Αναφορικά με την Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ ν. Αναφορικά με τον Ηρακλή Θρασυβούλου, Αρ. Αιτ. 1197/2013, 6/

(2)(β) και στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρο

1. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση (στο εξής «η Ε/Υ»), ημερομηνίας 13/6/2013, της κας Μαρίας Ψαρούδη, η οποία, όπως δηλώνει στην παρα. 1 της Ε/Δ της, είναι στην υπηρεσία των Αιτητών, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην Ε/Δ. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο των παραγράφων 2 - 8 της Ε/Δ τηςː
2. «Την 5.1.2013 η Αιτήτρια μετονομάστηκε από Συνεργατική Οικοδομική Εταιρεία Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ σε Συνεργατική Οικοδομική & Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Κύπρου Λτδ μετά από συγχώνευση της ως αποδεχόμενης εταιρείας με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δημοσίων Υπαλλήλων Λευκωσίας Λτδ.
3. Στις 22.9.2010 εκδόθηκε απόφαση από Διαιτητή ο οποίος διορίστηκε από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για το ποσό των €42.448,63 με τόκο προς 6,70% ετησίως από 22.9.2010 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €190,00 έξοδα. Επισυνάπτω αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 22.9.2010 ως Τεκμήριο 1, η πρωτότυπη βρίσκεται στον φάκελο της Γενικής Αίτησης 1520/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η οποία ήταν αίτηση της ίδιας φύσης με την παρούσα η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης στις 9.7.2012 λόγω μη επίδοσης της στον Καθ' ου η Αίτηση.
4. Η πιο πάνω απόφαση γνωστοποιήθηκε γραπτώς με ταχυδρομική διπλοσυστημένη επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση στις 14.10.
5. Αντίγραφο της σχετικής απόδειξης παραλαβής του ταχυδρομείου μαζί με αντίγραφο της σχετικής γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2, η πρωτότυπη απόδειξη παραλαβής του Ταχυδρομείου βρίσκεται στον φάκελο της Γενικής Αίτησης 1520/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
6. Η πιο πάνω απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί εντός 21 ημερών από της γνωστοποιήσεως της προς τον Καθ' ου η Αίτηση.
7. Έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους καταβλήθηκαν τα ακόλουθα ποσά: α) 15.5.12 €3.000,00 δ) 22.11.12 €3.000,00 β) 16.5.12 €9.000,00 ε) 3.12.12 €3.000,00 γ) 21.5.12 €3.400,00 Ο Καθ' ου η Αίτηση εξακολουθεί να οφείλει το υπόλοιπο.
8. Για τους πιο πάνω λόγους η Αιτήτρια αιτείται ως η παρούσα αίτηση της για να καταστεί δυνατό να προχωρήσει στην εκτέλεση της ρηθείσης αποφάσεως.
9. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω όλα τα πιο πάνω είναι ορθά και αληθή.». Προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, καταχωρηθείσα την 13.6.2013, επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση προσωπικά την 14.6.2013, χωρίς αυτός να υπογράψει (βλέπε σχετικά την ένορκη δήλωση επίδοσης που υπέγραψε ενώπιον του Πρωτοκολλητή ο επιδότης Πανίκος Αριστείδου την 18.6.2013 και η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Κατά την ημερομηνία που η υπό κρίση αίτηση ήταν 1η φορά ορισμένη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ήτοι την 18.9.2013, ο Καθ' ου η αίτηση εμφανίστηκε αυτοπροσώπως και ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση. Πράγματι, στις 28.11.2013 ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση, υπό τη μορφή χειρόγραφου υπομνήματος, στο οποίο προβάλλονται οι εξής τέσσερις λόγοι ένστασης: «α. Ψευδορκία εκ μέρους της Αιτήτριας και των δικηγόρων της. β. Καταχώρηση πλαστών/χαλκευμένων εγγράφων. γ. Πλαστογραφία. δ. Πλαστοπροσωπία.». Καταλήγει ο Καθ' ου η αίτηση, στο κείμενο της Ένστασής του, να αιτείται από το Δικαστήριο - «την έκδοση διαταγμάτων φυλάκισης όλων των μελών της επιτροπείας της αιτήτριας, της γραμματέως / Διευθυντού της αιτήτριας, της Μαρίας Ψαρούδη και όλων των αξιωματούχων της ΔΕΠΕ Κούσιος & Κορφιώτης.». Σημειωτέον ότι το κείμενο της ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση δεν συνοδεύεται από οποιαδήποτε μαρτυρία υπό τη μορφή ενόρκου δηλώσεως. Δεδομένου ότι δεν εκπροσωπείτο από δικηγόρο ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι μόνος του ο Καθ' ου συνέταξε το κείμενο της ένστασης, το Δικαστήριο του έδωσε την ευκαιρία να επεξηγήσει προφορικά στο στάδιο της ακρόασης της αίτησης τους λόγους ένστασης. Ό,τι λέχθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση είναι καταγραμμένο στο πρακτικό του Δικαστηρίου και συνοψίζεται στους ακόλουθους δύο ισχυρισμούς του Καθ' ου ότι- (α) Η απόφαση του Διαιτητή που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της κας Ψαρούδη είναι ψευδής ή χαλκευμένη καθ' ότι διαφέρει από την απόφαση του Διαιτητή, ως το Τεκμήριο 2 της ίδιας ένορκης δήλωσης. Ο Καθ' ου επεσήμανε, συναφώς, τη διαφορά που υπάρχει σε ό,τι αφορά τα επιδικασθέντα εναντίον του έξοδα (στο Τεκμήριο 2 αναφέρονται έξοδα ποσού €250 ενώ στο Τεκμήριο 1 αναφέρονται έξοδα ποσού €190). Περαιτέρω, ο Καθ' ου ισχυρίστηκε ότι «είναι οφθαλμοφανές» από την υπογραφή στα δύο κείμενα ότι το κείμενο της απόφασης ως το Τεκμήριο 1 δεν το υπογράφει ο Διαιτητής κ. Σεραφείδης ή/και ότι τα Τεκμήρια 1 και 2 δεν εκδόθηκαν από το ίδιο άτομο. Ισχυρίσθηκε, εν τέλει, ο Καθ' ου ότι αυτός αποδέχεται, ως μόνη έγκυρη και γνήσια απόφαση του κου Σεραφείδη, την απόφαση εκείνη που εμφαίνεται υπό το Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ της κας Ψαρούδη, η οποία ήταν και η μόνη που του γνωστοποιήθηκε. (β) Σε ό,τι αφορά αυτήν καθ' εαυτήν την γνωστοποίηση, ο Καθ' ου ισχυρίστηκε ότι η απόδειξη παραλαβής της γνωστοποίησης της Διαιτητικής απόφασης μέσω Ταχυδρομείου, ως το Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ της κας Ψαρούδη, είναι επίσης χαλκευμένη ή/και ψευδής. Αρνείται ο Καθ' ου ότι αυτός παρέλαβε την απόφαση του Διαιτητή μέσω ταχυδρομείου στην Πάτρα. Η θέση του είναι ότι ο Καθ'ου παρέλαβε την απόφαση του Διευθυντή μέσω φαξ που του απέστειλε στην Πάτρα ο ίδιος ο Διαιτητής κ. Σεραφείδης (και όχι η Αιτήτρια εταιρεία), κατά ή περί τις 3/9/2010 ή 4/9/2010, στοιχείο που ο Καθ' ου ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να αποδείξει μέσω του ΟΤΕ. Σπεύδω να παρατηρήσω ότι υπεδείχθη στον Καθ' ου η αίτηση από το Δικαστήριο ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί γεγονότων, δεν δικογραφήθηκαν ως θα έπρεπε από τον ίδιο με ένορκη δήλωση. Με δεδομένο ακριβώς ότι τα μόνα γεγονότα που είχε ενώπιον του το Δικαστήριο δεόντως δικογραφημένα ήταν εκείνα που δήλωσε στην ένορκη δήλωσή της η κα Ψαρούδη, η συνήγορος της Αιτήτριας εισηγήθηκε ότι αποδεδειγμένα υπήρξε γνωστοποίηση της Διαιτητικής απόφασης στον Αιτητή την 14.10.2010 και ότι αυτός παρέλειψε να την εφεσιβάλει ως είχε δικαίωμα, με αποτέλεσμα να μην δύναται πλέον το παρόν Δικαστήριο να ασκήσει έλεγχο της ουσίας της εν λόγω απόφασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου προνοεί ότι- «52.-

(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας- (α) [...]. ή (β) μεταξύ μέλους, πρώην μέλους ή προσώπου αξιούντος μέσω μέλους, πρώην μέλους ή αποβιώσαντος μέλους και της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής ή οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας. ή (γ) [...]. ή (δ) [...], η τοιαύτη διαφορά θα παραπέμπηται υφ΄ οιουδήποτε εξ αυτών εις τον Εφορον: Νοείται ότι- (α) [...] (β) ως διαφορά που αφορά τις εργασίες εγγεγραμμένης εταιρείας κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, λογίζεται και οποιαδήποτε οφειλή ή απαίτηση εγγεγραμμένης εταιρείας που έγινε αποδεκτή ή που δεν αμφισβητείται.

(1)Ο Εφορος δύναται, επί τη λήψει της δυνάμει του εδαφίου

(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήση συνδιαλλαγήν της διαφοράς. ή (β) να παραπέμπη την διαφοράν προς επίλυσιν εις διαιτησίαν ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας.

(2)Εις περίπτωσιν παραπομπής υπό του Εφόρου της διαφοράς εις διαιτητήν ή διαιτητάς προς επίλυσιν, ο Εφορος κέκτηται εξουσίαν καθορισμού της αμοιβής του τοιούτου διαιτητού ή διαιτητών.

(3)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.

(4)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ΄ αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Με δεδομένο πως ό,τι επιζητεί η παρούσα αίτηση, είναι την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερ. 22.9.2010, θεωρώ αναγκαίο υπόβαθρο για μελέτη της αίτησης, το εδάφιο

(5)του άρθρου 52 του ιδίου Νόμου, το οποίο καθορίζει τα εξής: «

(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διατητών, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.». Η νομολογία έχει διασαφηνίσει, υπό το φως των διατάξεων του εδαφίου

(5)ανωτέρω, ότι η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης προτού ληφθούν μέτρα εκτέλεσής της αποτελεί «ζήτημα τύπου». Παραπέμπω συναφώς στην απόφαση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Άντυ Κυριακίδη κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 716, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του Πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Είναι με το ίδιο πνεύμα που σε πιο πρόσφατη απόφαση, ημερ. 11.4.2012, του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση 357/08, Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, στην οποία αμφότεροι οι συνήγοροι στην υπό κρίση αίτηση με παρέπεμψαν, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς.». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Συγχρόνως, στην προμνησθείσα απόφαση στην Πολιτική Έφεση 357/08, το Ανώτατο Δικστήριο προχώρησε και διασαφήνισε τα εξής: «Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κτλ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Αντλώντας λοιπόν καθοδήγηση από την προμνησθείσα νομολογία, παρατηρώ ότι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης που αναφέρεται στην υπό κρίση αίτηση είναι ότι η απόφαση αυτή πρέπει - (α) να φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, (β) να είναι σε τύπο που μπορεί να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση, και (γ) να γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο ή στα πρόσωπα εναντίον του οποίου ή των οποίων στρέφεται, (δ) να παρήλθε άπρακτη η προθεσμία των 21 ημερών για καταχώρηση έφεσης εναντίον της, και (ε) να επιδόθηκε η αίτηση εγγραφής της εν λόγω απόφασης στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται, ώστε να λάβει γνώση. Σχετικά με τις προϋποθέσεις (α) και (β) ανωτέρω, κρίνω ότι η διαιτητική απόφαση ως το Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ της κας Ψαρούδη φέρει εξ όψεως τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, συνταχθείσας σε κατάλληλο προς εκτέλεση αυτής τύπο. Ειδικότερα, φέρει στον τίτλο της τη νομική βάση δυνάμει της οποίας ενήργησε ο Διαιτητής, αναγράφει το όνομα και την υπογραφή του διαιτητή που εξέδωσε τη διαιτητική απόφαση, φέρει την ημερομηνία έκδοσής της, αναφέρεται στους οφειλέτες οι οποίοι είχαν ειδοποιηθεί για τη διαδικασία της διαιτησίας, αναφέρει ποιοι εξ αυτών παρουσιάστηκαν και τί δήλωσαν, αναφέρει ποια ήταν η απαίτηση των αιτητών και από πού πηγάζει, και, τέλος, καταγράφει σαφώς τη διαταγή του διαιτητή και πώς επιδικάζονται τα έξοδα της διαιτησίας. Η απόφαση του Διαιτητή είναι με σαφήνεια και ακρίβεια διατυπωμένη ώστε να μπορεί να εκετελεσθεί. Ειδικότερα, προκύπτει σαφώς από το κείμενο της απόφασης του Διαιτητή ότι ο Καθ' ου η αίτηση ήταν πρωτοφειλέτης στο γραμμάτιο αρ. 7254486-2 για ποσό €42.448,63 κεφάλαιο και τόκο προς 6,70% ετησίως, ότι αυτός ειδοποιήθηκε να προσέλθει στη διατησία, αλλά παρέλειψε να εμφανιστεί, ότι κατά την ακρόαση ενώπιον του Διαιτητή η Αιτήτρια απέσυρε την απαίτησή της έναντι όλων των εγγυητών με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της, προκειμένου να εξαντλήσει πρώτα όλα τα μέτρα εναντίον του πρωτοφειλέτη, με αποτέλεσμα ο Διαιτητής να διατάξει όπως το πιο πάνω αναφερόμενο γραμμάτιο, πλέον τόκοι, πληρωθεί από τον πρωτοφειλέτη και τα έξοδα της διαιτησίας πληρωθούν από τον πρωτοφειλέτη. Σε ό,τι αφορά την γνησιότητα της υπογραφής του Διαιτητή, όπως έχω εξηγήσει στον Καθ' ου η αίτηση στο στάδιο της ακρόασης της αίτησης, δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου να προβεί σε έρευνα περί πλαστογραφίας ή σε ευρήματα γεγονότων σε ό,τι αφορά ισχυρισμό περί πλαστογραφίας. Σημειώνω ότι αναγνώρισε ο Καθ' ου κατά την ακρόαση ότι οι ισχυρισμοί περί πλαστογραφίας, πλαστοπροσωπίας και χαλκευμένων εγγράφων άπτονται ποινικών αδικημάτων και ότι το κατάλληλο βήμα για τον ίδιο θα ήταν να προβεί σε συγκεκριμένη καταγγελία προς την Αστυνομία. Μέχρις ότου αποδειχθεί πλαστογραφία ενώπιον αρμοδίου ποινικού Δικαστηρίου, το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να ενεργήσει στη βάση του τεκμηρίου εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης. Έχει δίκαιο ο Καθ' ου η αίτηση ότι στην επιστολή γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης, ως το Τεκμήριο 2, αυτός πληροφορείται για ποσό εξόδων €250 ευρώ αντί €190 που αναφέρεται στην απόφαση του διαιτητή ως το Τεκμήριο 1. Βεβαίως, η διαταγή σε ό,τι αφορά το ποιος θα υποστεί τα έξοδα και πόσα, εμπίπτει στην ουσία της διαιτητικής απόφασης, την οποία το παρόν Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας δεν έχει αρμοδιότητα να ελέγξει ή να αναθεωρήσει, καθ' ότι η παρούσα δεν αποτελεί διαδικασία έφεσης αλλά διαδικασία εγγραφής διαιτητικής απόφασης η οποία είναι παραδεκτό από τον Καθ' ου ότι δεν εφεσιβλήθηκε και κατέστη τελική και οριστική. Εξάλλου, η εγγραφή της απόφασης για το ποσό εξόδων €190, ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 1, θα είναι προς όφελος του Καθ' ου, ο οποίος δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι αποδέχετο τη διαιτητή απόφαση ως το Τεκμήριο 2 που ήταν εκείνη η οποία ανέφερε μεγαλύτερο ποσό. Σε ό,τι αφορά την προϋπόθεση (γ) ανωτέρω, ενώπιον μου βρίσκεται η απόδειξη ταχυδρομικής παραλαβής την 14.10.2010 της απόφασης του Διαιτητή έναντι της υπογραφής του Ηράκλη Θρασυβούλου στη διεύθυνση «Ηρακλής Θρασυβούλου, Τ.Θ.1099, Κεντρ. Ταχυδρομείο Πάτρας, 26223 Ελλάς, φαξ. 00302610621285», ως το Τεκμήριο 2 στην Ε/Δ της κας Ψαρούδη. Επισημαίνω ότι η διαφορετική εκδοχή γεγονότων που ο Καθ' ου εξέθεσε κατά την ακρόαση της αίτησης ως προς την παραλαβή της επιστολής γνωστοποίησης της Διαιτητικής απόφασης (ότι την παρέλαβε αλλά με φαξ σε ημερομηνία προγενέστερη), δεν μπορεί να γίνει δεκτή προς αξιολόγηση από το Δικαστήριο, πρώτον διότι αυτός δεν κατέθεσε την εν λόγω εκδοχή με ένορκη δήλωση, ώστε να έχει τη δυνατότητα η άλλη πλευρά να τον αντεξετάσει επί της εκδοχής αυτής, και δεύτερον διότι ο ίδιος ο Καθ' ου δεν ζήτησε να αντεξετάσει την κα Μαρία Ψαρούδη επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως της για να της υποβάλει τη δική του διαφορετική εκδοχή. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι ο Καθ' ου δεν είναι νομικός και ότι χειρίσθηκε την υπό κρίση αίτηση αυτοπροσώπως, αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι με το δεδομένο χειρισμό από μέρους του Καθ' ου η αίτηση, η Αιτήτρια αποστερήθηκε της ευκαιρίας να γνωρίζει έγκαιρα και επακριβώς τους ισχυρισμούς γεγονότων στους οποίους αυτός στήριζε την ένστασή του, ώστε να απαντήσει σε αυτούς. Η αλήθεια του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της ομνύουσας κας Ψαρούδης παρέμεινε δικονομικά αναντίλεκτη και είναι εκείνην που αποδέχομαι ως αληθή. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν επρόκειτο για χάριν συζήτησης να αξιολογηθεί η εκδοχή του Καθ' ου, παρατηρώ ότι αυτή δεν μπορεί να είναι αληθής διότι δεν μπορεί η επιστολή γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης να φέρει ημερομηνία σύνταξης την 22.9.2010 και ο Καθ' ου να ισχυρίζεται ότι την παράλαβε στις 3/9/2010 ή στις 4.9.2010. Εάν, από την άλλη, και πάλιν για χάριν συζήτησης, γινόταν αποδεκτή η εκδοχή του Καθ' ου ότι την παρέλαβε με φαξ και αγνοήτο το ζήτημα της ισχυρζιόμενης από τον ίδιο ημερομηνίας παραλαβής της, πάλιν θα οδηγείτο το Δικαστήριο σε εύρημα ότι υπήρξε γνωστοποίηση στον Καθ' ου της απόφασης του Διαιτητή, ημερ. 22.9.2010, ως η επιστολή που περιέχεται στο Τεκμήριο 2 της κας Ψαρούδη. Δεν είναι ο τρόπος που έγινε η γνωστοποίηση που θα είχε σημασία (με φαξ ή ταχυδρομείο) αλλά το γεγονός της γνωστοποίησής της. Σε ό,τι αφορά την προϋπόθεση (δ) ανωτέρω, είναι παραδεκτό από τον ίδιο τον Καθ' ου η αίτηση ότι αυτός δεν εφεσίβαλε την απόφαση του Διαιτητή εντός της προθεσμίας των 21 ημερών από την ημερομηνία που παρέλαβε τη γνωστοποίηση της απόφασης του Διαιτητή, ως είχε δικαίωμα δυνάμει του άρθρου 52

(4)του Ν.22/85 όπως τελευταία τροποποιήθηκε με το Ν.118(Ι)/2011, για να αμφισβητήσει την απόφαση του διαιτητή επί της ουσίας της. Συγχρόνως, είναι δεδομένο ότι η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης η οποία και επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση, ως η προϋπόθεση (ε) ανωτέρω. Συνεπεία των ανωτέρω διαπιστώσεών μου, δεν απομένει τίποτα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου που να εμποδίζει την εγγραφή της αναφερόμενης στην υπό κρίση αίτηση διαιτητικής απόφασης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται ως η παράγραφος Α του αιτητικού της. Επιδικάζονται εναντίον του καθ' ου η αίτηση και υπέρ της Αιτήτριας τα έξοδα της αίτησης, πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.) ....................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο