέσεις. Όπου χρειαστεί θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά κατωτέρω στις διάφορες εισηγήσεις των συνηγόρων. Να σημειωθεί ότι, από μια προσεκτική εξέταση της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου του Αιτητή, φαίνεται ότι το αιτητικό Γ της Αίτησης έχει εγκαταλειφθεί και ως εκ τούτου δεν θα ασχοληθώ με αυτό. Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι το κατά πόσο ένα δικόγραφο ή μια αγωγή αποκαλύπτει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα ή εύλογη αιτία αγωγής, αποφασίζεται αποκλειστικά από το περιεχόμενο του δικογράφου, χωρίς να είναι επιτρεπτή η προσαγωγή οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας [βλ. Χατζήκυριακος v. Κυθρεώτη
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1119, 1121 και White Book 1961, σελ. 574, όπου αναφέρεται ότι «. the nature of the action or the defect in the pleading must appear by the pleadings or particulars . and no affidavit is admissible..]. Σύμφωνα με τη Δ.2, θ.9, σε αγωγές για λίβελλο η οπισθογράφηση στο κλητήριο πρέπει να περιέχει επαρκείς λεπτομέρειες για να αναγνωρισθούν οι δημοσιεύσεις σχετικά με την έγερση της αγωγής. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.19, θ.26: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» Τέλος, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.27, θ.3: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, ..». Σχετικά με την εφαρμογή της Δ.19, θ.26, στην υπόθεση Athina Leather. Ltd κ.ά. v. Χαραλάμπους κ.ά.
(2000)1(Β) ΑΑΔ 787, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 805: «Οι εφεσείοντες έχουν, επίσης, επικαλεσθεί τις πρόνοιες του θ.26 της Δ.19 ο οποίος παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να διαγράψει δικόγραφο το οποίο είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή το οποίο τείνει να επηρεάσει δυσμενώς ή να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής ("unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action."). Υπέβαλαν ότι το δικόγραφο των εναγομένων δημιουργεί σύγχιση και το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια "να διαγράψει ισχυρισμούς και προτάσεις που τείνουν να συγχύσουν ή να δημιουργήσουν αμηχανία κλπ.". Σύμφωνα με το Annual Practice 1960, σελ. 478-479 οι λέξεις "τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής" ("tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action"), έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια. Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιο αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως, πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μια έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται ξεχωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις.» Κύριος σκοπός της Δ.19, θ.26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων, στην παρούσα περίπτωση με τις διατάξεις της Δ.19, θ.4 και της Δ.20, θθ. 2 και
  1. Κατά την εξέταση αίτησης για διαγραφή δικογράφου, δυνάμει της Δ.19, θ.26, δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητάς του. Αυτό είναι θέμα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, θ.
  2. Η Δ.27, θ.3 προνοεί περί της διαγραφής οποιουδήποτε δικογράφου, για το λόγο ότι δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή, στη βάση ότι η αγωγή είναι μηδαμινή ή ενοχλητική, δίδεται εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει αναστολή ή απόρριψή της. Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να απορρίψει μια αγωγή, όταν αυτή δεν αποκαλύπτει καλή βάση ή είναι επιπόλαιη ή σκανδαλώδης ή ενοχλητική. Η Δ.27, θ.3 αντιστοιχεί με την παλαιά αγγλική Δ.25, θ.4, την οποία θα σχολιάσω στη συνέχεια. Ένα δικόγραφο είναι επιπόλαιο όταν είναι άνευ ουσίας και ενοχλητικό όταν ελλείπει η καλή πίστη, είναι χωρίς καμιά προοπτική επιτυχίας ή καταπιεστικό και τείνει να προκαλέσει στην αντίδικη πλευρά αδικαιολόγητη ταλαιπωρία. Ακόμα ένα δικόγραφο μπορεί να είναι ενοχλητικό όταν φαίνεται να είναι αστήρικτο. Το Δικαστήριο εν πάση περιπτώσει είναι εκείνο που θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για τον καθορισμό του θέματος κατά πόσο δηλαδή η διαδικασία είναι επιπόλαια ή ενοχλητική [βλ. Higgins ν. Woodhall
(1889)6 T.L.R. p.1]. Οι λέξεις "επιπόλαια και ενοχλητική" ("frivolous and vexatious") εφαρμόζονται μόνο στα δικόγραφα τα οποία είναι τόσο εμφανώς επιπόλαια και ενοχλητικά που αποτελούν στην ουσία κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Whitworth v. Darbishire 68 L.T. 216). Πέραν των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το Δικαστήριο έχει συμφυή ή εγγενή εξουσία να τερματίζει διαδικασίες ενώπιον του οι οποίες προφανώς είναι επιπόλαιες ή ενοχλητικές (frivolous or vexatious) ή αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (βλέπε The Annual Practice 1952, σελ. 423-424 κάτω από τον υπότιτλο "Inherent Jurisdiction"). Το Δικαστήριο έχει επίσης εγγενή ή συμφυή εξουσία να διατάσσει τη διαγραφή επιπόλαιων ή ενοχλητικών δικογράφων. Η εγγενής ή συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου είναι αρκετά ευρεία και είναι σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητη από τις εξουσίες του Δικαστηρίου που πηγάζουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Στην κατάλληλη περίπτωση το Δικαστήριο θα ασκήσει την συμφυή ή εγγενή εξουσία του, παρόλο ότι η αίτηση υποβάλλεται εκτός των χρονικών ορίων [βλ. Beale ν. McGregor, 2 T.L.R. 311 και Davey v. Bentick
(1893)1 Q.B. 185]. Όπως νομολογιακά επιτάσσεται, η καταχώρηση αιτήσεων για διαγραφή γίνεται με την δέουσα σπουδή και το συντομότερο δυνατό, παρόλο που σύμφωνα με το θεσμό η αίτηση μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, σελ. 409 αναφέρεται ότι εάν το προς διαγραφή δικόγραφο είναι η έκθεση απαιτήσεως, η αίτηση θα πρέπει να γίνει πριν την καταχώρηση και επίδοση της υπεράσπισης [βλ. και Williams and Glyns Bank v. Ship "Maria"
(1984)1 CLR 821, 831, 832]. Το Δικαστήριο έχει συμφυή ή εγγενή εξουσία να τερματίζει μια αγωγή η οποία είναι καταδικασμένη σε αποτυχία [βλ. Chatterton ν. Secretary of State, etc.,
(1895)2 Q.B. 189]. Η εξουσία αυτή πρέπει να ασκείται με μεγάλη σύνεση και μόνο όπου είναι αναγκαίο για να αποφεύγεται αδικία ή κατάργηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου [βλ. Lawrance v. Lord Norreys, 15 App. Cas. 210, Demetriades v. Yiangou
(1978)1 J.S.C. 143 και Mavromoustaki v. Yeroudes
(1965)1 CLR 176]. Στις περιπτώσεις όπου η αγωγή είναι καθαρά ενοχλητική ή καταπιεστική (vexatious or oppressive) το κατάλληλο διάβημα είναι η απόρριψη της αγωγής. Κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Διαφορετικά, η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος [βλ. In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246, 255]. To δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει [βλ. Buttes Gas & Oil Co. v. Hammer
(1975)2 W.L.R., 425]. Η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ, πάντα με αναφορά σε ξεκάθαρες περιπτώσεις [βλ. In re Pelmaco Ltd (ανωτέρω), Σιακόλας v. Federal Bank
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1338, Συμβ. Αποχ. Λ/σου -Αμαθ. κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)1(Α) ΑΑΔ 21 και Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.ά.
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1852] και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δηλαδή χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Συμβ. Αποχ. Λ/σού-Αμαθ. κ.ά. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), το στάδιο εξέτασης αίτησης διαγραφής δικογράφου ως μη αποκαλύπτοντος αγώγιμο δικαίωμα εναντίον κάποιου εναγομένου, δεν προσφέρεται για την εξέταση από το Δικαστήριο της ισχύος της υπόθεσης του ενάγοντα. Εκείνο που εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης διαγραφής δικογράφου, είναι το κατά πόσο το δικόγραφο του οποίου ζητείται η διαγραφή είναι ανυπόστατο, και μάλιστα αναντίλεκτα ανυπόστατο. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Λοΐζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1316, 1326 για την εφαρμογή της Δ.27, θ.3: «Προκύπτει από την εξέταση της νομολογίας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.» Η Δ.27, θ.3 θεσμοθετεί στην ουσία μια συνοπτική διαδικασία η οποία παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, να απορρίψει οποιοδήποτε δικόγραφο. Καθοδηγητική αυθεντία για το θέμα της διαγραφής αποτελεί και η υπόθεση Παγκύπριος Ετ. Αρτοποιών Λτδ v. Σαββίδη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 685, όπου, με αναφορά σε αγγλικές αυθεντίες [βλ. Bruce v. Odhams Press Ltd
(1936)1 K.B. 697, 612, Merchants' and Manufacturers Insurance Co. v. Davies
(1938)1 K.B. 196, 207, British Airways Pension Trustees Ltd v. Sir Robert McAlpine
(1994)72 B.L.R. 26, Davy v. Garrett
(1878)7 C.D. 473 και Re W.R. Willcocks & Co. Ltd.
(1973)2 All E.R. 93], το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε τους γνωστούς κανόνες ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης, η σύνταξη των οποίων διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες όπως ενσωματώνονται στη Δ.19 και ότι, με βάση το θ.4, μόνο απαραίτητοι και σχετικοί ισχυρισμοί είναι αναγκαίο να περιλαμβάνονται και ότι η διατύπωση και παρουσίαση μιας υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή και να περιορίζεται μόνο στα ουσιαστικά γεγονότα. Η μαρτυρία για απόδειξη των επίδικων θεμάτων δεν έχει θέση στα δικόγραφα. Όπως αναφέρθηκε στη Sir Robert McAlpine (ανωτέρω), ο βασικός σκοπός των δικογράφων είναι να καταστήσουν γνωστό στον αντίδικο την υπόθεση που έχει να αντιμετωπίσει, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι κάποιο παιχνίδι το οποίο πρέπει να παίζεται σε βάρος των διαδίκων, ούτε είναι αυτοσκοπός αλλά το μέσο για το σκοπό, ο οποίος είναι να δώσει σε κάθε πλευρά την ευκαιρία για μια δίκαιη δίκη. Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τους ισχυρισμούς και τις θέσεις των διαδίκων, όπως προβάλλουν από την υπό κρίση Αίτηση και την Ένσταση, υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών και των εισηγήσεων των συνηγόρων τους. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν οι ισχυρισμοί που ο ίδιος ο Καθ΄ ου η Αίτηση-ενάγων προέβαλε, όπως φαίνονται στην Έκθεση Απαιτήσεως, θα μπορούσαν να αποτελέσουν, στην περίπτωση που θα αποδεικνύονταν, παραδεκτή νομική βάση των θεραπειών που επιδιώκει ή κάποιες από αυτές. Η δικανική κρίση στο στάδιο αυτό μπορεί να είναι μόνο το αποτέλεσμα νομικής ανάλυσης. Το έργο της διαπίστωσης της ύπαρξης ή της ανυπαρξίας εύλογης αιτίας αγωγής, δεν έχει να κάμει με την άσκηση διακριτικής ευχέρειας. Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο, στην περίπτωση αυτή η Έκθεση Απαιτήσεως, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο [βλ. In re Pelmaco (ανωτέρω)]. Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή, όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη [βλ. Mavromoustakis v. Yeroudes (ανωτέρω) και Papamichael v. Chaholiades
(1970)1 CLR 305]. Είναι απαραίτητο σε κάθε περίπτωση η επιδιωκόμενη θεραπεία να συνδέεται με γεγονότα που επικαλείται ο Ενάγων και να βρίσκει σε αυτά νομικό έρεισμα [βλ. Lamaignere v. Selene Shipping
(1982)1 CLR 227]. Όσον αφορά υποθέσεις δυσφήμισης, όπως είναι και η υπό κρίση υπόθεση, χρήσιμη αναφορά για τη σύνταξη της έκθεσης απαιτήσεως μπορεί να γίνει στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 13th Edition, όπου, στη σελ. 623, αναφέρονται τα ακόλουθα: "(b) Pleading the statement of claim. Libel - Pleading Publication - Words to be set out. The words must be set out verbatim in the statement of claim. It is not enough to set out their substance or effect (Harris v. Warre
(1879)4 C.P.D. 125 at 127; Collins v. Jones
(1955)1 Q.B. 564). Where the defamatory words form only part of a longer article or programme, the plaintiff must set out in his statement of claim only the particular passages of which he complains as being defamatory of him (DDSA Pharmaceuticals Ltd v. Times Newspapers Ltd
(1973)1 Q.B. 21, C.A.). Question and answer must be set out if the libel is contained in both together (Bromage v. Prosser
(1825)4 B. & C. 247)". Παραπέμπω επίσης στο σύγγραμμα Atkin's Encyclopaedia of Court Forms in Civil Proceedings, 2nd Edition, Vol. 25, σελ. 65-
  1. Στο σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander, 8th Ed., παράγρ. 1069, αναφέρεται ότι, όπου ο ενάγων ενάγει σε σχέση με δυσφημιστικά αποσπάσματα σε κάποιο άρθρο ή επιστολή δεν πρέπει να παραθέτει ολόκληρο το άρθρο ή την επιστολή. Είναι αρκετό να παραθέτει μόνο τα δυσφημιστικά αποσπάσματα, νοουμένου ότι το νόημά τους είναι καθαρό και ευδιάκριτο. Αν όμως το νόημα των αποσπασμάτων χρήζει διευκρίνισης από το κείμενο ή αν αυτό που καταλογίζεται με τα δυσφημιστικά αποσπάσματα αίρεται ουσιωδώς ή περιορίζεται από άλλα αποσπάσματα στο άρθρο, ο ενάγων πρέπει να εξειδικεύει εκείνα τα άλλα αποσπάσματα [βλ. και DDSA Pharmaceuticals Ltd v. The Times Newspapers Ltd (ανωτέρω)]. Επίσης, μπορεί να υπάρξει και περίπτωση που ο ενάγων να μπορεί να παραθέσει ολόκληρο το άρθρο στην έκθεση απαιτήσεως και να βασίζεται στη σημασία που έχει τούτο στην ολότητά του. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol. 28, para. 225, αναφέρεται ότι σε υποθέσεις λιβέλου η έκθεση απαιτήσεως ή κάποιο θέμα σε αυτή μπορεί να διαγραφεί από το Δικαστήριο αν, μεταξύ άλλων, αυτό είναι μηδαμινό ή ενοχλητικό (frivolous or vexatious) ή αν μπορεί να βλάψει, να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής (may prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action). Όμως αυτοί οι κανόνες εφαρμόζονται μόνο σε απλές και καθαρές υποθέσεις. Στην υπό κρίση υπόθεση, στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαιτήσεως, παρατίθεται αυτούσιο το επίδικο δημοσίευμα. Το παραθέτω και εδώ αυτούσιο: "ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗ ΑΠΟ: ΚΡΙΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗ Διαβάζοντας με δέος τη συνέντευξη σας με τίτλο «το παν για να πληρωθούν οι Πιστωτές» δεν μπορώ να μην ενδώσω στον πειρασμό να την σχολιάσω. Όταν ισχυρίζεστε ότι «θα κάνετε το παν για να πληρωθούν όλοι οι πιστωτές» τι ακριβώς εννοείτε; Μήπως θα μας πληρώσετε από τα κέρδη τα οποία προφανώς αποκομίσατε από τα διάφορα καζίνα του Λονδίνου, όπου θεαθήκατε πρόσφατα να επενδύετε, σε συσχετισμό με το περιβόητο Σχέδιο Διακανονισμού («ΣΔ»); Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι τα προβλήματα της ΟΔΕ άρχισαν πολύ πιο πριν το καλοκαίρι του 2011, το επίμαχο θέμα των Ομολόγων ήταν απλώς, η αιτία, η αρχή του τέλους μιας κούφιας αυτοκρατορίας που χτιζόταν στην άμμο με ξένα κεφάλαια. Η απόφαση σας να επενδύσετε €9.150.000 σε αξιόγραφα της Λαϊκής Τράπεζας σε αντίθεση με τους όρους του Ενημερωτικού Δελτίου ΄Εκδοσης των εν λόγω Ομολόγων σας καθιστά υπεύθυνος κ. Ορφανίδη. Η ΟΔΕ αδυνατούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της από τις Νοεμβρίου 2011, όταν επεστράφησαν οι πρώτες επιταγές. Τόσο εσείς όσο και το Διοικητικό Συμβούλιο («ΔΣ») και οι Ελεγκτές σας, είχατε καθήκον επιμέλειας και οφείλατε να προστατεύατε τόσο τους πιστωτές όσο και τους Μετόχους σας. Εάν τα περιουσιακά στοιχεία της ΟΔΕ, ξεπερνούν ή όχι τα €350 εκατ. είναι θέμα το οποίο θα αποδειχτεί λίαν συντόμως όταν η ΟΔΕ εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο και διοριστεί Εκκαθαριστής, ο οποίος θα διεξάγει ενδελεχή έρευνα για σκοπούς απόδοσης ευθυνών. Με όλο το σέβας κ. Ορφανίδη, αυτό που εσείς αποκαλείτε ΣΔ για αποπληρωμή όλων των Πιστωτών, εγώ σας λέω είναι «πιστόλες με τα ράμματα» και προτού μας το παρουσιάσετε πρέπει πρώτα να το εγκρίνει το Δικαστήριο, περί τούτου σας διαβεβαιώνω ότι «έχουν γνώση οι φύλακες». Θα συμφωνήσω όμως μαζί σας ότι ξεπουλήσατε σε εξευτελιστικές τιμές την περιουσία της ΟΔΕ και να είστε βέβαιος ότι θα λογοδοτήσετε τόσο εσείς όσο και αυτοί που έχουν επωφεληθεί. 