REN JIANJUN ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2138/13, 9/5/2014

(1)-

(11), 24, 25, 26, 28, 30,33,35 και 172 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο άρθρο 6, 13, 14, 34 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα άρθρα 1, 15, 16, 17, 20, 21, 45 και 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα άρθρα 26 και 29 του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (Ν. 17(Ι)/2013), στα άρθρα 30 και 32 των περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμων του 1997 έως 2013 (Ν. 66(Ι)/1997), στα άρθρα 60, 63, 66 και 111 του περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου του 2002 (Ν. 141(Ι)/2003), στο άρθρο 36 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στο κοινοδίκαιο, στο δίκαιο και στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιώργου Θεοδώρου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή ημερ. 2.4.13 - προσέκρουσε σε ένσταση (α) των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Μιχαήλ υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση 1 ημερομηνίας 8.4.13 (β) της Καθ' ης η Αίτηση 3 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Στυλιανού υπαλλήλου της ημερ. 11.4.13 και (γ) των Καθ' ων η Αίτηση 4, 5, 6 και 7 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Έλλης Φλωρέντζου δικηγόρου της Δημοκρατίας ημερομηνίας 11.4.

1. Ο Γιώργος Θεοδώρου αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι ο Αιτητής είναι κινέζος υπήκοος και έχει τη μόνιμη διαμονή του στην Κίνα. Στις 4.3.13 πολιτογραφήθηκε ως πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τεκμήριο 17) και απέκτησε Δελτίο Πολιτικής Ταυτότητας και Κυπριακό Διαβατήριο με αρ. 01267888 (Τεκμήριο 18). Αυτό έγινε με απόφαση του Καθ' ου η Αίτηση 7 (Τεκμήριο 2) για κατ' εξαίρεση και για λόγους δημοσίου συμφέροντος πολιτογράφηση αλλοδαπών επενδυτών/επιχειρηματιών με σκοπό την προσέλκυση ξένων επενδυτικών κεφαλαίων στην Κύπρο. Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για πολιτογράφηση στον Καθ' ου η Αίτηση 5 και συμμορφώθηκε προς τα κριτήρια του Καθ' ου η Αίτηση 6 καταθέτοντας το ποσό των €15.000.000 σε κυπριακή τράπεζα και αγοράζοντας στις 30.11.12 κατοικία στη Λεμεσό αξίας €550.000 (Τεκμήριο 11). Ειδικότερα, ο Αιτητής με έμβασμα του από το εξωτερικό στις 29.11.12 κατέθεσε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 στη Λευκωσία, σε ειδικό λογαριασμό τακτής προθεσμίας πέντε ετών, με ημερομηνία λήξης την 29.11.17, το ποσό των €15.000.000 (Τεκμήριο 10). Ως αποτέλεσμα των Διαταγμάτων του Διοικητή της Καθ' ης η Αίτηση 3 και του Καθ' ου η Αίτηση 6 ημερομηνίας 29.3.13 (Κ.Δ.Π. 103/13 και Κ.Δ.Π. 104/13) (Τεκμήριο 19 και 20): (α) ολόκληρο το εναπομείναν ποσό της κατάθεσης του Αιτητή πέραν των €100.000, που ανέρχεται σε €14.900.000 πλέον τόκους, υπόκειται σε μηδενισμό και μετατροπή είτε σε μετοχές είτε σε τίτλους. (β) εκτός του 37.5% του υπερβάλλοντος ποσού της κατάθεσης που μετατρέπεται σε μετοχές, η Καθ' ης η Αίτηση 3 έχει την εξουσία εντός 90 ημερών να μετατρέψει το 22.5% του υπερβάλλοντος ποσού σε μετοχές, ενώ το εναπομείναν 40% του ποσού της κατάθεσης δεν έχει συγκεκριμένη ημερομηνία μετατροπής και εναπόκειται στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια της Καθ' ης η Αίτηση 3 εάν και πότε θα αποφασίσει να προχωρήσει σε τέτοια μετατροπή ώστε ο Αιτητής να έχει πρόσβαση έστω και σε μέρος των χρημάτων του. (γ) Ο Αιτητής δεν πληροί πλέον τις υποχρεώσεις που έχει για τη διατήρηση πενταετούς κατάθεσης του ποσού των €15.000.000 με βάση τους όρους της απόφασης του Καθ' ου η Αίτηση 7 (Τεκμήριο 2). Ισχυρίζεται ότι τα πιο πάνω Διατάγματα και ο Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμος του 2013 (Ν.17(Ι)/13)προσκρούουν στις πρόνοιες του Συντάγματος και Διεθνών Συμβάσεων. Το κούρεμα των καταθέσεων είναι έκδηλα αντισυνταγματικό γιατί παραβιάζει τα άρθρα 6, 23, 24(Ι), 25, 26, 28, 33(Ι) και 35 του Συντάγματος. Η επέμβαση στην κατάθεση του Αιτητή παραβιάζει το άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών το οποίο διασφαλίζει την ειρηνική απόλαυση της ιδιοκτησίας και απαγορεύει την αποστέρηση της εκτός για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής έχει καλή υπόθεση με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας εφόσον η παράβαση Συνταγματικών δικαιωμάτων αποτελεί αγώγιμο δικαίωμα που επιτρέπει στον Αιτητή να αξιώσει θεραπείες. Ο Αιτητής αποτελεί θύμα εξαπάτησης από την Καθ' ης η Αίτηση 4 και τα αρμόδια υπουργεία της. Η οικονομική κατάσταση των δύο Πιστωτικών Ιδρυμάτων που είναι υποκείμενα στα Διατάγματα, (δηλ. της Καθ' ης η Αίτηση 1 και της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd), ήταν γνωστή στους Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 τουλάχιστον από τον Μάιο 2012, πριν την κατάθεση από τον Αιτητή του ποσού των €15.000.000 και της αγοράς της κατοικίας του (Τεκμήριο 21 και 22). Η Καθ' ης η Αίτηση 3 επέδειξε βαριά αμέλεια παραλείποντας είτε να ανακαλέσει την άδεια εξασκήσεως τραπεζικών εργασιών των δύο τραπεζών ή να επιβάλει περιορισμούς στην αποδοχή καταθέσεων ή να απαγορεύσει τη διαφήμιση και προώθηση καταθετικών σχεδίων, ώστε να προστατεύσει το κοινό και τους καταθέτες. Επίσης οι Καθ' ων η Αίτηση 3-7 επέδειξαν αμέλεια και πλήρη αδιαφορία για τον καθορισμό και διατήρηση του κριτηρίου κατάθεσης των ελάχιστων ποσών των απαιτούμενων επενδύσεων για σκοπούς κατ' εξαίρεση πολιτογράφησης σε κυπριακές τράπεζες και επέδειξαν κακή πίστη αποκρύβοντας από τον Αιτητή τα προβλήματα των δύο Πιστωτικών Ιδρυμάτων. Οι αλλοδαποί επενδυτές, όπως ο Αιτητής, αποτελούν ειδική ξεχωριστή κατηγορία και τάξη προσώπων τους οποίους οι Καθ' ων η Αίτηση 3 -7 όφειλαν να προστατεύσουν με τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων στην εξυγίανση των Καθ' ων η Αίτηση
2. Τα γεγονότα αυτά παρέχουν στον Αιτητή δικαίωμα αποζημίωσης και δυνάμει του άρθρου 172 του Συντάγματος. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων ήταν κατεπείγουσα, εφόσον τα μέτρα εξυγίανσης ήταν άμεσα εφαρμόσιμα και αν δεν εκδίδοντο, ο Αιτητής θα έχανε το ποσό των €15.000.000 ή σημαντικό μέρος αυτού. Επίσης ως άμεσο αποτέλεσμα θα είναι η μη τήρηση πλέον των όρων που είχαν τεθεί για την πολιτογράφηση του Αιτητή. Το αντάλλαγμα ή αποζημίωση που προσφέρεται να δοθεί με τον μηδενισμό του ποσού της κατάθεσης, δεν συνιστά δίκαιη ούτε εύλογη ούτε επαρκή αποζημίωση και υπάρχει σοβαρή πιθανότητα οι Καθ' ων η Αίτηση 1 να καταρρεύσουν στο άμεσο μέλλον με αποτέλεσμα ο Αιτητής να παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η Καθ' ης η Αίτηση 4 είναι στα πρόθυρα χρεωκοπίας και πολύ πιθανόν να μην μπορέσει να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση του Αιτητή στην παρούσα αγωγή. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 προβάλλουν με την ένσταση τους έντεκα λόγους για ακύρωση των εκδοθέντων Προσωρινών Διαταγμάτων, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής τέσσερεις:
3. Το Διάταγμα (Κ.Δ.Π. 103/13) ημερ. 29.3.13, βρίσκεται σε ισχύ, και δεν ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ούτε ανακλήθηκε από την αρμόδια Δημόσια Αρχή της Δημοκρατίας που το έκδωσε. Είναι άμεσα δεσμευτικό για το υπό εξυγίανση ίδρυμα και τα θιγόμενα από το Διάταγμα μέρη. Σύμφωνα με τον Ν. 17

(1)/2013, ο Ειδικός Διαχειριστής δεν υπέχει ευθύνη κατά την άσκηση των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων του.

1. Η συνταγματικότητα και νομιμότητα του Διατάγματος (Κ.Δ.Π. 103/13) ανάγονται στην αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου και εμπίπτει στη σφαίρα του Δημοσίου και όχι του Ιδιωτικού Δικαίου.
2. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 επέδειξαν πλήρη συμμόρφωση προς το Διάταγμα του Δικαστηρίου και καμία επέμβαση και/ή αλλοίωση στον επίδικο λογαριασμό έλαβε χώρα από την επίδοση του Διατάγματος σ' αυτούς.
3. Δεν υπάρχει ένδειξη ανεπανόρθωτης ζημιάς και δεν θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν βρίσκονται σε ισχύ τα επίδικα Διατάγματα. Η Μαρία Μιχαήλ στην ένορκη της δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 με την ένσταση της προβάλλει δεκαεννέα λόγους οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής οκτώ:
4. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει τη νομιμότητα του Διατάγματος (Κ.Δ.Π 103/13) διότι αυτό εμπίπτει στη σφαίρα του Διοικητικού Δικαίου και αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει τα επίδικα Διατάγματα.
5. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, είναι αντικανονική, αβάσιμη, ανυπόστατη και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις έκδοσης των επίδικων Διαταγμάτων.
6. Ο Αιτητής δεν έχει δείξει το κατεπείγον στην έκδοση των επίδικων Διαταγμάτων μονομερώς.
7. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ανεπαρκής, ασαφής και αόριστη, έγινε από άτομο που δεν μπορούσε να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα και δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο Αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθούν τα επίδικα Διατάγματα.
8. Αν ακυρωθούν τα επίδικα Διατάγματα δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και ο Αιτητής δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Αντίθετα οι Καθ' ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αν τα Διατάγματα θα παραμείνουν σε ισχύ.
9. Τα επίδικα Διατάγματα εκδόθηκαν λόγω έκτακτης ανάγκης και/ή δημοσίου συμφέροντος και/ή δημοσίας ωφελείας.
10. Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη στοιχεία.
11. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι με το μέρος των Καθ' ων η Αίτηση και είναι εύλογο και δίκαιο και προς το δημόσιο συμφέρον όπως ακυρωθούν τα εκδοθέντα Διατάγματα και απορριφθεί η αίτηση. Ο Μιχάλης Στυλιανού αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι εργάζεται στην Μονάδα Εξυγίανσης της Καθ' ης η Αίτηση
12. Αναφέρθηκε στον σημαντικό περιορισμό της χρηματοδότησης των Κυπριακών Τραπεζών από τις διεθνείς αγορές από τον Μάιο του 2011 ως και στα πραγματικά γεγονότα που αφορούν τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και την Cyprus Popular Bank Public Co Ltd που οδήγησαν στην ψήφιση σειρά νόμων από την Βουλή των Αντιπροσώπων στις 22.3.13 στο πλαίσιο του πακέτου διάσωσης της Κυπριακής Οικονομίας, περιλαμβανομένου και του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (Ν.17

(1)/2013) ως και στην έκδοση διαταγμάτων από την Καθ' ης η Αίτηση 3, ασκώντας τις εξουσίες που της παρέχονται ως Αρχή Εξυγίανσης δυνάμει του Νόμου, για τη λήψη μέτρων εξυγίανσης στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, συμπεριλαμβανομένων και της Κ.Δ.Π. 103/2013 με σκοπό την αποκατάσταση της κεφαλαιακής επάρκειας των Καθ' ων η Αίτηση 1 και Κ.Δ.Π 104/2013 ημερ. 29.3.

1. Με τη λήψη των μέτρων εξυγίανσης επιτεύχθηκε η διατήρηση και συνέχιση προσφοράς των βασικών και κρίσιμων τραπεζικών εργασιών με αποτέλεσμα να διασφαλίζεται η χρηματοοικονομική σταθερότητα του κυπριακού τραπεζικού συστήματος στην ολότητα του. Επεξήγησε τις συνέπειες που θα επέρχοντο σε περίπτωση εκκαθάρισης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και ισχυρίστηκε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα ετίθετο σε ανυπέρβλητα δεινή οικονομική κατάσταση με καταστροφικές συνέπειες για τους καταθέτες και πιστωτές των τραπεζών, τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και το κοινωνικό σύνολο. Με αυτά τα δεδομένα, η λήψη μέτρων εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd δεν θέτει τους πιστωτές και μετόχους τους σε δυσμενέστερη οικονομική θέση συγκριτικά με τη θέση που θα βρίσκονταν εάν οι εν λόγω τράπεζες τίθεντο εναλλακτικά σε εκκαθάριση. Ισχυρίζεται ότι οι Κ.Δ.Π.103/13 και 104/13 δεν παραβιάζουν άρθρα του Συντάγματος ούτε και το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών. Τα αιτούμενα Διατάγματα δεν μπορούν να χορηγηθούν στο πεδίο της αστικής δικαιοδοσίας αλλά εμπίπτουν στην σφαίρα του διοικητικού δικαίου και αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο. Η Κ.Δ.Π. 103/13 εξυπηρετεί σκοπούς δημοσίου συμφέροντος και δημόσιας ωφέλειας. Οι Καθ' ων η Αίτηση προέβηκαν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για διάσωση της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και των Καθ' ων η Αίτηση 1, ενήργησαν καλόπιστα, με σύνεση και την απαραίτητη επιμέλεια ώστε να πετύχουν την καλύτερη δυνατή λύση για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Κύπρου και οι μετοχές Α' τάξης αποτελούν εύλογη αποζημίωση. Ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, ειδικότερα λαμβανομένης υπόψη της ζημιάς που θα είχε υποστεί στην περίπτωση που δεν ελαμβάνοντο τα μέτρα εξυγίανσης και η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέρρεε. Ο Αιτητής σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως από τους Καθ' ων η Αίτηση. Με την κατάληξη σε συμφωνία με το Eurogroup και τους πόρους φυσικού αερίου της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οποιαδήποτε απόφαση υπέρ του Αιτητή θα ικανοποιηθεί πλήρως. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 δεν είναι αφερέγγυα. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς το μέρος των Καθ' ων η Αίτηση εφόσον είναι πολύ σημαντικό να επιτραπεί στους Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν στην εξυγίανση των τραπεζών με στόχο τη σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Τα μέτρα που ακολουθήθηκαν είχαν σκοπό τη δημόσια ωφέλεια και την αποτροπή δυσμενέστερων συνεπειών για τον Αιτητή, τους καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση 1 και το σύνολο του πληθυσμού. Η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα επιφέρει ουσιώδες πρόσκομμα στην εύρυθμη λειτουργία της Διοίκησης με ανυπολόγιστα δυσάρεστες επιπτώσεις στους Καθ' ων η Αίτησης, στον Αιτητή και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Είναι προς το δημόσιο συμφέρον να μην εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα για να μπορέσουν οι Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν απρόσκοπτα στην ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών και στην σταθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Αν παραμείνουν σε ισχύ τα εκδοθέντα Διατάγματα, οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 3 και 4 θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και ο Αιτητής θα βρεθεί σε χειρότερη θέση από αυτή που βρίσκεται τώρα με την εφαρμογή της Κ.Δ.Π. 103/
2. Ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει γεγονότα που τεκμηριώνουν το κατ' επείγον ή ειδικές περιστάσεις ώστε να εκδοθούν τα επίδικα Διατάγματα μονομερώς. Οι Καθ' ων η Αίτηση 4, 5, 6 και 7 με την ένστασή τους εγείρουν δεκατρείς λόγους οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής επτά.
3. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να κρίνει τη νομιμότητα της Κ.Δ.Π. 103/13 διότι αυτή εμπίπτει στη σφαίρα του διοικητικού δικαίου και αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο.
4. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει Διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται η μελλοντική αόριστη και αβέβαιη αναστολή ή ανάκληση του Πιστοποιητικού Πολιτογράφησης του Αιτητή. Η αναστολή ισχύος και/ή ακύρωση του Δελτίου Ταυτότητας ή Διαβατηρίου του Αιτητή, δεν εμπίπτει στην σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου αλλά είναι ζήτημα δημοσίου δικαίου που εκδικάζεται αποκλειστικά από το Ανώτατο Δικαστήριο.
5. Ο τίτλος της αγωγής για τους Καθ' ων η Αίτηση 4, 5, 6, 7 είναι λανθασμένος.
6. Η παρούσα αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ο Αιτητής δεν παρουσίασε μαρτυρία που να καταδεικνύει σοβαρό ή εύλογο ή επείγον λόγο για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
7. Η Κ.Δ.Π 103/13 εκδόθηκε λόγω έκτακτης ανάγκης του Κράτους και/ή δημοσίου συμφέροντος και/ή δημοσίας ωφελείας.
8. Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε πλήρως και ειλικρινώς όλα τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
9. Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εφόσον ο Αιτητής δηλώνει ότι θα προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση και/ή αναστολή της Κ.Δ.Π. 103/
10. Η Έλλη Φλωρέντζου αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι ο Αιτητής καλώς απέκτησε την Κυπριακή υπηκοότητα και εξακολουθεί να την διατηρεί. Η κατάσταση της Κυπριακής οικονομίας επέβαλε την έκδοση της Κ.Δ.Π. 103/13 με την οποία δεσμεύθηκε μέρος των καταθέσεων του Αιτητή. Η Κ.Δ.Π. 103/13 είναι εκτελεστή διοικητική πράξη και αποκλειστική δικαιοδοσία εξέτασης της έχει το Ανώτατο Δικαστήριο. Το αίτημα του Αιτητή για έκδοση διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται η ανάκληση της πολιτογράφησης του ως Κύπριου Πολίτη ως και της ισχύος του Δελτίου Ταυτότητας και Διαβατηρίου του, θα μπορούσε να γίνει μόνο μετά την αφαίρεση ή ανάκληση της υπηκοότητας του και όχι στο πλαίσιο επίλυσης ιδιωτικής διαφοράς από το Επαρχιακό Δικαστήριο αλλά στο πλαίσιο προσφυγής κατά της εν λόγω ενδεχόμενης πράξης. Το κατά πόσο ένα πρόσωπο αποκτά μετά από αίτηση του Κυπριακή Υπηκοότητα, είναι ζήτημα δημοσίου συμφέροντος και η εκδίκαση του εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Είναι νομολογημένο ότι η ανάκληση υπηκοότητας είναι εκτελεστή διοικητική πράξη και αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Ανώτατο Δικαστήριο. Όποιες ενέργειες έγιναν από την Δημοκρατία και αφορούν την έκδοση των Κ.Δ.Π. 103/13 και 104/13, έγιναν λόγω της δεινής κατάστασης στην οποία περιήλθε η κυπριακή οικονομία λόγω του τραπεζικού συστήματος. Όποια μέτρα λήφθηκαν, εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και δεν παραβιάζεται καμία συνταγματική διάταξη που να επηρεάζει τα δικαιώματα του Αιτητή. Ισχυρίστηκε ότι το Υπουργείο Εσωτερικών έκδωσε ανακοίνωση που αναρτήθηκε και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου με την οποία διαβεβαιώνει ότι όσοι επενδυτές πολιτογραφήθηκαν Κύπριοι έχοντας προβεί σε κατάθεση συγκεκριμένου ποσού, όπως ο Αιτητής, και επηρεάζονται από τα μέτρα που εφαρμόζονται στο Κυπριακό τραπεζικό σύστημα, δεν θα υποστούν οποιεσδήποτε αρνητικές συνέπειες όσον αφορά το θέμα της υπηκοότητας (Τεκμήριο 1). Πρόσθεσε ότι δεν ευθύνεται η Δημοκρατία για την προσωπική επιλογή του Αιτητή ή των δικηγόρων του που κατά τον ουσιώδη χρόνο τον συμβούλευσαν και κατέθεσε χρηματικό ποσό προκειμένου να λάβει την Κυπριακή Υπηκοότητα. Ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση αφού δεν του αφαιρέθηκε η υπηκοότητα και δεν επηρεάζονται οποιαδήποτε δικαιώματα που απέκτησε λόγω της ιδιότητας του ως πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το αίτημα του Αιτητή αφορά μελλοντικό και αβέβαιο ενδεχόμενο δηλαδή την πιθανότητα ανάκλησης της υπηκοότητας του και επομένως δεν ισχύει η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου ο Γιώργος Θεοδώρου καταχώρησε στις 18.12.13 συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους του Αιτητή. Επεσύναψε ως Τεκμήριο 1 κατάσταση λογαριασμού του Αιτητή που εκδόθηκε στις 10.4.13, μετά την επίδοση των επίδικων Διαταγμάτων, από το σύστημα των Καθ' ων η Αίτηση 1, όπου φαίνεται ότι το ποσό της κατάθεσης του Αιτητή εξακολουθεί να παραμένει στον επίδικο λογαριασμό του χωρίς καμία μετατροπή. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 2 βεβαίωση από το Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου ημερ. 9.4.13, ότι δεν υπάρχει μερίδα στο ονοματεπώνυμο του Αιτητή και ο Αιτητής δεν κατέχει οποιεσδήποτε μετοχές εισηγμένης εταιρείας, ούτε και των Καθ' ων η Αίτηση
11. Ισχυρίζεται ότι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση 3 για μεταφορά/εκχώρηση των εξασφαλίσεων προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1, οι οποίες είχαν δοθεί από τη Cyprus Popular Bank Public Co Ltd προς την Καθ' ης η Αίτηση 3 περιήλθε σε γνώση του για πρώτη φορά μέσω της ανακοίνωσης του Διοικητή της Καθ' ης η Αίτηση 3 ημερ. 8.4.13 (Τεκμήριο 3). Οι αιτήσεις που ο Αιτητής καταχώρησε για Προσωρινά Διατάγματα στο Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου στα πλαίσια των προσφυγών 557/13 και 560/13 αποσύρθηκαν αμέσως μετά την έκδοση των επίδικων Προσωρινών Διαταγμάτων (Τεκμήρια 4 και 5). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει τη νομιμότητα του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 103/13 διότι αυτό εμπίπτει στη σφαίρα του Διοικητικού Δικαίου και αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο. Η απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χριστοδούλου κ.ά ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου κ.ά Αρ. Υπόθ. 551/13 ημερομηνίας 7.6.13, ασχολήθηκε με τα Διατάγματα Κ.Δ.Π. 103/13 και Κ.Δ.Π. 104/13 και κατέληξε ότι το θέμα όσον αφορά τους καταθέτες της Λαϊκής Τράπεζας και της Τράπεζας Κύπρου, δεν είναι θέμα δημοσίου δικαίου αλλά ιδιωτικού δικαίου και καθόρισε σαφώς ότι οι καταθέτες θα πρέπει να στραφούν σε αστική διαδικασία προς τις τράπεζες και κατ' επέκταση προς τη Δημοκρατία. Παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα: «.Η φύση της σχέσης των καταθετών της Τράπεζας Κύπρου με την Τράπεζα Κύπρου είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη που έχει επεξηγηθεί ως προς τη σχέση των καταθετών της Λαϊκής με τη Λαϊκή. Ισχύουν λοιπόν και ως προς τους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου όσα ελέχθησαν ως προς τους καταθέτες της Λαϊκής, με τη διαπίστωση ότι ούτε αυτοί έχουν έννομο συμφέρον για σκοπούς προσφυγής και ότι ως προς αυτούς το θέμα είναι ιδιωτικού και όχι δημόσιου δικαίου. Ο «επηρεασμός» των καταθέσεων τους από τις πρόνοιες του Διατάγματος ανάγεται στα μέτρα εξυγίανσης, και προς όφελος, της ίδιας της τράπεζας προς την οποία και απευθύνεται το Διάταγμα και διέρχεται επίσης μέσα από τις ενέργειες της τράπεζας και την αποτυχία της να ανταποκριθεί στις συμβατικές υποχρεώσεις της ως εκ των μέτρων εξυγίανσης της. Καθ' όσον η συμβατική οφειλή της τράπεζας προς τον καταθέτη επηρεάζεται, ο καταθέτης είναι πρωτίστως προς την τράπεζα που θα πρέπει να στραφεί σε αστική διαδικασία, ως παραβαίνουσα τις συμβατικές υποχρεώσεις της για αποπληρωμή της κατάθεσης, με ενδεχόμενη περαιτέρω επέκταση της αστικής διαδικασίας στη Δημοκρατία, ως προκαλέσασα τον επηρεασμό της συμβατικής οφειλής δια του Διατάγματος. Στα πλαίσια εκείνα τότε είναι που θα κριθεί η νομιμότητα της όποιας παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων της τράπεζας, διερχόμενης μέσα από την παρέμβαση δια των ενεργειών της Πολιτείας αλλά και ενδεχομένως ευρύτερα των εμπλεκομένων Ευρωπαϊκών οργάνων και άλλων, με αναφορά και σε συνταγματικές διαστάσεις αλλά και σε διαστάσεις Ευρωπαϊκού δικαίου. Και ο έλεγχος θα περιλαμβάνει όλα όσα έχουν ήδη λεχθεί αναφορικά με τους καταθέτες της Λαϊκής, αλλά και όλα όσα έχουν ιδιαίτερη σημασία (ως εκ της διαφοράς του μέτρου εξυγίανσης) αναφορικά με τους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου, και δη το υποχρεωτικό της μετατροπής καταθέσεων σε μετοχές, το αιτιολογημένο της έκτασης του και την επάρκεια του ανταλλάγματος... Ουδόλως λοιπόν επηρεάζονται τα ουσιαστικά δικαιώματα των καταθετών της Λαϊκής και της Τράπεζας Κύπρου από τη θεώρηση ότι, ως προς αυτούς εν πάση περιπτώσει, δεν υφίσταται έννομο συμφέρον για σκοπούς αναθεωρητικού ελέγχου και ότι οι αιτιάσεις εμπίπτουν όχι στο δημόσιο αλλά στο ιδιωτικό δίκαιο. Απεναντίας, ενώ ο αναθεωρητικός έλεγχος, ως έλεγχος νομιμότητας, έχει αναλόγως περιορισμένη εμβέλεια, οι αστικές διαδικασίες προσφέρονται ιδιαιτέρως προς διάγνωση κάθε θέματος που μπορεί να είναι σχετικό και απευθύνονται στην ουσία του πράγματος. Και σαφώς δεν πρέπει να συγχύζεται ο καθορισμός της ορθής δικαιοδοσίας με την ουσία των δικαιωμάτων. Βεβαίως, δεν πρέπει να λησμονείται ότι το αντικείμενο των αστικών διαδικασιών δεν μπορεί να είναι άλλο παρά η όποια χρηματική ζημία στους καταθέτες κατέστη προκύπτουσα από ενέργειες των τραπεζών, της Πολιτείας ή των εμπλεκομένων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων.» Με βάση την πιο πάνω κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ικανοποιούμαι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της παρούσας αίτησης και να την εξετάσει, σε σχέση με το Πρώτο Προσωρινό Διάταγμα (ανωτέρω). Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο ο Αιτητής έχει καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
12. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides

(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:

1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 σε σχέση με το πρώτο Διάταγμα (ανωτέρω) ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τον Αιτητή περί αντισυνταγματικότητας τόσο του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (Ν.17(Ι)/13)όσο και των Κ.Δ.Π. 103/13 και Κ.Δ.Π. 104/
4. Προβάλλεται περαιτέρω ο ισχυρισμός ότι η επέμβαση στην κατάθεση του Αιτητή παραβιάζει το άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, ως και ισχυρισμός περί εξαπάτησης του Αιτητή από την Καθ' ης η Αίτηση 4, και επίδειξη κακής πίστης, σοβαρής αμέλειας και αδιαφορίας εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 3-7 σε σχέση με τα δικαιώματα του Αιτητή. Το κατά πόσο ευσταθούν ή όχι οι θέσεις αυτές του Αιτητή δεν είναι του παρόντος σταδίου. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων ο Αιτητής αποδίδει στους Καθ' ων η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούται εναντίον τους θεραπεία, όπως αξιώνει με την αγωγή του, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός από τον Αιτητή ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα οι Καθ' ων η Αίτηση 1 να καταρρεύσουν στο άμεσο μέλλον και οι Καθ' ων η Αίτηση 4 είναι στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. Επομένως είναι πολύ πιθανόν να μην μπορέσει να ικανοποιηθεί τυχόν απόφαση προς όφελος του Αιτητή στην παρούσα αγωγή. Έτσι αν δεν διατηρηθούν σε ισχύ τα εκδοθέντα Διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη για τον Αιτητή στο μέλλον. Η μόνη θεραπεία που μπορεί να αποδοθεί στον Αιτητή είναι η επιδίκαση της ζημιάς του, η οποία μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Αυτό προκύπτει από το κλητήριο ένταλμα και την ένορκη δήλωση του Αιτητή που υποστηρίζει την αίτηση αλλά υποστηρίζεται και από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις υποθέσεις Αρ. 551/2013 κ.ά Χριστοδούλου κ.ά ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου κ.ά., ημερομηνίας 7.6.2013 (ανωτέρω), στην οποία λέχθηκε ότι «δεν πρέπει να λησμονείται ότι το αντικείμενο των αστικών διαδικασιών δεν μπορεί να είναι άλλο παρά η όποια ζημιά στους καταθέτες κατέστη προκύπτουσα από ενέργειες των Τραπεζών, της Πολιτείας ή των εμπλεκόμενων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων. Και το ζητούμενο θα είναι σε τελευταία ανάλυση το κατά πόσο η ζημιά στους καταθέτες οι οποίοι είναι πιστωτές της τράπεζας είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα υφίσταντο αν τα διατάγματα δεν είχαν εκδοθεί και οι Τράπεζες είχαν αφεθεί στην πορεία τους.» Είναι φανερό ότι ο Αιτητής δεν έχει προσφέρει ικανοποιητική μαρτυρία ή εξήγηση ως προς την ανεπανόρθωτη ζημιά δηλαδή τον κίνδυνο να μην μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο Αιτητής δεν παρουσίασε την μαρτυρία εκείνη που να δείχνει ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί στο τέλος η αξίωση που προωθεί με την αγωγή του. Αντιθέτα αφήνει να νοηθεί ότι η μοναδική ζημιά που θα υποστεί είναι το απωλεσθέν χρηματικό ποσό από την κατάθεσή του και/ή ολόκληρη η κατάθεσή του, χωρίς να υποστηρίζει όμως ότι η ζημιά του είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα υφίστατο αν η Κ.Δ.Π. 103/13 δεν είχε εκδοθεί και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είχαν αφεθεί στην πορεία τους και προβαίνει σε γενικές και αόριστες αναφορές περί ανεπανόρθωτης ζημιάς. Επίσης ο Αιτητής δεν προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ή αναφέρει ότι η οποιαδήποτε ζημιά του είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα υφίστατο αν οι Κ.Δ.Π. 103/13 και Κ.Δ.Π. 104/13 δεν είχαν εκδοθεί και οι Τράπεζες είχαν αφεθεί στην πορεία τους. Η πληρωμή αποζημιώσεων δεν συνεπάγεται ανεπανόρθωτη ζημιά για τον Αιτητή που να δικαιολογεί τη διατήρηση σε ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος. Οι οποιεσδήποτε ζημιές του Αιτητή είναι αποτιμητέες σε χρήμα νοουμένου βέβαια ότι αποδειχθούν από αυτόν κατά την δίκη. Ούτε και έχουν τεθεί εκ μέρους του Αιτητή τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση που να υποστηρίζουν την θέση ότι θα εμποδιστεί από το να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση προς όφελος του. Ειδικότερα, ο Αιτητής δεν παρουσίασε μαρτυρία περί αφερεγγυότητας των Καθ' ων η Αίτηση (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, 155) και οι αόριστοι και γενικοί ισχυρισμοί του περί κατάρρευσης των Καθ' ων η Αίτηση 1 στο άμεσο μέλλον και χρεωκοπίας της Καθ' ης η Αίτηση 4 δεν είναι αρκετοί. Αντίθετα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση 3 αναφέρεται ότι με την κατάληξη σε συμφωνία με το Eurogroup και τους πόρους φυσικού αερίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, οποιαδήποτε τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ του Αιτητή θα ικανοποιηθεί πλήρως και η Καθ' ης η Αίτηση 3 δεν είναι αφερέγγυα. Λαμβάνεται περαιτέρω σοβαρά υπόψη ότι με βάση το άρθρο 34 του περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013 (Ν.17(Ι)/13)η διαδικασία εξυγίανσης των Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν αποτελεί διαδικασία αφερεγγυότητας. Επίσης με βάση το άρθρο 3 του ιδίου Νόμου, η Αρχή Εξυγίανσης αποφασίζει τη λήψη μέτρων εξυγίανσης με γνώμονα μεταξύ άλλων τη συνέχιση προσφοράς κρίσιμων τραπεζικών ή χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Κάτω από αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση ότι δηλαδή ο Αιτητής χωρίς την οριστικοποίηση του πρώτου Διατάγματος (ανωτέρω) και την έκδοση των υπολοίπων αιτουμένων Διαταγμάτων, εάν επιτύχει στην αγωγή του δεν θα μπορέσει να αποζημιωθεί πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Παρά την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, κρίνω ότι εν πάση περιπτώσει, το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κλίνει υπέρ του Αιτητή στην παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Στην προκειμένη περίπτωση, αφενός δεν αποδείχθηκε ότι η οποιαδήποτε ζημιά του Αιτητή δεν είναι θεραπεύσιμη με την καταβολή αποζημιώσεων και αφετέρου έχει καταδειχθεί ότι η έκδοση και οριστικοποίηση του Πρώτου Διατάγματος (ανωτέρω), επηρεάζει αρνητικά την πορεία ανακεφαλαιοποίησης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και κατ' επέκταση της σταθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Όπως υπέδειξε η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση 3, η μέθοδος που ακολουθήθηκε και τα μέτρα που υιοθετήθηκαν, σκοπό έχουν την προαγωγή της δημόσιας ωφέλειας και την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος καθώς και την αποτροπή δυσμενέστερων συνεπειών τόσο για τον Αιτητή όσο και όλους τους καταθέτες των Καθ' ων η Αίτηση 1 αλλά και το σύνολο του πληθυσμού, εν όψει του ενδεχομένου - αν δεν λαμβάνοντο τα μέτρα εξυγίανσης - να οδηγηθούν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 σε οικονομική κατάρρευση που, σε συνδυασμό με την παρόμοια θέση της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, θα οδηγούσαν την Κυπριακή Δημοκρατία σε ανυπέρβλητα δεινή οικονομική κατάσταση και πιθανώς σε χρεωκοπία, με καταστροφικές συνέπειες για τους καταθέτες και πιστωτές των τραπεζών και την χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η οριστικοποίηση του Διατάγματος θα επιφέρει ουσιώδες πρόσκομμα στην εύρυθμη λειτουργία της Διοίκησης με ανυπολόγιστα δυσάρεστες επιπτώσεις στους Καθ' ων η Αίτηση, στον Αιτητή και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 σε σχέση με το δεύτερο και τρίτο Διάταγμα ως ανωτέρω, που αφορούν τους Καθ' ων η Αίτηση 4, 5, 6 και 7 και τη διαδικασία πολιτογράφησης του Αιτητή. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 4, 5, 6 και 7, η διαδικασία πολιτογράφησης του Αιτητή δεν έχει επηρεασθεί και με ανακοίνωση του Υπουργείου Εσωτερικών ημερ. 4.4.13 (Τεκμήριο 1) διαβεβαιώθηκε ότι όσοι επενδυτές πολιτογραφήθηκαν Κύπριοι, έχοντας προβεί σε κατάθεση συγκεκριμένου ποσού, όπως και ο Αιτητής, και επηρεάζονται από τα μέτρα που εφαρμόζονται στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα, δεν θα υποστούν οποιεσδήποτε αρνητικές συνέπειες όσον αφορά το θέμα της υπηκοότητας. Με αυτά τα δεδομένα - που δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον Αιτητή - και έχοντας συγχρόνως κατά νου ότι η ανάκληση υπηκοότητας αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη (βλ. Tatiana Ρozdniakova v. Κυπριακής Δημοκρατίας) (Αρ. Υπόθ. 957/11 ημερ. 25.1.13), την νομιμότητα της οποίας έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να εξετάσει το Ανώτατο Δικαστήριο, καταλήγω ότι δεν πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο καμία αρμοδιότητα έχει να διατάξει τη διοίκηση να προβεί ή όχι στην έκδοση ή ανάκληση διοικητικής πράξης. Είναι περαιτέρω η κρίση του Δικαστηρίου ότι ούτε η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 πληρείται. Και τούτο γιατί είναι δεδηλωμένη η πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση 4-7 να μην προβούν σε μέτρα που να επηρεάζουν την πολιτογράφηση του Αιτητή. Εν πάση περιπτώσει, τα εκδοθέντα Προσωρινά Διατάγματα αφορούν μελλοντικό και αβέβαιο ενδεχόμενο ανάκλησης της υπηκοότητας του Αιτητή και σε τέτοια περίπτωση, αυτός θα έχει το δικαίωμα να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο και μόνο σε περίπτωση επιτυχίας στην προσφυγή του θα έχει αγώγιμο δικαίωμα αποζημίωσης του. Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, η αίτηση παρ. 1 και 3, απορρίπτεται. Τα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 2.4.13 ακυρώνονται. Επιδικάζονται έξοδα σε βάρος του Αιτητή και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση, τα οποία όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο