M.D. Mozammel Hossain ν. Γ. & Χ. Λάμψη Ανακύκλωση Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 438/07, 14/5/2014

M.D. Mozammel Hossain ν. Γ. & Χ. Λάμψη Ανακύκλωση Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 438/07, 14/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A209 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Παρασκευαίδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 438/07 Μεταξύ: M.D. Mozammel Hossain Ενάγοντα -και-

1. Γ. & Χ. Λάμψη Ανακύκλωση Λτδ
2. Γεώργιου Σολέα
3. Χάρη Σολέα
4. Πανίκο Παναγιώτου Εναγομένων Ημερομηνία: 14.5.2014 Αίτηση Παραμερισμού ημερομηνίας 18.8.2013 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Χρ. Ιωαννίδης, κ. Χρ. Χ¨Αράπης για να ακούσει απόφαση Για Καθ΄ου η αίτηση: κ. Χ. Χριστοφή, κα Χριστοδουλίδου για να ακούσει απόφαση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠ0ΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση οι εναγόμενοι αιτητές 1 και 4 ζητούν τον παραμερισμό και ή την ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 25.9.2012, ως επίσης και του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, ημερομηνίας 3.10.
5. Το διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση εκδόθηκε από αδελφό δικαστή αφού προηγήθηκε σχετική αίτηση. Σύμφωνα με το διάταγμα η επίδοση μπορούσε να γίνει δια δημοσιεύσεως σε εφημερίδα. Η δημοσίευση έγινε, οι εναγόμενοι 1 και 4 παρέλειψαν να καταχωρήσουν εμφάνιση και ως εκ τούτου εκδόθηκε απόφαση. Η αγωγή αφορούσε εργατικό ατύχημα το οποίο έλαβε χώρα σε μονάδα επεξεργασίας και ανακύκλωσης πλαστικών ειδών. Το Δικαστήριο επιδίκασε υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 4, αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα το ποσό των €160.000- ως γενικές αποζημιώσεις, €12.787 ως ειδικές αποζημιώσεις, πλέον τόκους και έξοδα. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του εναγομένου 4, Πανίκου Παναγιώτου ο οποίος είναι και διευθυντής της εναγόμενης
6. Συνοψίζω το περιεχόμενο της. Την 12.7.2013 ο ομνύοντας επισκέφθηκε το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας για να μεταβιβάσει κάποιο ακίνητο στο όνομα της θυγατέρας του. Ο αρμόδιος κτηματολογικός υπάλληλος τον πληροφόρησε ότι η μεταβίβαση δεν θα μπορούσε να λάβει χώρα καθότι το ακίνητο ήταν ήδη επιβαρυμένο με μέμο, το οποίο είχε γραφτεί στα πλαίσια της υπό κρίση υπόθεσης. Ανέθεσε το θέμα στους δικηγόρους του και μετά από έρευνα που διεξήγαγαν οι τελευταίοι στο φάκελο του Δικαστηρίου, διαπιστώθηκε ότι είχε εκδοθεί απόφαση στην απουσία τους. Ο ομνύοντας απορρίπτει τους ισχυρισμούς που αναγράφονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση και συγκεκριμένα τους ισχυρισμούς ότι αυτός είχε επικοινωνία με τον επιδότη, ότι ενημερώθηκε για το κλητήριο ένταλμα και στη συνέχεια ότι απέφευγε επιμελώς να τον συναντήσει για να παραλάβει το εν λόγω δικόγραφο. Ο λόγος που δεν κατεχώρησε εμφάνιση στην υπό κρίση αγωγή ήταν γιατί ο ίδιος αγνοούσε την ύπαρξη της. Προς επίρρωση της θέσης του ανέφερε επίσης ότι δεν είναι αναγνώστης της εφημερίδας Χαραυγή, στην οποία είχε γίνει η σχετική δημοσίευση. Ο ομνύοντας αναφέρει επίσης ότι ουδέποτε είχε οποιονδήποτε έλεγχο επί της εγκατάστασης ανακύκλωσης πλαστικών αντικειμένων και ουδέποτε εργοδότησε και είχε οποιανδήποτε σχέση με τον ενάγοντα. Ούτε η εναγόμενη 1 είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στη συλλογή και μεταποίηση ανακυκλώσιμων υλικών. Δυνάμει συμφωνίας, ημερομηνίας 11.9.2001 μεταξύ της εναγομένης 1 και του εναγομένου 2, ο τελευταίος είχε την αποκλειστική χρήση της πρέσας, η οποία χρησιμοποιείτο για την ανακύκλωση των πλαστικών αντικειμένων. Ο ενάγοντας κατεχώρησε ένσταση στην αίτηση. Είναι η θέση του ότι οι εναγόμενοι 1 και 4 δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, παρέλειψαν να αποκαλύψουν ουσιώδη γεγονότα και δεν αποκαλύπτεται καλή και η ουσιαστική υπεράσπιση. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι έλαβαν γνώση της ύπαρξης της αγωγής έγκαιρα και η αίτηση στερείται της ορθής νομικής βάσης. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Στέφανης Παπαϊωάννου ασκουμένης δικηγόρου, στο δικηγορικό γραφείο Χριστοφή & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Η ομνύουσα επαναλαμβάνει τις θέσεις που περιέχονται και στην ένορκη δήλωση του επιδότη Μιχάλη Νεοφύτου προς υποστήριξη της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση. Υποστηρίζει ότι ο εναγόμενος 4 γνώριζε ότι είχε καταχωρηθεί η υπό κρίση αγωγή και ότι εν πάση περιπτώσει δεν είχε οποιαδήποτε ουσιώδη υπεράσπιση. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο ομνύοντας απέκρυψε ότι ήταν ''διευθυντής, μέτοχος και ιδιοκτήτης της εναγόμενης 1'' και αποσιώπησε το γεγονός ότι ο επιδότης διευθέτησε συνάντηση μαζί με τον εναγόμενο 4 στην οποία ποτέ δεν πήγε και «άρα ήταν γνώστης του το τι τον ήθελε ο Μιχάλης Νεοφύτου ή τι θα του επέδιδε''. Η ένσταση συνοδεύεται και από την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Νεοφύτου ο οποίος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι έγιναν επτά συνολικά προσπάθειες για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο 4, αυτές όμως απέβησαν άκαρπες καθότι ο εναγόμενος 4 προσπαθούσε να αποφύγει την επίδοση. Ο Μιχάλης Νεοφύτου αντεξετάσθηκε σε σχέση με την ένορκη δήλωση του. Κατά την αντεξέταση του δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί πότε παρέλαβε το κλητήριο ένταλμα. Θυμόταν ότι είχε δύο διευθύνσεις σε σχέση με τον εναγόμενο 4, η μία στους Καπέδες και η άλλη ένα γραφείο στην οδό Σπύρου Λάμπρου, στη Λευκωσία. Αρχίζοντας από τη μαρτυρία του Μιχάλη Νεοφύτου παρατήρησα ότι η ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αποτελεί πιστή αντιγραφή της ένορκης δήλωσης που συνόδευε την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση. Παρατήρησα επίσης ότι ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να δώσει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με τους ισχυρισμούς που προβάλλει στην ένορκη δήλωση. Αναφέρθηκε σε επτά προσπάθειες που έκανε για να επιδώσει το κλητήριο ένταλμα χωρίς όμως να δώσει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σε σχέση με τις πιο πάνω ενέργειες του. Από το σύνολο της μαρτυρίας του, τόσο της γραπτής όσο και της προφορικής, δεν έχω πεισθεί ότι ο εναγόμενος 4 γνώριζε για την ύπαρξη του συγκεκριμένου κλητηρίου εντάλματος και εσκεμμένα προσπαθούσε να αποφύγει την επίδοση του. Η επίδοση, με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου έγινε, ως αναφέρω και ανωτέρω, δια δημοσιεύσεως σε εφημερίδα καθημερινής κυκλοφορίας και συγκεκριμένα στη ''Χαραυγή''. Ο εναγόμενος 4 δήλωσε ενόρκως ότι δεν είναι αναγνώστης της εν λόγω εφημερίδας και ουδέποτε περιήλθε σε γνώση του η επίδικη δημοσίευση. Η άλλη πλευρά δεν ζήτησε να τον αντεξετάσει σε σχέση με τον πιο πάνω ισχυρισμό. Το μόνο που έθεσε η πλευρά του ενάγοντα ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν η δήλωση της Στέφανης Παπαϊωάννου, ασκουμένης δικηγόρου, ότι ο εναγόμενος 4 είχε διαβάσει την επίδικη δημοσίευση. Πρόκειται για απλή εικασία η οποία δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε στοιχεία. Καταλήγω ότι ο εναγόμενος 4 ουδέποτε έλαβε γνώση για την ύπαρξη του κλητηρίου εντάλματος. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.17 Θ10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία, με βάση την πιο πάνω διάταξη, να παραμερίσει και ή ακυρώσει μία απόφαση. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη δύο παράγοντες, πρώτος ότι ο διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση δεν πρέπει να αποκλείεται από του να παρουσιάσει την υπόθεση του, εάν έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο θέμα και δεύτερο την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων, χάρη του δημοσίου συμφέροντος. Εάν επιτραπεί σε ένα διάδικο εύκολα να επανανοίξει την υπόθεση του η σφραγίδα της τελεσιδικίας, με όλες τις συνέπειες που επιφέρει και η βεβαιότητα που ενέχει στη διαχείριση των υποθέσεων, θα εμφανισθούν με σοβαρές συνέπειες στην απονομή της δικαιοσύνης[1]. Κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, το Δικαστήριο πρέπει επίσης να ικανοποιηθεί ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δικαιολογούσε την απουσία του αιτητή από το Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης. Η ανεξήγητη δε αργοπορία εκ μέρους του αιτητή να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία να επανανοίξει την υπόθεση του είναι παράγοντας που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση εναντίον του[2]. Σε σχέση με το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση η συζητήσιμου θέματος θα ήθελα να επισημάνω ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση μαρτυρίας ή σε διαπίστωση γεγονότων στο στάδιο αυτό[3]. Το Δικαστήριο δεν αξιολογεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας τα στοιχεία που έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ο αιτητής, δεν αξιολογεί τη συμφωνία που αυτός επικαλείται για υποστήριξη της θέσης του ούτε τον ισχυρισμό του ότι ο ίδιος και η εναγόμενη 1 καμία σχέση είχαν με την ανακύκλωση των πλαστικών ειδών. Ο ρόλος μου περιορίζεται να εξακριβώσω κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή θέμα προς συζήτηση. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου διαπιστώνω ότι οι εναγόμενοι έχουν αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Αποτελεί επίσης κατάληξη του Δικαστηρίου για τους λόγους που αναλύω ανωτέρω, ότι ο εναγόμενος 1 δεν διάβασε τη δημοσίευση στην εφημερίδα Χαραυγή και κατ΄ επέκταση δεν έλαβε γνώση της δικαστικής διαδικασίας. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ v Ανδρέα Μιχαήλ[4], λέχθηκαν σχετικά τα πιο κάτω για το θέμα αυτό: «.Αν ο εφεσίβλητος δεν έλαβε γνώση της δικαστικής διαδικασίας που κινήθηκε εις βάρος του, για το λόγο που αποδέκτηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο, τότε έχει καθαρό δικαίωμα παραμερισμού της απόφασης για να προβάλει την όποια υπεράσπιση του». Καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η επίδικη απόφαση παραμερίζεται. Οι εναγόμενοι 1 και 4 δικαιούνται όπως καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης εντός 10 ημερών από σήμερα. Σε σχέση με το αίτημα για παραμερισμό του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση αδυνατώ να αντιληφθώ την αναγκαιότητα έκδοσης τέτοιου διατάγματος εφόσον η δημοσίευση που προέβλεπε το διάταγμα έγινε προ καιρού και οι εναγόμενοι 1 και 4 έλαβαν εν των μεταξύ γνώση του κλητήριου εντάλματος μετά από την έρευνα που διεξήγαγε ο δικηγόρος τους στο φάκελο του δικαστηρίου. Ενόψει τούτου η πιο πάνω αξίωση απορρίπτεται. Σε σχέση με τα έξοδα, αφού έλαβα υπόψη ότι οι εναγόμενοι 1 και 4 δεν είχαν λάβει γνώση για την ύπαρξη της αγωγής μέσω της δημοσίευσης που έγινε κρίνω ορθό και δίκαιο τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής. (Υπ.) .................... Τ. Παρασκευαίδου-Καρακάννα, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /Μ.Α.Σ. [1] Βλέπετε σχετικά Φυλακτού κ.α v Μιχαήλ