'Οσον αφορά στο μερίδιο της ευθύνης που σας αναλογεί αν πράγματι επιθυμείτε να κάμετε τα λόγια σας πράξεις, προκαλώ ενώπιον των πιστωτών, τόσο εσάς όσο και τους λογιστές, δικηγόρους και Οικονομολόγους, οι «οποίοι έχουν δουλέψει σκληρά» για την ετοιμασία του ΣΔ για να μας εξηγήσετε στην πράξη, τον τρόπο με τον οποίο το εικαζόμενο ΣΔ θα μπορούσε εμπράκτως να τελεσφορήσει από την στιγμή που οι Παραλήπτες Διαχειριστές ξεπουλούν την περιουσία της ΟΔΕ ! Εάν πράγματι επιθυμείτε να βελτιώσετε τη θέση των Πιστωτών τους οποίους έχετε καταστρέψει, τότε εγώ θα είμαι ο πρώτος που θα σας στηρίξει και θα σας βοηθήσει να κάνετε ένα σωστό και βιώσιμο ΣΔ με μια ρεαλιστική πρόταση, νοουμένου ότι είστε διαθέσιμος να «βάλετε το χέρι βαθιά στη τσέπη». Ως Διευθύνοντας Σύμβουλος της μεγαλύτερης σε εκκαθάριση εταιρείας στην Κύπρο, δεν είστε σε θέση ούτε να σχολιάσετε ούτε να δώσετε συμβουλές σε σχέση με το κυπριακό λιανικό εμπόριο, αποτύχατε παταγωδώς και παρασύρετε στην άβυσσο εκατοντάδες πιστωτές και μέτοχους της ΟΔΕ. Όσο για το πόσο πραγματικά νοιάζεστε για τους εργαζόμενους της ΟΔΕ, το δείξατε εμπράκτως πριν τα Χριστούγεννα, δεν διστάσετε να τους χρησιμοποιήσετε βγάζοντας τους στους δρόμους, γνωρίζοντας ότι η πορεία της ΟΔΕ ήταν μη αναστρέψιμη. Οι πιστωτές και οι υπάλληλοι είναι οι τελευταίοι που ευθύνονται για την κατάρρευση της ΟΔΕ, δυστυχώς όμως είναι οι πρώτοι που πληρώνουν τις αμαρτίες σας. Η ΟΔΕ δεν έπασχε από ρευστό, έπασχε από σωστούς Διοικητικούς και άλλους Συμβούλους οι οποίοι όφειλαν να σας υποδείξουν να σταματήσετε να δραστηριοποιήστε από τον Νοέμβριο του 2011 ούτως ώστε οι ζημιές να είναι πολύ περιορισμένες. Όταν μια εταιρεία αγοράζει επί πιστώσει και πληρώνεται τοις μετρητοίς, πως μπορεί να είχε πρόβλημα ρευστότητας; Το πρόβλημα ρευστότητας ήρθε στην επιφάνεια όταν εσείς εγκληματικά αποφασίσετε να επενδύσετε σε αξιόγραφα της Λαϊκής Τράπεζας πράγμα το οποίο η Panglobe Services Ltd υπό την ιδιότητα της ως επιτρόπου "trustee" δυνάμει εγγράφου εμπιστεύματος, όφειλε να μην επιτρέψει. Όχι μόνο δεν το έπραξε αλλά όταν ανακοινώθηκε έρευνα από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς η Λαϊκή έσπευσε να εξοφλήσει τόσο τα ομόλογα όσο και τους τόκους, τρία χρόνια πριν τη λήξη τους, Ο νοών νοείτο ! Σε σχέση με την πολύκροτη συμφωνία που παράνομα κάνετε με τον κ. Ανδρέα Κωνσταντίνου και την Β48 Care Ltd («Β48»), εταιρεία με χωρίς καμιά υποδομή και/ή υπόσταση, η οποία ήταν αδρανής από το 2010 που έχει συσταθεί μέχρι πρόσφατα, πως μπορείτε να ισχυρίζεστε ότι έχετε κάμει μια καλή συμφωνία. Πως είναι εφικτό η Β48 να αναλάβει δωδεκάμηνη υποχρέωση ενοικίων της τάξης των €800.000, χωρίς κεφάλαια κίνησης; ΄Οσο για τον Ανδρέα Κωνσταντίνου «Ελομάς», είναι πτωχεύσας και ενεργώ ως διαχειριστής της περιουσίας του. Διερωτώμαι λοιπόν κ. Ορφανίδη πως μπορεί ένας πτωχεύσας να μπορεί να αναλαμβάνει υποχρεώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ; Ποίος βρίσκεται άραγε πίσω από αυτό το παράδοξο; Καταστρέψατε επιχειρήσεις και οικογένειες τουλάχιστον σεβαστείτε την νοημοσύνη μας! v «Ο Κρις Ιακωβίδης είναι Εγκεκριμένος Λογιστής/Εκκαθαριστής. Στην Κύπρο, είναι Διευθυντής της CRIGROUPwww.crigroup.com.cy που ειδικεύεται σε όλες τις πτυχές της Εταιρικής Αποκατάστασης, Αναδιοργάνωσης και Ανασυγκρότησης.» Το πιο πάνω δημοσίευμα δημοσιεύτηκε αποσπασματικά στην παγκύπριας κυκλοφορίας εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ» ημερ. 20.2.2013 σε δημοσίευμα με τίτλο «ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ Η ΛΥΣΗ Β4Β», ως και σε άλλες εφημερίδες, σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή. Το ίδιο άρθρο στάληκε σε όλους ή κάποιους από τους Μη Εξασφαλισμένους Πιστωτές της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Παραθέτω αυτούσιο το εν λόγω άρθρο: «ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ Η ΛΥΣΗ Β4Β Γράφει : Μιχάλης Θεοδώρου ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ Η ΛΥΣΗ Β4Β Τη δυνατότητα αποπληρωμής των πιστωτών της Ορφανίδης αμφισβητεί εκκαθαριστής που εκπροσωπεί πιστωτή, θέτοντας ερωτήματα για τη δυνατότητα υλοποίησης της συμφωνίας διαχείρισης της υπεραγοράς στη Λευκωσία. Ανοικτή επιστολή του Κρις Ιακωβίδη, παραλήπτη-διαχειριστή εταιρείας εκ των προμηθευτών-πιστωτών της Ορφανίδης Δημόσιας Εταιρείας (ΟΔΕ), αφήνει αιχμές κατά της βούλησης του Χρίστου Ορφανίδη να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της ΟΔΕ έναντι των πιστωτών, καταγγέλοντας τόσο τις ενέργειες του ως εκτελεστικού διευθυντή της ΟΔΕ, όσο και τη συμφωνία διαχείρισης των υπεραγορών από την Β4Β. Σχέδιο........ σε πτώχευση Ο Κρις Ιακωβίδης (γνωστός στο κοινό από την υπηρεσία του ως εκκαθαριστής της Eurocypria), με χτεσινή ανοικτή επιστολή του προς τον Χρ. Ορφανίδη χαρακτηρίζει ως «πιστόλες με τα ράμματα» το σχέδιο διακανονισμού για αποπληρωμή όλων των πιστωτών. Με τη φράση «έχουν γνώση οι φύλακες, η οποία ενδεχομένως να παραπέμπει στην προσωπική περιουσία του κ. Ορφανίδη, ο κ. Ιακωβίδης υποστηρίζει ότι πριν την παρουσίαση του στους πιστωτές το σχέδιο διακανονισμού θα πρέπει να εγκριθεί από δικαστήριο. Ως κύριο επιχείρημα του κ. Ιακωβίδης για την αδυναμία της ΟΔΕ να αποπληρώσει τους πιστωτές της προτάσσεται το φερόμενο-ξεπούλημα της περιουσίας της ΟΔΕ από τους παραλήπτες-διαχειριστές της εταιρείας, αλλά ακόμα και από την ΟΔΕ τους τελευταίους μήνες πριν την είσοδο εκκαθαριστή. Απαντώντας ο Χρίστος Ορφανίδης δήλωσε στον «Π» ότι ο κ.Ιακωβίδης κουβαλά ακόμα το άγος από τον μη διορισμό του στη θέση του διαχειριστή-παραλήπτη της ΟΔΕ.. Πως εξελίσσεται όμως το φερόμενο ξεπούλημα της περιουσίας της ΟΔΕ από τον εκκαθαριστή της. Σύμφωνα με τον κ. Ιακωβίδη, διαχειριστή της GRV North Fruit Ltd, η οποία υποστηρίζεται πως έχει να παίρνει από την ΟΔΕ περίπου μισό εκατομμύριο ευρώ, η συμφωνία με την Β4Β Care Ltd, για να αναλάβει τη διαχείριση υπεραγοράς Ορφανίδη στον Στρόβολο έναντι ενοικίων με 12 μήνες, δεν υποστηρίζεται από τα δεδομένα των δυο Εταιρειών. Όπως αναφέρει ο κ. Ιακωβίδης στην ανοικτή επιστολή του προ τον κ. Ορφανίδη: «Πως είναι εφικτό η Β4Β να αναλάβει δωδε- κάμηνη υποχρέωση ενοικίων της τάξης των 800.000 Ευρώ ετησίως χωρίς κεφάλαια κίνησης» καθώς πρόκειται «για εταιρεία χωρίς καμιά υποδομή ή/και υπόσταση, αδρανής από το 2010, οπότε είχε συσταθεί;» Μάλιστα, περαιτέρω ο κ. Ιακωβίδης αποκαλύπτει στην επιστολή του ότι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας ΕΛΟΜΑΣ που βρίσκεται πίσω από την Β4Β φέρεται να είναι πτωχεύσας. Η επιστολή του κ. Ιακωβίδη καταλήγει κατόπιν ως εξής: «πως μπορεί ένας πτωχεύσας να αναλαμβάνει υποχρεώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ». Προς απάντηση ο κ. Ορφανίδης υποστηρίζει ότι η συμφωνία της ΟΔΕ για την υπεραγορά της Λευκωσίας δεν αφορά ούτε την ΕΛΟΜΑΣ ούτε τον όποιο φερόμενο ως πτωχεύσαντα ιδιοκτήτη της, αλλά την Β4Β. Τέλος ο κ. Ιακωβίδης αφήνει αιχμές για το εύρος της ακίνητης περιουσίας της ΟΔΕ, αμφισβητώντας τον υπολογισμό της αξίας της στα 350 εκατ.ευρώ. Αμαρτίες παρελθόντος Ο εκκαθαριστής Κρις Ιακωβίδης καταγράφει επιπλέον και διάφορους ισχυρισμούς για τις ενέργειες Χρίστου Ορφανίδη, ενόσω διατηρούσε τη διεύθυνση της Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία. Συγκεκριμένα στην ανοιχτή επιστολή του γίνεται αναφορά στην επένδυση της ΟΔΕ σε αξιόγραφα της Λαϊκής ύψους 9.15 εκατομμυρίων ευρώ. Ο κ. Ιακωβίδης ισχυρίζεται ότι η επένδυση στα αξιόγραφα συνδέεται με τα προβλήματα ρευστότητας της ΟΔΕ μετά το καλοκαίρι του
  2. Ακόμα σύμφωνα με τον κ. Ιακωβίδη , η επένδυση στα αξιόγραφα όφειλε να αποτραπεί από την «Panglobe Services Ltd» υπό την ιδιότητα της ως επιτρόπου trustee δυνάμει εγγράφου εμπιστεύματος. Τα έντονα αισθήματα του κ. Ιακωβίδη πάντως καταγράφονται στην ανοικτή επιστολή, καθώς υποστηρίζεται, όχι χωρίς πνεύμα ειρωνείας, ότι ο κ. Ορφανίδης θα πληρώσει τους πιστωτές από τα κέρδη του «στα διάφορα καζίνα του Λονδίνου». Ο σχετικός ισχυρισμός ανοίγει μάλιστα τη σχετική επιστολή, με τον κ. Ορφανίδη να απαντά δηλώνοντας στον «Π» ότι η τελευταία φορά που έπαιξε σε καζίνο ήταν πριν δυο χρόνια.» Είναι σαφές, τόσο από το ίδιο το δημοσίευμα όσο και από τις επεξηγήσεις που δίδονται στην Έκθεση Απαιτήσεως, ότι δεν μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε επιλεκτική αναφορά σε συγκεκριμένα αποσπάσματα τα οποία θεωρούνται από τον Eνάγοντα σαν επιλήψιμα, καθότι όλο το δημοσίευμα θεωρείται ως τέτοιο. Θεωρώ ότι η περίπτωση είναι τέτοια, που η παράθεση του ακριβούς κειμένου στο σύνολό του είναι επιτρεπτή και αναγκαία, καθότι το περιεχόμενο του κειμένου στο σύνολό του αποτελεί τα ουσιώδη γεγονότα που συνθέτουν τη βάση της αγωγής. Ούτε μπορεί να γίνεται λόγος για αχρείαστους πλατειασμούς υπό τις περιστάσεις. Όπως λέχθηκε στην Παγκύπριος Ετ. Αρτοποιών Λτδ v. Σαββίδη (ανωτέρω), στη σελ. 689, για τις περιπτώσεις που οι ακριβείς λέξεις είναι ουσιώδεις ώστε επιβάλλεται να καταγράφονται πλήρως στο δικόγραφο: «Μια τέτοια περίπτωση παράθεσης του ακριβούς κειμένου είναι εκείνη που τα ουσιαστικά γεγονότα ταυτίζονται με τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν, όπως, λ.χ., δημοσίευμα εφημερίδας σε αγωγή λιβέλλου: βλέπε Π.Ε. 9435 «Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ. και Άλλος v. Χαράλαμπου Λεωνίδα, ημερ. 19/5/97». Κατά συνέπεια, δεν συμφωνώ με το συνήγορο του Αιτητή ότι η παράθεση αυτούσιου του δημοσιεύματος στην προκείμενη περίπτωση αποτελεί άσχετη ή προκαλούσα αμηχανία και δυσμενείς εντυπώσεις αναφορά, ούτε και μπορεί να θεωρηθεί ως άχρηστη ή ενοχλητική η παράθεσή του. Δεν ευσταθεί περαιτέρω η θέση ότι δεν εξειδικεύεται το ισχυριζόμενο δυσφημιστικό δημοσίευμα στην παρούσα υπόθεση. Έχοντας εξετάσει τα επίδικα δικόγραφα, ήτοι το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και την Έκθεση Απαιτήσεως, υπό το φως του περιεχομένου τους και υπό το φως των πιο πάνω νομικών αρχών, έχω την άποψη πως δεν προσκρούουν στους κανόνες που διέπουν τη σύνταξη και διατύπωση δικογράφων. Θεωρώ επίσης ότι δεν μπορεί να λεχθεί ότι αυτά αδιαμφισβήτητα στερούνται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατα. Έχοντας υπόψη την Έκθεση Απαιτήσεως, θεωρώ ότι η υπόθεση αυτή δεν είναι τόσο απλή και φανερή που να επιτρέπει επίκληση της, δυνάμει της Δ.27, θ.3, συνοπτικής διαδικασίας. Δεν είναι απόλυτα καθαρό ότι η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει, χωρίς αυτό να εκλαμβάνεται ότι προδιαγράφει την έκβαση της αγωγής κατά την ακρόαση, μετά που θα ακουστεί μαρτυρία. Η κρινόμενη περίπτωση δεν είναι τόσο φανερή που θα δικαιολογούσε τερματισμό της διαδικασίας στην αφετηρία της. Τα ερείσματα της αγωγής έχουν προσδιοριστεί πιο πάνω. Στην Έκθεση Απαιτήσεως μνημονεύονται αρκετά γεγονότα που θα στήριζαν τη βάση της αγωγής. Πέραν τούτου, υπάρχει δυνατότητα για τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως [βλ. Rep. of Peru v. Peruvian Guano Co. 36 Ch. D. 496 και Dadswell v. Jacobs 34 Ch. D. 278]. Με τα δεδομένα, όπως εξετέθησαν, δεν είναι νοητή η απόρριψη της αγωγής. Μια τέτοια ενέργεια θα υπερσκέλιζε το συνταγματικό δικαίωμα του Ενάγοντα προσφυγής στο Δικαστήριο για παροχή θεραπείας. Ως προς το αιτητικό Β της Αίτησης, ήτοι την απόρριψη και/ή αναστολή και/ή διαγραφή και/ή παραμερισμό του παρακλητικού Γ του κλητηρίου εντάλματος με το οποίο ο Ενάγων αξιώνει παραδειγματικές αποζημιώσεις και/ή εν γένει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για δυσφήμιση/λίβελο και/ή κακόβουλη συκοφαντική ψευδολογία ύψους €1.000.000, θεωρώ ότι αυτό στερείται αιτιολογίας και ερείσματος. Σύμφωνα με το άρθρο 25 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, η επιζήμια ψευδολογία συνίσταται στην κακόβουλη δημοσίευση ψευδούς δήλωσης προφορικά ή άλλως πως που αφορά το επάγγελμα, το επιτήδευμα ή την εργασία, ενασχόληση ή τη θέση άλλου ή τα αγαθά ή τον τίτλο κυριότητάς του. Στην Έκθεση Απαιτήσεως δίδονται αρκετές λεπτομέρειες περί του αστικού αδικήματος της επιζήμιας ψευδολογίας, με αποτέλεσμα να δημιουργείται locus standi στον Ενάγοντα. Έχω την άποψη πως τέτοιο θέμα μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο αφού δοθεί μαρτυρία κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Locus standi μπορεί να έχει οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται άμεσα από τις πράξεις κάποιου και από τις οποίες υπάρχει πιθανότητα να υποστεί ζημιά. Το θέμα αυτό εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο παρόν στάδιο. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, η Αίτηση κρίνεται αβάσιμη και απορρίπτεται στην ολότητά της, με έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι καταβλητέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ................ Χ. Σολομωνίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.