Χαραλαμπίδης Κρίστης Λίμιτεδ ν. Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ υπό Διαχείριση μέσω των κ.κ. Μιχάλη Αβραάμ και Ανδρέα Ανδρονίκου από Διγενή Ακρίτα 8, Γρ. 403, 1045 Λευκωσία ως Παραληπτών και Διαχειριστών (Receivers and Managers) αυτής, Αρ. Αγωγής: 7457/13, 29/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:A234 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7457/13 Μεταξύ: Χαραλαμπίδης Κρίστης Λίμιτεδ Ενάγοντες Και Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ υπό Διαχείριση μέσω των κ.κ. Μιχάλη Αβραάμ και Ανδρέα Ανδρονίκου από Διγενή Ακρίτα 8, Γρ. 403, 1045 Λευκωσία ως Παραληπτών και Διαχειριστών (Receivers and Managers) αυτής Εναγομένων -------------------------------------------------------------------- Αίτηση Εναγομένων ημερ. 10.12.13 για αναστολή της διαδικασίας 29 Μαΐου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους - Αιτητές: κα Σίγαρ Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Γαβριηλίδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Αιτητές) αιτούνται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει την αναστολή της διαδικασίας της παρούσας αγωγής μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης με αρ. 168/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Αιτούνται περαιτέρω την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να (α) εμποδίζει τους Ενάγοντες (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση) να λάβουν οποιαδήποτε δικονομικά μέτρα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, (β) να αναστέλλει οποιεσδήποτε εκκρεμούσες διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας αγωγής μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αίτησης και (γ) να παρατείνει το χρόνο καταχώρησης της υπεράσπισης των Αιτητών για δεκαπέντε μέρες από την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου, σε περίπτωση απόρριψης της παρούσας αίτησης. Η αίτηση - η οποία βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.1, Δ.2 κ.6, Δ.5, Δ.16 κ.2, 7, 9, Δ.19 κ.26, Δ.27 κ.3, Δ.33 κ.6, Δ.39, Δ.48 κ.κ. 1-9, Δ.57 κ.2, Δ.59 και Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14 του 1960 άρθρα 1, 2, 29, 30, 31 και 43, στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ.1 άρθρα 1, 2, 3, 4, 12, 13, 14, 32, 36, 42, 43, στον Περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ.9 άρθρα 1, 2, 3, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30 και 34, στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 άρθρα 213, 214, 215, 216, 217, 218 και 219, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Ιωάννου, Γενικού Διευθυντή των Αιτητών ημερ. 10.12.13 - προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση η οποία δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι περί τα τέλη του 2012 πιστωτής των Αιτητών καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας την αίτηση εκκαθάρισης με αρ. 168/12 (Τεκμήριο Α) η οποία δεν έχει ακόμα εκδικασθεί. Έκτοτε η λειτουργία των υπεραγορών υπέστη σοβαρές ζημιές. Την 31.1.13 η Λαϊκή Τράπεζα διόρισε Παραλήπτες/Διαχειριστές με βάση κυμαινόμενη επιβάρυνση. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποσκοπεί κυρίως στη προστασία των δικαιωμάτων των πιστωτών και στην προστασία της περιουσίας των Αιτητών. Μετά την καταχώρηση τη αίτησης εκκαθάρισης τα πράγματα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν γιατί έτσι παρέχεται προστασία και ίση μεταχείριση προς τους πιστωτές των Αιτητών και αποτρέπεται η προώθηση διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. Το Δικαστήριο οφείλει να διασφαλίσει ότι κανένας πιστωτής δεν θα τύχει προτεραιότητας σε περιουσιακά στοιχεία των Αιτητών. Αν δεν ανασταλεί η παρούσα διαδικασία και επιτραπεί η συνέχιση της αγωγής, ορισμένοι πιστωτές θα αποζημιωθούν στο ακέραιο, ενώ αν ανασταλεί οι πιστωτές θα βρίσκονται στην ίδια σειρά με άλλους πιστωτές της τάξης τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την ένστασή τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η παρούσα αγωγή εγέρθηκε νομότυπα και σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
- Το γεγονός ότι έχει καταχωρηθεί και εκκρεμεί αίτηση εκκαθάρισης εναντίον των Αιτητών δεν αποτελεί επαρκή λόγο για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Η παρούσα αγωγή θα πρέπει να συνεχιστεί παρά την ύπαρξη της αίτησης εκκαθάρισης με αρ. 168/12 και ακόμα και σε περίπτωση έκδοσης Διατάγματος Εκκαθάρισης εναντίον των Αιτητών.
- Καμία μαρτυρία προσκομίστηκε από τους Αιτητές που να καταδεικνύει ότι η αναστολή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή μέχρι την εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης με αρ. 168/12 είναι αναγκαία για σκοπούς προστασίας των υπόλοιπων πιστωτών των Αιτητών ή ότι η συνέχιση της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή ενδέχεται να επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα των υπόλοιπων πιστωτών των Αιτητών.
- Οι πληροφορίες που δίδονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφορικά με την αίτηση εκκαθάρισης με αρ. 168/12 είναι ανεπαρκείς, ελλιπείς και δεν δίδουν στο Δικαστήριο ολοκληρωμένη εικόνα. Συγκεκριμένα δεν αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με το στάδιο που βρίσκεται, αν έχει καταχωρηθεί ένσταση ούτε και εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν έχει εκδικαστεί ακόμα, αν και καταχωρήθηκε στις 27.11.
- Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και καταχωρήθηκε με αποκλειστικό σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης ση διαδικασία. Έχω εξετάσει με προσοχή τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση, καθώς επίσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν στις αγορεύσεις τους. Οι Αιτητές βασίζουν την αίτηση τους στο άρθρο 215 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 το οποίο παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο οποτεδήποτε μετά την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, να διατάξει την αναστολή της διαδικασίας οποιασδήποτε εκκρεμούσας αγωγής σε Επαρχιακό Δικαστήριο. Συγκεκριμένα το άρθρο 215 ορίζει ως εξής: «
- Οποτεδήποτε μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση, και πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η εταιρεία ή οποιοσδήποτε πιστωτής ή συνεισφορέας δύναται- (α) όταν οποιαδήποτε αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Δικαστήριο ή στο Ανώτατο Δικαστήριο, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η αγωγή ή διαδικασία για αναστολή διαδικασίας σε αυτή· και (β) όταν οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή διαδικασία εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί, να κάνει αίτηση στο Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης της εταιρείας για παρεμπόδιση της λήψης περαιτέρω επιπρόσθετης διαδικασίας στην αγωγή ή διαδικασία, Και το Δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται αίτηση δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αναστείλει ή περιορίσει τη διαδικασία με τέτοιους όρους που ήθελε θεωρήσει σωστό.» Στην υπόθεση Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Ltd v. Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λτδ (Αρ.1)
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1806, στη σελ. 1811 αποφασίστηκε ότι: «Σκοπός των προνοιών αυτών για αναστολή, είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της υπό διάλυση εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. (βλ. Bowkett v. Fullers United Electric Works Ltd
(1923)1 K.B. 160, In re Dynamics Corpn (Ch. D.), [1973] 1 W.L.R. 63).» (βλ. επίσης την υπόθεση Μιχάλη Σάββα Νικολάου κ.ά ν. Χριστάκη Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της ετιαρείας Α & G Property Wise Development Ltd Πολ. Έφεση 302/08 ημερ. 5.4.13). Το ακόλουθο απόσπασμα από την αγγλική υπόθεση Bowkett v. Fuller's United Electric Works Ltd
(1992)All E.R. 281 είναι σχετικό: "If a petition is presented then under s.140 the Court has power to stay or restrain pending actions or proceedings, and in my opinion the Court has the same power whether the petition results in a winding-up order or in the approval of a scheme of arrangement. The general policy of the Court in exercising this jurisdiction, when a petition has been presented which may result in a winding-up order or a scheme, is to secure that no creditor shall thenceforward gain priority over others of his class, and when an application is made to stay proceedings under s.140 very exceptional circumstances must exist to justify the Court in refusing to accede to the application, because if the plaintiff's action is not stayed he will get payment in full while if his action is stayed he will take his place properly among other creditors of his class. I cannot see any exceptional circumstances in the present case. To allow the plaintiff to proceed would be in effect, during the interval between the presentation of a petition and the working out of a scheme of arrangement, to allow certain creditors to help themselves out of the assets of the company in priority to some others in a less fortunate position. No doubt the Court has a discretion whether it will stay a plaintiff's action, but it is against the policy of the Court to exercise that discretion by allowing the plaintiff to proceed except in very special circumstances. Here it ought to be exercised in favour of the application. The appeal must be allowed and the proceedings stayed." Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι εφόσον τηρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 215 του Κεφ.113, η εξουσία του Δικαστηρίου είναι διακριτική και ασκείται δικαστικά, ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και λαμβάνοντας υπόψη το σκοπό της νομοθεσίας που είναι η παροχή προστασίας στους πιστωτές και στην περιουσία της εταιρείας με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση πλεονεκτήματος. Αυτός ο σκοπός εξυπηρετείται συνήθως με την αναστολή της αγωγής. Κατά κανόνα διατάττεται από το Δικαστήριο η αναστολή των διαδικασιών, εφόσον πρέπει να υπάρχουν πολύ εξαιρετικές περιστάσεις ώστε να δικαιολογείται παρέκκλιση. Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι κατά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής στις 20.11.13, εκκρεμούσε ήδη εναντίον των Αιτητών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, η αίτηση εκκαθάρισης αρ.168/12 ημερομηνίας 27.11.12, η οποία συνεχίζει να εκκρεμεί μέχρι σήμερα. Επομένως είναι προφανές ότι οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 215 του Κεφ.113 πληρούνται. Το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική εξουσία του επί του θέματος, θα αποφασίσει προς την κατεύθυνση αποδοχής ή όχι της παρούσας αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους που η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση επικαλείται και εισηγείται ότι συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις. Ειδικότερα είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο πιο πάνω κανόνας εφαρμόζεται στις περιπτώσεις στις οποίες η εταιρεία που ζητά την αναστολή της διαδικασίας, παραδέχεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και δεν ενίσταται στην αίτηση διάλυσης. Επίσης, παραδέχεται το χρέος ή την υποχρέωση για την οποία εγέρθηκε η αγωγή που εκκρεμεί εναντίον της. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές ενίστανται στην αίτηση διάλυσης με αρ. 168/12 και συνεπώς αμφισβητούν ότι είναι ανίκανοι να πληρώσουν τα χρέη τους. Επομένως, έγινε εισήγηση ότι οι Αιτητές ενιστάμενοι στην αίτηση διάλυσης, εμποδίζονται να ζητούν ταυτόχρονα την αναστολή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή και αυτό συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Περαιτέρω, οι Αιτητές αμφισβητούν τις αξιώσεις των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα αγωγή και ζητούν παράταση χρόνου για να καταχωρήσουν Υπεράσπιση. Ως εκ τούτου, η διαδικασία στην παρούσα αγωγή θα πρέπει να συνεχίσει εφόσον ακόμα και αν εκδοθεί διάταγμα διάλυσης εναντίον των Αιτητών, οι Καθ' ων η Αίτηση θα δικαιολογούνται να ζητήσουν άδεια για συνέχιση της αγωγής με βάση το άρθρο 220 του Κεφ. 113. Οι πιο πάνω εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση δεν με βρίσκουν σύμφωνη. Κατ' αρχήν διευκρινίζεται ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έγινε καμία αναφορά ούτε από τους Αιτητές ούτε από τους Καθ' ων η Αίτηση περί καταχώρησης ένστασης εκ μέρους των Αιτητών στα πλαίσια της αίτησης διάλυσης. Εν πάση περιπτώσει, έχω την άποψη ότι ακόμα και αν έχει καταχωρηθεί ένσταση εκ μέρους των Αιτητών στα πλαίσια της αίτησης διάλυσης, αυτή η ένσταση ως και η αμφισβήτηση του επίδικου χρέους εκ μέρους των Αιτητών στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, δεν αποτελούν πολύ εξαιρετικές περιστάσεις που θα δικαιολογούσαν το Δικαστήριο να αρνηθεί την αποδοχή της παρούσας αίτησης. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκε οποιαδήποτε νομολογιακή αρχή που να τεκμηριώνει την πιο πάνω θέση και θεωρώ ότι το αναφαίρετο δικαίωμα των Αιτητών να αμφισβητήσουν τόσο την αίτηση διάλυσης εναντίον τους όσο και το επίδικο χρέος της παρούσας αγωγής δεν μπορεί να εκληφθεί ως εξαιρετικής φύσεως παράγοντας που θα λειτουργούσε προς την κατεύθυνση απόρριψης της αίτησης. Εάν οι Καθ' ων η Αίτηση ως μη εξασφαλισμένοι πιστωτές (όπως προκύπτει από το κλητήριο ένταλμα) προχωρήσουν με την παρούσα αγωγή και εξασφαλίσουν απόφαση προς όφελος τους, τότε θα τύχουν προτεραιότητας σε σχέση με άλλους πιστωτές της ίδιας τάξης, γεγονός που αντίκειται στο σκοπό του άρθρου 215 του Κεφ.113 που είναι, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η παροχή προστασίας στους πιστωτές, με στόχο την ίση πληρωμή των πιστωτών της ίδιας τάξης και την αποτροπή προώθησης διαδικασιών από ορισμένους πιστωτές προς απόκτηση ωφελημάτων. Επομένως, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν καταδείξει πολύ εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν τη μη έκδοση του Διατάγματος αναστολής της διαδικασίας. Για όλα τα πιο πάνω εκδίδεται Διάταγμα ως η παρ.Α και Γ της αίτησης. Τα αιτητικά υπό παρ. Δ και Ε της αίτησης απορρίπτονται, εφόσον μετά την έκδοση του Διατάγματος υπό παρ.Α, αυτά έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση, τα οποία όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................... Στ. Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο