← Κύπρος

Kismetia Ltd ν. LUPUSCO VOLGA FARMING LTD κ.α., Γενική Αίτηση: 1639/11, 29/5/2014

Kismetia Ltd ν. LUPUSCO VOLGA FARMING LTD κ.α., Γενική Αίτηση: 1639/11, 29/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A233 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 1639/11 Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο 121(Ι) του 2000 Και Αναφορικά με τον περί Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμο 84 του 1979 Και Αναφορικά με την απόφαση ημερομηνίας 15.12.2011 του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Στοκχόλμης (Stockholms Handelskammares Skiljedomsinstitu) στην υπόθεση SCC V 155/2010 μεταξύ

  1. Fredrik Ljungstrom
  2. Anne-Helene Ljungstrom
  3. Kismetia Ltd v.
  4. Gunnar Nilsson
  5. Lupusco Volga Farming Ltd Kαι Αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ Kismetia Ltd Αιτήτρια Και
  6. LUPUSCO VOLGA FARMING LTD, από τη Λευκωσία
  7. Gunnar Nilsson, από τη Σουηδία Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------ Αίτηση Αιτήτριας ημερ. 25.5.12 για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (writ of attachment) 29 Μαΐου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια: κος Γ. Τριλλίδης Για Καθ' ης η Αίτηση 1: κα Ιάσονος Α Π Ο Φ Α Σ Η Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 2.5.2012 έκδωσε απόφαση με την οποία αναγνώρισε και ενέγραψε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, την αλλοδαπή απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Στοκχόλμης (Arbitration Institute of the Stockholm Chamber of Commerce) SCC, ημερομηνίας 15.12.11 που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 στα πλαίσια της υπόθεσης SCC v. 155/2010.. Στις 2.5.12 και προς εκτέλεση της εν λόγω αλλοδαπής απόφασης, η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα Αίτηση με την οποία αιτήθηκε: (Α) την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου μη αποξένωσης (Garnishee Nisi Order) προς την Κυπριακή Εταιρία FG VOLGA FARMING LTD, για το ποσό των USD $1.106.027,29 (δολάρια Αμερικής), ως μέρος του συνολικού ποσού που οφείλεται στην Αιτήτρια από την Καθ' ης η Αίτηση 1 δυνάμει της πιο πάνω αναγνωρισθείσας αλλοδαπής απόφασης και το οποίο ποσό οφείλεται από την Κυπριακή Εταιρία FG VOLGA FARMING LTD προς την εξ' αποφάσεως οφελέτρια Καθ' ης η Αίτηση 1, δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερ. 25.10.09 και/ή βρίσκεται στα χέρια της FG VOLGA FARMING LTD προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση 1 και (Β) την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (writ of attachment), το οποίο να διατάσσει την Κυπριακή Εταιρεία FG VOLGA FARMING LTD (στο εξής ο μεσεγγυούχος) όπως πληρώσει και/ή καταβάλει το ποσό των USD $1.106.027,29 δολάρια Αμερικής προς την Αιτήτρια, το οποίο οφείλεται από το μεσεγγυούχο προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 ή οποιοδήποτε μεγαλύτερο ποσό το οποίο δεν υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος δηλαδή το ποσό των USD $4.731.660 πλέον τόκους επί του ποσού των USD $300.000,00 από 29.10.10 μέχρι εξόφλησης και επί του ποσού των USD $4.431.660,00 από 6.8.11 μέχρι εξόφλησης, και το οποίο οφείλεται από τον μεσεγγυούχο προς την Καθ' ης η Αίτηση
  8. Στις 5.6.12 το Δικαστήριο έκδωσε μονομερώς το Διάταγμα υπό παρ.(Α) (ανωτέρω) και στις 11.6.12 με τη συγκατάθεση του μεσεγγυούχου που εμφανίστηκε στη διαδικασία, το εν λόγω Διάταγμα έγινε απόλυτο. Σε σχέση με το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ.(Β) (ανωτέρω) η Καθ' ης η Αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 14 και 73-81 του Μέρους VII του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στη Δ.48 θ. 1-4, 8 και 9, Δ.42Α, Δ.43 θ.1-3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις γενικές αρχές, στις Αρχές της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αντιγόνης Φακοντή δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερ. 25.5.
  9. Η Αντιγόνη Φακοντή αναφέρεται στην ένορκη της δήλωση, στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 2.5.12 (Τεκμήριο 1 και 2), ως και στη διαιτητική απόφαση ημερ. 15.12.11 (Τεκμήριο 3). Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο επιστολής των Σουηδών δικηγόρων της Αιτήτριας ημερ. 19.12.11, προ το γραφείο τους, όπου φαίνεται ο υπολογισμός του τόκου σύμφωνα με τον Σουηδικό Νόμο, με βάση τη διαιτητική απόφαση ως ακολούθως: i. Επί του ποσού των USD $300.000,00 ο τόκος υπολογίζεται ετησίως και είναι: (α) 8.5% από την 29η Οκτωβρίου 2010 μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2010, (β) 9.5% από την 1η Ιανουαρίου 2011 μέχρι την 30η Ιουνίου 2011 και (γ) 10% από την 1η Ιουλίου 2011 και εντεύθεν μέχρι εξοφλήσεως. ii. Επί του ποσού των USD $4.431.660,00 ο τόκος υπολογίζεται ετησίως και είναι 10% από την 6η Αυγούστου 2011 και εντεύθεν μέχρι εξοφλήσεως. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει πληρώσει προς την Αιτήτρια οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους της, είτε πριν είτε μετά την εγγραφή και την άδεια προς εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης στην Κύπρο. Ο μεσεγγυούχος (στον οποίο μέτοχος είναι η Αιτήτρια) έχει συνάψει συμφωνία δανείου ημερ. 25.10.09 με πιστωτή την Καθ' ης η Αίτηση 1 (η οποία είναι επίσης μέτοχος στον μεσεγγυούχο) (Τεκμήριο 5). Το δάνειο κατέστη απαιτητό στις 24.10.11 και δικαιούχος προς αποπληρωμή είναι η Καθ' ης η Αίτηση
  10. Το δάνειο δεν έχει εξοφληθεί προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 μέχρι σήμερα και το χρεωστικό υπόλοιπο του μεσεγγυούχου προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 ανέρχεται σήμερα, συνυπολογίζοντας και τον συμβατικό τόκο από 29.10.09, στο ποσό των USD $1.106.027,29 (Τεκμήριο 6). Σημειώνει ότι το χρέος του μεσεγγυούχου προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 φέρει τόκο 14% ετησίως και επομένως το οφειλόμενο ποσό των USD$1.106.027,29 αυξάνεται χωρίς όμως να αναμένεται να υπερβεί το εξ αποφάσεως χρέος πλέον τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ως και τα επιδικασθέντα έξοδα στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 με την ένσταση της εγείρει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  11. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση.
  12. Η έκδοση Διατάγματος ως η παρ.(Β) (ανωτέρω) θα δώσει προτεραιότητα στους εξ' αποφάσεως πιστωτές, σε σχέση με τους υπόλοιπους πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση 1, ενόψει του ότι αυτή είναι αφερέγγυα.
  13. Η έκδοση Διατάγματος ως η παρ.(Β) ανωτέρω, θα προκαλέσει αδικία στην Καθ' ης η Αίτηση 1 ενόψει της καταχώρησης από αυτή νέας αίτησης για διαιτησία ημερ. 20.4.12 εναντίον της Αιτήτριας.
  14. Η έκδοση Διατάγματος ως η παρ.(Β) (ανωτέρω) παραγνωρίζει τα δικαιώματα των πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση 1 ως και της ίδιας της Καθ' ης η Αίτηση 1, είναι άδικη, αντίκειται στις αρχές της επιείκειας και/ή δε είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ιωάννη Χαπάρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση 1 ημερομηνίας 6.7.
  15. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι στις 20.4.12 η Καθ' ης η Αίτηση 1 καταχώρησε Αίτηση για Διαιτησία (Τεκμήριο 1) στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Στοκχόλμης στη Σουηδία, η οποία εκκρεμεί. Η απαίτηση αυτή αφορά αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας από την Αιτήτρια και πηγάζει από το αποτέλεσμα της πρώτης διαιτητικής απόφασης ημερ. 15.12.
  16. Επομένως η έκδοση Διατάγματος υπό παρ.(Β) (ανωτέρω) θα προκαλέσει αδικία στην Καθ' ης η Αίτηση
  17. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι αφερέγγυα εφόσον τα χρέη της είναι κατά πολύ περισσότερα από τα περιουσιακά της στοιχεία (Τεκμήριο 2). Επομένως η έκδοση του Διατάγματος υπό παρ.(Β) ανωτέρω, θα δώσει προτεραιότητα στην Αιτήτρια ως εξ' αποφάσεως πιστωτή της Καθ' ης η Αίτηση 1, σε σχέση με τους υπόλοιπους πιστωτές της. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 προβαίνει στα δέοντα διαβήματα ώστε να τεθεί το συντομότερο υπό εκκαθάριση διότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (Τεκμήριο 3). Προέβαλε επίσης τον ισχυρισμό ότι αν το δάνειο που αφορά την παρούσα αίτηση, πληρωθεί στην Αιτήτρια, ώστε να ικανοποιήσει μέρος της απαίτησης της με βάση τη διαιτητική απόφαση ημερ. 15.12.11, και αν η Καθ' ης η Αίτηση 1 επιτύχει στην εκκρεμούσα διαιτησία, τότε πιθανόν η Καθ' ης η Αίτηση 1 να στερηθεί του δικαιώματος της να εκτελέσει την δική της πιθανή απόφαση εναντίον της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια είναι εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, δηλαδή εκτός δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και των Σουηδικών Δικαστηρίων και έτσι δεν θα είναι δυνατή η εκτέλεση πιθανής απόφασης στην εκκρεμούσα Διαιτητική διαδικασία εναντίον της Αιτήτριας. Σε περίπτωση επιτυχίας της Αιτήτριας στην παρούσα διαδικασία και είσπραξης μέρους της Διαιτητικής Απόφασης ημερ. 15.12.11, δεν θα είναι δυνατό μετέπειτα να εμποδιστεί η Αιτήτρια από το να αποξενώσει τα περιουσιακά της στοιχεία και έτσι περιορίζονται οι πιθανότητες της Καθ' ης η Αίτηση 1 από το να εισπράξει από την απόφαση της εκκρεμούσας Διαιτησίας. Είναι επομένως εμφανές ότι δεν θα υπάρχουν νομικά μέτρα για την Καθ' ης η Αίτηση 1 για να προστατευθεί (Τεκμήριο 4). Η εκκρεμούσα διαιτησία έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας. Η Αιτήτρια είναι μέτοχος του μεσεγγυούχου και επομένως θα επηρεαζόταν οικονομικά αν το δάνειο ημερ. 25.10.09 πληρωνόταν στην Καθ' ης η Αίτηση 1 κατά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέο. Ενώ ο μεσεγγυούχος μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης αρνείτο να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό βάση της Συμφωνίας Δανείου ημερ. 25.10.09 στην Καθ' ης η Αίτηση 1, για σκοπούς της παρούσας αίτησης ο μεσεγγυούχος δέχθηκε χωρίς όρους ότι το ποσό είναι οφειλόμενο ώστε με αυτό τον τρόπο να επωφεληθεί με το εν λόγω ποσό η Αιτήτρια και παράλληλα να αναιρεθούν οι υποχρεώσεις του μεσεγγυούχου προς την Καθ' ης η Αίτηση
  18. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου η Καθ' ης η Αίτηση 1 καταχώρησε στις 4.3.13 συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Ιωάννη Χαπάρη. Ανέφερε ότι μετά την καταχώρηση της ένστασης τους στην παρούσα αίτηση, στις 6.7.12 συγκλήθηκε έκτακτη γενική συνέλευση των πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση 1 και με ψήφισμα των μετόχων της αποφασίστηκε όπως τεθεί υπό εκούσια εκκαθάριση και ο Κρις Ιακωβίδης διοριστεί ως εκκαθαριστής της (Τεκμήριο 1). Στις 16.7.12 επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 Απαγορευτικό Διάταγμα ημερ. 12.7.12 στα πλαίσια νέας αίτησης με αρ. 585/12 με το οποίο αναστάληκε η ισχύς των αποφάσεων και ψηφισμάτων ημερ. 6.7.12, απαγορεύτηκε η πραγματοποίηση της συνέλευσης των πιστωτών στις 17.7.12, αναστάληκε η διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης και απαγορεύτηκε στον Κρις Ιακωβίδη και στην εταιρεία Corporate Recovery and Insolvency Group Ltd, να προωθούν οποιεσδήποτε διαδικασίες εκκαθάρισης (Τεκμήριο 2). Προέβαλε τη θέση ότι το Δικαστήριο αν προχωρούσε με την εκδίκαση της παρούσας αίτησης, θα εδίδετο τελική θεραπεία στην αίτηση 585/12 με πλήρη παραγνώριση του δεδομένου της εκούσιας εκκαθάρισης που άρχισε στις 6.7.
  19. Με την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, παραγνωρίζοντας τα μέτρα που λήφθηκαν ώστε η Καθ' ης η Αίτηση 1 να τεθεί υπό εκούσια εκκαθάριση ώστε να ικανοποιηθούν όλοι οι πιστωτές, θα παραβιαστούν τα δικαιώματα των υπόλοιπων πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση
  20. Εισηγήθηκε ότι το αιτούμενο Διάταγμα δεν θα έπρεπε να εκδοθεί προτού αποπερατωθεί η αίτηση με αρ. 585/
  21. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε στις 7.3.13 συμπληρωματική ένορκη δήλωση από την Αντιγόνη Φακοντή εκ μέρους της Αιτήτριας η οποία παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου τα ακόλουθα έγγραφα ως Τεκμήριο Α-Ι:
  22. Αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 6.7.2012 από την εταιρεία CRI Group προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία ανακοινώνεται ότι ο κ. Κρις Ιακωβίδης έχει διοριστεί Εκκαθαριστής της Καθ' ης η Αίτηση 1 στις 6.7.2012 με απόφαση των μετόχων (Τεκμήριο Α).
  23. Αντίγραφο εξουσιοδότησης ημερομηνίας 6.7.2012 με την οποία εξουσιοδοτούνται οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση 1 να εμφανιστούν εκ μέρους του εκκαθαριστή την 9.7.2012 στο Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας αίτησης (Τεκμήριο Β).
  24. Δημοσίευση, εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 σε εφημερίδα ημερήσιας κυκλοφορίας την 10.7.2012, ανακοίνωσης περί σύγκλησης συνέλευσης πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση 1 στα γραφεία της CRI Group την 17η Ιουλίου 2012 (Τεκμήριο Γ).
  25. Δημοσίευση, εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 σε εφημερίδα ημερήσιας κυκλοφορίας την 11.7.2012, ανακοίνωσης περί σύγκλησης συνέλευσης πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση 1 στα γραφεία της CRI Group την 17η Ιουλίου 2012 (Τεκμήριο Δ).
  26. Δημοσίευση, της Καθ' ης η Αίτηση 1 στην επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 13.7.2012, ανακοίνωσης περί σύγκλησης συνέλευσης πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση 1 στα γραφεία της CRI Group την 17η Ιουλίου 2012 (Τεκμήριο Ε).
  27. Αντίγραφο της ενδιάμεσης αίτησης της Αιτήτριας, στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης με αριθμό 585/12, για έκδοση διαφόρων ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 12.7.2012 (Τεκμήριο Στ).
  28. Αντίγραφο της Γενικής Αίτησης με αριθμό 585/12 της Αιτήτριας με την οποία επιζητείται, μεταξύ άλλων, η διακοπή και/ή η ακύρωση και/ή η αναστολή της διαδικασίας εκούσιας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1 (Τεκμήριο Ζ).
  29. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 καταχώρησε στις 9.10.12 ένσταση στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης στη Γενική Αίτηση 585/12 (Τεκμήριο Η).
  30. Οι υπόλοιποι Καθ' ων η Αίτηση στη Γενική Αίτηση 585/12 καταχώρησαν στις 9.10.12 ενστάσεις (Τεκμήρια Θ, Ι). Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν εκ συμφώνου ενώπιον του Δικαστηρίου, ως παραδεκτά γεγονότα, (α) η Διαιτητική Απόφαση ημερ. 7.2.13 και (β) η Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου στην Γενική Αίτηση 585/12 ημερ. 23.10.
  31. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η αλλοδαπή διαιτητική απόφαση ημερ. 15.12.11 αναγνωρίστηκε και εγγράφηκε στην Κύπρο με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 2.5.
  32. Συνεπώς αυτή κατέστη Κυπριακή Απόφαση και μπορεί να εκτελεστεί με βάση τις πρόνοιες του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  33. Σχετική είναι η απόφαση F. Hoffman La Roche and Co. A.G. v. Inter-Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Ltd

(1969)1 C.L.R. 106 και το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελ. 116: "The methods of execution are expressly laid down therein and attachment of money or other movable property is one of those methods. Once a foreign judgment is put on the same footing as a Cyprus judgment its execution is covered by the provisions of the Civil Procedure Law Cap.6, and the relevant rules, and the attachment of money or property is a form of execution within the meaning of Cap.6 and the rules made thereunder." Το υπό εξέταση ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (writ of attachment) ρυθμίζεται από τα άρθρα 73-81 του Μέρους VII του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  1. Είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος διάθεσης της κατασχεθείσας ιδιοκτησίας δυνάμει του άρθρου 78 του Κεφ.6, είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, εκδίδεται στη βάση των αρχών της επιείκειας (Βλ. σελ. 337, παρ. 539 του Συγγράμματος Halsbury's Laws of England 4η έκδοση τόμος 17) και πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις:
  2. Ο Αιτητής είναι εξ' αποφάσεως πιστωτής.
  3. Ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους, έχει συμφέρον στο αντικείμενο της μεσεγγύησης. Απαιτείται δηλαδή η ύπαρξη σχέσης πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ' αποφάσεως οφειλέτη και του μεσεγγυούχου.
  4. Η ύπαρξη, κατά το χρόνο της κατάσχεσης, κάποιου αντικειμένου που ο νόμος αναγνωρίζει ως χρέος. (βλ. Κυριάκος και Νικόλας Τρικομίτες Λτδ ν. Αρτέμιδος Τουμαζή και Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Λτδ, Πολ. Έφεση 155/10 ημερ. 22.3.13 και Carna Plants Ltd v. Masalcha Brothers Ltd και άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 28). Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Αιτήτρια είναι εξ' αποφάσεως πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση 1 με βάση την αναγνωρισθείσα και εγγραφείσα αλλοδαπή απόφαση στην Κύπρο, στις 2.5.
  1. Αποτελεί περαιτέρω αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 ως εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους, έχει συμφέρον επί του αντικείμενου της μεσεγγύησης που συνίσταται στο χρεωστικό υπόλοιπο ύψους USD$1.106.027,29 πλέον τόκους (Τεκμήριο 6 στην αίτηση) που ο μεσεγγυούχος οφείλει στην Καθ' ης η Αίτηση 1, δυνάμει συμφωνίας δανείου ημερ. 25.10.
  2. Είναι δε παραδεκτό εκ μέρους του μεσεγγυούχου, η ύπαρξη αυτού του χρέους του προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, εξού και το Διάταγμα υπό παρ. Α της αίτησης, το οποίο εκδόθηκε στις 5.6.12 εναντίον του μεσεγγυούχου και με τη συγκατάθεσή του κατέστη στις 11.6.12 απόλυτο. Συνακόλουθα, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που το Κεφ.6 τάσσει για έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος ως η παρ.Β της αίτησης (ανωτέρω). Αποτελεί λόγον ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση 1 ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψε από αυτό ουσιώδη γεγονότα. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι στις 20.4.12 η Καθ' ης η Αίτηση 1 έχει καταχωρήσει στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Στοκχόλμης στη Σουηδία νέα αίτηση Διαιτησίας η οποία πηγάζει από το αποτέλεσμα της πρώτης διαιτητικής απόφασης ημερ. 15.12.
  3. Είναι καλώς γνωστό ότι βάσει διαχρονικής και απαρέκκλιτης νομολογίας ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον όχι μόνο να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά και να τα παρουσιάζει δίκαια και χωρίς παραπλάνηση. Διαφορετικά το Δικαστήριο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας. Παρατίθεται επί του προκειμένου το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση D. Rybolovlev v. E. Rybolovlena Πολ. Έφεση 130/09 ημερ. 21.1.10 που επαναλαμβάνει ό,τι προηγούμενες αποφάσεις καθιέρωσαν: «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο, πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας.» Με βάση την πιο πάνω νομολογία, το Δικαστήριο θέτει τέρμα στην ισχύ του εκδοθέντος Διατάγματος χωρίς να εξετάσει άλλα θέματα ουσίας, όταν διαπιστώνει απόκρυψη και μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, στην περίπτωση που ο διάδικος προσφεύγει στο Δικαστήριο και πετυχαίνει στην έκδοση Προσωρινού Διατάγματος μονομερώς. Στην προκειμένη περίπτωση, η Αιτήτρια παρόλο που αποτάθηκε στο Δικαστήριο με μονομερή αίτηση της ημερ. 25.5.12, δεν εξασφάλισε το Διάταγμα παρ.(Β) της αίτησης μονομερώς και διατάχθηκε από το Δικαστήριο η επίδοση της αίτησης στην Καθ' ης η Αίτηση
  4. Ως εκ τούτου, δεν τίθεται θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων εκ μέρους της Αιτήτριας σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας, όπου το Δικαστήριο εξετάζει πλέον το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ. Β της αίτησης, στη βάση των γεγονότων που έχουν τεθεί και από τις δύο πλευρές. Ως εκ τούτου, αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Σε σχέση με την καταχώρηση της νέας διαιτησίας ημερ. 20.4.12 εναντίον της Αιτήτριας, η Καθ' ης η Αίτηση 1 προέβαλε ως λόγο ένστασης, ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος υπό παρ.Β (ανωτέρω), θα προκαλέσει αδικία στην Καθ' ης η Αίτηση
  5. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο Χ1 η διαιτητική απόφαση ημερ. 7.2.13 σύμφωνα με την οποία η διαιτησία στη Σουηδία που είχε αρχίσει στις 20.4.12 τερματίστηκε οριστικά και η απαίτηση της Καθ 'ης η Αίτηση 1 εναντίον της Αιτήτριας, έχει απορριφθεί. Ως εκ τούτου, αυτός ο λόγος ένστασης παρέμεινε χωρίς αντικείμενο και ως αβάσιμος απορρίπτεται. Προχωρώ να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης ότι η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος ως η παρ. (Β) ανωτέρω θα δώσει προτεραιότητα στην Αιτήτρια έναντι άλλων πιστωτών διότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι αφερέγγυα και αντίκειται στις αρχές της επιείκειας αφού παραγνωρίζει τα δικαιώματα των πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση
  6. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο Χ2 η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στη Γενική Αίτηση με αρ. 585/12 ημερ. 23.10.13 με την οποία έγινε απόλυτο το απαγορευτικό διάταγμα, βάσει του οποίου: (α) αναστάληκε η ισχύς των αποφάσεων και/ή ψηφισμάτων ημερ. 6.7.12 της Καθ' ης η Αίτηση 1 στην έκτακτη γενική συνέλευση ιδίας ημερομηνίας όπου αποφασίστηκε η εκούσια εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ο διορισμός εκκαθαριστή (β) απαγορεύθηκε η πραγματοποίηση συνέλευσης πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση 1 την 17.7.12 και σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία. (γ) αναστάληκε η διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1 και (δ) απαγορεύθηκε στον διορισθέντα ως εκκαθαριστή από του να διενεργεί και/ή προωθεί οποιεσδήποτε διαδικασίες εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1, μέχρι αποπεράτωσης της Γενικής Αίτησης αρ. 585/
  7. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Ι. Χαπάρη, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ. Β (ανωτέρω), προτού αποπερατωθεί η Γενική Αίτηση με αρ. 585/
  8. Σε περίπτωση απόρριψης της και συνέχισης της εκούσιας εκκαθάρισης, η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Σχετικά είναι τα άρθρα 305 και 306 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, τα οποία ορίζουν ως εξής: «305.-
(1)Όταν πιστωτής έχει εκδώσει εκτέλεση εναντίον των αγαθών ή ακίνητης περιουσίας εταιρείας ή έχει κατάσχει στα χέρια τρίτου οποιοδήποτε χρέος που οφείλεται στην εταιρεία, και στη συνέχεια η εταιρεία εκκαθαρίζεται, δεν θα δικαιούται να κατακρατήσει το όφελος που αποκόμισε από την εκτέλεση ή την κατάσχεση, εναντίον του εκκαθαριστή της εκκαθάρισης της εταιρείας εκτός αν ο πιστωτής συμπλήρωσε την εκτέλεση ή κατάσχεση πριν από την έναρξη της εκκαθάρισης: Νοείται- (α) Όταν οποιοσδήποτε πιστωτής είχε ειδοποιηθεί για τη συνέλευση που συγκλήθηκε στην οποία θα προτεινόταν ψήφισμα για εκούσια εκκαθάριση, η ημερομηνία που ο πιστωτής είχε ειδοποίηση με τον τρόπο αυτό για τους σκοπούς της πιο πάνω πρόνοιας, θα αντικαθιστά την ημερομηνία έναρξης της εκκαθάρισης (β) πρόσωπο που αγοράζει με καλή πίστη σε πώληση από τον εντεταλμένο για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων οποιαδήποτε αγαθά εταιρείας πάνω στα οποία έγινε κατάσχεση θα αποκτά νόμιμο τίτλο πάνω σε αυτά έναντι του εκκαθαριστή και (γ) τα δικαιώματα που παρέχονται από το εδάφιο αυτό στον εκκαθαριστή δύνανται να ακυρωθούν από το Δικαστήριο σε όφελος του πιστωτή σε τέτοια έκταση και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο θεωρεί πρέπον.
(2)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, εκτέλεση εναντίον αγαθών θεωρείται ότι συμπληρώθηκε με την κατάσχεση και πώληση, και κατάσχεση οφειλής στα χέρια τρίτου θα λογίζεται ότι συμπληρώθηκε με λήψη της οφειλής, και εκτέλεση εναντίον ακίνητης περιουσίας θα λογίζεται ότι συμπληρώθηκε με την καταχώρηση της απόφασης ως επιβάρυνσης πάνω στην ακίνητη περιουσία.
(3)Στο άρθρο αυτό η έκφραση «αγαθά» περιλαμβάνει οποιαδήποτε προσωπικά αντικείμενα και η έκφραση «εντεταλμένος για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων» περιλαμβάνει λειτουργό επιφορτισμένο με την εκτέλεση εντάλματος ή άλλης διαδικασίας. 306.-
(1)Τηρουμένων των προνοιών του εδαφίου
(3), όταν οποιαδήποτε αγαθά εταιρείας λήφθηκαν στην εκτέλεση, και, πριν από την πώληση τους ή τη συμπλήρωση της εκτέλεσης με την είσπραξη ή ανάκτηση ολόκληρου του ποσού της κατάσχεσης, επιδίδεται στον εντεταλμένο για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων ειδοποίηση ότι έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής ή ότι εκδόθηκε διάταγμα εκκαθάρισης ή ότι εγκρίθηκε ψήφισμα για εκούσια εκκαθάριση, ο εντεταλμένος για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων αφού του ζητηθεί με τον τρόπο αυτό, παραδίδει τα αγαθά και οποιαδήποτε χρήματα που κατασχέθηκαν ή λήφθηκαν για μερική ικανοποίηση της εκτέλεσης στον εκκαθαριστή αλλά τα έξοδα της εκτέλεσης είναι πρώτη επιβάρυνση στα αγαθά ή χρήματα που δόθηκαν με τον τρόπο αυτό, και ο εκκαθαριστής δύναται να πωλήσει τα αγαθά, ή ικανοποιητικό μέρος τους, για το σκοπό ικανοποίησης εκείνης της επιβάρυνσης.
(2)Τηρουμένων των προνοιών του εδαφίου
(3), όταν με βάση την εκτέλεση σε σχέση με απόφαση για ποσό που υπερβαίνει τις είκοσι λίρες τα αγαθά της εταιρείας πωλούνται ή πληρώνονται χρήματα για να αποφευχθεί η πώληση, ο εντεταλμένος για την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων αφαιρεί τα έξοδα της εκτέλεσης από το προϊόν της πώλησης ή των χρημάτων που πληρώθηκαν και κατακρατεί το υπόλοιπο για δεκατέσσερις ημέρες, και αν μέσα στην περίοδο εκείνη επιδοθεί σε αυτόν ειδοποίηση για την καταχώρησης αίτησης εκκαθάρισης της εταιρείας ή για τη σύγκληση συνέλευσης στην οποία θα προταθεί ψήφισμα για εκούσα εκκαθάριση της εταιρείας και εκδοθεί διάταγμα ή εγκριθεί ψήφισμα, ανάλογα με την περίπτωση, για εκκαθάριση της εταιρείας, ο εντεταλμένος για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων πληρώνει το υπόλοιπο στον εκκαθαριστή, ο οποίος δικαιούται να το κατακρατήσει έναντι του πιστωτή, που διενεργεί την εκτέλεση.
(3)Τα δικαιώματα που παρέχονται από το άρθρο αυτό στον εκκαθαριστή δύνανται να ακυρωθούν από το Δικαστήριο σε όφελος του πιστωτή σε τέτοια έκταση και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο θεωρεί πρέπον.
(4)Στο άρθρο αυτό η έκφραση «αγαθά» περιλαμβάνει οποιαδήποτε προσωπικά αντικείμενα και η έκφραση «εντεταλμένος για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων» περιλαμβάνει λειτουργό επιφορτισμένο με την εκτέλεση εντάλματος ή άλλης διαδικασίας.» Προκύπτει με σαφήνεια από τις πρόνοιες των πιο πάνω άρθρων ότι δεν απαγορεύεται η κατάσχεση στα χέρια τρίτου ενώ έχει ήδη αρχίσει η διαδικασία εκκαθάρισης. Απλά δίδεται το δικαίωμα στον εκκαθαριστή να διεκδικήσει την ανάκτηση της κατασχεθείσας περιουσίας, τα δικαιώματα του οποίου, με βάση τα άρθρα 305
(1)(γ) και 306
(3)ανωτέρω, μπορούν να ακυρωθούν από το Δικαστήριο σε όφελος του πιστωτή σε τέτοια έκταση και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο θεωρεί πρέπον. (βλ. Palmer's Company Law 21η έκδοση, Τόμος Β σελ. 770: "The Court has wide powers to set aside the rights which the liquidator has under sections 325 and 326, if it thinks fit." In re Suidar International Airways Ltd
(1951)1 Ch. 165, Gerald v. Worth of Paris Ltd
(1936)2 All E.R. σελ. 905, Halsbury's Laws of England 3η έκδοση Τόμος 6, παρ. 1523 και υποσημείωση d και Re Carribean Products (Yam Importers) Ltd Tickler v. Swains Packaging Ltd
(1966)1 All E.R. 181). Επομένως, σε περίπτωση απόρριψης της Γενικής Αίτησης με αρ. 585/12 και συνέχισης της εκούσιας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1, ο εκκαθαριστής θα δικαιούται να ζητήσει από την Αιτήτρια να επιστρέψει το ποσό που θα έχει κατασχεθεί στα χέρια τρίτου. Τονίζεται η πρόνοια του άρθρου 305
(1)(α) του Κεφ. 113 (ανωτέρω), ως και η θέση της Αιτήτριας όπως προβλήθηκε στα πλαίσια της διαδικασίας για έκδοση των πιο πάνω Προσωρινών Διαταγμάτων στην Γενική Αίτηση 585/12 [όπως προκύπτει από την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου Τεκμήριο Χ2] ότι δεν έλαβε ποτέ κλήση για συνέλευση των πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία είχε οριστεί στις 17.7.12, ο δε εκκαθαριστής αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία των Προσωρινών Διαταγμάτων (σύμφωνα με το Τεκμήριο Χ2) παραδέχθηκε ότι δεν είχε στείλει ειδοποίηση στην Αιτήτρια για τη συνέλευση των πιστωτών. Διευκρινίζεται ότι το θέμα αυτό - το οποίο είναι καθοριστικό για τον καθορισμό της ημερομηνίας έναρξης της εκκαθάρισης και κατ' επέκταση του δικαιώματος του πιστωτή να κατακρατήσει ή όχι τη κατασχεθείσα περιουσία στα χέρια τρίτου - είναι δυνατό να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης από το Δικαστήριο σε περίπτωση απόρριψης της Γενικής Αίτησης 585/12, συνέχισης της εκούσιας εκκαθάρισης και άσκησης του δικαιώματος του εκκαθαριστή για επανάκτηση της κατασχεθείσας περιουσίας, με βάση τα άρθρα 305 και 306 του Κεφ. 113 ανωτέρω. Σχετικό είναι το απόσπασμα από το σύγγραμμα Palmer's Company Law 21η έκδοση, Τόμος Β, σελ. 769: "By section 325 an execution creditor cannot retain the benefit of his execution against the liquidator unless he has completed the execution before the commencement of the winding up and before he had notice of a meeting to propose a resolution for winding up." Η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Roberts Petroleum Ltd v. Bernard Kenny Ltd (in liquidation)
(1983)1 All E.R. 564 και στη βάση των όσων αποφασίστηκαν από το House of Lords ζήτησε την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής έχουν ως ακολούθως: "The plaintiff supplied petroleum products to the defendant company, which owned two petrol filling stations. By November 1978 the defendant company was in financial difficulties and owed substantial sums to its suppliers, including the plaintiff. On 8 March 1979 the plaintiff issued a writ against the defendant company claiming £74,
  1. Shortly afterwards, another of the defendant company's trade creditors obtained judgment in default of appearance against it for the sum of £22,
  2. On 16 March insolvency accountants who had been asked to prepare a statement of the defendant company's affairs gave notice to the company's creditors of an informal meeting of creditors to be held on 26 March. On 23 March the plaintiff entered judgment in default of appearance against the defendant company for its claim for £74,000 and on the same day the district registrar, in exercise of the power conferred on the High Court by s 35
(1)ª of the Administration of Justice Act 1956, imposed a charging order nisi charging the land on which the defendant's two filling stations stood with payment of the judgment debt. The registrar's order fixed 4 April as the date on which, unless the defendant company showed 'sufficient cause' to the contrary, the charging order would be made absolute, pursuant to RSC Ord 50, r 1
(6)b. On 2 April at an extraordinary meeting of the defendant company resolutions were passed that the company be wound up and a liquidator appointed. On 4 April the district registrar, having considered all the circumstances, concluded that the plaintiff's charging order nisi should be made absolute and he so ordered. The defendant company appealed to the judge in chambers, who allowed the appeal and discharged the charging order, on the grounds that by 4 April the defendant company was insolvent and irretrievably on the way to liquidation and that therefore, in considering whether to make the charging order absolute, paramount consideration ought to be given to obtaining equal treatment for all the defendant company's unsecured creditors, and the plaintiff ought not to be allowed to keep the advantage it had obtained under the charging order nisi, even though the plaintiff had not obtained the charging order nisi by any sharp practice. The plaintiff appealed to the Court of Appeal, which allowed the appeal and exercised its discretion to make the order absolute on the ground that insolvency of a company followed by liquidation was not of itself sufficient to justify the court in refusing to make absolute a charging order nisi and that there had to be some other factor present, such as a scheme of arrangement set up by the main body of creditors which had a reasonable prospect of success, before there was 'sufficient cause' not to make the charging order absolute. The defendant company appealed to the House of Lords." Η απόφαση του Δικαστηρίου ήταν ως ακολούθως: "Held - If the court mad a charging order nisi over land owned by a company in favour of a judgment creditor pursuant to s35
(1)of the 1956 Act and if, before the court considered, pursuant to RSC Ord 50, r 1
(6), whether to make the order absolute, a statutory scheme for dealing with its assets was irrevocably imposed on the company by resolution or a winding-up order, the court should, when it came to make that consideration, exercise its discretion by refusing to make the order absolute. By so exercising its discretion the land would fall into the statutory scheme for dealing with the assets for the benefit of all creditors, and a judgment creditor who had, at the time the statutory scheme came into being, no more than a defeasible right to retain the asset would be prevented from gaining an advantage over the general body of unsecured creditors. It followed that the resolution of 2 April 1979 placing the defendant company in liquidation and appointing a liquidator was a 'sufficient cause' within Ord 50, r1
(6)for not making absolute the charging order obtained by the plaintiff on 23 March." Έχω την άποψη ότι τα γεγονότα της υπόθεση Roberts Petroleum (ανωτέρω) διαφοροποιούνται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η ουσιαστική διαφορά έγκειται στο ότι στην εν λόγω υπόθεση, η Εναγόμενη εταιρεία είχε τεθεί υπό εκκαθάριση με βάση ψήφισμα ημερ. 2.5.79 έκτακτης συνέλευσης της και είχε διοριστεί εκκαθαριστής. Αυτό ήταν το ουσιώδες γεγονός που το Δικαστήριο εξέλαβε ως ικανοποιητικό λόγο (sufficient cause) ώστε να μην καταστήσει το επιβαρυντικό Διάταγμα nisi που είχε εξασφαλίσει ο Ενάγοντας στις 23.3.79 απόλυτο. Η εγκυρότητα του ψηφίσματος ημερ. 2.4.79 και ο διορισμός του εκκαθαριστή δεν είχαν αμφισβητηθεί. Στην παρούσα υπόθεση, η Αιτήτρια καταχώρησε στις 12.7.12 την Γενική Αίτηση με αρ. 585/12 (βλ. Τεκμήριο Χ2), η ποία εκκρεμεί και με την οποία αιτείται την ακύρωση της διαδικασίας εκούσιας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση 1, την ακύρωση του ψηφίσματος ημερ. 6.7.12 που λήφθηκε στην έκτακτη γενική συνέλευση της Καθ' ης η Αίτηση 1, την ακύρωση οποιωνδήποτε πράξεων και αποφάσεων του εκκαθαριστή από 6.7.12 και εντεύθεν, ως και την παύση του εκκαθαριστή. Στα πλαίσια της εν λόγω Γενικής Αίτησης, η Αιτήτρια εξασφάλισε την έκδοση Προσωρινών Απαγορευτικών Διαταγμάτων ως αναφέρθηκε ανωτέρω. Είναι επομένως σαφές ότι ενώ στην υπόθεση Roberts Petroleum (ανωτέρω) η διαδικασία εκκαθάρισης και ο διορισμός του εκκαθαριστή δεν αμφισβητούντο, στην παρούσα υπόθεση αμφισβητούνται από την Αιτήτρια δικαστικώς. Επομένως στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων, θεωρώ ότι τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Roberts Petroleum (ανωτέρω) με βάση διαφορετικά γεγονότα από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, δεν μπορούν να οδηγήσουν την κρίση του Δικαστηρίου προς την κατεύθυνση απόρριψης της παρούσας αίτησης. Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Roberts Petroleum (ανωτέρω) στη σελ. 575: "Admittedly each case is a matter for individual judgment in the circumstances of that particular case, for the question is whether it appears to the court or to the judge that sufficient cause is shown against making the order absolute." Τέλος, η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση 1 σχολίασε αρνητικά τη στάση του μεσεγγυούχου, ο οποίος ενώ μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης αρνείτο να καταβάλει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 το οφειλόμενο ποσό βάσει της συμφωνίας δανείου ημερ. 25.10.09, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δέχθηκε χωρίς όρους ότι το ποσό είναι οφειλόμενο, με αποτέλεσμα να επωφεληθούν οι Αιτητές με την καταβολή του εν λόγω ποσού. Έχω την άποψη ότι η στάση που τήρησε ο μεσεγγυούχος στην παρούσα διαδικασία, ο οποίος εκπροσωπήθηκε μέσω δικηγόρου και δεν έφερε ένσταση στην έκδοση του Διατάγματος μη αποξένωσης (Garnishee Nisi Order) αφορά μόνο τον μεσεγγυούχο και δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την κρίση του Δικαστηρίου για το υπό εκδίκαση ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου. Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε επαρκής λόγος ώστε να μην εκδοθεί το ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου. Ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, εκδίδεται Διάταγμα ως η παρ. (Β) της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος της Αιτήτριας και σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση 1 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................. Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.