← Κύπρος

CY PAINTERS LTD ν. D & Κ Anosis Paper Ltd, Αρ. Αγωγής 3118/2011, 5/5/2014

CY PAINTERS LTD ν. D & Κ Anosis Paper Ltd, Αρ. Αγωγής 3118/2011, 5/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A193 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝː Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3118/2011 CY PAINTERS LTD, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και G & D Anosis Ltd Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 9.7.2012 CY PAINTERS LTD, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και D & Κ Anosis Paper Ltd Εναγομένων Ημερομηνίαː 5.5.2014 Εμφανίσειςː Για τους Ενάγοντες / καθ' ων η αίτησηː κ. Γ. Παπαθεοδώρου και κα Χ''Μιχαήλ Για τους Εναγόμενους / Αιτητέςː κ. Λουκαϊδης, για Α. Π. Ποιητή & Σία ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 19.9.2013 ΥΠΟ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ / ΑΙΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ / ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΩΓΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την ως άνω αίτηση, οι Εναγόμενοι / Αιτητές εξαιτούνταιː «

  1. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον την ακύρωση της δικαστικής απόφασης που εξεδόθη στην ως άνω αγωγή.
  2. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει πρέπουσα.». Αν και δεν προσδιορίζεται στην αίτηση παραμερισμού / ακύρωσης ποιας ημερομηνίας είναι η απόφαση που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης, εντούτοις προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι εκδόθηκε απόφαση επί της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής στις 10/12/2012 κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερ. 30/11/2012 που υπεβλήθη από τους Ενάγοντες και η οποία υποστηρίζετο από Ένορκη Δήλωσή της κας Έλενας Αποστόλου, ημερ. 6/12/2012, λόγω μη καταχώρισης Σημειώματος Εμφάνισης εκ μέρους των Εναγομένων παρά το ότι (όπως αναφέρετο στην αίτηση) «πιστοποιημένον αντίγραφο του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου της αγωγής, όπως αυτό τροποποιήθηκε με Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 9.7.2012 επεδόθη εις τους Εναγόμενους την 1.11.2012». Σημειωτέον, ότι από το φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι δόθηκε περαιτέρω απόφαση, σε ό,τι αφορά τα έξοδα της αγωγής, την 4.2.2013 κατόπιν μονομερούς αίτησης των Εναγόντων, ημερ. 22.1.
  3. ΙΙ ΤΑ ΔΙΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ Σπεύδω να αναφέρω ότι η υπό κρίση αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε την 19.9.2013, χωρίς να προσδιορίζεται σαφώς σε αυτήν εκ μέρους ποιας εταιρείας ενεργούσε το δικηγορικό γραφείο του Δρ. Ανδρέα Π. Ποιητή & Σία που την καταχώρησε. Προκύπτει, ωστόσο, από τον τίτλο της αίτησης «Αίτησις υπό Εναγομένων» και δεδομένου του τίτλου της αγωγής που παρατίθεται στην εν λόγω αίτηση και της εκεί αναφοράς σε τροποποίηση του τίτλου με διάταγμα ημερομηνίας 9.7.2012, ότι το εν λόγω γραφείο ενεργούσε εν προκειμένω εκ μέρους των D & Κ Anosis Paper Ltd που κατονομάζονται, μετά την προαναφερθείσα τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, ως οι Εναγόμενοι. Η αίτηση παραμερισμού βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ.θ. 1-4, 8 και 9, Δ.40, θ.θ. 7 - 11 και
  4. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση (στο εξής «Ε/Δ») του κ. Δημήτρη Χάρτσια, ο οποίος, όπως δηλώνει στην παρα. 1 της Ε/Δ του, ότι αυτός είναι ιδιοκτήτης της εναγομένης εταιρείας, ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην Ε/Δ. Περαιτέρω δηλώνει ότι: «
  5. Στην πιο πάνω υπόθεση επεδόθη στην εταιρεία G & D Anosis Ltd ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο.
  6. Στο κλητήριο καταχωρήσαμε εμφάνιση και εξηγήσαμε ότι η G & D Anosis Ltd δεν είχε καμία σχέση με την υπόθεση.
  7. Έτσι, οι ενάγοντες κατεχώρησαν αίτηση στις 14/02/2012 για τροποποίηση του κλητηρίου.
  8. Πράγματι, εξεδόθη διάταγμα τροποποίησης του κλητηρίου στις 09/07/2012, που συνετάχθη στις 03/08/
  9. Σύμφωνα με το διάταγμα το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα του έπρεπε να καταχωρηθεί στο Δικαστήριο εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος.
  10. Παρά ταύτα, υπήρξε μια τρομακτική σύγχυση από την οποία δεν αντιληφθήκαμε ποτέ περί τίνος επρόκειτο. Συγκεκριμένα: (α) Ενώ η αγωγή φέρει αριθμό 3118/2011, το κλητήριο που μας επεδόθη φέρει ημερομηνία καταχώρησης 03/05/
  11. Είναι δυνατόν αγωγή του 2011 να κατεχωρήθη το 2012; (β) Η ημερ.03/05/2012 αντιβαίνει, επίσης, προς το διάταγμα, το οποίο συνετάχθη στις 03/08/2012 και, επομένως, δε θα μπορούσε να μας επιδοθεί τροποποιημένο κλητήριο πριν από την έκδοση του διατάγματος τροποποίησης. (γ) Δεν μας επεδόθη οποιοδήποτε άλλο τροποποιημένο διάταγμα με τη γενομένη τροποποίηση.
  12. Ως εκ τούτου, ολόκληρη η υπόθεση βασίζεται σε λανθασμένη διαδικασία, η οποία δεν μπορούσε να επιτρέψει την έκδοση διατάγματος. Επισυνάπτεται το κλητήριο ένταλμα ως τεκμήριο «Α».
  13. Ως εκ των ανωτέρω, η ακολουθηθείσα διαδικασία ήταν λανθασμένη (irregular) και δεν μπορούσε με κανένα τρόπο να οδηγήσει σε απόφαση.
  14. Αναμέναμε ότι θα μας επεδίδετο κανονικό κλητήριο, αλλά αυτό δε συνέβη. Αντ' αυτού, πληροφορηθήκαμε την περασμένη εβδομάδα ότι εξεδόθη απόφαση εναντίον μας, η οποία για τους πιο πάνω λόγους πρέπει να ακυρωθεί.
  15. Ουδέποτε αδιαφορήσαμε για την υπόθεση και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι είχαμε διορίσει δικηγόρο.
  16. Ταυτόχρονα, δεν μας επεδόθη οποιαδήποτε αίτηση για απόφαση, είτε σε μας, είτε στους δικηγόρους μας.
  17. Στην υπόθεση έχουμε καλή υπεράσπιση και συγκεκριμένα: (α) Αρνούμαστε όλους τους ισχυρισμούς των εναγόντων. (β) Κατά ή περί την 23/11/2009 οι ενάγοντες μας απέστειλαν προσφορά για την κατασκευή υποξικού δαπέδου σε αποθήκη μας στην Ορμήδεια, συνολικής έκτασης 828τ.μ. προς €9,50 το τ.μ., ήτοι για συνολικό ποσό €5.266, πλέον ΦΠΑ. (γ) Η εν λόγω προσφορά περιελάμβανε τις κάτωθι εργασίες: (αα) Τρίψιμο μετόν και προετοιμασία εδάφους (στοκάρισμα). (ββ) Επάλειψη δαπέδου με μια στρώση βάσης τύπου Stirasol Imprim. (γγ) Επάλειψη δαπέδου με δύο στρώσεις stirasol 250SP, χρώματος γκρίζου RAL 7035.\ (δ) Κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2010 συμφωνήσαμε με τους ενάγοντες στην εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών υπό τους πιο πάνω όρους. (ε) Συμφωνήθηκε περαιτέρω ότι οι εργασίες θα διεξήγοντο αρχικά στο ένα μέρος της αποθήκης, εκτάσεως 400 τ.μ., και ακολούθως στο υπόλοιπο μέρος, εκτάσεως 228 τ.μ.. (στ) Οι ενάγοντες αξίωσαν κατά ή περί την 23/03/2010 τιμολόγιο προς τους εναγομένους για ποσό €3.950, περιλαμβανομένου ΦΠΑ. Παρά ταύτα, δεν είχε γίνει το στοκάρισμα, του οποίου η αξία ανέρχεται στα 2/3 του κόστους, ήτοι €2.616,
  18. (ζ) Περαιτέρω, οι ενάγοντες προσπάθησαν να εκτελέσουν τις εργασίες στο υπόλοιπο μέρος των 228τ.μ., προκαλώντας ζημιές για τις οποίες οι εναγόμενοι θα υποβάλουν και ανταπαίτηση. Οι εν λόγω ζημιές έγιναν σε δύο πόρτες ασφαλείας που βάφτηκαν ε υποξικό υγρό και δεν μπορούν να επιδιορθωθούν. Για να αντικατασταθούν οι πιο πάνω πόρτες χρειάζονται €1.
  19. Προκλήθηκαν, επίσης, ζημιές, στους τοίχους της αποθήκης, οι οποίοι πρέπει να ξαναβαφτούν, κάτι το οποίο στοιχίζει €4.500, το οποίο οι εναγόμενοι θα ανταπαιτήσουν.
  20. Ως εκ τούτου, είναι δίκαιο η απόφαση να ακυρωθεί και να μας δοθεί η ευκαιρία να υπερασπισθούμε.». Όπως, λοιπόν, προκύπτει από το κείμενο των παρα. 3 έως 10 της ανωτέρω ενόρκου δηλώσεως του κου Χάρτσια, και όπως περαιτέρω το ανέλυσε ο συνήγορος των Εναγομένων με την τελική του αγόρευση ενώπιον του Δικαστηρίου, κεντρική θέση των Εναγομένων είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ επίδοση ή καλή επίδοση του κλητηρίου στους Εναγομένους, με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι να δικαιούνται σε ακύρωση ή παραμερισμό της απόφασης ex debito justitiae. Διαζευκτικά, αν δηλαδή το Δικαστήριο δεν αποδεχθεί αυτή τη θέση τους, οι Εναγόμενοι υποστηρίζουν, για τους λόγους που αναλύονται στην παρα. 13 της ενόρκου δηλώσεως του κου Χάρτσια ότι αυτοί έχουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση και ότι είναι δίκαιο να τους δοθεί δικαίωμα να καταχωρήσουν έκθεση υπεράσπισης. Ως προς το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την έκδοση της επίδικης απόφασης μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης ακύρωσής της, οι Εναγόμενοι εισηγούνται ότι δεν αποκαλύπτεται αδιαφορία, αφού, πρώτον, είχαν διορίσει δικηγόρο και, δεύτερον, ουδέποτε τους επιδόθηκε η επίδικη απόφαση (βλ. σχετικά τις παρα. 11 και 12 της ενόρκου δηλώσεως του κου Χάρτσια). ΙΙΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Ειδοποίηση Ένστασης στην αίτηση παραμερισμού στις 28/11/
  21. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.1-4, 8-9 Δ.17 Θ.2-6, Θ.10, Δ.26 Θ.14,15, Δ.27 Θ.1-3, Δ.33 Θ.Θ.2,3,5 Δ.50 Θ.1, Δ.57 Θ.2, Δ.64 Θ.1 και 2, επί του νόμου 14/1960 άρθρα 29-31, ως και επί των Γενικών και Συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης που προβάλλονται είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η Αίτηση κατεχωρήθει εκπρόθεσμα και χωρίς να προηγηθεί σχετική άδεια του Δικαστηρίου ως επίσης και χωρίς την προϋγούμενη καταχώρηση Σημειώματος Εμφανίσεως. Β. Οι Αιτητές δεν έχουν αιτιολογήσει νομικά ή και καθόλου την μη εμφάνιση τους ή την μη έγκαιρη εμφάνιση τους στο Δικαστήριο. Γ. Δεν πρόβαλαν στοιχεία καλόπιστης ή οποιασδήποτε εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης που θα έδιδε το υπόβαθρο - δικαίωμα στο Δικαστήριο να ακυρώσει την εκδοθείσα απόφαση στερώντας έτσι τους ενάγοντες από τους καρπούς της υπέρ τους εκδοθείσας απόφασης. Δ. Δεν προβάλλεται οποιαδήποτε καλόπιστη υπεράσπιση στην ουσία της αξίωσης. Ε. Οι Εναγόμενοι χρησιμοποιούν τις δικαστικές διαδικασίες καταχρηστικά (in the abuse of the process of the Court). ΣΤ. Η Αίτηση στερείται νομικής βάσης η οποία να μπορούσε να στήριζε νομικά την αξιούμενη θεραπεία και ως τέτοια είναι απορριπτέα.». Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση της κας Έλενας Αποστόλου, ημερομηνίας 28 Νοεμβρίου 2013, η οποία δηλώνει τα εξής:
  22. «Είμαι υπεύθυνη λογιστηρίου της Ενάγουσας Εταιρείας, γνώστης των γεγονότων τα οποία παραθέτω και κατάλληλα εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση όπως προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα.
  23. Έχω διαβάσει με προσοχή την Ένορκη Δήλωση του Δημήτρη Χάρτσια η οποία συνοδεύει την Αίτηση των Εναγομένων - Αιτητών ημερομηνίας 19.9.2013 στο εξής η Ε/Δ. Από ότι εγώ γνωρίζω και από ότι ο Δικηγόρος των Εναγόντων Γεώργιος Παπαθεοδώρου με ττληροφορεΙ θα απαντήσω -τοποθετηθώ εκ μέρους των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση στους ισχυρισμούς οι οποίοι περιέχονται στην Ε/Δ με την παράθεση των ισχυρισμών των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση έναντι των αντίστοιχων ισχυρισμών των Εναγομένων - Αιτητών χρησιμοποιώντας την ίδια αρίθμηση όπως αυτή της Ε/Δ. 3.

(1)Παράγραφοι 1 και 2 της Ε/Δ Αγνοώ και συνεπώς απορρίπτω τους ισχυρισμούς αυτούς.
(2)Παράγραφος 3 Ε/Δ Το Κλητήριο Ένταλμα επεδόθει στον Ανδρέα Χαβάτζια την 2.11.11, στην οδό Παραδείσου 4, Ορμήδεια, 7530 ΛΑΡΝΑΚΑ. Ο Ανδρέας Χαβάτζιας κατά την παραλαβή αυτή του Κλητηρίου Εντάλματος δήλωσε ότι ήταν διευθυντής της εταιρείας. Παράγραφος 4 Ε/Δ Ποτέ μέχρι σήμερα δεν κατεχωρήθει εμφάνιση στο Κλητήριο. Δεν γίνεται παραδεκτός ο ισχυρισμός ότι η G & D Anosis Ltd δεν είχε καμιά σχέση με την υπόθεση. Οι Εναγόμενοι χρησιμοποιούν το όνομα ANOSIS GROUP OF COMPANIES είτε ANOSIS PAPER είτε ANOSIS LTD ως GROUP of Companies το οποίο GROUP αποτελείται από τις ακόλουθες Εταιρείες. (α) D & Κ ANOSIS PAPER LTD (β) G & D ANOSIS LTD (γ) D.A.K. ANOSIS HOSPITALITY LTD Αντίγραφο από το website των Εναγομένων το οποίο έχει ληφθεί από το διαδίκτυο όπου είναι αναρτημένο επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ «1». Οι πιο πάνω τρείς Εταιρείες έχουν την ίδια διεύθυνση στην Βιομηχανική Περιοχή Ορμήδειας και τον ίδιο διευθυντή - ιδιοκτήτη τον Ανδρέα Χαβάτζια. Επισυνάπτεται επίσης Emaιl των Εναγομένων ημερομηνίας 23.12.2009 ΤΕΚΜΗΡΙΟ «2» στο οποίο χρησιμοποιούνται με διάφορους τρόπους η ονομασία ANOSIS Paper, όπως ANOSIS Paper Ltd Member of ANOSIS GROUP που έχουν όλα την ίδια διεύθυνση. Παράγραφοι 5 και 6 της Ε/Δ Είναι παραδεκτοί οι ισχυρισμοί ότι οι Ενάγοντες την 14.2.12 καταχώρησαν αίτηση για τροποποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος για την αλλαγή του ονόματος των Εναγομένων από G & D Anosis Ltd σε D & Κ ANOSIS PAPER LTD. Η Αίτηση αυτή επεδόθει την 20.2.2012 στο Δημήτρη Χάρτζια. Την 29.3.12 κατεχωρήθει από τους Αιτητές - Εναγομένους μέσω του Δικηγόρου τους ένσταση στην Αίτηση 14.2.12 των Εναγόντων για τροποποίηση η οποία εγκρίθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9.7.
  1. Όπως ο Δικηγόρος των Εναγόντων Γεώργιος Παπαθεοδώρου με πληροφορεί σύμφωνα με το φάκελο του οι Εναγόμενοι δεν είχαν ακόμη ούτε έχουν μέχρι σήμερα καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης στη διαδικασία αυτή και για αυτό εμποδίζονται να λάβουν μέρος στη διαδικασία ή και να υποβάλουν την επίδικη Αίτηση ή να προβούν σε οποιοδήποτε άλλο διάβημα. Παράγραφοι
  2. (α) (β) (γ) και 10 της Ε/Δ Καμιά σύγχυση δεν προκλήθηκε στην υπόθεση. Το τροποποιηθέν Κλητήριο Ένταλμα έχει ως ημερομηνία καταχώρησης του Τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος την 24.7.
  3. Η ημερομηνία 3.5.2012 η οποία εκτίθεται σ' αυτό ως ημερομηνία Καταχώρησης και σφράγισης του είναι λανθασμένη ως προς την χρονολογία. Από τυπογραφικό λάθος έχει γραφεί το έτος 2012 αντί του 2011 που ήταν ορθό. Αυτό το μικρό λάθος σε καμιά περίπτωση δεν ήταν δυνατόν να προκαλέσει σύγχυση στους Αιτητές -Εναγομένους οι οποίοι είχαν ανάμειξη στην υπόθεση από την 6.12.2011 ημερομηνία κατά την οποία καταχώρησαν Αίτηση ιδίας ημερομηνίας και ακολούθως ένσταση, αγόρευση και άλλα. Δεν είναι αληθινός ο ισχυρισμός ότι δεν επεδόθει στους Αιτητές - Εναγομένους οποιονδήποτε τροποποιημένο διάταγμα με την γενομένη τροποποίηση. Την 11.11.2012 το Τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα μαζί με το Διάταγμα ημερ. 9.7.12 επεδόθει στον Δημήτρη Χάρτζια για τους Εναγομένους.
(6)Παράνραφοι 8 και 9 της Ε/Δ Καμιά διαδικασία δεν ήταν λανθασμένη ούτε οποιαδήποτε παρατυπία δεν έχει γίνει από τους Ενάγοντες σε οποιοδήποτε στάδιο της υπόθεσης αυτής η οποία να ήταν δυνατόν αντικειμενικά να προκαλέσει οποιανδήποτε ζημιά στους Εναγομένους - Αιτητές.
(7)Παράνραφοι 10 και 11 της Ε/Δ Ποτέ οι Αιτητές δεν καταχώρησαν κανονικά Σημείωμα Εμφάνισης στην υπόθεση. Αυτό έχει επισημανθεί και στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.9.7.2012 στη σελίδα 1 όπου αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι παρ' όλο ότι την 14.12.2011 εξασφάλισαν διάταγμα του Δικαστηρίου που τους επέτρεπε να καταχωρήσουν εμφάνιση υπό όρους και Αίτηση για παραμερισμό του Κλητηρίου ή και της επίδοσης του εντός 15 ημερών από της καταχώρησης Σημειώματος Εμφανίσεως, αυτοί τίποτα δεν έπραξαν και παρήλθε άπρακτη η ταχθείσα από το Δικαστήριο προθεσμία. Αντί τούτου οι Αιτητές καταχώρησαν εκπρόθεσμα και παράτυπα την 19.9.2013 την επίδικη Αίτηση.
(8)Παράγραφος 12 της Ε/Δ Είναι παραδεκτός αυτός ο ισχυρισμός των Αιτητών. Δεν τους επεδόθει αίτηση για απόφαση διότι δεν είχαν καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης στην υπόθεση για να δηλώσουν ότι αυτοί εμφανίζονται ορθά δικονομικά και άλλως πως στην υπόθεση.
(9)Παράγραφος 13 Ε/Δ (α) Καμιά απολύτως υπεράσπιση δεν έχουν οι Εναγόμενοι στην υπόθεση αυτή. Τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως εξής. Οι Ενάγοντες εκτέλεσαν εργασίες για βάψιμο με εποξικό το δάπεδο υποθήκης που τους υπέδειξαν οι Εναγόμενοι. Η εργασία αυτή ολοκληρώθει περί την 23.3.2010 και οι Εναγόμενοι πλήρωσαν την 7.4.2010 τους Ενάγοντες την αξία του έργοι/το ποσό των €3950.- που περιλάμβανε το ΦΠΑ. Ακολούθως οι Ενάγοντες εκτέλεσαν περαιτέρω εργασία με τον ίδιο τρόπο και τα ίδια υλικά στον ίδιο χώρο που τους υπέδειξαν οι Εναγόμενοι η οποία ολοκληρωθεί περί την 14.4.2010 συμφωνηθείσης ή λογικής ή τρέχουσας αξίας εκ €2.061.55.- Οι Εναγόμενοι χωρίς κανένα λόγο και αδικαιολόγητα προβάλλοντας διάφορους ανυπόστατους ισχυρισμούς αρνήθηκαν να πληρώσουν το ποσό αυτό και παρά τη σχετική επιστολή του δικηγόρου μου ημερ. 22.3.11 ΤΕΚΜΗΡΙΟ «3» αυτοί κανένα ποσό δεν είχαν πληρώσει και για αυτό κατεχωρήθει η αγωγή αυτή. Καμιά απολύτως ζημιά δεν έκαναν οι Ενάγοντες από εκείνες που ισχυρίζονται οι Αιτητές στην προηγούμενη 13 (J) της Ε/Δ. (β) Οι Ενάγοντες ολοκλήρωσαν τελείωσαν τις εργασίες εκ €3.950.-οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 13 (ζ) της Ε/Δ και οι Εναγόμενοι - Αιτητές ικανοποιήθηκαν πλήρως από αυτές και για αυτό πλήρωσαν το ποσό αυτό. (γ) Οι ίδιες εργασίες με τον ίδιο τρόπο και με τα ίδια υλικά έγιναν και για τις επόμενες επίδικες εργασίες αξίας €2.061.55σ.και κανένα απολύτως πρόβλημα δεν υπήρχε ούτε εκφράσθηκε ποτέ στους Ενάγοντες.
  1. Λόγω των πιο πάνω είναι η θέση των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές καμιά απολύτως υπεράσπιση δεν έχουν στην υπόθεση.
  2. Επίσης είναι η θέση των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση ότι η επίδικη Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και ως τέτοια είναι απορριπτέα και λόγω του ότι οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν μπορούν να εμφανίζονται στην υπόθεση για την οποία δεν καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης.
  3. Ακολούθως οι Καθ' ων η Αίτηση Ενάγοντες εισηγούνται ότι οι Αιτητές δεν δικαιολόγησαν την απραξία - καθυστέρηση τους να καταχωρήσουν την επίδικη Αίτηση από την 14.12.2011 ημερομηνία που τους εδόθει άδεια από το Δικαστήριο να καταχωρήσουν εμφάνιση υπό όρους και Αίτηση για παραμερισμό του Κλητηρίου Εντάλματος. Επίσης δεν δικαιολογείται η απραξία των Αιτητών από την 11.11.2012 ημερομηνία που τους επεδόθει το Τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα και το διάταγμα του Δικαστηρίου.
  4. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση αιτούνται την απόρριψη της Αίτησης ως ουσιαστικά και νομικά αστήρικτης.
  5. Ορκίζομαι ότι όλα τα πιο πάνω είναι αληθινά.». Στην τελική του αγόρευση, ο συνήγορος των Εναγόντων Καθ'ων η αίτηση εισηγείται ότι, στη βάση των γεγονότων που αποκαλύπτει η προπαρατεθείσα ένορκη δήλωση της κας Έλενας Αποστόλου, «
  6. [...]προκύπτει ότι οι Εναγόμενοι είχαν πέραν των τεσσάρων ευκαιριών να εμφανισθούν στην υπόθεση και να λάβουν μέρος σ' αυτή ως διάδικοι». Ειδικότερα, ο συνήγορος των Εναγόντων παρατηρεί στην ίδια παράγραφο της τελικής του αγόρευσης ότι οι Εναγόμενοι «Είχαν παραλάβει το κλητήριο δύο φορές και άλλες δύο διάφορα δικόγραφα, διόρισαν δικηγόρο ο οποίος έλαβε μέρος στη διαδικασία της αίτησης τροποποίησης ημερ. 14.2.2012 και την 29.3.2011 καταχώρισαν ένσταση.». Καταλήγει ο συνήγορος των Εναγόντων να εισηγείται στην παρα. 8 της τελικής του αγόρευσης ότι «
  7. Η πιο πάνω συμπεριφορά των Εναγομένων - Αιτητών έχει όλα τα στοιχεία της καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση». Είναι η θέση του συνηγόρου των Εναγομένων ότι «ανεξήγητα» οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να κινηθούν με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση της αίτησης παραμερισμού, αφού παρήλθαν 10 μήνες από την έκδοση της απόφασης και 3 μήνες από την πληροφόρηση που είχαν ότι είχε εκδοθεί ένταλμα κινητών εναντίον τους. Ως προς αυτό το τελευταίο σημείο, ο συνήγορος των Εναγόντων σημειώνει ότι το ένταλμα κινητών κατεχωρήθει την 4.3.2013 και όπως είναι η καθιερωμένη πρακτική οι Εναγόμενοι σίγουρα είχαν ενημερωθεί γι' αυτό σε λίγες ημέρες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. 10096, Κύπρος Γεωργίου ν Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(1999)(Αρ.2) 1Γ ΑΑΔ 1938, ο Ηλιάδης Δ. κατέγραψε τα εξής, τα οποία απηχούν μέχρι σήμερα τη θέση του Ανωτάτου Δικαστηρίουː «Οι αρχές που διέπουν τον παραμερισμό μιας απόφασης που λήφθηκε λόγω παράλειψης του εναγομένου να εμφανισθεί αποτέλεσαν το αντικείμενο πολλών Αγγλικών και Κυπριακών αποφάσεων. (Evans ν. Bartlam [1937] 2 All E.R 646, Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961)C.L.R. 317, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159, Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Mine and Quarry Services Ltd. ν. Α. Γεωργίου (Μαύρο)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ. ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ.
(1997)1 Α.Α.Δ. 28). Στην Milouca Motor Trading Ltd. ν. Κούρτης
(1997)1 Α.Α.Δ. 941 γίνεται μια εκτενής ανάλυση της σχετικής νομολογίας υιοθετήθηκαν οι αρχές όπως καθορίσθηκαν στην απόφαση Phylactou ν. Michael
(1982)1 C.L.R. 204,210, που τονίζουν αφενός την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουσθεί και αφετέρου την ανάγκη διασφάλισης της άνευ προσκόμματος αποπεράτωσης της δίκης. Ταυτόχρονα σημειώθηκε ότι όταν η συμπεριφορά του διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό της πρωτόδικης απόφασης ισοδυναμεί με καταφρόνηση του Δικαστηρίου ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει την αίτηση. Όπως εξηγεί ο Πικής, Π., που έδωσε την απόφαση του Εφετείου, "Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης." Η γενική αρχή του δικαίου όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη από τη μια την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγο για την απόρριψη της αίτησης. (Mine and Quarry Services Ltd. ν. Α. Γεωργίου (Μαύρου) και Milouca Motor Trading Ltd. ν. Κούρτης (πιο πάνω). Όπως έχει τονιστεί από το Δικαστή Νικήτα στην απόφαση Mine and Quarry Services Ltd. ν. Α. Γεωργίου (Μαύρου) (πιο πάνω),"Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του."». Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Μιχάλης Περατικός (5788/2005, απόφαση ημερομηνίας 05/08/2013): «Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Εάν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση, και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απωλεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης (βλ. lason Travel & Tours Ltd v. L. Pashias Travel Ltd κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 145/2010, ημερομηνίας 19.02.13).». Υπό το φως των πιο πάνω νομολογηθέντων είναι που θα πρέπει να διαβάζεται η Διαταγή 17, Θ.10, η οποία προβλέπει ότιː «10. Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της Διάταξης, θα είναι νόμιμο δια το Δικαστήριο, στην κατάλληλη περίπτωση, να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.». Οι προϋποθέσεις για τον παραμερισμό μιας απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του Εναγομένου, δυνάμει της Δ.17 θ.10 ανωτέρω, συνοψίσθηκαν πρόσφατα στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 15.1.2013, (δοθείσα από τον Ναθαναήλ, Δ.), στην Πολιτική Έφεση 205/2010, Κυριακή Τσεσμέλογλου ν Σοφοκλή Σοφοκλέους. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμαː «Διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει σε ποιες περιπτώσεις είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς ακύρωση απόφασης ληφθείσας λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης. Διακρίνονται δύο περιπτώσεις: (α) όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε παράνομα, δηλαδή, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae και (β) όπου η απόφαση είναι μεν νομότυπη, αλλά ο αιτούμενος τον παραμερισμό της παρουσιάζει διά ενόρκου δηλώσεως εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, ενώ επεξηγεί ταυτόχρονα το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης, χωρίς τη συμμετοχή του. Η απεριόριστη και ταυτόχρονα σύμφυτη ουσιαστικά εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίζει αποφάσεις ληφθείσες χωρίς την εξέταση της υπόθεσης επί της ουσίας, υπόκειται επομένως στα καλώς εγνωσμένα περιοριστικά κριτήρια που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, αλλά σημασία αποκτούν επίσης αφενός το χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει μεταξύ της απόφασης και της αίτησης παραμερισμού και αφετέρου η χρησιμότητα του τυχόν παραμερισμού, από την άποψη ότι αν δεν υπάρχει κάποια υπεράσπιση, τότε ο παραμερισμός δεν εξυπηρετεί. Τα πιο πάνω αντλούνται από υποθέσεις όπως οι Evans v. Bartlam
(1973)3 All E.R. 646, Land Securities Plc v. Receiver for the Metropolitan Police District
(1983)1 W.L.R. 439, Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204, Μιχάλης Λούκα ν. Cyprus Pipes Industries Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 163 και Λουκαΐδου ν. Γερολέμου
(2000)1 Α.Α.Δ. 333.». Ως προς το βάρος της απόδειξης της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης, παραπέμπω στην απόφαση Merkis v. Yiannoukas and another
(1994)1 AAA 736 όπου λέχθηκε ότι «από το σκεπτικό της Evans ν. Bartlam συνεπάγεται ότι- i. Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης ... ii. ... Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιαδήποτε άλλη έγγραφη μαρτυρία συνημμένη στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας.». Έχει νομολογηθεί ότι η αποκάλυψη μιας καλής υπόθεσης ή συζητήσιμης υπεράσπισης, προϋποθέτει την προσκόμιση κάποιων αποδεικτικών στοιχείων τα οποία εξυπακούεται ότι εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας όπως προβάλλεται μέσα από την ένορκη δήλωση, ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνον αν θα εξυπηρετηθεί ο χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων (βλ. Πατουρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118. 2124 και Γεώργιος Φρίξου Γεωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείου Κώστα Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1(B) Α.Α.Δ., 1101 σελ. 1106). Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των αιτητών. Εκεί όπου η προβαλλόμενη υπεράσπιση δεν φέρει τα αναγκαία χαρακτηριστικά και ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται (Παρασκευά Κωνσταντίνου κ.ά. v. ΥΡ Trade & Service Ltd, 3225/2011, απόφαση ημερ. 12 Ιουνίου 2013). Στην απόφαση Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθος Κούρτη
(1997)1B ΑΑΔ 941, επεξηγήθηκε η σημασία της διαγωγής του εναγομένου ως παράγοντα που μπορεί να επενεργήσει κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ανεξάρτητα από τη διαπίστωση της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Συγκεκριμένα, στη σελ. 945, αναφέρεται: «Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου [...]. [...] Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του Εναγομένου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματος του. Διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και το αποτέλεσμα της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του Εναγόμενου σε σχέση με την εναντίον του αγωγή.» Τα πιο πάνω επιβεβαιώθηκαν με την εξής επισήμανση του Ναθαναήλ, Δ., στην προμνησθείσα απόφαση στην Πολιτική Έφεση 205/2010ː «Η ανάδειξη εκ πρώτης όψεως καλής και συζητήσιμης υπεράσπισης που συνιστά κυρίαρχο παράγοντα σε αιτήσεις του είδους, ουδέποτε εξετάζεται κατ΄ απομόνωση. Ανάλογα με τα περιστατικά, οι υπόλοιποι παράγοντες ή κριτήρια αποκτούν λιγότερη ή περισσότερη σημασία. Ικανά ακόμη και να αντισταθμίσουν την καλή υπεράσπιση. [...] Επομένως, όπως έχει κατ΄ επανάληψη λεχθεί (δέστε, για παράδειγμα, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941), η χωρίς επαρκή λόγο παράλειψη εμφάνισης αποτελεί βάσιμο λόγο για απόρριψη της αίτησης παραμερισμού, διαφορετικά η όλη πορεία της δικαστικής διαδικασίας θα άφηνε αιωρούμενα τα εκατέρωθεν δικαιώματα και θα ήταν δέσμια της κρίσης του εναγόμενου σε σχέση με το χρόνο που ο ίδιος επιλέγει να καταχωρήσει την αίτηση παραμερισμού. Όταν η συμπεριφορά του διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει το θεμέλιο της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να αρνείται την επαναφορά, (F.P.P. Fish Processing Ltd v. Nicolaou Acqua Culture Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 2054).». IV. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ Στην παρούσα υπόθεση, οι διάδικοι στήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οποιουδήποτε εκ των δύο ομνυόντων. Πρωτεύον θέμα, ως αναδείχθηκε μέσα από τις ενόρκους δηλώσεις των ομνυόντων, αλλά και από τις αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων, και για το οποίο καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι το κατά πόσον υπήρξε επίδοση ή/και καλή ή νομότυπη επίδοση στους Εναγομένους. Για την αξιολόγηση των εκατέρωθεν τοποθετήσεων, έχω ανατρέξει στα στοιχεία του φακέλου του Δικαστηρίου. Εκεί εντοπίζεται ένορκη δήλωση του δικαστικού επιδότη Ανδρέα Χ'' Δαυίδ, ημερ. 2.11.2012, με την οποία ενόρκως δηλώνει ότι την 1.11.2012 αυτός επέδωσε επίσημο αντίγραφο του κλήτηρίου εντάλματος αφήνοντας το στην παρουσία έναντι της υπογραφής του Δημήτρη Χάρτζια για τον Εναγόμενο «G&D Anosis Paper Ltd» και ότι ο πιο πάνω Δημήτρης Χάρτζιας είναι «Διευθυντής της πιο πάνω εναγομένης εταιρείας». Είναι αυτήν την ένορκη δήλωση επίδοσης που έλαβε υπόψη ο αδελφός Δικαστής όταν προχώρησε σε έκδοση της απόφασης επί της αγωγής, ημερ. 10/12/2012 δυνάμει της Διαταγής 17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (τούτο προκύπτει ευθέως από το πρακτικό της απόφασης, όπου και η ένορκη δήλωση επίδοσης σημειώνεται ως Τεκμήριο 1). Αναφορικά με την επίδοση δικογράφου σε νομικό πρόσωπο, σχετική είναι η Διαταγή 5, θ. 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την οποία παραθέτω αυτούσιαː «7. In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; [...]». Στην Πολιτική Έφεση Αρ. 10954, Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού -ν- Chr.P. Michaelides (Estates) Limited
(2002)1A A.A.Δ. 43 επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση όπου λέχθηκε ότι, προκειμένου για επίδοση κλητηρίου σε νομικό πρόσωπο, πρέπει να εγχειρίζεται το κλητήριο στον κατά τις διατάξεις της Δ.5, θ.7 εκπρόσωπο του νομικού προσώπου, όπως τον πρόεδρο ή άλλο ψηλόβαθμο αξιωματούχο του και ότι δεν αποδεικνύεται καλή και νομότυπη επίδοση με το να αναφέρεται στην ένορκο δήλωση του επιδότη που διενήργησε την επίδοση ότι το κλητήριο ένταλμα της αγωγής "αφέθη στο εγγεγραμμένο γραφείον" χωρίς να υπάρχει υπογραφή παραλαβής και χωρίς να αναφέρεται ποιος παρέλαβε και με ποια ιδιότητα. Παρά το ότι το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, προβλέπει ότι "Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας", το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι το άρθρο 372 θα πρέπει να διαβάζεται κατά τρόπο συνάδοντα προς το άρθρο 30
(3)(α) και (β) του Συντάγματος, και παρατήρησε, συναφώς προς τα γεγονότα της κρινόμενης υπόθεσης, τα εξήςː «Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρ. 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των "θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών" του Συντάγματος. Οι περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης, αλλά και η αχλύς που περιβάλλει την επίδοση - δεν είναι καν γνωστό το πρόσωπο στο οποίο αφέθηκε το κλητήριο και η ιδιότητα του - δεν μας αφήνουν αμφιβολία για το παράτυπο της επίδοσης, με βάση την οποία λήφθηκε η ακυρωθείσα απόφαση. Αυτή ήταν και η αιτία, που η εφεσίβλητη δεν έλαβε γνώση της έγερσης της αγωγής για να αμυνθεί, όπως ήταν και η πρόθεση της. Ορθά λοιπόν παραμερίστηκε η απόφαση εφόσον δεν προηγήθηκε έγκυρη επίδοση.». Η πιο πάνω απόφαση δείχνει ότι εκείνο που κατ' ουσίαν αναζητεί το Δικαστήριο να βεβαιώσει, κατά τον έλεγχο του κατά πόσον υπήρξε καλή επίδοση ή όχι, είναι το αν ο Εναγόμενος έλαβε τη δυνατότητα να γνωρίζει για την ύπαρξη της εναντίον του αγωγής, έτσι ώστε να μπορεί εμπρόθεσμα να καταχωρήσει εμφάνιση. Τούτο υποστηρίζεται και από όσα λέχθηκαν, με παραμπομπή στην προμνησθείσα απόφαση, στην πιο πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση 284/2008, Παναγιώτης Νέμιτσας v. Salwa Chaparian, απόφαση ημερ. 10/5/
  1. Συγκεκριμένα, στην Πολιτική Έφεση 284/2008 ανωτέρω, η θέση του αιτητή ότι δεν έλαβε γνώση της αγωγής λόγω του ότι το πρόσωπο στο οποίο αυτή επιδόθηκε του ήταν άγνωστο, δεν έγινε αποδεκτή πρωτόδικα ούτε κατ' έφεση με το σκεπτικό ότι προ της έκδοσης της απόφασης είχε προηγηθεί η επίδοση στον ίδιο προσωπικά της Έκθεσης Απαίτησης, γεγονός το οποίο εκθεμελίωνε τη θέση του και καθιστούσε αδιάφορο το κατά πόσον το πρόσωπο στο οποίο επεδόθη αρχικά το κλητήριο ένταλμα του ήταν γνωστό ή όχι. Με δεδομένο το ότι στην πιο πάνω υπόθεση ο αιτητής είχε γνώση της διαδικασίας προ της έκδοσης της απόφασης, το Δικαστήριο προχώρησε στην εξέταση της αίτησης στη βάση των αρχών που διέπουν τον παραμερισμό νομότυπης απόφασης (βλ. περίπτωση (β) ανωτέρω σελ. 5). Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην Πολιτική Έφεση 284/2008ː «Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξετάζοντας την αίτηση παραμερισμού, αναζήτησε - ορθά, κατά την άποψή μας - κατά πόσο η εκδοχή του εφεσείοντα ότι αυτός δεν έλαβε γνώση της αγωγής, επειδή το πρόσωπο στο οποίο έγινε η επίδοσή της του ήταν άγνωστο, ήταν αληθής. Για το ζήτημα αυτό υπήρχαν, από τη μια, η ένορκη δήλωση του επιδότη, ο οποίος, σημειωτέον, δε ζητήθηκε από τον εφεσείοντα να αντεξεταστεί, και τα στοιχεία του φακέλου και, από την άλλη, η θέση του εφεσείοντα, ο οποίος, επίσης, δεν αντεξετάστηκε. Το Δικαστήριο δε συνυπολόγισε τη μαρτυρία της εφεσίβλητης, αφού αυτή, όπως το ίδιο καταγράφει στην απόφασή του, αντεξεταζόμενη, δέχθηκε ότι δε γνώριζε εάν η Τασούλα Γεωργιάδου ήταν υπάλληλος του εφεσείοντα. Αιτιολόγησε, όμως, γιατί δεν αποδέχθηκε τη θέση του εφεσείοντα. Διαπίστωσε, μέσα από το φάκελο, ότι, προτού εκδοθεί η επίδικη απόφαση, είχε επιδοθεί προσωπικά στον ίδιο η ΄Εκθεση Απαίτησης, γεγονός που του παρείχε τη δυνατότητα να λάβει γνώση όχι μόνο της ύπαρξης της αγωγής που καταχωρήθηκε εναντίον του με γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο ΄Ενταλμα, αλλά και όλων των λεπτομερειών, στις οποίες η εφεσίβλητη στήριζε την αξίωσή της. Σημαντικό ήταν εάν ο εφεσείων έλαβε γνώση της αγωγής και αυτό απαντάτο από την επίδοση προσωπικά σ' αυτόν της ΄Εκθεσης Απαίτησης, και καθιστούσε επουσιώδες, στα πλαίσια της αίτησης, εάν η Τασούλα Γεωργιάδου ήταν ή όχι υπάλληλός του. Η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η εκδοχή του για το πότε αυτός έλαβε γνώση της αγωγής δεν αντικατοπτρίζει την αλήθεια ήταν αποτέλεσμα ορθής αξιολόγησης των στοιχείων του φακέλου της υπόθεσης, τα οποία δεν μπορούσαν να παραβλεφθούν. Η απόρριψη της εκδοχής του δεν έγινε αυθαίρετα, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, αλλά στη βάση αξιολόγησης όλων των ενώπιόν του στοιχείων.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Έχοντας κατά νου την προμνησθείσα νομολογία, κρίνω σημαντικά τα εξής στοιχεία σε ό,τι αφορά την επίδοση στην παρούσα υπόθεσηː (α) Πρώτον, ότι εδώ η ένορκη δήλωση του επιδότη καταγράφει με σαφήνεια και ονομαστικά ποιος παρέλαβε το πιστόν αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος και με ποια ιδιότητα (κ. Δημήτρης Χάρτσιας, Διευθυντής της Εναγομένης εταιρείας). (β) Δεύτερον, ότι το πιο πάνω πρόσωπο παρέλαβε το κλητήριο έναντι της υπογραφής του, η οποία και φαίνεται επί του κλητηρίου που υπάρχει στο φάκελο, επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση επίδοσης. (γ) Τρίτον, ουδόλως αμφισβητείται από τον Δημήτρη Χάρτσια, ο οποίος ενήργησε ως ομνύων προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης παραμερισμού εκ μέρους της Εναγομένης εταιρείας D&K Anosis Paper Ltd (βλ. την ένορκη δήλωση επίδοσης ημερ. 19.9.2013) ότι του επεδόθη τροποποιημένο κλητήριο στο οποίο αναφερόταν ως ημερομηνία καταχώρισης του κλητηρίου η 3.5.
  2. Απεναντίας, από μόνος του αναφέρεται στο ότι τους επιδόθηκε τέτοιο κλητήριο στην παρα. 7(α) της ενόρκου δηλώσεώς του προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης και το επισυνάπτει σε αυτήν ως Τεκμήριο Α. (δ) Τέταρτον, ουδόλως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του κου Δημήτρη Χάρτσια, ημερ. 19.9.2013, είτε ότι του επιδόθηκε το κλητήριο για λογαριασμό της εταιρείας «G&D Anosis Paper Ltd» είτε ότι δεν υπάρχει τέτοια εταιρεία ως Εναγόμενη στο τροποποιηθέν κλητήριο. Προκύπτει ότι η έμφαση που τέθηκε επί τούτων των σημείων από το συνήγορο των Εναγομένων κατά την τελική του αγόρευση ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελούσε εκ των υστέρων σκέψεις. Ό,τι επέδρασε στη σκέψη του ομνύοντα ως πραγματικό γεγονός που υπαγόρευε την καταχώριση αίτησης παραμερισμού της απόφασης στην αγωγή είναι μόνο ό,τι αναφερόταν στην ένορκη δήλωση επίδοσης του ομνύοντα (δηλαδή ό,τι αναφέρεται στην παρα. 7 της ενόρκου δηλώσεως του ως στοιχείο που κατά την έκφραση του δημιούργησε «μια τρομακτική σύγχυση», ήτοι το ότι το κλητήριο που του επιδόθηκε έφερε ημερομηνία καταχώρησης 3.5.2012) και δεν θα μπορούσε αυτό το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης παραμερισμού να διευρυνθεί ή να τροποποιηθεί μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου του. (ε) Πέμπτον, ήταν σαφής ο τίτλος του τροποποιημένου κλητηρίου, το οποίο αναγνωρίζει ο κ. Δημήτρης Χαρτσιάς στην ένορκη δήλωσή του, ημερ. 19.9.2013 ότι παρέλαβε και επί του οποίου αυτός δεν αμφισβητεί ότι υπέγραψε (βλ. το κλητήριο που ο ίδιος επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του ημερ. 19.9.2013), ότι ως Εναγόμενοι, μετά την τροποποίηση του τίτλου δυνάμει διατάγματος τροποποίησης ημερομηνίας 9.7.2012, αναφέρονταν η εταιρεία "D&K Anosis Paper Ltd". Συνεπώς, έστω και αν από σφάλμα ή εκ παραδρομής στην ένορκη δήλωση επίδοσης που καταχώρησε στο Πρωτοκολλητείο ο επιδότης έγραψε ως όνομα Εναγομένων την «G&D Anosis Paper Ltd» που δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο[1], δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι την 2.11.2012 ο Δημήτρης Χάρτζιας έλαβε στα χέρια του ένα κλητήριο που περίγραφε ως εναγόμενους την εταιρεία "D&K Anosis Paper Ltd" και συνεπώς δεν μπορεί παρά να είναι σε σχέση με αυτή την εταιρεία που εξέλαβε ότι του έγινε η επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου. Τούτος ήταν λογικά και ο λόγος που ο κ. Χαρτσιάς δεν διαμαρτυρήθηκε στην ένορκη δήλωσή του ημερ. 19.9.2013 για το ότι του έγινε επίδοση ως διευθυντή της "D&K Anosis Paper Ltd", παρά μόνο διαμαρτυρήθηκε για σύγχυση που του προκάλεσε η αναφορά επί του κλητηρίου που του επιδόθηκε ότι το κλητήριο αυτό καταχωρήθηκε την 3.5.2012 (ημερομηνία που ήταν προγενέστερη του αναφερόμενου διατάγματος τροποποίησης του τίτλου της αγωγής). (στ) Έκτον, δεν έχω ικανοποιηθεί ή πεισθεί ότι η πιο πάνω αναφερόμενη στο επιδοθέν τροποποιημένο κλητήριο ημερομηνία 3.5.2012, ως ημερομηνία καταχώρισής του, μπορούσε να δημιουργήσει τέτοια σύγχυση που να δικαιολογεί τη μη καταχώριση σημειώματος εμφάνισης στην αγωγή από τους Εναγομένους. Απόδειξη ότι το επιδοθέν κλητήριο την 1.11.2012 στον κ. Χαρτσιά συσχετίζετο με την ίδια αγωγή που καταχωρίστηκε την 3.5.2011 αποτελούσε το Διάταγμα Τροποποίησης που επισυνάπτετο στο επιδοθέν την 1.11.2012 κλητήριο (βλ. το Τεκμήριο Α στην ίδια την ένορκη δήλωση του κου Χαρτσιά ημερ. 19.9.2013) και το οποίο έκανε σαφή αναφορά σε εμφάνιση των συνηγόρων της D&K Anosis Paper Ltd στην αίτηση τροποποίησης. Αλλά και αν οι Εναγόμενοι υπέστηκαν σύγχυση, τούτη θα μπορούσε εύκολα να αρθεί με έρευνα ή και επικοινωνία των συνηγόρων τους με τους συνήγορους των Εναγόντων, εφόσον προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι οι D&K Anosis Paper Ltd είχαν από τις 2.11.2011 γνώση για την ύπαρξη αγωγής καταχωρηθείσας την 3.5.2011 με την ίδια Έκθεση Απαίτησης και τις ίδιες λεπτομέρειες γεγονότων, στο πλαίσιο της οποίας αγωγής εκδόθηκε το διάταγμα τροποποίησης του τίτλου μετά από εμφάνιση και καταχώριση ένστασης στην αίτηση τροποποίησης εκ μέρους της D&K Anosis Paper Ltd. Προς επίρρωση της ανωτέρω θέσης μου και παρά το ότι δεν επιθυμώ να μακρυγορήσω, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω την πορεία της δίκης, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου του Δικαστηρίου, από την καταχώριση της αγωγής στις 3.5.2011 μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, τα οποία επιβεβαιώνουν ουσιαστικά την εκδοχή γεγονότων της κας Έλενας Αποστόλου, ομνύουσας στην Ένσταση στην αίτηση παραμερισμού. Εφιστώ την προσοχή, κυρίως, στα γεγονότα που προηγήθηκαν της έκδοσης του Διατάγματος τροποποίησης ημερ. 9.7.2012: · Το κλητήριο ένταλμα όπως καταχωρίστηκε αρχικά την 3.5.2011 αφορούσε σε αγωγή της εταιρείας CY Painters Ltd εναντίον της εταιρείας G & D Anosis Ltd από Παραδείσου 4, Ορμήδεια, 7530 Λάρνακα. · Το ως άνω κλητήριο επιδόθηκε την 2.11.2011 από τον δικαστικό επιδότη Ανδρέα Χ''Δαυίδ αφήνοντας το στην παρουσία και έναντι της υπογραφής του Δημήτρη Χάρτζια από Ορμήδεια για την εναγόμενη εταιρεία G & D Anosis Ltd, της οποίας ο κ. Χάρτζιας ήταν διευθυντής. Σχετική η ένορκη δήλωση επίδοσης που υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου. · Στις 6.12.2011 καταχωρήθηκε, μέσω του δικηγορικού γραφείου Δρ. Ανδρέα Π. Ποιητή & Σια, «αίτηση υπό των Εναγομένων», η οποία υποστηρίζετο από ένορκη δήλωση, ημερ. 17.11.2011, του κου Δημήτρη Χαρτσιά και στην οποία αυτός δήλωνε ότι ο ίδιος είναι ένας εκ των διευθυντών και συγχρόνως μέτοχος της εταιρείας D&K Anosis Paper Limited και ότι έχει εξουσιοδοτηθεί από την εταιρεία D&K Anosis Paper Limited να δηλώσει ενόρκως ότι στις 2.11.2011 επιδόθηκε στον ίδιο το προαναφερθέν κλητήριο που αφορά σε άλλη εταιρεία, την G & D Anosis Ltd, η οποία του είναι άγνωστη και επικαλούμενος ως δεδομένο ότι η εν λόγω εταιρεία G & D Anosis Ltd είναι ανύπαρκτο πρόσωπο, ο κ. Χαρτσιάς ζητούσε να ακυρωθεί η επίδοση ή/και το κλητήριο. Από την άλλη, στο ίδιο το σώμα της αίτησης, ημερ. 6.12.2011, εκείνο το οποίο ζητείτο από το Δικαστήριο και το οποίο εγκρίθηκε στις 14.12.2011 ήταν - «
  3. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον εις τους εναγόμενους όπως καταχωρήσουν εμφάνιση υπό όρους,
  4. Διάταγμα επιτρέπον όπως οι εναγόμενοι καταχωρήσουν αίτηση δια δέσιν εκ ποδών του κλητηρίου ή/και της επιδόσεως του εντός 15 ημερών από της καταχωρήσεως σημειώματος εμφανίσεως.». Σπεύδω να παρατηρήσω ότι προκύπτει από τα ανωτέρω πως οι D&K Anosis Paper Limited έλαβαν την άδεια να καταχωρήσουν εμφάνιση, χωρίς ποτέ να ισχυριστούν ότι οι λεπτομέρειες γεγονότων ως εκτίθονταν στην Έκθεση Απαίτησης δεν τους αφορούσαν, παρά μόνο ισχυρίστηκαν ότι το όνομα που τους αποδόθηκε στον τίτλο του κλητηρίου δεν ανταποκρινόταν σε υπαρκτό νομικό πρόσωπο. Έτσι, είναι οι ίδιοι που φαίνεται να απέκρυψαν την ύπαρξη της G & D Anosis Ltd ως υπαρκτού νομικού προσώπου και όχι οι δικηγόροι των Εναγόντων, όπως εκ των υστέρων το παρουσίασε ο συνήγορος της D&K Anosis Paper Limited κατά την ενώπιον μου αγόρευση. · Εν τέλει, από 14.12.2011 μέχρι και τις 20.1.2012, ουδέν σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε. Ο συνήγορος των Εναγόντων προχώρησε στις 20.1.2012 στην καταχώρηση μονομερούς αίτησης για έκδοση απόφασης εναντίον της εναγομένης εταιρείας ως ο αρχικός τίτλος του κλητηρίου εντάλματος (δηλ., εναντίον της G & D Anosis Ltd) λόγω έλλειψης εμφάνισης, αλλά ακολούθως, την 1.2.2012, την απέσυρε άνευ βλάβης, λόγω λανθασμένου ονόματος. · Την 14.2.2012 ο συνήγορος των Εναγόντων προχώρησε σε δια κλήσεως αίτηση, την οποία απήυθυνε προς «D&K Anosis Paper Limited, Παραδείσου 4, Ορμήδεια, 7530 Λάρνακα», με την οποία αίτηση ζητούσε, δυνάμει της Διαταγής 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, «άδεια του Δικαστηρίου για τροποποίηση του ονόματος της Ενάγουσας στον τίτλο του κλητηρίου εντάλματος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με τη διαγραφή του υφιστάμενου ονόματος και την αντικατάσταση του με το ορθό όνομα των Εναγομένων να διαβάζεται ως D&K Anosis Paper Limited». Η αίτηση αυτή υποστηρίζετο από ένορκη δήλωση του δικηγόρου, κου Στέφανου Παπαθεοδώρου, ημερ. 14.2.2012, η οποία εξηγούσε ότι «στο στάδιο της απόδειξης διαπιστώθει ότι η επωνυμία της Εναγομένης εταιρείας είναι λανθασμένη και ότι η ορθή επωνυμία της είναι D&K Anosis Paper Limited" και ότι «είναι ορθόν και δίκαιο όπως υπό τις περιστάσεις δοθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο άδεια για τροποποίηση ως η αιτούμενη θεραπεία με σκοπό την ορθή περιγραφή των Εναγομένων και την περαιτέρω τροχιοδρόμηση της υπόθεσης προς εκδίκαση». · Η πιο πάνω αίτηση τροποποίησης του τίτλου του κλητηρίου επιδόθηκε την 20.2.2012 από τον Δικαστικό επιδότη Ανδρέα Χ''Δαυίδ στον Δημήτρη Χάρτζια ως Διευθυντή «για τον εναγόμενο D&K Anosis Paper Limited". Υπήρξε εμφάνιση στην αίτηση την 27.3.2012 από το δικηγορικό γραφείο του Δρ Ανδρέα Π. Ποιητή ως δικηγόρων των «εναγομένων» και ζητήθηκε χρόνος για ένσταση στην αίτηση, η οποία και καταχωρήθηκε την 29.3.
  5. Η ένσταση ήγειρε 4 λόγους ένστασηςː «
(1)ότι η αίτηση είναι λανθασμένη δεδομένου ότι άλλο είναι το όνομα της εναγομένης και άλλο της ενάγουσας,
(2)ότι η αίτηση δεν βασίζεται στους σωστούς Δικονομικούς Θεσμούς,
(3)ότι η ένορκη δήλωση δεν αναφέρει πότε ανεκαλύφθη το ισχυριζόμενο λάθος, και
(4)ότι η ένορκη δήλωση δεν αναφέρει ποιο ακριβώς είναι το ισχυριζόμενο λάθος.». Επιφυλάχθηκε απόφαση επί της αίτησης, η οποία και εδόθη από αδελφό Δικαστή την 9.7.2012. Το κείμενο αυτής βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, ως απαγγέλθηκε την 9.7.2012 στην παρουσια δικηγόρου των Εναγόντων και δικηγόρου των εναγομένων (κας Θεοδότου για Α. Ποιητή). Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση όπου καταγράφεται το σκεπτικό με το οποίο εγκρίθηκε η αίτηση τροποποίησης του ονόματος των Εναγομένωνː «Δυνάμει της Δ.25, θ.5, το Δικαστήριο ή δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα, ή όπως το δικαστήριο ή δικαστής κρίνει δίκαιο, να τροποποιήσει οιανδήποτε έλλειψη ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται για το σκοπό αποπερατώσεως του πραγματικού ζητήματος ή στοιχείου που εγείρεται ή εξαρτάται από τη διαδικασία. Στην υπόθεση E. G. Falekkos Ltd v Reana Manufacturers Ltd
(1999)1A Α.Α.Δ. 443, ανάλογη διόρθωση επιτράπηκε ακόμη και μετά την έκδοση απόφασης με λανθασμένο όνομα, στη βάση της Δ.25, θ.5 και της συμφυούς εξουσίας του δικαστηρίου εφόσον δεν επιζητείται αλλαγή της απόφασης. Συνεπώς, διαπιστώνεται ότι είναι καθ' όλα επιτρεπτό, στη βάση της Δ.25, θ.5 και της συμφυούς εξουσίας του δικαστηρίου για τους ενάγοντες να αναζητήσουν και να λάβουν διάταγμα που να τους επιτρέπει να διορθώσουν το όνομα των αναφερομένων ως εναγομένων ώστε να καθίσταται αποτελεσματική η επιδίωξη της Δ.25, θ.5 να αποπερατώνονται τα πραγματικά ζητήματα. Τέλος, παρατηρώ ότι ήταν αχρείαστη η επίδοση της αίτησης στην εταιρεία με την ορθή ονομασία, κάτι που οδήγησε στο να εμφανιστεί αυτή και να εγείρει ένσταση στη διόρθωση της αγωγής της οποίας δεν είναι μέρος αφού δεν καταχώρησε καν σημείωμα εμφάνισης έστω υπό διαμαρτυρία. Κατάληξη μου είναι ότι η αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχές για τους ενάγοντες αποτέλεσμα και συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης του ονόματος των εναγομένων με την αντικατάσταση του αναφερόμενου ονόματος με το όνομα D & K Anosis Paper Ltd. Η τροποποίηση να γίνει εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος και μετέπειτα να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Ως προς τα έξοδα της παρούσας αίτησης, δεδομένου του αποτελέσματος, κρίνω ότι η ορθή διαταγή θα πρέπει να είναι όπως η κάθε πλευρά στην αίτηση να επωμισθεί τα δικά της έξοδα.». · Προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι η πιο πάνω αναφερόμενη ενδιάμεση απόφαση, ημερ. 9.7.2012 δεν εφεσιβλήθηκε. · Την 20.7.2012 συνετάχθη Διάταγμα ως η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ. 9.7.2012, και το τροποποιηθέν κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχ. Δικ. Λ/σιας την 24.7.
  1. Σε αυτό αναγράφεται, από σφάλμα ή/και εκ παραδρομής (όπως εξηγεί ο συνήγορος των Εναγόντων στην τελική του αγόρευση και δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να δημιουργεί εύλογη αμφιβολία ότι επρόκειτο περί τυπογραφικού λάθους) ως ημερομηνία καταχώρησης του αρχικού κλητηρίου η 3.5.2012 αντί 3.5.2011 που ήταν η πραγματική ημερομηνία καταχώρησης του αρχικού κλητηρίου. · Παρά την τροποποίηση του τίτλου του κλητηρίου σε ό,τι αφορά το όνομα των Εναγομένων, η σημείωση του επιδότη επί της ενόρκου δηλώσεως επίδοσης, είναι ότι το τροποποιημένο κλητήριο, μαζί με αντίγραφο του διατάγματος τροποποίησης, επιδόθηκε την 1.11.2012 στον κ. Δημήτρη Χάρτζια «για τον εναγόμενο G&D Anosis Paper Ltd" η οποία δεν είναι το περιγραφόμενο στο τροποποιηθέν κλητήριο όνομα των Εναγομένων. · Παρά την επίδοση του τροποποιηθέντος κλητηρίου την 1.11.2012, η εταιρεία D&K Anosis Paper Ltd και πάλιν δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης μέχρι και την 10.12.2012, ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκε ερήμην της απόφαση από το Δικαστήριο δυνάμει της Διαταγής 17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως η μονομερής αίτηση των Εναγόντων, ημερομηνίας 30.11.
  2. · Κατόπιν νέας μονομερούς αίτησης των Εναγόντων, ημερομηνίας 22.1.2013, εκδόθηκε νέα απόφαση την 4.2.2013 όσον αφορά τα έξοδα στην αγωγή, με την οποία επιδικάστηκε περαιτέρω ποσό εξόδων ύψους €224,00σ, έτσι ώστε το συνολικό ποσό επιδικασθέντων εξόδων στην αγωγή υπέρ των Εναγόντων να ανέρχεται στο ποσό των €516,00σ που είναι τα έξοδα στην κλίμακα της υπόθεσης, αντί €292,00σ. · Ακολούθησε την 19.9.2013 η καταχώριση της επίδικης αίτησης από την εναγομένη D&K Anosis Paper Ltd, ως υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου του κου Δημήτρη Χάρτσια. Κρίνω ότι το πιο πάνω ιστορικό δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας ότι η εταιρεία D&K Anosis Paper Ltd είχε, μέσω του Διευθυντή της κου Δημήτρη Χάρτσια, από πολύ προηγουμένως ή και το αργότερο από 1.11.2012 γνώση για την εναντίον της αγωγή. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν είναι η περίπτωση όπου να δικαιολογείται ex debito justitiae ο παραμερισμός της απόφασης επί της απαίτησης στην αγωγή. Περαιτέρω, δεν έχω πεισθεί ότι δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση για το διαρρεύσαν διάστημα που η εν λόγω εταιρεία παρέμεινε άπρακτη. Κρίνω ότι η ένορκη δήλωση του κου Χάρτσια, ημερ. 19.9.2013 δεν αποκαλύπτει ικανοποιητικό ή/και βάσιμο λόγος για τη μη καταχώριση σημειώματος εμφάνισης στην αγωγή. Η καθυστέρηση 10 και πλέον μηνών (από 1.11.2012 μέχρι 19.9.2013) κρίνω ότι δεν μπορεί παρά να χαρακτηρισθεί ως περιφρονητική της δικαστικής διαδικασίας στην παρούσα αγωγή. Αντλώ καθοδήγηση από το προπαρατεθέν απόσπασμα από την απόφαση του Ναθαναήλ. Δ. στην Πολιτική Έφεση 205/2010, καθώς και από τις πιο κάτω παλαιότερες υποθέσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο συνήγορος των Εναγόντων / Καθ'ων η αίτησηː (α) την προμνησθείσα υπόθεση MILOUCA όπου η πάροδος εννέα περίπου μηνών θεωρήθηκε αδικαιολόγητη καθυστέρηση και ήταν μοιραία για την έκβαση της αίτησης για ακύρωση της απόφασης. (β) την υπόθεση ΕΦΟΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ V SAZEN FAST FOOD LTD
(2003)1 Α.Α.Δ. 1283, όπου καθυστέρηση για 4 μήνες οδήγησε σε απόρριψη της Αίτησης παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (βλ. σελ. 1283, γραμμές 1-10 και βλέπε επίσης την σελ. 1288 για την εκεί αναφορά στην υπόθεση Γεωργαλλίδης V Ταπελλογραφείο Κώστα Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 1101, όπου απορρίφθηκε παρόμοια αίτηση γιατί υπήρχε αδικαιολόγητη καθυστέρηση 2 1/2 μηνών στην καταχώρησή της. (γ) την υπόθεση EROS TRAVEL & TOURS LTD V D.E.L. KIRZIS TOURIST ENTERPRISES LTD
(1997)1 Α.Α.Δ.712, 717, όπου το Δικαστήριο αρνήθηκε να ακυρώσει απόφαση διότι οι Εναγόμενοι δεν έπεισαν για την ύπαρξη σοβαρού λόγου που να δικαιολογεί την παράλειψη εμφάνισης τους στο Δικαστήριο, χωρίς να χρειασθεί να αποφασίσει το Εφετείο, εάν οι προβληθέντες ισχυρισμοί οδηγούσαν σε ικανοποιητική εκ πρώτης όψεως ύπαρξη υπεράσπισης εκ μέρους των Εναγομένων. Καταλήγω ότι η συμπεριφορά των Αιτητών - Εναγομένων στην παρούσα υπόθεση, όπως αντικατοπτρίζεται από τον φάκελο της υπόθεσης, οδηγεί στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι εμφανίζει τα χαρακτηριστικά στοιχεία της ασυγχώρητα περιφρονητικής και καταφρονητικής συμπεριφοράς της δικαστικής διαδικασίας ως επίσης και των δικαιωμάτων των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και καθιστά την υπό κρίση αίτηση έκπτωτη σε απόρριψη άνευ ετέρου, δηλαδή χωρίς να χρειαστεί να εξεταστεί το θέμα της ύπαρξης ή όχι καλής υπεράσπισης. Απορρίπτω την αίτηση, ημερ. 19.9.2013, με έξοδα υπέρ των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.) ......................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Υπενθυμίζω ότι κατά την προσφορική αγόρευσή του ενώπιόν μου, ο συνήγορος των Εναγομένων D&K Anosis Paper Ltd απεδέχθη ως ορθή και πραγματική την περιγραφή που δίδει η κα Έλενα Αποστόλου, στην ένορκη δήλωσή της, ημερ. 28.11.2013, σχετικά με το ότι υπό του Ομίλου εταιρειών Anosis Group of Companies ή Anosis Paper, λειτουργούν τρία υπαρκτά νομικά πρόσωπα, ήτοι οι D&K Anosis Paper Ltd που είναι οι Εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή μετά την τροποποίηση του τίτλου δυνάμει διατάγματος ημερ. 9.7.2012, οι G&D Anosis Ltd που ήταν οι Εναγόμενοι προ της τροποποίησης του τίτλου της αγωγής, και μια τρίτη εταιρεία η D.A.K. Anosis Hospitality Ltd. Δεν υπάρχει οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο με το όνομα G&D Anosis Paper Ltd που είναι το όνομα που έγραψε ο επιδότης επί της ενόρκου δηλώσεως επίδοσης του τροποποιημένου κλητηρίου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.