ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Σ.Π.Ε. ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ κ.α., Αρ. Αίτησης: 2036/13, 15/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A212 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαμιχαήλ, A.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 2036/13 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Σ.Π.Ε. ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ Αιτητών και
- ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
- ΑΝΔΡΟΥΛΑΣ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΟΥ
- ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Καθ΄ ων η Αίτηση ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15.05.2014 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κος Κτωρίδης Για Καθ΄ ης η Αίτηση 1: κα Λοΐζου για κα Α. Κλαΐδη ---------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 10/5/13 εξεδόθη διαιτητική απόφαση εις βάρος των τριών Καθ΄ ων η Αίτηση. Παρούσα στη διαδικασία ενώπιον του Διαιτητή ήταν η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 (σύζυγος του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 και μητέρα του Καθ΄ ου η Αίτηση 3). Την ίδια ημέρα έκδοσης της διαιτητικής απόφασης η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 υπέγραψε δήλωση για λογαριασμό της και για λογαριασμό του συζύγου και υιού της (Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3 αντίστοιχα) ότι τους γνωστοποιήθηκε γραπτώς η απόφαση του Διαιτητή. Στις 4/10/13 οι Αιτητές αιτήθηκαν από το Δικαστήριο άδεια εγγραφής της διαιτητικής απόφασης στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 10/5/13 για σκοπούς εκτέλεσής της. Η αίτηση επεδόθη στις 23/10/13 και για τους τρεις Καθ΄ ων η Αίτηση στην Καθ΄ ης η Αίτηση 2 με τη διευκρίνηση ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 είναι σύζυγος του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 και μητέρα του Καθ΄ ου η Αίτηση 3 οι οποίοι είναι και συγκάτοικοί της. Κανένας εκ των τριών δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο στις 26/11/13 που η αίτηση ήταν ορισμένη. Εμφανίστηκε δικηγόρος η κα Α. Κλαΐδη που δήλωσε ότι εκπροσωπεί τους Καθ΄ ων η Αίτηση και εξεδήλωσε την πρόθεσή της να καταχωρήσει ένσταση στην εγγραφή της διαιτητικής απόφασης πράγμα το οποίο έπραξε στις 8/1/14 για τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3 και έφεση εναντίον της διαιτητικής απόφασης. Την επόμενη μέρα 9/1/14 που επίσης η αίτηση ήταν ορισμένη αιτήθηκε να της δοθεί χρόνος για να καταχωρήσει ένσταση και για την Καθ΄ ης η Αίτηση 2 πράγμα το οποίο έπραξε στις 3/2/
- Αμφότερες οι ενστάσεις έχουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «Α) Δεν εφαρμόζεται το άρθρο 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου επειδή δεν υπάρχει συνυποσχετικό Διαιτησίας μεταξύ των Αιτητών και των Καθ΄ ων η Αίτηση. Β) Μεταξύ των Αιτητών και των Καθ΄ ων η Αίτηση δεν υπογράφτηκε καμία συμφωνία και/ή έγγραφη συμφωνία και/ή συμφωνία συνυποσχετικού για την υποβολή των μεταξύ τους διαφορών σε Διαιτησία σύμφωνα με τον Περί Διαιτησίας Νόμο. Γ) Δεν επιδόθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση ειδοποίηση παραπομπής σε Διαιτησία σύμφωνα με το άρθρο 24 του Περί Διαιτησίας Νόμου και του 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 (22/1985) και επομένως η Διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε από τον Διαιτητή με έλλειψη και/ή υπέρβαση δικαιοδοσίας. Δ) Η παραπομπή σε Διαιτησία δεν έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς 78 και 79 των Περί Συνεργατικών Εταιριών Θεσμών του 1987 μέχρι
- Ε) Η διαδικασία στην οποία λήφθηκε η Διαιτητική Απόφαση ήταν παράτυπη καθότι ουδέποτε τους επιδόθηκε "προσωπικά και κανονικά" οποιαδήποτε ειδοποίηση για την ακρόαση της Διαιτησίας με αποτέλεσμα να στερηθούν το δικαίωμα ακροάσεως που διέπει και την διαδικασία Διαιτησίας (Notice of Arbitration). ΣΤ) Η Ένορκος Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ημερομηνίας 04/10/2013 επιδώθη χωρίς να συνοδεύεται από το αναφερόμενο "Τεκμήριο Α". ως εκ τούτου οι Καθ΄ ων η αίτηση αρνούνται ότι έγινε οποιαδήποτε και/ή καλή και/ή σωστή επίδοση. Η) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας για την έκδοση αιτούμενου Διατάγματος Θ) Η Διαιτησία διεξήχθη κατά παράβαση του Νόμου και των Θεσμών. Ι) Η Αίτηση είναι κατά Νόμο και ουσία αβάσιμη. Κ) Η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας (abuse of process). Λ) Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή άτυπη και/ή πάσχει νομικά και/ή κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Νόμου και/ή στηρίζεται επί λανθασμένων διατάξεων και/ή παραλείπει τα απαιτούμενα από το Νόμο στοιχεία. Μ) Το αντικείμενο της Αίτησης δεν υφίσταται και/ή δεν υπάρχει και η Αίτηση είναι νομικά ανυπόστατη. Ν) Για τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση των Αιτητών δεν εμπίπτει στα πλαίσια των περιπτώσεων στις οποίες το Δικαστήριο να μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα». Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 που συνοδεύει με ένορκη δήλωσή του την ένστασή του (για τον εαυτό του και τον Καθ΄ ου η Αίτηση 3) αναφέρει (όχι ως προς τα νομικά θέματα) αλλά ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης στις παραγράφους 4-7 τα ακόλουθα: «
- Σημαντικό είναι να φέρουμε εις γνώσιν του Δικαστηρίου ότι ουδέποτε μας επιδόθηκε ή στάλθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση, αλλά ούτε και κληθήκαμε προφορικά σε οποιαδήποτε διαδικασία Διαιτησίας αναφορικά με την διαφορά όπως καταγράφεται στην επίδικη διαιτητική απόφαση. Ως εκ τούτου μας αποστερήθηκε το δικαίωμα να εκπροσωπηθούμε κατά την διεξαγωγή της Διαιτησίας με αποτέλεσμα να εκδοθεί ερήμην μας κατά παράβαση των ευρωπαϊκών και Συνταγματικών δικαιωμάτων μας.
- Η επίδικη διαιτητική απόφαση ήρθε εις γνώση μας στις 07/01/2014 μετά από έρευνα των Δικηγόρων μας, καθ΄ ότι η επίδικη απόφαση δεν είχε επισυναφθεί ως τεκμήριο στην επίδικη αίτηση ημερομηνίας 04/10/
- Όπως μας συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας, η επίδικη διαιτητική απόφαση εξεδώθηκε υπέρ των Αιτητών, κατά παράβαση του Περί Συνεργατικών Εταιριών Νόμο.
- Περαιτέρω, όπως μας συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας, η Αίτηση των Αιτητών είναι παράνομη και παράτυπη, καθ΄ ότι έχουμε καταχωρήσει έφεση εναντίον της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α». Επίσης, σχεδόν πανομοιότυπα γεγονότα ισχυρίζεται και η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 στη δική της ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή της στις παραγράφους 4-9: «
- Σημαντικό είναι να φέρω εις γνώσιν του Δικαστηρίου ότι παραβρέθηκα στην διαδικασία διαιτησίας ενώπιον του Διαιτητή Στέλιου Παπαλεξάνδρου στις 10/05/2013 μόνη μου.
- Είναι η θέση μου ότι στην εν λόγω συνάντηση είχα εξαπατηθεί εν σχέση με τις ενέργειες που θα εκτελούνταν μετά την συνάντηση και με τρόπο που περιγράφεται στις πιο κάτω λεπτομέρειες: i. Δεν είχα δώσει οποιαδήποτε συγκατάθεση ή εντολή για να πωληθεί το σπίτι ή το προϊόν από την εκποίηση της υποθήκες με αρ. Υ9162/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. ii. Είχα ζητήσει χρόνο για να γίνει άλλη διευθέτηση αποπληρωμής του πόσου αφού θα συζητούσα με τους Καθ΄ ων η αίτηση 1 και
- iii. Εξέφρασα την επιθυμία μου για έλεγχο του φερόμενου ως οφειλόμενου ποσού αφού είχα αμφιβολία και ήθελα να βεβαιωθώ για το ύψος του ποσού. iv. Για τους πιο πάνω λόγους είχα ζητήσει χρόνο και αναβολή της διαδικασίας, χρόνος ο οποίος καλόπιστα πίστευα και θεωρούσα ότι μου είχε δοθεί και ότι θα ειδοποιηθώ για νέα συνάντηση. v. Το αποτέλεσμα των πιο πάνω ήταν να εκδοθεί ερήμην μου και κατά παράβαση των Ευρωπαϊκών και Συνταγματικών μου δικαιωμάτων η επίδικη Διαιτητική Απόφαση.
