ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΤΣΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Αρ. Αίτησης: 2589/13, 11/6/2014

(1)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Κεφ. 114, εξέδωσε και κοινοποίησε έναντι της υπογραφής του Καθ΄ ου η Αίτηση την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 21/09/2012, την ακόλουθη διαιτητική απόφαση: «Ενυπόθηκο Γραμμάτιο/Λογαριασμός υπ. αρ. 7220194-1 για €222.259,46 κεφάλαιο συμπεριλαμβανομένων των εξόδων που έχει χρεωθεί ο λογαριασμός και τόκο προς 9% από 21/09/2012 με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένη την 30ην Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου έκαστου έτους μέχρις εξοφλήσεως και πλέον τα έξοδα της διαιτησίας €170,

1. Η ειδοποίηση επιδόθηκε στον πρωτοφειλέτη ο οποίος παρουσιάζεται στην διαιτησία και παραδέχεται το χρέος του. ΑΠΟΦΑΣΗ Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω και σύμφωνα με τους όροςυ του Ενυπόθηκου Γραμματίου/Λογαριασμού και άλλα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν κατατεθεί στη διαιτησία από την υπεύθυνη του Τμήματος καθυστερημένων δανείων κα Μύρω Ιωάννου και έχουν μονογραφηθεί, αποφασίζω ως εξής: (α) Όπως το πιο πάνω Ενυπόθηκο Γραμμάτιο/Λογαριασμός και οι τόκοι πληρωθούν αλληλεγγύως από τον πρωτοφειλέτη και την υποθήκη αρ Υ66/
2. (β) Έξοδα εκ €170,00 πληρωθούν αλληλεγγύως από τους ίδιους (ως η παράγραφος (α)). Η απόφαση του διαιτητή γνωστοποιείται στους εναγομένους με την επίδοση προσωπικής επιστολής. Λατσιά, 21/09/2012 (Υπογραφή) ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ». Με αίτησή τους στο Δικαστήριο, ημερομηνίας 19/12/2013, οι Αιτητές επιδιώκουν την εγγραφή της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσής της. Στο αίτημα ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση με τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «1) Η αίτηση των αιτητών είναι παράτυπη και/ή πάσχει και/ή δεν συνάδει με τους νόμους και/ή τους κανονισμούς. 2) Η αίτηση προσλαμβάνει την μορφή της έκδηλης κατάχρησης της διαδικασίας (abuse of the process of the Court). 3) Η επίδικη διαιτητική απόφαση ημερ. 21/9/12 της οποίας ζητείται η εγγραφή δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και είναι ασαφής και ασυνάρτητη. 4) Η διατύπωση της επίδικης διαιτητικής απόφασης δεν είναι ορθή, δεν επιδικάζεται συγκεκριμένο ποσό υπέρ συγκεκριμένου προσώπου, αλλά διατάσσεται η πληρωμή συγκεκριμένου λογαριασμού και πρέπει να απορριφθεί αφού δεν πληρεί τα κριτήρια μιας διαιτητικής απόφασης που δύναται να εγγραφείς το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης. 5) Στη διαιτητική απόφαση δεν καθορίζεται ο χρόνος πληρωμής, ούτε τα πρόσωπα που θα προβούν στη πληρωμή, ούτε τα πρόσωπα προς τα οποία θα πρέπει να γίνει η πληρωμή. 6) Στη διαιτητική απόφαση γίνεται αναφορά σε «εναγόμενους» ενώ στη συγκεκριμένη διαδικασία δεν υπήρχαν εναγόμενοι. 7) Η πληρωμή του ενυπόθηκου γραμματίου/λογαριασμού και οι τόκοι σύμφωνα με την διαιτητική απόφαση θα έπρεπε να γίνει αλληλεγγύως από τον πρωτοφειλέτη και την Υποθήκη αρ. Υ66/2010, νόημα ασαφές αφού η πληρωμή του λογαριασμού δεν μπορεί ασφαλώς να γίνει από την υποθήκη, η οποία δεν είναι νομικό ή φυσικό πρόσωπο για να είναι δυνατό να εκδοθεί εναντίον της απόφαση και/ή διάταγμα. 8) Στη διαιτητική απόφαση δεν διατάσσεται η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου, ούτε και αναγνωρίζεται οποιοδήποτε τέτοιο δικαίωμα των αιτητών, δηλαδή της εκποίησης της υποθήκης. 9) Στην απόφαση του διαιτητή γίνεται αναφορά σε αριθμό της υποθήκης Υ66/2010, χωρίς να δίνονται οποιαδήποτε στοιχεία του ακινήτου και χωρίς να καθορίζεται καν το Επαρχιακό Κτηματολόγιο στο οποίο ενεγράφη η υποθήκη. 10) Η επίδικη διαιτητική απόφαση πάσχει αφού σε αυτή γίνεται αναφορά σε τόκους, χωρίς να καθορίζεται το επιτόκιο και χωρίς να καθορίζεται από πότε θα υπολογίζεται και πως, ήτοι μηνιαίως, ετησίως ή άλλως πως. 11) Στην επίδικη διαιτητική απόφαση γίνεται αναφορά σε «απόφαση» χωρίς να αναφέρεται υπέρ ποίου εκδίδεται η απόφαση». Η ένστασή του επίσης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση όπου στις παραγράφους 3-19 επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν μπορεί η διαιτητική απόφαση να εγγραφεί στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Παραθέτω αυτούσιες τις παραγράφους 3-19 της ένορκης δήλωσης του ενιστάμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση: «
3. Από όσα καλύτερα γνωρίζω αλλά και από όσα οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν η υπό εκδίκαση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο, αφού η διαιτητική απόφαση ημερ. 21/9/12 δεν είναι δυνατό να εγγραφεί για σκοπούς εκτέλεσης στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
4. Είναι γεγονός ότι στις 21/9/12 εξεδόθη η επίδικη διαιτητική απόφαση για το περιεχόμενο της οποίας παραδέχομαι ότι έλαβα γνώση.
5. Ισχυρίζομαι όμως και όπως οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν ότι η διαιτητική αυτή απόφαση δεν μπορεί να εγγραφεί στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης, αφού πάσχει νομικά και στερείται όλων των απαραίτητων χαρακτηριστικών μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης.
6. Πιο συγκεκριμένα ισχυρίζομαι και λέγω τα πιο κάτω για τα οποία έχω πάρει νομική συμβουλή.
7. Η αίτηση των αιτητών είναι παράτυπη και/ή πάσχει νομικά και/ή δεν συνάδει με τους νόμους και τους κανονισμούς.
8. Η αίτηση προσλαμβάνει την μορφή της έκδηλης κατάχρησης της διαδικασίας, εξεδόθη δε από τον συγκεκριμένο διαιτητή πρόχειρα και επιφανειακά απλά και μόνο για να ασκηθεί σε μένα πίεση να πληρώσω το χρέος μου.
9. Είναι γεγονός ότι όταν παρέλαβα την διαιτητική απόφαση διεπίστωσα ότι το περιεχόμενο της ήταν ασαφές και εν πολλοίς αόριστο, όπως δε οι δικηγόροι μου με πληροφόρησαν αργότερα η απόφαση αυτή δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία και γνωρίσματα μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης της οποίας ζητείται η εγγραφή.
10. Είναι η θέση μου ότι η διατύπωση της επίδικης διαιτητικής απόφασης, όπως αυτή έχει, δεν είναι ορθή αφού δεν επιδικάζεται συγκεκριμένο ποσό υπέρ συγκεκριμένου προσώπου, αλλά διατάσσεται η πληρωμή του συγκεκριμένου λογαριασμού μου.
11. Λέγω ακόμα ότι στη διαιτητική αυτή απόφαση δεν καθορίζεται ο χρόνος πληρωμής, ούτε τα πρόσωπα που θα προβούν στη πληρωμή, ούτε τα πρόσωπα προς τα οποία θα πρέπει να γίνει η πληρωμή. Στο λεκτικό της διαιτητικής απόφασης γίνεται αναφορά σε «εναγόμενο», ενώ στη διαδικασία της διαιτησίας δεν ήμουν ασφαλώς εναγόμενος.
12. Πλέον των πιο πάνω θα ήθελα να αναφέρω στο Δικαστήριο ότι σύμφωνα με την διαιτητική αυτή απόφαση η πληρωμή του γραμματίου/λογαριασμού και οι τόκοι θα πρέπει να γίνει αλληλεγγύως από τον πρωτοφειλέτη και την υποθήκη αρ. Υ66/
14. Ειλικρινά δεν μπορώ να αντιληφθώ πως η υποθήκη θα μπορεί να συνδράμει προς την κατεύθυνση της πληρωμής του λογαριασμού, λαμβανομένου υπόψη ότι η υποθήκη δε είναι ούτε φυσικό, ούτε νομικό πρόσωπο για να καταστεί δυνατή η έκδοση εναντίον της οποιασδήποτε απόφασης.
15. Από το περιεχόμενο της διαιτητικής αυτής απόφασης δεν φαίνεται πουθενά να διατάσσεται η εκποίηση του ενυποθήκου ακινήτου, ούτε και αναγνωρίζεται οποιοδήποτε τέτοιο δικαίωμα στους αιτητές.
16. Περαιτέρω και σε σχέση με όσα αναφέρω στις πιο πάνω παραγράφους η διαιτητική αυτή απόφαση δεν παραθέτει κανένα στοιχείο του ακινήτου και δεν καθορίζει το Επαρχιακό Κτηματολόγιο στο οποίο ενεγράφη η υποθήκη.
17. Επιθυμώ ακόμα να θέσω υπόψη του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι στη διαιτητική απόφαση ημερ. 21/9/12 γίνεται μεν αναφορά στην υποχρέωση μου για καταβολή τόκων, δεν καθορίζεται όμως το ύψος του επιτοκίου, ούτε ο χρόνος από τον οποίο θα αρχίσει να υπολογίζεται, ούτε και πως θα υπολογίζεται, δηλαδή είτε μηνιαίως, είτε ετησίως, είτε άλλως πως.
18. Είναι ακόμα η ταπεινή μου θέση ότι ναι μεν στη διαιτητική αυτή απόφαση γίνεται αναφορά σε «απόφαση», δεν αναφέρει όμως υπέρ ποίου εκδίδεται η απόφαση.
19. Είναι πρόδηλο από τα πιο πάνω ότι η διαιτητική απόφαση ημερ. 21/9/12 έχει πληθώρα ασαφειών, αοριστιών, λανθασμένων αναφορών και κενών σε βαθμό που, όπως και οι δικηγόροι μου με συμβουλεύουν, στερείται των απαραίτητων χαρακτηριστικών στοιχείων και γνωρισμάτων μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης.
20. Για τους λόγους που εξετέθησαν πιο πάνω θεωρώ ότι η συγκεκριμένη διαιτητική απόφαση ημερ. 21/9/12 δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως έγκυρη διαιτητική απόφαση και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εγγραφείς το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης». Ουσιαστικά ο Καθ΄ ου η Αίτηση επικαλούμενος την αυθεντία Ανδρέας Χατζηγεωργίου-Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς Πολιτική Έφεση 357/08, ημερομηνίας 11/4/2012, ισχυρίζεται ότι η διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ως εκ τούτου αυτή δεν μπορεί να εγγραφεί ως τέτοια στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επίσης στην αγόρευσή του ο δικηγόρος του Καθ΄ ου η Αίτηση επικαλείται το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 50, παρ. iii, στο οποίο παρατίθενται οι λόγοι ένστασης τους οποίους μπορεί να εγείρει κάποιος σε ένσταση εγγραφής διαιτητικής απόφασης. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «iii. Grounds for opposing application. The Court will not grant leave to enforce the award summarily in doubtful cases, but will ordinarily leave a party in such cases to pursue his remedy by action. In answer to an application for leave to enforce an award, the respondent may set up that the award is a nullity, or is wholly or in part ultra vires, or is bad on the face of it; but if his objection to the award is that the arbitrator misconducted himself, or that the award was improperly procured, his proper course is to move to set the award aside.». Στο ίδιο σύγγραμμα, σελ. 42, παρ. 96, τονίζεται ότι μια διφορούμενη και ασαφής διαταγή δεν μπορεί να εφαρμοσθεί: «No particular form of words is requisite for the validity of an award; it may be expressed in such language as the arbitrator or umpire thinks fit provided its meaning is clear. An ambiguous or uncertain award is bad and cannot be enforced». Στη τέταρτη έκδοση του ιδίου συγγράμματος, παρ. 713, γίνεται αναφορά στη σημασία του τρόπου διατύπωσης της απόφασης, ήτοι του τύπου αυτής. Διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω: «The court will grant leave to enforce the award as a judgment unless there is either a real ground for doubting the validity of the award or the award is not a form in which it can be enforced as a judgment». Με αναφορά στα πιο πάνω, η αδελφή Δικαστής κα Τερέζα Παρασκευαΐδου-Καρακάννα στην απόφασή της στην Αίτηση Αρ. 2206/12, Αναφορικά με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, άρθρο 52

(2)(β), όπως τροποποιήθηκε και τον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρο 21 -και- Αναφορικά με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ -και- Αναφορικά με τους:

1. Angelmike Limited,
2. Ευάγγελο Αγγελίδη,
3. Ελένη Ακκίδου,
4. Ανδρέα Θεοδούλου, υιοθέτησε παρόμοια θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση σε σχεδόν πανομοιότυπα διατυπωμένη διαιτητική απόφαση και κατέληξε ότι η αίτηση για εγγραφή δεν μπορεί να επιτύχει με το ακόλουθο σκεπτικό: «Στη συγκεκριμένη περίπτωση η απόφαση είναι διατυπωμένη με ένα ιδιαίτερο τρόπο. Καμία αναφορά γίνεται υπέρ ποίου εκδίδεται η απόφαση, αποφασίσθηκε όπως «πληρωθεί ο ενυπόθηκος λογαριασμός». Γίνεται αναφορά σε επιτόκιο «10.5» χωρίς να καθορίζεται από πότε θα υπολογίζεται και πως, ήτοι μηνιαίως, ετησίως ή άλλως πως. Πέραν τούτου, η απόφαση εκδίδεται εναντίον των εναγομένων «αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένα με την υποθήκη». Το νόημα της πιο πάνω φράσης είναι δυσνόητο και ασαφές. Η πληρωμή του «ενυπόθηκου λογαριασμού» δεν μπορεί να γίνει από την υποθήκη. Η υποθήκη δεν είναι βέβαια φυσικό ή νομικό πρόσωπο για να είναι δυνατό να εκδοθεί εναντίον της οποιαδήποτε απόφαση και ή διάταγμα. Ως ορθά δε επισημαίνει ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση με την εν λόγω απόφαση δεν διατάσσεται η εκποίηση του ενυποθήκου ακινήτου ούτε και αναγνωρίζεται οποιοδήποτε τέτοιο δικαίωμα των αιτητών ήτοι της εκποίησης της υποθήκης. Γίνεται δε αναφορά σε «ενυπόθηκο ακίνητο» χωρίς να δίδονται οποιαδήποτε στοιχεία του ακινήτου αυτού. Το μόνο στοιχείο που δίδεται είναι ο αριθμός της υποθήκης χωρίς όμως να καθορίζεται καν το Επαρχιακό Κτηματολόγιο στο οποίο έχει εγγραφεί η εν λόγω υποθήκη. Πέραν τούτου γίνεται αναφορά σε πληρωμή «οποιωνδήποτε άλλων εξόδων» χωρίς να διευκρινίζεται το ύψος αυτών ή η βάση επί της οποίας θα μπορούσαν να υπολογισθούν τα έξοδα». Δεν θα συμφωνήσω με το δικηγόρο του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν παρών στη διαδικασία της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης, έλαβε γνώση αυτής με την έκδοσή της στις 21/09/12 αυθημερόν αφού εκλητεύθηκε νομότυπα και ήταν παρών παραδεχόμενος το χρέος του. Διαιτητική απόφαση της οποίας ο Καθ΄ ου η Αίτηση παραδέχεται «ότι έλαβε γνώση» (Παράγραφος 4 ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Ποιά όμως γνώση έλαβε ο Καθ΄ ου η Αίτηση στις 21/9/12; Προφανώς ότι οφείλει κάποια χρήματα στους Αιτητές τα οποία θα πρέπει να καταβάλει είτε ο ίδιος είτε με ποσό που θα προέλθει από την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου που εξασφαλίζει την πληρωμή του χρέους. Μπορεί να είναι και είναι κακογραμμένη η διαιτητική απόφαση αλλά το νόημά της είναι καθαρό (its meaning is clear) και όχι δυσνόητο και ασαφές. Ακόμα και αν η διαιτητική απόφαση ήταν μη έγκυρη για οποιοδήποτε λόγο, γιατί ο Καθ΄ ου η Αίτηση δεν την εφεσίβαλε σε 21 ημέρες δυνάμει των προνοιών του άρθρου 51

(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Κεφ. 114; Προφανώς αντελήφθηκε πλήρως το περιεχόμενό της το οποίο σήμερα ισχυρίζεται ότι δεν είναι ορθά διατυπωμένο καθιστώντας τη διαιτητική απόφαση μη έγκυρη. Στη Νικολάου ν. Νέας Σ.Π.Ε. Αγλαντζιάς (ανωτέρω), αποφασίστηκε: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Στην υπό εκδίκαση αίτηση το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην εξέταση της ουσίας της διαφοράς και πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο (α) φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και (β) αν γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Στην παρούσα περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε αυθημερόν με την έκδοσή της στον Καθ΄ ου η Αίτηση και φέρει τα βασικά στοιχεία μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης ουσιαστικά το ποσό της οφειλής του Καθ΄ ου η Αίτηση προς τους Αιτητές το οποίο μπορεί να καταβληθεί από τον ίδιο είτε να εξοφληθεί με την εκποίηση της υποθήκης που ο ίδιος παραχώρησε προς όφελος των Αιτητών. Τα βασικά στοιχεία μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης είναι όλα όσα διαλαμβάνονται ως προαπαιτούμενα στο άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Κεφ. 114 (βλέπε Νικολάου (ανωτέρω)). Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης γίνεται δεκτή με έξοδα εις βάρος του Καθ΄ ου η Αίτηση και προς όφελος των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η διαιτητική απόφαση εγγράφεται στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Το αιτητικό 2 της αίτησης έχει αποσυρθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΜΠ΄μ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο