← Κύπρος

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ν. ΣΟΦΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής 3426/2003, 20/5/2014

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ν. ΣΟΦΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής 3426/2003, 20/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A217 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝː Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3426/2003 Αίτηση ημερ.ː 21.2.2014 ΜΕΤΑΞΥː ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ Ενάγουσας και

  1. ΣΟΦΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ
  2. ΙΟΥΛΙΟΣ ΠΕΡΑΤΙΚΟΣ
  3. ΣΑΒΒΑΣ ΣΑΒΒΑ
  4. ΜΑΡΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ
  5. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Εναγόμενων 20.5.2014 Εμφανίσειςː Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτησηː κ. Γ. Αμπίζας μαζί με κα. Ν. Αμπίζα, για Σταύρος Αμπίζας & Σία. Για τον Εναγόμενο αρ. 3 - Αιτητήː κα. Καραχάννα, για κ. Μιχ. Β. Ιωάννου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Επί της Αίτησης των Εναγόντων / Αιτητών, ημερ. 21.2.2014, για αντεξέταση του Εναγομένου αρ. 3 επί του περιεχομένου της Ε/Δ του ημερ. 3/9/2013 Με την υπό κρίση αίτηση, οι Ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο:
  6. «Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την παρουσία του Εναγόμενου 3/ Καθ' ου η αίτηση, Σάββα Σάββα από τη Λεμεσό για σκοπούς αντεξέτασης αυτού επί της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 3/9/2013, η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση του περί πρόθεσης ένστασης, ημερομηνίας 3/9/2013, στην αίτηση των Εναγόντων-Αιτητών, ημερομηνίας 02/05/2013, για άδεια εκτέλεσης της απόφασης.
  7. Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία την οποία το σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και/ή εύλογη.
  8. Έξοδα και ΦΠΑ.». Η αίτηση βασίζεται στην Δ.39 Θ.1 και Δ.48 θ 1, 2, 3, 4 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς επίσης και στις γενικές αρχές του Νόμου, της νομολογίας, των κανόνων επιείκειας, την πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση ημερ. 21.2.2014 του δικηγόρου των Εναγόντων, κου Γαβρίλη Αμπίζα, στην αίτηση ημερομηνίας 2/5/2013 για άδεια εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αιτητής στην υπό κρίση αίτηση. Όπως αυτός δηλώνει στην παρα. 1 της ένορκης του δήλωσης, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης και έχει εξουσιοδοτηθεί δεόντως από τους Ενάγοντες - Αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση. Παραθέτω τις παρα. 2 έως 5ː
  9. «Έχω αναγνώσει και έχω πλήρη γνώση του περιεχομένου της αίτησης των Εναγόντων-Αιτητών ημερομηνίας 2/5/2013 καθώς επίσης και της Ειδοποίησης περί προθέσεως ενστάσεως ημερομηνίας 3/9/2013, της Ένορκης Δήλωσης του Σάββα Σάββα, Εναγόμενου 3/ Καθ'ου η αίτηση.
  10. Ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι οι Αιτητές αρνούνται τους ισχυρισμούς του Καθ'ου η αίτηση / Εναγόμενου 3 και ανεξαρτήτως του αν οι ισχυρισμοί αυτοί ή οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν είναι του παρόντος να εξεταστούν στα πλαίσια της αίτησης των Αιτητών ημερομηνίας 2/5/2013, ευσεβάστως υποβάλλω ότι οι Αιτητές έχουν δικαίωμα αντεξέτασης του Εναγόμενου 3 επί της Ένορκης Δήλωσης αυτού και επί των ισχυρισμών αυτού δια δήθεν εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους (και εξόδων) και δήθεν πληρωμής αρκετών ποσών έναντι αυτού.
  11. Όλα τα πιο πάνω καταθέτω καλή τη πίστη και εξ'όσων καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω υπάρχει καλός λόγος για να δοθεί η αιτηθείσα άδεια να αντεξεταστεί ο Ενόρκως Δηλών Σάββας Σάββα.
  12. Ειλικρινά και έντιμα πιστεύω ότι δικαιολογείται η έγκριση της παρούσας αίτησης για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και πως η έκδοση του θα συμβάλει στην απονομή της δικαιοσύνης.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Ο Εναγόμενος ενίσταται στο αίτημα αντεξέτασής του. Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης καταχωρήθηκε στις 14.3.
  13. Η ένσταση βασίζεται εις την Δ.39 Θ. 1-21, Δ.48 Θ. 4

(1)
(2), 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στη διακριτική ευχέρεια και τις εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται στην Ειδοποίηση Ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «α. Το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει περιέχει μόνο γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς που δεν μπορεί να θεωρηθούν ότι ικανοποιείται το Δικαστήριο ότι συντρέχει λόγος για αντεξέταση. β. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης διότι η ένορκος δήλωσης εις την οποία ζητείται να αντεξετασθεί ο Καθ' ου η Αίτηση είναι εις γνώση της άλλης πλευράς από την μέρα της καταχώρησης της την 03.09.2013 και δεν δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία για την καθυστέρηση καταχώρησης της παρούσας αίτησης. γ. Οι Αιτητές ενώ επιδιώκουν την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ των παρέλειψαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τους λόγους για τους οποίους η υπόθεση θα έπρεπε να ενταχθεί στην κατηγορία των περιπτώσεων για την οποία το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια θα μπορούσε να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. δ. Οι Αιτητές δεν αναφέρουν οτιδήποτε κατά τρόπο το αίτημα των να εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. ε. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στην βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις. ζ. Τα θέματα επί των οποίων μπορεί να αντεξεταστεί ένας διάδικος θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της υπόθεσης ενώ οι αιτητές εδώ δεν καταδεικνύουν κάτι τέτοιο ούτε αναφέρουν οτιδήποτε που να δείχνουν ότι καθίσταται πρόδηλη η αναγκαιότητα έκδοσης τους διατάγματος αντεξέτασης,. η. Η ένορκος δήλωση υποστηρίζει το αίτημα γίνεται από δικηγόρο ο οποίος μάλιστα στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης αναφέρει οτι είναι και ο δικηγορος πυυ χειρίζεται την υπόθεση και ουδεμία δικαιολογία δίνεται για ποίο λόγο οι Ενάγοντες Αιτητές δεν προβαίνουν οι ίδιοι σε ένορκο δήλωση. θ. Εις την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του ο δικηγόρος Γαβρίλης Αμπίζας παραδέχεται ότι οι ισχυρισμοί για πληρωμή της δικαστικής απόφασης δεν είναι του παρόντος να αντεξεταστούν στα πλαίσια της αίτησης των Αιτητών ημερ. 02.05.
  1. ι. Ο ενόρκως δηλών δεν εξειδικεύει την συγκεκριμένη αναφορά της ένορκης δήλωσης και τα το συγκεκριμένο σημείο εις το οποίο επιθυμεί να αντεξετάσει. κ. Η σημείωση στο κάτω μέρος της ένορκης δήλωσης του δικηγόρου Γαβρίλη Αμπίζα είναι παράτυπος και δεν προνοείται από τον τύπο 35 δηλαδή το λεκτικό του (jurat) της ένορκης δήλωσης.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Η Ειδοποίηση Ένστασης συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση, ημερ. 13.3.2014, του Εναγομένου αρ. 3, ο οποίος υιοθετεί ουσιαστικά και επαναλαμβάνει όλους τους λόγους ένστασης που εκτίθενται στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Επισημαίνω ότι, μεταξύ των λοιπών λόγων ένστασης που υιοθετεί, ο Εναγόμενος αρ. 3 εισηγείται ότι παραμένει αόριστο επί ποιας παραγράφου της Ε/Δ του αυτός καλείται να αντεξεταστεί. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος αρ. 3 παρατηρεί ότι στην παρα. 3 της Ε/Δ του κ. Γαβρίλη Αμπίζα υπάρχει - κατά τον ισχυρισμό του Εναγομένου αρ. 3 - «παραδοχή» ότι «οι ισχυρισμοί για πληρωμή της δικαστικής απόφασης δεν είναι του παρόντος να αντεξεταστούν στα πλαίσια της αίτησης των Αιτητών ημερ. 02.05.2013». Καταλήγει, σε συνέχεια της ίδιας παρατήρησης, να εισηγείται ο Εναγόμενος αρ. 3 ότι αυτή η παραδοχή βρίσκεται σε αντίφαση με το αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης, όπου επιζητείται η αντεξέταση του Εναγομένου αρ. 3 επί των δηλώσεών του περί εξοφληθέντος χρέος ή και περί πληρωμής διαφόρων ποσών. Αρνείται, εν πάση περιπτώσει ο Εναγόμενος αρ. 3 ότι ο ίδιος ισχυρίστηκε ποτέ την εξόφληση του χρέους ή την πληρωμή διαφόρων ποσών και προς αποκατάσταση της αλήθειας παραπέμπει στις παρα. 7, 8, 9, 10, 11, 12 και 15 της Ε/Δ του, ημερ. 3/9/
  2. Για ευκολία αναφοράς, παραθέτω ακολούθως τις προμνησθείσες παραγράφους από την Ε/Δ του Εναγομένου αρ. 3, ημερ. 3/9/2013ː «
  3. Την 08.05.2012 μου επεδόθη αίτηση πτώχευσης υπ' αρ. 150/2012 Ε. Δ. Λεμεσού αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ και στην οποία καταχώρησα ειδοποίηση ένστασης την 15.06.2012 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ.
  4. Εις τα πλαίσια της πιο πάνω διαδικασίας της πτώχευσης αναφέρετο εις την αίτηση ότι εγώ όφειλα το ποσό των €25.664,76.- συμπεριλαμβανομένου τόκου μέχρι 29.02.2012 πλέον τόκο 11,5% ετησίως επί ποσού €19.084,85.- από 01.03.2012 μέχρι εξοφλήσεως.
  5. Εις τα πλαίσια της πιο πάνω διαδικασίας εγώ επικοινώνησα με τους υπόλοιπους Εναγομένους οι οποίοι μου ανέφεραν ότι η Ενάγουσα τράπεζα είχε εξοφληθεί και ουδέν ποσό οφείλεται με βάσει πληρωμές που έγιναν.
  6. Έδωσα οδηγίες στον Δικηγόρο μου και ερεύνησε τον φάκελο της πιο πάνω αγωγής και πράγματι διαπίστωσε από τον εν λόγω φάκελο ότι κατά καιρούς εκδόθηκαν διατάγματα πληρωμής μηνιαίων δόσεων εναντίον των υπόλοιπων Εναγομένων για εξόφληση του οφειλομένου ποσού και οι Εναγόμενοι με έχουν πληροφορήσει ότι πλήρωσαν αρκετά ποσά με βάσει τα εν λόγω διατάγματα.
  7. Από την έρευνα του φακέλου εξασφαλίσθη και ένορκος δήλωση ημερ. 29.09.2006 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ε κάποιου Φίλιππου Παπαμιχαήλ ο οποίος είναι στην υπηρεσία των Εναγόντων ο οποίος προέβη στην εν λόγω ένορκο δήλωση προς υποστήριξη αιτήματος για έκδοση διατάγματος για μηνιαίες δόσεις εναντίον των Εναγομένων 2, 3 και 4 εις την παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης έκανε αναφορά στο ποσό της απόφασης που ήτο Λ.Κ.12.041,88.- πλέον τόκους και έξοδα και εις την παράγραφο 4 της ιδίας ένορκης δήλωσης ο ίδιος ενόρκων δηλών έκανε αναφορά ότι κατά διάφορα χρονικά διαστήματα έγιναν πληρωμές συμπεριλαμβανομένης και της πώλησης του αυτοκινήτου και το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό ήτοΛ.Κ.3217,61.- συμπεριλαμβανομένου του τόκου μέχρι 28.08.2006 πλέον τόκο προς 11,5% ετησίως και/ή ίσο προς το εκάστοτε ισχύον βασικό επιτόκιο προσαυξημένο κατά 7% επί του ποσού των Λ.Κ.3.099,24.- από 29.08.2006 μέχρι εξοφλήσεως.
  8. Η πιο πάνω ένορκος δήλωσης έγινε στις 29.09.2006 ενώ εις την αίτηση ημερ. 15.04.2009 η οποία κατεχωρήθη για έκδοση άδειας του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης λόγω παρελεύσεως 6 ετών αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ζ στην παράγραφο 4 αναφέρεται ότι δεν εξοφλήθη το εξ αποφάσεως χρέος και το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό ήτο €20669,14.- συμπεριλαμβανομένου τόκου μέχρι 07.04.2009 εις αίτηση πτώχευσης που έγινε εναντίον μου και είναι επισυνημμένη ως τεκμήριο Γ στην παράγραφο 3 αναφέρεται ότι το οφειλόμενο ποσό είναι €25664,76.-
  9. Πέραν των πιο πάνω δεν αναφέρεται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ημερ. 02.05.2013 για έκδοση του διατάγματος που αναφέρεται στην παρούσα αίτηση το ακριβές υπόλοιπο που οφείλεται καθώς και τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις προς εμέ από τα μέτρα εκτέλεσης μετά από τόσα πολλά χρόνια, καθώς επίσης δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά σε σχέση με το κατά πόσο έχει επέλθει αλλαγή στους διαδίκους ή μεταβίβαση του συμφέροντος και το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει ότι το πρόσωπο που ζητά άδεια για εκτέλεση της απόφασης είναι το πρόσωπο που δικαιούται να εισπράξει το εξ' αποφάσεως χρέος ή κατά πόσο αυτό έχει πτωχεύσει και ουδεμία αναφορά γίνεται κατά πόσο υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή στους Εναγομένους από την έκδοση της απόφασης μέχρι σήμερα ή κατά πόσο οι Εναγόμενοι βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση από ότι ήταν κατά την έκδοση της εν λόγω απόφασης και εντός των 6 αμέσως επόμενων χρόνων.». Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων (Εναγόντων - Αιτητών και Εναγομένου αρ. 3 - Καθ' ου η αίτηση) εφοδίασαν το Δικαστήριο με γραπτή αγόρευση σε ό,τι αφορά την υπό κρίση αίτηση αντεξέτασης, υιοθετώντας πλήρως όσα αναφέρονταν στα σχετικά με αυτήν δικόγραφα. Θα αναφερθώ στις εκατέρωθεν θέσεις στο βαθμό που χρειάζεται προς αιτιολόγηση της δικαστικής μου κρίσης. ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Επί της διαδικασίας Κατ' αρχάς σημειώνω ότι, η κυρίως αίτηση, ήτοι η αίτηση ημερ. 2.5.2013 για εξασφάλιση από τους Ενάγοντες άδειας εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης, είχε καταχωρηθεί ως εξ πάρτε αίτηση. Προκύπτει από το φάκελο ότι κατά την 1η ημερομηνία που η εν λόγω αίτηση ήταν ορισμένη ενώπιον αδελφού Δικαστή, ήτοι στις 22.5.2013, αυτός σημείωσε τα εξήςː «Δικαστήριοː Λόγω της στάσης που τηρεί μέχρι τώρα ο Καθ' ου 3, η αίτηση αναφορικά με αυτόν να επιδοθεί. Όσον αφορά τους Καθ'ων 1, 2, 4 & 5, άδεια δίδεται για 2 έτη από σήμερα. Για επίδοση ως ανωτέρω στις 28/5/13 ώρα 8ː45». Έτσι, δόθηκε η ευκαιρία στον Εναγόμενο αρ. 3, μέσω του συνηγόρου του κου Ιωάννου, να εμφανιστεί στην κυρίως αίτηση για πρώτη φορά στις 28/5/2013 και να λάβει άδεια για καταχώριση ένστασης στην κυρίως αίτηση, η οποία και καταχωρήθηκε στις 3.5.2013, στο περιεχόμενο της οποίας έχω αναφερθεί ανωτέρω. Έκρινα σκόπιμο να αναφερθώ στο πιο πάνω πραγματικό υπόβαθρο της συμμετοχής του Εναγομένου στη δικαστική διαδικασία της κυρίως αίτησης ημερ. 3.5.2013, καθ' ότι με ενδιάμεση απόφασή μου, ημερ. 15.10.2013, στο πλαίσιο της ίδιας αγωγής, είχα την ευκαιρία να εξετάσω αίτηση του Εναγομένου αρ. 3 με την οποία επιζητούσε τον παραμερισμό της δοθείσας την 4.5.2009 άδειας ανανέωσης της δικαστικής απόφασης ημερ. 7.5.2003 επί το ότι η άδεια είχε δοθεί μονομερώς ή/και εν αγνοία του ιδίου, όπου και διατύπωσα σαφώς τη θέση ότι δεν είναι αναγκαία η καταχώριση δια κλήσεως αίτησης ή/και η επίδοση μονομερούς αίτησης στα επηρεαζόμενα μέρη, προκειμένου περί εξασφάλισης άδειας εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στην εξής περικοπή από την απόφασή μου, ημερ. 15.10.2013ː «Καταλήγω, συνεπώς, να απορρίπτω τους λόγους παραμερισμού που ο Εναγόμενος αρ. 3 και ο συνήγορός του εισηγήθηκαν ότι υφίστανται. Δεν αποτελούσε καθ' οιονδήποτε χρόνο «νομική προϋπόθεση» για τη χορήγηση άδειας εκτέλεσης, η επίδοση της αίτησης λήψης τέτοιας άδειας στον Εναγόμενο αρ.
  10. Ούτε ήταν αναγκαίο προκειμένου να αποδείξει η Ενάγουσα ότι δικαιούτο σε εκτέλεση της απόφασης να εκθέσει στο Δικαστήριο κατάσταση λογαριασμού με τα ακριβή ποσά που είχαν ήδη πληρωθεί και το ακριβές ποσό που υπολείπετο απλήρωτο. Θα συμφωνήσω, υπό το φως των προμνησθέντων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με τη θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας /Καθ' ης η αίτηση ότι ήταν αρκετή η βεβαίωση του ενόρκως δηλούντα που είχε ενώπιόν του το πρωτόδικο Δικαστήριο περί του ότι εξακολουθούσε να υπάρχει εξ αποφάσεως οφειλόμενο ποσό μη εξοφληθέν. Θα συμφωνήσω, ομοίως, με τη θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι ο ορθός υπολογισμός του ποσού αυτού ήταν κάτι που θα ήταν κατάλληλο να απασχολήσει όχι το Δικαστήριο που θα έδιδε την άδεια λήψης μέτρων εκτέλεσης, αλλά το Δικαστήριο που θα εκδίκαζε τα ίδια τα μέτρα εκτέλεσης, όπως για παράδειγμα τη διαταγή καταβολής μηνιαίων δόσεων. Είναι με αυτό ακριβώς το γράμμα και το πνεύμα της Δ.40, θ.8, που κρίνω ότι το όποιο λάθος (κατ' ομολογία του συνηγόρου της Ενάγουσας) υπήρξε σε ένορκο δήλωση υπηρέτη της Ενάγουσας στο πλαίσιο αίτησης μηνιαίων δόσεων, ήταν λάθος που επιδρούσε, ενδεχόμενα, στο κύρος της απόφασης επιβολής μηνιαίων δόσεων στους Εναγομένους, και δεν θα μπορούσε να επιδράσει στο κύρος της καθ'όλα ξεχωριστής διαδικασίας λήψης άδειας εκτέλεσης σε σχέση με την οποία υπήρξε ξεχωριστή ένορκη δήλωση βεβαίωσης ότι υπήρχε εξ αποφάσεως οφειλόμενο ποσό, μη εξοφληθέν. Εάν ο Εναγόμενος αρ. 3 / Αιτητής αμφισβητούσε εξ' ολοκλήρου τον ισχυρισμό της Ενάγουσας περί δικαιώματός της σε εκτέλεση λόγω πλήρους εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους, θα αντιμετώπιζα διαφορετικά το θέμα. Αλλά με την ένορκη του δήλωση δεν απέδειξε ότι υφίστατο, κατά το χρόνο έκδοσης των επίδικων Διαταγμάτων, τέτοια περίπτωση. Το μόνο που αυτός ισχυρίστηκε στην παράγραφο 10 της ένορκης του δήλωσης είναι ότι έτυχε πληροφόρησης από τους υπόλοιπους Εναγομένους ότι «πλήρωσαν αρκετά ποσά με βάσει τα εν λόγω διατάγματα», εννοώντας τα διατάγματα πληρωμής μηνιαίων δόσεων. Άλλο το «αρκετά ποσά» και άλλο «η πλήρης εξόφληση». Στη διαμόρφωση της δικαστικής κρίσης ως αναλύεται στην προμνησθείσα περικοπή από την ενδιάμεση απόφαση μου ημερ. 15.10.2013, είχα καθοδηγηθεί από την σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερομηνίας 7.6.2012, στην Πολιτική Έφεση 122/2009, Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν Κρίνος Ζ. Μακρίδης, κ.α.. η οποία υιοθετήθηκε από τον Ερωτοκρίτου, Δ. στην απόφαση επί της Πολιτικής αίτησης 7/2012, και στην μειοψηφική απόφαση του Παμπαλλή, Δ., ημερ. 22.3.2013 στην Πολιτική Έφεση αρ. 65/2010, ASTRAPI COMMISSION AGENTS LTD κ.α. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ.. Εξακολουθώ να υιοθετώ το σκεπτικό της προπαραταθείσας απόφασής μου, ημερ. 15.10.2013 ως ορθό και σχετικό με ό,τι χρειάζεται ή δεν χρειάζεται να αποφασισθεί επί της κυρίως αίτησης ημερ. 3/5/2013 στην παρούσα αγωγή. Καθίσταται πρόδηλο ότι ο συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών στην υπό κρίση αίτηση αντεξέτασης, έχοντας πλέον κατά νου το περιεχόμενο της ενδιάμεσης απόφασής μου, ημερ. 15/10/2013, προχώρησε στο να δηλώσει ή/ και αναγνωρίσει, στην παρα. 3 της Ε/Δ του ημερ. 21.2.2014, ότι οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση / Εναγομένου αρ. 3 ή οι περισσότεροι απ' αυτούς «δεν είναι του παρόντος να εξεταστούν στα πλαίσια της αίτησης των Αιτητών ημερομηνίας 2/5/2013». Η εντύπωση που έχει αποκομίσει το Δικαστήριο από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, ημερ. 15.10.2013 μέχρι και την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης για άδεια αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση - Εναγομένου αρ. 3, ημερ. 21.2.2014, είναι ότι η επιμονή του συνηγόρου του Εναγομένου αρ. 3 στη διατήρηση της ένστασης επί της κυρίως αίτησης, ημερ. 2.5.2013, παρά το περιεχόμενο της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 15.10.2013, όπως εκφράσθηκε ενώπιον μου από την κα Καραχάννα για λογαριασμό του κου Ιωάννου στις 13/12/2013 προκάλεσε την εκδήλωση από μέρους του κου Αμπίζα της επιθυμίας να αντεξετάσει τον Εναγόμενο αρ.
  11. Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί καθυστέρησης στην έγερση του αιτήματος Δεν υπήρξε, πάντως, καμία καθυστέρηση κατά την κρίση μου στην εκδήλωση τέτοιας επιθυμίας. Επισημαίνω συναφώς ότι, κατά τη δικάσιμο ημερ. 13/12/2013, ευθύς μετά την τοποθέτηση της κας Καραχάννα ότι ο Εναγόμενος αρ. 3 εμμένει στην ένσταση στην κυρίως αίτηση, το Δικαστήριο όρισε την κυρίως αίτηση για ακρόαση στις 21/1/
  12. Μια βδομάδα πριν την ακρόαση, ήτοι στις 14/1/2014, ο κ. Αμπίζας καταχώρισε Ειδοποίηση ότι κατά την ημέρα της ακρόασης της κυρίως αίτησης, προτίθετο να ζητήσει από το Δικαστήριο την άδεια να αντεξετάσει τον Εναγόμενο αρ. 3 επί της Ε/Δ ημερ. 3/9/
  13. Προκύπτει μάλιστα από ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη Πανίκου Αριστείδου, ημερ. 15/1/14, ότι η Ειδοποίηση περί πρόθεσης αντεξέτασης του Εναγομένου αρ.3, ημερ. 14/1/2014, επιδόθηκε αυθημερόν στο δικηγόρο Μιχάλη Βορκά, έναντι της υπογραφής του, στη διεύθυνση του γραφείου επιδόσεως του συνηγόρου του Εναγομένου. Συνεπώς, έγκαιρα, πριν την ημερομηνία ακροάσεως της κυρίως αίτησης και εντός μίας δικασίμου από την τοποθέτηση του συνηγόρου του Εναγομένου περί διατήρησης της ένστασης στην κυρίως αίτηση, ο συνήγορος των Εναγόντων εξωτερίκευσε την επιθυμία αντεξέτασης του Εναγομένου αρ.
  14. Η όποια καθυστέρηση έκτοτε προκλήθηκε από το γεγονός ότι παρά την επίδοση της Ειδοποίησης, ημερ. 14/1/2014, ο συνήγορος του Εναγομένου δεν ήταν έτοιμος να τοποθετηθεί επ' αυτής την 21/1/2014 (εμφανίστηκε ο κ. Αργυριάδης δηλώνοντας ότι δεν είχε οδηγίες περί τούτου, ανεξαρτήτως του ότι και το Δικαστήριο δεν μπορούσε να επιληφθεί της ακρόασης εκείνη την ημέρα λόγω μη ανεύρεσης του φακέλου από το Πρωτοκολλητείο), ενώ κατά την αμέσως επόμενη δικάσιμο ημερ. 30/1/2014 εμφανίστηκε η κα Ιωάννου η οποία δεν εκδήλωσε προθυμία να θέσει τον Εναγόμενο αρ. 3 στη διάθεση του συνηγόρου των Εναγόντων για αντεξέταση, εκτός εάν καταχωρείτο γραπτή αίτηση επί της οποίας θα ήθελαν να τοποθετηθούν. Έτσι, κατέληξε το Δικαστήριο να δίδει άδεια καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης αντεξέτασης στις 21/2/
  15. Ήταν συνειδητή η προσπάθεια του Δικαστηρίου να περιορίσει το χρονικό διάστημα που ήταν εκκρεμούσα η κυρίως αίτηση, και σίγουρα δεν θα μπορούσα να αποδώσω το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα από 15/10/2013 μέχρι 21/1/2014 σε οποιαδήποτε κωλυσιεργία από πλευράς των Εναγόντων, αφού κινούνταν πάντα εντός των προθεσμιών που έτασσε το Δικαστήριο και έδειξαν να μεριμνούν για την τήρηση όλων των θέσμιων για την υποβολή του υπό κρίση αιτήματός τους έναντι της πλευράς του Εναγομένου αρ.
  16. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η Ε/Δ παράτυπα έγινε από δικηγόρο Το ότι εξάλλου, η Ε/Δ προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης έγινε από τον κ. Γ. Αμπίζα που είναι και το πρόσωπο που ενεργεί ως δικηγόρος των Εναγομένων κατά την καταχώριση της κυρίως αίτησης και της υπό κρίση αίτησης και ο οποίος εν συνεχεία αγόρευσε επί της υπό κρίση αίτησης, αν και καλό θα ήταν να είχε αποφευχθεί να γίνει από τον εν λόγω δικηγόρο, εν τούτοις δεν συνιστά ανυπέρβλητο εμπόδιο για εξέταση της υπό κρίση αίτησης, εφόσον επρόκειτο για Ε/Δ που υποστήριζε ενδιάμεση αίτηση επί νομικού ζητήματος, η οποία διέπεται από τη Δ.39, θ.2 και η οποία επιτρέπει όπως ένορκη δήλωση σε ενδιάμεση αίτηση περιέχει δηλώσεις, πληροφορίες παι πίστη, εφόσον περιγράφεται η πηγή και οι λόγοι αυτών (may contain statements of information and belief, with the sources and grounds thereof). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Βασικό έρεισμα για την υπό κρίση αίτηση είναι η Διαταγή 39, θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθαː «O.39, r.1ː Upon an application evidence may be given by affidavit, but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross- examination.". Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1660, στην οποία με παρέπεμψε ο συνήγορος του Εναγομένου αρ. 3, ο Καλλής, Δ.,σημείωσε, με αναφορά στην πιο πάνω Διαταγή 39, θ. 1, ότι το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και πρόσθεσε ότι «Για τα κριτήρια άσκησης της διακριτικής αυτής ευχέρειας μπορούμε να αντλήσουμε χρήσιμη καθοδήγηση από τα κρατούντα στην Αγγλία.». Στην ίδια απόφαση αναφέρθηκε από τον Καλλή, Δ., ότι άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ενώ η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για του ςοποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Όπως, όμως εύστοχα παρατήρησε αδελφός μου Δικαστής σε πρωτόδικη απόφαση, ημερ. 14.1.2010, στην αγωγή αρ. 7671/09, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. 1. Μιχάλης Ιωαννίδης και 2. Πόλυς Λουκά Χατζιωάννου, η πιο πάνω απόφαση του Δικαστή Καλλή δόθηκε σε διαδικασία αίτησης για έκδοση Habeas Corpus και η νομολογία περί εξαιρετικών περιστάσεων στην οποία αναφέρθηκε εφαρμόζετο σε τέτοιου είδους αιτήσεις για Habeas Corpus. Σημειώνω ότι σε πιο πρόσφατες αποφάσεις (βλ. την απόφαση του Ναθαναήλ, Δ στην Πολιτική Αίτηση Αρ. 18/2018, Αναφορικά με την αιτηση των λευτερη μηλου και πανικου χατζηλοϊζου
(2008)1Α α.α.δ. 280, και την πρωτόδικη απόφαση του Κληρίδη, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, ημερ. 9.4.2009 στην αγωγή 7123/2008, στις οποίες με παρέπεμψε ο συνήγορος του Εναγομένου αρ. 3) υιοθετείται η θέση ότι η Δ.39. θ.1 παρέχει διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή απορρίψει την αίτηση «ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της» (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418 - 419, παρα. 878), χωρίς δηλαδή να απαιτείται να αποδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις. Προτού προχωρήσω σε αξιολόγηση του κατά πόσον δικαιολογείται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπό κρίση αίτησης στην παρούσα αγωγή, η χορήγηση για άδεια αντεξέτασης του Εναγομένου αρ. 3, κρίνω κατάλληλο να αναφερθώ στις νομικές συνέπειες σε περίπτωση που δεν επιτραπεί η αιτούμενη αντεξέτασηː Παρατηρώ κατ' αρχάς ότι δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρχε αντεξέταση (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α Α.Α.Δ. 491). Ωστόσο, εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1057). Παρόμοιοι κανόνες φαίνεται να ισχύουν και στις ακροάσεις αιτήσεων. Στην υπόθεση Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2007)1Α Α.Α.Δ. 624, η Ε. Παπαδοπούλου, Δ. παρατήρησε τα εξήςː «Ο ισχυρισμός ότι η άλλη πλευρά δεν αμφισβήτησε τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης των εφεσειόντων ή ότι δεν υπήρχε περί του αντιθέτου μαρτυρία, δεν οδηγεί, άνευ ετέρου σε αποδοχή τους. Στην παρούσα περίπτωση τα γεγονότα τα οποία επικαλούνται οι εφεσείοντες ανατρέπονται από προηγούμενες αναφορές των συνηγόρων τους ενώπιον του Δικαστηρίου.». Πάντως, σε περιπτώσεις παράθεσης αντίθετων ισχυρισμών σε ακροάσεις αιτήσεων, το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε εύρημα ποια εκδοχή κάνει αποδεκτή. Όταν οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάζονται, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να υπεισέρχεται σε εύρημα αξιοπιστίας των ενόρκων δηλούντων. Το εύρημα του όμως μπορεί να στηρίζεται σε άλλα στοιχεία που είχαν τεθεί ενώπιόν του (βλ. Irena Knitting Ltd κ.α. ν Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2006)1Β ΑΑΔ 816). ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ Όπως προανέφερα, εξακολουθώ να υιοθετώ το σκεπτικό της ενδιάμεσης απόφασής μου, ημερομηνίας 15.10.2013, η οποία στηρίζεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση 122/2009, Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν Κρίνος Ζ. Μακρίδης, κ.α.., ότι είναι αρκετό για να πετύχει η αίτηση για άδεια εκτέλεσης δικαστικής απόφασης να υπάρχει δήλωση αναγνώρισης ότι το χρέος δεν έχει πλήρως εξοφληθεί. Εφόσον τούτο είναι παραδεκτό, δεν χρειάζεται να δοθούν οποιεσδήποτε αποδείξεις για το ακριβές υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους που απομένει μη εξοφληθέν, είτε με κατάσταση λογαριασμού είτε άλλως πως. Σημειωτέον ότι η ενδιάμεση απόφασή μου, ημερ. 15.10.2013 δεν έχει εφεσιβληθεί από τον Εναγόμενο αρ.
  1. Ο Εναγόμενος αρ. 3 διατύπωσε στην παρα. 9 της Ε/Δ του ημερ. 3/9/2013 πανοιμιότυπο ισχυρισμό με εκείνον που εξέτασα στην ενδιάμεση απόφαση ημερ. 15.10.2013 ήτοι τον ισχυρισμό ότι αυτός είχε λάβει πληροφόρηση από τους υπόλοιπους Εναγομένους ότι η Ενάγουσα Τράπεζα είχε εξοφληθεί και ότι ουδέν ποσό οφείλεται με βάση πληρωμές που έγιναν. Σε συνέχεια της πληροφόρησης αυτής, έκανε έρευνα μέσω του συνηγόρου του και, όπως δηλώνει ο Εναγόμενος αρ. 3 στην παρα. 10 της Ε/Δ του, πληροφορήθηκε από τους υπόλοιπους Εναγόμενους ότι πληρώθηκαν διάφορα ποσά από αυτούς βάσει διαταγμάτων μηνιαίων δόσεων που φάνηκε από την έρευνα στο φάκελο ότι είχαν εκδοθεί. Τα πιο πάνω λέχθηκαν προφανώς από τον Εναγόμενο αρ. 3 για να αντικρούσουν την αντίστοιχη δήλωση της παρα. 4 της Ε/Δ του κου Σταύρου Σταύρου ημερ. 2/5/2013, ότι «παρά τα διάφορα μέτρα εκτέλεσης, τα οποία οι Ενάγοντες έχουν λάβει, οι Εναγόμενοι δεν έχουν εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος και έξοδα». Το βάρος της απόδειξης ότι το εξ αποφάσεως χρέος δεν εξοφλήθηκε το φέρουν οι Ενάγοντες - Αιτητές, καθ΄οτι άπτεται της προϋπόθεσης ότι έχουν προς όφελος τους δικαστική απόφαση η οποία χωρεί της λήψης μέτρων εκτέλεσης καθότι δεν έχει εξοφληθεί. Ακριβώς τούτο αμφισβητείται από τον Εναγόμενο αρ. 3 με τα λεγόμενά του στην παρα. 15 της Ε/Δ του ημερ. 3/9/
  2. Κρίνω, ωστόσο, ότι το κατά πόσον το εξ αποφάσεως χρέος εξοφλήθηκε ή όχι, είναι ζήτημα εντός του πεδίου γνώσης των Εναγόντων - Αιτητών για το οποίο έχουν την ευχέρεια, ενόψει της αντιδικίας που παρουσιάζεται ανωτέρω, να αιτηθούν, δυνάμει της Δ.48, θ. 4
(2), άδεια να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση για καταχώριση κατάστασης λογαριασμού, παρά να ζητούν την αντεξέταση του Εναγομένου αρ. 3 επί δήλωσής του που στηρίζεται σε πληροφορίες που εκείνος έλαβε από τρίτα πρόσωπα (ήτοι από εξ ακοής μαρτυρία) και όχι από ίδια γνώση. Ότι και να πει αντεξεταζόμενος ο Εναγόμενος αρ. 3 για πληροφορίες που αντλεί από τους υπολοίπους Εναγομένους, θα παραμένει η ανάγκη επιβεβαίωσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους απορρίπτω την αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών, με έξοδα υπέρ του Εναγομένου αρ. 3 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον ΦΠΑ. (υπ.)................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.