- Είναι η θέση μου επίσης ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 3 δεν έλαβαν ειδοποίηση και ούτε τους επιδόθηκε το οτιδήποτε, αλλά ούτε και κλήθηκαν προφορικά στην πιο πάνω περιγραφόμενη διαδικασία Διαιτησίας και ως εκ τούτου ως μας συμβουλεύουν οι δικηγόροι μας τους αποστερήθηκε το δικαίωμα να εκπροσωπηθούν κατά την διεξαγωγή της διαιτησία με αποτέλεσμα να εκδοθεί ερήμην τους και κατά παράβαση των Ευρωπαϊκών και Συνταγματικών δικαιωμάτων τους.
- Η επίδικη διαιτητική απόφαση ήρθε εις γνώση μας στις 07/01/2014 μετά από έρευνα των Δικηγόρων μας, καθ΄ ότι η επίδικη απόφαση δεν είχε επισυναφθεί ως τεκμήριο στην επίδικη αίτηση ημερομηνίας 04/10/
- Όπως μας συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας, η επίδικη διαιτητική απόφαση εξεδώθηκε υπέρ των Αιτητών, κατά παράβαση του Περί Συνεργατικών Εταιριών Νόμο.
- Περαιτέρω, όπως μας συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μας, η Αίτηση των Αιτητών είναι παράνομη και παράτυπη, καθ΄ ότι έχουμε καταχωρήσει έφεση εναντίον της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α». Η ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3 αφορά ουσιαστικά θέματα διαδικασίας ενώ η ένσταση της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 αγγίζει εκτός από τα διαδικαστικά θέματα και θέματα ουσίας. Διαδικασία Το κύριο παράπονο των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3 είναι ότι δεν εκλητεύθηκαν νομότυπα σε μια παράτυπη διαδικασία διαιτησίας και εστερήθηκαν έτσι του δικαιώματος να ακουστούν όπως επίσης και το γεγονός της άσκησης έφεσης από όλους τους Καθ΄ ων η Αίτηση από την ημέρα γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης που είναι σύμφωνα με τους Καθ΄ ων η Αίτηση η 7/1/14 (έφεση καταχωρήθηκε στις 8/1/14) ημερομηνία κατά την οποία διαπίστωσαν - όπως ισχυρίζονται - από το φάκελο του Δικαστηρίου την έκδοση διαιτητικής απόφασης εναντίον τους αφού δεν είχαν κλητευθεί κατά τη διεξαχθείσα διαιτησία και ούτε η απόφαση του Διαιτητή τους είχε επιδοθεί με την αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Οι θέσεις αυτές των Καθ΄ ων η Αίτηση 1-3 δεν συνάδουν και αντικρούονται με το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Όλοι οι Καθ΄ ων η Αίτηση εκλητεύθησαν νομότυπα στη διαδικασία διαιτησίας αλλιώς δεν εξηγείται η παρουσία της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 κατά τη διαδικασία της διαιτησίας. Η θέση επίσης ότι μόλις στις 7/1/14 έλαβαν γνώση της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης και της εγγραφής της δεν είναι ορθή γιατί η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 παρέστη στη διαδικασία της διαιτησίας και προφανώς ενημέρωσε τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3 για την επιδοθείσα σ΄ αυτήν αίτηση εγγραφής της διαιτητικής απόφασης όπως επίσης και για την προς την ίδια γνωστοποίηση της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης για όλους έναντι της υπογραφής της. Κατά συνέπεια η καταχωρηθείσα στις 8/1/14 έφεση (στην εκδοθείσα προ 7 μηνών διαιτητική απόφαση) δεν είναι εντός της προθεσμίας των 21 ημερών, της εκδοθείσας και γνωστοποιηθείσας αυθημερόν διαιτητικής απόφασης που διαλαμβάνεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου για την καταχώρηση Έφεσης. Κατά συνέπεια, αποκλειστικός σκοπός καταχώρησης εκπρόθεσμης έφεσης είναι να εμποδιστούν οι Αιτητές στην εγγραφή της προς όφελός τους εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης. Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/85για την εγγραφή διαιτητικής απόφασης είναι οι ακόλουθες: «(α) Να εκδοθεί διαιτητική απόφαση, (β) Η διαιτητική απόφαση να έχει κοινοποιηθεί στους διαδίκους ώστε να λάβουν γνώση για αυτήν και το περιεχόμενο της, (γ) Να παρέλθουν οι 21 μέρες από την γνωστοποίηση της απόφασης και να μην έχει ασκηθεί οποιαδήποτε έφεση. Ακόμη και αν έχει ασκηθεί έφεση κατά της διαιτητικής απόφασης, αυτή να έχει εγκαταλειφθεί ή να αποσυρθεί, ή να απορριφθεί και το αποτέλεσμα να είναι τελεσίδικο». Άλλη μία επιπλέον προϋπόθεση είναι η αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης να έχει γίνει δια κλήσεως. Αίτηση αρ. 14/2008 Αλέκου Αλεξάνδρου,
(2008)1 ΑΑΔ 313, (υπόθεση έκδοσης προνομιακού εντάλματος τύπου certiorari) στην οποία λέχθηκε πως η αίτηση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης στο Επαρχιακό Δικαστήριο θα έπρεπε να είχε γίνει όχι μονομερώς, αλλά δια κλήσεως, ώστε να δινόταν το δικαίωμα να ακουστεί και η άλλη πλευρά. Έγινε μάλιστα παραπομπή και στις υποθέσεις Αίτηση αρ. 152/1999, Βασούλα Τάσου (Κακουρή),
(2000)1 ΑΑΔ 1372, Αίτηση αρ. 101/2001, Χριστόδουλος Πιττάκας,
(2001)1 ΑΑΔ 1932, και Αίτηση αρ. 82/2006, Γιάννος Αλεξάνδρου κ.ά.,
(2007)1 ΑΑΔ
- Ουσιαστική υπεράσπιση Καθ΄ ης η Αίτηση 2 Η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 διαμαρτύρεται γιατί ζήτησε στη διαδικασία διαιτησίας, όπως αποκαλύπτει στην ένορκη δήλωσή της, χρόνο για άλλη διευθέτηση πληρωμής αντί της εκποίησης της υποθήκης, εξέφρασε την επιθυμία της για έλεγχο του φερόμενου ως οφειλόμενου ποσού και προς τον σκοπό αυτό είχε ζητήσει χρόνο και αναβολή της διαδικασίας. Ήταν δε με την καλόπιστη πεποίθηση ότι της είχε δοθεί χρόνος και θα έπαιρνε ειδοποίηση για "νέα συνάντηση". Το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου το οποίο επίσης επικαλούνται οι Καθ΄ ων η Αίτηση ορίζει: «
- Διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση συνυποσχετικό δύναται, με άδεια του Δικαστηρίου, να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο όπως δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωρηθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής απόφασης». Στην υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολ. Έφεση 357/2008, ημ. 11.4.2012, αποφασίστηκαν τα πιο κάτω: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Στην αγγλική απόφαση Middlemiss & Gould (a firm) v. Hartlepool Corporation,
(1973)1 All ER 172, αποφασίστηκε ότι με την πάροδο της προθεσμίας αμφισβήτησης της απόφασης του διαιτητή, αυτή καθίσταται τελική και μπορεί να εκτελεστεί ως απόφαση Δικαστηρίου. Δεν παρέχεται άδεια για εκτέλεση διαιτητικής απόφασης μόνο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σοβαρός λόγος αμφισβήτησης της εγκυρότητας της απόφασης. Στην υπόθεση Πιττάκα ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 ΑΑΔ 1895, λέχθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με την δυνατότητα εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης δυνάμει του άρθρου 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4). «Το λεκτικό του αρ. 21 είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο του αρ. 26
(1)της Αγγλικής Arbitration Act,
- Σύμφωνα με τους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 2, παραγ. 713 «το Δικαστήριο θα χορηγήσει άδεια για την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εκτός αν υπάρχει πραγματικός λόγος αμφισβήτησης της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης ή εκτός αν η διαιτητική απόφαση δεν είναι σε τύπο που μπορεί να εκτελεσθεί ως απόφαση» Άρα, η διαδικασία εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης είναι διαδικαστικής μορφής. Με αυτή την έννοια, το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση των διαδικαστικών προϋποθέσεων όπως αυτές αναφέρονται στο άρθρο 52 του Νόμου 22/
- Δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας. Άλλωστε αυτά θα μπορούσαν να εξεταστούν στο πλαίσιο της έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52.4 του Νόμου 22/
- (βλέπε σχετικά Σωτηρούλλα Κωνσταντινίδου
(1995)1 ΑΑΔ 287 και Ελένη Κουλουρού ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αθηαίνου,
(1995)1 ΑΑΔ 827). Συνεπώς, οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση 2 για το τι αντελήφθη με την παρουσία της στη διαιτησία δεν είναι διαδικαστικοί αλλά ουσίας και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη σε αυτό το στάδιο. Ως εκ των ανωτέρων οι Αιτητές που έχουν ακολουθήσει τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία για να εγγραφεί η διαιτητική απόφαση, δικαιούνται σε διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης για όλους τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1-3. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης όσον αφορά όλους τους Καθ΄ ων η Αίτηση με έξοδα εις βάρος τους όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο